{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5419620"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5419620","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The prognostic significance of HbA1c in the progression of diabetic retinopathy","abstract":"Μία από τις πιο συχνές χρόνιες μεταβολικές ασθένειες στον κόσμο, ο σακχαρώδης διαβήτης, συνδέεται με σοβαρές μικροαγγειακές καθώς και μακροαγγειακές ανεπιθύμητες ενέργειες. Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια αποτελεί σημαντική αιτία τύφλωσης και μία από τις πιο επικίνδυνες συνέπειες. Η παρούσα διατριβή αναδεικνύει την προγνωστική αξία της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης στην καθημερινή κλινική πράξη, εξετάζοντας τη συσχέτισή της με την ανάπτυξη διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Αρχικά, γίνεται αναφορά στα βασικά χαρακτηριστικά του σακχαρώδους διαβήτη και στις επιπλοκές που σχετίζονται με τη χρόνια υπεργλυκαιμία. Στη συνέχεια, αναλύονται οι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, εστιάζοντας στους μηχανισμούς που διέπουν τη μικροαγγειακή βλάβη του αμφιβληστροειδούς, συμπεριλαμβανομένου του οξειδωτικού στρες, της φλεγμονής, της αυξημένης αγγειακής διαπερατότητας και της ισχαιμίας του αμφιβληστροειδούς. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη, η οποία αποτελεί τόσο προγνωστικό δείκτη της σοβαρότητας και της πορείας της νόσου όσο και σημάδι γλυκαιμικής διαχείρισης με την πάροδο του χρόνου. Επιπλέον, εξετάζονται άλλοι σημαντικοί παράγοντες κινδύνου που συμβάλλουν στην επιδείνωση της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, συμπεριλαμβανομένης της αρτηριακής υπέρτασης, της υπερχοληστερολαιμίας και της διαβητικής νεφροπάθειας. Μάλιστα, η διατριβή παρουσιάζει ευρήματα από την κλινική πρακτική σχετικά με τη σημασία της συστηματικής παρακολούθησης των ασθενών, της έγκαιρης διάγνωσης και της σωστής διαχείρισης των παραγόντων κινδύνου. Συνολικά, αυτή η μελέτη καταδεικνύει ότι η διατήρηση χαμηλών επιπέδων HbA1c και η υιοθέτηση μιας ολιστικής προσέγγισης στη διαχείριση των συνοδών παραγόντων κινδύνου μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στην αποφυγή της ανάπτυξης διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας και στην επιβράδυνση της εξέλιξής της. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της έγκαιρης παρέμβασης και των κατάλληλων θεραπευτικών στρατηγικών για τη βελτίωση τόσο των οπτικών αποτελεσμάτων όσο και της ποιότητας ζωής των ασθενών.","abstract_html":"Μία από τις πιο συχνές χρόνιες μεταβολικές ασθένειες στον κόσμο, ο σακχαρώδης διαβήτης, συνδέεται με σοβαρές μικροαγγειακές καθώς και μακροαγγειακές ανεπιθύμητες ενέργειες. Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια αποτελεί σημαντική αιτία τύφλωσης και μία από τις πιο επικίνδυνες συνέπειες. Η παρούσα διατριβή αναδεικνύει την προγνωστική αξία της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης στην καθημερινή κλινική πράξη, εξετάζοντας τη συσχέτισή της με την ανάπτυξη διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Αρχικά, γίνεται αναφορά στα βασικά χαρακτηριστικά του σακχαρώδους διαβήτη και στις επιπλοκές που σχετίζονται με τη χρόνια υπεργλυκαιμία. Στη συνέχεια, αναλύονται οι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, εστιάζοντας στους μηχανισμούς που διέπουν τη μικροαγγειακή βλάβη του αμφιβληστροειδούς, συμπεριλαμβανομένου του οξειδωτικού στρες, της φλεγμονής, της αυξημένης αγγειακής διαπερατότητας και της ισχαιμίας του αμφιβληστροειδούς. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη, η οποία αποτελεί τόσο προγνωστικό δείκτη της σοβαρότητας και της πορείας της νόσου όσο και σημάδι γλυκαιμικής διαχείρισης με την πάροδο του χρόνου. Επιπλέον, εξετάζονται άλλοι σημαντικοί παράγοντες κινδύνου που συμβάλλουν στην επιδείνωση της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, συμπεριλαμβανομένης της αρτηριακής υπέρτασης, της υπερχοληστερολαιμίας και της διαβητικής νεφροπάθειας. Μάλιστα, η διατριβή παρουσιάζει ευρήματα από την κλινική πρακτική σχετικά με τη σημασία της συστηματικής παρακολούθησης των ασθενών, της έγκαιρης διάγνωσης και της σωστής διαχείρισης των παραγόντων κινδύνου. Συνολικά, αυτή η μελέτη καταδεικνύει ότι η διατήρηση χαμηλών επιπέδων HbA1c και η υιοθέτηση μιας ολιστικής προσέγγισης στη διαχείριση των συνοδών παραγόντων κινδύνου μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στην αποφυγή της ανάπτυξης διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας και στην επιβράδυνση της εξέλιξής της. