{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5420667"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5420667","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η συσχέτιση της παχυσαρκίας με την προσήλωση στην ψυχιατρική φαρμακευτική θεραπεία και με τις σωματικές συννοσηρότητες σε ασθενείς που πάσχουν από σχιζοφρένεια","abstract":"Εισαγωγή Η σχιζοφρένεια συχνά συνυπάρχει με παχυσαρκία και σωματικές συννοσηρότητες, οι οποίες επιβαρύνουν την ποιότητα ζωής και ενδέχεται να επηρεάζουν την προσήλωση στη φαρμακευτική αγωγή. Σκοπός Στόχος της μελέτης ήταν η διερεύνηση της σχέσης παχυσαρκίας με την προσήλωση στη φαρμακευτική θεραπεία, την ποιότητα ζωής και τη λειτουργικότητα ασθενών με σχιζοφρένεια, καθώς και ο ρόλος των σωματικών συννοσηροτήτων και ψυχοκοινωνικών παραγόντων. Μεθοδολογία Συμμετείχαν 100 ασθενείς με σχιζοφρένεια (50 παχύσαρκοι, 50 μη παχύσαρκοι). Η προσήλωση αξιολογήθηκε με το MARS, η ποιότητα ζωής με το EQ-5D/EQ-VAS και οι συννοσηρότητες από ιατρικούς φακέλους. Εφαρμόστηκαν μη παραμετρικοί έλεγχοι, συσχετίσεις και παλινδρομήσεις. Αποτελέσματα Η παχυσαρκία δεν συσχετίστηκε με χαμηλότερη προσήλωση στη θεραπεία. Αντίθετα, συνδέθηκε με αυξημένο πόνο/δυσφορία και δυσκολίες στις καθημερινές δραστηριότητες. Η κινητικότητα αναδείχθηκε ως ο μοναδικός στατιστικά σημαντικός προγνωστικός παράγοντας μεγαλύτερης προσήλωσης, ενώ οι σωματικές συννοσηρότητες και το άγχος/κατάθλιψη δεν έδειξαν σαφή τροποποιητική ή διαμεσολαβητική επίδραση. Συμπεράσματα Η παχυσαρκία δεν αποτελεί αυτοτελή δείκτη μη προσήλωσης στη φαρμακευτική αγωγή στη σχιζοφρένεια, αλλά σχετίζεται με επιβάρυνση της λειτουργικότητας και της ποιότητας ζωής. Η προσήλωση φαίνεται να επηρεάζεται κυρίως από λειτουργικούς και οργανωτικούς παράγοντες, γεγονός που αναδεικνύει την ανάγκη για ολιστικές παρεμβάσεις φροντίδας","abstract_html":"Εισαγωγή Η σχιζοφρένεια συχνά συνυπάρχει με παχυσαρκία και σωματικές συννοσηρότητες, οι οποίες επιβαρύνουν την ποιότητα ζωής και ενδέχεται να επηρεάζουν την προσήλωση στη φαρμακευτική αγωγή. Σκοπός Στόχος της μελέτης ήταν η διερεύνηση της σχέσης παχυσαρκίας με την προσήλωση στη φαρμακευτική θεραπεία, την ποιότητα ζωής και τη λειτουργικότητα ασθενών με σχιζοφρένεια, καθώς και ο ρόλος των σωματικών συννοσηροτήτων και ψυχοκοινωνικών παραγόντων. Μεθοδολογία Συμμετείχαν 100 ασθενείς με σχιζοφρένεια (50 παχύσαρκοι, 50 μη παχύσαρκοι). Η προσήλωση αξιολογήθηκε με το MARS, η ποιότητα ζωής με το EQ-5D/EQ-VAS και οι συννοσηρότητες από ιατρικούς φακέλους. Εφαρμόστηκαν μη παραμετρικοί έλεγχοι, συσχετίσεις και παλινδρομήσεις. Αποτελέσματα Η παχυσαρκία δεν συσχετίστηκε με χαμηλότερη προσήλωση στη θεραπεία. Αντίθετα, συνδέθηκε με αυξημένο πόνο/δυσφορία και δυσκολίες στις καθημερινές δραστηριότητες. Η κινητικότητα αναδείχθηκε ως ο μοναδικός στατιστικά σημαντικός προγνωστικός παράγοντας μεγαλύτερης προσήλωσης, ενώ οι σωματικές συννοσηρότητες και το άγχος/κατάθλιψη δεν έδειξαν σαφή τροποποιητική ή διαμεσολαβητική επίδραση. Συμπεράσματα Η παχυσαρκία δεν αποτελεί αυτοτελή δείκτη μη προσήλωσης στη φαρμακευτική αγωγή στη σχιζοφρένεια, αλλά σχετίζεται με επιβάρυνση της λειτουργικότητας και της ποιότητας ζωής. Η προσήλωση φαίνεται να επηρεάζεται κυρίως από λειτουργικούς και οργανωτικούς παράγοντες, γεγονός που αναδεικνύει την ανάγκη για ολιστικές παρεμβάσεις φροντίδας","abstract_has_math":false,"creators":["Τσακού Αικατερίνη","Tsakou Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:07Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5420667"],"render_values":[{"text":"uoadl:5420667","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5420667","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5420667","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5420667","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσακού Αικατερίνη","Tsakou Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5420667","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5420667"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Η σχιζοφρένεια συχνά συνυπάρχει με παχυσαρκία και σωματικές συννοσηρότητες, οι οποίες επιβαρύνουν την ποιότητα ζωής και ενδέχεται να επηρεάζουν την προσήλωση στη φαρμακευτική αγωγή. Σκοπός Στόχος της μελέτης ήταν η διερεύνηση της σχέσης παχυσαρκίας με την προσήλωση στη φαρμακευτική θεραπεία, την ποιότητα ζωής και τη λειτουργικότητα ασθενών με σχιζοφρένεια, καθώς και ο ρόλος των σωματικών συννοσηροτήτων και ψυχοκοινωνικών παραγόντων. Μεθοδολογία Συμμετείχαν 100 ασθενείς με σχιζοφρένεια (50 παχύσαρκοι, 50 μη παχύσαρκοι). Η προσήλωση αξιολογήθηκε με το MARS, η ποιότητα ζωής με το EQ-5D/EQ-VAS και οι συννοσηρότητες από ιατρικούς φακέλους. Εφαρμόστηκαν μη παραμετρικοί έλεγχοι, συσχετίσεις και παλινδρομήσεις. Αποτελέσματα Η παχυσαρκία δεν συσχετίστηκε με χαμηλότερη προσήλωση στη θεραπεία. Αντίθετα, συνδέθηκε με αυξημένο πόνο/δυσφορία και δυσκολίες στις καθημερινές δραστηριότητες. Η κινητικότητα αναδείχθηκε ως ο μοναδικός στατιστικά σημαντικός προγνωστικός παράγοντας μεγαλύτερης προσήλωσης, ενώ οι σωματικές συννοσηρότητες και το άγχος/κατάθλιψη δεν έδειξαν σαφή τροποποιητική ή διαμεσολαβητική επίδραση. Συμπεράσματα Η παχυσαρκία δεν αποτελεί αυτοτελή δείκτη μη προσήλωσης στη φαρμακευτική αγωγή στη σχιζοφρένεια, αλλά σχετίζεται με επιβάρυνση της λειτουργικότητας και της ποιότητας ζωής. Η προσήλωση φαίνεται να επηρεάζεται κυρίως από λειτουργικούς και οργανωτικούς παράγοντες, γεγονός που αναδεικνύει την ανάγκη για ολιστικές παρεμβάσεις φροντίδας","Introduction Schizophrenia frequently coexists with obesity and physical comorbidities, which adversely affect quality of life and may influence adherence to pharmacological treatment. Aim The aim of this study was to investigate the association between obesity and adherence to psychiatric pharmacotherapy, quality of life, and functional status in patients with schizophrenia, as well as the role of physical comorbidities and psychosocial factors. Methods A total of 100 patients with schizophrenia participated in the study, including 50 individuals with obesity and 50 without obesity. Treatment adherence was assessed using the Medication Adherence Rating Scale (MARS), quality of life was evaluated with the EQ-5D and EQ-VAS, and physical comorbidities were obtained from medical records. Non-parametric tests, correlation analyses, and regression models were performed. Results Obesity was not associated with lower adherence to pharmacological treatment. However, it was associated with increased pain/discomfort and greater difficulties in performing usual daily activities. Mobility emerged as the only statistically significant predictor of higher treatment adherence, whereas physical comorbidities and anxiety/depression did not demonstrate a significant moderating or mediating effect. Conclusions Obesity is not an independent predictor of poor adherence to pharmacological treatment among patients with schizophrenia; however, it is associated with impaired functional status and reduced quality of life. Treatment adherence appears to be influenced primarily by functional and organizational factors, highlighting the need for holistic, multidisciplinary models of care."