{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5421106"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5421106","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Intraocular lens materials: evolution, advances and clinical impact","abstract":"Ο καταρράκτης αποτελεί μία από τις κυριότερες αναστρέψιμες αιτίες απώλειας της όρασης παγκοσμίως και η χειρουργική αντιμετώπισή του μία από τις συχνότερα πραγματοποιούμενες και πλέον επιτυχημένες επεμβάσεις στην ιατρική. Για πολλές δεκαετίες, κύριος στόχος της επέμβασης ήταν η αφαίρεση του θολωμένου κρυσταλλοειδούς φακού. Σήμερα, η χειρουργική του καταρράκτη έχει εξελιχθεί σε διαθλαστική επέμβαση, με στόχο όχι μόνο την αποκατάσταση της όρασης αλλά και τη βελτίωση της οπτικής οξύτητας και τη μείωση της εξάρτησης από τα γυαλιά. Η εισαγωγή της φακοθρυψίας, των μικρότερων τομών και των αναδιπλούμενων ενδοφακών, σε συνδυασμό με τη συνεχή εξέλιξη της τεχνολογίας τους, έχει βελτιώσει σημαντικά τόσο την ασφάλεια της επέμβασης όσο και την ποιότητα της όρασης μετεγχειρητικά. Οι πρώτοι ενδοφακοί κατασκευάζονταν από άκαμπτο πολυμεθακρυλικό (PMMA), ενώ σήμερα χρησιμοποιούνται εύκαμπτα, αναδιπλούμενα υλικά, όπως τα υδρόφοβα και υδρόφιλα ακρυλικά, η σιλικόνη και νεότερα υβριδικά πολυμερή. Παράλληλα, έχει διευρυνθεί το φάσμα των διαθέσιμων οπτικών σχεδιασμών, ώστε οι σύγχρονοι ενδοφακοί να προσφέρουν αποκατάσταση της όρασης σε μακρινές, ενδιάμεσες και κοντινές αποστάσεις, ανταποκρινόμενοι στις εξατομικευμένες ανάγκες κάθε ασθενούς. Επίσης, η βιοσυμβατότητα αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες στην ανάπτυξη των σύγχρονων ενδοφακών. Η βιολογική απόκριση του οφθαλμού επηρεάζει τη μετεγχειρητική φλεγμονή, τη συμπεριφορά του περιφακίου, συμπεριλαμβανομένης της θόλωσης του οπισθίου περιφακίου, καθώς και τη μακροχρόνια σταθερότητα και οπτική διαύγεια του ενδοφακού. Οι ιδιότητες του υλικού κατασκευής, τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας του και ο σχεδιασμός του οπτικού μέρους και των άκρων αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για τη βιοσυμβατότητα. Παράλληλα με την εξέλιξη των βιοϋλικών, η τεχνολογία των ενδοφακών έχει επεκταθεί πέρα από τους συμβατικούς μονοεστιακούς ενδοφακούς. Σήμερα διατίθενται πολυεστιακοί, ενδοφακοί εκτεταμένου βάθους εστίασης (EDOF), προσαρμοστικοί, ρυθμιζόμενοι με φως (Light Adjustable Lenses), φακικοί και σκληρικά καθηλωμένοι ενδοφακοί. Πρόσφατα, προτάθηκε επίσης μία νέα τεκμηριωμένη λειτουργική ταξινόμηση των ενδοφακών ταυτόχρονης όρασης (Simultaneous Vision Intraocular Lenses, SVIOLs), η οποία βασίζεται κυρίως στο εύρος της λειτουργικής όρασης που προσφέρουν στους ασθενείς και όχι αποκλειστικά στον οπτικό σχεδιασμό τους. Η παρούσα εργασία αποτελεί βιβλιογραφική ανασκόπηση. Πραγματοποιήθηκε εκτενής αναζήτηση και κριτική αξιολόγηση της πρόσφατης διεθνούς βιβλιογραφίας με στόχο τη συγκέντρωση και σύνθεση των σύγχρονων επιστημονικών δεδομένων σχετικά με τα βιοϋλικά των ενδοφακών, τη βιοσυμβατότητά τους και τις νεότερες εξελίξεις στην τεχνολογία και τον σχεδιασμό των ενδοφακών.","abstract_html":"Ο καταρράκτης αποτελεί μία από τις κυριότερες αναστρέψιμες αιτίες απώλειας της όρασης παγκοσμίως και η χειρουργική αντιμετώπισή του μία από τις συχνότερα πραγματοποιούμενες και πλέον επιτυχημένες επεμβάσεις στην ιατρική. Για πολλές δεκαετίες, κύριος στόχος της επέμβασης ήταν η αφαίρεση του θολωμένου κρυσταλλοειδούς φακού. Σήμερα, η χειρουργική του καταρράκτη έχει εξελιχθεί σε διαθλαστική επέμβαση, με στόχο όχι μόνο την αποκατάσταση της όρασης αλλά και