{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5419704"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5419704","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η νόσος της λέπρας μέσα από τη νουβέλα: «Η άρρωστη πολιτεία» της Γαλάτειας Καζαντζάκη. Μια τοιχογραφία της Σπιναλόγκας, μια σπουδή στη ψυχολογία του ασθενούς που βιώνει εγκλεισμό","abstract":"Η λογοτεχνία των επιδημιών (plague literature) δηλαδή έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας με κεντρική θεματική την επιδημική νόσο, απαντάται διαχρονικά από την εποχή του Ομήρου και λειτουργεί ως μέσο κοινωνικής κριτικής και εξερεύνησης του ανθρώπινου ψυχισμού με αφορμή ένα ιατρικό γεγονός. Ειδικά η λέπρα, μία από τις παλαιότερες ασθένειες στην ιστορία του ανθρώπου με έντονο κοινωνικό στίγμα, χρησιμοποιήθηκε ως θέμα σε πολλά λογοτεχνικά έργα στην ελληνική και παγκόσμια λογοτεχνία. Η πρώτη όμως συγγραφέας που ανέδειξε το θέμα της νόσου του Χάνσεν στην ελληνική γραμματεία του 20ου αιώνα είναι η Γαλάτεια Καζαντζάκη το 1914 με το έργο «Η άρρωστη πολιτεία» και το ψευδώνυμο Πετρούλα Ψηλορείτη. Η νουβέλα αποτελεί μια σπουδή στη ψυχολογία του ασθενούς που χάνει την ελευθερία του εξαιτίας μιας ανίατης νόσου και ταυτόχρονα λειτουργεί αλληγορικά για να συμβολίσει την ηθική παρακμή και την κοινωνική αποσύνθεση. Στην παρούσα εργασία γίνεται μια ανάλυση του λογοτεχνικού έργου δίνοντας έμφαση στα εξής σημεία: 1)Στο ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο που εκτυλίσσονται τα δρώμενα με κύριο άξονα τη νόσο της λέπρας και το νησί της Σπιναλόγκας. 2)Στα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που υιοθετεί η συγγραφέας και κατατάσσουν το έργο στη λογοτεχνία των επιδημιών. 3)Στο βίωμα της νόσου και του εγκλεισμού. όπως περιγράφεται από τη συγγραφέα σκιαγραφώντας τη ψυχολογία του ασθενούς που χάνει την ταυτότητά του εξαιτίας της νόσου και του κοινωνικού στίγματος που φέρει. Ως προς αυτήν την κατεύθυνση, επιχειρείται μια βιβλιογραφική σύγκριση με αληθινές αφηγήσεις ατόμων που έζησαν την κοινωνική πραγματικότητα του νησιού. 4)Στο συμβολικό χαρακτήρα που αποδίδει η συγγραφέας στη νόσο για να κριτικάρει την κοινωνική πραγματικότητα και να προβληματίσει τον αναγνώστη, ακολουθώντας την πρωτοποριακή για την εποχή που γράφτηκε τάση του κοινωνικού ρεαλισμού. Μέσω της παρούσας εργασίας καταδεικνύεται η σημασία και η πρωτοτυπία αυτού του λογοτεχνικού έργου καθώς και τα πολλαπλά επίπεδα εμβάθυνσης της συγγραφέως στον ανθρώπινο ψυχισμό. Παρότι λογοτεχνικό αφήγημα, η πιστή απεικόνιση της αλήθειας και η ενσυναίσθηση με την οποία γράφτηκε, το καθιστούν σημείο αναφοράς για την ιστορία της λέπρας και της Σπιναλόγκας.","abstract_html":"Η λογοτεχνία των επιδημιών (plague literature) δηλαδή έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας με κεντρική θεματική την επιδημική νόσο, απαντάται διαχρονικά από την εποχή του Ομήρου και λειτουργεί ως μέσο κοινωνικής κριτικής και εξερεύνησης του ανθρώπινου ψυχισμού με αφορμή ένα ιατρικό γεγονός. Ειδικά η λέπρα, μία από τις παλαιότερες ασθένειες στην ιστορία του ανθρώπου με έντονο κοινωνικό στίγμα, χρησιμοποιήθηκε ως θέμα σε πολλά λογοτεχνικά έργα στην ελληνική και παγκόσμια λογοτεχνία. Η πρώτη όμως συγγραφέας που ανέδειξε το θέμα της νόσου του Χάνσεν στην ελληνική γραμματεία του 20ου αιώνα είναι η Γαλάτεια Καζαντζάκη το 1914 με το έργο «Η άρρωστη πολιτεία» και το ψευδώνυμο Πετρούλα Ψηλορείτη. Η νουβέλα αποτελεί μια σπουδή στη ψυχολογία του ασθενούς που χάνει την ελευθερία του εξαιτίας μιας ανίατης νόσου και ταυτόχρονα λειτουργεί αλληγορικά για να συμβολίσει την ηθική παρακμή και την κοινωνική αποσύνθεση. Στην παρούσα εργασία γίνεται μια ανάλυση του λογοτεχνικού έργου δίνοντας έμφαση στα εξής σημεία: 1)Στο ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο που εκτυλίσσονται τα δρώμενα με κύριο άξονα τη νόσο της λέπρας και το νησί της Σπιναλόγκας. 