{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5421671"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5421671","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Calcium-modifying devices and patient outcomes: single-center experience from “Asklepeion” General Hospital of Voula / Έκβαση ασθενών υποβληθέντων σε επεμβάσεις με χρήση συσκευών τροποποίησης ασβεστίου. Η εμπείρια του Γ.Ν. «Ασκληπιείο» Βούλας","abstract":"Εισαγωγή: Η ασβεστοποίηση των στεφανιαίων αρτηριών αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις της σύγχρονης επεμβατικής καρδιολογίας. Οι βαριά ασβεστοποιημένες βλάβες δυσχεραίνουν την έκπτυξη του αεροθαλάμου, παρεμποδίζουν την προώθηση και εμφύτευση των ενδοστεφανιαίων προθέσεων και σχετίζονται ανεξάρτητα με αυξημένα ποσοστά θρόμβωσης stent, επαναστένωσης και μειζόνων ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών συμβαμάτων (MACE) μετά από διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση (PCI). Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο δεκαετιών, έχει αναπτυχθεί ένα διευρυνόμενο οπλοστάσιο συσκευών τροποποίησης ασβεστίου, που περιλαμβάνει την περιστροφική αθηρεκτομή (RA), την τροχιακή αθηρεκτομή (OA), την ενδαγγειακή λιθοτριψία (IVL), καθώς και εξειδικευμένες τεχνολογίες αεροθαλάμου, όπως τα μη συμμορφούμενα μπαλόνια υψηλής πίεσης (NC), τα μπαλόνια χάραξης (cutting balloon) και τα μπαλόνια κοπής (cutting ballon). Ενώ οι μεγάλες κλινικές μελέτες έχουν τεκμηριώσει την ασφάλεια και αποτελεσματικότητα αυτών των συσκευών, τα δεδομένα πραγματικής κλινικής πράξης από ευρωπαϊκά κέντρα παραμένουν περιορισμένα, ιδιαίτερα από κέντρα με χαμηλότερο όγκο επεμβάσεων. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αναδρομική αξιολόγηση των διαδικαστικών χαρακτηριστικών, των κλινικών εκβάσεων και των προγνωστικών παραγόντων ανεπιθύμητων συμβαμάτων που σχετίζονται με τη χρήση συσκευών τροποποίησης ασβεστίου στο Αιμοδυναμικό Εργαστήριο του Γενικού Νοσοκομείου «Ασκληπιείο Βούλας», καθώς και η σύγκριση των αποτελεσμάτων με δεδομένα της διεθνούς βιβλιογραφίας. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για μονοκεντρική, αναδρομική μελέτη παρατήρησης. Κατά την περίοδο από 1/2019 έως 12/2024, ταυτοποιήθηκαν στο μητρώο του νοσοκομείου, 125 ασθενείς. Το τελικό δείγμα αφορούσε 112 ασθενών (83,0% άνδρες, μέση ηλικία 71,9 ± 10,7 έτη) στους οποίους αντιμετωπίστηκαν 121 ασβεστοποιημένες βλάβες, αφού αποκλείστηκαν 13 (7 λόγω προηγούμενης αορτοστεφανιαίας παράκαμψης στο αγγείο-στόχο, 6 λόγω καρδιογενούς καταπληξίας). Οι κύριες στρατηγικές τροποποίησης ασβεστίου περιελάμβαναν ενδαγγειακή λιθοτριψία (25,9%), περιστροφική αθηρεκτομή (25,0%), μη συμμορφούμενα μπαλόνια υψηλής πίεσης (25,0%), cutting και scoring balloons (15,2%) και τροχιακή αθηρεκτομή (8,9%). Δεδομένα παρακολούθησης ήταν διαθέσιμα για 82 ασθενείς (73,2%), με διάμεση διάρκεια παρακολούθησης 34,2 μήνες (6-104 μήνες). Πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν το σύνθετο ποσοστό μείζονων καρδιαγγειακών συμβαμάτων, οριζόμενο ως θάνατος, έμφραγμα μυοκαρδίου (MI), αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή κλινικά καθοδηγούμενη επαναγγείωση. Τα δεδομένα υποβλήθηκαν σε στατιστική ανάλυση. Αποτελέσματα: Η αγγειακή προσπέλαση ήταν κατά κύριο λόγο κερκιδική (90,7% συνδυάζοντας δεξιά κερκιδική, αριστερά κερκιδική και ωλένια προσπέλαση). Το συχνότερα αντιμετωπιζόμενο αγγείο ήταν ο πρόσθιος κατιών κλάδος (39,7%), ακολουθούμενος από την περισπώμενη αρτηρία (18,2%) και τη δεξιά στεφανιαία αρτηρία (16,5%). Ενδαγγειακή απεικόνιση (IVUS ή OCT) χρησιμοποιήθηκε στο 6,2% των περιπτώσεων. Μεταξύ των 82 ασθενών με πλήρη δεδομένα παρακολούθησης, το σύνθετο ποσοστό MACE ανήλθε σε 19,5%. Η θνητότητα ήταν 1,2%, το έμφραγμα μυοκαρδίου 3,7%, ενώ δεν καταγράφηκαν αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια. Κλινικά καθοδηγούμενη επαναγγείωση παρατηρήθηκε στο 15,9% των