{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5420197"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5420197","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανάπτυξη και Αξιολόγηση Εργαλείου Διαχείρισης Ρίσκου στην Ιδιωτική Ναυτική Ασφάλεια: Η Περίπτωση του Ινδικού Ωκεανού","abstract":"Η παρούσα εργασία εξετάζει την ανάλυση, αξιολόγηση και εξέλιξη ενός εφαρμοσμένου εργαλείου εκτίμησης επιχειρησιακού κινδύνου (Risk Assessment – RA) στον τομέα της ιδιωτικής ναυτικής ασφάλειας, με επίκεντρο το ιδιαίτερα σύνθετο και δυναμικό επιχειρησιακό περιβάλλον του Ινδικού Ωκεανού. Η περιοχή αυτή εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται ως Ζώνη Υψηλής Επικινδυνότητας (High-Risk Area), καθώς φιλοξενεί όχι μόνο παραδοσιακά περιστατικά πειρατείας, αλλά και σύγχρονες υβριδικές και ασύμμετρες απειλές, συνδεδεμένες με ευρύτερες γεωπολιτικές εξελίξεις και τη δράση μη κρατικών ένοπλων δρώντων. Στόχος της μελέτης είναι η διερεύνηση του ρόλου του Risk Assessment ως μηχανισμού υποστήριξης κρίσιμων επιχειρησιακών αποφάσεων σε αποστολές ιδιωτικής ναυτικής ασφάλειας, καθώς και η αποτίμηση της μετάβασής του από ένα στατικό, περιγραφικό πρότυπο (Word-based) σε ένα δυναμικό, πολυπαραμετρικό και δομημένο σύστημα (Excel-based). Η μεθοδολογία ακολουθεί τη λογική της ανάλυσης περίπτωσης (case study) και συνδυάζει θεωρητικές προσεγγίσεις διαχείρισης κινδύνου με την ανάλυση πραγματικών επιχειρησιακών πρακτικών, ανωνυμοποιημένων για λόγους ασφάλειας. Η έρευνα συνδέεται με διεθνή πρότυπα και κατευθυντήριες οδηγίες ναυτικής ασφάλειας, όπως το ISO 31000, ο ISPS Code και τα Best Management Practices – Maritime Security (BMP-MS), ενώ αξιοποιεί εργαλεία κριτικής αξιολόγησης, όπως η SWOT ανάλυση, για την αποτύπωση πλεονεκτημάτων, περιορισμών και προοπτικών εξέλιξης του συστήματος. Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι η μετάβαση σε ένα δυναμικό και δομημένο Risk Assessment ενισχύει τη διαφάνεια, μειώνει την υποκειμενικότητα και βελτιώνει την ταχύτητα και την ποιότητα λήψης αποφάσεων σε περιβάλλοντα υψηλής αβεβαιότητας και χρονικής πίεσης. Παράλληλα, η εργασία αναδεικνύει ότι το Risk Assessment δεν αποτελεί απλώς διοικητικό ή κανονιστικό εργαλείο, αλλά μπορεί να λειτουργήσει ως κεντρικός πυλώνας επιχειρησιακής διακυβέρνησης, επηρεάζοντας τον σχεδιασμό αποστολών, την επιλογή επιπέδων προστασίας και τη διαχείριση κρίσεων. Μέσω της κριτικής αξιολόγησης, εντοπίζονται συγκεκριμένοι περιορισμοί του υφιστάμενου συστήματος και διατυπώνονται προτάσεις τεχνικής και λειτουργικής βελτίωσης, με έμφαση στη σταθμισμένη αξιολόγηση, την αξιοποίηση ιστορικών δεδομένων και την προοπτική μετάβασης σε intelligence-driven και προγνωστικές προσεγγίσεις. Συνολικά, η εργασία συμβάλλει τόσο σε επιχειρησιακό επίπεδο — ενισχύοντας την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα των αποστολών ιδιωτικής ναυτικής ασφάλειας — όσο και σε επιστημονικό επίπεδο, προσφέροντας ένα τεκμηριωμένο πλαίσιο για τον σχεδιασμό και την εφαρμογή σύγχρονων εργαλείων διαχείρισης κινδύνου σε σύνθετα, μεταβαλλόμενα και υψηλού κινδύνου ναυτικά περιβάλλοντα.