{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5419464"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5419464","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Laser pointer and cosmetic laser induced macular injury: a systematic review","abstract":"Υπόβαθρο: Οι προκαλούμενοι από laser τραυματισμοί της ωχράς κηλίδας αποτελούν ένα αναδυόμενο ζήτημα δημόσιας υγείας, λόγω της ευρείας διαθεσιμότητας φορητών δεικτών laser και της αυξανόμενης χρήσης laser αισθητικής σε ινστιτούτα αισθητικής. Παρά τον αυξανόμενο αριθμό δημοσιευμένων περιστατικών, καμία συστηματική ανασκόπηση δεν έχει αξιολογήσει συνδυαστικά και με συστηματικό τρόπο και τους δύο αυτούς τύπους βλάβης. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση σε πέντε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων (PubMed, Web of Science, Scopus, Cochrane Library και ClinicalTrials.gov) τον Μάρτιο του 2026, σύμφωνα με τις οδηγίες PRISMA 2020 (PROSPERO: CRD420261321166). Case reports και case series που περιέγραφαν βλάβες της ωχράς κηλίδας προκαλούμενες από φορητούς δείκτες laser ή laser αισθητικής ήταν επιλέξιμες για ένταξη. Δεν πραγματοποιήθηκε επίσημη αξιολόγηση κινδύνου μεροληψίας, καθώς δεν υπάρχουν αντίστοιχα εργαλεία για αναφορές περιστατικών. Τα δεδομένα εξήχθησαν, κωδικοποιήθηκαν και συγκεντρώθηκαν για ανάλυση των ατομικών δεδομένων καθε ασθενή. Δημιουργήσαμε μια κλινική ταξινόμηση με βάση την οπτική τομογραφία συνοχής (Optical Coherence Tomography, OCT), με σκοπό τη διενέργεια στατιστικής ανάλυσης. Η στατιστική ανάλυση περιέλαβε περιγραφική στατιστική, Wilcoxon signed-rank tests ανά ζεύγη, Kruskal-Wallis tests, Mann-Whitney U tests, συσχέτιση κατά Spearman, McNemar test και x² test. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν 113 μελέτες, οι οποίες αφορούσαν 382 οφθαλμούς από 313 ασθενείς. Ο υπό μελέτη πληθυσμός ήταν κατά κύριο λόγο νεαρής ηλικίας (μέση ηλικία 17,9 έτη) και άρρενες (76,7%). Οι βλάβες από δείκτες laser αντιστοιχούσαν στο 91,9% των περιπτώσεων, ενώ οι βλάβες από laser αισθητικής στο 8,1%. Παρατηρήθηκε προοδευτική βελτίωση της βέλτιστα διορθωμένης οπτικής οξύτητας (best-corrected visual acuity, BCVA) από την αρχική εκτίμηση έως τη βραχυπρόθεσμη παρακολούθηση (Wilcoxon p < 0,001, Cohen’s d = 0,367) και τη μακροπρόθεσμη παρακολούθηση (p < 0,001, d = 0,743), με περαιτέρω βελτίωση μεταξύ των χρονικών σημείων παρακολούθησης (p = 0,014). Οι βλάβες από laser αισθητικής εμφάνισαν χειρότερη αρχική BCVA (μέση τιμή 0,96 έναντι 0,61 logMAR, p = 0,003), ωστόσο πέτυχαν συγκρίσιμες μακροπρόθεσμες εκβάσεις (p = 0,108). Η αρχική BCVA διέφερε μεταξύ των τύπων laser (Kruskal-Wallis p = 0,001) και των κατηγοριών OCT (p < 0,001). Η ενέργεια του laser παρουσίασε σημαντική συσχέτιση με την αρχική BCVA (ρ = 0,394, p < 0,001) και τη μακροπρόθεσμη BCVA (ρ = 0,409, p = 0,002). Το κεντρικό σκότωμα υποχώρησε στο 41,0% των προσβεβλημένων οφθαλμών (McNemar p < 0,001). Δευτερογενείς επιπλοκές εμφανίστηκαν σε 42 οφθαλμούς, με τη νεοαγγείωση της ωχράς κηλίδας (macular neovascularization, MNV) να αποτελεί τη συχνότερη επιπλοκή (21,4%). Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη αποτελεί τη μεγαλύτερη έως σήμερα συγκεντρωτική ανάλυση ατομικών δεδομένων ασθενών με προκαλούμενη από laser βλάβη της ωχράς κηλίδας. Η οπτική αποκατάσταση είναι προοδευτική και διατηρείται σε όλους τους τύπους βλάβης. Η προτεινόμενη κλινική ταξινόμηση με βάση το OCT παρέχει ένα αναπαραγώγιμο πλαίσιο για τον χαρακτηρισμό των βλαβών. Τα laser με επίπεδα εκπεμπόμενης ενέργειας που υπερβαίνουν τα όρια ασφαλείας, ο κίνδυνος για τον εφηβικό πληθυσμό και η πιθανότητα εμφάνισης επιπλοκών υπογραμμίζουν την ανάγκη για ισχυρότερες νομοθετικ΄΄ές ρυθμίσεις, εκπαιδευτικές καμπάνιες και τυποποιημένη καταγραφή των περιστατικών. Τα ευρήματα θα πρέπει να ερμηνεύονται ως διερευνητικά, δεδομένων των εγγενών περιορισμών της γνώσης που παρέχεται μέσω των case reports.","abstract_html":"Υπόβαθρο: Οι προκαλούμενοι από laser τραυματισμοί της ωχράς κηλίδας αποτελούν ένα αναδυόμενο ζήτημα δημόσιας υγείας, λόγω της ευρείας διαθεσιμότητας φορητών δεικτών laser και της αυξανόμενης χρήσης laser αισθητικής σε ινστιτούτα αισθητικής. Παρά τον αυξανόμενο αριθμό δημοσιευμένων περιστατικών, καμία συστηματική ανασκόπηση δεν έχει αξιολογήσει συνδυαστικά και με συστηματικό τρόπο και τους δύο αυτούς τύπους βλάβης. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση σε πέντε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων (PubMed, Web of Science, Scopus, Cochrane Library και ClinicalTrials.gov) τον Μάρτιο του 2026, σύμφωνα με τις οδηγίες PRISMA 2020 (PROSPERO: CRD420261321166). Case reports και case series που περιέγραφαν βλάβες της ωχράς κηλίδας προκαλούμενες από φορητούς δείκτες laser ή laser αισθητικής ήταν επιλέξιμες για ένταξη. Δεν πραγματοποιήθηκε επίσημη αξιολόγηση κινδύνου μεροληψίας, καθώς δεν υπάρχουν αντίστοιχα εργαλεία για αναφορές περιστατικών. Τα δεδομένα εξήχθησαν, κωδικοποιήθηκαν και συγκεντρώθηκαν για ανάλυση των ατομικών δεδομένων καθε ασθενή. Δημιουργήσαμε μια κλινική ταξινόμηση με βάση την οπτική τομογραφία συνοχής (Optical Coherence Tomography, OCT), με σκοπό τη διενέργεια στατιστικής ανάλυσης. Η στατιστική ανάλυση περιέλαβε περιγραφική στατιστική, Wilcoxon signed-rank tests ανά ζεύγη, Kruskal-Wallis tests, Mann-Whitney U tests, συσχέτιση κατά Spearman, McNemar test και x² test. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν 113 μελέτες, οι οποίες αφορούσαν 382 οφθαλμούς από 313 ασθενείς. Ο υπό μελέτη πληθυσμός ήταν κατά κύριο λόγο νεαρής ηλικίας (μέση ηλικία 17,9 έτη) και άρρενες (76,7%). Οι βλάβες από δείκτες laser αντιστοιχούσαν στο 91,9% των περιπτώσεων, ενώ οι βλάβες από laser αισθητικής στο 8,1%. Παρατηρήθηκε προοδευτική βελτίωση της βέλτιστα διορθωμένης οπτικής οξύτητας (best-corrected visual acuity, BCVA) από την αρχική εκτίμηση έως τη βραχυπρόθεσμη παρακολούθηση (Wilcoxon p &lt; 0,001, Cohen’s d = 0,367) και τη μακροπρόθεσμη παρακολούθηση (p &lt; 0,001, d = 0,743), με περαιτέρω βελτίωση μεταξύ των χρονικών σημείων παρακολούθησης (p = 0,014). Οι βλάβες από laser αισθητικής εμφάνισαν χειρότερη αρχική BCVA (μέση τιμή 0,96 έναντι 0,61 logMAR, p = 0,003), ωστόσο πέτυχαν συγκρίσιμες μακροπρόθεσμες εκβάσεις (p = 0,108). Η αρχική BCVA διέφερε μεταξύ των τύπων laser (Kruskal-Wallis p = 0,001) και των κατηγοριών OCT (p &lt; 0,001). Η ενέργεια του laser παρουσίασε σημαντική συσχέτιση με την αρχική BCVA (ρ = 0,394, p &lt; 0,001) και τη μακροπρόθεσμη BCVA (ρ = 0,409, p = 0,002). Το κεντρικό σκότωμα υποχώρησε στο 41,0% των προσβεβλημένων οφθαλμών (McNemar p &lt; 0,001). Δευτερογενείς επιπλοκές εμφανίστηκαν σε 42 οφθαλμούς, με τη νεοαγγείωση της ωχράς κηλίδας (macular neovascularization, MNV) να αποτελεί τη συχνότερη επιπλοκή (21,4%). Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη αποτελεί τη μεγαλύτερη έως σήμερα συγκεντρωτική ανάλυση ατομικών δεδομένων ασθενών με προκαλούμενη από laser βλάβη της ωχράς κηλίδας. Η οπτική αποκατάσταση είναι προοδευτική και διατηρείται σε όλους τους τύπους βλάβης. Η προτεινόμενη κλινική ταξινόμηση με βάση το OCT παρέχει ένα αναπαραγώγιμο πλαίσιο για τον χαρακτηρισμό των βλαβών. Τα laser με επίπεδα εκπεμπόμενης ενέργειας που υπερβαίνουν τα όρια ασφαλείας, ο κίνδυνος για τον εφηβικό πληθυσμό και η πιθανότητα εμφάνισης επιπλοκών υπογραμμίζουν την ανάγκη για ισχυρότερες νομοθετικ΄΄ές ρυθμίσεις, εκπαιδευτικές καμπάνιες και τυποποιημένη καταγραφή των περιστατικών. Τα ευρήματα θα πρέπει να ερμηνεύονται ως διερευνητικά, δεδομένων των εγγενών περιορισμών της γνώσης που παρέχεται μέσω των case reports.","abstract_has_math":false,"creators":["Μανουσάκης Εμμανουήλ","Manousakis Emmanouil"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:04Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5419464"],"render_values":[{"text":"uoadl:5419464","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419464","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419464","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5419464","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μανουσάκης Εμμανουήλ","Manousakis Emmanouil"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5419464","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419464"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Υπόβαθρο: Οι προκαλούμενοι από laser τραυματισμοί της ωχράς κηλίδας αποτελούν ένα αναδυόμενο ζήτημα δημόσιας υγείας, λόγω της ευρείας διαθεσιμότητας φορητών δεικτών laser και της αυξανόμενης χρήσης laser αισθητικής σε ινστιτούτα αισθητικής. Παρά τον αυξανόμενο αριθμό δημοσιευμένων περιστατικών, καμία συστηματική ανασκόπηση δεν έχει αξιολογήσει συνδυαστικά και με συστηματικό τρόπο και τους δύο αυτούς τύπους βλάβης. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση σε πέντε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων (PubMed, Web of Science, Scopus, Cochrane Library και ClinicalTrials.gov) τον Μάρτιο του 2026, σύμφωνα με τις οδηγίες PRISMA 2020 (PROSPERO: CRD420261321166). Case reports και case series που περιέγραφαν βλάβες της ωχράς κηλίδας προκαλούμενες από φορητούς δείκτες laser ή laser αισθητικής ήταν επιλέξιμες για ένταξη. Δεν πραγματοποιήθηκε επίσημη αξιολόγηση κινδύνου μεροληψίας, καθώς δεν υπάρχουν αντίστοιχα εργαλεία για αναφορές περιστατικών. Τα δεδομένα εξήχθησαν, κωδικοποιήθηκαν και συγκεντρώθηκαν για ανάλυση των ατομικών δεδομένων καθε ασθενή. Δημιουργήσαμε μια κλινική ταξινόμηση με βάση την οπτική τομογραφία συνοχής (Optical Coherence Tomography, OCT), με σκοπό τη διενέργεια στατιστικής ανάλυσης. Η στατιστική ανάλυση περιέλαβε περιγραφική στατιστική, Wilcoxon signed-rank tests ανά ζεύγη, Kruskal-Wallis tests, Mann-Whitney U tests, συσχέτιση κατά Spearman, McNemar test και x² test. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν 113 μελέτες, οι οποίες αφορούσαν 382 οφθαλμούς από 313 ασθενείς. Ο υπό μελέτη πληθυσμός ήταν κατά κύριο λόγο νεαρής ηλικίας (μέση ηλικία 17,9 έτη) και άρρενες (76,7%). Οι βλάβες από δείκτες laser αντιστοιχούσαν στο 91,9% των περιπτώσεων, ενώ οι βλάβες από laser αισθητικής στο 8,1%. Παρατηρήθηκε προοδευτική βελτίωση της βέλτιστα διορθωμένης οπτικής οξύτητας (best-corrected visual acuity, BCVA) από την αρχική εκτίμηση έως τη βραχυπρόθεσμη παρακολούθηση (Wilcoxon p < 0,001, Cohen’s d = 0,367) και τη μακροπρόθεσμη παρακολούθηση (p < 0,001, d = 0,743), με περαιτέρω βελτίωση μεταξύ των χρονικών σημείων παρακολούθησης (p = 0,014). Οι βλάβες από laser αισθητικής εμφάνισαν χειρότερη αρχική BCVA (μέση τιμή 0,96 έναντι 0,61 logMAR, p = 0,003), ωστόσο πέτυχαν συγκρίσιμες μακροπρόθεσμες εκβάσεις (p = 0,108). Η αρχική BCVA διέφερε μεταξύ των τύπων laser (Kruskal-Wallis p = 0,001) και των κατηγοριών OCT (p < 0,001). Η ενέργεια του laser παρουσίασε σημαντική συσχέτιση με την αρχική BCVA (ρ = 0,394, p < 0,001) και τη μακροπρόθεσμη BCVA (ρ = 0,409, p = 0,002). Το κεντρικό σκότωμα υποχώρησε στο 41,0% των προσβεβλημένων οφθαλμών (McNemar p < 0,001). Δευτερογενείς επιπλοκές εμφανίστηκαν σε 42 οφθαλμούς, με τη νεοαγγείωση της ωχράς κηλίδας (macular neovascularization, MNV) να αποτελεί τη συχνότερη επιπλοκή (21,4%). Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη αποτελεί τη μεγαλύτερη έως σήμερα συγκεντρωτική ανάλυση ατομικών δεδομένων ασθενών με προκαλούμενη από laser βλάβη της ωχράς κηλίδας. Η οπτική αποκατάσταση είναι προοδευτική και διατηρείται σε όλους τους τύπους βλάβης. Η προτεινόμενη κλινική ταξινόμηση με βάση το OCT παρέχει ένα αναπαραγώγιμο πλαίσιο για τον χαρακτηρισμό των βλαβών. Τα laser με επίπεδα εκπεμπόμενης ενέργειας που υπερβαίνουν τα όρια ασφαλείας, ο κίνδυνος για τον εφηβικό πληθυσμό και η πιθανότητα εμφάνισης επιπλοκών υπογραμμίζουν την ανάγκη για ισχυρότερες νομοθετικ΄΄ές ρυθμίσεις, εκπαιδευτικές καμπάνιες και τυποποιημένη καταγραφή των περιστατικών. Τα ευρήματα θα πρέπει να ερμηνεύονται ως διερευνητικά, δεδομένων των εγγενών περιορισμών της γνώσης που παρέχεται μέσω των case reports.","Background: Laser-induced macular injuries constitute an emerging public health concern, driven by the widespread availability of handheld laser pointers and the increasing use of cosmetic lasers in beauty salons. Despite a growing number of case reports, no systematic review has collectively evaluated both injury types in a systematic manner. Methods: A systematic search of five electronic databases (PubMed, Web of Science, Scopus, Cochrane library and ClinicalTrials.gov) was conducted in March 2026, in accordance with PRISMA 2020 guidelines (PROSPERO: CRD420261321166). Case reports and case series reporting macular injuries induced by handheld