{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5421150"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5421150","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανοχή και αποτελεσματικότητα ανοσοθεραπείας σε ασθενείς άνω των 75 ετών με καρκίνο πνεύμονα: συστηματική ανασκόπηση / Tolerance and efficacy of immunotherapy in patients over 75 years of age with lung cancer: a systematic review","abstract":"Η παρούσα διπλωματική διερευνά την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της ανοσοθεραπείας στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (ΜΜΚΠ) σε ασθενείς ηλικίας 75 ετών και άνω. Ο καρκίνος του πνεύμονα παραμένει μία από τις συχνότερες και πλέον θανατηφόρες νεοπλασίες, ενώ ο γηριατρικός πληθυσμός εμφανίζει συχνά αυξημένη νοσηρότητα, μειωμένα λειτουργικά αποθέματα και ελαττωμένη ανοχή στις ανεπιθύμητες ενέργειες των αντικαρκινικών θεραπειών. Στο πλαίσιο συστηματικής ανασκόπησης, αξιολογήθηκαν τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες που εξέτασαν αναστολείς ανοσολογικών σημείων ελέγχου, όπως nivolumab, pembrolizumab, atezolizumab και ipilimumab, είτε ως μονοθεραπεία είτε σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία. Τα βασικά καταληκτικά σημεία περιλάμβαναν τη συνολική επιβίωση, την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου και τη συχνότητα ανεπιθύμητων ενεργειών σχετιζόμενων με τη θεραπεία. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν ότι το κλινικό όφελος της ανοσοθεραπείας στους ηλικιωμένους ασθενείς δεν είναι ενιαίο, αλλά διαφοροποιείται ανάλογα με τον θεραπευτικό συνδυασμό, την έκφραση PD-L1, τη λειτουργική κατάσταση και τη συνολική κλινική επιβάρυνση του ασθενούς. Το pembrolizumab ως μονοθεραπεία φαίνεται να προσφέρει σαφέστερο όφελος σε ασθενείς με υψηλή έκφραση PD-L1, ενώ το atezolizumab παρουσιάζει ενθαρρυντικά δεδομένα σε επιλεγμένους πληθυσμούς. Αντιθέτως, τα συνδυαστικά σχήματα με nivolumab και ipilimumab δεν ανέδειξαν σταθερό πλεονέκτημα σε όλες τις μελέτες, ενώ η τοξικότητα αποτέλεσε σημαντικό περιορισμό. Συμπερασματικά, η παρούσα διπλωματική υποστηρίζει ότι η θεραπευτική προσέγγιση στους ηλικιωμένους ασθενείς με ΜΜΚΠ πρέπει να είναι εξατομικευμένη, με συνεκτίμηση βιολογικών, λειτουργικών και κλινικών παραμέτρων, ώστε να επιτυγχάνεται η βέλτιστη ισορροπία μεταξύ αποτελεσματικότητας και ανεκτικότητας. Περισσότερες κλινικές μελέτες με επίκεντρο την ευάλωτη αυτή ομάδα του πληθυσμού είναι αναγκαίες για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική διερευνά την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της ανοσοθεραπείας στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (ΜΜΚΠ) σε ασθενείς ηλικίας 75 ετών και άνω. Ο καρκίνος του πνεύμονα παραμένει μία από τις συχνότερες και πλέον θανατηφόρες νεοπλασίες, ενώ ο γηριατρικός πληθυσμός εμφανίζει συχνά αυξημένη νοσηρότητα, μειωμένα λειτουργικά αποθέματα και ελαττωμένη ανοχή στις ανεπιθύμητες ενέργειες των αντικαρκινικών θεραπειών. Στο πλαίσιο συστηματικής ανασκόπησης, αξιολογήθηκαν τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες που εξέτασαν αναστολείς ανοσολογικών σημείων ελέγχου, όπως nivolumab, pembrolizumab, atezolizumab και ipilimumab, είτε ως μονοθεραπεία είτε σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία. Τα βασικά καταληκτικά σημεία περιλάμβαναν τη συνολική επιβίωση, την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου και τη συχνότητα ανεπιθύμητων ενεργειών σχετιζόμενων με τη θεραπεία. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν ότι το κλινικό όφελος της ανοσοθεραπείας στους ηλικιωμένους ασθενείς δεν είναι ενιαίο, αλλά διαφοροποιείται ανάλογα με τον θεραπευτικό συνδυασμό, την έκφραση PD-L1, τη λειτουργική κατάσταση και τη συνολική κλινική επιβάρυνση του ασθενούς. Το pembrolizumab ως μονοθεραπεία φαίνεται να προσφέρει σαφέστερο όφελος σε ασθενείς με υψηλή έκφραση PD-L1, ενώ το atezolizumab παρουσιάζει ενθαρρυντικά δεδομένα σε επιλεγμένους πληθυσμούς. Αντιθέτως, τα συνδυαστικά σχήματα με nivolumab και ipilimumab δεν ανέδειξαν σταθερό πλεονέκτημα σε όλες τις μελέτες, ενώ η τοξικότητα αποτέλεσε σημαντικό περιορισμό. Συμπερασματικά, η παρούσα διπλωματική υποστηρίζει ότι η θεραπευτική προσέγγιση στους ηλικιωμένους ασθενείς με ΜΜΚΠ πρέπει να είναι εξατομικευμένη, με συνεκτίμηση βιολογικών, λειτουργικών και κλινικών παραμέτρων, ώστε να επιτυγχάνεται η βέλτιστη ισορροπία μεταξύ αποτελεσματικότητας και ανεκτικότητας. Περισσότερες κλινικές μελέτες με επίκεντρο την ευάλωτη αυτή ομάδα του πληθυσμού είναι αναγκαίες για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπίζος Αριστείδης","Bizos