{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5420394"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5420394","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι ανεπιθύμητες ενέργειες των νεότερων αντιεπιληπτικών φαρμάκων στην λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα: Συστηματική ανασκόπηση","abstract":"Η επιληψία αποτελεί μια από τις συχνότερες χρόνιες νευρολογικές παιδιατρικές παθήσεις με επιπολασμό 0,5 -1 %. Για τον αποτελεσματικό έλεγχο της νόσου, οι ασθενείς τίθενται υπό μακροχρόνια αγωγή με αντιεπιληπτικά φάρμακα, ενώ συχνά οι ανθεκτικές μορφές απαιτούν την ταυτόχρονη χορήγηση δύο ή και περισσότερων σκευασμάτων. Οι θυρεοειδικές ορμόνες κατέχουν ουσιαστικό ρόλο στην ομαλή ανάπτυξη του νευρικού συστήματος ήδη από την εμβρυϊκή περίοδο ενώ παράλληλα επιδρούν στις διαδικασίες διαφοροποίησης, μυελινοποίησης και συναπτογένεσης στον αναπτυσσόμενο και ενήλικο εγκέφαλο. Ποικίλες μελέτες έχουν αναδείξει επίδραση των αντιεπιληπτικών φαρμάκων στην ομαλή λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα. Τα κλασσικά αντιεπιληπτικά φάρμακα έχουν συσχετισθεί με την πρόκληση κλινικού και υποκλινικού υποθυρεοειδισμού. Η μελέτη των νεότερων αντιεπιληπτικών φαρμάκων έχει οδηγήσει στην εξαγωγή αντιφατικών συμπερασμάτων. Με την παρούσα συστηματική ανασκόπηση επιδιώξαμε την συλλογή και ανάλυση του συνόλου των πληροφοριών που αφορούν την επίδραση των νεότερων αντιεπιληπτικών φαρμάκων στη λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα καθώς και την εξαγωγή κλινικών συμπερασμάτων. Στην έρευνα συμπεριλήφθησαν όλες οι μελέτες που δημοσιεύτηκαν από το 01/1990 έως και τον 07/2024 και αφορούν κορίτσια και αγόρια έως την ηλικία των 18 ετών υπό αγωγή με οποιοδήποτε νεότερο αντιεπιληπτικό φάρμακο. Από την μελέτη αποκλείστηκαν παιδιά με γνωστό ατομικό ιστορικό θυρεοειδικής νόσου. Από την ανάλυση των παραπάνω δεδομένων, παρατηρήθηκε ότι η οξκαρβαζεπίνη έχει συσχετιστεί με μειωμένα επίπεδα fT4 και φυσιολογικά ή και αυξημένα επίπεδα TSH. Ωστόσο, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων οι ασθενείς παρέμειναν κλινικά ευθυρεοειδικοί. Μικρότερος αριθμός μελετών αναφορικά με την επίδραση της λεβετιρακετάμης και της τοπιραμάτης δεν ανέδειξε στατιστικώς σημαντική κλινική επίδραση στη θυρεοειδική λειτουργία. Συμπερασματικά, κρίνεται απαραίτητος ο τακτικός έλεγχος της θυρεοειδικής λειτουργίας σε παιδιά και εφήβους υπό μακροχρόνια αντιεπιληπτική αγωγή ενώ ταυτόχρονα απαιτείται υψηλή ευαισθησία για την πρώιμη ανίχνευση συμπτωμάτων θυρεοειδικής δυσλειτουργίας ή διαταραχών αύξησης και ανάπτυξης στους ασθενείς. Απαιτείται μεγαλύτερος αριθμός ερευνών καθώς και μεγαλύτερο υπό μελέτη δείγμα για την ασφαλέστερη εξαγωγή συμπερασμάτων και την δημιουργία σαφών κλινικών κατευθυντήριων οδηγιών.","abstract_html":"Η επιληψία αποτελεί μια από τις συχνότερες χρόνιες νευρολογικές παιδιατρικές παθήσεις με επιπολασμό 0,5 -1 %. Για τον αποτελεσματικό έλεγχο της νόσου, οι ασθενείς τίθενται υπό μακροχρόνια αγωγή με αντιεπιληπτικά φάρμακα, ενώ συχνά οι ανθεκτικές μορφές απαιτούν την ταυτόχρονη χορήγηση δύο ή και περισσότερων σκευασμάτων. Οι θυρεοειδικές ορμόνες κατέχουν ουσιαστικό ρόλο στην ομαλή ανάπτυξη του νευρικού συστήματος ήδη από την εμβρυϊκή περίοδο ενώ παράλληλα επιδρούν στις διαδικασίες διαφοροποίησης, μυελινοποίησης και συναπτογένεσης στον αναπτυσσόμενο και ενήλικο εγκέφαλο. Ποικίλες μελέτες έχουν αναδείξει επίδραση των αντιεπιληπτικών φαρμάκων στην ομαλή λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα. Τα κλασσικά αντιεπιληπτικά φάρμακα έχουν συσχετισθεί με την πρόκληση κλινικού και υποκλινικού υποθυρεοειδισμού. Η μελέτη των νεότερων αντιεπιληπτικών φαρμάκων έχει οδηγήσει στην εξαγωγή αντιφατικών συμπερασμάτων. Με την παρούσα συστηματική ανασκόπηση επιδιώξαμε την συλλογή και ανάλυση του συνόλου των πληροφοριών που αφορούν την επίδραση των νεότερων αντιεπιληπτικών φαρμάκων στη λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα καθώς και την εξαγωγή