{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5421256"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5421256","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τεχνητή νοημοσύνη και εξ'αποστάσεως ιατρική","abstract":"Η παρούσα εργασία εξετάζει την αυξανόμενη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης (Artificial Intelligence – AI) στον τομέα της τηλεϊατρικής, με στόχο την αποτίμηση των επιδράσεων, των πλεονεκτημάτων, των περιορισμών και των ηθικών και θεσμικών διαστάσεων που προκύπτουν από την εφαρμογή της. Η μελέτη βασίζεται σε συστηματική ανάλυση της σύγχρονης βιβλιογραφίας και επιδιώκει να συνδυάσει τη θεωρητική προσέγγιση των βασικών εννοιών με την εξέταση των πρακτικών εφαρμογών τους. Στο πλαίσιο αυτό, η έρευνα οργανώνεται γύρω από τέσσερα κεντρικά ερευνητικά ερωτήματα, τα οποία καθοδηγούν την ανάπτυξη και τεκμηρίωση της ανάλυσης. Αρχικά, διερευνώνται οι τρόποι με τους οποίους η τεχνητή νοημοσύνη συμβάλλει στην πρόληψη, τη διάγνωση και τη διαχείριση ασθενειών στο πλαίσιο της τηλεϊατρικής, αναδεικνύοντας την δυνατότητα των αλγορίθμων να υποστηρίζουν τη λειτουργία των συστημάτων υγείας. Έπειτα, εξετάζεται ο μεταβαλλόμενος ρόλος του ιατρού και η εξέλιξη της σχέσης ιατρού-ασθενούς, σε περιβάλλοντα που αξιοποιούνται συστήματα αυτόματης λήψης αποφάσεων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα ηθικά και δεοντολογικά ζητήματα που προκύπτουν, όπως η αλγοριθμική μεροληψία, η διαφάνεια των δεδομένων, η προστασία των προσωπικών δεδομένων και η ευθύνη σε περιπτώσεις σφάλματος. Επιπλέον η εργασία εξετάζει τις κοινωνικές ανισότητες που ενδέχεται να ενισχυθούν μέσω της χρήσης της τηλεϊατρικής, θέτοντας το ζήτημα του \"ψηφιακού αποκλεισμού\". Παράλληλα αναλύει τις προϋποθέσεις και τα όρια εφαρμογής της τεχνητής νοημοσύνης μεταξύ διαφορετικών υγειονομικών και πολιτισμικών πλαισίων. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αποτελέσει ισχυρό μοχλό βελτίωσης της υγειονομικής φροντίδας, υπό την προϋπόθεση ότι θα ενταχθεί σε ένα ρυθμισμένο, διαφανές και ανθρωποκεντρικό πλαίσιο. Η εργασία καταλήγει σε προτάσεις πολιτικής, επισημαίνοντας την ανάγκη για θεσμική εποπτεία, ανάπτυξης τεχνολογιών με ηθικές προδιαγραφές και διαρκή εκπαίδευση τόσο των επαγγελματιών υγείας όσο και των πολιτών. Προτείνεται η συνειδητή αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης όχι ως αυτοσκοπός, αλλά ως εργαλείο κοινωνικά βιώσιμης και ισότιμης φροντίδας.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία εξετάζει την αυξανόμενη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης (Artificial Intelligence – AI) στον τομέα της τηλεϊατρικής, με στόχο την αποτίμηση των επιδράσεων, των πλεονεκτημάτων, των περιορισμών και των ηθικών και θεσμικών διαστάσεων που προκύπτουν από την εφαρμογή της. Η μελέτη βασίζεται σε συστηματική ανάλυση της σύγχρονης βιβλιογραφίας και επιδιώκει να συνδυάσει τη θεωρητική προσέγγιση των βασικών εννοιών με την εξέταση των πρακτικών εφαρμογών τους. Στο πλαίσιο αυτό, η έρευνα οργανώνεται γύρω από τέσσερα κεντρικά ερευνητικά ερωτήματα, τα οποία καθοδηγούν την ανάπτυξη και τεκμηρίωση της ανάλυσης. Αρχικά, διερευνώνται οι τρόποι με τους οποίους η τεχνητή νοημοσύνη συμβάλλει στην πρόληψη, τη διάγνωση και τη διαχείριση ασθενειών στο πλαίσιο της τηλεϊατρικής, αναδεικνύοντας την δυνατότητα των αλγορίθμων να υποστηρίζουν τη λειτουργία των συστημάτων υγείας. Έπειτα, εξετάζεται ο μεταβαλλόμενος ρόλος του ιατρού και η εξέλιξη της σχέσης ιατρού-ασθενούς, σε περιβάλλοντα που αξιοποιούνται συστήματα αυτόματης λήψης