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία εξετάζει την ανάλυση, αξιολόγηση και εξέλιξη ενός εφαρμοσμένου εργαλείου εκτίμησης επιχειρησιακού κινδύνου (Risk Assessment – RA) στον τομέα της ιδιωτικής ναυτικής ασφάλειας, με επίκεντρο το ιδιαίτερα σύνθετο και δυναμικό επιχειρησιακό περιβάλλον του Ινδικού Ωκεανού. Η περιοχή αυτή εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται ως Ζώνη Υψηλής Επικινδυνότητας (High-Risk Area), καθώς φιλοξενεί όχι μόνο παραδοσιακά περιστατικά πειρατείας, αλλά και σύγχρονες υβριδικές και ασύμμετρες απειλές, συνδεδεμένες με ευρύτερες γεωπολιτικές εξελίξεις και τη δράση μη κρατικών ένοπλων δρώντων. Στόχος της μελέτης είναι η διερεύνηση του ρόλου του Risk Assessment ως μηχανισμού υποστήριξης κρίσιμων επιχειρησιακών αποφάσεων σε αποστολές ιδιωτικής ναυτικής ασφάλειας, καθώς και η αποτίμηση της μετάβασής του από ένα στατικό, περιγραφικό πρότυπο (Word-based) σε ένα δυναμικό, πολυπαραμετρικό και δομημένο σύστημα (Excel-based). Η μεθοδολογία ακολουθεί τη λογική της ανάλυσης περίπτωσης (case study) και συνδυάζει θεωρητικές προσεγγίσεις διαχείρισης κινδύνου με την ανάλυση πραγματικών επιχειρησιακών πρακτικών, ανωνυμοποιημένων για λόγους ασφάλειας. Η έρευνα συνδέεται με διεθνή πρότυπα και κατευθυντήριες οδηγίες ναυτικής ασφάλειας, όπως το ISO 31000, ο ISPS Code και τα Best Management Practices – Maritime Security (BMP-MS), ενώ αξιοποιεί εργαλεία κριτικής αξιολόγησης, όπως η SWOT ανάλυση, για την αποτύπωση πλεονεκτημάτων, περιορισμών και προοπτικών εξέλιξης του συστήματος. Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι η μετάβαση σε ένα δυναμικό και δομημένο Risk Assessment ενισχύει τη διαφάνεια, μειώνει την υποκειμενικότητα και βελτιώνει την ταχύτητα και την ποιότητα λήψης αποφάσεων σε περιβάλλοντα υψηλής αβεβαιότητας και χρονικής πίεσης. Παράλληλα, η εργασία αναδεικνύει ότι το Risk Assessment δεν αποτελεί απλώς διοικητικό ή κανονιστικό εργαλείο, αλλά μπορεί να λειτουργήσει ως κεντρικός πυλώνας επιχειρησιακής διακυβέρνησης, επηρεάζοντας τον σχεδιασμό αποστολών, την επιλογή επιπέδων προστασίας και τη διαχείριση κρίσεων. Μέσω της κριτικής αξιολόγησης, εντοπίζονται συγκεκριμένοι περιορισμοί του υφιστάμενου συστήματος και διατυπώνονται προτάσεις τεχνικής και λειτουργικής βελτίωσης, με έμφαση στη σταθμισμένη αξιολόγηση, την αξιοποίηση ιστορικών δεδομένων και την προοπτική μετάβασης σε intelligence-driven και προγνωστικές προσεγγίσεις. Συνολικά, η εργασία συμβάλλει τόσο σε επιχειρησιακό επίπεδο — ενισχύοντας την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα των αποστολών ιδιωτικής ναυτικής ασφάλειας — όσο και σε επιστημονικό επίπεδο, προσφέροντας ένα τεκμηριωμένο πλαίσιο για τον σχεδιασμό και την εφαρμογή σύγχρονων εργαλείων διαχείρισης κινδύνου σε σύνθετα, μεταβαλλόμενα και υψηλού κινδύνου ναυτικά περιβάλλοντα.","abstract_has_math":false,"creators":["Μικέλης Αλέξανδρος","Mikelis Alexandros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:06Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5420197"],"render_values":[{"text":"uoadl:5420197","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5420197","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5420197","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5420197","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μικέλης Αλέξανδρος","Mikelis Alexandros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5420197","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5420197"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία εξετάζει την ανάλυση, αξιολόγηση και εξέλιξη ενός εφαρμοσμένου εργαλείου εκτίμησης επιχειρησιακού κινδύνου (Risk Assessment – RA) στον τομέα της ιδιωτικής ναυτικής ασφάλειας, με επίκεντρο το ιδιαίτερα σύνθετο και δυναμικό επιχειρησιακό περιβάλλον του Ινδικού Ωκεανού. Η περιοχή αυτή εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται ως Ζώνη Υψηλής Επικινδυνότητας (High-Risk Area), καθώς φιλοξενεί όχι μόνο παραδοσιακά περιστατικά πειρατείας, αλλά και σύγχρονες υβριδικές και ασύμμετρες απειλές, συνδεδεμένες με ευρύτερες γεωπολιτικές εξελίξεις και τη δράση μη κρατικών ένοπλων δρώντων. Στόχος