2)Στα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που υιοθετεί η συγγραφέας και κατατάσσουν το έργο στη λογοτεχνία των επιδημιών. 3)Στο βίωμα της νόσου και του εγκλεισμού. όπως περιγράφεται από τη συγγραφέα σκιαγραφώντας τη ψυχολογία του ασθενούς που χάνει την ταυτότητά του εξαιτίας της νόσου και του κοινωνικού στίγματος που φέρει. Ως προς αυτήν την κατεύθυνση, επιχειρείται μια βιβλιογραφική σύγκριση με αληθινές αφηγήσεις ατόμων που έζησαν την κοινωνική πραγματικότητα του νησιού. 4)Στο συμβολικό χαρακτήρα που αποδίδει η συγγραφέας στη νόσο για να κριτικάρει την κοινωνική πραγματικότητα και να προβληματίσει τον αναγνώστη, ακολουθώντας την πρωτοποριακή για την εποχή που γράφτηκε τάση του κοινωνικού ρεαλισμού. Μέσω της παρούσας εργασίας καταδεικνύεται η σημασία και η πρωτοτυπία αυτού του λογοτεχνικού έργου καθώς και τα πολλαπλά επίπεδα εμβάθυνσης της συγγραφέως στον ανθρώπινο ψυχισμό. Παρότι λογοτεχνικό αφήγημα, η πιστή απεικόνιση της αλήθειας και η ενσυναίσθηση με την οποία γράφτηκε, το καθιστούν σημείο αναφοράς για την ιστορία της λέπρας και της Σπιναλόγκας.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζωγάκη Ελένη","Zogaki Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:06Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5419704"],"render_values":[{"text":"uoadl:5419704","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419704","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419704","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5419704","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζωγάκη Ελένη","Zogaki Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5419704","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419704"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η λογοτεχνία των επιδημιών (plague literature) δηλαδή έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας με κεντρική θεματική την επιδημική νόσο, απαντάται διαχρονικά από την εποχή του Ομήρου και λειτουργεί ως μέσο κοινωνικής κριτικής και εξερεύνησης του ανθρώπινου ψυχισμού με αφορμή ένα ιατρικό γεγονός. Ειδικά η λέπρα, μία από τις παλαιότερες ασθένειες στην ιστορία του ανθρώπου με έντονο κοινωνικό στίγμα, χρησιμοποιήθηκε ως θέμα σε πολλά λογοτεχνικά έργα στην ελληνική και παγκόσμια λογοτεχνία. Η πρώτη όμως συγγραφέας που ανέδειξε το θέμα της νόσου του Χάνσεν στην ελληνική γραμματεία του 20ου αιώνα είναι η Γαλάτεια Καζαντζάκη το 1914 με το έργο «Η άρρωστη πολιτεία» και το ψευδώνυμο Πετρούλα Ψηλορείτη. Η νουβέλα αποτελεί μια σπουδή στη ψυχολογία του ασθενούς που χάνει την ελευθερία του εξαιτίας μιας ανίατης νόσου και ταυτόχρονα λειτουργεί αλληγορικά για να συμβολίσει την ηθική παρακμή και την κοινωνική αποσύνθεση. Στην παρούσα εργασία γίνεται μια ανάλυση του λογοτεχνικού έργου δίνοντας έμφαση στα εξής σημεία: 1)Στο ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο που εκτυλίσσονται τα δρώμενα με κύριο άξονα τη νόσο της λέπρας και το νησί της Σπιναλόγκας. 2)Στα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που υιοθετεί η συγγραφέας και κατατάσσουν το έργο στη λογοτεχνία των επιδημιών. 3)Στο βίωμα της νόσου και του εγκλεισμού. όπως περιγράφεται από τη συγγραφέα σκιαγραφώντας τη ψυχολογία του ασθενούς που χάνει την ταυτότητά του εξαιτίας της νόσου και του κοινωνικού στίγματος που φέρει. Ως προς αυτήν την κατεύθυνση, επιχειρείται μια βιβλιογραφική σύγκριση με αληθινές αφηγήσεις ατόμων που έζησαν την κοινωνική πραγματικότητα του νησιού. 