{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5421298"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5421298","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μεταξύ δόνησης και επιτέλεσης:Ήχος, σώμα και θεραπεία σε πρακτικές ηχολουτρών","abstract":"Αφετηρία της συγκεκριμένης έρευνας υπήρξε η αυξανόμενη παρουσία πρακτικών όπως τα ηχητικά λουτρά, οι διαλογιστικές ακροάσεις και ευρύτερες μορφές ηχητικής εμβύθισης στον σύγχρονο χώρο της ευεξίας και της νεο-πνευματικότητας. Παρότι οι πρακτικές αυτές συχνά περιγράφονται με όρους θεραπείας, αυτογνωσίας ή πνευματικής ανάπτυξης, η παρούσα εργασία δεν εξετάζει την αποτελεσματικότητα των σχετικών ισχυρισμών. Κεντρικό ερευνητικό ερώτημα αποτελεί το πώς οι συμμετέχοντες και οι facilitators βιώνουν και νοηματοδοτούν την εμπειρία του ηχολουτρού και με ποιους τρόπους διαμορφώνονται γύρω από αυτήν αντιλήψεις για τη θεραπεία, την αυτοφροντίδα και τη συλλογικότητα. Η έρευνα βασίστηκε κυρίως σε συμμετοχική παρατήρηση, επιτόπια εθνογραφική καταγραφή και αναστοχαστική εμπλοκή με το πεδίο. Η πρόσβαση στις εμπειρίες των συμμετεχόντων δεν πραγματοποιήθηκε μέσα από εκτεταμένες συνεντεύξεις, αλλά κυρίως μέσω της παρατήρησης, της συμμετοχής στις δράσεις και σύντομων συνομιλιών ή σχολίων που προέκυπταν στο πλαίσιο των συναντήσεων. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, η προσωπική εμπλοκή στο πεδίο αντιμετωπίστηκε ως αναπόσπαστο στοιχείο της εθνογραφικής προσέγγισης, συμβάλλοντας στη διερεύνηση εννοιών όπως η θεραπεία, η ενσώματη εμπειρία, η ακρόαση και η συνείδηση. Τα ευρήματα ανέδειξαν ότι τα ηχολουτρά δεν συγκροτούν ένα ενιαίο πεδίο νοημάτων ούτε χαρακτηρίζονται από έναν ομοιογενή τύπο συμμετέχοντα. Διαφορετικές προσδοκίες, ερμηνείες και τρόποι εμπλοκής συνυπάρχουν στις ίδιες δράσεις, ενώ οι facilitators αναλαμβάνουν πολλαπλούς ρόλους που εκτείνονται από την καλλιτεχνική επιτέλεση έως τη θεραπευτική καθοδήγηση. Παράλληλα, η έρευνα έδειξε ότι οι μορφές συλλογικότητας που αναδύονται γύρω από τα ηχολουτρά δεν ταυτίζονται πάντοτε με τη συγκρότηση σταθερών κοινοτήτων, αλλά συχνά αφορούν προσωρινές μορφές συγχρονισμού, συνύπαρξης και κοινής αισθητηριακής εμπλοκής.","abstract_html":"Αφετηρία της συγκεκριμένης έρευνας υπήρξε η αυξανόμενη παρουσία πρακτικών όπως τα ηχητικά λουτρά, οι διαλογιστικές ακροάσεις και ευρύτερες μορφές ηχητικής εμβύθισης στον σύγχρονο χώρο της ευεξίας και της νεο-πνευματικότητας. Παρότι οι πρακτικές αυτές συχνά περιγράφονται με όρους θεραπείας, αυτογνωσίας ή πνευματικής ανάπτυξης, η παρούσα εργασία δεν εξετάζει την αποτελεσματικότητα των σχετικών ισχυρισμών. Κεντρικό ερευνητικό ερώτημα αποτελεί το πώς οι συμμετέχοντες και οι facilitators βιώνουν και νοηματοδοτούν την εμπειρία του ηχολουτρού και με ποιους τρόπους διαμορφώνονται γύρω από αυτήν αντιλήψεις για τη θεραπεία, την αυτοφροντίδα και τη συλλογικότητα. Η έρευνα βασίστηκε κυρίως σε συμμετοχική παρατήρηση, επιτόπια εθνογραφική καταγραφή και αναστοχαστική εμπλοκή με το πεδίο. Η πρόσβαση στις εμπειρίες των συμμετεχόντων δεν πραγματοποιήθηκε μέσα από εκτεταμένες συνεντεύξεις, αλλά κυρίως μέσω της παρατήρησης, της συμμετοχής στις δράσεις και σύντομων συνομιλιών ή σχολίων που προέκυπταν στο πλαίσιο των συναντήσεων. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, η προσωπική εμπλοκή στο πεδίο αντιμετωπίστηκε ως αναπόσπαστο στοιχείο της εθνογραφικής προσέγγισης, συμβάλλοντας στη διερεύνηση εννοιών όπως η θεραπεία, η ενσώματη εμπειρία, η ακρόαση και η συνείδηση. Τα ευρήματα ανέδειξαν ότι τα ηχολουτρά δεν συγκροτούν ένα ενιαίο πεδίο νοημάτων ούτε χαρακτηρίζονται από έναν ομοιογενή τύπο συμμετέχοντα. Διαφορετικές προσδοκίες, ερμηνείες και τρόποι εμπλοκής συνυπάρχουν στις ίδιες δράσεις, ενώ οι facilitators αναλαμβάνουν πολλαπλούς ρόλους που εκτείνονται από την καλλιτεχνική επιτέλεση έως τη θεραπευτική καθοδήγηση. Παράλληλα, η έρευνα έδειξε ότι οι μορφές συλλογικότητας που αναδύονται γύρω από τα ηχολουτρά δεν ταυτίζονται πάντοτε με τη συγκρότηση σταθερών κοινοτήτων, αλλά συχνά αφορούν προσωρινές μορφές συγχρονισμού, συνύπαρξης και κοινής αισθητηριακής εμπλοκής.","abstract_has_math":false,"creators":["Κωστάκης Μάριος","Kostakis Marios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:07Z","subjects":["Γεωγραφία - Ανθρωπολογία – Λαογραφία","Geography - Anthropology - Folklore"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5421298"],"render_values":[{"text":"uoadl:5421298","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421298","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421298","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5421298","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κωστάκης Μάριος","Kostakis Marios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γεωγραφία - Ανθρωπολογία – Λαογραφία","Geography - Anthropology - Folklore"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5421298","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421298"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αφετηρία της συγκεκριμένης έρευνας υπήρξε η αυξανόμενη παρουσία πρακτικών όπως τα ηχητικά λουτρά, οι διαλογιστικές ακροάσεις και ευρύτερες μορφές ηχητικής εμβύθισης στον σύγχρονο χώρο της ευεξίας και της νεο-πνευματικότητας. Παρότι οι πρακτικές αυτές συχνά περιγράφονται με όρους θεραπείας, αυτογνωσίας ή πνευματικής ανάπτυξης, η παρούσα εργασία δεν εξετάζει την αποτελεσματικότητα των σχετικών ισχυρισμών. Κεντρικό ερευνητικό ερώτημα αποτελεί το πώς οι συμμετέχοντες και οι facilitators βιώνουν και νοηματοδοτούν την εμπειρία του ηχολουτρού και με ποιους τρόπους διαμορφώνονται γύρω από αυτήν αντιλήψεις για τη θεραπεία, την αυτοφροντίδα και τη συλλογικότητα. Η έρευνα βασίστηκε κυρίως σε συμμετοχική παρατήρηση, επιτόπια εθνογραφική καταγραφή και αναστοχαστική εμπλοκή με το πεδίο. Η πρόσβαση στις εμπειρίες των συμμετεχόντων δεν πραγματοποιήθηκε μέσα από εκτεταμένες συνεντεύξεις, αλλά κυρίως μέσω της παρατήρησης, της συμμετοχής στις δράσεις και σύντομων συνομιλιών ή σχολίων που προέκυπταν στο πλαίσιο των συναντήσεων. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, η προσωπική εμπλοκή στο πεδίο αντιμετωπίστηκε ως αναπόσπαστο στοιχείο της εθνογραφικής προσέγγισης, συμβάλλοντας στη διερεύνηση εννοιών όπως η θεραπεία, η ενσώματη εμπειρία, η ακρόαση και η συνείδηση. Τα ευρήματα ανέδειξαν ότι τα ηχολουτρά δεν συγκροτούν ένα ενιαίο πεδίο νοημάτων ούτε χαρακτηρίζονται από έναν ομοιογενή τύπο συμμετέχοντα. Διαφορετικές προσδοκίες, ερμηνείες και τρόποι εμπλοκής συνυπάρχουν στις ίδιες δράσεις, ενώ οι facilitators αναλαμβάνουν πολλαπλούς ρόλους που εκτείνονται από την καλλιτεχνική επιτέλεση έως τη θεραπευτική καθοδήγηση. Παράλληλα, η έρευνα έδειξε ότι οι μορφές συλλογικότητας που αναδύονται γύρω από τα ηχολουτρά δεν ταυτίζονται πάντοτε με τη συγκρότηση σταθερών κοινοτήτων, αλλά συχνά αφορούν προσωρινές μορφές συγχρονισμού, συνύπαρξης και κοινής αισθητηριακής εμπλοκής.","The starting point for this research was the growing prevalence of practices such as sound baths, meditative listening, and broader forms of sound immersion in the contemporary realm of wellness and neo-spirituality. Although these practices are often described in terms of therapy, self-awareness, or spiritual development, this study does not examine the validity of such claims. The central research question is how participants and facilitators experience and make sense of the sound bath experience and in what ways perceptions of therapy, self-care, and collectivity are shaped around it. The research was based primarily on participant observation, on-site ethnographic documentation, and reflective engagement with the field. Access to participants’ experiences was not achieved through extensive interviews, but primarily through observation, participation in activities, and brief conversations or comments that arose during the meetings. Through this process, personal engagement in the field was treated as an integral part of the ethnographic approach, contributing to the exploration of concepts such as healing, embodied experience, listening, and consciousness. The findings revealed that sound baths do not constitute a unified field of meanings nor are they characterized by a homogeneous type of participant. Different expectations, interpretations, and modes of engagement coexist within the same activities, while facilitators assume multiple roles ranging from artistic performance to therapeutic guidance. At the same time, the research showed that the forms of collectivity emerging around sound baths do not always correspond to the formation of stable communities, but often involve temporary forms of synchronization, coexistence, and shared sensory engagement."