{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5419676"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5419676","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Nεότερα δεδομένα στη θεραπευτική προσέγγιση της ψωρίασης / Latest data on the therapeutic approach to psoriasis","abstract":"Η θεραπευτική προσέγγιση της ψωρίασης έχει μετακινηθεί από την μη στοχευμένη ανοσοκαταστολή σε ένα ολιστικό μοντέλο προσέγγισης, με στόχο όχι μόνο την ύφεση, αλλά και την ίαση, με ουσιαστική βελτίωση της ποιότητας ζωής. Την τελευταία πενταετία, ο ρόλος των τοπικών θεραπειών αναβαθμίστηκε σημαντικά εξασφαλίζοντας καλύτερη δράση και συμμόρφωση, όπως συμβαίνει με τις μη στεροειδικές επιλογές και έξυπνα συστήματα μεταφοράς που επιτυγχάνουν καλύτερη διείσδυση, ελεγχόμενη αποδέσμευση και μικρότερη ερεθιστικότητα. Οι τοπικές θεραπείες λειτουργούν πλέον πολύ αποτελεσματικά σε ήπιες και/ή εντοπισμένες μορφές, αλλά θεωρούνται σημαντική επιλογή συνδυαστικά με άλλες θεραπείες , δεδομένου ότι μειώνουν τη συνολική συστηματική έκθεση, χωρίς επίδραση στην αποτελεσματικότητα. Σημαντική θεωρείται η θεραπευτική προσέγγιση με συστηματική στοχευμένη αγωγή, όπως οι αναστολείς TNF-a , IL-17 (secukinumab, ixekizumab, brodalumab, bimekizumab) που προσφέρουν ταχύτερη κλινική βελτίωση, όταν απαιτείται άμεση ανακούφιση, ενώ οι αναστολείς IL-23 (guselkumab, risankizumab, Tidrakizumab) υπερτερούν στη σταθερότητα της ύφεσης και στην επίτευξη υψηλών στόχων (PASI90/100) με ευνοϊκό προφίλ ασφάλειας και υψηλό drug-survival. Οι αναστολείς IL-12/23 (ustekinumab) χρησιμοποιούνται σε ειδικές περιπτώσεις , ενώ τα κλασικά ανοσοκατασταλτικά εναλλακτικά ή σαν ενδιάμεση θεραπεία με ανάγκη στενής παρακολούθησης . Παράλληλα, εκείνα τα από του στόματος λαμβανόμενα, όπως οι εκλεκτικοί αναστολείς Tyrosine Kinase 2 (TYK2) γεφυρώνουν την αποτελεσματικότητα με την ευκολία χορήγησης , προσφέροντας εναλλακτικές σε ασθενείς που προτιμούν μη ενέσιμα σχήματα ή έχουν ειδικές αντενδείξεις, διευκολύνοντας τη διαδικασία διακοπής ή σταδιακής μείωσης της δόσης . Οι παλαιότερες προσεγγίσεις, όπως η Narrowband Ultraviolet B-Υπεριώδης ακτινοβολία Β στενού φάσματος (NB-UVB), η Psoralen Ultraviolet Ultraviolet A (PUVA)-UV, η PUVA και η λουτροθεραπεία, διατηρούν σαφή, επικουρική αξία ως γέφυρες ή συμπληρωματικά μέσα, ιδίως σε ήπιες μορφές, σε πλαίσια περιορισμένης πρόσβασης ή όταν προτάσσεται η ανεκτικότητα. Παρά την ιστορική τους συμβολή, το μέγεθος και η διάρκεια του οφέλους τους υπολείπονται των στοχευμένων συστηματικών, γεγονός που υπαγορεύει προσεκτική επιλογή των ασθενών. Μελλοντικά, η γονιδιακή/κυτταρική και Ribonucleic Acid (RNA) βασισμένη θεραπεία, υπόσχεται πιο αποτελεσματικό έλεγχο της νόσου, ενώ ψηφιακά και Artificial Intelligence (AI) εργαλεία, που εκτιμούν ηλεκτρονικά την έκταση και βαρύτητα της νόσου, όπως και άλλα προγνωστικά μοντέλα ανταπόκρισης έως και Clinical Decision Support Systems(CDSS) μειώνουν το «trial-and-error», επιταχύνουν την πρόσβαση στην κατάλληλη θεραπεία και στηρίζουν τεκμηριωμένες αποφάσεις. Η επιτυχής θεραπευτική αντιμετώπιση της ψωρίασης στοχεύει στην άμεση βελτίωση και την ίαση , συνυπολογίζοντας πάντα το κόστος και το όφελος και την επίδραση στην ποιότητα ζωής του ασθενούς, τονίζοντας την εξατομικευμένη