{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5421723"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5421723","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Follow up ασθενών υποβαλλόμενων σε διακαθετηριακή αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας TAVI","abstract":"Εισαγωγή: Η διακαθετηριακή εμφύτευση αορτικής βαλβίδας (TAVI) είναι γενικά μια λιγότερο επεμβατική και εξαιρετικά επιτυχημένη εναλλακτική λύση σε σχέση με την ανοιχτή καρδιοχειρουργική επέμβαση, παρόλα αυτά ενέχει συγκεκριμένους κινδύνους. Οι πιο συχνές επιπλοκές περιλαμβάνουν ανωμαλίες αγωγιμότητας που απαιτούν μόνιμο βηματοδότη, αγγειακή βλάβη στο σημείο πρόσβασης, εγκεφαλικό επεισόδιο και παραβαλβιδική διαρροή. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της συχνότητας εμφάνισης θανάτου εντός εξαμήνου και μορφολογικών αλλαγών μετά από τη Διακαθετηριακή Αντικατάσταση Αορτικής Βαλβίδας (TAVR). Υλικό και Μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν συνολικά 80 ασθενείς με σοβαρή στένωση της αορτικής βαλβίδας, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε TAVI σε ένα εξειδικευμένο καρδιολογικό κέντρο του Γ.Ν.Α. «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ» τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τους φακέλους των ασθενών και από τον υπερηχογραφικό τους έλεγχο. Η παρακολούθηση διήρκησε 6 μήνες. Αποτελέσματα: Από τους 80 συμμετέχοντες το 55,0% ήταν άνδρες, και το 76,3% ήταν 76 ετών και άνω. Κατά την νοσηλεία δεν παρατηρήθηκε κανένας θάνατος. Ένας θάνατος από κάθε αιτία παρατηρήθηκε στις 30 ημέρες και 6 θάνατοι από κάθε αιτία, ποσοστό 7,5% στους 6 μήνες. Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο στο 2,5% παρατηρήθηκε στο νοσοκομείο και εντός 30 ημερών 3 περιστατικά με ποσοστό 3,8%. Βηματοδότης μόνιμος μετά από την TAVI τοποθετήθηκε στο 17,5%. Παραβαλβιδική διαφυγή παρουσίασε το 26,3% του δείγματος, εκ των οποίων στο 21,3% ήταν μέτρια και στο 5% σοβαρή. Aπό την εφαρμογή της στατιστικής διαδικασίας t-test κατά ζεύγη, στατιστικά σημαντικές διαφορές παρατηρήθηκαν στην AVmax πριν και μετά (p<0,001), στη LVOT VMAX πριν (p=0,002), στη μέση πίεση στη βαλβίδα (p<0,001), στη μέγιστη πίεση στη βαλβίδα (p<0,001), ενώ δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές πριν και μετά ως προς το κλάσμα εξώθησης, το οποίο βελτιώθηκε κατά 1 μονάδα με (p=0,342) και στην κρεατινίνη (p=0,880) στην οποία δεν υπήρχαν μεγάλες μεταβολές. 60 Θάνατος στους 6μήνες συχνότερα παρατηρήθηκε στους ασθενείς που παρουσίασαν ΑΕΕ εντός 30 ημερών μετά την παρέμβαση (p=0014) και σε αυτούς μικρότερης ηλικίας 75,5 vs 77,2 (p=0,022). Ομοίως, στα άτομα με μεγαλύτερο STS score 9,6 vs 4,3 (p<0,001), με μεγαλύτερο pre echo LVOT 19,7vs 14,2 (p=0,003), και με μεγαλύτερη μέγιστη πίεση πνευμονικών αρτηριών 58,4 vs 39,5 (p=0,006). Παραβαλβιδική διαφυγή συχνότερα παρουσίασαν τα άτομα με μεγαλύτερο BMI (p=0,032), με μικρότερο pre echo LVOT 7,6 vs 17,9 (p=0,008) και με μεγαλύτερο AV-Vmax μετά 2,0 vs 1,6 (p=0,001). Συμπέρασμα: Η διακαθετηριακή αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας (TAVI) αναδεικνύεται, βάσει των ευρημάτων της παρούσας μελέτης, ως μια ασφαλής και αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή για ασθενείς με σοβαρή στένωση της αορτικής βαλβίδας, παρουσιάζοντας χαμηλή θνητότητα στους έξι μήνες και υψηλό ποσοστό τεχνικής επιτυχίας. Η σημαντική βελτίωση των αιμοδυναμικών παραμέτρων μετά την επέμβαση επιβεβαιώνει τη θετική επίδραση της μεθόδου στη λειτουργική αποκατάσταση της καρδιάς.