της μελέτης είναι η διερεύνηση του ρόλου του Risk Assessment ως μηχανισμού υποστήριξης κρίσιμων επιχειρησιακών αποφάσεων σε αποστολές ιδιωτικής ναυτικής ασφάλειας, καθώς και η αποτίμηση της μετάβασής του από ένα στατικό, περιγραφικό πρότυπο (Word-based) σε ένα δυναμικό, πολυπαραμετρικό και δομημένο σύστημα (Excel-based). Η μεθοδολογία ακολουθεί τη λογική της ανάλυσης περίπτωσης (case study) και συνδυάζει θεωρητικές προσεγγίσεις διαχείρισης κινδύνου με την ανάλυση πραγματικών επιχειρησιακών πρακτικών, ανωνυμοποιημένων για λόγους ασφάλειας. Η έρευνα συνδέεται με διεθνή πρότυπα και κατευθυντήριες οδηγίες ναυτικής ασφάλειας, όπως το ISO 31000, ο ISPS Code και τα Best Management Practices – Maritime Security (BMP-MS), ενώ αξιοποιεί εργαλεία κριτικής αξιολόγησης, όπως η SWOT ανάλυση, για την αποτύπωση πλεονεκτημάτων, περιορισμών και προοπτικών εξέλιξης του συστήματος. Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι η μετάβαση σε ένα δυναμικό και δομημένο Risk Assessment ενισχύει τη διαφάνεια, μειώνει την υποκειμενικότητα και βελτιώνει την ταχύτητα και την ποιότητα λήψης αποφάσεων σε περιβάλλοντα υψηλής αβεβαιότητας και χρονικής πίεσης. Παράλληλα, η εργασία αναδεικνύει ότι το Risk Assessment δεν αποτελεί απλώς διοικητικό ή κανονιστικό εργαλείο, αλλά μπορεί να λειτουργήσει ως κεντρικός πυλώνας επιχειρησιακής διακυβέρνησης, επηρεάζοντας τον σχεδιασμό αποστολών, την επιλογή επιπέδων προστασίας και τη διαχείριση κρίσεων. Μέσω της κριτικής αξιολόγησης, εντοπίζονται συγκεκριμένοι περιορισμοί του υφιστάμενου συστήματος και διατυπώνονται προτάσεις τεχνικής και λειτουργικής βελτίωσης, με έμφαση στη σταθμισμένη αξιολόγηση, την αξιοποίηση ιστορικών δεδομένων και την προοπτική μετάβασης σε intelligence-driven και προγνωστικές προσεγγίσεις. Συνολικά, η εργασία συμβάλλει τόσο σε επιχειρησιακό επίπεδο — ενισχύοντας την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα των αποστολών ιδιωτικής ναυτικής ασφάλειας — όσο και σε επιστημονικό επίπεδο, προσφέροντας ένα τεκμηριωμένο πλαίσιο για τον σχεδιασμό και την εφαρμογή σύγχρονων εργαλείων διαχείρισης κινδύνου σε σύνθετα, μεταβαλλόμενα και υψηλού κινδύνου ναυτικά περιβάλλοντα.","This dissertation examines the analysis, evaluation, and evolution of an applied operational Risk Assessment (RA) tool within the field of private maritime security, with a specific focus on the Indian Ocean. The region remains classified as a High-Risk Area (HRA), characterized not only by traditional piracy incidents but also by contemporary hybrid and asymmetric threats linked to broader geopolitical developments and the activity of non-state armed actors. The primary objective of the study is to assess the role of Risk Assessment as a critical decision-support mechanism in private maritime security operations and to evaluate its transition from a static, descriptive format (Word-based template) to a dynamic, structured, and multi-parameter system (Excel-based). The research adopts a case study methodology, combining theoretical risk management frameworks with the analysis of real operational practices, anonymized for security reasons. The study is aligned with internationally recognized maritime security standards and guidelines, including ISO 31000, the ISPS Code, and Best Management Practices – Maritime Security (BMP-MS). Analytical tools such as SWOT analysis are employed to identify the system’s strengths, limitations, opportunities, and external threats. The findings demonstrate that the transition to a dynamic and structured Risk Assessment framework significantly enhances transparency, reduces