τη βελτίωση της οπτικής οξύτητας και τη μείωση της εξάρτησης από τα γυαλιά. Η εισαγωγή της φακοθρυψίας, των μικρότερων τομών και των αναδιπλούμενων ενδοφακών, σε συνδυασμό με τη συνεχή εξέλιξη της τεχνολογίας τους, έχει βελτιώσει σημαντικά τόσο την ασφάλεια της επέμβασης όσο και την ποιότητα της όρασης μετεγχειρητικά. Οι πρώτοι ενδοφακοί κατασκευάζονταν από άκαμπτο πολυμεθακρυλικό (PMMA), ενώ σήμερα χρησιμοποιούνται εύκαμπτα, αναδιπλούμενα υλικά, όπως τα υδρόφοβα και υδρόφιλα ακρυλικά, η σιλικόνη και νεότερα υβριδικά πολυμερή. Παράλληλα, έχει διευρυνθεί το φάσμα των διαθέσιμων οπτικών σχεδιασμών, ώστε οι σύγχρονοι ενδοφακοί να προσφέρουν αποκατάσταση της όρασης σε μακρινές, ενδιάμεσες και κοντινές αποστάσεις, ανταποκρινόμενοι στις εξατομικευμένες ανάγκες κάθε ασθενούς. Επίσης, η βιοσυμβατότητα αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες στην ανάπτυξη των σύγχρονων ενδοφακών. Η βιολογική απόκριση του οφθαλμού επηρεάζει τη μετεγχειρητική φλεγμονή, τη συμπεριφορά του περιφακίου, συμπεριλαμβανομένης της θόλωσης του οπισθίου περιφακίου, καθώς και τη μακροχρόνια σταθερότητα και οπτική διαύγεια του ενδοφακού. Οι ιδιότητες του υλικού κατασκευής, τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας του και ο σχεδιασμός του οπτικού μέρους και των άκρων αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για τη βιοσυμβατότητα. Παράλληλα με την εξέλιξη των βιοϋλικών, η τεχνολογία των ενδοφακών έχει επεκταθεί πέρα από τους συμβατικούς μονοεστιακούς ενδοφακούς. Σήμερα διατίθενται πολυεστιακοί, ενδοφακοί εκτεταμένου βάθους εστίασης (EDOF), προσαρμοστικοί, ρυθμιζόμενοι με φως (Light Adjustable Lenses), φακικοί και σκληρικά καθηλωμένοι ενδοφακοί. Πρόσφατα, προτάθηκε επίσης μία νέα τεκμηριωμένη λειτουργική ταξινόμηση των ενδοφακών ταυτόχρονης όρασης (Simultaneous Vision Intraocular Lenses, SVIOLs), η οποία βασίζεται κυρίως στο εύρος της λειτουργικής όρασης που προσφέρουν στους ασθενείς και όχι αποκλειστικά στον οπτικό σχεδιασμό τους. Η παρούσα εργασία αποτελεί βιβλιογραφική ανασκόπηση. Πραγματοποιήθηκε εκτενής αναζήτηση και κριτική αξιολόγηση της πρόσφατης διεθνούς βιβλιογραφίας με στόχο τη συγκέντρωση και σύνθεση των σύγχρονων επιστημονικών δεδομένων σχετικά με τα βιοϋλικά των ενδοφακών, τη βιοσυμβατότητά τους και τις νεότερες εξελίξεις στην τεχνολογία και τον σχεδιασμό των ενδοφακών.","abstract_has_math":false,"creators":["Κρητικού Ζωή","Kritikou Zoi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:07Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5421106"],"render_values":[{"text":"uoadl:5421106","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421106","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421106","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5421106","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κρητικού Ζωή","Kritikou Zoi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5421106","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421106"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καταρράκτης αποτελεί μία από τις κυριότερες αναστρέψιμες αιτίες απώλειας της όρασης παγκοσμίως και η χειρουργική αντιμετώπισή του μία από τις συχνότερα πραγματοποιούμενες και πλέον επιτυχημένες επεμβάσεις στην ιατρική. Για πολλές δεκαετίες, κύριος στόχος της επέμβασης ήταν η αφαίρεση του θολωμένου κρυσταλλοειδούς φακού. Σήμερα, η χειρουργική του καταρράκτη έχει εξελιχθεί σε διαθλαστική επέμβαση, με στόχο όχι μόνο την αποκατάσταση της όρασης αλλά και τη βελτίωση της οπτικής οξύτητας και τη μείωση της εξάρτησης από