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η διακαθετηριακή εμφύτευση αορτικής βαλβίδας (TAVI) είναι γενικά μια λιγότερο επεμβατική και εξαιρετικά επιτυχημένη εναλλακτική λύση σε σχέση με την ανοιχτή καρδιοχειρουργική επέμβαση, παρόλα αυτά ενέχει συγκεκριμένους κινδύνους. Οι πιο συχνές επιπλοκές περιλαμβάνουν ανωμαλίες αγωγιμότητας που απαιτούν μόνιμο βηματοδότη, αγγειακή βλάβη στο σημείο πρόσβασης, εγκεφαλικό επεισόδιο και παραβαλβιδική διαρροή. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της συχνότητας εμφάνισης θανάτου εντός εξαμήνου και μορφολογικών αλλαγών μετά από τη Διακαθετηριακή Αντικατάσταση Αορτικής Βαλβίδας (TAVR). Υλικό και Μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν συνολικά 80 ασθενείς με σοβαρή στένωση της αορτικής βαλβίδας, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε TAVI σε ένα εξειδικευμένο καρδιολογικό κέντρο του Γ.Ν.Α. «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ» τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τους φακέλους των ασθενών και από τον υπερηχογραφικό τους έλεγχο. Η παρακολούθηση διήρκησε 6 μήνες. Αποτελέσματα: Από τους 80 συμμετέχοντες το 55,0% ήταν άνδρες, και το 76,3% ήταν 76 ετών και άνω. Κατά την νοσηλεία δεν παρατηρήθηκε κανένας θάνατος. Ένας θάνατος από κάθε αιτία παρατηρήθηκε στις 30 ημέρες και 6 θάνατοι από κάθε αιτία, ποσοστό 7,5% στους 6 μήνες. Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο στο 2,5% παρατηρήθηκε στο νοσοκομείο και εντός 30 ημερών 3 περιστατικά με ποσοστό 3,8%. Βηματοδότης μόνιμος μετά από την TAVI τοποθετήθηκε στο 17,5%. Παραβαλβιδική διαφυγή παρουσίασε το 26,3% του δείγματος, εκ των οποίων στο 21,3% ήταν μέτρια και στο 5% σοβαρή. Aπό την εφαρμογή της στατιστικής διαδικασίας t-test κατά ζεύγη, στατιστικά σημαντικές διαφορές παρατηρήθηκαν στην AVmax πριν και μετά (p&lt;0,001), στη LVOT VMAX πριν (p=0,002), στη μέση πίεση στη βαλβίδα (p&lt;0,001), στη μέγιστη πίεση στη βαλβίδα (p&lt;0,001), ενώ δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές πριν και μετά ως προς το κλάσμα εξώθησης, το οποίο βελτιώθηκε κατά 1 μονάδα με (p=0,342) και στην κρεατινίνη (p=0,880) στην οποία δεν υπήρχαν μεγάλες μεταβολές. 60 Θάνατος στους 6μήνες συχνότερα παρατηρήθηκε στους ασθενείς που παρουσίασαν ΑΕΕ εντός 30 ημερών μετά την παρέμβαση (p=0014) και σε αυτούς μικρότερης ηλικίας 75,5 vs 77,2 (p=0,022). Ομοίως, στα άτομα με μεγαλύτερο STS score 9,6 vs 4,3 (p&lt;0,001), με μεγαλύτερο pre echo LVOT 19,7vs 14,2 (p=0,003), και με μεγαλύτερη μέγιστη πίεση πνευμονικών αρτηριών 58,4 vs 39,5 (p=0,006). Παραβαλβιδική διαφυγή συχνότερα παρουσίασαν τα άτομα με μεγαλύτερο BMI (p=0,032), με μικρότερο pre echo LVOT 7,6 vs 17,9 (p=0,008) και με μεγαλύτερο AV-Vmax μετά 2,0 vs 1,6 (p=0,001). Συμπέρασμα: Η διακαθετηριακή αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας (TAVI) αναδεικνύεται, βάσει των ευρημάτων της παρούσας μελέτης, ως μια ασφαλής και αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή για ασθενείς με σοβαρή στένωση της αορτικής βαλβίδας, παρουσιάζοντας χαμηλή θνητότητα στους έξι μήνες και υψηλό ποσοστό τεχνικής επιτυχίας. Η σημαντική βελτίωση των αιμοδυναμικών παραμέτρων μετά την επέμβαση επιβεβαιώνει τη θετική