subjectivity, and improves the speed and quality of decision-making in environments characterized by high uncertainty and operational pressure. Furthermore, the research highlights that Risk Assessment should not be viewed merely as an administrative or compliance-driven process, but rather as a central pillar of operational governance. When effectively integrated into the operational cycle, the RA directly influences mission planning, the determination of protection levels, and crisis management processes. Through critical evaluation, the study identifies key limitations of the current system and proposes targeted technical and operational improvements, with particular emphasis on weighted scoring, historical data analysis, and the gradual transition toward intelligence-driven and predictive risk assessment approaches. Overall, the dissertation contributes both at the operational level—by enhancing the safety and effectiveness of private maritime security missions—and at the academic level, by providing a structured and evidence-based framework for the design and application of modern risk management tools in complex, dynamic, and high-risk maritime environments."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανάπτυξη και Αξιολόγηση Εργαλείου Διαχείρισης Ρίσκου στην Ιδιωτική Ναυτική Ασφάλεια: Η Περίπτωση του Ινδικού Ωκεανού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μικέλης Αλέξανδρος","Mikelis Alexandros"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία εξετάζει την ανάλυση, αξιολόγηση και εξέλιξη ενός εφαρμοσμένου εργαλείου εκτίμησης επιχειρησιακού κινδύνου (Risk Assessment – RA) στον τομέα της ιδιωτικής ναυτικής ασφάλειας, με επίκεντρο το ιδιαίτερα σύνθετο και δυναμικό επιχειρησιακό περιβάλλον του Ινδικού Ωκεανού. Η περιοχή αυτή εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται ως Ζώνη Υψηλής Επικινδυνότητας (High-Risk Area), καθώς φιλοξενεί όχι μόνο παραδοσιακά περιστατικά πειρατείας, αλλά και σύγχρονες υβριδικές και ασύμμετρες απειλές, συνδεδεμένες με ευρύτερες γεωπολιτικές εξελίξεις και τη δράση μη κρατικών ένοπλων δρώντων. Στόχος της μελέτης είναι η διερεύνηση του ρόλου του Risk Assessment ως μηχανισμού υποστήριξης κρίσιμων επιχειρησιακών αποφάσεων σε αποστολές ιδιωτικής ναυτικής ασφάλειας, καθώς και η αποτίμηση της μετάβασής του από ένα στατικό, περιγραφικό πρότυπο (Word-based) σε ένα δυναμικό, πολυπαραμετρικό και δομημένο σύστημα (Excel-based). Η μεθοδολογία ακολουθεί τη λογική της ανάλυσης περίπτωσης (case study) και συνδυάζει θεωρητικές προσεγγίσεις διαχείρισης κινδύνου με την ανάλυση πραγματικών επιχειρησιακών πρακτικών, ανωνυμοποιημένων για λόγους ασφάλειας. Η έρευνα συνδέεται με διεθνή πρότυπα και κατευθυντήριες οδηγίες ναυτικής ασφάλειας, όπως το ISO 31000, ο ISPS Code και τα Best Management Practices – Maritime Security (BMP-MS), ενώ αξιοποιεί εργαλεία κριτικής αξιολόγησης, όπως η SWOT ανάλυση, για την αποτύπωση πλεονεκτημάτων, περιορισμών και προοπτικών εξέλιξης του συστήματος. Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι η μετάβαση σε ένα δυναμικό και δομημένο Risk Assessment ενισχύει τη διαφάνεια, μειώνει την υποκειμενικότητα και βελτιώνει την ταχύτητα και την ποιότητα λήψης αποφάσεων σε περιβάλλοντα υψηλής αβεβαιότητας και χρονικής πίεσης. Παράλληλα, η εργασία αναδεικνύει ότι το Risk Assessment δεν αποτελεί απλώς διοικητικό ή κανονιστικό εργαλείο, αλλά μπορεί να λειτουργήσει ως κεντρικός πυλώνας επιχειρησιακής διακυβέρνησης, επηρεάζοντας τον σχεδιασμό αποστολών, την επιλογή επιπέδων προστασίας και τη διαχείριση κρίσεων. Μέσω της κριτικής αξιολόγησης, εντοπίζονται συγκεκριμένοι