ασθενών, αποτελώντας τον κύριο παράγοντα του σύνθετου καταληκτικού σημείου. Διαδικαστικές επιπλοκές σημειώθηκαν στο 3,7% των περιπτώσεων. Στη διερευνητική ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης, οι ακόλουθες μεταβλητές συσχετίστηκαν με αυξημένη πιθανότητα ανεπιθύμητων συμβαμάτων: παρουσία NSTEMI (OR 12,3, 95% CI 2,60–58,40, p = 0,002), θετικό σπινθηρογράφημα αιμάτωσης μυοκαρδίου (OR 10,7, 95% CI 2,48–46,10, p = 0,001), στηθάγχη (OR 5,3, 95% CI 1,21–22,81, p = 0,027), προσβολή στελέχους αριστερής στεφανιαίας (OR 4,6, 95% CI 1,41–15,00, p = 0,012), νόσος περισπώμενης αρτηρίας (OR 3,1, 95% CI 1,05–9,41, p = 0,041), χρήση μη συμμορφούμενων μπαλονιών (OR 7,2, 95% CI 2,33–22,06, p = 0,001) και ενδαγγειακή λιθοτριψία (OR 3,9, 95% CI 1,25–12,35, p = 0,019). Η στατιστική ανάλυση ανέδειξε τέσσερα διακριτά προφίλ ασθενών. Συμπεράσματα: Οι επεμβάσεις τροποποίησης ασβεστίου που πραγματοποιήθηκαν στο Γ.Ν. «Ασκληπιείο» Βούλας ήταν ασφαλείς, με χαμηλά ποσοστά θνητότητας και νοσηρότητας, συγκρίσιμα με τα διεθνή δεδομένα. Τα αποτελέσματα συνηγορούν στην ανάδειξη εξατομικευμένης προσέγγισης στην διαχείριση των ασβεστοποιημένων στεφανιαίων βλαβών σε συνθήκες πραγματικής κλινικής πράξης. Η μελέτη αναδεικνύει την ανάγκη χρήσης της ενδαγγειακής απεικόνισης με σκοπό την βελτίωση των αποτελεσμάτων σε αυτόν τον απαιτητικό πληθυσμό στεφανιαίων ασθενών.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η ασβεστοποίηση των στεφανιαίων αρτηριών αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις της σύγχρονης επεμβατικής καρδιολογίας. Οι βαριά ασβεστοποιημένες βλάβες δυσχεραίνουν την έκπτυξη του αεροθαλάμου, παρεμποδίζουν την προώθηση και εμφύτευση των ενδοστεφανιαίων προθέσεων και σχετίζονται ανεξάρτητα με αυξημένα ποσοστά θρόμβωσης stent, επαναστένωσης και μειζόνων ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών συμβαμάτων (MACE) μετά από διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση (PCI). Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο δεκαετιών, έχει αναπτυχθεί ένα διευρυνόμενο οπλοστάσιο συσκευών τροποποίησης ασβεστίου, που περιλαμβάνει την περιστροφική αθηρεκτομή (RA), την τροχιακή αθηρεκτομή (OA), την ενδαγγειακή λιθοτριψία (IVL), καθώς και εξειδικευμένες τεχνολογίες αεροθαλάμου, όπως τα μη συμμορφούμενα μπαλόνια υψηλής πίεσης (NC), τα μπαλόνια χάραξης (cutting balloon) και τα μπαλόνια κοπής (cutting ballon). Ενώ οι μεγάλες κλινικές μελέτες έχουν τεκμηριώσει την ασφάλεια και αποτελεσματικότητα αυτών των συσκευών, τα δεδομένα πραγματικής κλινικής πράξης από ευρωπαϊκά κέντρα παραμένουν περιορισμένα, ιδιαίτερα από κέντρα με χαμηλότερο όγκο επεμβάσεων. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αναδρομική αξιολόγηση των διαδικαστικών χαρακτηριστικών, των κλινικών εκβάσεων και των προγνωστικών παραγόντων ανεπιθύμητων συμβαμάτων που σχετίζονται με τη χρήση συσκευών τροποποίησης ασβεστίου στο Αιμοδυναμικό Εργαστήριο του Γενικού Νοσοκομείου «Ασκληπιείο Βούλας», καθώς και η σύγκριση των αποτελεσμάτων με δεδομένα της διεθνούς βιβλιογραφίας. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για μονοκεντρική, αναδρομική μελέτη παρατήρησης. Κατά την περίοδο από 1/2019 έως 12/2024, ταυτοποιήθηκαν στο μητρώο του νοσοκομείου, 125 ασθενείς. Το τελικό δείγμα αφορούσε 112 ασθενών (83,0% άνδρες, μέση ηλικία 71,9 ± 10,7 έτη) στους οποίους αντιμετωπίστηκαν 121 ασβεστοποιημένες βλάβες, αφού αποκλείστηκαν 13 (7 λόγω προηγούμενης αορτοστεφανιαίας παράκαμψης στο αγγείο-στόχο, 6 λόγω καρδιογενούς καταπληξίας). Οι κύριες στρατηγικές τροποποίησης ασβεστίου περιελάμβαναν ενδαγγειακή λιθοτριψία (25,9%), περιστροφική αθηρεκτομή (25,0%), μη συμμορφούμενα μπαλόνια υψηλής πίεσης (25,0%), cutting και scoring balloons (15,2%) και τροχιακή αθηρεκτομή (8,9%). Δεδομένα παρακολούθησης ήταν διαθέσιμα για 82 ασθενείς (73,2%), με διάμεση διάρκεια παρακολούθησης 34,2 μήνες (6-104 