{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5419700"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5419700","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η αξία της δοκιμασίας ιδρώτα στη μέτρηση της λειτουργικότητας της πρωτεΐνης CFTR στην κυστική ίνωση: Μια συστηματική ανασκόπηση","abstract":"Εισαγωγή: Η συγκέντρωση χλωρίου στον ιδρώτα αποτελεί καθιερωμένο in vivo βιοδείκτη της λειτουργίας του CFTR, ωστόσο η αξία της ως δείκτης θεραπευτικής ανταπόκρισης στη θεραπεία με τροποποιητές CFTR παραμένει υπό διερεύνηση. Σκοπός: Η διερεύνηση συσχέτισης της μείωσης του χλωρίου στον ιδρώτα με την κλινική ανταπόκριση ασθενών υπό θεραπεία με CFTR τροποποιητές, καθώς και η σύγκριση της σχετικής αποτελεσματικότητάς τους ως προς την αναπνευστική λειτουργία, τη θρέψη και τις εκβάσεις που αναφέρονται από τους ασθενείς. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση δικτύου με μοντέλο τυχαίων επιδράσεων διπλά τυφλών τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών σε ασθενείς με κυστική ίνωση ηλικίας ≥4 μηνών που έλαβαν θεραπεία ≥90 ημέρες, σύμφωνα με το PRISMA 2020 (PROSPERO CRD420251074282). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν 10 μελέτες (2.071 ασθενείς). Στη μετα-ανάλυση δικτύου, το vanzacaftor/tezacaftor/deutivacaftor επέφερε τη μεγαλύτερη μείωση χλωρίου (μέση διαφορά [MD] −51,78 mmol/L, 95% CI −60,23 έως −43,34, P-score 0,99), ακολουθούμενο από το elexacaftor/tezacaftor/ivacaftor (MD −46,18, −52,39 έως −39,98, 0,80), το ivacaftor (MD −35,42, 0,60) και το lumacaftor/ivacaftor (MD −18,14, 0,39). Στην άμεση σύγκριση, το vanzacaftor/tezacaftor/deutivacaftor υπερτερούσε του elexacaftor/tezacaftor/ivacaftor (SMD 7,23, 0,87 έως 13,58). Οι δύο τριπλές θεραπείες έδειξαν συγκρίσιμη βελτίωση ppFEV1 (MD +13,46 έναντι +13,26 ποσοστιαίες μονάδες) καθώς και στο CFQ-R respiratory domain (MD +14,26 έναντι +13,18). Το elexacaftor/tezacaftor/ivacaftor ήταν το θεραπευτικό σχήμα με στατιστικά σημαντικά οφέλη σε όλα τα αξιολογούμενα αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένων του LCI2.5 (MD −2,27,−2,73 έως −1,81), του BMI (MD 2,11, 0,69 έως 3,53) και του CFQ-R (MD 13,00, 2,69 έως 23,32). Δεν υπήρχαν όλα τα δεδομένα για όλους τους τροποποιητές που αξιολογήθηκαν. Δεν διαπιστώθηκε ασυνέπεια μεταξύ άμεσων και έμμεσων συγκρίσεων στο δίκτυο. Η βεβαιότητα των αποδείξεων ήταν υψηλή σύμφωνα με το GRADE. Συμπέρασμα: Οι περισσότεροι τροποποιητές CFTR μείωσαν σημαντικά τη συγκέντρωση χλωρίου στον ιδρώτα, με το elexacaftor/tezacaftor/ivacaftor να είναι η μοναδική θεραπεία με σημαντικά οφέλη σε όλα τα αξιολογηθέντα αποτελέσματα. Η μεγαλύτερη μείωση της συγκέντρωσης χλωρίου που παρατηρήθηκε με το vanzacaftor/tezacaftor/deutivacaftor δεν μεταφράστηκε σε ανάλογου μεγέθους όφελος ως προς το ppFEV1, υποδηλώνοντας μη γραμμική σχέση βιοδείκτη-κλινικού οφέλους. Η μείωση της συγκέντρωσης χλωρίου στον ιδρώτα αποτελεί αξιόπιστο φαρμακοδυναμικό βιοδείκτη, ωστόσο η αξία της ως δείκτης κλινικής ανταπόκρισης είναι περιορισμένη και απαιτεί συνεκτίμηση με άλλες κλινικές παραμέτρους.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η συγκέντρωση χλωρίου στον ιδρώτα αποτελεί καθιερωμένο in vivo βιοδείκτη της λειτουργίας του CFTR, ωστόσο η αξία της ως δείκτης θεραπευτικής ανταπόκρισης στη θεραπεία με τροποποιητές CFTR παραμένει υπό διερεύνηση. Σκοπός: Η διερεύνηση συσχέτισης της μείωσης του χλωρίου στον ιδρώτα με την κλινική ανταπόκριση ασθενών υπό θεραπεία με CFTR τροποποιητές, καθώς και η σύγκριση της σχετικής αποτελεσματικότητάς τους ως προς την αναπνευστική λειτουργία, τη θρέψη και τις εκβάσεις που αναφέρονται από τους ασθενείς. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση δικτύου με μοντέλο τυχαίων επιδράσεων διπλά τυφλών τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών σε ασθενείς με κυστική ίνωση ηλικίας ≥4 μηνών που έλαβαν θεραπεία ≥90 ημέρες, σύμφωνα με το PRISMA 2020 (PROSPERO CRD420251074282). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν 10 μελέτες (2.071 ασθενείς). Στη μετα-ανάλυση δικτύου, το vanzacaftor/tezacaftor/deutivacaftor επέφερε τη μεγαλύτερη μείωση χλωρίου (μέση διαφορά [MD] −51,78 mmol/L, 95% CI −60,23 έως −43,34, P-score 0,99), ακολουθούμενο από το elexacaftor/tezacaftor/ivacaftor (MD −46,18, −52,39 έως −39,98, 0,80), το ivacaftor (MD −35,42, 0,60) και το lumacaftor/ivacaftor (MD −18,14, 0,39). Στην άμεση σύγκριση, το vanzacaftor/tezacaftor/deutivacaftor υπερτερούσε του elexacaftor/tezacaftor/ivacaftor (SMD 7,23, 0,87 έως 13,58). Οι δύο τριπλές θεραπείες έδειξαν συγκρίσιμη βελτίωση ppFEV1 (MD +13,46 έναντι +13,26 ποσοστιαίες μονάδες) καθώς και στο CFQ-R respiratory domain (MD +14,26 έναντι +13,18). Το elexacaftor/tezacaftor/ivacaftor ήταν το θεραπευτικό σχήμα με στατιστικά σημαντικά οφέλη σε όλα τα αξιολογούμενα αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένων του LCI2.5 (MD −2,27,−2,73 έως −1,81), του BMI (MD 2,11, 0,69 έως 3,53) και του CFQ-R (MD 13,00, 2,69 έως 23,32). Δεν υπήρχαν όλα τα δεδομένα για όλους τους τροποποιητές που αξιολογήθηκαν. Δεν διαπιστώθηκε ασυνέπεια μεταξύ άμεσων και έμμεσων συγκρίσεων στο δίκτυο. Η βεβαιότητα των αποδείξεων ήταν υψηλή σύμφωνα με το GRADE. Συμπέρασμα: Οι περισσότεροι τροποποιητές CFTR μείωσαν σημαντικά τη συγκέντρωση χλωρίου στον ιδρώτα, με το elexacaftor/tezacaftor/ivacaftor να είναι η μοναδική θεραπεία με σημαντικά οφέλη σε όλα τα αξιολογηθέντα αποτελέσματα. Η μεγαλύτερη μείωση της συγκέντρωσης χλωρίου που παρατηρήθηκε με το vanzacaftor/tezacaftor/deutivacaftor δεν μεταφράστηκε σε ανάλογου μεγέθους όφελος ως προς το ppFEV1, υποδηλώνοντας μη γραμμική σχέση βιοδείκτη-κλινικού οφέλους. Η μείωση της συγκέντρωσης χλωρίου στον ιδρώτα αποτελεί αξιόπιστο φαρμακοδυναμικό βιοδείκτη, ωστόσο η αξία της ως δείκτης κλινικής ανταπόκρισης είναι περιορισμένη και απαιτεί συνεκτίμηση με άλλες κλινικές παραμέτρους.","abstract_has_math":false,"creators":["Λάμαρη Ιωάννα","Lamari Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:06Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5419700"],"render_values":[{"text":"uoadl:5419700","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419700","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419700","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5419700","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λάμαρη Ιωάννα","Lamari Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5419700","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419700"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η συγκέντρωση χλωρίου στον ιδρώτα αποτελεί καθιερωμένο in vivo βιοδείκτη της λειτουργίας του CFTR, ωστόσο η αξία της ως δείκτης θεραπευτικής ανταπόκρισης στη θεραπεία με τροποποιητές CFTR παραμένει υπό διερεύνηση. Σκοπός: Η διερεύνηση συσχέτισης της μείωσης του χλωρίου στον ιδρώτα με την κλινική ανταπόκριση ασθενών υπό θεραπεία με CFTR τροποποιητές, καθώς και η σύγκριση της σχετικής αποτελεσματικότητάς τους ως προς την αναπνευστική λειτουργία, τη θρέψη και τις εκβάσεις που αναφέρονται από τους ασθενείς. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση δικτύου με μοντέλο τυχαίων επιδράσεων διπλά τυφλών τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών σε ασθενείς με κυστική ίνωση ηλικίας ≥4 μηνών που έλαβαν θεραπεία ≥90 ημέρες, σύμφωνα με το PRISMA 2020 (PROSPERO CRD420251074282). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν 10 μελέτες (2.071 ασθενείς). Στη μετα-ανάλυση δικτύου, το vanzacaftor/tezacaftor/deutivacaftor επέφερε τη μεγαλύτερη μείωση χλωρίου (μέση διαφορά [MD] −51,78 mmol/L, 95% CI −60,23 έως −43,34, P-score 0,99), ακολουθούμενο από το elexacaftor/tezacaftor/ivacaftor (MD −46,18, −52,39 έως −39,98, 0,80), το ivacaftor (MD −35,42, 0,60) και το lumacaftor/ivacaftor (MD −18,14, 0,39). Στην άμεση σύγκριση, το vanzacaftor/tezacaftor/deutivacaftor υπερτερούσε του elexacaftor/tezacaftor/ivacaftor (SMD 7,23, 0,87 έως 13,58). Οι δύο τριπλές θεραπείες έδειξαν συγκρίσιμη βελτίωση ppFEV1 (MD +13,46 έναντι +13,26 ποσοστιαίες μονάδες) καθώς και στο CFQ-R respiratory domain (MD +14,26 έναντι +13,18). Το elexacaftor/tezacaftor/ivacaftor ήταν το θεραπευτικό σχήμα με στατιστικά σημαντικά οφέλη σε όλα τα αξιολογούμενα αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένων του LCI2.5 (MD −2,27,−2,73 έως −1,81), του BMI (MD 2,11, 0,69 έως 3,53) και του CFQ-R (MD 13,00, 2,69 έως 23,32). Δεν υπήρχαν όλα τα δεδομένα για όλους τους τροποποιητές που αξιολογήθηκαν. Δεν διαπιστώθηκε ασυνέπεια μεταξύ άμεσων και έμμεσων συγκρίσεων στο δίκτυο. Η βεβαιότητα των αποδείξεων ήταν υψηλή σύμφωνα με το GRADE. Συμπέρασμα: Οι περισσότεροι τροποποιητές CFTR μείωσαν σημαντικά τη συγκέντρωση χλωρίου στον ιδρώτα, με το elexacaftor/tezacaftor/ivacaftor να είναι η μοναδική θεραπεία με σημαντικά οφέλη σε όλα τα αξιολογηθέντα αποτελέσματα. Η μεγαλύτερη μείωση της συγκέντρωσης χλωρίου που παρατηρήθηκε με το vanzacaftor/tezacaftor/deutivacaftor δεν μεταφράστηκε σε ανάλογου μεγέθους όφελος ως προς το ppFEV1, υποδηλώνοντας μη γραμμική σχέση βιοδείκτη-κλινικού οφέλους. Η μείωση της συγκέντρωσης χλωρίου στον ιδρώτα αποτελεί αξιόπιστο φαρμακοδυναμικό βιοδείκτη, ωστόσο η αξία της ως δείκτης κλινικής ανταπόκρισης είναι περιορισμένη και απαιτεί συνεκτίμηση με άλλες κλινικές παραμέτρους.","Background: Sweat chloride concentration is an established in vivo biomarker of CFTR function, but its value as an indicator of treatment response under highly effective CFTR modulator therapy remains under investigation. Objective: To evaluate whether sweat chloride reductions following CFTR modulator therapy are associated with clinical benefit, and to compare the relative efficacy of available CFTR modulators across pulmonary, nutritional, and patient-reported outcomes. Methods: A systematic review and random-effects network meta-analysis of double-blind randomised controlled trials in patients with cystic fibrosis aged ≥4 months treated for ≥90 days was conducted following PRISMA 2020 (PROSPERO CRD420251074282). Results: Ten trials (2,071 patients) were included. In the network meta-analysis, vanzacaftor/tezacaftor/deutivacaftor achieved the greatest sweat chloride reduction (mean difference [MD] −51.78 mmol/L; 95% CI −60.23 to −43.34; P-score 