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η συσχέτιση της παχυσαρκίας με την προσήλωση στην ψυχιατρική φαρμακευτική θεραπεία και με τις σωματικές συννοσηρότητες σε ασθενείς που πάσχουν από σχιζοφρένεια"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσακού Αικατερίνη","Tsakou Aikaterini"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή Η σχιζοφρένεια συχνά συνυπάρχει με παχυσαρκία και σωματικές συννοσηρότητες, οι οποίες επιβαρύνουν την ποιότητα ζωής και ενδέχεται να επηρεάζουν την προσήλωση στη φαρμακευτική αγωγή. Σκοπός Στόχος της μελέτης ήταν η διερεύνηση της σχέσης παχυσαρκίας με την προσήλωση στη φαρμακευτική θεραπεία, την ποιότητα ζωής και τη λειτουργικότητα ασθενών με σχιζοφρένεια, καθώς και ο ρόλος των σωματικών συννοσηροτήτων και ψυχοκοινωνικών παραγόντων. Μεθοδολογία Συμμετείχαν 100 ασθενείς με σχιζοφρένεια (50 παχύσαρκοι, 50 μη παχύσαρκοι). Η προσήλωση αξιολογήθηκε με το MARS, η ποιότητα ζωής με το EQ-5D/EQ-VAS και οι συννοσηρότητες από ιατρικούς φακέλους. Εφαρμόστηκαν μη παραμετρικοί έλεγχοι, συσχετίσεις και παλινδρομήσεις. Αποτελέσματα Η παχυσαρκία δεν συσχετίστηκε με χαμηλότερη προσήλωση στη θεραπεία. Αντίθετα, συνδέθηκε με αυξημένο πόνο/δυσφορία και δυσκολίες στις καθημερινές δραστηριότητες. Η κινητικότητα αναδείχθηκε ως ο μοναδικός στατιστικά σημαντικός προγνωστικός παράγοντας μεγαλύτερης προσήλωσης, ενώ οι σωματικές συννοσηρότητες και το άγχος/κατάθλιψη δεν έδειξαν σαφή τροποποιητική ή διαμεσολαβητική επίδραση. Συμπεράσματα Η παχυσαρκία δεν αποτελεί αυτοτελή δείκτη μη προσήλωσης στη φαρμακευτική αγωγή στη σχιζοφρένεια, αλλά σχετίζεται με επιβάρυνση της λειτουργικότητας και της ποιότητας ζωής. Η προσήλωση φαίνεται να επηρεάζεται κυρίως από λειτουργικούς και οργανωτικούς παράγοντες, γεγονός που αναδεικνύει την ανάγκη για ολιστικές παρεμβάσεις φροντίδας","Introduction Schizophrenia frequently coexists with obesity and physical comorbidities, which adversely affect quality of life and may influence adherence to pharmacological treatment. Aim The aim of this study was to investigate the association between obesity and adherence to psychiatric pharmacotherapy, quality of life, and functional status in patients with schizophrenia, as well as the role of physical comorbidities and psychosocial factors. Methods A total of 100 patients with schizophrenia participated in the study, including 50 individuals with obesity and 50 without obesity. Treatment adherence was assessed using the Medication Adherence Rating Scale (MARS), quality of life was evaluated with the EQ-5D and EQ-VAS, and physical comorbidities were obtained from medical records. Non-parametric tests, correlation analyses, and regression models were performed. Results Obesity was not associated with lower adherence to pharmacological treatment. However, it was associated with increased pain/discomfort and greater difficulties in performing usual daily activities. Mobility emerged as the only statistically significant predictor of higher treatment adherence, whereas physical comorbidities and anxiety/depression did not demonstrate a significant moderating or mediating effect. Conclusions Obesity is not an independent predictor of poor adherence to pharmacological treatment among patients with schizophrenia; however, it is associated with impaired functional status and reduced quality of life. Treatment adherence appears to be influenced primarily by functional and organizational factors, highlighting the need for holistic, multidisciplinary models of care."],"dc:identifier":["uoadl:5420667","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5420667"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η συσχέτιση της παχυσαρκίας με την προσήλωση στην ψυχιατρική φαρμακευτική θεραπεία και με τις σωματικές συννοσηρότητες σε ασθενείς που πάσχουν από σχιζοφρένεια"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:07Z"}