μήνες). Πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν το σύνθετο ποσοστό μείζονων καρδιαγγειακών συμβαμάτων, οριζόμενο ως θάνατος, έμφραγμα μυοκαρδίου (MI), αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή κλινικά καθοδηγούμενη επαναγγείωση. Τα δεδομένα υποβλήθηκαν σε στατιστική ανάλυση. Αποτελέσματα: Η αγγειακή προσπέλαση ήταν κατά κύριο λόγο κερκιδική (90,7% συνδυάζοντας δεξιά κερκιδική, αριστερά κερκιδική και ωλένια προσπέλαση). Το συχνότερα αντιμετωπιζόμενο αγγείο ήταν ο πρόσθιος κατιών κλάδος (39,7%), ακολουθούμενος από την περισπώμενη αρτηρία (18,2%) και τη δεξιά στεφανιαία αρτηρία (16,5%). Ενδαγγειακή απεικόνιση (IVUS ή OCT) χρησιμοποιήθηκε στο 6,2% των περιπτώσεων. Μεταξύ των 82 ασθενών με πλήρη δεδομένα παρακολούθησης, το σύνθετο ποσοστό MACE ανήλθε σε 19,5%. Η θνητότητα ήταν 1,2%, το έμφραγμα μυοκαρδίου 3,7%, ενώ δεν καταγράφηκαν αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια. Κλινικά καθοδηγούμενη επαναγγείωση παρατηρήθηκε στο 15,9% των ασθενών, αποτελώντας τον κύριο παράγοντα του σύνθετου καταληκτικού σημείου. Διαδικαστικές επιπλοκές σημειώθηκαν στο 3,7% των περιπτώσεων. Στη διερευνητική ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης, οι ακόλουθες μεταβλητές συσχετίστηκαν με αυξημένη πιθανότητα ανεπιθύμητων συμβαμάτων: παρουσία NSTEMI (OR 12,3, 95% CI 2,60–58,40, p = 0,002), θετικό σπινθηρογράφημα αιμάτωσης μυοκαρδίου (OR 10,7, 95% CI 2,48–46,10, p = 0,001), στηθάγχη (OR 5,3, 95% CI 1,21–22,81, p = 0,027), προσβολή στελέχους αριστερής στεφανιαίας (OR 4,6, 95% CI 1,41–15,00, p = 0,012), νόσος περισπώμενης αρτηρίας (OR 3,1, 95% CI 1,05–9,41, p = 0,041), χρήση μη συμμορφούμενων μπαλονιών (OR 7,2, 95% CI 2,33–22,06, p = 0,001) και ενδαγγειακή λιθοτριψία (OR 3,9, 95% CI 1,25–12,35, p = 0,019). Η στατιστική ανάλυση ανέδειξε τέσσερα διακριτά προφίλ ασθενών. Συμπεράσματα: Οι επεμβάσεις τροποποίησης ασβεστίου που πραγματοποιήθηκαν στο Γ.Ν. «Ασκληπιείο» Βούλας ήταν ασφαλείς, με χαμηλά ποσοστά θνητότητας και νοσηρότητας, συγκρίσιμα με τα διεθνή δεδομένα. Τα αποτελέσματα συνηγορούν στην ανάδειξη εξατομικευμένης προσέγγισης στην διαχείριση των ασβεστοποιημένων στεφανιαίων βλαβών σε συνθήκες πραγματικής κλινικής πράξης. Η μελέτη αναδεικνύει την ανάγκη χρήσης της ενδαγγειακής απεικόνισης με σκοπό την βελτίωση των αποτελεσμάτων σε αυτόν τον απαιτητικό πληθυσμό στεφανιαίων ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Κωτούλας Σωτήριος","Kotoulas Sotirios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5421671"],"render_values":[{"text":"uoadl:5421671","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421671","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421671","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5421671","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κωτούλας Σωτήριος","Kotoulas Sotirios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5421671","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421671"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η ασβεστοποίηση των στεφανιαίων αρτηριών αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις της σύγχρονης επεμβατικής καρδιολογίας. Οι βαριά ασβεστοποιημένες βλάβες δυσχεραίνουν την έκπτυξη του αεροθαλάμου, παρεμποδίζουν την προώθηση και εμφύτευση των ενδοστεφανιαίων προθέσεων και σχετίζονται ανεξάρτητα με αυξημένα ποσοστά θρόμβωσης stent, επαναστένωσης και μειζόνων ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών συμβαμάτων (MACE) μετά από διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση (PCI). Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο δεκαετιών, έχει αναπτυχθεί ένα διευρυνόμενο οπλοστάσιο συσκευών τροποποίησης ασβεστίου, που περιλαμβάνει την περιστροφική αθηρεκτομή (RA), την τροχιακή αθηρεκτομή (OA), την ενδαγγειακή λιθοτριψία (IVL), καθώς και εξειδικευμένες τεχνολογίες αεροθαλάμου, όπως τα μη συμμορφούμενα μπαλόνια υψηλής πίεσης (NC), τα μπαλόνια χάραξης (cutting balloon) και τα μπαλόνια κοπής (cutting ballon). Ενώ οι μεγάλες κλινικές μελέτες έχουν τεκμηριώσει την ασφάλεια και αποτελεσματικότητα αυτών των συσκευών, τα δεδομένα πραγματικής κλινικής πράξης από ευρωπαϊκά κέντρα παραμένουν περιορισμένα, ιδιαίτερα από κέντρα με χαμηλότερο όγκο επεμβάσεων. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αναδρομική αξιολόγηση των διαδικαστικών χαρακτηριστικών, των κλινικών εκβάσεων και των προγνωστικών παραγόντων ανεπιθύμητων συμβαμάτων που σχετίζονται με τη χρήση συσκευών τροποποίησης ασβεστίου στο Αιμοδυναμικό Εργαστήριο του Γενικού Νοσοκομείου «Ασκληπιείο Βούλας», καθώς και η σύγκριση των αποτελεσμάτων με δεδομένα της διεθνούς βιβλιογραφίας. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για μονοκεντρική, αναδρομική μελέτη παρατήρησης. Κατά την περίοδο από 1/2019 έως 12/2024, ταυτοποιήθηκαν στο μητρώο του νοσοκομείου, 125 ασθενείς. Το τελικό δείγμα αφορούσε 112 ασθενών (83,0% άνδρες, μέση ηλικία 71,9 ± 10,7 έτη) στους οποίους αντιμετωπίστηκαν 121 ασβεστοποιημένες βλάβες, αφού αποκλείστηκαν 13 (7 λόγω προηγούμενης αορτοστεφανιαίας παράκαμψης στο αγγείο-στόχο, 6 λόγω καρδιογενούς καταπληξίας). Οι κύριες στρατηγικές τροποποίησης ασβεστίου περιελάμβαναν ενδαγγειακή λιθοτριψία (25,9%), περιστροφική αθηρεκτομή (25,0%), μη συμμορφούμενα μπαλόνια υψηλής πίεσης (25,0%), cutting και scoring balloons (15,2%) και τροχιακή αθηρεκτομή (8,9%). Δεδομένα παρακολούθησης ήταν διαθέσιμα για 82 ασθενείς (73,2%), με διάμεση διάρκεια παρακολούθησης 34,2 μήνες (6-104 μήνες). Πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν το σύνθετο ποσοστό μείζονων καρδιαγγειακών συμβαμάτων, οριζόμενο ως θάνατος, έμφραγμα μυοκαρδίου (MI), αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή κλινικά καθοδηγούμενη επαναγγείωση. Τα δεδομένα υποβλήθηκαν σε στατιστική ανάλυση. Αποτελέσματα: Η αγγειακή προσπέλαση ήταν κατά κύριο λόγο κερκιδική (90,7% συνδυάζοντας δεξιά κερκιδική, αριστερά κερκιδική και ωλένια προσπέλαση). Το συχνότερα αντιμετωπιζόμενο αγγείο ήταν ο πρόσθιος κατιών κλάδος (39,7%), ακολουθούμενος από την περισπώμενη αρτηρία (18,2%) και τη δεξιά στεφανιαία αρτηρία (16,5%). Ενδαγγειακή απεικόνιση (IVUS ή OCT) χρησιμοποιήθηκε στο 6,2% των περιπτώσεων. Μεταξύ των 82 ασθενών με πλήρη δεδομένα παρακολούθησης, το σύνθετο ποσοστό MACE ανήλθε σε 19,5%. Η θνητότητα ήταν 1,2%, το έμφραγμα μυοκαρδίου 3,7%, ενώ δεν καταγράφηκαν αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια. Κλινικά καθοδηγούμενη επαναγγείωση παρατηρήθηκε στο 15,9% των ασθενών, αποτελώντας τον κύριο παράγοντα του σύνθετου καταληκτικού σημείου. Διαδικαστικές επιπλοκές σημειώθηκαν στο 3,7% των περιπτώσεων. Στη διερευνητική ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης, οι ακόλουθες μεταβλητές συσχετίστηκαν με αυξημένη πιθανότητα ανεπιθύμητων συμβαμάτων: παρουσία NSTEMI (OR 12,3, 95% CI 2,60–58,40, p = 0,002), θετικό σπινθηρογράφημα αιμάτωσης μυοκαρδίου (OR 10,7, 95% CI 2,48–46,10, p = 0,001), στηθάγχη (OR 5,3, 95% CI 1,21–22,81, p = 0,027), προσβολή στελέχους αριστερής στεφανιαίας (OR 4,6, 95% CI 1,41–15,00, p = 0,012), νόσος περισπώμενης αρτηρίας (OR 3,1, 95% CI 1,05–9,41, p = 0,041), χρήση μη συμμορφούμενων μπαλονιών (OR 7,2, 95% CI 2,33–22,06, p = 0,001) και ενδαγγειακή λιθοτριψία (OR 3,9, 95% CI 1,25–12,35, p = 0,019). Η στατιστική ανάλυση ανέδειξε τέσσερα διακριτά προφίλ ασθενών. Συμπεράσματα: Οι επεμβάσεις τροποποίησης ασβεστίου που πραγματοποιήθηκαν στο Γ.