{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5421550"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5421550","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανασκόπηση μοριακών, επιγενετικών αλλαγών των δισλιπιδαιμιων στην εγκυμοσύνη και οι κλινικές επιπτώσεις τους","abstract":"Η δυσλιπιδαιμία κατά την εγκυμοσύνη παρουσιάζει μοναδικές κλινικές προκλήσεις, λόγω των επιπτώσεών της στην υγεία της μητέρας και του εμβρύου. Σε φυσιολογικές εγκυμοσύνες, οι συγκεντρώσεις λιπιδίων αυξάνονται με την πρόοδο της κύησης. Σε σύγκριση με τα επίπεδα πριν την εγκυμοσύνη, η ολική χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια μπορεί να αυξηθούν έως και τετραπλάσια κατά το τρίτο τρίμηνο, αλλά συνήθως επανέρχονται στα προ της εγκυμοσύνης επίπεδα, εντός του πρώτου μήνα μετά τον τοκετό. Παρόμοια, τα επίπεδα τόσο της HDL όσο και της LDL χοληστερόλης αυξάνονται κατά την κύηση, με την HDL να φτάνει στο μέγιστο κατά το μέσο της εγκυμοσύνης και στη συνέχεια να μειώνεται στο τρίτο τρίμηνο. Υψηλά επίπεδα λιπιδίων κατά την εγκυμοσύνη έχουν συνδεθεί με μητρική υπέρταση, προεκλαμψία και διαβήτη κύησης. Η δυσλιπιδαιμία έχει επίσης αναγνωριστεί ως ισχυρός παράγοντας καρδιαγγειακής νόσου (CVD) σε μη εγκύους πληθυσμούς. Ωστόσο, η πιθανή συσχέτιση μεταξύ των μητρικών επιπέδων λιπιδίων στην εγκυμοσύνη και μετέπειτα εμφάνισης δυσλιπιδαιμίας έχει λάβει ελάχιστη προσοχή, παρότι είναι εύλογη. Αν διαγνωστεί έγκαιρα, η δυσλιπιδαιμία μπορεί να αντιμετωπιστεί μέσω αλλαγών στον τρόπο ζωής και, όπου ενδείκνυται, μέσω φαρμακευτικής αγωγής, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο εμφάνισης αθηροσκληρωτικής καρδιαγγειακής νόσου (ASCVD) στο μέλλον. Επιπλέον, η υγεία της μητέρας πριν τη σύλληψη ή στα πρώιμα στάδια της κύησης μπορεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη μεταβολικών διαταραχών αργότερα στην εγκυμοσύνη, συμπεριλαμβανομένου του διαβήτη κύησης (GDM) . Συνεπώς, η εγκυμοσύνη έχει αναδειχθεί ως ένα σημαντικό \"παράθυρο\" για την έγκαιρη ανίχνευση μελλοντικού κινδύνου υπέρτασης και καρδιαγγειακής νόσου, καθώς και πιθανής μελλοντικής δυσλιπιδαιμίας.","abstract_html":"Η δυσλιπιδαιμία κατά την εγκυμοσύνη παρουσιάζει μοναδικές κλινικές προκλήσεις, λόγω των επιπτώσεών της στην υγεία της μητέρας και του εμβρύου. Σε φυσιολογικές εγκυμοσύνες, οι συγκεντρώσεις λιπιδίων αυξάνονται με την πρόοδο της κύησης. Σε σύγκριση με τα επίπεδα πριν την εγκυμοσύνη, η ολική χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια μπορεί να αυξηθούν έως και τετραπλάσια κατά το τρίτο τρίμηνο, αλλά συνήθως επανέρχονται στα προ της εγκυμοσύνης επίπεδα, εντός του πρώτου μήνα μετά τον τοκετό. Παρόμοια, τα επίπεδα τόσο της HDL όσο και της LDL χοληστερόλης αυξάνονται κατά την κύηση, με την HDL να φτάνει στο μέγιστο κατά το μέσο της εγκυμοσύνης και στη συνέχεια να μειώνεται στο τρίτο τρίμηνο. Υψηλά επίπεδα λιπιδίων κατά την εγκυμοσύνη έχουν συνδεθεί με μητρική υπέρταση, προεκλαμψία και διαβήτη κύησης. Η δυσλιπιδαιμία έχει επίσης αναγνωριστεί ως ισχυρός παράγοντας καρδιαγγειακής νόσου (CVD) σε μη εγκύους πληθυσμούς. Ωστόσο, η πιθανή συσχέτιση μεταξύ των μητρικών επιπέδων λιπιδίων στην εγκυμοσύνη και μετέπειτα εμφάνισης δυσλιπιδαιμίας έχει λάβει ελάχιστη προσοχή, παρότι είναι εύλογη. Αν διαγνωστεί έγκαιρα, η δυσλιπιδαιμία μπορεί να αντιμετωπιστεί μέσω αλλαγών στον τρόπο ζωής και, όπου ενδείκνυται, μέσω φαρμακευτικής αγωγής, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο εμφάνισης αθηροσκληρωτικής καρδιαγγειακής νόσου (ASCVD) στο μέλλον. Επιπλέον, η υγεία της μητέρας πριν τη σύλληψη ή στα πρώιμα στάδια της κύησης μπορεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη μεταβολικών διαταραχών αργότερα στην εγκυμοσύνη, συμπεριλαμβανομένου του διαβήτη κύησης (GDM) . Συνεπώς, η εγκυμοσύνη έχει αναδειχθεί ως ένα σημαντικό &quot;παράθυρο&quot; για την έγκαιρη ανίχνευση μελλοντικού κινδύνου υπέρτασης και καρδιαγγειακής νόσου, καθώς και πιθανής μελλοντικής δυσλιπιδαιμίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Καπετανάκης