4)Στο συμβολικό χαρακτήρα που αποδίδει η συγγραφέας στη νόσο για να κριτικάρει την κοινωνική πραγματικότητα και να προβληματίσει τον αναγνώστη, ακολουθώντας την πρωτοποριακή για την εποχή που γράφτηκε τάση του κοινωνικού ρεαλισμού. Μέσω της παρούσας εργασίας καταδεικνύεται η σημασία και η πρωτοτυπία αυτού του λογοτεχνικού έργου καθώς και τα πολλαπλά επίπεδα εμβάθυνσης της συγγραφέως στον ανθρώπινο ψυχισμό. Παρότι λογοτεχνικό αφήγημα, η πιστή απεικόνιση της αλήθειας και η ενσυναίσθηση με την οποία γράφτηκε, το καθιστούν σημείο αναφοράς για την ιστορία της λέπρας και της Σπιναλόγκας.","Plague literature defined as a category of world literature focusing on epidemic disease, has been encountered throughout history since the time of Homer and serves as a means of social criticism and psychological exploration during the period of a medical event. Leprosy in particular, one of the oldest infectious diseases in human history accompanied by a strong social stigma, has been used as a theme in many literary works in Greek and world literature. However, the first writer to highlight Hansen’s disease in Greek literature of the 20th century was Galatea Kazantzaki in 1914 with the novel “Sick City” and the pen name Petroula Psiloritis. This novel focuses on the psychology of a patient losing her freedom due to an incurable disease and simultaneously reveals allegorically the moral decline and social decay. This paper is a literary analysis of the novel, emphasizing on the following: 1) The historical and social context in which the events unfold over time focusing on the pathology of leprosy and the island of Spinalonga. 2) The specific features of the plot classifying the novel as epidemic literature. 3) The experience of living with leprosy and confinement, as described by the author, outlining the psychology of an individual with identity loss due to this pathology and the following social stigma. In this context, a comparison of bibliographical data sources is attempted with true narratives of patients who experienced the social reality of the island. 4) The illness portrayed as a symbol of social criticism depicting the movement of social realism of the era. This study demonstrates the importance and originality of this novel, as well as the author's insight into the human soul. Although a literary narration, the absolute representation of the reality and the empathy shown in the novel, underline the significance of the history of leprosy and Spinalonga."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η νόσος της λέπρας μέσα από τη νουβέλα: «Η άρρωστη πολιτεία» της Γαλάτειας Καζαντζάκη. Μια τοιχογραφία της Σπιναλόγκας, μια σπουδή στη ψυχολογία του ασθενούς που βιώνει εγκλεισμό"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζωγάκη Ελένη","Zogaki Eleni"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η λογοτεχνία των επιδημιών (plague literature) δηλαδή έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας με κεντρική θεματική την επιδημική νόσο, απαντάται διαχρονικά από την εποχή του Ομήρου και λειτουργεί ως μέσο κοινωνικής κριτικής και εξερεύνησης του ανθρώπινου ψυχισμού με αφορμή ένα ιατρικό γεγονός. Ειδικά η λέπρα, μία από τις παλαιότερες ασθένειες στην ιστορία του ανθρώπου με έντονο κοινωνικό στίγμα, χρησιμοποιήθηκε ως θέμα σε πολλά λογοτεχνικά έργα στην ελληνική και παγκόσμια λογοτεχνία. Η πρώτη όμως συγγραφέας που ανέδειξε το θέμα της νόσου του Χάνσεν στην ελληνική γραμματεία του 20ου αιώνα είναι η Γαλάτεια Καζαντζάκη το 1914 με το έργο «Η άρρωστη πολιτεία» και το ψευδώνυμο Πετρούλα Ψηλορείτη. Η νουβέλα αποτελεί μια σπουδή στη ψυχολογία του ασθενούς που χάνει την ελευθερία του εξαιτίας μιας ανίατης νόσου και ταυτόχρονα λειτουργεί αλληγορικά για να συμβολίσει την ηθική παρακμή και την κοινωνική αποσύνθεση. Στην παρούσα εργασία γίνεται μια ανάλυση του λογοτεχνικού έργου δίνοντας έμφαση στα εξής σημεία: 1)Στο ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο που εκτυλίσσονται τα δρώμενα με κύριο άξονα τη νόσο της λέπρας και το νησί της Σπιναλόγκας. 