περιορισμοί του υφιστάμενου συστήματος και διατυπώνονται προτάσεις τεχνικής και λειτουργικής βελτίωσης, με έμφαση στη σταθμισμένη αξιολόγηση, την αξιοποίηση ιστορικών δεδομένων και την προοπτική μετάβασης σε intelligence-driven και προγνωστικές προσεγγίσεις. Συνολικά, η εργασία συμβάλλει τόσο σε επιχειρησιακό επίπεδο — ενισχύοντας την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα των αποστολών ιδιωτικής ναυτικής ασφάλειας — όσο και σε επιστημονικό επίπεδο, προσφέροντας ένα τεκμηριωμένο πλαίσιο για τον σχεδιασμό και την εφαρμογή σύγχρονων εργαλείων διαχείρισης κινδύνου σε σύνθετα, μεταβαλλόμενα και υψηλού κινδύνου ναυτικά περιβάλλοντα.","This dissertation examines the analysis, evaluation, and evolution of an applied operational Risk Assessment (RA) tool within the field of private maritime security, with a specific focus on the Indian Ocean. The region remains classified as a High-Risk Area (HRA), characterized not only by traditional piracy incidents but also by contemporary hybrid and asymmetric threats linked to broader geopolitical developments and the activity of non-state armed actors. The primary objective of the study is to assess the role of Risk Assessment as a critical decision-support mechanism in private maritime security operations and to evaluate its transition from a static, descriptive format (Word-based template) to a dynamic, structured, and multi-parameter system (Excel-based). The research adopts a case study methodology, combining theoretical risk management frameworks with the analysis of real operational practices, anonymized for security reasons. The study is aligned with internationally recognized maritime security standards and guidelines, including ISO 31000, the ISPS Code, and Best Management Practices – Maritime Security (BMP-MS). Analytical tools such as SWOT analysis are employed to identify the system’s strengths, limitations, opportunities, and external threats. The findings demonstrate that the transition to a dynamic and structured Risk Assessment framework significantly enhances transparency, reduces subjectivity, and improves the speed and quality of decision-making in environments characterized by high uncertainty and operational pressure. Furthermore, the research highlights that Risk Assessment should not be viewed merely as an administrative or compliance-driven process, but rather as a central pillar of operational governance. When effectively integrated into the operational cycle, the RA directly influences mission planning, the determination of protection levels, and crisis management processes. Through critical evaluation, the study identifies key limitations of the current system and proposes targeted technical and operational improvements, with particular emphasis on weighted scoring, historical data analysis, and the gradual transition toward intelligence-driven and predictive risk assessment approaches. Overall, the dissertation contributes both at the operational level—by enhancing the safety and effectiveness of private maritime security missions—and at the academic level, by providing a structured and evidence-based framework for the design and application of modern risk management tools in complex, dynamic, and high-risk maritime environments."],"dc:identifier":["uoadl:5420197","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5420197"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Ανάπτυξη και Αξιολόγηση Εργαλείου Διαχείρισης Ρίσκου στην Ιδιωτική Ναυτική Ασφάλεια: Η Περίπτωση του Ινδικού Ωκεανού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:06Z"}