τα γυαλιά. Η εισαγωγή της φακοθρυψίας, των μικρότερων τομών και των αναδιπλούμενων ενδοφακών, σε συνδυασμό με τη συνεχή εξέλιξη της τεχνολογίας τους, έχει βελτιώσει σημαντικά τόσο την ασφάλεια της επέμβασης όσο και την ποιότητα της όρασης μετεγχειρητικά. Οι πρώτοι ενδοφακοί κατασκευάζονταν από άκαμπτο πολυμεθακρυλικό (PMMA), ενώ σήμερα χρησιμοποιούνται εύκαμπτα, αναδιπλούμενα υλικά, όπως τα υδρόφοβα και υδρόφιλα ακρυλικά, η σιλικόνη και νεότερα υβριδικά πολυμερή. Παράλληλα, έχει διευρυνθεί το φάσμα των διαθέσιμων οπτικών σχεδιασμών, ώστε οι σύγχρονοι ενδοφακοί να προσφέρουν αποκατάσταση της όρασης σε μακρινές, ενδιάμεσες και κοντινές αποστάσεις, ανταποκρινόμενοι στις εξατομικευμένες ανάγκες κάθε ασθενούς. Επίσης, η βιοσυμβατότητα αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες στην ανάπτυξη των σύγχρονων ενδοφακών. Η βιολογική απόκριση του οφθαλμού επηρεάζει τη μετεγχειρητική φλεγμονή, τη συμπεριφορά του περιφακίου, συμπεριλαμβανομένης της θόλωσης του οπισθίου περιφακίου, καθώς και τη μακροχρόνια σταθερότητα και οπτική διαύγεια του ενδοφακού. Οι ιδιότητες του υλικού κατασκευής, τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας του και ο σχεδιασμός του οπτικού μέρους και των άκρων αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για τη βιοσυμβατότητα. Παράλληλα με την εξέλιξη των βιοϋλικών, η τεχνολογία των ενδοφακών έχει επεκταθεί πέρα από τους συμβατικούς μονοεστιακούς ενδοφακούς. Σήμερα διατίθενται πολυεστιακοί, ενδοφακοί εκτεταμένου βάθους εστίασης (EDOF), προσαρμοστικοί, ρυθμιζόμενοι με φως (Light Adjustable Lenses), φακικοί και σκληρικά καθηλωμένοι ενδοφακοί. Πρόσφατα, προτάθηκε επίσης μία νέα τεκμηριωμένη λειτουργική ταξινόμηση των ενδοφακών ταυτόχρονης όρασης (Simultaneous Vision Intraocular Lenses, SVIOLs), η οποία βασίζεται κυρίως στο εύρος της λειτουργικής όρασης που προσφέρουν στους ασθενείς και όχι αποκλειστικά στον οπτικό σχεδιασμό τους. Η παρούσα εργασία αποτελεί βιβλιογραφική ανασκόπηση. Πραγματοποιήθηκε εκτενής αναζήτηση και κριτική αξιολόγηση της πρόσφατης διεθνούς βιβλιογραφίας με στόχο τη συγκέντρωση και σύνθεση των σύγχρονων επιστημονικών δεδομένων σχετικά με τα βιοϋλικά των ενδοφακών, τη βιοσυμβατότητά τους και τις νεότερες εξελίξεις στην τεχνολογία και τον σχεδιασμό των ενδοφακών.","Cataract is one of the leading reversible causes of visual impairment worldwide, and cataract surgery is among the most frequently performed and successful surgical procedures in medicine. For several decades, the primary goal of cataract surgery was the removal of the opacified crystalline lens. Today, cataract surgery has evolved into a refractive procedure aimed not only at restoring vision but also at improving visual acuity and reducing spectacle dependence. The introduction of phacoemulsification, smaller incisions, and foldable intraocular lenses (IOLs), together with continuous advances in IOL technology, has significantly improved both surgical safety and postoperative visual outcomes. The first intraocular lenses were manufactured from rigid polymethyl methacrylate (PMMA), whereas contemporary IOLs are made from flexible, foldable materials, including hydrophobic acrylic, hydrophilic acrylic, silicone, and newer hybrid polymers. In parallel, the range of available optical designs has expanded considerably, enabling modern IOLs to provide visual correction at distance, intermediate, and near ranges while addressing the individual visual needs of each patient. Also, biocompatibility represents one of the most important factors