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της έγκαιρης παρέμβασης και των κατάλληλων θεραπευτικών στρατηγικών για τη βελτίωση τόσο των οπτικών αποτελεσμάτων όσο και της ποιότητας ζωής των ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Πατρώνη Μαρία","Patroni Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:04Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5419620"],"render_values":[{"text":"uoadl:5419620","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419620","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419620","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5419620","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πατρώνη Μαρία","Patroni Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5419620","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419620"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Μία από τις πιο συχνές χρόνιες μεταβολικές ασθένειες στον κόσμο, ο σακχαρώδης διαβήτης, συνδέεται με σοβαρές μικροαγγειακές καθώς και μακροαγγειακές ανεπιθύμητες ενέργειες. Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια αποτελεί σημαντική αιτία τύφλωσης και μία από τις πιο επικίνδυνες συνέπειες. Η παρούσα διατριβή αναδεικνύει την προγνωστική αξία της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης στην καθημερινή κλινική πράξη, εξετάζοντας τη συσχέτισή της με την ανάπτυξη διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Αρχικά, γίνεται αναφορά στα βασικά χαρακτηριστικά του σακχαρώδους διαβήτη και στις επιπλοκές που σχετίζονται με τη χρόνια υπεργλυκαιμία. Στη συνέχεια, αναλύονται οι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, εστιάζοντας στους μηχανισμούς που διέπουν τη μικροαγγειακή βλάβη του αμφιβληστροειδούς, συμπεριλαμβανομένου του οξειδωτικού στρες, της φλεγμονής, της αυξημένης αγγειακής διαπερατότητας και της ισχαιμίας του αμφιβληστροειδούς. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη, η οποία αποτελεί τόσο προγνωστικό δείκτη της σοβαρότητας και της πορείας της νόσου όσο και σημάδι γλυκαιμικής διαχείρισης με την πάροδο του χρόνου. Επιπλέον, εξετάζονται άλλοι σημαντικοί παράγοντες κινδύνου που συμβάλλουν στην επιδείνωση της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, συμπεριλαμβανομένης της αρτηριακής υπέρτασης, της υπερχοληστερολαιμίας και της διαβητικής νεφροπάθειας. Μάλιστα, η διατριβή παρουσιάζει ευρήματα από την κλινική πρακτική σχετικά με τη σημασία της συστηματικής παρακολούθησης των ασθενών, της έγκαιρης διάγνωσης και της σωστής διαχείρισης των παραγόντων κινδύνου. Συνολικά, αυτή η μελέτη καταδεικνύει ότι η διατήρηση χαμηλών επιπέδων HbA1c και η υιοθέτηση μιας ολιστικής προσέγγισης στη διαχείριση των συνοδών παραγόντων κινδύνου μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στην αποφυγή της ανάπτυξης διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας και στην επιβράδυνση της εξέλιξής της. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της έγκαιρης παρέμβασης και των κατάλληλων θεραπευτικών στρατηγικών για τη βελτίωση τόσο των οπτικών αποτελεσμάτων όσο και της ποιότητας ζωής των ασθενών.","One of the most prevalent chronic metabolic illnesses in the world, diabetes mellitus, is linked to serious microvascular as well as macrovascular adverse effects. Diabetic retinopathy is a major cause of blindness and one of the most dangerous consequences. This thesis highlights the predictive value of glycated hemoglobin in routine clinical practice by examining its association with the development of diabetic retinopathy. Initially, reference is made to the basic characteristics of diabetes mellitus and the complications associated with chronic hyperglycemia. Subsequently, the pathophysiological mechanisms of diabetic retinopathy are analyzed, focusing on mechanisms underlying retinal microvascular damage, including oxidative stress, inflammation, increased vascular permeability, and retinal ischemia. Particular emphasis is placed on glycated hemoglobin, both a predictor of the severity and course of the illness and a sign of glycemic management over time. In addition, other important risk factors contributing to the worsening of diabetic retinopathy are examined, including arterial hypertension, hypercholesterolemia, and diabetic nephropathy. Furthermore, the thesis presents findings from clinical practice regarding the importance of systematic patient monitoring, early diagnosis, and proper management of risk factors. Overall, this study demonstrates that maintaining low HbA1c levels and adopting a holistic approach to managing accompanying risk factors can significantly contribute to avoid the development of diabetic retinopathy and slow down its progression. The findings underline the importance of early intervention and appropriate therapeutic strategies in improving both visual outcomes and patients’ quality of life."