2)Στα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που υιοθετεί η συγγραφέας και κατατάσσουν το έργο στη λογοτεχνία των επιδημιών. 3)Στο βίωμα της νόσου και του εγκλεισμού. όπως περιγράφεται από τη συγγραφέα σκιαγραφώντας τη ψυχολογία του ασθενούς που χάνει την ταυτότητά του εξαιτίας της νόσου και του κοινωνικού στίγματος που φέρει. Ως προς αυτήν την κατεύθυνση, επιχειρείται μια βιβλιογραφική σύγκριση με αληθινές αφηγήσεις ατόμων που έζησαν την κοινωνική πραγματικότητα του νησιού. 4)Στο συμβολικό χαρακτήρα που αποδίδει η συγγραφέας στη νόσο για να κριτικάρει την κοινωνική πραγματικότητα και να προβληματίσει τον αναγνώστη, ακολουθώντας την πρωτοποριακή για την εποχή που γράφτηκε τάση του κοινωνικού ρεαλισμού. Μέσω της παρούσας εργασίας καταδεικνύεται η σημασία και η πρωτοτυπία αυτού του λογοτεχνικού έργου καθώς και τα πολλαπλά επίπεδα εμβάθυνσης της συγγραφέως στον ανθρώπινο ψυχισμό. Παρότι λογοτεχνικό αφήγημα, η πιστή απεικόνιση της αλήθειας και η ενσυναίσθηση με την οποία γράφτηκε, το καθιστούν σημείο αναφοράς για την ιστορία της λέπρας και της Σπιναλόγκας.","Plague literature defined as a category of world literature focusing on epidemic disease, has been encountered throughout history since the time of Homer and serves as a means of social criticism and psychological exploration during the period of a medical event. Leprosy in particular, one of the oldest infectious diseases in human history accompanied by a strong social stigma, has been used as a theme in many literary works in Greek and world literature. However, the first writer to highlight Hansen’s disease in Greek literature of the 20th century was Galatea Kazantzaki in 1914 with the novel “Sick City” and the pen name Petroula Psiloritis. This novel focuses on the psychology of a patient losing her freedom due to an incurable disease and simultaneously reveals allegorically the moral decline and social decay. This paper is a literary analysis of the novel, emphasizing on the following: 1) The historical and social context in which the events unfold over time focusing on the pathology of leprosy and the island of Spinalonga. 2) The specific features of the plot classifying the novel as epidemic literature. 3) The experience of living with leprosy and confinement, as described by the author, outlining the psychology of an individual with identity loss due to this pathology and the following social stigma. In this context, a comparison of bibliographical data sources is attempted with true narratives of patients who experienced the social reality of the island. 4) The illness portrayed as a symbol of social criticism depicting the movement of social realism of the era. This study demonstrates the importance and originality of this novel, as well as the author's insight into the human soul. Although a literary narration, the absolute representation of the reality and the empathy shown in the novel, underline the significance of the history of leprosy and Spinalonga."],"dc:identifier":["uoadl:5419704","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419704"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η νόσος της λέπρας μέσα από τη νουβέλα: «Η άρρωστη πολιτεία» της Γαλάτειας Καζαντζάκη. Μια τοιχογραφία της Σπιναλόγκας, μια σπουδή στη ψυχολογία του ασθενούς που βιώνει εγκλεισμό"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:06Z"}