κλινικών συμπερασμάτων. Στην έρευνα συμπεριλήφθησαν όλες οι μελέτες που δημοσιεύτηκαν από το 01/1990 έως και τον 07/2024 και αφορούν κορίτσια και αγόρια έως την ηλικία των 18 ετών υπό αγωγή με οποιοδήποτε νεότερο αντιεπιληπτικό φάρμακο. Από την μελέτη αποκλείστηκαν παιδιά με γνωστό ατομικό ιστορικό θυρεοειδικής νόσου. Από την ανάλυση των παραπάνω δεδομένων, παρατηρήθηκε ότι η οξκαρβαζεπίνη έχει συσχετιστεί με μειωμένα επίπεδα fT4 και φυσιολογικά ή και αυξημένα επίπεδα TSH. Ωστόσο, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων οι ασθενείς παρέμειναν κλινικά ευθυρεοειδικοί. Μικρότερος αριθμός μελετών αναφορικά με την επίδραση της λεβετιρακετάμης και της τοπιραμάτης δεν ανέδειξε στατιστικώς σημαντική κλινική επίδραση στη θυρεοειδική λειτουργία. Συμπερασματικά, κρίνεται απαραίτητος ο τακτικός έλεγχος της θυρεοειδικής λειτουργίας σε παιδιά και εφήβους υπό μακροχρόνια αντιεπιληπτική αγωγή ενώ ταυτόχρονα απαιτείται υψηλή ευαισθησία για την πρώιμη ανίχνευση συμπτωμάτων θυρεοειδικής δυσλειτουργίας ή διαταραχών αύξησης και ανάπτυξης στους ασθενείς. Απαιτείται μεγαλύτερος αριθμός ερευνών καθώς και μεγαλύτερο υπό μελέτη δείγμα για την ασφαλέστερη εξαγωγή συμπερασμάτων και την δημιουργία σαφών κλινικών κατευθυντήριων οδηγιών.","abstract_has_math":false,"creators":["Μάλλιου Μαρία Κωνσταντίνα","Malliou Maria Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:06Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5420394"],"render_values":[{"text":"uoadl:5420394","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5420394","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5420394","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5420394","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μάλλιου Μαρία Κωνσταντίνα","Malliou Maria Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5420394","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5420394"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η επιληψία αποτελεί μια από τις συχνότερες χρόνιες νευρολογικές παιδιατρικές παθήσεις με επιπολασμό 0,5 -1 %. Για τον αποτελεσματικό έλεγχο της νόσου, οι ασθενείς τίθενται υπό μακροχρόνια αγωγή με αντιεπιληπτικά φάρμακα, ενώ συχνά οι ανθεκτικές μορφές απαιτούν την ταυτόχρονη χορήγηση δύο ή και περισσότερων σκευασμάτων. Οι θυρεοειδικές ορμόνες κατέχουν ουσιαστικό ρόλο στην ομαλή ανάπτυξη του νευρικού συστήματος ήδη από την εμβρυϊκή περίοδο ενώ παράλληλα επιδρούν στις διαδικασίες διαφοροποίησης, μυελινοποίησης και συναπτογένεσης στον αναπτυσσόμενο και ενήλικο εγκέφαλο. Ποικίλες μελέτες έχουν αναδείξει επίδραση των αντιεπιληπτικών φαρμάκων στην ομαλή λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα. Τα κλασσικά αντιεπιληπτικά φάρμακα έχουν συσχετισθεί με την πρόκληση κλινικού και υποκλινικού υποθυρεοειδισμού. Η μελέτη των νεότερων αντιεπιληπτικών φαρμάκων έχει οδηγήσει στην εξαγωγή αντιφατικών συμπερασμάτων. Με την παρούσα συστηματική ανασκόπηση επιδιώξαμε την συλλογή και ανάλυση του συνόλου των πληροφοριών που αφορούν την επίδραση των νεότερων αντιεπιληπτικών φαρμάκων στη λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα καθώς και την εξαγωγή κλινικών συμπερασμάτων. Στην έρευνα συμπεριλήφθησαν όλες οι μελέτες που δημοσιεύτηκαν από το 01/1990 έως και τον 07/2024 και αφορούν κορίτσια και αγόρια έως την ηλικία των 18 ετών υπό αγωγή με οποιοδήποτε νεότερο αντιεπιληπτικό φάρμακο. Από την μελέτη αποκλείστηκαν παιδιά με γνωστό ατομικό ιστορικό θυρεοειδικής νόσου. Από την ανάλυση των παραπάνω δεδομένων, παρατηρήθηκε ότι η οξκαρβαζεπίνη έχει συσχετιστεί με μειωμένα επίπεδα fT4 και φυσιολογικά ή και αυξημένα επίπεδα TSH. Ωστόσο, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων οι ασθενείς παρέμειναν κλινικά ευθυρεοειδικοί. Μικρότερος αριθμός μελετών αναφορικά με την επίδραση της λεβετιρακετάμης και της τοπιραμάτης δεν ανέδειξε στατιστικώς σημαντική κλινική επίδραση στη θυρεοειδική λειτουργία. Συμπερασματικά, κρίνεται απαραίτητος ο τακτικός έλεγχος της θυρεοειδικής