Νικόλαος","Kapetanakis Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5421550"],"render_values":[{"text":"uoadl:5421550","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421550","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421550","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5421550","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καπετανάκης Νικόλαος","Kapetanakis Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5421550","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421550"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η δυσλιπιδαιμία κατά την εγκυμοσύνη παρουσιάζει μοναδικές κλινικές προκλήσεις, λόγω των επιπτώσεών της στην υγεία της μητέρας και του εμβρύου. Σε φυσιολογικές εγκυμοσύνες, οι συγκεντρώσεις λιπιδίων αυξάνονται με την πρόοδο της κύησης. Σε σύγκριση με τα επίπεδα πριν την εγκυμοσύνη, η ολική χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια μπορεί να αυξηθούν έως και τετραπλάσια κατά το τρίτο τρίμηνο, αλλά συνήθως επανέρχονται στα προ της εγκυμοσύνης επίπεδα, εντός του πρώτου μήνα μετά τον τοκετό. Παρόμοια, τα επίπεδα τόσο της HDL όσο και της LDL χοληστερόλης αυξάνονται κατά την κύηση, με την HDL να φτάνει στο μέγιστο κατά το μέσο της εγκυμοσύνης και στη συνέχεια να μειώνεται στο τρίτο τρίμηνο. Υψηλά επίπεδα λιπιδίων κατά την εγκυμοσύνη έχουν συνδεθεί με μητρική υπέρταση, προεκλαμψία και διαβήτη κύησης. Η δυσλιπιδαιμία έχει επίσης αναγνωριστεί ως ισχυρός παράγοντας καρδιαγγειακής νόσου (CVD) σε μη εγκύους πληθυσμούς. Ωστόσο, η πιθανή συσχέτιση μεταξύ των μητρικών επιπέδων λιπιδίων στην εγκυμοσύνη και μετέπειτα εμφάνισης δυσλιπιδαιμίας έχει λάβει ελάχιστη προσοχή, παρότι είναι εύλογη. Αν διαγνωστεί έγκαιρα, η δυσλιπιδαιμία μπορεί να αντιμετωπιστεί μέσω αλλαγών στον τρόπο ζωής και, όπου ενδείκνυται, μέσω φαρμακευτικής αγωγής, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο εμφάνισης αθηροσκληρωτικής καρδιαγγειακής νόσου (ASCVD) στο μέλλον. Επιπλέον, η υγεία της μητέρας πριν τη σύλληψη ή στα πρώιμα στάδια της κύησης μπορεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη μεταβολικών διαταραχών αργότερα στην εγκυμοσύνη, συμπεριλαμβανομένου του διαβήτη κύησης (GDM) . Συνεπώς, η εγκυμοσύνη έχει αναδειχθεί ως ένα σημαντικό \"παράθυρο\" για την έγκαιρη ανίχνευση μελλοντικού κινδύνου υπέρτασης και καρδιαγγειακής νόσου, καθώς και πιθανής μελλοντικής δυσλιπιδαιμίας.","Dyslipidemia during pregnancy represents a distinct clinical challenge, due to its potential impact on both maternal and fetal health. In normal pregnancies, lipid concentrations progressively increase as a physiological adaptation to meet the elevated energy demands of gestation. Compared to pre-pregnancy levels, total cholesterol and triglyceride concentrations can rise up to fourfold by the third trimester, typically returning to baseline within the first month postpartum. Concurrently, HDL and LDL cholesterol levels also increase, with HDL peaking in mid-pregnancy and declining during the third trimester. Elevated lipid levels during pregnancy have been associated with maternal hypertension, preeclampsia, and gestational diabetes—conditions that carry significant risks for short- and long-term complications. While dyslipidemia is a well-established predictor of cardiovascular disease (CVD) in the general population, the potential link between maternal lipid levels during pregnancy and future dyslipidemia or metabolic syndrome has received limited research attention, despite its biological plausibility. Early detection and management of dyslipidemia through lifestyle interventions—and pharmacological treatment when indicated—can reduce the risk of future atherosclerotic cardiovascular disease (ASCVD). Moreover, maternal health status before conception or in early pregnancy plays a crucial role in the development of metabolic disorders during gestation, such as gestational diabetes mellitus (GDM). Therefore, pregnancy serves as a critical diagnostic “window of opportunity” for identifying women at increased long-term cardiometabolic risk."