Aristeidis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:07Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5421150"],"render_values":[{"text":"uoadl:5421150","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421150","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421150","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5421150","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπίζος Αριστείδης","Bizos Aristeidis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5421150","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421150"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική διερευνά την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της ανοσοθεραπείας στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (ΜΜΚΠ) σε ασθενείς ηλικίας 75 ετών και άνω. Ο καρκίνος του πνεύμονα παραμένει μία από τις συχνότερες και πλέον θανατηφόρες νεοπλασίες, ενώ ο γηριατρικός πληθυσμός εμφανίζει συχνά αυξημένη νοσηρότητα, μειωμένα λειτουργικά αποθέματα και ελαττωμένη ανοχή στις ανεπιθύμητες ενέργειες των αντικαρκινικών θεραπειών. Στο πλαίσιο συστηματικής ανασκόπησης, αξιολογήθηκαν τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες που εξέτασαν αναστολείς ανοσολογικών σημείων ελέγχου, όπως nivolumab, pembrolizumab, atezolizumab και ipilimumab, είτε ως μονοθεραπεία είτε σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία. Τα βασικά καταληκτικά σημεία περιλάμβαναν τη συνολική επιβίωση, την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου και τη συχνότητα ανεπιθύμητων ενεργειών σχετιζόμενων με τη θεραπεία. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν ότι το κλινικό όφελος της ανοσοθεραπείας στους ηλικιωμένους ασθενείς δεν είναι ενιαίο, αλλά διαφοροποιείται ανάλογα με τον θεραπευτικό συνδυασμό, την έκφραση PD-L1, τη λειτουργική κατάσταση και τη συνολική κλινική επιβάρυνση του ασθενούς. Το pembrolizumab ως μονοθεραπεία φαίνεται να προσφέρει σαφέστερο όφελος σε ασθενείς με υψηλή έκφραση PD-L1, ενώ το atezolizumab παρουσιάζει ενθαρρυντικά δεδομένα σε επιλεγμένους πληθυσμούς. Αντιθέτως, τα συνδυαστικά σχήματα με nivolumab και ipilimumab δεν ανέδειξαν σταθερό πλεονέκτημα σε όλες τις μελέτες, ενώ η τοξικότητα αποτέλεσε σημαντικό περιορισμό. Συμπερασματικά, η παρούσα διπλωματική υποστηρίζει ότι η θεραπευτική προσέγγιση στους ηλικιωμένους ασθενείς με ΜΜΚΠ πρέπει να είναι εξατομικευμένη, με συνεκτίμηση βιολογικών, λειτουργικών και κλινικών παραμέτρων, ώστε να επιτυγχάνεται η βέλτιστη ισορροπία μεταξύ αποτελεσματικότητας και ανεκτικότητας. Περισσότερες κλινικές μελέτες με επίκεντρο την ευάλωτη αυτή ομάδα του πληθυσμού είναι αναγκαίες για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.","This thesis examines the efficacy and safety of immunotherapy in non-small cell lung cancer (NSCLC) among elderly patients, with particular emphasis on individuals aged 75 years and older. The topic is highly relevant, as lung cancer remains one of the most common and deadliest malignancies, while the geriatric population often presents with increased comorbidity burden, reduced functional reserve, and greater vulnerability to the adverse effects of anticancer treatment. Within the framework of a systematic review conducted according to PRISMA 2020 guidelines, randomized clinical trials evaluating immune checkpoint inhibitors such as nivolumab, pembrolizumab, atezolizumab, and ipilimumab were assessed, either as monotherapy or in combination with chemotherapy. The main endpoints included overall survival, progression-free survival, and the incidence of treatment-related toxicities. The findings indicate that the clinical benefit of immunotherapy in elderly patients is not uniform, but varies according to the therapeutic regimen, PD-L1 expression, functional status, and overall clinical condition of the patient. Pembrolizumab monotherapy appears to provide a clearer benefit in patients with high PD-L1 expression, whereas atezolizumab has shown encouraging results in selected populations. By contrast, combination regimens involving nivolumab and ipilimumab did not demonstrate a consistent advantage across all studies, while toxicity remained a major limiting factor. In conclusion, the study supports the view that treatment decisions in elderly patients with NSCLC should be individualized, accounting for biological, functional, and clinical parameters to achieve the optimal balance between efficacy and tolerability. More clinical trials focusing on this susceptible portion of the population are needed to draw safe conclusions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανοχή και αποτελεσματικότητα ανοσοθεραπείας σε ασθενείς άνω των 75 ετών με καρκίνο πνεύμονα: συστηματική ανασκόπηση / Tolerance and efficacy of immunotherapy in patients over 75 years of age with lung cancer: a systematic review"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπίζος Αριστείδης","Bizos Aristeidis"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική διερευνά την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της ανοσοθεραπείας στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (ΜΜΚΠ) σε ασθενείς ηλικίας 75 ετών και άνω. Ο καρκίνος του πνεύμονα παραμένει μία από τις συχνότερες και πλέον θανατηφόρες νεοπλασίες, ενώ ο γηριατρικός πληθυσμός εμφανίζει συχνά αυξημένη νοσηρότητα, μειωμένα λειτουργικά αποθέματα και ελαττωμένη ανοχή στις ανεπιθύμητες ενέργειες των αντικαρκινικών θεραπειών. Στο πλαίσιο συστηματικής ανασκόπησης, αξιολογήθηκαν τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες που εξέτασαν αναστολείς ανοσολογικών σημείων ελέγχου, όπως nivolumab, pembrolizumab, atezolizumab και ipilimumab, είτε ως μονοθεραπεία είτε σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία. Τα βασικά καταληκτικά σημεία περιλάμβαναν τη συνολική επιβίωση, την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου και τη συχνότητα ανεπιθύμητων ενεργειών σχετιζόμενων με τη θεραπεία. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν ότι το κλινικό όφελος της ανοσοθεραπείας στους ηλικιωμένους ασθενείς δεν είναι ενιαίο, αλλά διαφοροποιείται ανάλογα με τον θεραπευτικό συνδυασμό, την έκφραση PD-L1, τη λειτουργική κατάσταση και τη συνολική κλινική επιβάρυνση του ασθενούς. Το pembrolizumab ως μονοθεραπεία φαίνεται να προσφέρει σαφέστερο όφελος σε ασθενείς με υψηλή έκφραση PD-L1, ενώ το atezolizumab παρουσιάζει ενθαρρυντικά δεδομένα σε επιλεγμένους πληθυσμούς. Αντιθέτως, τα συνδυαστικά σχήματα με nivolumab και ipilimumab δεν ανέδειξαν σταθερό πλεονέκτημα σε όλες τις μελέτες, ενώ η τοξικότητα αποτέλεσε σημαντικό περιορισμό. Συμπερασματικά, η παρούσα διπλωματική υποστηρίζει ότι η θεραπευτική προσέγγιση στους ηλικιωμένους ασθενείς με ΜΜΚΠ πρέπει να είναι εξατομικευμένη, με συνεκτίμηση βιολογικών, λειτουργικών και κλινικών παραμέτρων, ώστε να επιτυγχάνεται η βέλτιστη ισορροπία μεταξύ αποτελεσματικότητας και ανεκτικότητας. Περισσότερες κλινικές μελέτες με επίκεντρο την ευάλωτη αυτή ομάδα του πληθυσμού είναι αναγκαίες για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.","This thesis examines the efficacy and safety of immunotherapy in non-small cell lung cancer (NSCLC) among elderly patients, with particular emphasis on individuals aged 75 years and older. The topic is highly relevant, as lung cancer remains one of the most common and deadliest malignancies, while the geriatric population often presents with increased comorbidity burden, reduced functional reserve, and greater vulnerability to the adverse effects of anticancer treatment. Within the framework of a systematic review conducted according to PRISMA 2020 guidelines, randomized clinical trials evaluating immune checkpoint inhibitors such as nivolumab, pembrolizumab, atezolizumab, and ipilimumab were assessed, either as monotherapy or in combination with chemotherapy. The main endpoints included overall survival, progression-free survival, and the incidence of treatment-related toxicities. The findings indicate that the clinical benefit of immunotherapy in elderly patients is not uniform, but varies according to the therapeutic regimen, PD-L1 expression, functional status, and overall clinical condition of the patient. Pembrolizumab monotherapy appears to provide a clearer benefit in patients with high PD-L1 expression, whereas atezolizumab has shown encouraging results in selected populations. By contrast, combination regimens involving nivolumab and ipilimumab did not demonstrate a consistent advantage across all studies, while toxicity remained a major limiting factor. In conclusion, the study supports the view that treatment decisions in elderly patients with NSCLC should be individualized, accounting for biological, functional, and clinical parameters to achieve the optimal balance between efficacy and tolerability. More clinical trials focusing on this susceptible portion of the population are needed to draw safe conclusions."],"dc:identifier":["uoadl:5421150","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421150"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ανοχή και αποτελεσματικότητα ανοσοθεραπείας σε ασθενείς άνω των 75 ετών με καρκίνο πνεύμονα: συστηματική ανασκόπηση / Tolerance and efficacy of immunotherapy in patients over 75 years of age with lung cancer: a systematic review"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:07Z"}