{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5421587"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5421587","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προγνωστικοί παράγοντες για λεμφαδενικές μεταστάσεις στο θηλώδες μικροκαρκίνωμα του θυρεοειδούς (PTMC)","abstract":"Υπόβαθρο και Στόχος: Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αύξηση στη συχνότητα του θηλώδους μικροκαρκινώματος του θυρεοειδούς (PTMC). Αν και οι περισσότεροι ασθενείς έχουν καλή πρόγνωση, ένα ποσοστό εμφανίζει μεταστάσεις στους λεμφαδένες (LNM), και οι παράγοντες κινδύνου δεν είναι ακόμη πλήρως αναγνωρισμένοι. Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνήσει τα κλινικοπαθολογικά χαρακτηριστικά που σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης LNM. Υλικά και Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε αναδρομική ανάλυση σε 170 ασθενείς με ιστολογικά επιβεβαιωμένο PTMC. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, ανάλογα με την παρουσία ή απουσία λεμφαδενικών μεταστάσεων, και συγκρίθηκαν τα κλινικά και ιστολογικά τους χαρακτηριστικά. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν 133 γυναίκες και 37 άνδρες, με μέση ηλικία τα 47 έτη. Μεταστάσεις στους λεμφαδένες παρατηρήθηκαν στο 15,9% των ασθενών. Το μέσο μέγεθος του όγκου ήταν 5 mm, ενώ περίπου το ένα τρίτο των ασθενών παρουσίαζε πολυεστιακή νόσο. Διήθηση της κάψας του θυρεοειδούς (TCI) καταγράφηκε στο 22,9% των περιπτώσεων, ενώ εξωθυρεοειδική επέκταση (ETE) και οι επιθετικοί ιστολογικοί τύποι εμφανίζονταν λιγότερο συχνά (12.9% και 8.8% αντίστοιχα). Επιπλέον, 44 ασθενείς είχαν ιστορικό αυτοάνοσης θυρεοειδοπάθειας. Η μονοπαραγοντική ανάλυση έδειξε ότι ηλικία κάτω των 55 ετών, καθώς και η παρουσία TCI και ETE, σχετίζονταν με αυξημένο κίνδυνο λεμφαδενικών μεταστάσεων. Το μέγεθος όγκου άνω των 5 mm φάνηκε επίσης να αυξάνει τον κίνδυνο, χωρίς όμως να είναι στατιστικά ισχυρό. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η νεότερη ηλικία και η παρουσία TCI παρέμειναν οι σημαντικότεροι ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι νεότεροι ασθενείς με PTMC, ιδιαίτερα εκείνοι με ενδείξεις TCI ή ETE, χρειάζονται πιο προσεκτική αξιολόγηση για πιθανή λεμφαδενική νόσο. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ενδείκνυται στενότερη παρακολούθηση και, ενδεχομένως, πιο επιθετική χειρουργική αντιμετώπιση, όπως η λεμφαδενεκτομή.","abstract_html":"Υπόβαθρο και Στόχος: Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αύξηση στη συχνότητα του θηλώδους μικροκαρκινώματος του θυρεοειδούς (PTMC). Αν και οι περισσότεροι ασθενείς έχουν καλή πρόγνωση, ένα ποσοστό εμφανίζει μεταστάσεις στους λεμφαδένες (LNM), και οι παράγοντες κινδύνου δεν είναι ακόμη πλήρως αναγνωρισμένοι. Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνήσει τα κλινικοπαθολογικά χαρακτηριστικά που σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης LNM. Υλικά και Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε αναδρομική ανάλυση σε 170 ασθενείς με ιστολογικά επιβεβαιωμένο PTMC. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, ανάλογα με την παρουσία ή απουσία λεμφαδενικών μεταστάσεων, και συγκρίθηκαν τα κλινικά και ιστολογικά τους χαρακτηριστικά. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν 133 γυναίκες και 37 άνδρες, με μέση ηλικία τα 47 έτη. Μεταστάσεις στους λεμφαδένες παρατηρήθηκαν στο 15,9% των ασθενών. Το μέσο μέγεθος του όγκου ήταν 5 mm, ενώ περίπου το ένα τρίτο των ασθενών παρουσίαζε πολυεστιακή νόσο. Διήθηση της κάψας του θυρεοειδούς (TCI) καταγράφηκε στο 22,9% των περιπτώσεων, ενώ εξωθυρεοειδική επέκταση (ETE) και οι επιθετικοί ιστολογικοί τύποι εμφανίζονταν λιγότερο συχνά (12.9% και 8.8% αντίστοιχα). Επιπλέον, 44 ασθενείς είχαν ιστορικό αυτοάνοσης θυρεοειδοπάθειας. Η μονοπαραγοντική ανάλυση έδειξε ότι ηλικία κάτω των 55 ετών, καθώς και η παρουσία TCI και ETE, σχετίζονταν με αυξημένο κίνδυνο λεμφαδενικών μεταστάσεων. Το μέγεθος όγκου άνω των 5 mm φάνηκε επίσης να αυξάνει τον κίνδυνο, χωρίς όμως να είναι στατιστικά ισχυρό. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η νεότερη ηλικία και η παρουσία TCI παρέμειναν οι σημαντικότεροι ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι νεότεροι ασθενείς με PTMC, ιδιαίτερα εκείνοι με ενδείξεις TCI ή ETE, χρειάζονται πιο προσεκτική αξιολόγηση για πιθανή λεμφαδενική νόσο. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ενδείκνυται στενότερη παρακολούθηση και, ενδεχομένως, πιο επιθετική χειρουργική αντιμετώπιση, όπως η λεμφαδενεκτομή.","abstract_has_math":false,"creators":["Βιολέτης Οδυσσεύς","Violetis Odyssefs"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5421587"],"render_values":[{"text":"uoadl:5421587","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421587","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421587","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5421587","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βιολέτης Οδυσσεύς","Violetis Odyssefs"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5421587","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421587"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Υπόβαθρο και Στόχος: Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αύξηση στη συχνότητα του θηλώδους μικροκαρκινώματος του θυρεοειδούς (PTMC). Αν και οι περισσότεροι ασθενείς έχουν καλή πρόγνωση, ένα ποσοστό εμφανίζει μεταστάσεις στους λεμφαδένες (LNM), και οι παράγοντες κινδύνου δεν είναι ακόμη πλήρως αναγνωρισμένοι. Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνήσει τα κλινικοπαθολογικά χαρακτηριστικά που σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης LNM. Υλικά και Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε αναδρομική ανάλυση σε 170 ασθενείς με ιστολογικά επιβεβαιωμένο PTMC. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, ανάλογα με την παρουσία ή απουσία λεμφαδενικών μεταστάσεων, και συγκρίθηκαν τα κλινικά και ιστολογικά τους χαρακτηριστικά. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν 133 γυναίκες και 37 άνδρες, με μέση ηλικία τα 47 έτη. Μεταστάσεις στους λεμφαδένες παρατηρήθηκαν στο 15,9% των ασθενών. Το μέσο μέγεθος του όγκου ήταν 5 mm, ενώ περίπου το ένα τρίτο των ασθενών παρουσίαζε πολυεστιακή νόσο. Διήθηση της κάψας του θυρεοειδούς (TCI) καταγράφηκε στο 22,9% των περιπτώσεων, ενώ εξωθυρεοειδική επέκταση (ETE) και οι επιθετικοί ιστολογικοί τύποι εμφανίζονταν λιγότερο συχνά (12.9% και 8.8% αντίστοιχα). Επιπλέον, 44 ασθενείς είχαν ιστορικό αυτοάνοσης θυρεοειδοπάθειας. Η μονοπαραγοντική ανάλυση έδειξε ότι ηλικία κάτω των 55 ετών, καθώς και η παρουσία TCI και ETE, σχετίζονταν με αυξημένο κίνδυνο λεμφαδενικών μεταστάσεων. Το μέγεθος όγκου άνω των 5 mm φάνηκε επίσης να αυξάνει τον κίνδυνο, χωρίς όμως να είναι στατιστικά ισχυρό. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η νεότερη ηλικία και η παρουσία TCI παρέμειναν οι σημαντικότεροι ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι νεότεροι ασθενείς με PTMC, ιδιαίτερα εκείνοι με ενδείξεις TCI ή ETE, χρειάζονται πιο προσεκτική αξιολόγηση για πιθανή λεμφαδενική νόσο. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ενδείκνυται στενότερη παρακολούθηση και, ενδεχομένως, πιο επιθετική χειρουργική αντιμετώπιση, όπως η λεμφαδενεκτομή.","Background and Aim: Recently, cases of papillary thyroid microcarcinoma (PTMC) have been rising. While many patients have a favorable prognosis, a subset of them develop lymph node metastases (LNM), and the factors that increase this risk are still not fully understood. This study was conducted to identify clinical and pathological features that may help predict which PTMC patients are more likely to develop LNM. Materials and Methods: We conducted a retrospective study of 170 patients diagnosed with PTMC. The group was divided based on whether LNM were present or not. Clinical and histological characteristics were compared. Results: The study included 133 women and 37 men, with an average age of 47 years. LNM were found in 15.9% of patients. The median tumor size was 5 mm, and about one-third of patients had multifocal tumors. Thyroid capsular invasion (TCI) was observed in nearly 23% of cases, while extrathyroidal extension (ETE) and aggressive tumor variants were less common (12.9% and 8.8%, respectively). Additionally, 44 patients had a history of autoimmune thyroid disease. Univariate analysis showed that patients younger than 55 years, as well as those with TCI or ETE, had a significantly higher risk of LNM. Tumor size greater than 5 mm also appeared to increase the risk of LNM, although the association was borderline and not statistically significant. After accounting for all factors in a multivariate analysis, younger age and the presence of TCI remained the strongest independent predictors of LNM. Conclusion: These findings suggest that younger patients with PTMC, especially those showing signs of TCI or ETE, should be evaluated more carefully for possible lymph node involvement. Such patients may benefit from closer follow-up and, in some cases, more aggressive surgical management, including lymph node removal."