{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5421565"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5421565","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η σχέση ανάμεσα σε γονικές πρακτικές και το άγχος μαθητών με αναπτυξιακές διαταραχές και μαθησιακές δυσκολίες","abstract":"Η παρούσα μελέτη διερευνά τη σχέση μεταξύ των γονικών πρακτικών και του άγχους σε μαθητές σχολικής ηλικίας με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ), Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής-Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) ή μαθησιακές δυσκολίες. Συγκεκριμένα, εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο γονείς, εκπαιδευτικοί και θεραπευτές (ψυχολόγοι, ειδικοί παιδαγωγοί και εργοθεραπευτές) αντιλαμβάνονται το άγχος των παιδιών, καθώς και στον ρόλο που ενδέχεται να διαδραματίζουν οι γονικές πρακτικές που υιοθετούνται στην εμφάνιση, τη διαχείριση ή τη μείωση των αγχογόνων εμπειριών των παιδιών. Για την υλοποίηση της έρευνας υιοθετήθηκε ποιοτική ερευνητική προσέγγιση, προκειμένου να διερευνηθούν σε βάθος οι εμπειρίες και οι ερμηνείες των συμμετεχόντων. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων με γονείς, εκπαιδευτικούς και θεραπευτές που εμπλέκονται στην καθημερινότητα παιδιών με αναπτυξιακές και μαθησιακές δυσκολίες. Η επεξεργασία των δεδομένων έγινε με θεματική ανάλυση, μέσω της οποίας αναδείχθηκαν τα βασικά θέματα και επαναλαμβανόμενα μοτίβα στις αφηγήσεις των συμμετεχόντων. Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν ότι το άγχος των παιδιών γίνεται αντιληπτό ως ένα πολυδιάστατο φαινόμενο, το οποίο επηρεάζεται από αναπτυξιακά χαρακτηριστικά, σχολικές απαιτήσεις, κοινωνικές αλληλεπιδράσεις, αισθητηριακές ευαισθησίες και ευρύτερες περιβαλλοντικές συνθήκες. Οι συμμετέχοντες υπογράμμισαν τη θετική συμβολή πρακτικών όπως η συναισθηματική διαθεσιμότητα, η κατανόηση, η συνέπεια και η ενθάρρυνση στη συναισθηματική ρύθμιση και στο αίσθημα ασφάλειας των παιδιών. Αντίθετα, πρακτικές που χαρακτηρίζονται από υπερπροστασία, υπερβολικό έλεγχο, ασυνέπεια ή αυξημένες απαιτήσεις ενδέχεται να ενισχύουν το άγχος των παιδιών. Αναδείχθηκε επίσης η αμφίδρομη σχέση μεταξύ του γονικού και του παιδικού άγχους, καθώς και η σημασία της αποτελεσματικής συνεργασίας μεταξύ οικογένειας, σχολείου και θεραπευτικών υπηρεσιών. Εντοπίστηκε η ανάγκη ανάπτυξης ολιστικών και συστημικών μορφών υποστήριξης, οι οποίες θα ανταποκρίνονται στις συναισθηματικές ανάγκες των παιδιών αλλά και στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι οικογένειες και οι επαγγελματίες που τα πλαισιώνουν.","abstract_html":"Η παρούσα μελέτη διερευνά τη σχέση μεταξύ των γονικών πρακτικών και του άγχους σε μαθητές σχολικής ηλικίας με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ), Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής-Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) ή μαθησιακές δυσκολίες. Συγκεκριμένα, εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο γονείς, εκπαιδευτικοί και θεραπευτές (ψυχολόγοι, ειδικοί παιδαγωγοί και εργοθεραπευτές) αντιλαμβάνονται το άγχος των παιδιών, καθώς και στον ρόλο που ενδέχεται να διαδραματίζουν οι γονικές πρακτικές που υιοθετούνται στην εμφάνιση, τη διαχείριση ή τη μείωση των αγχογόνων εμπειριών των παιδιών. Για την υλοποίηση της έρευνας υιοθετήθηκε ποιοτική ερευνητική προσέγγιση, προκειμένου να διερευνηθούν σε βάθος οι εμπειρίες και οι ερμηνείες των συμμετεχόντων. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων με γονείς, εκπαιδευτικούς και θεραπευτές που εμπλέκονται στην καθημερινότητα παιδιών με αναπτυξιακές και μαθησιακές δυσκολίες. Η επεξεργασία των δεδομένων έγινε με θεματική ανάλυση, μέσω της οποίας αναδείχθηκαν τα βασικά θέματα και επαναλαμβανόμενα μοτίβα στις αφηγήσεις των συμμετεχόντων. Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν ότι το άγχος των παιδιών γίνεται αντιληπτό ως ένα πολυδιάστατο φαινόμενο, το οποίο επηρεάζεται από αναπτυξιακά χαρακτηριστικά, σχολικές απαιτήσεις, κοινωνικές αλληλεπιδράσεις, αισθητηριακές ευαισθησίες και ευρύτερες περιβαλλοντικές συνθήκες. Οι συμμετέχοντες υπογράμμισαν τη θετική συμβολή πρακτικών όπως η συναισθηματική διαθεσιμότητα, η κατανόηση, η συνέπεια και η ενθάρρυνση στη συναισθηματική ρύθμιση και στο αίσθημα ασφάλειας των παιδιών. Αντίθετα, πρακτικές που χαρακτηρίζονται από υπερπροστασία, υπερβολικό έλεγχο, ασυνέπεια ή αυξημένες απαιτήσεις ενδέχεται να ενισχύουν το άγχος των παιδιών. Αναδείχθηκε επίσης η αμφίδρομη σχέση μεταξύ του γονικού και του παιδικού άγχους, καθώς και η σημασία της αποτελεσματικής συνεργασίας μεταξύ οικογένειας, σχολείου και θεραπευτικών υπηρεσιών. Εντοπίστηκε η ανάγκη ανάπτυξης ολιστικών και συστημικών μορφών υποστήριξης, οι οποίες θα ανταποκρίνονται στις συναισθηματικές ανάγκες των παιδιών αλλά και στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι οικογένειες και οι επαγγελματίες που τα πλαισιώνουν.","abstract_has_math":false,"creators":["ΚΑΛΤΙΚΟΠΟΥΛΟΥ ΜΥΡΤΩ","KALTIKOPOULOU MYRTO"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:09Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5421565"],"render_values":[{"text":"uoadl:5421565","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421565","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421565","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5421565","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΚΑΛΤΙΚΟΠΟΥΛΟΥ ΜΥΡΤΩ","KALTIKOPOULOU MYRTO"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5421565","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421565"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μελέτη διερευνά τη σχέση μεταξύ των γονικών πρακτικών και του άγχους σε μαθητές σχολικής ηλικίας με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ), Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής-Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) ή μαθησιακές δυσκολίες. Συγκεκριμένα, εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο γονείς, εκπαιδευτικοί και θεραπευτές (ψυχολόγοι, ειδικοί παιδαγωγοί και εργοθεραπευτές) αντιλαμβάνονται το άγχος των παιδιών, καθώς και στον ρόλο που ενδέχεται να διαδραματίζουν οι γονικές πρακτικές που υιοθετούνται στην εμφάνιση, τη διαχείριση ή τη μείωση των αγχογόνων εμπειριών των παιδιών. Για την υλοποίηση της έρευνας υιοθετήθηκε ποιοτική ερευνητική προσέγγιση, προκειμένου να διερευνηθούν σε βάθος οι εμπειρίες και οι ερμηνείες των συμμετεχόντων. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων με γονείς, εκπαιδευτικούς και θεραπευτές που εμπλέκονται στην καθημερινότητα παιδιών με αναπτυξιακές και μαθησιακές δυσκολίες. Η επεξεργασία των δεδομένων έγινε με θεματική ανάλυση, μέσω της οποίας αναδείχθηκαν τα βασικά θέματα και επαναλαμβανόμενα μοτίβα στις αφηγήσεις των συμμετεχόντων. Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν ότι το άγχος των παιδιών γίνεται αντιληπτό ως ένα πολυδιάστατο φαινόμενο, το οποίο επηρεάζεται από αναπτυξιακά χαρακτηριστικά, σχολικές απαιτήσεις, κοινωνικές αλληλεπιδράσεις, αισθητηριακές ευαισθησίες και ευρύτερες περιβαλλοντικές συνθήκες. Οι συμμετέχοντες υπογράμμισαν τη θετική συμβολή πρακτικών όπως η συναισθηματική διαθεσιμότητα, η κατανόηση, η συνέπεια και η ενθάρρυνση στη συναισθηματική ρύθμιση και στο αίσθημα ασφάλειας των παιδιών. Αντίθετα, πρακτικές που χαρακτηρίζονται από υπερπροστασία, υπερβολικό έλεγχο, ασυνέπεια ή αυξημένες απαιτήσεις ενδέχεται να ενισχύουν το άγχος των παιδιών. Αναδείχθηκε επίσης η αμφίδρομη σχέση μεταξύ του γονικού και του παιδικού άγχους, καθώς και η σημασία της αποτελεσματικής συνεργασίας μεταξύ οικογένειας, σχολείου και θεραπευτικών υπηρεσιών. Εντοπίστηκε η ανάγκη ανάπτυξης ολιστικών και συστημικών μορφών υποστήριξης, οι οποίες θα ανταποκρίνονται στις συναισθηματικές ανάγκες των παιδιών αλλά και στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι οικογένειες και οι επαγγελματίες που τα πλαισιώνουν.","The present study explores the relationship between parenting practices and anxiety in school-aged children with Αutism Spectrum Disorder, Attention Deficit Hyperactivity Disorder or learning difficulties. The study focuses on the ways in which parents, teachers, and psychologists, special educators or occupational therapists perceive children’s anxiety, as well as on the role that everyday parenting practices may play in the emergence, management, or alleviation of anxiety experiences. A qualitative research approach was adopted in order to achieve in deep understanding of participants experiences and interpretations. Data were collected through semi-structured interviews with parents, educators, and therapists who are involved in the daily lives of children with developmental difficulties. Thematic analysis was employed to identify themes and patterns within participants’ narratives. The findings indicate that children’s anxiety is perceived as a multidimensional phenomenon, influenced by developmental characteristics, school demands, social interactions, sensory sensitivities, and broader environmental conditions. Participants highlighted that supportive parenting practices: emotional availability, understanding, consistency, and encouragement may contribute positively to children’s emotional regulation and sense of security. In contrast, overprotective, controlling, inconsistent, or highly demanding practices were perceived as factors that may intensify children’s anxiety. The study emphasizes the bidirectional relationship between parental anxiety and children’s anxiety as well as the importance of effective collaboration among family, school, and therapeutic services. Overall, the findings underline the need for holistic and systemic forms of support that address both the emotional needs of children and the challenges faced by families and professionals."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η σχέση ανάμεσα σε γονικές πρακτικές και το άγχος μαθητών με αναπτυξιακές διαταραχές και μαθησιακές δυσκολίες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΚΑΛΤΙΚΟΠΟΥΛΟΥ ΜΥΡΤΩ","KALTIKOPOULOU MYRTO"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα μελέτη διερευνά τη σχέση μεταξύ των γονικών πρακτικών και του άγχους σε μαθητές σχολικής ηλικίας με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ), Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής-Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) ή μαθησιακές δυσκολίες. Συγκεκριμένα, εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο γονείς, εκπαιδευτικοί και θεραπευτές (ψυχολόγοι, ειδικοί παιδαγωγοί και εργοθεραπευτές) αντιλαμβάνονται το άγχος των παιδιών, καθώς και στον ρόλο που ενδέχεται να διαδραματίζουν οι γονικές πρακτικές που υιοθετούνται στην εμφάνιση, τη διαχείριση ή τη μείωση των αγχογόνων εμπειριών των παιδιών. Για την υλοποίηση της έρευνας υιοθετήθηκε ποιοτική ερευνητική προσέγγιση, προκειμένου να διερευνηθούν σε βάθος οι εμπειρίες και οι ερμηνείες των συμμετεχόντων. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων με γονείς, εκπαιδευτικούς και θεραπευτές που εμπλέκονται στην καθημερινότητα παιδιών με αναπτυξιακές και μαθησιακές δυσκολίες. Η επεξεργασία των δεδομένων έγινε με θεματική ανάλυση, μέσω της οποίας αναδείχθηκαν τα βασικά θέματα και επαναλαμβανόμενα μοτίβα στις αφηγήσεις των συμμετεχόντων. Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν ότι το άγχος των παιδιών γίνεται αντιληπτό ως ένα πολυδιάστατο φαινόμενο, το οποίο επηρεάζεται από αναπτυξιακά χαρακτηριστικά, σχολικές απαιτήσεις, κοινωνικές αλληλεπιδράσεις, αισθητηριακές ευαισθησίες και ευρύτερες περιβαλλοντικές συνθήκες. Οι συμμετέχοντες υπογράμμισαν τη θετική συμβολή πρακτικών όπως η συναισθηματική διαθεσιμότητα, η κατανόηση, η συνέπεια και η ενθάρρυνση στη συναισθηματική ρύθμιση και στο αίσθημα ασφάλειας των παιδιών. Αντίθετα, πρακτικές που χαρακτηρίζονται από υπερπροστασία, υπερβολικό έλεγχο, ασυνέπεια ή αυξημένες απαιτήσεις ενδέχεται να ενισχύουν το άγχος των παιδιών. Αναδείχθηκε επίσης η αμφίδρομη σχέση μεταξύ του γονικού και του παιδικού άγχους, καθώς και η σημασία της αποτελεσματικής συνεργασίας μεταξύ οικογένειας, σχολείου και θεραπευτικών υπηρεσιών. Εντοπίστηκε η ανάγκη ανάπτυξης ολιστικών και συστημικών μορφών υποστήριξης, οι οποίες θα ανταποκρίνονται στις συναισθηματικές ανάγκες των παιδιών αλλά και στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι οικογένειες και οι επαγγελματίες που τα πλαισιώνουν.","The present study explores the relationship between parenting practices and anxiety in school-aged children with Αutism Spectrum Disorder, Attention Deficit Hyperactivity Disorder or learning difficulties. The study focuses on the ways in which parents, teachers, and psychologists, special educators or occupational therapists perceive children’s anxiety, as well as on the role that everyday parenting practices may play in the emergence, management, or alleviation of anxiety experiences. A qualitative research approach was adopted in order to achieve in deep understanding of participants experiences and interpretations. Data were collected through semi-structured interviews with parents, educators, and therapists who are involved in the daily lives of children with developmental difficulties. Thematic analysis was employed to identify themes and patterns within participants’ narratives. The findings indicate that children’s anxiety is perceived as a multidimensional phenomenon, influenced by developmental characteristics, school demands, social interactions, sensory sensitivities, and broader environmental conditions. Participants highlighted that supportive parenting practices: emotional availability, understanding, consistency, and encouragement may contribute positively to children’s emotional regulation and sense of security. In contrast, overprotective, controlling, inconsistent, or highly demanding practices were perceived as factors that may intensify children’s anxiety. The study emphasizes the bidirectional relationship between parental anxiety and children’s anxiety as well as the importance of effective collaboration among family, school, and therapeutic services. Overall, the findings underline the need for holistic and systemic forms of support that address both the emotional needs of children and the challenges faced by families and professionals."],"dc:identifier":["uoadl:5421565","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421565"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Η σχέση ανάμεσα σε γονικές πρακτικές και το άγχος μαθητών με αναπτυξιακές διαταραχές και μαθησιακές δυσκολίες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:09Z"}