0.99), followed by elexacaftor/tezacaftor/ivacaftor (MD −46.18; −52.39 to −39.98; 0.75), ivacaftor (MD −35.42; 0.50) and lumacaftor/ivacaftor (MD −18.14; 0.25). In head-to-head comparison, vanzacaftor/tezacaftor/deutivacaftor was superior to elexacaftor/tezacaftor/ivacaftor (SMD 7.23; 0.87 to 13.58). Both triple-combination therapies demonstrated comparable improvements in ppFEV1 (MD +13.46 vs +13.26 percentage points) as well as in the CFQ-R respiratory domain (MD +14.26 vs +13.18). Among the regimens with available data, elexacaftor/tezacaftor/ivacaftor showed statistically significant improvements across all outcomes, including LCI2.5 (MD −2.27; −2.73 to −1.81), BMI (MD 2.11; 0.69 to 3.53), and CFQ-R (MD 13.00; 2.69 to 23.32). No inconsistency was detected; certainty of evidence was high (GRADE). Conclusions: All clinically used CFTR modulators significantly reduced sweat chloride, with elexacaftor/tezacaftor/ivacaftor demonstrating improvements across all evaluated outcomes. The greater biochemical effect of vanzacaftor/tezacaftor/deutivacaftor did not translate into a proportional ppFEV1 advantage, indicating a non-linear biomarker-clinical relationship and supporting integrated, multi-endpoint assessment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η αξία της δοκιμασίας ιδρώτα στη μέτρηση της λειτουργικότητας της πρωτεΐνης CFTR στην κυστική ίνωση: Μια συστηματική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λάμαρη Ιωάννα","Lamari Ioanna"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η συγκέντρωση χλωρίου στον ιδρώτα αποτελεί καθιερωμένο in vivo βιοδείκτη της λειτουργίας του CFTR, ωστόσο η αξία της ως δείκτης θεραπευτικής ανταπόκρισης στη θεραπεία με τροποποιητές CFTR παραμένει υπό διερεύνηση. Σκοπός: Η διερεύνηση συσχέτισης της μείωσης του χλωρίου στον ιδρώτα με την κλινική ανταπόκριση ασθενών υπό θεραπεία με CFTR τροποποιητές, καθώς και η σύγκριση της σχετικής αποτελεσματικότητάς τους ως προς την αναπνευστική λειτουργία, τη θρέψη και τις εκβάσεις που αναφέρονται από τους ασθενείς. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση δικτύου με μοντέλο τυχαίων επιδράσεων διπλά τυφλών τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών σε ασθενείς με κυστική ίνωση ηλικίας ≥4 μηνών που έλαβαν θεραπεία ≥90 ημέρες, σύμφωνα με το PRISMA 2020 (PROSPERO CRD420251074282). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν 10 μελέτες (2.071 ασθενείς). Στη μετα-ανάλυση δικτύου, το vanzacaftor/tezacaftor/deutivacaftor επέφερε τη μεγαλύτερη μείωση χλωρίου (μέση διαφορά [MD] −51,78 mmol/L, 95% CI −60,23 έως −43,34, P-score 0,99), ακολουθούμενο από το elexacaftor/tezacaftor/ivacaftor (MD −46,18, −52,39 έως −39,98, 0,80), το ivacaftor (MD −35,42, 0,60) και το lumacaftor/ivacaftor (MD −18,14, 0,39). Στην άμεση σύγκριση, το vanzacaftor/tezacaftor/deutivacaftor υπερτερούσε του elexacaftor/tezacaftor/ivacaftor (SMD 7,23, 0,87 έως 13,58). Οι δύο τριπλές θεραπείες έδειξαν συγκρίσιμη βελτίωση ppFEV1 (MD +13,46 έναντι +13,26 ποσοστιαίες μονάδες) καθώς και στο CFQ-R respiratory domain (MD +14,26 έναντι +13,18). Το elexacaftor/tezacaftor/ivacaftor ήταν το θεραπευτικό σχήμα με στατιστικά σημαντικά οφέλη σε όλα τα αξιολογούμενα αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένων του LCI2.5 (MD −2,27,−2,73 έως −1,81), του BMI (MD 2,11, 0,69 έως 3,53) και του CFQ-R (MD 13,00, 2,69 έως 23,32). Δεν υπήρχαν όλα