αποφάσεων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα ηθικά και δεοντολογικά ζητήματα που προκύπτουν, όπως η αλγοριθμική μεροληψία, η διαφάνεια των δεδομένων, η προστασία των προσωπικών δεδομένων και η ευθύνη σε περιπτώσεις σφάλματος. Επιπλέον η εργασία εξετάζει τις κοινωνικές ανισότητες που ενδέχεται να ενισχυθούν μέσω της χρήσης της τηλεϊατρικής, θέτοντας το ζήτημα του &quot;ψηφιακού αποκλεισμού&quot;. Παράλληλα αναλύει τις προϋποθέσεις και τα όρια εφαρμογής της τεχνητής νοημοσύνης μεταξύ διαφορετικών υγειονομικών και πολιτισμικών πλαισίων. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αποτελέσει ισχυρό μοχλό βελτίωσης της υγειονομικής φροντίδας, υπό την προϋπόθεση ότι θα ενταχθεί σε ένα ρυθμισμένο, διαφανές και ανθρωποκεντρικό πλαίσιο. Η εργασία καταλήγει σε προτάσεις πολιτικής, επισημαίνοντας την ανάγκη για θεσμική εποπτεία, ανάπτυξης τεχνολογιών με ηθικές προδιαγραφές και διαρκή εκπαίδευση τόσο των επαγγελματιών υγείας όσο και των πολιτών. Προτείνεται η συνειδητή αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης όχι ως αυτοσκοπός, αλλά ως εργαλείο κοινωνικά βιώσιμης και ισότιμης φροντίδας.","abstract_has_math":false,"creators":["Ποτήρη Σταυρούλα","Potiri Stauroula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:07Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5421256"],"render_values":[{"text":"uoadl:5421256","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421256","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421256","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5421256","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ποτήρη Σταυρούλα","Potiri Stauroula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5421256","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421256"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία εξετάζει την αυξανόμενη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης (Artificial Intelligence – AI) στον τομέα της τηλεϊατρικής, με στόχο την αποτίμηση των επιδράσεων, των πλεονεκτημάτων, των περιορισμών και των ηθικών και θεσμικών διαστάσεων που προκύπτουν από την εφαρμογή της. Η μελέτη βασίζεται σε συστηματική ανάλυση της σύγχρονης βιβλιογραφίας και επιδιώκει να συνδυάσει τη θεωρητική προσέγγιση των βασικών εννοιών με την εξέταση των πρακτικών εφαρμογών τους. Στο πλαίσιο αυτό, η έρευνα οργανώνεται γύρω από τέσσερα κεντρικά ερευνητικά ερωτήματα, τα οποία καθοδηγούν την ανάπτυξη και τεκμηρίωση της ανάλυσης. Αρχικά, διερευνώνται οι τρόποι με τους οποίους η τεχνητή νοημοσύνη συμβάλλει στην πρόληψη, τη διάγνωση και τη διαχείριση ασθενειών στο πλαίσιο της τηλεϊατρικής, αναδεικνύοντας την δυνατότητα των αλγορίθμων να υποστηρίζουν τη λειτουργία των συστημάτων υγείας. Έπειτα, εξετάζεται ο μεταβαλλόμενος ρόλος του ιατρού και η εξέλιξη της σχέσης ιατρού-ασθενούς, σε περιβάλλοντα που αξιοποιούνται συστήματα αυτόματης λήψης αποφάσεων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα ηθικά και δεοντολογικά ζητήματα που προκύπτουν, όπως η αλγοριθμική μεροληψία, η διαφάνεια των δεδομένων, η προστασία των προσωπικών δεδομένων και η ευθύνη σε περιπτώσεις σφάλματος. Επιπλέον η εργασία εξετάζει τις κοινωνικές ανισότητες που ενδέχεται να ενισχυθούν μέσω της χρήσης της τηλεϊατρικής, θέτοντας το ζήτημα του \"ψηφιακού αποκλεισμού\". Παράλληλα αναλύει τις προϋποθέσεις και τα όρια εφαρμογής της τεχνητής νοημοσύνης μεταξύ διαφορετικών υγειονομικών και πολιτισμικών πλαισίων. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αποτελέσει ισχυρό μοχλό βελτίωσης της υγειονομικής φροντίδας, υπό την προϋπόθεση ότι θα ενταχθεί σε ένα ρυθμισμένο, διαφανές και ανθρωποκεντρικό πλαίσιο. Η εργασία καταλήγει σε προτάσεις πολιτικής, επισημαίνοντας την ανάγκη για θεσμική εποπτεία, ανάπτυξης τεχνολογιών με ηθικές προδιαγραφές και διαρκή εκπαίδευση τόσο των επαγγελματιών υγείας όσο και των πολιτών. Προτείνεται η συνειδητή αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης όχι ως αυτοσκοπός, αλλά ως εργαλείο κοινωνικά βιώσιμης και ισότιμης φροντίδας.","This dissertation examines the increasing use of artificial intelligence (AI) in the field of telemedicine, with the aim of assessing the impacts, advantages, limitations and ethical and institutional dimensions arising from its application. The study is based on a systematic analysis of the contemporary literature and seeks to combine the theoretical approach of the basic concepts with the examination of their practical applications. In this context, the research is organized around four central research questions, which guide the development and documentation of the analysis. Initially, the ways in which AI contributes to the prevention, diagnosis and management of diseases in the context of telemedicine are explored, highlighting the potential of algorithms to support the functioning of health systems. Then, the changing role of the physician and the evolution of the doctor-patient relationship are examined, in environments that utilize automated decision-making systems. Particular emphasis is placed on the ethical and moral issues that arise, such as algorithmic bias, data transparency, data protection and liability in cases of error. In addition, the paper examines the social inequalities that may be reinforced through the use of telemedicine, raising the issue of \"digital exclusion\". At the same time, it analyzes the conditions and limits of the application of artificial intelligence between different healthcare and cultural contexts. The findings show that artificial intelligence can be a powerful lever for improving healthcare, provided that it is integrated into a regulated, transparent and human-centered framework. The paper concludes with policy proposals, highlighting the need for institutional oversight, the development of technologies with ethical standards and continuous education of both healthcare professionals and citizens. It is proposed to consciously utilize AI as a tool for socially sustainable and equitable care."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τεχνητή νοημοσύνη και εξ'αποστάσεως ιατρική"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ποτήρη Σταυρούλα","Potiri Stauroula"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία εξετάζει την αυξανόμενη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης (Artificial Intelligence – AI) στον τομέα της τηλεϊατρικής, με στόχο την αποτίμηση των επιδράσεων, των πλεονεκτημάτων, των περιορισμών και των ηθικών και θεσμικών διαστάσεων που προκύπτουν από την εφαρμογή της. Η μελέτη βασίζεται σε συστηματική ανάλυση της σύγχρονης βιβλιογραφίας και επιδιώκει να συνδυάσει τη θεωρητική προσέγγιση των βασικών εννοιών με την εξέταση των πρακτικών εφαρμογών τους. Στο πλαίσιο αυτό, η έρευνα οργανώνεται γύρω από τέσσερα κεντρικά ερευνητικά ερωτήματα, τα οποία καθοδηγούν την ανάπτυξη και τεκμηρίωση της ανάλυσης. Αρχικά, διερευνώνται οι τρόποι με τους οποίους η τεχνητή νοημοσύνη συμβάλλει στην πρόληψη, τη διάγνωση και τη διαχείριση ασθενειών στο πλαίσιο της τηλεϊατρικής, αναδεικνύοντας την δυνατότητα των αλγορίθμων να υποστηρίζουν τη λειτουργία των