{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5421719"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5421719","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαχείριση ασθενών με κολπική μαρμαρυγή στο τμήμα επειγόντων περιστατικών","abstract":"Η Κολπική Μαρμαρυγή αποτελεί τη συχνότερη καρδιακή αρρυθμία που προσέρχεται στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών και η διαχείρισή της απαιτεί ταχεία εκτίμηση της αιμοδυναμικής κατάστασης και του κινδύνου επιπλοκών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση του τρόπου διαχείρισης των ασθενών με κολπική μαρμαρυγή στο τμήμα επειγόντων περιστατικών. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 100 ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή που προσήλθαν στο τμήμα επειγόντων περιστατικών στο ΓΝΑ «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ» κατά το χρονικό διάστημα 2024-2025. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τον κλινικό, εργαστηριακό και ηλεκτροκαρδιογραφικό έλεγχο. Παράλληλα συμπληρώθηκαν δυο κλινικά εργαλεία εκτίμησης θρομβοεμβολικού κινδύνου CHA₂DS₂-VASc και αιμορραγικού κινδύνου HAS-BLED. Αποτελέσματα: Το 52% του δείγματος ήταν γυναίκες και η ηλικία στο 84,0% ήταν 61 έως 80 ετών. Ως προς την έκβαση της κολπικής μαρμαρυγής στο 6,0% ήταν μη αντιρροπούμενη ή παρουσίαζε καρδιακή ανεπάρκεια, στο 54,0% έγινε ηλεκτρική κατάλυση και έξοδος και στο 40,0% φαρμακευτική ανάταξη και έξοδος. Το 13,0% του δείγματος παρέμεινε στα ΤΕΠ έως 2 ώρες, το 40,0% 3 ώρες και το 47,0% 4 ή περισσότερες ώρες. Το 98,0% πάσχει από κάποιο καρδιολογικό πρόβλημα και πιο συγκεκριμένα το 17,3% αναφέρει καρδιακή ανεπάρκεια και το 82,7% υπέρταση. Οι άνδρες συχνότερα αντιμετωπίστηκαν με ηλεκτρική κατάλυση (p=0,018), τα άτομα με συννοσηρότητα βαλβιδοπάθεια δεν αντιρροπίστηκαν και συχνότερα έκαναν εισαγωγή (p =0,032), ενώ οι μη συνεπείς ασθενείς στη λήψη της φαρμακευτικής αγωγής συχνότερα αντιμετωπίστηκαν φαρμακευτικά (p=0,048). Μεγαλύτερο θρομβοεμβολικό κίνδυνο είχαν τα άτομα >των 61 ετών (p<0,001), οι γυναίκες (p<0,001), αυτά με σακχαρώδη διαβήτη (p<0,001), με καρδιολογικό ιστορικό (p=0,032), με NYHA III (p<0,001) και με βαλβιδοπάθεια (p=0,002). Μεγαλύτερο δείκτη αιμορραγικού κινδύνου είχαν τα άτομα >των 61 ετών (p=0,001), και με NYHA III (p<0,001). Συμπέρασμα: Τα αποτελέσματα της έρευνας ανέδειξαν ότι η κολπική μαρμαρυγή εμφανίζεται κυρίως σε ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας και διάφοροι δημογραφικοί και κλινικοί παράγοντες, όπως η συννοσηρότητα και το είδος αυτής, σχετίζονται στενά με αυξημένο θρομβοεμβολικό και αιμορραγικό κίνδυνο.","abstract_html":"Η Κολπική Μαρμαρυγή αποτελεί τη συχνότερη καρδιακή αρρυθμία που προσέρχεται στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών και η διαχείρισή της απαιτεί ταχεία εκτίμηση της αιμοδυναμικής κατάστασης και του κινδύνου επιπλοκών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση του τρόπου διαχείρισης των ασθενών με κολπική μαρμαρυγή στο τμήμα επειγόντων περιστατικών. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 100 ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή που προσήλθαν στο τμήμα επειγόντων περιστατικών στο ΓΝΑ «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ» κατά το χρονικό διάστημα 2024-2025. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τον κλινικό, εργαστηριακό και ηλεκτροκαρδιογραφικό έλεγχο. Παράλληλα συμπληρώθηκαν δυο κλινικά εργαλεία εκτίμησης θρομβοεμβολικού κινδύνου CHA₂DS₂-VASc και αιμορραγικού κινδύνου HAS-BLED. Αποτελέσματα: Το 52% του δείγματος ήταν γυναίκες και η ηλικία στο 84,0% ήταν 61 έως 80 ετών. Ως προς την έκβαση της κολπικής μαρμαρυγής στο 6,0% ήταν μη αντιρροπούμενη ή παρουσίαζε καρδιακή ανεπάρκεια, στο 54,0% έγινε ηλεκτρική κατάλυση και έξοδος και στο 40,0% φαρμακευτική ανάταξη και έξοδος. Το 13,0% του δείγματος παρέμεινε στα ΤΕΠ έως 2 ώρες, το 40,0% 3 ώρες και το 47,0% 4 ή