{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5420872"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5420872","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων: Η λύση στην Ακοολογία;","abstract":"Η απώλεια ακοής αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα υγείας, με ουσιαστικές επιπτώσεις στην επικοινωνία, στην ποιότητα ζωής και στην κοινωνική συμμετοχή. Σε πολλές περιπτώσεις, η μόνιμη νευροαισθητήρια βαρηκοΐα προκύπτει από βλάβη των τριχωτών κυττάρων του κοχλία, των συναπτικών δομών και των νευρώνων του ελικοειδούς γαγγλίου, ενώ το ώριμο έσω ους των θηλαστικών εμφανίζει μόνο περιορισμένη ικανότητα αυτόματης αναγέννησης. Παρότι οι σύγχρονες ακοολογικές παρεμβάσεις, όπως τα ακουστικά βαρηκοΐας και τα κοχλιακά εμφυτεύματα, προσφέρουν σημαντικό λειτουργικό όφελος, δεν αποκαθιστούν τις κατεστραμμένες βιολογικές δομές που ευθύνονται για την ακουστική δυσλειτουργία. Στο πλαίσιο αυτό, η μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων έχει αναδειχθεί σε έναν ελπιδοφόρο τομέα έρευνας στην αναγεννητική ιατρική και στην επιστήμη της ακοής. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η κριτική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τη μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων ως πιθανή αναγεννητική θεραπευτική προσέγγιση για την απώλεια ακοής, καθώς και η αξιολόγηση του κατά πόσο μπορεί ρεαλιστικά να θεωρηθεί μια σημαντική μελλοντική εξέλιξη στην Ακοολογία. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε ως δομημένη βιβλιογραφική ανασκόπηση, βασισμένη σε δημοσιευμένες ακαδημαϊκές πηγές. Η ανασκόπηση εξέτασε τη βιολογική βάση της απώλειας ακοής, την περιορισμένη αναγεννητική ικανότητα του έσω ωτός, τα χαρακτηριστικά και τους κύριους τύπους των βλαστοκυττάρων, τη θεραπευτική λογική της μεταμόσχευσης βλαστοκυττάρων, καθώς και τα διαθέσιμα προκλινικά δεδομένα που σχετίζονται με την αποκατάσταση της ακοής. Η βιβλιογραφία που εξετάστηκε υποδεικνύει ότι η μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων έχει προσελκύσει ερευνητικό ενδιαφέρον λόγω της θεωρητικής της δυνατότητας να υπερβεί την αντισταθμιστική διαχείριση της απώλειας ακοής και να κατευθυνθεί προς τη βιολογική αποκατάσταση. Οι προκλινικές μελέτες δείχνουν ότι οι προσεγγίσεις που βασίζονται σε βλαστοκύτταρα ενδέχεται να υποστηρίξουν την αποκατάσταση της ακοής μέσω πολλαπλών μηχανισμών, συμπεριλαμβανομένης της μερικής διαφοροποίησης σε ακουστικού τύπου κύτταρα, της νευροπροστασίας, της τροφικής υποστήριξης και της βελτίωσης του κοχλιακού μικροπεριβάλλοντος. Ωστόσο, τα διαθέσιμα δεδομένα δείχνουν επίσης ότι το πεδίο παραμένει κατά κύριο λόγο σε προκλινικό στάδιο, με περιορισμένη πρόοδο ως προς τη μεταφορά των ευρημάτων στη συνήθη εφαρμογή σε ανθρώπους. Η ανασκόπηση ανέδειξε τα τριχωτά κύτταρα του κοχλία και τους νευρώνες του ελικοειδούς γαγγλίου ως τους κύριους θεραπευτικούς στόχους των παρεμβάσεων που βασίζονται σε βλαστοκύτταρα στην Ακοολογία. Ταυτόχρονα, υπογράμμισε σημαντικά εμπόδια για την κλινική εφαρμογή, όπως τις δυσκολίες ασφαλούς χορήγησης των κυττάρων στο έσω ους, την αβεβαιότητα σχετικά με την επιβίωση και τη λειτουργική τους ενσωμάτωση μετά τη μεταμόσχευση, τις ανησυχίες για την ασφάλεια, καθώς και ευρύτερους μεθοδολογικούς και μεταφραστικούς περιορισμούς. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι, παρόλο που η μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων αποτελεί μία από τις πιο ελπιδοφόρες πειραματικές κατευθύνσεις στην έρευνα για την αποκατάσταση της ακοής, δεν μπορεί ακόμη να θεωρηθεί καθιερωμένη κλινική θεραπεία. Συμπερασματικά, η μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων θα πρέπει προς το παρόν να νοείται ως μια επιστημονικά ιδιαίτερα ελκυστική, αλλά μεταφραστικά ακόμη ατελής, στρατηγική στην Ακοολογία. Δεν αποτελεί ακόμη το «τελικό σύνορο» με μια οριστική κλινική έννοια, μπορεί όμως να θεωρηθεί ένα από τα σημαντικότερα πειραματικά σύνορα στη συνεχιζόμενη προσπάθεια για τη βιολογική αποκατάσταση της ακοής.","abstract_html":"Η απώλεια ακοής αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα υγείας, με ουσιαστικές επιπτώσεις στην επικοινωνία, στην ποιότητα ζωής και στην κοινωνική συμμετοχή. Σε πολλές περιπτώσεις, η μόνιμη νευροαισθητήρια βαρηκοΐα προκύπτει από βλάβη των τριχωτών κυττάρων του κοχλία, των συναπτικών δομών και των νευρώνων του ελικοειδούς γαγγλίου, ενώ το ώριμο έσω ους των θηλαστικών εμφανίζει μόνο περιορισμένη ικανότητα αυτόματης αναγέννησης. Παρότι οι σύγχρονες ακοολογικές παρεμβάσεις, όπως τα ακουστικά βαρηκοΐας και τα κοχλιακά εμφυτεύματα, προσφέρουν σημαντικό λειτουργικό όφελος, δεν αποκαθιστούν τις κατεστραμμένες βιολογικές δομές που ευθύνονται για την ακουστική δυσλειτουργία. Στο πλαίσιο αυτό, η μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων έχει αναδειχθεί σε έναν ελπιδοφόρο τομέα έρευνας στην αναγεννητική ιατρική και στην επιστήμη της ακοής. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η κριτική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τη μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων ως πιθανή αναγεννητική θεραπευτική προσέγγιση για την απώλεια ακοής, καθώς και η αξιολόγηση του κατά πόσο μπορεί ρεαλιστικά να θεωρηθεί μια σημαντική μελλοντική εξέλιξη στην Ακοολογία. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε ως δομημένη βιβλιογραφική ανασκόπηση, βασισμένη σε δημοσιευμένες ακαδημαϊκές πηγές. Η ανασκόπηση εξέτασε τη βιολογική βάση της απώλειας ακοής, την περιορισμένη αναγεννητική ικανότητα του έσω ωτός, τα χαρακτηριστικά και τους κύριους τύπους των βλαστοκυττάρων, τη θεραπευτική λογική της μεταμόσχευσης βλαστοκυττάρων, καθώς και τα διαθέσιμα προκλινικά δεδομένα που σχετίζονται με την αποκατάσταση της ακοής. Η βιβλιογραφία που εξετάστηκε υποδεικνύει ότι η μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων έχει προσελκύσει ερευνητικό ενδιαφέρον λόγω της θεωρητικής της δυνατότητας να υπερβεί την αντισταθμιστική διαχείριση της απώλειας ακοής και να κατευθυνθεί προς τη βιολογική αποκατάσταση. Οι προκλινικές μελέτες δείχνουν ότι οι προσεγγίσεις που βασίζονται σε βλαστοκύτταρα ενδέχεται να υποστηρίξουν την αποκατάσταση της ακοής μέσω πολλαπλών μηχανισμών, συμπεριλαμβανομένης της μερικής διαφοροποίησης σε ακουστικού τύπου κύτταρα, της νευροπροστασίας, της τροφικής υποστήριξης και της βελτίωσης του κοχλιακού μικροπεριβάλλοντος. Ωστόσο, τα διαθέσιμα δεδομένα δείχνουν επίσης ότι το πεδίο παραμένει κατά κύριο λόγο σε προκλινικό στάδιο, με περιορισμένη πρόοδο ως προς τη μεταφορά των ευρημάτων στη συνήθη εφαρμογή σε ανθρώπους. Η ανασκόπηση ανέδειξε τα τριχωτά κύτταρα του κοχλία και τους νευρώνες του ελικοειδούς γαγγλίου ως τους κύριους θεραπευτικούς στόχους των παρεμβάσεων που βασίζονται σε βλαστοκύτταρα στην Ακοολογία. Ταυτόχρονα, υπογράμμισε σημαντικά εμπόδια για την κλινική εφαρμογή, όπως τις δυσκολίες ασφαλούς χορήγησης των κυττάρων στο έσω ους, την αβεβαιότητα σχετικά με την επιβίωση και τη λειτουργική τους ενσωμάτωση μετά τη μεταμόσχευση, τις ανησυχίες για την ασφάλεια, καθώς και ευρύτερους μεθοδολογικούς και μεταφραστικούς περιορισμούς. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι, παρόλο που η μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων αποτελεί μία από τις πιο ελπιδοφόρες πειραματικές κατευθύνσεις στην έρευνα για την αποκατάσταση της ακοής, δεν μπορεί ακόμη να θεωρηθεί καθιερωμένη κλινική θεραπεία. Συμπερασματικά, η μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων θα πρέπει προς το παρόν να νοείται ως μια επιστημονικά ιδιαίτερα ελκυστική, αλλά μεταφραστικά ακόμη ατελής, στρατηγική στην Ακοολογία. Δεν αποτελεί ακόμη το «τελικό σύνορο» με μια οριστική κλινική έννοια, μπορεί όμως να θεωρηθεί ένα από τα σημαντικότερα πειραματικά σύνορα στη συνεχιζόμενη προσπάθεια για τη βιολογική αποκατάσταση της ακοής.","abstract_has_math":false,"creators":["Χαζίζι Εντισνάντα","Hazizi Edisnada"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:07Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5420872"],"render_values":[{"text":"uoadl:5420872","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5420872","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5420872","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5420872","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χαζίζι Εντισνάντα","Hazizi Edisnada"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5420872","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5420872"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η απώλεια ακοής αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα υγείας, με ουσιαστικές επιπτώσεις στην επικοινωνία, στην ποιότητα ζωής και στην κοινωνική συμμετοχή. Σε πολλές περιπτώσεις, η μόνιμη νευροαισθητήρια βαρηκοΐα προκύπτει από βλάβη των τριχωτών κυττάρων του κοχλία, των συναπτικών δομών και των νευρώνων του ελικοειδούς γαγγλίου, ενώ το ώριμο έσω ους των θηλαστικών εμφανίζει μόνο περιορισμένη ικανότητα αυτόματης αναγέννησης. Παρότι οι σύγχρονες ακοολογικές παρεμβάσεις, όπως τα ακουστικά βαρηκοΐας και τα κοχλιακά εμφυτεύματα, προσφέρουν σημαντικό λειτουργικό όφελος, δεν αποκαθιστούν τις κατεστραμμένες βιολογικές δομές που ευθύνονται για την ακουστική δυσλειτουργία. Στο πλαίσιο αυτό, η μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων έχει αναδειχθεί σε έναν ελπιδοφόρο τομέα έρευνας στην αναγεννητική ιατρική και στην επιστήμη της ακοής. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η κριτική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τη μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων ως πιθανή αναγεννητική θεραπευτική προσέγγιση για την απώλεια ακοής, καθώς και η αξιολόγηση του κατά πόσο μπορεί ρεαλιστικά να θεωρηθεί μια σημαντική μελλοντική εξέλιξη στην Ακοολογία. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε ως δομημένη βιβλιογραφική ανασκόπηση, βασισμένη σε δημοσιευμένες ακαδημαϊκές πηγές. Η ανασκόπηση εξέτασε τη βιολογική βάση της απώλειας ακοής, την περιορισμένη αναγεννητική ικανότητα του έσω ωτός, τα χαρακτηριστικά και τους κύριους τύπους των βλαστοκυττάρων, τη θεραπευτική λογική της μεταμόσχευσης βλαστοκυττάρων, καθώς και τα διαθέσιμα προκλινικά δεδομένα που σχετίζονται με την αποκατάσταση της ακοής. Η βιβλιογραφία που εξετάστηκε υποδεικνύει ότι η μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων έχει προσελκύσει ερευνητικό ενδιαφέρον λόγω της θεωρητικής της δυνατότητας να υπερβεί την αντισταθμιστική διαχείριση της απώλειας ακοής και να κατευθυνθεί προς τη βιολογική αποκατάσταση. Οι προκλινικές μελέτες δείχνουν ότι οι προσεγγίσεις που βασίζονται σε βλαστοκύτταρα ενδέχεται να υποστηρίξουν την αποκατάσταση της ακοής μέσω πολλαπλών μηχανισμών, συμπεριλαμβανομένης της μερικής διαφοροποίησης σε ακουστικού τύπου κύτταρα, της νευροπροστασίας, της τροφικής υποστήριξης και της βελτίωσης του κοχλιακού μικροπεριβάλλοντος. Ωστόσο, τα διαθέσιμα δεδομένα δείχνουν επίσης ότι το πεδίο παραμένει κατά κύριο λόγο σε προκλινικό στάδιο, με περιορισμένη πρόοδο ως προς τη μεταφορά των ευρημάτων στη συνήθη εφαρμογή σε ανθρώπους. Η ανασκόπηση ανέδειξε τα τριχωτά κύτταρα του κοχλία και τους νευρώνες του ελικοειδούς γαγγλίου ως τους κύριους θεραπευτικούς στόχους των παρεμβάσεων που βασίζονται σε βλαστοκύτταρα στην Ακοολογία. Ταυτόχρονα, υπογράμμισε σημαντικά εμπόδια για την κλινική εφαρμογή, όπως τις δυσκολίες ασφαλούς χορήγησης των κυττάρων στο έσω ους, την αβεβαιότητα σχετικά με την επιβίωση και τη λειτουργική τους ενσωμάτωση μετά τη μεταμόσχευση, τις ανησυχίες για την ασφάλεια, καθώς και ευρύτερους μεθοδολογικούς και μεταφραστικούς περιορισμούς. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι, παρόλο που η μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων αποτελεί μία από τις πιο ελπιδοφόρες πειραματικές κατευθύνσεις στην έρευνα για την αποκατάσταση της ακοής, δεν μπορεί ακόμη να θεωρηθεί καθιερωμένη κλινική θεραπεία. Συμπερασματικά, η μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων θα πρέπει προς το παρόν να νοείται ως μια επιστημονικά ιδιαίτερα ελκυστική, αλλά μεταφραστικά ακόμη ατελής, στρατηγική στην Ακοολογία. Δεν αποτελεί ακόμη το «τελικό σύνορο» με μια οριστική κλινική έννοια, μπορεί όμως να θεωρηθεί ένα από τα σημαντικότερα πειραματικά σύνορα στη συνεχιζόμενη προσπάθεια για τη βιολογική αποκατάσταση της ακοής.","Hearing loss is a significant health problem, with substantial impacts on communication, quality of life, and social participation. In many cases, permanent sensorineural hearing loss results from damage to the hair cells of the cochlea, synaptic structures, and neurons of the spiral ganglion, while the mature inner ear of mammals exhibits only limited capacity for spontaneous regeneration. Although modern hearing interventions, such as hearing aids and cochlear implants, offer significant functional benefits, they do not restore the damaged biological structures responsible for hearing impairment. In this context, stem cell transplantation has emerged as a promising area of research in regenerative medicine and the science of hearing. The purpose of this thesis was to conduct a critical review of the literature on stem cell transplantation as a potential regenerative therapeutic approach for hearing loss, as well as to assess whether it can realistically be considered a significant future development in audiology. The study was conducted as a structured literature review based on published academic sources. The review examined the biological basis of hearing loss, the limited regenerative capacity of the inner ear, the characteristics and main types of stem cells, the therapeutic rationale for stem cell transplantation, as well as the available preclinical data related to hearing restoration. The reviewed literature indicates that stem cell transplantation has attracted research interest due to its theoretical potential to go beyond compensatory management of hearing loss and move toward biological restoration. Preclinical studies suggest that stem cell-based approaches may support hearing restoration through multiple mechanisms, including partial differentiation into auditory-type cells, neuroprotection, nutritional support, and improvement of the cochlear microenvironment. However, the available data also indicate that the field remains primarily at the preclinical stage, with limited progress in translating findings into routine human application. The review identified the hair cells of the cochlea and the neurons of the spiral ganglion as the primary therapeutic targets for stem cell-based interventions in audiology. At the same time, it highlighted significant barriers to clinical application, such as difficulties in safely delivering cells to the inner ear, uncertainty regarding their survival and functional integration after transplantation, safety concerns, as well as broader methodological and translational limitations. These findings suggest that, although stem cell transplantation is one of the most promising experimental avenues in hearing restoration research, it cannot yet be considered an established clinical treatment. In conclusion, stem cell transplantation should currently be viewed as a scientifically highly attractive but clinically still incomplete strategy in audiology. It does not yet constitute the “final frontier” in a definitive clinical sense, but it can be considered one of the most important experimental frontiers in the ongoing effort toward biological hearing restoration."