συστημάτων υγείας. Έπειτα, εξετάζεται ο μεταβαλλόμενος ρόλος του ιατρού και η εξέλιξη της σχέσης ιατρού-ασθενούς, σε περιβάλλοντα που αξιοποιούνται συστήματα αυτόματης λήψης αποφάσεων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα ηθικά και δεοντολογικά ζητήματα που προκύπτουν, όπως η αλγοριθμική μεροληψία, η διαφάνεια των δεδομένων, η προστασία των προσωπικών δεδομένων και η ευθύνη σε περιπτώσεις σφάλματος. Επιπλέον η εργασία εξετάζει τις κοινωνικές ανισότητες που ενδέχεται να ενισχυθούν μέσω της χρήσης της τηλεϊατρικής, θέτοντας το ζήτημα του \"ψηφιακού αποκλεισμού\". Παράλληλα αναλύει τις προϋποθέσεις και τα όρια εφαρμογής της τεχνητής νοημοσύνης μεταξύ διαφορετικών υγειονομικών και πολιτισμικών πλαισίων. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αποτελέσει ισχυρό μοχλό βελτίωσης της υγειονομικής φροντίδας, υπό την προϋπόθεση ότι θα ενταχθεί σε ένα ρυθμισμένο, διαφανές και ανθρωποκεντρικό πλαίσιο. Η εργασία καταλήγει σε προτάσεις πολιτικής, επισημαίνοντας την ανάγκη για θεσμική εποπτεία, ανάπτυξης τεχνολογιών με ηθικές προδιαγραφές και διαρκή εκπαίδευση τόσο των επαγγελματιών υγείας όσο και των πολιτών. Προτείνεται η συνειδητή αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης όχι ως αυτοσκοπός, αλλά ως εργαλείο κοινωνικά βιώσιμης και ισότιμης φροντίδας.","This dissertation examines the increasing use of artificial intelligence (AI) in the field of telemedicine, with the aim of assessing the impacts, advantages, limitations and ethical and institutional dimensions arising from its application. The study is based on a systematic analysis of the contemporary literature and seeks to combine the theoretical approach of the basic concepts with the examination of their practical applications. In this context, the research is organized around four central research questions, which guide the development and documentation of the analysis. Initially, the ways in which AI contributes to the prevention, diagnosis and management of diseases in the context of telemedicine are explored, highlighting the potential of algorithms to support the functioning of health systems. Then, the changing role of the physician and the evolution of the doctor-patient relationship are examined, in environments that utilize automated decision-making systems. Particular emphasis is placed on the ethical and moral issues that arise, such as algorithmic bias, data transparency, data protection and liability in cases of error. In addition, the paper examines the social inequalities that may be reinforced through the use of telemedicine, raising the issue of \"digital exclusion\". At the same time, it analyzes the conditions and limits of the application of artificial intelligence between different healthcare and cultural contexts. The findings show that artificial intelligence can be a powerful lever for improving healthcare, provided that it is integrated into a regulated, transparent and human-centered framework. The paper concludes with policy proposals, highlighting the need for institutional oversight, the development of technologies with ethical standards and continuous education of both healthcare professionals and citizens. It is proposed to consciously utilize AI as a tool for socially sustainable and equitable care."],"dc:identifier":["uoadl:5421256","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421256"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Τεχνητή νοημοσύνη και εξ'αποστάσεως ιατρική"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:07Z"}