περισσότερες ώρες. Το 98,0% πάσχει από κάποιο καρδιολογικό πρόβλημα και πιο συγκεκριμένα το 17,3% αναφέρει καρδιακή ανεπάρκεια και το 82,7% υπέρταση. Οι άνδρες συχνότερα αντιμετωπίστηκαν με ηλεκτρική κατάλυση (p=0,018), τα άτομα με συννοσηρότητα βαλβιδοπάθεια δεν αντιρροπίστηκαν και συχνότερα έκαναν εισαγωγή (p =0,032), ενώ οι μη συνεπείς ασθενείς στη λήψη της φαρμακευτικής αγωγής συχνότερα αντιμετωπίστηκαν φαρμακευτικά (p=0,048). Μεγαλύτερο θρομβοεμβολικό κίνδυνο είχαν τα άτομα &gt;των 61 ετών (p&lt;0,001), οι γυναίκες (p&lt;0,001), αυτά με σακχαρώδη διαβήτη (p&lt;0,001), με καρδιολογικό ιστορικό (p=0,032), με NYHA III (p&lt;0,001) και με βαλβιδοπάθεια (p=0,002). Μεγαλύτερο δείκτη αιμορραγικού κινδύνου είχαν τα άτομα &gt;των 61 ετών (p=0,001), και με NYHA III (p&lt;0,001). Συμπέρασμα: Τα αποτελέσματα της έρευνας ανέδειξαν ότι η κολπική μαρμαρυγή εμφανίζεται κυρίως σε ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας και διάφοροι δημογραφικοί και κλινικοί παράγοντες, όπως η συννοσηρότητα και το είδος αυτής, σχετίζονται στενά με αυξημένο θρομβοεμβολικό και αιμορραγικό κίνδυνο.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσακαλάκη Ευαγγελία","Tsakalaki Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5421719"],"render_values":[{"text":"uoadl:5421719","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421719","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421719","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5421719","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσακαλάκη Ευαγγελία","Tsakalaki Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5421719","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421719"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Κολπική Μαρμαρυγή αποτελεί τη συχνότερη καρδιακή αρρυθμία που προσέρχεται στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών και η διαχείρισή της απαιτεί ταχεία εκτίμηση της αιμοδυναμικής κατάστασης και του κινδύνου επιπλοκών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση του τρόπου διαχείρισης των ασθενών με κολπική μαρμαρυγή στο τμήμα επειγόντων περιστατικών. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 100 ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή που προσήλθαν στο τμήμα επειγόντων περιστατικών στο ΓΝΑ «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ» κατά το χρονικό διάστημα 2024-2025. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τον κλινικό, εργαστηριακό και ηλεκτροκαρδιογραφικό έλεγχο. Παράλληλα συμπληρώθηκαν δυο κλινικά εργαλεία εκτίμησης θρομβοεμβολικού κινδύνου CHA₂DS₂-VASc και αιμορραγικού κινδύνου HAS-BLED. Αποτελέσματα: Το 52% του δείγματος ήταν γυναίκες και η ηλικία στο 84,0% ήταν 61 έως 80 ετών. Ως προς την έκβαση της κολπικής μαρμαρυγής στο 6,0% ήταν μη αντιρροπούμενη ή παρουσίαζε καρδιακή ανεπάρκεια, στο 54,0% έγινε ηλεκτρική κατάλυση και έξοδος και στο 40,0% φαρμακευτική ανάταξη και έξοδος. Το 13,0% του δείγματος παρέμεινε στα ΤΕΠ έως 2 ώρες, το 40,0% 3 ώρες και το 47,0% 4 ή περισσότερες ώρες. Το 98,0% πάσχει από κάποιο καρδιολογικό πρόβλημα και πιο συγκεκριμένα το 17,3% αναφέρει καρδιακή ανεπάρκεια και το 82,7% υπέρταση. Οι άνδρες συχνότερα αντιμετωπίστηκαν με ηλεκτρική κατάλυση (p=0,018), τα άτομα με συννοσηρότητα βαλβιδοπάθεια δεν αντιρροπίστηκαν και συχνότερα έκαναν εισαγωγή (p =0,032), ενώ οι μη συνεπείς ασθενείς στη λήψη της φαρμακευτικής αγωγής συχνότερα αντιμετωπίστηκαν φαρμακευτικά (p=0,048). Μεγαλύτερο θρομβοεμβολικό κίνδυνο είχαν τα άτομα >των 61 ετών (p<0,001), οι γυναίκες (p<0,001), αυτά με σακχαρώδη διαβήτη (p<0,001), με καρδιολογικό ιστορικό (p=0,032), με NYHA III (p<0,001) και με βαλβιδοπάθεια (p=0,002). Μεγαλύτερο δείκτη αιμορραγικού κινδύνου είχαν τα άτομα >των 61 ετών (p=0,001), και με NYHA III (p<0,001). Συμπέρασμα: Τα αποτελέσματα της έρευνας ανέδειξαν ότι η κολπική μαρμαρυγή εμφανίζεται κυρίως σε ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας και διάφοροι δημογραφικοί και κλινικοί παράγοντες, όπως η συννοσηρότητα και το είδος αυτής, σχετίζονται στενά με αυξημένο θρομβοεμβολικό και αιμορραγικό κίνδυνο.","Atrial fibrillation is the most common cardiac arrhythmia presenting to the Emergency Department, and its management requires rapid assessment of hemodynamic status and the risk of complications. Objective: The objective of this study was to investigate the management of patients with atrial fibrillation in the emergency department. Materials and Methods: The study sample consisted of 100 patients with atrial fibrillation who presented to the emergency department at the “Ippokratio” General Hospital of Athens during the period 2024–2025. Data were collected from clinical, laboratory, and electrocardiographic evaluations. In addition, two clinical assessment tools were completed: the CHA₂DS₂-VASc for thromboembolic risk and the HAS-BLED for bleeding risk. Results: 52% of the sample were women, and 84.0% were between the ages of 61 and 80. Regarding the outcome of atrial fibrillation, 6.0% had uncontrolled atrial fibrillation or heart failure; 54.0% underwent electrical cardioversion and were discharged; and 40.0% underwent pharmacological cardioversion and were discharged. 13.0% of the sample remained in the ED for up to 2 hours, 40.0% for 3 hours, and 47.0% for 4 or more hours. 98.0% suffer from some form of cardiac problem; more specifically, 17.3% report heart failure and 82.7% report hypertension. Men were more frequently treated with electrical ablation (p = 0.018), patients with concomitant valvular heart disease were not treated with anticoagulation and were more frequently hospitalized (p=0.032), while patients who were noncompliant with their medication regimen were more frequently treated with medication (p=0.048). Individuals older than 61 years had a higher risk of thromboembolism (p<0.001), women (p<0.001), those with diabetes mellitus (p<0.001), those with a history of heart disease (p=0.032), those classified as NYHA Class III (p<0.001), and those with valvular heart disease (p=0.002). A higher bleeding risk index was observed in individuals older than 61 years (p = 0.001) and those classified as NYHA Class III (p< 0.001). Conclusion: The results of the study showed that atrial fibrillation occurs primarily in older patients, and that various demographic and clinical factors, such as comorbidities and their type, are closely associated with an increased risk of thromboembolism and bleeding."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαχείριση ασθενών με κολπική μαρμαρυγή στο τμήμα επειγόντων περιστατικών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσακαλάκη Ευαγγελία","Tsakalaki Evangelia"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η Κολπική Μαρμαρυγή αποτελεί τη συχνότερη καρδιακή αρρυθμία που προσέρχεται στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών και η διαχείρισή της απαιτεί ταχεία εκτίμηση της αιμοδυναμικής κατάστασης και του κινδύνου επιπλοκών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση του τρόπου διαχείρισης των ασθενών με κολπική μαρμαρυγή στο τμήμα επειγόντων περιστατικών. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 100 ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή που προσήλθαν στο τμήμα επειγόντων περιστατικών στο ΓΝΑ «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ» κατά το χρονικό διάστημα 2024-2025. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τον κλινικό, εργαστηριακό και ηλεκτροκαρδιογραφικό έλεγχο. Παράλληλα συμπληρώθηκαν δυο κλινικά εργαλεία εκτίμησης θρομβοεμβολικού κινδύνου CHA₂DS₂-VASc και αιμορραγικού κινδύνου HAS-BLED. Αποτελέσματα: Το 52% του δείγματος ήταν γυναίκες και η ηλικία στο 84,0% ήταν 61 έως 80 ετών. Ως προς την έκβαση της κολπικής μαρμαρυγής στο 6,0% ήταν μη αντιρροπούμενη ή παρουσίαζε καρδιακή ανεπάρκεια, στο 54,0% έγινε ηλεκτρική κατάλυση και έξοδος και στο 40,0% φαρμακευτική ανάταξη και έξοδος. Το 13,0% του δείγματος παρέμεινε στα ΤΕΠ έως 2 ώρες, το 40,0% 3 ώρες και το 47,0% 4 ή περισσότερες ώρες. Το 98,0% πάσχει από κάποιο καρδιολογικό πρόβλημα και πιο συγκεκριμένα το 17,3% αναφέρει καρδιακή ανεπάρκεια και το 82,7% υπέρταση. Οι άνδρες συχνότερα αντιμετωπίστηκαν με ηλεκτρική κατάλυση (p=0,018), τα άτομα με συννοσηρότητα βαλβιδοπάθεια δεν αντιρροπίστηκαν και συχνότερα έκαναν εισαγωγή (p =0,032), ενώ οι μη συνεπείς ασθενείς στη λήψη της φαρμακευτικής αγωγής συχνότερα αντιμετωπίστηκαν φαρμακευτικά (p=0,048). Μεγαλύτερο θρομβοεμβολικό κίνδυνο είχαν τα άτομα >των 61 ετών (p<0,001), οι γυναίκες (p<0,001), αυτά με σακχαρώδη διαβήτη (p<0,001), με καρδιολογικό ιστορικό (p=0,032), με NYHA III (p<0,001) και με βαλβιδοπάθεια (p=0,002). Μεγαλύτερο δείκτη αιμορραγικού κινδύνου είχαν τα άτομα >των 61 ετών (p=0,001), και με NYHA III (p<0,001). Συμπέρασμα: Τα αποτελέσματα της έρευνας ανέδειξαν ότι η κολπική μαρμαρυγή εμφανίζεται κυρίως σε ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας και διάφοροι δημογραφικοί και κλινικοί παράγοντες, όπως η συννοσηρότητα και το είδος αυτής, σχετίζονται στενά με αυξημένο θρομβοεμβολικό και αιμορραγικό κίνδυνο.","Atrial fibrillation is the most common cardiac arrhythmia presenting to the Emergency Department, and its management requires rapid assessment of hemodynamic status and the risk of complications. Objective: The objective of this study was to investigate the management of patients with atrial fibrillation in the emergency department. Materials and Methods: The study sample consisted of 100 patients with atrial fibrillation who presented to the emergency department at the “Ippokratio” General Hospital of Athens during the period 2024–2025. Data were collected from clinical, laboratory, and electrocardiographic evaluations. In addition, two clinical assessment tools were completed: the CHA₂DS₂-VASc for thromboembolic risk and the HAS-BLED for bleeding risk. Results: 52% of the sample were women, and 84.0% were between the ages of 61 and 80. Regarding the outcome of atrial fibrillation, 6.0% had uncontrolled atrial fibrillation or heart failure; 54.0% underwent electrical cardioversion and were discharged; and 40.0% underwent pharmacological cardioversion and were discharged. 13.0% of the sample remained in the ED for up to 2 hours, 40.0% for 3 hours, and 47.0% for 4 or more hours. 98.0% suffer from some form of cardiac problem; more specifically, 17.3% report heart failure and 82.7% report hypertension. Men were more frequently treated with electrical ablation (p = 0.018), patients with concomitant valvular heart disease were not treated with anticoagulation and were more frequently hospitalized (p=0.032), while patients who were noncompliant with their medication regimen were more frequently treated with medication (p=0.048). Individuals older than 61 years had a higher risk of thromboembolism (p<0.001), women (p<0.001), those with diabetes mellitus (p<0.001), those with a history of heart disease (p=0.032), those classified as NYHA Class III (p<0.001), and those with valvular heart disease (p=0.002). A higher bleeding risk index was observed in individuals older than 61 years (p = 0.001) and those classified as NYHA Class III (p< 0.001). Conclusion: The results of the study showed that atrial fibrillation occurs primarily in older patients, and that various demographic and clinical factors, such as comorbidities and their type, are closely associated with an increased risk of thromboembolism and bleeding."],"dc:identifier":["uoadl:5421719","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421719"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διαχείριση ασθενών με κολπική μαρμαρυγή στο τμήμα επειγόντων περιστατικών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:09Z"}