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The prognostic significance of HbA1c in the progression of diabetic retinopathy"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πατρώνη Μαρία","Patroni Maria"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Μία από τις πιο συχνές χρόνιες μεταβολικές ασθένειες στον κόσμο, ο σακχαρώδης διαβήτης, συνδέεται με σοβαρές μικροαγγειακές καθώς και μακροαγγειακές ανεπιθύμητες ενέργειες. Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια αποτελεί σημαντική αιτία τύφλωσης και μία από τις πιο επικίνδυνες συνέπειες. Η παρούσα διατριβή αναδεικνύει την προγνωστική αξία της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης στην καθημερινή κλινική πράξη, εξετάζοντας τη συσχέτισή της με την ανάπτυξη διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Αρχικά, γίνεται αναφορά στα βασικά χαρακτηριστικά του σακχαρώδους διαβήτη και στις επιπλοκές που σχετίζονται με τη χρόνια υπεργλυκαιμία. Στη συνέχεια, αναλύονται οι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, εστιάζοντας στους μηχανισμούς που διέπουν τη μικροαγγειακή βλάβη του αμφιβληστροειδούς, συμπεριλαμβανομένου του οξειδωτικού στρες, της φλεγμονής, της αυξημένης αγγειακής διαπερατότητας και της ισχαιμίας του αμφιβληστροειδούς. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη, η οποία αποτελεί τόσο προγνωστικό δείκτη της σοβαρότητας και της πορείας της νόσου όσο και σημάδι γλυκαιμικής διαχείρισης με την πάροδο του χρόνου. Επιπλέον, εξετάζονται άλλοι σημαντικοί παράγοντες κινδύνου που συμβάλλουν στην επιδείνωση της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, συμπεριλαμβανομένης της αρτηριακής υπέρτασης, της υπερχοληστερολαιμίας και της διαβητικής νεφροπάθειας. Μάλιστα, η διατριβή παρουσιάζει ευρήματα από την κλινική πρακτική σχετικά με τη σημασία της συστηματικής παρακολούθησης των ασθενών, της έγκαιρης διάγνωσης και της σωστής διαχείρισης των παραγόντων κινδύνου. Συνολικά, αυτή η μελέτη καταδεικνύει ότι η διατήρηση χαμηλών επιπέδων HbA1c και η υιοθέτηση μιας ολιστικής προσέγγισης στη διαχείριση των συνοδών παραγόντων κινδύνου μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στην αποφυγή της ανάπτυξης διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας και στην επιβράδυνση της εξέλιξής της. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της έγκαιρης παρέμβασης και των κατάλληλων θεραπευτικών στρατηγικών για τη βελτίωση τόσο των οπτικών αποτελεσμάτων όσο και της ποιότητας ζωής των ασθενών.","One of the most prevalent chronic metabolic illnesses in the world, diabetes mellitus, is linked to serious microvascular as well as macrovascular adverse effects. Diabetic retinopathy is a major cause of blindness and one of the most dangerous consequences. This thesis highlights the predictive value of glycated hemoglobin in routine clinical practice by examining its association with the development of diabetic retinopathy. Initially, reference is made to the basic characteristics of diabetes mellitus and the complications associated with chronic hyperglycemia. Subsequently, the pathophysiological mechanisms of diabetic retinopathy are analyzed, focusing on mechanisms underlying retinal microvascular damage, including oxidative stress, inflammation, increased vascular permeability, and retinal ischemia. Particular emphasis is placed on glycated hemoglobin, both a predictor of the severity and course of the illness and a sign of glycemic management over time. In addition, other important risk factors contributing to the worsening of diabetic retinopathy are examined, including arterial hypertension, hypercholesterolemia, and diabetic nephropathy. Furthermore, the thesis presents findings from clinical practice regarding the importance of systematic patient monitoring, early diagnosis, and proper management of risk factors. Overall, this study demonstrates that maintaining low HbA1c levels and adopting a holistic approach to managing accompanying risk factors can significantly contribute to avoid the development of diabetic retinopathy and slow down its progression. The findings underline the importance of early intervention and appropriate therapeutic strategies in improving both visual outcomes and patients’ quality of life."],"dc:identifier":["uoadl:5419620","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419620"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["The prognostic significance of HbA1c in the progression of diabetic retinopathy"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:04Z"}