{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5419940"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5419940","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προοπτική περιγραφική μελέτη παρατήρησης νοσηλευόμενων ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη μεγαλύτερης ηλικίας (≥65 ετών)","abstract":"Εισαγωγή & Σκοπός: Ο Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 2 (ΣΔΤ2) αποτελεί μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας στην τρίτη ηλικία, συνδεόμενος στενά με γηριατρικά σύνδρομα και αυξημένη νοσοκομειακή επιβάρυνση. Σκοπός της παρούσας προοπτικής μελέτης παρατήρησης ήταν η λεπτομερής χαρτογράφηση του κλινικού, μεταβολικού και φαρμακολογικού προφίλ των ηλικιωμένων διαβητικών ασθενών κατά τη νοσηλεία τους, καθώς και η διερεύνηση των παραγόντων που επηρεάζουν τη λειτουργική τους κατάσταση και τη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 64 διαδοχικοί ασθενείς ηλικίας ≥65 ετών με διαγνωσμένο ΣΔΤ2, οι οποίοι εισήχθησαν στην Παθολογική Κλινική του ΓΝΝΘΑ «Η Σωτηρία» κατά το διάστημα Οκτωβρίου 2025 – Μαρτίου 2026. Πραγματοποιήθηκε συστηματική καταγραφή δημογραφικών, εργαστηριακών και φαρμακολογικών δεδομένων. Για την ολοκληρωμένη γηριατρική αξιολόγηση χρησιμοποιήθηκαν οι έγκυρες κλίμακες SARC-F (ανίχνευση κινδύνου σαρκοπενίας) και Katz (εκτίμηση λειτουργικής αυτονομίας στις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής - ADL). Η στατιστική ανάλυση έγινε με το πρόγραμμα IBM SPSS v.26 (p < 0,05). Αποτελέσματα: Ο πληθυσμός της μελέτης χαρακτηρίστηκε από υψηλό μέσο όρο ηλικίας και έντονη φαρμακευτική επιβάρυνση, με το 89,1% των ασθενών να παρουσιάζει πολυφαρμακία (≥5 δραστικές ουσίες καθημερινά). Η στατιστική ανάλυση ανέδειξε μια σημαντική, θετική γραμμική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων της HbA1c εισαγωγής και της συνολικής διάρκειας νοσηλείας (r = 0,276, p = 0,027). Παράλληλα, καταγράφηκε μια ισχυρή στατιστική συσχέτιση μεταξύ του κινδύνου σαρκοπενίας (SARC-F) και της έκπτωσης της λειτουργικής αυτονομίας στην κλίμακα Katz (p = 0,001), ενώ η προχωρημένη ηλικία επηρέασε ομοίως αρνητικά τη λειτουργικότητα (p 7 = 0,010). Επιπλέον, η παρουσία χρόνιων νευρολογικών νοσημάτων συνδέθηκε στατιστικά σημαντικά με χαμηλότερες επιδόσεις στην κλίμακα Katz (p = 0,028). Αντίθετα, λόγω του «φαινομένου της οροφής» (ceiling effect), η πολυφαρμακία δεν εμφάνισε στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση ως προς τη λειτουργικότητα (p = 0,349). Συμπεράσματα: Η προ-νοσοκομειακή γλυκαιμική ρύθμιση (HbA1c) αποτελεί ισχυρό προγνωστικό δείκτη της διάρκειας νοσηλείας των ηλικιωμένων διαβητικών ασθενών. Η σαρκοπενία και τα νευρολογικά νοσήματα δρουν καταλυτικά στην απώλεια της λειτουργικής αυτονομίας κατά τη διάρκεια της νοσηλείας. Κρίνεται επιτακτική η ενσωμάτωση εργαλείων γηριατρικής διαλογής, όπως το SARC-F, αμέσως κατά την εισαγωγή, με στόχο την έγκαιρη παρέμβαση, την αποφυγή της μόνιμης καθήλωσης και τον περιορισμό του συνδρόμου της «περιστρεφόμενης πόρτας».","abstract_html":"Εισαγωγή &amp; Σκοπός: Ο Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 2 (ΣΔΤ2) αποτελεί μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας στην τρίτη ηλικία, συνδεόμενος στενά με γηριατρικά σύνδρομα και αυξημένη νοσοκομειακή επιβάρυνση. Σκοπός της παρούσας προοπτικής μελέτης παρατήρησης ήταν η λεπτομερής χαρτογράφηση του κλινικού, μεταβολικού και φαρμακολογικού προφίλ των ηλικιωμένων διαβητικών ασθενών κατά τη νοσηλεία τους, καθώς