Ν. «Ασκληπιείο» Βούλας ήταν ασφαλείς, με χαμηλά ποσοστά θνητότητας και νοσηρότητας, συγκρίσιμα με τα διεθνή δεδομένα. Τα αποτελέσματα συνηγορούν στην ανάδειξη εξατομικευμένης προσέγγισης στην διαχείριση των ασβεστοποιημένων στεφανιαίων βλαβών σε συνθήκες πραγματικής κλινικής πράξης. Η μελέτη αναδεικνύει την ανάγκη χρήσης της ενδαγγειακής απεικόνισης με σκοπό την βελτίωση των αποτελεσμάτων σε αυτόν τον απαιτητικό πληθυσμό στεφανιαίων ασθενών.","Background: Coronary artery calcification represents one of the most significant challenges in contemporary interventional cardiology. Heavily calcified lesions impair balloon expansion, hinder stent delivery, and are independently associated with increased rates of stent thrombosis, restenosis, and major adverse cardiac events (MACE) following percutaneous coronary intervention (PCI). Over the past two decades, an expanding armamentarium of calcium-modifying devices has been developed, including rotational atherectomy (RA), orbital atherectomy (OA), intravascular lithotripsy (IVL), and specialized balloon technologies such as non-compliant (NC) high-pressure, scoring, and cutting balloons. While landmark clinical trials have established the safety and efficacy of these devices, real-world data from European centers remain scarce, particularly from institutions with lower procedural volumes. Objectives: The aim of this thesis was to evaluate the procedural characteristics, clinical outcomes, and predictors of adverse events associated with the use of calcium-modifying devices at the Cardiac Catheterization Laboratory of Asklepeion General Hospital of Voula, and to compare these results with published data from international registries and randomized controlled trials. Material and Methods: This was a single-center, retrospective, observational study. Of 125 patients identified from the institutional PCI registry between January 2019 and December 2024, 13 were excluded (7 for prior coronary artery bypass grafting involving the target vessel, 6 for cardiogenic shock), yielding a final cohort of 112 patients (83.0% male; mean age 71.9 ± 10.7 years) in whom 121 calcified lesions were treated. The principal calcium-modifying strategies included intravascular lithotripsy (25.9%), rotational atherectomy (25.0%), non-compliant high-pressure balloons (25.0%), cutting and scoring balloons (15.2%), and orbital atherectomy (8.9%). Follow-up data were available for 82 patients (73.2%), with a median follow-up of 34.2 months (interquartile range 17.8–48.6; range 5.8–103.6 months). The primary outcome was the composite rate of MACE, defined as all-cause death, myocardial infarction (MI), stroke, or clinically driven repeat revascularization. Exploratory binary logistic regression was performed to identify potential predictors of adverse events, and two-step cluster analysis was used to characterize patient risk profiles. Results: Vascular access was predominantly radial (90.7% combining right radial, left radial, and ulnar approaches). The left anterior descending artery was the most frequently treated vessel (39.7%), followed by the left circumflex (18.2%) and right coronary artery (16.5%). Intravascular imaging (IVUS or OCT) was used in 6.2% of cases. Among the 82 patients with complete follow-up, the primary composite MACE rate was 19.5%. All-cause mortality was 1.2%, myocardial infarction 3.7%, and no strokes were recorded. Clinically driven repeat revascularization occurred in 15.9% of patients and was the principal driver of the composite endpoint. Procedural complications occurred in 3.7% of cases. In exploratory logistic regression, the following variables were associated with higher odds of adverse events: NSTEMI presentation (OR 12.3, 95% CI 2.60–58.40, p = 0.002), positive myocardial perfusion scintigraphy (OR 10.7, 95% CI 2.48–46.10, p = 0.001), angina (OR 5.3, 95% CI 1.21–22.81, p = 0.027), left main involvement (OR 4.6, 95% CI 1.41–15.00, p = 0.012), left circumflex disease (OR 3.1, 95% CI 1.05–9.41, p = 0.041), non-compliant balloon use (OR 7.2, 95% CI 2.33–22.06, p = 0.001), and intravascular lithotripsy (OR 3.9, 95% CI 1.25–12.35, p = 0.019). Technique-related associations likely reflect confounding by indication, as these devices are preferentially