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανασκόπηση μοριακών, επιγενετικών αλλαγών των δισλιπιδαιμιων στην εγκυμοσύνη και οι κλινικές επιπτώσεις τους"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καπετανάκης Νικόλαος","Kapetanakis Nikolaos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η δυσλιπιδαιμία κατά την εγκυμοσύνη παρουσιάζει μοναδικές κλινικές προκλήσεις, λόγω των επιπτώσεών της στην υγεία της μητέρας και του εμβρύου. Σε φυσιολογικές εγκυμοσύνες, οι συγκεντρώσεις λιπιδίων αυξάνονται με την πρόοδο της κύησης. Σε σύγκριση με τα επίπεδα πριν την εγκυμοσύνη, η ολική χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια μπορεί να αυξηθούν έως και τετραπλάσια κατά το τρίτο τρίμηνο, αλλά συνήθως επανέρχονται στα προ της εγκυμοσύνης επίπεδα, εντός του πρώτου μήνα μετά τον τοκετό. Παρόμοια, τα επίπεδα τόσο της HDL όσο και της LDL χοληστερόλης αυξάνονται κατά την κύηση, με την HDL να φτάνει στο μέγιστο κατά το μέσο της εγκυμοσύνης και στη συνέχεια να μειώνεται στο τρίτο τρίμηνο. Υψηλά επίπεδα λιπιδίων κατά την εγκυμοσύνη έχουν συνδεθεί με μητρική υπέρταση, προεκλαμψία και διαβήτη κύησης. Η δυσλιπιδαιμία έχει επίσης αναγνωριστεί ως ισχυρός παράγοντας καρδιαγγειακής νόσου (CVD) σε μη εγκύους πληθυσμούς. Ωστόσο, η πιθανή συσχέτιση μεταξύ των μητρικών επιπέδων λιπιδίων στην εγκυμοσύνη και μετέπειτα εμφάνισης δυσλιπιδαιμίας έχει λάβει ελάχιστη προσοχή, παρότι είναι εύλογη. Αν διαγνωστεί έγκαιρα, η δυσλιπιδαιμία μπορεί να αντιμετωπιστεί μέσω αλλαγών στον τρόπο ζωής και, όπου ενδείκνυται, μέσω φαρμακευτικής αγωγής, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο εμφάνισης αθηροσκληρωτικής καρδιαγγειακής νόσου (ASCVD) στο μέλλον. Επιπλέον, η υγεία της μητέρας πριν τη σύλληψη ή στα πρώιμα στάδια της κύησης μπορεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη μεταβολικών διαταραχών αργότερα στην εγκυμοσύνη, συμπεριλαμβανομένου του διαβήτη κύησης (GDM) . Συνεπώς, η εγκυμοσύνη έχει αναδειχθεί ως ένα σημαντικό \"παράθυρο\" για την έγκαιρη ανίχνευση μελλοντικού κινδύνου υπέρτασης και καρδιαγγειακής νόσου, καθώς και πιθανής μελλοντικής δυσλιπιδαιμίας.","Dyslipidemia during pregnancy represents a distinct clinical challenge, due to its potential impact on both maternal and fetal health. In normal pregnancies, lipid concentrations progressively increase as a physiological adaptation to meet the elevated energy demands of gestation. Compared to pre-pregnancy levels, total cholesterol and triglyceride concentrations can rise up to fourfold by the third trimester, typically returning to baseline within the first month postpartum. Concurrently, HDL and LDL cholesterol levels also increase, with HDL peaking in mid-pregnancy and declining during the third trimester. Elevated lipid levels during pregnancy have been associated with maternal hypertension, preeclampsia, and gestational diabetes—conditions that carry significant risks for short- and long-term complications. While dyslipidemia is a well-established predictor of cardiovascular disease (CVD) in the general population, the potential link between maternal lipid levels during pregnancy and future dyslipidemia or metabolic syndrome has received limited research attention, despite its biological plausibility. Early detection and management of dyslipidemia through lifestyle interventions—and pharmacological treatment when indicated—can reduce the risk of future atherosclerotic cardiovascular disease (ASCVD). Moreover, maternal health status before conception or in early pregnancy plays a crucial role in the development of metabolic disorders during gestation, such as gestational diabetes mellitus (GDM). Therefore, pregnancy serves as a critical diagnostic “window of opportunity” for identifying women at increased long-term cardiometabolic risk."],"dc:identifier":["uoadl:5421550","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421550"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ανασκόπηση μοριακών, επιγενετικών αλλαγών των δισλιπιδαιμιων στην εγκυμοσύνη και οι κλινικές επιπτώσεις τους"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:09Z"}