λειτουργίας σε παιδιά και εφήβους υπό μακροχρόνια αντιεπιληπτική αγωγή ενώ ταυτόχρονα απαιτείται υψηλή ευαισθησία για την πρώιμη ανίχνευση συμπτωμάτων θυρεοειδικής δυσλειτουργίας ή διαταραχών αύξησης και ανάπτυξης στους ασθενείς. Απαιτείται μεγαλύτερος αριθμός ερευνών καθώς και μεγαλύτερο υπό μελέτη δείγμα για την ασφαλέστερη εξαγωγή συμπερασμάτων και την δημιουργία σαφών κλινικών κατευθυντήριων οδηγιών.","Epilepsy is one of the most common chronic neurological disorders in children, with a prevalence of 0.5– 1%. For effective disease control, patients are placed on long-term treatment with antiepileptic drugs, while refractory forms often require the simultaneous administration of two or more agents. Thyroid hormones play a fundamental role in the normal development of the nervous system starting from the fetal period, while also influencing processes of differentiation, myelination, and synaptogenesis in both the developing and adult brain. Various studies have highlighted an effect of antiepileptic drugs on the normal function of the thyroid gland. Classical antiepileptic drugs have been associated with the development of clinical and subclinical hypothyroidism. The study of newer antiepileptic drugs has led to conflicting conclusions. In the present systematic review, we aimed to collect and analyze all available information regarding the effect of newer antiepileptic drugs on thyroid function, as well as to draw clinical conclusions. The review included all studies published from January 1990 to July 2024 involving girls and boys up to 18 years of age receiving treatment with any newer antiepileptic drug. Children with a known personal history of thyroid disease were excluded from the analysis. From the analysis of the above data, it was observed that oxcarbazepine has been associated with decreased fT4 levels and normal or even elevated TSH levels. However, in the majority of the cases, patients remained clinically euthyroid. A smaller number of studies regarding the effect of levetiracetam and topiramate did not demonstrate a statistically significant clinical impact on thyroid function. In conclusion, regular monitoring of thyroid function in children and adolescents receiving long-term antiepileptic therapy is considered necessary, while at the same time a high level of clinical vigilance is required for the early detection of symptoms of thyroid dysfunction or growth and developmental disorders in patients. Further research with larger study populations is required to draw more reliable conclusions and to establish clear clinical guidelines."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι ανεπιθύμητες ενέργειες των νεότερων αντιεπιληπτικών φαρμάκων στην λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα: Συστηματική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μάλλιου Μαρία Κωνσταντίνα","Malliou Maria Konstantina"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η επιληψία αποτελεί μια από τις συχνότερες χρόνιες νευρολογικές παιδιατρικές παθήσεις με επιπολασμό 0,5 -1 %. Για τον αποτελεσματικό έλεγχο της νόσου, οι ασθενείς τίθενται υπό μακροχρόνια αγωγή με αντιεπιληπτικά φάρμακα, ενώ συχνά οι ανθεκτικές μορφές απαιτούν την ταυτόχρονη χορήγηση δύο ή και περισσότερων σκευασμάτων. Οι θυρεοειδικές ορμόνες κατέχουν ουσιαστικό ρόλο στην ομαλή ανάπτυξη του νευρικού συστήματος ήδη από την εμβρυϊκή περίοδο ενώ παράλληλα επιδρούν στις διαδικασίες διαφοροποίησης, μυελινοποίησης και συναπτογένεσης στον αναπτυσσόμενο και ενήλικο εγκέφαλο. Ποικίλες μελέτες έχουν αναδείξει επίδραση των αντιεπιληπτικών φαρμάκων στην ομαλή λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα. Τα κλασσικά αντιεπιληπτικά φάρμακα έχουν συσχετισθεί με την πρόκληση κλινικού και υποκλινικού υποθυρεοειδισμού. Η μελέτη των νεότερων αντιεπιληπτικών φαρμάκων έχει οδηγήσει στην εξαγωγή αντιφατικών συμπερασμάτων. Με την παρούσα συστηματική ανασκόπηση επιδιώξαμε την συλλογή και ανάλυση του