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων: Η λύση στην Ακοολογία;"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χαζίζι Εντισνάντα","Hazizi Edisnada"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η απώλεια ακοής αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα υγείας, με ουσιαστικές επιπτώσεις στην επικοινωνία, στην ποιότητα ζωής και στην κοινωνική συμμετοχή. Σε πολλές περιπτώσεις, η μόνιμη νευροαισθητήρια βαρηκοΐα προκύπτει από βλάβη των τριχωτών κυττάρων του κοχλία, των συναπτικών δομών και των νευρώνων του ελικοειδούς γαγγλίου, ενώ το ώριμο έσω ους των θηλαστικών εμφανίζει μόνο περιορισμένη ικανότητα αυτόματης αναγέννησης. Παρότι οι σύγχρονες ακοολογικές παρεμβάσεις, όπως τα ακουστικά βαρηκοΐας και τα κοχλιακά εμφυτεύματα, προσφέρουν σημαντικό λειτουργικό όφελος, δεν αποκαθιστούν τις κατεστραμμένες βιολογικές δομές που ευθύνονται για την ακουστική δυσλειτουργία. Στο πλαίσιο αυτό, η μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων έχει αναδειχθεί σε έναν ελπιδοφόρο τομέα έρευνας στην αναγεννητική ιατρική και στην επιστήμη της ακοής. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η κριτική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τη μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων ως πιθανή αναγεννητική θεραπευτική προσέγγιση για την απώλεια ακοής, καθώς και η αξιολόγηση του κατά πόσο μπορεί ρεαλιστικά να θεωρηθεί μια σημαντική μελλοντική εξέλιξη στην Ακοολογία. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε ως δομημένη βιβλιογραφική ανασκόπηση, βασισμένη σε δημοσιευμένες ακαδημαϊκές πηγές. Η ανασκόπηση εξέτασε τη βιολογική βάση της απώλειας ακοής, την περιορισμένη αναγεννητική ικανότητα του έσω ωτός, τα χαρακτηριστικά και τους κύριους τύπους των βλαστοκυττάρων, τη θεραπευτική λογική της μεταμόσχευσης βλαστοκυττάρων, καθώς και τα διαθέσιμα προκλινικά δεδομένα που σχετίζονται με την αποκατάσταση της ακοής. Η βιβλιογραφία που εξετάστηκε υποδεικνύει ότι η μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων έχει προσελκύσει ερευνητικό ενδιαφέρον λόγω της θεωρητικής της δυνατότητας να υπερβεί την αντισταθμιστική διαχείριση της απώλειας ακοής και να κατευθυνθεί προς τη βιολογική αποκατάσταση. Οι προκλινικές μελέτες δείχνουν ότι οι προσεγγίσεις που βασίζονται σε βλαστοκύτταρα ενδέχεται να υποστηρίξουν την αποκατάσταση της ακοής μέσω πολλαπλών μηχανισμών, συμπεριλαμβανομένης της μερικής διαφοροποίησης σε ακουστικού τύπου κύτταρα, της νευροπροστασίας, της τροφικής υποστήριξης και της βελτίωσης του κοχλιακού μικροπεριβάλλοντος. Ωστόσο, τα διαθέσιμα δεδομένα δείχνουν επίσης ότι το πεδίο παραμένει κατά κύριο λόγο σε προκλινικό στάδιο, με περιορισμένη πρόοδο ως προς τη μεταφορά των ευρημάτων στη συνήθη εφαρμογή σε ανθρώπους. Η ανασκόπηση ανέδειξε τα τριχωτά κύτταρα του κοχλία και τους νευρώνες του ελικοειδούς γαγγλίου ως τους κύριους θεραπευτικούς στόχους των παρεμβάσεων που βασίζονται σε βλαστοκύτταρα στην Ακοολογία. Ταυτόχρονα, υπογράμμισε σημαντικά εμπόδια για την κλινική εφαρμογή, όπως τις δυσκολίες ασφαλούς χορήγησης των κυττάρων στο έσω ους, την αβεβαιότητα σχετικά με την επιβίωση και τη λειτουργική τους ενσωμάτωση μετά τη μεταμόσχευση, τις ανησυχίες για την ασφάλεια, καθώς και ευρύτερους μεθοδολογικούς και μεταφραστικούς περιορισμούς. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι, παρόλο που η μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων αποτελεί μία από τις πιο ελπιδοφόρες πειραματικές κατευθύνσεις στην έρευνα για την αποκατάσταση της ακοής, δεν μπορεί ακόμη να θεωρηθεί καθιερωμένη κλινική θεραπεία. Συμπερασματικά, η μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων θα πρέπει προς το παρόν να νοείται ως μια επιστημονικά ιδιαίτερα ελκυστική, αλλά μεταφραστικά ακόμη ατελής, στρατηγική στην Ακοολογία. Δεν αποτελεί ακόμη το «τελικό σύνορο» με μια οριστική κλινική έννοια, μπορεί όμως να θεωρηθεί ένα από τα σημαντικότερα πειραματικά σύνορα στη συνεχιζόμενη προσπάθεια για τη βιολογική αποκατάσταση της ακοής.","Hearing loss is a significant health problem, with substantial impacts on communication, quality of life, and social participation. In many cases, permanent sensorineural hearing loss results from damage to the hair cells of the cochlea, synaptic structures, and neurons of the spiral ganglion, while the mature inner ear of mammals exhibits only limited capacity for spontaneous regeneration. Although modern hearing interventions, such as hearing aids and cochlear implants, offer significant functional benefits, they do not restore the damaged biological structures responsible for hearing impairment. In this context, stem cell transplantation has emerged as a promising area of research in regenerative medicine and the science of hearing. The purpose of this thesis was to conduct a critical review of the literature on stem cell transplantation as a potential regenerative therapeutic approach for hearing loss, as well as to assess whether it can realistically be considered a significant future development in audiology. The study was conducted as a structured literature review based on published academic sources. The review examined the biological basis of hearing loss, the limited regenerative capacity of the inner ear, the characteristics and main types of stem cells, the therapeutic rationale for stem cell transplantation, as well as the available preclinical data related to hearing restoration. The reviewed literature indicates that stem cell transplantation has attracted research interest due to its theoretical potential to go beyond compensatory management of hearing loss and move toward biological restoration. Preclinical studies suggest that stem cell-based approaches may support hearing restoration through multiple mechanisms, including partial differentiation into auditory-type cells, neuroprotection, nutritional support, and improvement of the cochlear microenvironment. However, the available data also indicate that the field remains primarily at the preclinical stage, with limited progress in translating findings into routine human application. The review identified the hair cells of the cochlea and the neurons of the spiral ganglion as the primary therapeutic targets for stem cell-based interventions in audiology. At the same time, it highlighted significant barriers to clinical application, such as difficulties in safely delivering cells to the inner ear, uncertainty regarding their survival and functional integration after transplantation, safety concerns, as well as broader methodological and translational limitations. These findings suggest that, although stem cell transplantation is one of the most promising experimental avenues in hearing restoration research, it cannot yet be considered an established clinical treatment. In conclusion, stem cell transplantation should currently be viewed as a scientifically highly attractive but clinically still incomplete strategy in audiology. It does not yet constitute the “final frontier” in a definitive clinical sense, but it can be considered one of the most important experimental frontiers in the ongoing effort toward biological hearing restoration."],"dc:identifier":["uoadl:5420872","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5420872"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων: Η λύση στην Ακοολογία;"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:07Z"}