επίδραση της μεθόδου στη λειτουργική αποκατάσταση της καρδιάς.","abstract_has_math":false,"creators":["Στάθης Παναγιώτης","Stathis Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5421723"],"render_values":[{"text":"uoadl:5421723","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421723","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421723","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5421723","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Στάθης Παναγιώτης","Stathis Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5421723","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421723"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η διακαθετηριακή εμφύτευση αορτικής βαλβίδας (TAVI) είναι γενικά μια λιγότερο επεμβατική και εξαιρετικά επιτυχημένη εναλλακτική λύση σε σχέση με την ανοιχτή καρδιοχειρουργική επέμβαση, παρόλα αυτά ενέχει συγκεκριμένους κινδύνους. Οι πιο συχνές επιπλοκές περιλαμβάνουν ανωμαλίες αγωγιμότητας που απαιτούν μόνιμο βηματοδότη, αγγειακή βλάβη στο σημείο πρόσβασης, εγκεφαλικό επεισόδιο και παραβαλβιδική διαρροή. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της συχνότητας εμφάνισης θανάτου εντός εξαμήνου και μορφολογικών αλλαγών μετά από τη Διακαθετηριακή Αντικατάσταση Αορτικής Βαλβίδας (TAVR). Υλικό και Μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν συνολικά 80 ασθενείς με σοβαρή στένωση της αορτικής βαλβίδας, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε TAVI σε ένα εξειδικευμένο καρδιολογικό κέντρο του Γ.Ν.Α. «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ» τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τους φακέλους των ασθενών και από τον υπερηχογραφικό τους έλεγχο. Η παρακολούθηση διήρκησε 6 μήνες. Αποτελέσματα: Από τους 80 συμμετέχοντες το 55,0% ήταν άνδρες, και το 76,3% ήταν 76 ετών και άνω. Κατά την νοσηλεία δεν παρατηρήθηκε κανένας θάνατος. Ένας θάνατος από κάθε αιτία παρατηρήθηκε στις 30 ημέρες και 6 θάνατοι από κάθε αιτία, ποσοστό 7,5% στους 6 μήνες. Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο στο 2,5% παρατηρήθηκε στο νοσοκομείο και εντός 30 ημερών 3 περιστατικά με ποσοστό 3,8%. Βηματοδότης μόνιμος μετά από την TAVI τοποθετήθηκε στο 17,5%. Παραβαλβιδική διαφυγή παρουσίασε το 26,3% του δείγματος, εκ των οποίων στο 21,3% ήταν μέτρια και στο 5% σοβαρή. Aπό την εφαρμογή της στατιστικής διαδικασίας t-test κατά ζεύγη, στατιστικά σημαντικές διαφορές παρατηρήθηκαν στην AVmax πριν και μετά (p<0,001), στη LVOT VMAX πριν (p=0,002), στη μέση πίεση στη βαλβίδα (p<0,001), στη μέγιστη πίεση στη βαλβίδα (p<0,001), ενώ δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές πριν και μετά ως προς το κλάσμα εξώθησης, το οποίο βελτιώθηκε κατά 1 μονάδα με (p=0,342) και στην κρεατινίνη (p=0,880) στην οποία δεν υπήρχαν μεγάλες μεταβολές. 60 Θάνατος στους 6μήνες συχνότερα παρατηρήθηκε στους ασθενείς που παρουσίασαν ΑΕΕ εντός 30 ημερών μετά την παρέμβαση (p=0014) και σε αυτούς μικρότερης ηλικίας 75,5 vs 77,2 (p=0,022). Ομοίως, στα άτομα με μεγαλύτερο STS score 9,6 vs 4,3 (p<0,001), με μεγαλύτερο pre echo LVOT 19,7vs 14,2 (p=0,003), και με μεγαλύτερη μέγιστη πίεση πνευμονικών αρτηριών 58,4 vs 39,5 (p=0,006). Παραβαλβιδική διαφυγή συχνότερα παρουσίασαν τα άτομα με μεγαλύτερο BMI (p=0,032), με μικρότερο pre echo LVOT 7,6 vs 17,9 (p=0,008) και με μεγαλύτερο AV-Vmax μετά 2,0 vs 1,6 (p=0,001). Συμπέρασμα: Η διακαθετηριακή αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας (TAVI) αναδεικνύεται, βάσει των ευρημάτων της παρούσας μελέτης, ως μια ασφαλής και αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή για ασθενείς με σοβαρή στένωση της αορτικής βαλβίδας, παρουσιάζοντας χαμηλή θνητότητα στους έξι μήνες και υψηλό ποσοστό τεχνικής επιτυχίας. Η σημαντική βελτίωση των αιμοδυναμικών παραμέτρων μετά την επέμβαση επιβεβαιώνει τη θετική επίδραση της μεθόδου στη λειτουργική αποκατάσταση της καρδιάς.","Introduction: Transcatheter aortic valve implantation (TAVI) is generally a less invasive and highly successful alternative to open-heart surgery; however, it carries specific risks. The most common complications include conduction abnormalities requiring a permanent pacemaker, vascular damage at the access site, stroke, and paravalvular leak. Objective: The objective of this study was to investigate the incidence of death within six months and morphological changes following transcatheter aortic valve replacement (TAVR). Materials and Methods: The study included a total of 80 patients with severe aortic valve stenosis who underwent TAVI at a specialized cardiology center at the General Hospital of Athens “Ippokratio”; data were collected from patient records and echocardiographic examinations. The follow-up period lasted 6 months. Results: Of the 80 participants, 55.0% were men, and 76.3% were 76 years of age or older. No deaths were observed during hospitalization. One all-cause death occurred within 30 days, and 6 all-cause deaths (7.5%) occurred within 6 months. Ischemic stroke occurred in 2.5% of patients during hospitalization, and 3 cases (3.8%) occurred within 30 days. A permanent pacemaker was implanted in 17.5% of patients following TAVI. Paravalvular leak was observed in 26.3% of the sample, of which 21.3% were moderate and 5% were severe. Application of the paired t-test revealed statistically significant differences were observed in pre- and post-procedure AVmax (p<0.001), pre-procedure LVOT VMAX (p=0.002), mean valve pressure (p<0.001), and peak valve pressure (p<0.001), while no statistically significant differences were found before and after regarding ejection fraction, which improved by 1 unit (p=0.342), and creatinine (p=0.880), for which there were no major changes. Death at 6 months was more frequently observed in patients who experienced a stroke within 30 days after the procedure (p=0.014) and in younger patients (75.5 vs. 77.2) (p=0.022). Similarly, death was more common in patients with a higher STS score (9.6 vs. 4.3; p < 0.001), a larger 62 pre-echo LVOT (19.7 vs. 14.2; p = 0.003), and a higher maximum pulmonary artery pressure (58.4 vs. 39.5 (p=0.006). Paravalvular regurgitation was more common in individuals with a higher BMI (p=0.032), a smaller pre-echo LVOT of 7.6 vs. 17.9 (p=0.008), and a higher post-echo AV-Vmax of 2.0 vs. 1.6 (p=0.001). Conclusion: Transcatheter aortic valve replacement (TAVI) emerges, based on the findings of this study, as a safe and effective treatment option for patients with severe aortic valve stenosis, with low six-month mortality and a high rate of technical success. The significant improvement in hemodynamic parameters following the procedure confirms the positive effect of the method on the functional recovery of the heart."