συνόλου των πληροφοριών που αφορούν την επίδραση των νεότερων αντιεπιληπτικών φαρμάκων στη λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα καθώς και την εξαγωγή κλινικών συμπερασμάτων. Στην έρευνα συμπεριλήφθησαν όλες οι μελέτες που δημοσιεύτηκαν από το 01/1990 έως και τον 07/2024 και αφορούν κορίτσια και αγόρια έως την ηλικία των 18 ετών υπό αγωγή με οποιοδήποτε νεότερο αντιεπιληπτικό φάρμακο. Από την μελέτη αποκλείστηκαν παιδιά με γνωστό ατομικό ιστορικό θυρεοειδικής νόσου. Από την ανάλυση των παραπάνω δεδομένων, παρατηρήθηκε ότι η οξκαρβαζεπίνη έχει συσχετιστεί με μειωμένα επίπεδα fT4 και φυσιολογικά ή και αυξημένα επίπεδα TSH. Ωστόσο, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων οι ασθενείς παρέμειναν κλινικά ευθυρεοειδικοί. Μικρότερος αριθμός μελετών αναφορικά με την επίδραση της λεβετιρακετάμης και της τοπιραμάτης δεν ανέδειξε στατιστικώς σημαντική κλινική επίδραση στη θυρεοειδική λειτουργία. Συμπερασματικά, κρίνεται απαραίτητος ο τακτικός έλεγχος της θυρεοειδικής λειτουργίας σε παιδιά και εφήβους υπό μακροχρόνια αντιεπιληπτική αγωγή ενώ ταυτόχρονα απαιτείται υψηλή ευαισθησία για την πρώιμη ανίχνευση συμπτωμάτων θυρεοειδικής δυσλειτουργίας ή διαταραχών αύξησης και ανάπτυξης στους ασθενείς. Απαιτείται μεγαλύτερος αριθμός ερευνών καθώς και μεγαλύτερο υπό μελέτη δείγμα για την ασφαλέστερη εξαγωγή συμπερασμάτων και την δημιουργία σαφών κλινικών κατευθυντήριων οδηγιών.","Epilepsy is one of the most common chronic neurological disorders in children, with a prevalence of 0.5– 1%. For effective disease control, patients are placed on long-term treatment with antiepileptic drugs, while refractory forms often require the simultaneous administration of two or more agents. Thyroid hormones play a fundamental role in the normal development of the nervous system starting from the fetal period, while also influencing processes of differentiation, myelination, and synaptogenesis in both the developing and adult brain. Various studies have highlighted an effect of antiepileptic drugs on the normal function of the thyroid gland. Classical antiepileptic drugs have been associated with the development of clinical and subclinical hypothyroidism. The study of newer antiepileptic drugs has led to conflicting conclusions. In the present systematic review, we aimed to collect and analyze all available information regarding the effect of newer antiepileptic drugs on thyroid function, as well as to draw clinical conclusions. The review included all studies published from January 1990 to July 2024 involving girls and boys up to 18 years of age receiving treatment with any newer antiepileptic drug. Children with a known personal history of thyroid disease were excluded from the analysis. From the analysis of the above data, it was observed that oxcarbazepine has been associated with decreased fT4 levels and normal or even elevated TSH levels. However, in the majority of the cases, patients remained clinically euthyroid. A smaller number of studies regarding the effect of levetiracetam and topiramate did not demonstrate a statistically significant clinical impact on thyroid function. In conclusion, regular monitoring of thyroid function in children and adolescents receiving long-term antiepileptic therapy is considered necessary, while at the same time a high level of clinical vigilance is required for the early detection of symptoms of thyroid dysfunction or growth and developmental disorders in patients. Further research with larger study populations is required to draw more reliable conclusions and to establish clear clinical guidelines."],"dc:identifier":["uoadl:5420394","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5420394"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Οι ανεπιθύμητες ενέργειες των νεότερων αντιεπιληπτικών φαρμάκων στην λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα: Συστηματική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:06Z"}