και η διερεύνηση των παραγόντων που επηρεάζουν τη λειτουργική τους κατάσταση και τη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 64 διαδοχικοί ασθενείς ηλικίας ≥65 ετών με διαγνωσμένο ΣΔΤ2, οι οποίοι εισήχθησαν στην Παθολογική Κλινική του ΓΝΝΘΑ «Η Σωτηρία» κατά το διάστημα Οκτωβρίου 2025 – Μαρτίου 2026. Πραγματοποιήθηκε συστηματική καταγραφή δημογραφικών, εργαστηριακών και φαρμακολογικών δεδομένων. Για την ολοκληρωμένη γηριατρική αξιολόγηση χρησιμοποιήθηκαν οι έγκυρες κλίμακες SARC-F (ανίχνευση κινδύνου σαρκοπενίας) και Katz (εκτίμηση λειτουργικής αυτονομίας στις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής - ADL). Η στατιστική ανάλυση έγινε με το πρόγραμμα IBM SPSS v.26 (p &lt; 0,05). Αποτελέσματα: Ο πληθυσμός της μελέτης χαρακτηρίστηκε από υψηλό μέσο όρο ηλικίας και έντονη φαρμακευτική επιβάρυνση, με το 89,1% των ασθενών να παρουσιάζει πολυφαρμακία (≥5 δραστικές ουσίες καθημερινά). Η στατιστική ανάλυση ανέδειξε μια σημαντική, θετική γραμμική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων της HbA1c εισαγωγής και της συνολικής διάρκειας νοσηλείας (r = 0,276, p = 0,027). Παράλληλα, καταγράφηκε μια ισχυρή στατιστική συσχέτιση μεταξύ του κινδύνου σαρκοπενίας (SARC-F) και της έκπτωσης της λειτουργικής αυτονομίας στην κλίμακα Katz (p = 0,001), ενώ η προχωρημένη ηλικία επηρέασε ομοίως αρνητικά τη λειτουργικότητα (p 7 = 0,010). Επιπλέον, η παρουσία χρόνιων νευρολογικών νοσημάτων συνδέθηκε στατιστικά σημαντικά με χαμηλότερες επιδόσεις στην κλίμακα Katz (p = 0,028). Αντίθετα, λόγω του «φαινομένου της οροφής» (ceiling effect), η πολυφαρμακία δεν εμφάνισε στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση ως προς τη λειτουργικότητα (p = 0,349). Συμπεράσματα: Η προ-νοσοκομειακή γλυκαιμική ρύθμιση (HbA1c) αποτελεί ισχυρό προγνωστικό δείκτη της διάρκειας νοσηλείας των ηλικιωμένων διαβητικών ασθενών. Η σαρκοπενία και τα νευρολογικά νοσήματα δρουν καταλυτικά στην απώλεια της λειτουργικής αυτονομίας κατά τη διάρκεια της νοσηλείας. Κρίνεται επιτακτική η ενσωμάτωση εργαλείων γηριατρικής διαλογής, όπως το SARC-F, αμέσως κατά την εισαγωγή, με στόχο την έγκαιρη παρέμβαση, την αποφυγή της μόνιμης καθήλωσης και τον περιορισμό του συνδρόμου της «περιστρεφόμενης πόρτας».","abstract_has_math":false,"creators":["Συρίγου Εργίνα","Syrigou Ergina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:06Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5419940"],"render_values":[{"text":"uoadl:5419940","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419940","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419940","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5419940","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Συρίγου Εργίνα","Syrigou Ergina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5419940","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419940"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή & Σκοπός: Ο Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 2 (ΣΔΤ2) αποτελεί μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας στην τρίτη ηλικία, συνδεόμενος στενά με γηριατρικά σύνδρομα και αυξημένη νοσοκομειακή επιβάρυνση. Σκοπός της παρούσας προοπτικής μελέτης παρατήρησης ήταν η λεπτομερής χαρτογράφηση του κλινικού, μεταβολικού και φαρμακολογικού προφίλ των ηλικιωμένων διαβητικών ασθενών κατά τη νοσηλεία τους, καθώς και η διερεύνηση των παραγόντων που επηρεάζουν τη λειτουργική τους κατάσταση και τη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 