προσέγγιση.","abstract_html":"Η θεραπευτική προσέγγιση της ψωρίασης έχει μετακινηθεί από την μη στοχευμένη ανοσοκαταστολή σε ένα ολιστικό μοντέλο προσέγγισης, με στόχο όχι μόνο την ύφεση, αλλά και την ίαση, με ουσιαστική βελτίωση της ποιότητας ζωής. Την τελευταία πενταετία, ο ρόλος των τοπικών θεραπειών αναβαθμίστηκε σημαντικά εξασφαλίζοντας καλύτερη δράση και συμμόρφωση, όπως συμβαίνει με τις μη στεροειδικές επιλογές και έξυπνα συστήματα μεταφοράς που επιτυγχάνουν καλύτερη διείσδυση, ελεγχόμενη αποδέσμευση και μικρότερη ερεθιστικότητα. Οι τοπικές θεραπείες λειτουργούν πλέον πολύ αποτελεσματικά σε ήπιες και/ή εντοπισμένες μορφές, αλλά θεωρούνται σημαντική επιλογή συνδυαστικά με άλλες θεραπείες , δεδομένου ότι μειώνουν τη συνολική συστηματική έκθεση, χωρίς επίδραση στην αποτελεσματικότητα. Σημαντική θεωρείται η θεραπευτική προσέγγιση με συστηματική στοχευμένη αγωγή, όπως οι αναστολείς TNF-a , IL-17 (secukinumab, ixekizumab, brodalumab, bimekizumab) που προσφέρουν ταχύτερη κλινική βελτίωση, όταν απαιτείται άμεση ανακούφιση, ενώ οι αναστολείς IL-23 (guselkumab, risankizumab, Tidrakizumab) υπερτερούν στη σταθερότητα της ύφεσης και στην επίτευξη υψηλών στόχων (PASI90/100) με ευνοϊκό προφίλ ασφάλειας και υψηλό drug-survival. Οι αναστολείς IL-12/23 (ustekinumab) χρησιμοποιούνται σε ειδικές περιπτώσεις , ενώ τα κλασικά ανοσοκατασταλτικά εναλλακτικά ή σαν ενδιάμεση θεραπεία με ανάγκη στενής παρακολούθησης . Παράλληλα, εκείνα τα από του στόματος λαμβανόμενα, όπως οι εκλεκτικοί αναστολείς Tyrosine Kinase 2 (TYK2) γεφυρώνουν την αποτελεσματικότητα με την ευκολία χορήγησης , προσφέροντας εναλλακτικές σε ασθενείς που προτιμούν μη ενέσιμα σχήματα ή έχουν ειδικές αντενδείξεις, διευκολύνοντας τη διαδικασία διακοπής ή σταδιακής μείωσης της δόσης . Οι παλαιότερες προσεγγίσεις, όπως η Narrowband Ultraviolet B-Υπεριώδης ακτινοβολία Β στενού φάσματος (NB-UVB), η Psoralen Ultraviolet Ultraviolet A (PUVA)-UV, η PUVA και η λουτροθεραπεία, διατηρούν σαφή, επικουρική αξία ως γέφυρες ή συμπληρωματικά μέσα, ιδίως σε ήπιες μορφές, σε πλαίσια περιορισμένης πρόσβασης ή όταν προτάσσεται η ανεκτικότητα. Παρά την ιστορική τους συμβολή, το μέγεθος και η διάρκεια του οφέλους τους υπολείπονται των στοχευμένων συστηματικών, γεγονός που υπαγορεύει προσεκτική επιλογή των ασθενών. Μελλοντικά, η γονιδιακή/κυτταρική και Ribonucleic Acid (RNA) βασισμένη θεραπεία, υπόσχεται πιο αποτελεσματικό έλεγχο της νόσου, ενώ ψηφιακά και Artificial Intelligence (AI) εργαλεία, που εκτιμούν ηλεκτρονικά την έκταση και βαρύτητα της νόσου, όπως και άλλα προγνωστικά μοντέλα ανταπόκρισης έως και Clinical Decision Support Systems(CDSS) μειώνουν το «trial-and-error», επιταχύνουν την πρόσβαση στην κατάλληλη θεραπεία και στηρίζουν τεκμηριωμένες αποφάσεις. Η επιτυχής θεραπευτική αντιμετώπιση της ψωρίασης στοχεύει στην άμεση βελτίωση και την ίαση , συνυπολογίζοντας πάντα το κόστος και το όφελος και την επίδραση στην ποιότητα ζωής του ασθενούς, τονίζοντας την εξατομικευμένη προσέγγιση.","abstract_has_math":false,"creators":["Κανατά Θεοδώρα","Kanata