τα δεδομένα για όλους τους τροποποιητές που αξιολογήθηκαν. Δεν διαπιστώθηκε ασυνέπεια μεταξύ άμεσων και έμμεσων συγκρίσεων στο δίκτυο. Η βεβαιότητα των αποδείξεων ήταν υψηλή σύμφωνα με το GRADE. Συμπέρασμα: Οι περισσότεροι τροποποιητές CFTR μείωσαν σημαντικά τη συγκέντρωση χλωρίου στον ιδρώτα, με το elexacaftor/tezacaftor/ivacaftor να είναι η μοναδική θεραπεία με σημαντικά οφέλη σε όλα τα αξιολογηθέντα αποτελέσματα. Η μεγαλύτερη μείωση της συγκέντρωσης χλωρίου που παρατηρήθηκε με το vanzacaftor/tezacaftor/deutivacaftor δεν μεταφράστηκε σε ανάλογου μεγέθους όφελος ως προς το ppFEV1, υποδηλώνοντας μη γραμμική σχέση βιοδείκτη-κλινικού οφέλους. Η μείωση της συγκέντρωσης χλωρίου στον ιδρώτα αποτελεί αξιόπιστο φαρμακοδυναμικό βιοδείκτη, ωστόσο η αξία της ως δείκτης κλινικής ανταπόκρισης είναι περιορισμένη και απαιτεί συνεκτίμηση με άλλες κλινικές παραμέτρους.","Background: Sweat chloride concentration is an established in vivo biomarker of CFTR function, but its value as an indicator of treatment response under highly effective CFTR modulator therapy remains under investigation. Objective: To evaluate whether sweat chloride reductions following CFTR modulator therapy are associated with clinical benefit, and to compare the relative efficacy of available CFTR modulators across pulmonary, nutritional, and patient-reported outcomes. Methods: A systematic review and random-effects network meta-analysis of double-blind randomised controlled trials in patients with cystic fibrosis aged ≥4 months treated for ≥90 days was conducted following PRISMA 2020 (PROSPERO CRD420251074282). Results: Ten trials (2,071 patients) were included. In the network meta-analysis, vanzacaftor/tezacaftor/deutivacaftor achieved the greatest sweat chloride reduction (mean difference [MD] −51.78 mmol/L; 95% CI −60.23 to −43.34; P-score 0.99), followed by elexacaftor/tezacaftor/ivacaftor (MD −46.18; −52.39 to −39.98; 0.75), ivacaftor (MD −35.42; 0.50) and lumacaftor/ivacaftor (MD −18.14; 0.25). In head-to-head comparison, vanzacaftor/tezacaftor/deutivacaftor was superior to elexacaftor/tezacaftor/ivacaftor (SMD 7.23; 0.87 to 13.58). Both triple-combination therapies demonstrated comparable improvements in ppFEV1 (MD +13.46 vs +13.26 percentage points) as well as in the CFQ-R respiratory domain (MD +14.26 vs +13.18). Among the regimens with available data, elexacaftor/tezacaftor/ivacaftor showed statistically significant improvements across all outcomes, including LCI2.5 (MD −2.27; −2.73 to −1.81), BMI (MD 2.11; 0.69 to 3.53), and CFQ-R (MD 13.00; 2.69 to 23.32). No inconsistency was detected; certainty of evidence was high (GRADE). Conclusions: All clinically used CFTR modulators significantly reduced sweat chloride, with elexacaftor/tezacaftor/ivacaftor demonstrating improvements across all evaluated outcomes. The greater biochemical effect of vanzacaftor/tezacaftor/deutivacaftor did not translate into a proportional ppFEV1 advantage, indicating a non-linear biomarker-clinical relationship and supporting integrated, multi-endpoint assessment."],"dc:identifier":["uoadl:5419700","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419700"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η αξία της δοκιμασίας ιδρώτα στη μέτρηση της λειτουργικότητας της πρωτεΐνης CFTR στην κυστική ίνωση: Μια συστηματική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:06Z"}