laser pointers or cosmetic lasers were eligible for inclusion. Formal risk of bias assessment was not performed, since no such tools exist for case reports. Data were extracted, coded and pooled for individual patient data analysis. We developed an Optical Coherence Tomography (OCT) clinical category classification in order to perform statistical analysis. Statistical analysis included descriptive statistics, paired Wilcoxon signed-rank tests, Kruskal-Wallis tests, Mann-Whitney U tests, Spearman rank correlation, McNemar test and Chi-square tests. Results: 113 studies comprising of 382 eyes from 313 patients were included. The population under investigation was predominantly young (mean age was 17.9 years) and male (76.7%). Laser pointer injuries accounted for 91.9% of cases, and cosmetic laser ones for 8.1%. Progressive best corrected visual acuity (BCVA) improvement was demonstrated from baseline to short-term (Wilcoxon p < 0.001, Cohen's d = 0.367) and long-term follow-up (p < 0.001, d = 0.743), with further improvement between time points ( p=0.014). Cosmetic laser injuries presented with worse baseline BCVA (mean 0.96 vs 0.61 logMAR, p=0.003), however they achieved comparable long-term outcomes (p=0.108). Baseline BCVA differed across laser types (Kruskal-Wallis p = 0.001) and OCT categories (p < 0.001). Laser energy showed significant association with baseline (ρ = 0.394, p < 0.001) and long-term BCVA (ρ = 0.409, p = 0.002). Central scotoma resolved in 41.0% of affected eyes (McNemar p<0.001). Secondary complications occurred in 42 eyes, with macular neovascularization (MNV) being the most common one (21.4%). Conclusions: This is the largest pooled individual patient data analysis of laser-induced macular injury to date. Visual recovery is progressive and maintained across all injury types. The proposed OCT clinical category classification provides a reproducible framework for injury characterization. Lasers with energy outputs exceeding safety thresholds, the adolescent population under threat, and the risk of complications, underscore the need for regulatory action, educative campaigns and standardized reporting. Findings should be interpreted as exploratory given the inherent limitations of case report-based evidence."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Laser pointer and cosmetic laser induced macular injury: a systematic review"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μανουσάκης Εμμανουήλ","Manousakis Emmanouil"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Υπόβαθρο: Οι προκαλούμενοι από laser τραυματισμοί της ωχράς κηλίδας αποτελούν ένα αναδυόμενο ζήτημα δημόσιας υγείας, λόγω της ευρείας διαθεσιμότητας φορητών δεικτών laser και της αυξανόμενης χρήσης laser αισθητικής σε ινστιτούτα αισθητικής. Παρά τον αυξανόμενο αριθμό δημοσιευμένων περιστατικών, καμία συστηματική ανασκόπηση δεν έχει αξιολογήσει συνδυαστικά και με συστηματικό τρόπο και τους δύο αυτούς τύπους βλάβης. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση σε πέντε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων (PubMed, Web of Science, Scopus, Cochrane Library και ClinicalTrials.gov) τον Μάρτιο του 2026, σύμφωνα με τις οδηγίες PRISMA 2020 (PROSPERO: CRD420261321166). Case reports και case series που περιέγραφαν βλάβες της ωχράς κηλίδας προκαλούμενες από φορητούς δείκτες laser ή laser αισθητικής ήταν επιλέξιμες για ένταξη. Δεν πραγματοποιήθηκε επίσημη αξιολόγηση κινδύνου μεροληψίας, καθώς δεν υπάρχουν αντίστοιχα εργαλεία για αναφορές περιστατικών. Τα δεδομένα εξήχθησαν, κωδικοποιήθηκαν και συγκεντρώθηκαν για ανάλυση των ατομικών δεδομένων καθε ασθενή. Δημιουργήσαμε μια κλινική ταξινόμηση με βάση την οπτική τομογραφία συνοχής (Optical Coherence Tomography, OCT), με σκοπό τη διενέργεια στατιστικής ανάλυσης. Η στατιστική ανάλυση περιέλαβε περιγραφική στατιστική, Wilcoxon signed-rank tests ανά ζεύγη, Kruskal-Wallis tests, Mann-Whitney U tests, συσχέτιση κατά Spearman, McNemar test και x² test. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν 113 μελέτες, οι οποίες αφορούσαν 382 οφθαλμούς από 313 ασθενείς. Ο υπό μελέτη πληθυσμός ήταν κατά κύριο λόγο νεαρής ηλικίας (μέση ηλικία 17,9 έτη) και άρρενες (76,7%). Οι βλάβες από δείκτες laser αντιστοιχούσαν στο 91,9% των περιπτώσεων, ενώ οι βλάβες από laser αισθητικής στο 8,1%. Παρατηρήθηκε προοδευτική βελτίωση της βέλτιστα διορθωμένης οπτικής οξύτητας (best-corrected visual acuity, BCVA) από την αρχική εκτίμηση έως τη βραχυπρόθεσμη παρακολούθηση (Wilcoxon p < 0,001, Cohen’s d = 0,367) και τη μακροπρόθεσμη παρακολούθηση (p < 0,001, d = 0,743), με περαιτέρω βελτίωση μεταξύ των χρονικών σημείων παρακολούθησης (p = 0,014). Οι βλάβες από laser αισθητικής εμφάνισαν χειρότερη αρχική BCVA (μέση τιμή 0,96 έναντι 0,61 logMAR, p = 0,003), ωστόσο πέτυχαν συγκρίσιμες μακροπρόθεσμες εκβάσεις (p = 0,108). Η αρχική BCVA διέφερε μεταξύ των τύπων laser (Kruskal-Wallis p = 0,001) και των κατηγοριών OCT (p < 0,001). Η ενέργεια του laser παρουσίασε σημαντική συσχέτιση με την αρχική BCVA (ρ = 0,394, p < 0,001) και τη μακροπρόθεσμη BCVA (ρ = 0,409, p = 0,002). Το κεντρικό σκότωμα υποχώρησε στο 41,0% των προσβεβλημένων οφθαλμών (McNemar p < 0,001). Δευτερογενείς επιπλοκές εμφανίστηκαν σε 42 οφθαλμούς, με τη νεοαγγείωση της ωχράς κηλίδας (macular neovascularization, MNV) να αποτελεί τη συχνότερη επιπλοκή (21,4%). Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη αποτελεί τη μεγαλύτερη έως σήμερα συγκεντρωτική ανάλυση ατομικών δεδομένων ασθενών με προκαλούμενη από laser βλάβη της ωχράς κηλίδας. Η οπτική αποκατάσταση είναι προοδευτική και διατηρείται σε όλους τους τύπους βλάβης. Η προτεινόμενη κλινική ταξινόμηση με βάση το OCT παρέχει ένα αναπαραγώγιμο πλαίσιο για τον χαρακτηρισμό των βλαβών. Τα laser με επίπεδα εκπεμπόμενης ενέργειας που υπερβαίνουν τα όρια ασφαλείας, ο κίνδυνος για τον εφηβικό πληθυσμό και η πιθανότητα εμφάνισης επιπλοκών υπογραμμίζουν την ανάγκη για ισχυρότερες νομοθετικ΄΄ές ρυθμίσεις, εκπαιδευτικές καμπάνιες και τυποποιημένη καταγραφή των περιστατικών. Τα ευρήματα θα πρέπει να ερμηνεύονται ως διερευνητικά, δεδομένων των εγγενών περιορισμών της γνώσης που παρέχεται μέσω των case reports.","Background: Laser-induced macular injuries constitute an emerging public health