{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5419999"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5419999","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Φαρμακευτική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας και επιδράσεις στη μυϊκή μάζα: κίνδυνος σαρκοπενίας και διατροφικές προεκτάσεις","abstract":"Η παχυσαρκία αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις δημόσιας υγείας παγκοσμίως, καθώς συνδέεται με αυξημένη νοσηρότητα, θνησιμότητα και σημαντική επιβάρυνση των συστημάτων υγείας. Τα τελευταία χρόνια, η ανάπτυξη νέων αντιπαχυσαρκικών φαρμάκων, όπως οι αγωνιστέςτου υποδοχέα του γλυκαγονόμορφου πεπτιδίου-1 (GLP-1) και οι διπλοί αγωνιστές GLP-1/GIP, έχει οδηγήσει σε σημαντική βελτίωση της αποτελεσματικότητας της φαρμακευτικής αντιμετώπισης της παχυσαρκίας. Ωστόσο, η σημαντική απώλεια βάρους που επιτυγχάνεται με τις θεραπείες αυτές έχει εγείρει προβληματισμό σχετικά με τις πιθανές επιδράσεις τους στη μυϊκή μάζα και τον κίνδυνο ανάπτυξης σαρκοπενίας. Σκοπός της παρούσας βιβλιογραφικής ανασκόπησης ήταν η διερεύνηση των επιδράσεων των σύγχρονων αντιπαχυσαρκικών φαρμάκων στη μυϊκή μάζα και στη σύσταση σώματος, καθώς και η αξιολόγηση των διαθέσιμων στρατηγικών πρόληψης της σαρκοπενίας κατά τη φαρμακευτική απώλεια βάρους. Η ανασκόπηση βασίστηκε σε δημοσιευμένες μελέτες που αναζητήθηκαν στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και Google Scholar. Συμπεριλήφθηκαν κλινικές δοκιμές, συστηματικές ανασκοπήσεις, μετα- αναλύσεις και κατευθυντήριες οδηγίες που αφορούσαν την παχυσαρκία, τη σαρκοπενία, τους αγωνιστές GLP-1, την tirzepatide και τις μεταβολές της σύστασης σώματος. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι σύγχρονες φαρμακευτικές θεραπείες της παχυσαρκίας οδηγούν σε σημαντική μείωση του σωματικού βάρους και της λιπώδους μάζας, με ιδιαίτερα υψηλή αποτελεσματικότητα για τη semaglutide και την tirzepatide. Παρότι παρατηρείται παράλληλη μείωση της άλιπης μάζας σώματος, τα διαθέσιμα δεδομένα υποστηρίζουν ότι το μεγαλύτερο μέρος της απώλειας βάρους προέρχεται από τη λιπώδη μάζα, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις καταγράφεται βελτίωση της μυϊκής ποιότητας. Ο κίνδυνος ανάπτυξης σαρκοπενίας φαίνεται να είναι μεγαλύτερος σε ηλικιωμένους και σε άτομα με προϋπάρχουσα μειωμένη μυϊκή μάζα ή ανεπαρκή διατροφική πρόσληψη. Συμπερασματικά, η φαρμακευτική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας μπορεί να επιτύχει σημαντική απώλεια βάρους χωρίς να οδηγεί απαραίτητα σε κλινικά σημαντική σαρκοπενία. Η επαρκής πρόσληψη πρωτεΐνης, η άσκηση αντίστασης και η συστηματική παρακολούθηση της μυϊκής υγείας αποτελούν βασικές στρατηγικές για τη διατήρηση της μυϊκής μάζας και τη βελτιστοποίηση των θεραπευτικών αποτελεσμάτων.","abstract_html":"Η παχυσαρκία αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις δημόσιας υγείας παγκοσμίως, καθώς συνδέεται με αυξημένη νοσηρότητα, θνησιμότητα και σημαντική επιβάρυνση των συστημάτων υγείας. Τα τελευταία χρόνια, η ανάπτυξη νέων αντιπαχυσαρκικών φαρμάκων, όπως οι αγωνιστέςτου υποδοχέα του γλυκαγονόμορφου πεπτιδίου-1 (GLP-1) και οι διπλοί αγωνιστές GLP-1/GIP, έχει οδηγήσει σε σημαντική βελτίωση της αποτελεσματικότητας της φαρμακευτικής αντιμετώπισης της παχυσαρκίας. Ωστόσο, η σημαντική απώλεια βάρους που επιτυγχάνεται με τις θεραπείες αυτές έχει εγείρει προβληματισμό σχετικά με τις πιθανές επιδράσεις τους στη μυϊκή μάζα και τον κίνδυνο ανάπτυξης σαρκοπενίας. Σκοπός της παρούσας βιβλιογραφικής ανασκόπησης ήταν η διερεύνηση των επιδράσεων των σύγχρονων αντιπαχυσαρκικών φαρμάκων στη μυϊκή μάζα και στη σύσταση σώματος, καθώς και η αξιολόγηση των διαθέσιμων στρατηγικών πρόληψης της σαρκοπενίας κατά τη φαρμακευτική απώλεια βάρους. Η ανασκόπηση βασίστηκε σε δημοσιευμένες μελέτες που αναζητήθηκαν στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και Google Scholar. Συμπεριλήφθηκαν κλινικές δοκιμές, συστηματικές ανασκοπήσεις, μετα- αναλύσεις και κατευθυντήριες οδηγίες που αφορούσαν την παχυσαρκία, τη σαρκοπενία, τους αγωνιστές GLP-1, την tirzepatide και τις μεταβολές της σύστασης σώματος. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι σύγχρονες φαρμακευτικές θεραπείες της παχυσαρκίας οδηγούν σε σημαντική μείωση του σωματικού βάρους και της λιπώδους μάζας, με ιδιαίτερα υψηλή αποτελεσματικότητα για τη semaglutide και την tirzepatide. Παρότι παρατηρείται παράλληλη μείωση της άλιπης μάζας σώματος, τα διαθέσιμα δεδομένα υποστηρίζουν ότι το μεγαλύτερο μέρος της απώλειας βάρους προέρχεται από τη λιπώδη μάζα, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις καταγράφεται βελτίωση της μυϊκής ποιότητας. Ο κίνδυνος ανάπτυξης σαρκοπενίας φαίνεται να είναι μεγαλύτερος σε ηλικιωμένους και σε άτομα με προϋπάρχουσα μειωμένη μυϊκή μάζα ή ανεπαρκή διατροφική πρόσληψη. Συμπερασματικά, η φαρμακευτική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας μπορεί να επιτύχει σημαντική απώλεια βάρους χωρίς να οδηγεί απαραίτητα σε κλινικά σημαντική σαρκοπενία. Η επαρκής πρόσληψη πρωτεΐνης, η άσκηση αντίστασης και η συστηματική παρακολούθηση της μυϊκής υγείας αποτελούν βασικές στρατηγικές για τη διατήρηση της μυϊκής μάζας και τη βελτιστοποίηση των θεραπευτικών αποτελεσμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Πετροπούλου Ζωή","Petropoulou Zoi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:06Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5419999"],"render_values":[{"text":"uoadl:5419999","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419999","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419999","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5419999","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πετροπούλου Ζωή","Petropoulou Zoi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5419999","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419999"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παχυσαρκία αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις δημόσιας υγείας παγκοσμίως, καθώς συνδέεται με αυξημένη νοσηρότητα, θνησιμότητα και σημαντική επιβάρυνση των συστημάτων υγείας. Τα τελευταία χρόνια, η ανάπτυξη νέων αντιπαχυσαρκικών φαρμάκων, όπως οι αγωνιστέςτου υποδοχέα του γλυκαγονόμορφου πεπτιδίου-1 (GLP-1) και οι διπλοί αγωνιστές GLP-1/GIP, έχει οδηγήσει σε σημαντική βελτίωση της αποτελεσματικότητας της φαρμακευτικής αντιμετώπισης της παχυσαρκίας. Ωστόσο, η σημαντική απώλεια βάρους που επιτυγχάνεται με τις θεραπείες αυτές έχει εγείρει προβληματισμό σχετικά με τις πιθανές επιδράσεις τους στη μυϊκή μάζα και τον κίνδυνο ανάπτυξης σαρκοπενίας. Σκοπός της παρούσας βιβλιογραφικής ανασκόπησης ήταν η διερεύνηση των επιδράσεων των σύγχρονων αντιπαχυσαρκικών φαρμάκων στη μυϊκή μάζα και στη σύσταση σώματος, καθώς και η αξιολόγηση των διαθέσιμων στρατηγικών πρόληψης της σαρκοπενίας κατά τη φαρμακευτική απώλεια βάρους. Η ανασκόπηση βασίστηκε σε δημοσιευμένες μελέτες που αναζητήθηκαν στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και Google Scholar. Συμπεριλήφθηκαν κλινικές δοκιμές, συστηματικές ανασκοπήσεις, μετα- αναλύσεις και κατευθυντήριες οδηγίες που αφορούσαν την παχυσαρκία, τη σαρκοπενία, τους αγωνιστές GLP-1, την tirzepatide και τις μεταβολές της σύστασης σώματος. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι σύγχρονες φαρμακευτικές θεραπείες της παχυσαρκίας οδηγούν σε σημαντική μείωση του σωματικού βάρους και της λιπώδους μάζας, με ιδιαίτερα υψηλή αποτελεσματικότητα για τη semaglutide και την tirzepatide. Παρότι παρατηρείται παράλληλη μείωση της άλιπης μάζας σώματος, τα διαθέσιμα δεδομένα υποστηρίζουν ότι το μεγαλύτερο μέρος της απώλειας βάρους προέρχεται από τη λιπώδη μάζα, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις καταγράφεται βελτίωση της μυϊκής ποιότητας. Ο κίνδυνος ανάπτυξης σαρκοπενίας φαίνεται να είναι μεγαλύτερος σε ηλικιωμένους και σε άτομα με προϋπάρχουσα μειωμένη μυϊκή μάζα ή ανεπαρκή διατροφική πρόσληψη. Συμπερασματικά, η φαρμακευτική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας μπορεί να επιτύχει σημαντική απώλεια βάρους χωρίς να οδηγεί απαραίτητα σε κλινικά σημαντική σαρκοπενία. Η επαρκής πρόσληψη πρωτεΐνης, η άσκηση αντίστασης και η συστηματική παρακολούθηση της μυϊκής υγείας αποτελούν βασικές στρατηγικές για τη διατήρηση της μυϊκής μάζας και τη βελτιστοποίηση των θεραπευτικών αποτελεσμάτων.","Obesity is one of the most significant public health challenges worldwide, being associated with increased morbidity, mortality, and substantial healthcare costs. In recent years, the development of novel anti-obesity medicationsparticularly glucagon-like peptide-1 receptor agonists (GLP-1 RAs) and dual GLP-1/GIP receptor agonists, has significantly improved the effectiveness of pharmacological obesity management. However, the considerable weight loss achieved with these therapies has raised concerns regarding their potential effects on skeletal muscle mass and the risk of sarcopenia. The aim of the present literature review was to investigate the effects of contemporary anti-obesity medications on muscle mass and body composition, as well as to evaluate available strategies for the prevention of sarcopenia during pharmacologically induced weight loss. The review was based on studies identified through searches of the PubMed, Scopus, and Google Scholar databases. Clinical trials, systematic reviews, meta-analyses, and international guidelines related to obesity, sarcopenia, GLP-1 receptor agonists, tirzepatide, and body composition changes were included. The findings demonstrated that modern anti-obesity therapies result in substantial reductions in body weight and fat mass, with semaglutide and tirzepatide showing particularly high efficacy. Although a reduction in lean body mass is also observed, current evidence indicates that the majority of weight loss is attributable to fat mass reduction, while improvements in muscle quality have been reported in several studies. The risk of sarcopenia appears to be greater among older adults and individuals with pre-existing low muscle mass or inadequate nutritional intake. In conclusion, pharmacological treatment of obesity can achieve significant weight loss without necessarily leading to clinically significant sarcopenia. Adequate protein intake, resistance exercise, and regular monitoring of muscle health represent key strategies for preserving muscle mass and optimizing therapeutic outcomes. Future research should focus on the long-term effects of anti-obesity medications on muscle function, physical performance, and overall musculoskeletal health."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Φαρμακευτική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας και επιδράσεις στη μυϊκή μάζα: κίνδυνος σαρκοπενίας και διατροφικές προεκτάσεις"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πετροπούλου Ζωή","Petropoulou Zoi"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παχυσαρκία αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις δημόσιας υγείας παγκοσμίως, καθώς συνδέεται με αυξημένη νοσηρότητα, θνησιμότητα και σημαντική επιβάρυνση των συστημάτων υγείας. Τα τελευταία χρόνια, η ανάπτυξη νέων αντιπαχυσαρκικών φαρμάκων, όπως οι αγωνιστέςτου υποδοχέα του γλυκαγονόμορφου πεπτιδίου-1 (GLP-1) και οι διπλοί αγωνιστές GLP-1/GIP, έχει οδηγήσει σε σημαντική βελτίωση της αποτελεσματικότητας της φαρμακευτικής αντιμετώπισης της παχυσαρκίας. Ωστόσο, η σημαντική απώλεια βάρους που επιτυγχάνεται με τις θεραπείες αυτές έχει εγείρει προβληματισμό σχετικά με τις πιθανές επιδράσεις τους στη μυϊκή μάζα και τον κίνδυνο ανάπτυξης σαρκοπενίας. Σκοπός της παρούσας βιβλιογραφικής ανασκόπησης ήταν η διερεύνηση των επιδράσεων των σύγχρονων αντιπαχυσαρκικών φαρμάκων στη μυϊκή μάζα και στη σύσταση σώματος, καθώς και η αξιολόγηση των διαθέσιμων στρατηγικών πρόληψης της σαρκοπενίας κατά τη φαρμακευτική απώλεια βάρους. Η ανασκόπηση βασίστηκε σε δημοσιευμένες μελέτες που αναζητήθηκαν στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και Google Scholar. Συμπεριλήφθηκαν κλινικές δοκιμές, συστηματικές ανασκοπήσεις, μετα- αναλύσεις και κατευθυντήριες οδηγίες που αφορούσαν την παχυσαρκία, τη σαρκοπενία, τους αγωνιστές GLP-1, την tirzepatide και τις μεταβολές της σύστασης σώματος. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι σύγχρονες φαρμακευτικές θεραπείες της παχυσαρκίας οδηγούν σε σημαντική μείωση του σωματικού βάρους και της λιπώδους μάζας, με ιδιαίτερα υψηλή αποτελεσματικότητα για τη semaglutide και την tirzepatide. Παρότι παρατηρείται παράλληλη μείωση της άλιπης μάζας σώματος, τα διαθέσιμα δεδομένα υποστηρίζουν ότι το μεγαλύτερο μέρος της απώλειας βάρους προέρχεται από τη λιπώδη μάζα, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις καταγράφεται βελτίωση της μυϊκής ποιότητας. Ο κίνδυνος ανάπτυξης σαρκοπενίας φαίνεται να είναι μεγαλύτερος σε ηλικιωμένους και σε άτομα με προϋπάρχουσα μειωμένη μυϊκή μάζα ή ανεπαρκή διατροφική πρόσληψη. Συμπερασματικά, η φαρμακευτική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας μπορεί να επιτύχει σημαντική απώλεια βάρους χωρίς να οδηγεί απαραίτητα σε κλινικά σημαντική σαρκοπενία. Η επαρκής πρόσληψη πρωτεΐνης, η άσκηση αντίστασης και η συστηματική παρακολούθηση της μυϊκής υγείας αποτελούν βασικές στρατηγικές για τη διατήρηση της μυϊκής μάζας και τη βελτιστοποίηση των θεραπευτικών αποτελεσμάτων.","Obesity is one of the most significant public health challenges worldwide, being associated with increased morbidity, mortality, and substantial healthcare costs. In recent years, the development of novel anti-obesity medicationsparticularly glucagon-like peptide-1 receptor agonists (GLP-1 RAs) and dual GLP-1/GIP receptor agonists, has significantly improved the effectiveness of pharmacological obesity management. However, the considerable weight loss achieved with these therapies has raised concerns regarding their potential effects on skeletal muscle mass and the risk of sarcopenia. The aim of the present literature review was to investigate the effects of contemporary anti-obesity medications on muscle mass and body composition, as well as to evaluate available strategies for the prevention of sarcopenia during pharmacologically induced weight loss. The review was based on studies identified through searches of the PubMed, Scopus, and Google Scholar databases. Clinical trials, systematic reviews, meta-analyses, and international guidelines related to obesity, sarcopenia, GLP-1 receptor agonists, tirzepatide, and body composition changes were included. The findings demonstrated that modern anti-obesity therapies result in substantial reductions in body weight and fat mass, with semaglutide and tirzepatide showing particularly high efficacy. Although a reduction in lean body mass is also observed, current evidence indicates that the majority of weight loss is attributable to fat mass reduction, while improvements in muscle quality have been reported in several studies. The risk of sarcopenia appears to be greater among older adults and individuals with pre-existing low muscle mass or inadequate nutritional intake. In conclusion, pharmacological treatment of obesity can achieve significant weight loss without necessarily leading to clinically significant sarcopenia. Adequate protein intake, resistance exercise, and regular monitoring of muscle health represent key strategies for preserving muscle mass and optimizing therapeutic outcomes. Future research should focus on the long-term effects of anti-obesity medications on muscle function, physical performance, and overall musculoskeletal health."],"dc:identifier":["uoadl:5419999","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5419999"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Φαρμακευτική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας και επιδράσεις στη μυϊκή μάζα: κίνδυνος σαρκοπενίας και διατροφικές προεκτάσεις"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:06Z"}