in the development of modern intraocular lenses. The biological response of the eye influences postoperative inflammation, capsular bag behavior, including posterior capsule opacification (PCO), as well as the long-term stability and optical clarity of the implanted lens. Material composition, surface characteristics, and optic and edge design are key determinants of biocompatibility. Alongside advances in biomaterials, intraocular lens technology has evolved beyond conventional monofocal IOLs. Contemporary options include multifocal, extended depth-of-focus (EDOF), accommodating, light-adjustable, phakic, and scleral-fixated intraocular lenses. More recently, a new evidence-based functional classification of simultaneous vision intraocular lenses (SVIOLs) has been proposed, focusing primarily on the range of functional vision provided to patients rather than solely on the optical design of the lenses. This thesis is a literature review. An extensive search and critical assessment of the recent international literature were conducted to compile and synthesize current scientific evidence regarding intraocular lens biomaterials, their biocompatibility, and recent advances in intraocular lens technology and design."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Intraocular lens materials: evolution, advances and clinical impact"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κρητικού Ζωή","Kritikou Zoi"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Ο καταρράκτης αποτελεί μία από τις κυριότερες αναστρέψιμες αιτίες απώλειας της όρασης παγκοσμίως και η χειρουργική αντιμετώπισή του μία από τις συχνότερα πραγματοποιούμενες και πλέον επιτυχημένες επεμβάσεις στην ιατρική. Για πολλές δεκαετίες, κύριος στόχος της επέμβασης ήταν η αφαίρεση του θολωμένου κρυσταλλοειδούς φακού. Σήμερα, η χειρουργική του καταρράκτη έχει εξελιχθεί σε διαθλαστική επέμβαση, με στόχο όχι μόνο την αποκατάσταση της όρασης αλλά και τη βελτίωση της οπτικής οξύτητας και τη μείωση της εξάρτησης από τα γυαλιά. Η εισαγωγή της φακοθρυψίας, των μικρότερων τομών και των αναδιπλούμενων ενδοφακών, σε συνδυασμό με τη συνεχή εξέλιξη της τεχνολογίας τους, έχει βελτιώσει σημαντικά τόσο την ασφάλεια της επέμβασης όσο και την ποιότητα της όρασης μετεγχειρητικά. Οι πρώτοι ενδοφακοί κατασκευάζονταν από άκαμπτο πολυμεθακρυλικό (PMMA), ενώ σήμερα χρησιμοποιούνται εύκαμπτα, αναδιπλούμενα υλικά, όπως τα υδρόφοβα και υδρόφιλα ακρυλικά, η σιλικόνη και νεότερα υβριδικά πολυμερή. Παράλληλα, έχει διευρυνθεί το φάσμα των διαθέσιμων οπτικών σχεδιασμών, ώστε οι σύγχρονοι ενδοφακοί να προσφέρουν αποκατάσταση της όρασης σε μακρινές, ενδιάμεσες και κοντινές αποστάσεις, ανταποκρινόμενοι στις εξατομικευμένες ανάγκες κάθε ασθενούς. Επίσης, η βιοσυμβατότητα αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες στην ανάπτυξη των σύγχρονων ενδοφακών. Η βιολογική απόκριση του οφθαλμού επηρεάζει τη μετεγχειρητική φλεγμονή, τη συμπεριφορά του περιφακίου, συμπεριλαμβανομένης της θόλωσης του οπισθίου περιφακίου, καθώς και τη μακροχρόνια σταθερότητα και οπτική διαύγεια του ενδοφακού. Οι ιδιότητες του υλικού κατασκευής, τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας του και ο σχεδιασμός του οπτικού μέρους και των άκρων αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για τη βιοσυμβατότητα. Παράλληλα με την εξέλιξη των βιοϋλικών, η τεχνολογία των ενδοφακών έχει επεκταθεί πέρα από τους συμβατικούς μονοεστιακούς ενδοφακούς. Σήμερα διατίθενται πολυεστιακοί, ενδοφακοί εκτεταμένου βάθους εστίασης (EDOF), προσαρμοστικοί, ρυθμιζόμενοι με φως (Light Adjustable Lenses), φακικοί και σκληρικά καθηλωμένοι ενδοφακοί. Πρόσφατα, προτάθηκε επίσης μία νέα τεκμηριωμένη λειτουργική ταξινόμηση των ενδοφακών ταυτόχρονης όρασης (Simultaneous Vision Intraocular Lenses, SVIOLs), η οποία βασίζεται κυρίως στο εύρος της λειτουργικής όρασης που προσφέρουν στους ασθενείς και όχι αποκλειστικά στον οπτικό σχεδιασμό τους. Η παρούσα εργασία αποτελεί βιβλιογραφική ανασκόπηση. Πραγματοποιήθηκε εκτενής αναζήτηση και κριτική αξιολόγηση της πρόσφατης διεθνούς βιβλιογραφίας με στόχο τη συγκέντρωση και σύνθεση των σύγχρονων επιστημονικών δεδομένων σχετικά με τα βιοϋλικά των ενδοφακών, τη βιοσυμβατότητά τους και τις νεότερες εξελίξεις στην τεχνολογία και τον σχεδιασμό των ενδοφακών.","Cataract is one of the leading reversible causes of visual impairment worldwide, and cataract surgery is among the most frequently performed and successful surgical procedures in medicine. For several decades, the primary goal of cataract surgery was the removal of the opacified crystalline lens. Today, cataract surgery has evolved into a refractive procedure aimed not only at restoring vision but also at improving visual acuity and reducing spectacle dependence. The introduction of phacoemulsification, smaller incisions, and foldable intraocular lenses (IOLs), together with continuous advances in IOL technology, has significantly improved both surgical safety and postoperative visual outcomes. The first intraocular lenses were manufactured from rigid polymethyl methacrylate (PMMA), whereas contemporary IOLs are made from flexible, foldable materials, including hydrophobic acrylic, hydrophilic acrylic, silicone, and newer hybrid polymers. In parallel, the range of available optical designs has expanded considerably, enabling modern IOLs to provide visual correction at distance, intermediate, and near ranges while addressing the individual visual needs of each patient. Also, biocompatibility represents one of the most important factors in the development of modern intraocular lenses. The biological response of the eye influences postoperative inflammation, capsular bag behavior, including posterior capsule opacification (PCO), as well as the long-term stability and optical clarity of the implanted lens. Material composition, surface characteristics, and optic and edge design are key determinants of biocompatibility. Alongside advances in biomaterials, intraocular lens technology has evolved beyond conventional monofocal IOLs. Contemporary options include multifocal, extended depth-of-focus (EDOF), accommodating, light-adjustable, phakic, and scleral-fixated intraocular lenses. More recently, a new evidence-based functional classification of simultaneous vision intraocular lenses (SVIOLs) has been proposed, focusing primarily on the range of functional vision provided to patients rather than solely on the optical design of the lenses. This thesis is a literature review. An extensive search and critical assessment of the recent international literature were conducted to compile and synthesize current scientific evidence regarding intraocular lens biomaterials, their biocompatibility, and recent advances in intraocular lens technology and design."],"dc:identifier":["uoadl:5421106","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421106"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Intraocular lens materials: evolution, advances and clinical impact"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:07Z"}