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προγνωστικοί παράγοντες για λεμφαδενικές μεταστάσεις στο θηλώδες μικροκαρκίνωμα του θυρεοειδούς (PTMC)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βιολέτης Οδυσσεύς","Violetis Odyssefs"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Υπόβαθρο και Στόχος: Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αύξηση στη συχνότητα του θηλώδους μικροκαρκινώματος του θυρεοειδούς (PTMC). Αν και οι περισσότεροι ασθενείς έχουν καλή πρόγνωση, ένα ποσοστό εμφανίζει μεταστάσεις στους λεμφαδένες (LNM), και οι παράγοντες κινδύνου δεν είναι ακόμη πλήρως αναγνωρισμένοι. Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνήσει τα κλινικοπαθολογικά χαρακτηριστικά που σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης LNM. Υλικά και Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε αναδρομική ανάλυση σε 170 ασθενείς με ιστολογικά επιβεβαιωμένο PTMC. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, ανάλογα με την παρουσία ή απουσία λεμφαδενικών μεταστάσεων, και συγκρίθηκαν τα κλινικά και ιστολογικά τους χαρακτηριστικά. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν 133 γυναίκες και 37 άνδρες, με μέση ηλικία τα 47 έτη. Μεταστάσεις στους λεμφαδένες παρατηρήθηκαν στο 15,9% των ασθενών. Το μέσο μέγεθος του όγκου ήταν 5 mm, ενώ περίπου το ένα τρίτο των ασθενών παρουσίαζε πολυεστιακή νόσο. Διήθηση της κάψας του θυρεοειδούς (TCI) καταγράφηκε στο 22,9% των περιπτώσεων, ενώ εξωθυρεοειδική επέκταση (ETE) και οι επιθετικοί ιστολογικοί τύποι εμφανίζονταν λιγότερο συχνά (12.9% και 8.8% αντίστοιχα). Επιπλέον, 44 ασθενείς είχαν ιστορικό αυτοάνοσης θυρεοειδοπάθειας. Η μονοπαραγοντική ανάλυση έδειξε ότι ηλικία κάτω των 55 ετών, καθώς και η παρουσία TCI και ETE, σχετίζονταν με αυξημένο κίνδυνο λεμφαδενικών μεταστάσεων. Το μέγεθος όγκου άνω των 5 mm φάνηκε επίσης να αυξάνει τον κίνδυνο, χωρίς όμως να είναι στατιστικά ισχυρό. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η νεότερη ηλικία και η παρουσία TCI παρέμειναν οι σημαντικότεροι ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι νεότεροι ασθενείς με PTMC, ιδιαίτερα εκείνοι με ενδείξεις TCI ή ETE, χρειάζονται πιο προσεκτική αξιολόγηση για πιθανή λεμφαδενική νόσο. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ενδείκνυται στενότερη παρακολούθηση και, ενδεχομένως, πιο επιθετική χειρουργική αντιμετώπιση, όπως η λεμφαδενεκτομή.","Background and Aim: Recently, cases of papillary thyroid microcarcinoma (PTMC) have been rising. While many patients have a favorable prognosis, a subset of them develop lymph node metastases (LNM), and the factors that increase this risk are still not fully understood. This study was conducted to identify clinical and pathological features that may help predict which PTMC patients are more likely to develop LNM. Materials and Methods: We conducted a retrospective study of 170 patients diagnosed with PTMC. The group was divided based on whether LNM were present or not. Clinical and histological characteristics were compared. Results: The study included 133 women and 37 men, with an average age of 47 years. LNM were found in 15.9% of patients. The median tumor size was 5 mm, and about one-third of patients had multifocal tumors. Thyroid capsular invasion (TCI) was observed in nearly 23% of cases, while extrathyroidal extension (ETE) and aggressive tumor variants were less common (12.9% and 8.8%, respectively). Additionally, 44 patients had a history of autoimmune thyroid disease. Univariate analysis showed that patients younger than 55 years, as well as those with TCI or ETE, had a significantly higher risk of LNM. Tumor size greater than 5 mm also appeared to increase the risk of LNM, although the association was borderline and not statistically significant. After accounting for all factors in a multivariate analysis, younger age and the presence of TCI remained the strongest independent predictors of LNM. Conclusion: These findings suggest that younger patients with PTMC, especially those showing signs of TCI or ETE, should be evaluated more carefully for possible lymph node involvement. Such patients may benefit from closer follow-up and, in some cases, more aggressive surgical management, including lymph node removal."],"dc:identifier":["uoadl:5421587","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421587"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Προγνωστικοί παράγοντες για λεμφαδενικές μεταστάσεις στο θηλώδες μικροκαρκίνωμα του θυρεοειδούς (PTMC)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:09Z"}