64 διαδοχικοί ασθενείς ηλικίας ≥65 ετών με διαγνωσμένο ΣΔΤ2, οι οποίοι εισήχθησαν στην Παθολογική Κλινική του ΓΝΝΘΑ «Η Σωτηρία» κατά το διάστημα Οκτωβρίου 2025 – Μαρτίου 2026. Πραγματοποιήθηκε συστηματική καταγραφή δημογραφικών, εργαστηριακών και φαρμακολογικών δεδομένων. Για την ολοκληρωμένη γηριατρική αξιολόγηση χρησιμοποιήθηκαν οι έγκυρες κλίμακες SARC-F (ανίχνευση κινδύνου σαρκοπενίας) και Katz (εκτίμηση λειτουργικής αυτονομίας στις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής - ADL). Η στατιστική ανάλυση έγινε με το πρόγραμμα IBM SPSS v.26 (p < 0,05). Αποτελέσματα: Ο πληθυσμός της μελέτης χαρακτηρίστηκε από υψηλό μέσο όρο ηλικίας και έντονη φαρμακευτική επιβάρυνση, με το 89,1% των ασθενών να παρουσιάζει πολυφαρμακία (≥5 δραστικές ουσίες καθημερινά). Η στατιστική ανάλυση ανέδειξε μια σημαντική, θετική γραμμική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων της HbA1c εισαγωγής και της συνολικής διάρκειας νοσηλείας (r = 0,276, p = 0,027). Παράλληλα, καταγράφηκε μια ισχυρή στατιστική συσχέτιση μεταξύ του κινδύνου σαρκοπενίας (SARC-F) και της έκπτωσης της λειτουργικής αυτονομίας στην κλίμακα Katz (p = 0,001), ενώ η προχωρημένη ηλικία επηρέασε ομοίως αρνητικά τη λειτουργικότητα (p 7 = 0,010). Επιπλέον, η παρουσία χρόνιων νευρολογικών νοσημάτων συνδέθηκε στατιστικά σημαντικά με χαμηλότερες επιδόσεις στην κλίμακα Katz (p = 0,028). Αντίθετα, λόγω του «φαινομένου της οροφής» (ceiling effect), η πολυφαρμακία δεν εμφάνισε στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση ως προς τη λειτουργικότητα (p = 0,349). Συμπεράσματα: Η προ-νοσοκομειακή γλυκαιμική ρύθμιση (HbA1c) αποτελεί ισχυρό προγνωστικό δείκτη της διάρκειας νοσηλείας των ηλικιωμένων διαβητικών ασθενών. Η σαρκοπενία και τα νευρολογικά νοσήματα δρουν καταλυτικά στην απώλεια της λειτουργικής αυτονομίας κατά τη διάρκεια της νοσηλείας. Κρίνεται επιτακτική η ενσωμάτωση εργαλείων γηριατρικής διαλογής, όπως το SARC-F, αμέσως κατά την εισαγωγή, με στόχο την έγκαιρη παρέμβαση, την αποφυγή της μόνιμης καθήλωσης και τον περιορισμό του συνδρόμου της «περιστρεφόμενης πόρτας».","Background & Objectives: Type 2 Diabetes Mellitus (T2DM) constitutes a major public health challenge in the older population, closely associated with geriatric syndromes and increased hospital burden. The purpose of this prospective observational study was to comprehensively map the clinical, metabolic, and pharmacological profile of hospitalized older diabetic patients, and to investigate the factors influencing their functional status and length of hospital stay. Methods: The study sample consisted of 64 consecutive patients aged ≥65 years with a documented diagnosis of T2DM, who were admitted to the Department of Internal Medicine at \"Sotiria\" General Hospital between October 2025 and March 2026. Systematic recording of demographic, laboratory and pharmacological data was performed. For the comprehensive geriatric assessment, validated scales were utilized, including SARC-F (screening for sarcopenia risk) and the Katz Index (assessment of functional independence in Activities of Daily Living - ADL). Statistical analysis was conducted using IBM SPSS v.26 (p < 0.05). Results: The study population was characterized by an advanced mean age and heavy medication burden, with 89.1% of patients presenting with polypharmacy (≥5 daily active substances). Statistical analysis revealed a significant, positive linear correlation between HbA1c levels upon admission and the total length of hospital stay (r = 0.276, p = 0.027). Concurrently, a powerful statistical association was recorded between sarcopenia risk (SARC-F) and decline in functional autonomy on the Katz scale (p = 0.001), while advanced age similarly exerted a negative effect on functionality (p = 0.010). Furthermore, the presence of chronic neurological diseases was significantly associated with lower scores on the Katz Index (p = 0.028). 