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Follow up ασθενών υποβαλλόμενων σε διακαθετηριακή αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας TAVI"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Στάθης Παναγιώτης","Stathis Panagiotis"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η διακαθετηριακή εμφύτευση αορτικής βαλβίδας (TAVI) είναι γενικά μια λιγότερο επεμβατική και εξαιρετικά επιτυχημένη εναλλακτική λύση σε σχέση με την ανοιχτή καρδιοχειρουργική επέμβαση, παρόλα αυτά ενέχει συγκεκριμένους κινδύνους. Οι πιο συχνές επιπλοκές περιλαμβάνουν ανωμαλίες αγωγιμότητας που απαιτούν μόνιμο βηματοδότη, αγγειακή βλάβη στο σημείο πρόσβασης, εγκεφαλικό επεισόδιο και παραβαλβιδική διαρροή. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της συχνότητας εμφάνισης θανάτου εντός εξαμήνου και μορφολογικών αλλαγών μετά από τη Διακαθετηριακή Αντικατάσταση Αορτικής Βαλβίδας (TAVR). Υλικό και Μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν συνολικά 80 ασθενείς με σοβαρή στένωση της αορτικής βαλβίδας, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε TAVI σε ένα εξειδικευμένο καρδιολογικό κέντρο του Γ.Ν.Α. «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ» τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τους φακέλους των ασθενών και από τον υπερηχογραφικό τους έλεγχο. Η παρακολούθηση διήρκησε 6 μήνες. Αποτελέσματα: Από τους 80 συμμετέχοντες το 55,0% ήταν άνδρες, και το 76,3% ήταν 76 ετών και άνω. Κατά την νοσηλεία δεν παρατηρήθηκε κανένας θάνατος. Ένας θάνατος από κάθε αιτία παρατηρήθηκε στις 30 ημέρες και 6 θάνατοι από κάθε αιτία, ποσοστό 7,5% στους 6 μήνες. Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο στο 2,5% παρατηρήθηκε στο νοσοκομείο και εντός 30 ημερών 3 περιστατικά με ποσοστό 3,8%. Βηματοδότης μόνιμος μετά από την TAVI τοποθετήθηκε στο 17,5%. Παραβαλβιδική διαφυγή παρουσίασε το 26,3% του δείγματος, εκ των οποίων στο 21,3% ήταν μέτρια και στο 5% σοβαρή. Aπό την εφαρμογή της στατιστικής διαδικασίας t-test κατά ζεύγη, στατιστικά σημαντικές διαφορές παρατηρήθηκαν στην AVmax πριν και μετά (p<0,001), στη LVOT VMAX πριν (p=0,002), στη μέση πίεση στη βαλβίδα (p<0,001), στη μέγιστη πίεση στη βαλβίδα (p<0,001), ενώ δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές πριν και μετά ως προς το κλάσμα εξώθησης, το οποίο βελτιώθηκε κατά 1 μονάδα με (p=0,342) και στην κρεατινίνη (p=0,880) στην οποία δεν υπήρχαν μεγάλες μεταβολές. 60 Θάνατος στους 6μήνες συχνότερα παρατηρήθηκε στους ασθενείς που παρουσίασαν ΑΕΕ εντός 30 ημερών μετά την παρέμβαση (p=0014) και σε αυτούς μικρότερης ηλικίας 75,5 vs 77,2 (p=0,022). Ομοίως, στα άτομα με μεγαλύτερο STS score 9,6 vs 4,3 (p<0,001), με μεγαλύτερο pre echo LVOT 19,7vs 14,2 (p=0,003), και με μεγαλύτερη μέγιστη πίεση πνευμονικών αρτηριών 58,4 vs 39,5 (p=0,006). Παραβαλβιδική διαφυγή συχνότερα παρουσίασαν τα άτομα με μεγαλύτερο BMI (p=0,032), με μικρότερο pre echo LVOT 7,6 vs 17,9 (p=0,008) και με μεγαλύτερο AV-Vmax μετά 2,0 vs 1,6 (p=0,001). Συμπέρασμα: Η διακαθετηριακή αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας (TAVI) αναδεικνύεται, βάσει των ευρημάτων της παρούσας μελέτης, ως μια ασφαλής και αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή για ασθενείς με σοβαρή στένωση της αορτικής βαλβίδας, παρουσιάζοντας χαμηλή θνητότητα στους έξι μήνες και υψηλό