Theodora"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:06Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5419676"],"render_values":[{"text":"uoadl:5419676","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419676","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419676","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5419676","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κανατά Θεοδώρα","Kanata Theodora"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5419676","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419676"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η θεραπευτική προσέγγιση της ψωρίασης έχει μετακινηθεί από την μη στοχευμένη ανοσοκαταστολή σε ένα ολιστικό μοντέλο προσέγγισης, με στόχο όχι μόνο την ύφεση, αλλά και την ίαση, με ουσιαστική βελτίωση της ποιότητας ζωής. Την τελευταία πενταετία, ο ρόλος των τοπικών θεραπειών αναβαθμίστηκε σημαντικά εξασφαλίζοντας καλύτερη δράση και συμμόρφωση, όπως συμβαίνει με τις μη στεροειδικές επιλογές και έξυπνα συστήματα μεταφοράς που επιτυγχάνουν καλύτερη διείσδυση, ελεγχόμενη αποδέσμευση και μικρότερη ερεθιστικότητα. Οι τοπικές θεραπείες λειτουργούν πλέον πολύ αποτελεσματικά σε ήπιες και/ή εντοπισμένες μορφές, αλλά θεωρούνται σημαντική επιλογή συνδυαστικά με άλλες θεραπείες , δεδομένου ότι μειώνουν τη συνολική συστηματική έκθεση, χωρίς επίδραση στην αποτελεσματικότητα. Σημαντική θεωρείται η θεραπευτική προσέγγιση με συστηματική στοχευμένη αγωγή, όπως οι αναστολείς TNF-a , IL-17 (secukinumab, ixekizumab, brodalumab, bimekizumab) που προσφέρουν ταχύτερη κλινική βελτίωση, όταν απαιτείται άμεση ανακούφιση, ενώ οι αναστολείς IL-23 (guselkumab, risankizumab, Tidrakizumab) υπερτερούν στη σταθερότητα της ύφεσης και στην επίτευξη υψηλών στόχων (PASI90/100) με ευνοϊκό προφίλ ασφάλειας και υψηλό drug-survival. Οι αναστολείς IL-12/23 (ustekinumab) χρησιμοποιούνται σε ειδικές περιπτώσεις , ενώ τα κλασικά ανοσοκατασταλτικά εναλλακτικά ή σαν ενδιάμεση θεραπεία με ανάγκη στενής παρακολούθησης . Παράλληλα, εκείνα τα από του στόματος λαμβανόμενα, όπως οι εκλεκτικοί αναστολείς Tyrosine Kinase 2 (TYK2) γεφυρώνουν την αποτελεσματικότητα με την ευκολία χορήγησης , προσφέροντας εναλλακτικές σε ασθενείς που προτιμούν μη ενέσιμα σχήματα ή έχουν ειδικές αντενδείξεις, διευκολύνοντας τη διαδικασία διακοπής ή σταδιακής μείωσης της δόσης . Οι παλαιότερες προσεγγίσεις, όπως η Narrowband Ultraviolet B-Υπεριώδης ακτινοβολία Β στενού φάσματος (NB-UVB), η Psoralen Ultraviolet Ultraviolet A (PUVA)-UV, η PUVA και η λουτροθεραπεία, διατηρούν σαφή, επικουρική αξία ως γέφυρες ή συμπληρωματικά μέσα, ιδίως σε ήπιες μορφές, σε πλαίσια περιορισμένης πρόσβασης ή όταν προτάσσεται η ανεκτικότητα. Παρά την ιστορική τους συμβολή, το μέγεθος και η διάρκεια του οφέλους τους υπολείπονται των στοχευμένων συστηματικών, γεγονός που υπαγορεύει προσεκτική επιλογή των ασθενών. Μελλοντικά, η γονιδιακή/κυτταρική και Ribonucleic Acid (RNA) βασισμένη θεραπεία, υπόσχεται πιο αποτελεσματικό έλεγχο της νόσου, ενώ ψηφιακά και Artificial Intelligence (AI) εργαλεία, που εκτιμούν ηλεκτρονικά την έκταση και βαρύτητα της νόσου, όπως και άλλα προγνωστικά μοντέλα ανταπόκρισης έως και Clinical Decision Support Systems(CDSS) μειώνουν το «trial-and-error», επιταχύνουν την πρόσβαση στην κατάλληλη θεραπεία και στηρίζουν τεκμηριωμένες αποφάσεις. Η επιτυχής θεραπευτική αντιμετώπιση της ψωρίασης στοχεύει στην άμεση βελτίωση και την ίαση , συνυπολογίζοντας