9 Conversely, due to the \"ceiling effect\", polypharmacy did not show a statistically significant differentiation regarding functional status (p = 0.349). Conclusions: Pre-hospital glycemic control (HbA1c) serves as a strong prognostic indicator of the length of hospital stay for older diabetic patients. Sarcopenia and neurological comorbidities act catalytically in the loss of functional autonomy during hospitalization. The integration of geriatric screening tools, such as SARC-F, immediately upon admission is deemed imperative to facilitate early intervention, prevent permanent functional decline, and limit the \"revolving door\" syndrome."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προοπτική περιγραφική μελέτη παρατήρησης νοσηλευόμενων ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη μεγαλύτερης ηλικίας (≥65 ετών)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Συρίγου Εργίνα","Syrigou Ergina"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή & Σκοπός: Ο Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 2 (ΣΔΤ2) αποτελεί μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας στην τρίτη ηλικία, συνδεόμενος στενά με γηριατρικά σύνδρομα και αυξημένη νοσοκομειακή επιβάρυνση. Σκοπός της παρούσας προοπτικής μελέτης παρατήρησης ήταν η λεπτομερής χαρτογράφηση του κλινικού, μεταβολικού και φαρμακολογικού προφίλ των ηλικιωμένων διαβητικών ασθενών κατά τη νοσηλεία τους, καθώς και η διερεύνηση των παραγόντων που επηρεάζουν τη λειτουργική τους κατάσταση και τη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 64 διαδοχικοί ασθενείς ηλικίας ≥65 ετών με διαγνωσμένο ΣΔΤ2, οι οποίοι εισήχθησαν στην Παθολογική Κλινική του ΓΝΝΘΑ «Η Σωτηρία» κατά το διάστημα Οκτωβρίου 2025 – Μαρτίου 2026. Πραγματοποιήθηκε συστηματική καταγραφή δημογραφικών, εργαστηριακών και φαρμακολογικών δεδομένων. Για την ολοκληρωμένη γηριατρική αξιολόγηση χρησιμοποιήθηκαν οι έγκυρες κλίμακες SARC-F (ανίχνευση κινδύνου σαρκοπενίας) και Katz (εκτίμηση λειτουργικής αυτονομίας στις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής - ADL). Η στατιστική ανάλυση έγινε με το πρόγραμμα IBM SPSS v.26 (p < 0,05). Αποτελέσματα: Ο πληθυσμός της μελέτης χαρακτηρίστηκε από υψηλό μέσο όρο ηλικίας και έντονη φαρμακευτική επιβάρυνση, με το 89,1% των ασθενών να παρουσιάζει πολυφαρμακία (≥5 δραστικές ουσίες καθημερινά). Η στατιστική ανάλυση ανέδειξε μια σημαντική, θετική γραμμική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων της HbA1c εισαγωγής και της συνολικής διάρκειας νοσηλείας (r = 0,276, p = 0,027). Παράλληλα, καταγράφηκε μια ισχυρή στατιστική συσχέτιση μεταξύ του κινδύνου σαρκοπενίας (SARC-F) και της έκπτωσης της λειτουργικής αυτονομίας στην κλίμακα Katz (p = 0,001), ενώ η προχωρημένη ηλικία επηρέασε ομοίως αρνητικά τη λειτουργικότητα (p 7 = 0,010). Επιπλέον, η παρουσία χρόνιων νευρολογικών νοσημάτων συνδέθηκε στατιστικά σημαντικά με χαμηλότερες επιδόσεις στην κλίμακα Katz (p = 0,028). Αντίθετα, λόγω του «φαινομένου της οροφής» (ceiling effect), η πολυφαρμακία