concern, driven by the widespread availability of handheld laser pointers and the increasing use of cosmetic lasers in beauty salons. Despite a growing number of case reports, no systematic review has collectively evaluated both injury types in a systematic manner. Methods: A systematic search of five electronic databases (PubMed, Web of Science, Scopus, Cochrane library and ClinicalTrials.gov) was conducted in March 2026, in accordance with PRISMA 2020 guidelines (PROSPERO: CRD420261321166). Case reports and case series reporting macular injuries induced by handheld laser pointers or cosmetic lasers were eligible for inclusion. Formal risk of bias assessment was not performed, since no such tools exist for case reports. Data were extracted, coded and pooled for individual patient data analysis. We developed an Optical Coherence Tomography (OCT) clinical category classification in order to perform statistical analysis. Statistical analysis included descriptive statistics, paired Wilcoxon signed-rank tests, Kruskal-Wallis tests, Mann-Whitney U tests, Spearman rank correlation, McNemar test and Chi-square tests. Results: 113 studies comprising of 382 eyes from 313 patients were included. The population under investigation was predominantly young (mean age was 17.9 years) and male (76.7%). Laser pointer injuries accounted for 91.9% of cases, and cosmetic laser ones for 8.1%. Progressive best corrected visual acuity (BCVA) improvement was demonstrated from baseline to short-term (Wilcoxon p < 0.001, Cohen's d = 0.367) and long-term follow-up (p < 0.001, d = 0.743), with further improvement between time points ( p=0.014). Cosmetic laser injuries presented with worse baseline BCVA (mean 0.96 vs 0.61 logMAR, p=0.003), however they achieved comparable long-term outcomes (p=0.108). Baseline BCVA differed across laser types (Kruskal-Wallis p = 0.001) and OCT categories (p < 0.001). Laser energy showed significant association with baseline (ρ = 0.394, p < 0.001) and long-term BCVA (ρ = 0.409, p = 0.002). Central scotoma resolved in 41.0% of affected eyes (McNemar p<0.001). Secondary complications occurred in 42 eyes, with macular neovascularization (MNV) being the most common one (21.4%). Conclusions: This is the largest pooled individual patient data analysis of laser-induced macular injury to date. Visual recovery is progressive and maintained across all injury types. The proposed OCT clinical category classification provides a reproducible framework for injury characterization. Lasers with energy outputs exceeding safety thresholds, the adolescent population under threat, and the risk of complications, underscore the need for regulatory action, educative campaigns and standardized reporting. Findings should be interpreted as exploratory given the inherent limitations of case report-based evidence."],"dc:identifier":["uoadl:5419464","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419464"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Laser pointer and cosmetic laser induced macular injury: a systematic review"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:04Z"}