ποσοστό τεχνικής επιτυχίας. Η σημαντική βελτίωση των αιμοδυναμικών παραμέτρων μετά την επέμβαση επιβεβαιώνει τη θετική επίδραση της μεθόδου στη λειτουργική αποκατάσταση της καρδιάς.","Introduction: Transcatheter aortic valve implantation (TAVI) is generally a less invasive and highly successful alternative to open-heart surgery; however, it carries specific risks. The most common complications include conduction abnormalities requiring a permanent pacemaker, vascular damage at the access site, stroke, and paravalvular leak. Objective: The objective of this study was to investigate the incidence of death within six months and morphological changes following transcatheter aortic valve replacement (TAVR). Materials and Methods: The study included a total of 80 patients with severe aortic valve stenosis who underwent TAVI at a specialized cardiology center at the General Hospital of Athens “Ippokratio”; data were collected from patient records and echocardiographic examinations. The follow-up period lasted 6 months. Results: Of the 80 participants, 55.0% were men, and 76.3% were 76 years of age or older. No deaths were observed during hospitalization. One all-cause death occurred within 30 days, and 6 all-cause deaths (7.5%) occurred within 6 months. Ischemic stroke occurred in 2.5% of patients during hospitalization, and 3 cases (3.8%) occurred within 30 days. A permanent pacemaker was implanted in 17.5% of patients following TAVI. Paravalvular leak was observed in 26.3% of the sample, of which 21.3% were moderate and 5% were severe. Application of the paired t-test revealed statistically significant differences were observed in pre- and post-procedure AVmax (p<0.001), pre-procedure LVOT VMAX (p=0.002), mean valve pressure (p<0.001), and peak valve pressure (p<0.001), while no statistically significant differences were found before and after regarding ejection fraction, which improved by 1 unit (p=0.342), and creatinine (p=0.880), for which there were no major changes. Death at 6 months was more frequently observed in patients who experienced a stroke within 30 days after the procedure (p=0.014) and in younger patients (75.5 vs. 77.2) (p=0.022). Similarly, death was more common in patients with a higher STS score (9.6 vs. 4.3; p < 0.001), a larger 62 pre-echo LVOT (19.7 vs. 14.2; p = 0.003), and a higher maximum pulmonary artery pressure (58.4 vs. 39.5 (p=0.006). Paravalvular regurgitation was more common in individuals with a higher BMI (p=0.032), a smaller pre-echo LVOT of 7.6 vs. 17.9 (p=0.008), and a higher post-echo AV-Vmax of 2.0 vs. 1.6 (p=0.001). Conclusion: Transcatheter aortic valve replacement (TAVI) emerges, based on the findings of this study, as a safe and effective treatment option for patients with severe aortic valve stenosis, with low six-month mortality and a high rate of technical success. The significant improvement in hemodynamic parameters following the procedure confirms the positive effect of the method on the functional recovery of the heart."],"dc:identifier":["uoadl:5421723","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421723"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Follow up ασθενών υποβαλλόμενων σε διακαθετηριακή αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας TAVI"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:09Z"}