used in the most severely calcified lesions. Two-step cluster analysis identified four distinct patient profiles: a low-risk group (38.1%), a procedure-driven risk group (14.2%), a mixed-risk group (29.2%), and an ischemia-driven risk group (18.6%). Conclusions: Calcium-modifying procedures at Asklepeion General Hospital of Voula were performed with a favorable safety profile, with low rates of mortality and major procedural complications consistent with international benchmarks. The results support the safety and feasibility of a multimodal, individualized approach to calcified coronary lesion management in a real-world, single-center setting. The identified associations between clinical presentation, coronary anatomy, procedural factors, and adverse outcomes are hypothesis-generating and may inform future prospective studies aimed at optimizing device selection and procedural strategy. Greater adoption of intravascular imaging represents a clear opportunity to further improve outcomes in this challenging patient population."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Calcium-modifying devices and patient outcomes: single-center experience from “Asklepeion” General Hospital of Voula / Έκβαση ασθενών υποβληθέντων σε επεμβάσεις με χρήση συσκευών τροποποίησης ασβεστίου. Η εμπείρια του Γ.Ν. «Ασκληπιείο» Βούλας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κωτούλας Σωτήριος","Kotoulas Sotirios"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η ασβεστοποίηση των στεφανιαίων αρτηριών αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις της σύγχρονης επεμβατικής καρδιολογίας. Οι βαριά ασβεστοποιημένες βλάβες δυσχεραίνουν την έκπτυξη του αεροθαλάμου, παρεμποδίζουν την προώθηση και εμφύτευση των ενδοστεφανιαίων προθέσεων και σχετίζονται ανεξάρτητα με αυξημένα ποσοστά θρόμβωσης stent, επαναστένωσης και μειζόνων ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών συμβαμάτων (MACE) μετά από διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση (PCI). Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο δεκαετιών, έχει αναπτυχθεί ένα διευρυνόμενο οπλοστάσιο συσκευών τροποποίησης ασβεστίου, που περιλαμβάνει την περιστροφική αθηρεκτομή (RA), την τροχιακή αθηρεκτομή (OA), την ενδαγγειακή λιθοτριψία (IVL), καθώς και εξειδικευμένες τεχνολογίες αεροθαλάμου, όπως τα μη συμμορφούμενα μπαλόνια υψηλής πίεσης (NC), τα μπαλόνια χάραξης (cutting balloon) και τα μπαλόνια κοπής (cutting ballon). Ενώ οι μεγάλες κλινικές μελέτες έχουν τεκμηριώσει την ασφάλεια και αποτελεσματικότητα αυτών των συσκευών, τα δεδομένα πραγματικής κλινικής πράξης από ευρωπαϊκά κέντρα παραμένουν περιορισμένα, ιδιαίτερα από κέντρα με χαμηλότερο όγκο επεμβάσεων. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αναδρομική αξιολόγηση των διαδικαστικών χαρακτηριστικών, των κλινικών εκβάσεων και των προγνωστικών παραγόντων ανεπιθύμητων συμβαμάτων που σχετίζονται με τη χρήση συσκευών τροποποίησης ασβεστίου στο Αιμοδυναμικό Εργαστήριο του Γενικού Νοσοκομείου «Ασκληπιείο Βούλας», καθώς και η σύγκριση των αποτελεσμάτων με δεδομένα της διεθνούς βιβλιογραφίας. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για μονοκεντρική, αναδρομική μελέτη παρατήρησης. Κατά την περίοδο από 1/2019 έως 12/2024, ταυτοποιήθηκαν στο μητρώο του νοσοκομείου, 125 ασθενείς. Το τελικό δείγμα αφορούσε 112 ασθενών (83,0% άνδρες, μέση ηλικία 71,9 ± 10,7 έτη) στους οποίους αντιμετωπίστηκαν 121 ασβεστοποιημένες βλάβες, αφού αποκλείστηκαν 13 (7 λόγω προηγούμενης αορτοστεφανιαίας παράκαμψης στο αγγείο-στόχο, 6 λόγω καρδιογενούς καταπληξίας). Οι κύριες στρατηγικές τροποποίησης ασβεστίου περιελάμβαναν ενδαγγειακή λιθοτριψία (25,9%), περιστροφική αθηρεκτομή (25,0%), μη συμμορφούμενα μπαλόνια υψηλής πίεσης (25,0%), cutting και scoring balloons (15,2%) και τροχιακή αθηρεκτομή (8,9%). Δεδομένα παρακολούθησης ήταν διαθέσιμα για 82 ασθενείς (73,2%), με