πάντα το κόστος και το όφελος και την επίδραση στην ποιότητα ζωής του ασθενούς, τονίζοντας την εξατομικευμένη προσέγγιση.","The therapeutic approach to psoriasis has shifted from non-targeted immunosuppression to a holistic management model, aiming not only at remission but also at disease |control with a substantial improvement in quality of life. Over the past five years, the role of topical therapies has been significantly upgraded, ensuring improved efficacy and patient adherence. This is evident with non-steroidal options and advanced delivery systems that achieve better skin penetration, controlled release, and reduced irritation. Topical treatments now function very effectively in mild and/or localized forms of the disease, but they are also considered an important option in combination with other therapies, as they reduce overall systemic exposure without affecting treatment efficacy. A particularly important therapeutic strategy is the use of targeted systemic therapy, such as TNF-a , IL-17 inhibitors (secukinumab, ixekizumab, brodalumab, bimekizumab), which provide faster clinical improvement when immediate relief is required. In contrast, IL-23 inhibitors (guselkumab, risankizumab, tildrakizumab) demonstrate superiority in maintaining remission stability and achieving high treatment targets (PASI90/100), with a favorable safety profile and high drug survival. IL-12/23 inhibitors (ustekinumab) are used in selected cases, while conventional immunosuppressants may be used as alternatives or as intermediate therapies, requiring close monitoring. At the same time, oral treatments such as selective Tyrosine Kinase 2 (TYK2) inhibitors bridge efficacy with ease of administration, offering alternatives for patients who prefer non-injectable regimens or have specific contraindications, while also facilitating treatment discontinuation or gradual dose reduction. Older therapeutic approaches, such as Narrowband Ultraviolet B (NB-UVB) phototherapy, Psoralen plus Ultraviolet A (PUVA), and balneotherapy, retain a clear supportive role as bridging or complementary strategies, particularly in mild disease, in settings with limited access to advanced treatments, or when tolerability is prioritized. Despite their historical contribution, the magnitude and duration of their benefit are inferior to those of targeted systemic therapies, which necessitates careful patient selection. In the future, gene-based, cellular, and RNA-based therapies promise more effective disease control. At the same time, digital and Artificial Intelligence (AI) tools that electronically assess disease extent and severity, as well as predictive response models and Clinical Decision Support Systems (CDSS), reduce the “trial-and-error” approach, accelerate access to the appropriate therapy, and support evidence-based decision making. Successful therapeutic management of psoriasis aims at rapid improvement and disease control, while always taking into account the balance between cost and benefit and the impact on the patient’s quality of life, emphasizing the importance of an individualized treatment approach."