δεν εμφάνισε στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση ως προς τη λειτουργικότητα (p = 0,349). Συμπεράσματα: Η προ-νοσοκομειακή γλυκαιμική ρύθμιση (HbA1c) αποτελεί ισχυρό προγνωστικό δείκτη της διάρκειας νοσηλείας των ηλικιωμένων διαβητικών ασθενών. Η σαρκοπενία και τα νευρολογικά νοσήματα δρουν καταλυτικά στην απώλεια της λειτουργικής αυτονομίας κατά τη διάρκεια της νοσηλείας. Κρίνεται επιτακτική η ενσωμάτωση εργαλείων γηριατρικής διαλογής, όπως το SARC-F, αμέσως κατά την εισαγωγή, με στόχο την έγκαιρη παρέμβαση, την αποφυγή της μόνιμης καθήλωσης και τον περιορισμό του συνδρόμου της «περιστρεφόμενης πόρτας».","Background & Objectives: Type 2 Diabetes Mellitus (T2DM) constitutes a major public health challenge in the older population, closely associated with geriatric syndromes and increased hospital burden. The purpose of this prospective observational study was to comprehensively map the clinical, metabolic, and pharmacological profile of hospitalized older diabetic patients, and to investigate the factors influencing their functional status and length of hospital stay. Methods: The study sample consisted of 64 consecutive patients aged ≥65 years with a documented diagnosis of T2DM, who were admitted to the Department of Internal Medicine at \"Sotiria\" General Hospital between October 2025 and March 2026. Systematic recording of demographic, laboratory and pharmacological data was performed. For the comprehensive geriatric assessment, validated scales were utilized, including SARC-F (screening for sarcopenia risk) and the Katz Index (assessment of functional independence in Activities of Daily Living - ADL). Statistical analysis was conducted using IBM SPSS v.26 (p < 0.05). Results: The study population was characterized by an advanced mean age and heavy medication burden, with 89.1% of patients presenting with polypharmacy (≥5 daily active substances). Statistical analysis revealed a significant, positive linear correlation between HbA1c levels upon admission and the total length of hospital stay (r = 0.276, p = 0.027). Concurrently, a powerful statistical association was recorded between sarcopenia risk (SARC-F) and decline in functional autonomy on the Katz scale (p = 0.001), while advanced age similarly exerted a negative effect on functionality (p = 0.010). Furthermore, the presence of chronic neurological diseases was significantly associated with lower scores on the Katz Index (p = 0.028). 9 Conversely, due to the \"ceiling effect\", polypharmacy did not show a statistically significant differentiation regarding functional status (p = 0.349). Conclusions: Pre-hospital glycemic control (HbA1c) serves as a strong prognostic indicator of the length of hospital stay for older diabetic patients. Sarcopenia and neurological comorbidities act catalytically in the loss of functional autonomy during hospitalization. The integration of geriatric screening tools, such as SARC-F, immediately upon admission is deemed imperative to facilitate early intervention, prevent permanent functional decline, and limit the \"revolving door\" syndrome."],"dc:identifier":["uoadl:5419940","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419940"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Προοπτική περιγραφική μελέτη παρατήρησης νοσηλευόμενων ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη μεγαλύτερης ηλικίας (≥65 ετών)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:06Z"}