διάμεση διάρκεια παρακολούθησης 34,2 μήνες (6-104 μήνες). Πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν το σύνθετο ποσοστό μείζονων καρδιαγγειακών συμβαμάτων, οριζόμενο ως θάνατος, έμφραγμα μυοκαρδίου (MI), αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή κλινικά καθοδηγούμενη επαναγγείωση. Τα δεδομένα υποβλήθηκαν σε στατιστική ανάλυση. Αποτελέσματα: Η αγγειακή προσπέλαση ήταν κατά κύριο λόγο κερκιδική (90,7% συνδυάζοντας δεξιά κερκιδική, αριστερά κερκιδική και ωλένια προσπέλαση). Το συχνότερα αντιμετωπιζόμενο αγγείο ήταν ο πρόσθιος κατιών κλάδος (39,7%), ακολουθούμενος από την περισπώμενη αρτηρία (18,2%) και τη δεξιά στεφανιαία αρτηρία (16,5%). Ενδαγγειακή απεικόνιση (IVUS ή OCT) χρησιμοποιήθηκε στο 6,2% των περιπτώσεων. Μεταξύ των 82 ασθενών με πλήρη δεδομένα παρακολούθησης, το σύνθετο ποσοστό MACE ανήλθε σε 19,5%. Η θνητότητα ήταν 1,2%, το έμφραγμα μυοκαρδίου 3,7%, ενώ δεν καταγράφηκαν αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια. Κλινικά καθοδηγούμενη επαναγγείωση παρατηρήθηκε στο 15,9% των ασθενών, αποτελώντας τον κύριο παράγοντα του σύνθετου καταληκτικού σημείου. Διαδικαστικές επιπλοκές σημειώθηκαν στο 3,7% των περιπτώσεων. Στη διερευνητική ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης, οι ακόλουθες μεταβλητές συσχετίστηκαν με αυξημένη πιθανότητα ανεπιθύμητων συμβαμάτων: παρουσία NSTEMI (OR 12,3, 95% CI 2,60–58,40, p = 0,002), θετικό σπινθηρογράφημα αιμάτωσης μυοκαρδίου (OR 10,7, 95% CI 2,48–46,10, p = 0,001), στηθάγχη (OR 5,3, 95% CI 1,21–22,81, p = 0,027), προσβολή στελέχους αριστερής στεφανιαίας (OR 4,6, 95% CI 1,41–15,00, p = 0,012), νόσος περισπώμενης αρτηρίας (OR 3,1, 95% CI 1,05–9,41, p = 0,041), χρήση μη συμμορφούμενων μπαλονιών (OR 7,2, 95% CI 2,33–22,06, p = 0,001) και ενδαγγειακή λιθοτριψία (OR 3,9, 95% CI 1,25–12,35, p = 0,019). Η στατιστική ανάλυση ανέδειξε τέσσερα διακριτά προφίλ ασθενών. Συμπεράσματα: Οι επεμβάσεις τροποποίησης ασβεστίου που πραγματοποιήθηκαν στο Γ.Ν. «Ασκληπιείο» Βούλας ήταν ασφαλείς, με χαμηλά ποσοστά θνητότητας και νοσηρότητας, συγκρίσιμα με τα διεθνή δεδομένα. Τα αποτελέσματα συνηγορούν στην ανάδειξη εξατομικευμένης προσέγγισης στην διαχείριση των ασβεστοποιημένων στεφανιαίων βλαβών σε συνθήκες πραγματικής κλινικής πράξης. Η μελέτη αναδεικνύει την ανάγκη χρήσης της ενδαγγειακής απεικόνισης με σκοπό την βελτίωση των αποτελεσμάτων σε αυτόν τον απαιτητικό πληθυσμό στεφανιαίων ασθενών.","Background: Coronary artery calcification represents one of the most significant challenges in contemporary interventional cardiology. Heavily calcified lesions impair balloon expansion, hinder stent delivery, and are independently associated with increased rates of stent thrombosis, restenosis, and major adverse cardiac events (MACE) following percutaneous coronary intervention (PCI). Over the past two decades, an expanding armamentarium of calcium-modifying devices has been developed, including rotational atherectomy (RA), orbital atherectomy (OA), intravascular lithotripsy (IVL), and specialized balloon technologies such as non-compliant (NC) high-pressure, scoring, and cutting balloons. While landmark clinical trials have established the safety and efficacy of these devices, real-world data from European centers remain scarce, particularly from institutions with lower procedural volumes. Objectives: The aim of this thesis was to evaluate the procedural characteristics, clinical outcomes, and predictors of adverse events associated with the use of calcium-modifying devices at the Cardiac Catheterization Laboratory of Asklepeion General Hospital of Voula, and to compare these results with published data from international registries and randomized controlled trials. Material and Methods: This was a single-center, retrospective, observational study. Of 125 patients identified from the institutional PCI registry between January 