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Nεότερα δεδομένα στη θεραπευτική προσέγγιση της ψωρίασης / Latest data on the therapeutic approach to psoriasis"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κανατά Θεοδώρα","Kanata Theodora"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η θεραπευτική προσέγγιση της ψωρίασης έχει μετακινηθεί από την μη στοχευμένη ανοσοκαταστολή σε ένα ολιστικό μοντέλο προσέγγισης, με στόχο όχι μόνο την ύφεση, αλλά και την ίαση, με ουσιαστική βελτίωση της ποιότητας ζωής. Την τελευταία πενταετία, ο ρόλος των τοπικών θεραπειών αναβαθμίστηκε σημαντικά εξασφαλίζοντας καλύτερη δράση και συμμόρφωση, όπως συμβαίνει με τις μη στεροειδικές επιλογές και έξυπνα συστήματα μεταφοράς που επιτυγχάνουν καλύτερη διείσδυση, ελεγχόμενη αποδέσμευση και μικρότερη ερεθιστικότητα. Οι τοπικές θεραπείες λειτουργούν πλέον πολύ αποτελεσματικά σε ήπιες και/ή εντοπισμένες μορφές, αλλά θεωρούνται σημαντική επιλογή συνδυαστικά με άλλες θεραπείες , δεδομένου ότι μειώνουν τη συνολική συστηματική έκθεση, χωρίς επίδραση στην αποτελεσματικότητα. Σημαντική θεωρείται η θεραπευτική προσέγγιση με συστηματική στοχευμένη αγωγή, όπως οι αναστολείς TNF-a , IL-17 (secukinumab, ixekizumab, brodalumab, bimekizumab) που προσφέρουν ταχύτερη κλινική βελτίωση, όταν απαιτείται άμεση ανακούφιση, ενώ οι αναστολείς IL-23 (guselkumab, risankizumab, Tidrakizumab) υπερτερούν στη σταθερότητα της ύφεσης και στην επίτευξη υψηλών στόχων (PASI90/100) με ευνοϊκό προφίλ ασφάλειας και υψηλό drug-survival. Οι αναστολείς IL-12/23 (ustekinumab) χρησιμοποιούνται σε ειδικές περιπτώσεις , ενώ τα κλασικά ανοσοκατασταλτικά εναλλακτικά ή σαν ενδιάμεση θεραπεία με ανάγκη στενής παρακολούθησης . Παράλληλα, εκείνα τα από του στόματος λαμβανόμενα, όπως οι εκλεκτικοί αναστολείς Tyrosine Kinase 2 (TYK2) γεφυρώνουν την αποτελεσματικότητα με την ευκολία χορήγησης , προσφέροντας εναλλακτικές σε ασθενείς που προτιμούν μη ενέσιμα σχήματα ή έχουν ειδικές αντενδείξεις, διευκολύνοντας τη διαδικασία διακοπής ή σταδιακής μείωσης της δόσης . Οι παλαιότερες προσεγγίσεις, όπως η Narrowband Ultraviolet B-Υπεριώδης ακτινοβολία Β στενού φάσματος (NB-UVB), η Psoralen Ultraviolet Ultraviolet A (PUVA)-UV, η PUVA και η λουτροθεραπεία, διατηρούν σαφή, επικουρική αξία ως γέφυρες ή συμπληρωματικά μέσα, ιδίως σε ήπιες μορφές, σε πλαίσια περιορισμένης πρόσβασης ή όταν προτάσσεται η ανεκτικότητα. Παρά την ιστορική τους συμβολή, το μέγεθος και η διάρκεια του οφέλους τους υπολείπονται των στοχευμένων συστηματικών, γεγονός που υπαγορεύει προσεκτική επιλογή των ασθενών. Μελλοντικά, η γονιδιακή/κυτταρική και Ribonucleic Acid (RNA) βασισμένη θεραπεία, υπόσχεται πιο αποτελεσματικό έλεγχο της νόσου, ενώ ψηφιακά και Artificial Intelligence (AI) εργαλεία, που εκτιμούν ηλεκτρονικά την έκταση και βαρύτητα της νόσου, όπως και άλλα προγνωστικά μοντέλα ανταπόκρισης έως και Clinical Decision Support Systems(CDSS) μειώνουν το «trial-and-error», επιταχύνουν την πρόσβαση στην κατάλληλη θεραπεία και στηρίζουν τεκμηριωμένες αποφάσεις. Η επιτυχής θεραπευτική αντιμετώπιση της ψωρίασης στοχεύει στην άμεση βελτίωση και την ίαση , συνυπολογίζοντας πάντα το κόστος και το όφελος και την επίδραση στην ποιότητα ζωής του ασθενούς, τονίζοντας την εξατομικευμένη προσέγγιση.","The therapeutic approach to psoriasis has shifted from non-targeted immunosuppression to a