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μεταξύ δόνησης και επιτέλεσης:Ήχος, σώμα και θεραπεία σε πρακτικές ηχολουτρών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κωστάκης Μάριος","Kostakis Marios"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Αφετηρία της συγκεκριμένης έρευνας υπήρξε η αυξανόμενη παρουσία πρακτικών όπως τα ηχητικά λουτρά, οι διαλογιστικές ακροάσεις και ευρύτερες μορφές ηχητικής εμβύθισης στον σύγχρονο χώρο της ευεξίας και της νεο-πνευματικότητας. Παρότι οι πρακτικές αυτές συχνά περιγράφονται με όρους θεραπείας, αυτογνωσίας ή πνευματικής ανάπτυξης, η παρούσα εργασία δεν εξετάζει την αποτελεσματικότητα των σχετικών ισχυρισμών. Κεντρικό ερευνητικό ερώτημα αποτελεί το πώς οι συμμετέχοντες και οι facilitators βιώνουν και νοηματοδοτούν την εμπειρία του ηχολουτρού και με ποιους τρόπους διαμορφώνονται γύρω από αυτήν αντιλήψεις για τη θεραπεία, την αυτοφροντίδα και τη συλλογικότητα. Η έρευνα βασίστηκε κυρίως σε συμμετοχική παρατήρηση, επιτόπια εθνογραφική καταγραφή και αναστοχαστική εμπλοκή με το πεδίο. Η πρόσβαση στις εμπειρίες των συμμετεχόντων δεν πραγματοποιήθηκε μέσα από εκτεταμένες συνεντεύξεις, αλλά κυρίως μέσω της παρατήρησης, της συμμετοχής στις δράσεις και σύντομων συνομιλιών ή σχολίων που προέκυπταν στο πλαίσιο των συναντήσεων. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, η προσωπική εμπλοκή στο πεδίο αντιμετωπίστηκε ως αναπόσπαστο στοιχείο της εθνογραφικής προσέγγισης, συμβάλλοντας στη διερεύνηση εννοιών όπως η θεραπεία, η ενσώματη εμπειρία, η ακρόαση και η συνείδηση. Τα ευρήματα ανέδειξαν ότι τα ηχολουτρά δεν συγκροτούν ένα ενιαίο πεδίο νοημάτων ούτε χαρακτηρίζονται από έναν ομοιογενή τύπο συμμετέχοντα. Διαφορετικές προσδοκίες, ερμηνείες και τρόποι εμπλοκής συνυπάρχουν στις ίδιες δράσεις, ενώ οι facilitators αναλαμβάνουν πολλαπλούς ρόλους που εκτείνονται από την καλλιτεχνική επιτέλεση έως τη θεραπευτική καθοδήγηση. Παράλληλα, η έρευνα έδειξε ότι οι μορφές συλλογικότητας που αναδύονται γύρω από τα ηχολουτρά δεν ταυτίζονται πάντοτε με τη συγκρότηση σταθερών κοινοτήτων, αλλά συχνά αφορούν προσωρινές μορφές συγχρονισμού, συνύπαρξης και κοινής αισθητηριακής εμπλοκής.","The starting point for this research was the growing prevalence of practices such as sound baths, meditative listening, and broader forms of sound immersion in the contemporary realm of wellness and neo-spirituality. Although these practices are often described in terms of therapy, self-awareness, or spiritual development, this study does not examine the validity of such claims. The central research question is how participants and facilitators experience and make sense of the sound bath experience and in what ways perceptions of therapy, self-care, and collectivity are shaped around it. The research was based primarily on participant observation, on-site ethnographic documentation, and reflective engagement with the field. Access to participants’ experiences was not achieved through extensive interviews, but primarily through observation, participation in activities, and brief conversations or comments that arose during the meetings. Through this process, personal engagement in the field was treated as an integral part of the ethnographic approach, contributing to the exploration of concepts such as healing, embodied experience, listening, and consciousness. The findings revealed that sound baths do not constitute a unified field of meanings nor are they characterized by a homogeneous type of participant. Different expectations, interpretations, and modes of engagement coexist within the same activities, while facilitators assume multiple roles ranging from artistic performance to therapeutic guidance. At the same time, the research showed that the forms of collectivity emerging around sound baths do not always correspond to the formation of stable communities, but often involve temporary forms of synchronization, coexistence, and shared sensory engagement."],"dc:identifier":["uoadl:5421298","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421298"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γεωγραφία - Ανθρωπολογία – Λαογραφία","Geography - Anthropology - Folklore"],"dc:title":["Μεταξύ δόνησης και επιτέλεσης:Ήχος, σώμα και θεραπεία σε πρακτικές ηχολουτρών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:07Z"}