2019 and December 2024, 13 were excluded (7 for prior coronary artery bypass grafting involving the target vessel, 6 for cardiogenic shock), yielding a final cohort of 112 patients (83.0% male; mean age 71.9 ± 10.7 years) in whom 121 calcified lesions were treated. The principal calcium-modifying strategies included intravascular lithotripsy (25.9%), rotational atherectomy (25.0%), non-compliant high-pressure balloons (25.0%), cutting and scoring balloons (15.2%), and orbital atherectomy (8.9%). Follow-up data were available for 82 patients (73.2%), with a median follow-up of 34.2 months (interquartile range 17.8–48.6; range 5.8–103.6 months). The primary outcome was the composite rate of MACE, defined as all-cause death, myocardial infarction (MI), stroke, or clinically driven repeat revascularization. Exploratory binary logistic regression was performed to identify potential predictors of adverse events, and two-step cluster analysis was used to characterize patient risk profiles. Results: Vascular access was predominantly radial (90.7% combining right radial, left radial, and ulnar approaches). The left anterior descending artery was the most frequently treated vessel (39.7%), followed by the left circumflex (18.2%) and right coronary artery (16.5%). Intravascular imaging (IVUS or OCT) was used in 6.2% of cases. Among the 82 patients with complete follow-up, the primary composite MACE rate was 19.5%. All-cause mortality was 1.2%, myocardial infarction 3.7%, and no strokes were recorded. Clinically driven repeat revascularization occurred in 15.9% of patients and was the principal driver of the composite endpoint. Procedural complications occurred in 3.7% of cases. In exploratory logistic regression, the following variables were associated with higher odds of adverse events: NSTEMI presentation (OR 12.3, 95% CI 2.60–58.40, p = 0.002), positive myocardial perfusion scintigraphy (OR 10.7, 95% CI 2.48–46.10, p = 0.001), angina (OR 5.3, 95% CI 1.21–22.81, p = 0.027), left main involvement (OR 4.6, 95% CI 1.41–15.00, p = 0.012), left circumflex disease (OR 3.1, 95% CI 1.05–9.41, p = 0.041), non-compliant balloon use (OR 7.2, 95% CI 2.33–22.06, p = 0.001), and intravascular lithotripsy (OR 3.9, 95% CI 1.25–12.35, p = 0.019). Technique-related associations likely reflect confounding by indication, as these devices are preferentially used in the most severely calcified lesions. Two-step cluster analysis identified four distinct patient profiles: a low-risk group (38.1%), a procedure-driven risk group (14.2%), a mixed-risk group (29.2%), and an ischemia-driven risk group (18.6%). Conclusions: Calcium-modifying procedures at Asklepeion General Hospital of Voula were performed with a favorable safety profile, with low rates of mortality and major procedural complications consistent with international benchmarks. The results support the safety and feasibility of a multimodal, individualized approach to calcified coronary lesion management in a real-world, single-center setting. The identified associations between clinical presentation, coronary anatomy, procedural factors, and adverse outcomes are hypothesis-generating and may inform future prospective studies aimed at optimizing device selection and procedural strategy. Greater adoption of intravascular imaging represents a clear opportunity to further improve outcomes in this challenging patient population."],"dc:identifier":["uoadl:5421671","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421671"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Calcium-modifying devices and patient outcomes: single-center experience from “Asklepeion” General Hospital of Voula / Έκβαση ασθενών υποβληθέντων σε επεμβάσεις με χρήση συσκευών τροποποίησης ασβεστίου. Η εμπείρια του Γ.Ν. «Ασκληπιείο» Βούλας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:09Z"}