holistic management model, aiming not only at remission but also at disease |control with a substantial improvement in quality of life. Over the past five years, the role of topical therapies has been significantly upgraded, ensuring improved efficacy and patient adherence. This is evident with non-steroidal options and advanced delivery systems that achieve better skin penetration, controlled release, and reduced irritation. Topical treatments now function very effectively in mild and/or localized forms of the disease, but they are also considered an important option in combination with other therapies, as they reduce overall systemic exposure without affecting treatment efficacy. A particularly important therapeutic strategy is the use of targeted systemic therapy, such as TNF-a , IL-17 inhibitors (secukinumab, ixekizumab, brodalumab, bimekizumab), which provide faster clinical improvement when immediate relief is required. In contrast, IL-23 inhibitors (guselkumab, risankizumab, tildrakizumab) demonstrate superiority in maintaining remission stability and achieving high treatment targets (PASI90/100), with a favorable safety profile and high drug survival. IL-12/23 inhibitors (ustekinumab) are used in selected cases, while conventional immunosuppressants may be used as alternatives or as intermediate therapies, requiring close monitoring. At the same time, oral treatments such as selective Tyrosine Kinase 2 (TYK2) inhibitors bridge efficacy with ease of administration, offering alternatives for patients who prefer non-injectable regimens or have specific contraindications, while also facilitating treatment discontinuation or gradual dose reduction. Older therapeutic approaches, such as Narrowband Ultraviolet B (NB-UVB) phototherapy, Psoralen plus Ultraviolet A (PUVA), and balneotherapy, retain a clear supportive role as bridging or complementary strategies, particularly in mild disease, in settings with limited access to advanced treatments, or when tolerability is prioritized. Despite their historical contribution, the magnitude and duration of their benefit are inferior to those of targeted systemic therapies, which necessitates careful patient selection. In the future, gene-based, cellular, and RNA-based therapies promise more effective disease control. At the same time, digital and Artificial Intelligence (AI) tools that electronically assess disease extent and severity, as well as predictive response models and Clinical Decision Support Systems (CDSS), reduce the “trial-and-error” approach, accelerate access to the appropriate therapy, and support evidence-based decision making. Successful therapeutic management of psoriasis aims at rapid improvement and disease control, while always taking into account the balance between cost and benefit and the impact on the patient’s quality of life, emphasizing the importance of an individualized treatment approach."],"dc:identifier":["uoadl:5419676","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419676"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Nεότερα δεδομένα στη θεραπευτική προσέγγιση της ψωρίασης / Latest data on the therapeutic approach to psoriasis"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:06Z"}