{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5421726"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5421726","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίπεδα ουρικού οξέος ως παράγοντας κινδύνου σε οξέα στεφανιαία σύνδρομα","abstract":"Εισαγωγή: Το ουρικό οξύ τις τελευταίες δεκαετίες έχει αναδυθεί ως πιθανός παράγοντας στο καρδιομεταβολικό κίνδυνο. Αποτελεί τον ισχυρότερο αντιοξειδωτικό παράγοντα στο πλάσμα, συνεισφέροντας σχεδόν στο 60% της ολικής αντιοξειδωτικής ικανότητας του αίματος, ενώ τα αυξημένα επίπεδα ουρικού οξέος ασκούν βλαβερές επιδράσεις στην καρδιαγγειακή υγεία, συμπεριλαμβανομένου του αυξημένου οξειδωτικού στρες. Πιθανόν να είναι παθογόνο και να συμμετέχει στην παθοφυσιολογία των καρδιαγγειακών παθήσεων, λειτουργώντας ως γεφυρωτικός μηχανισμός που ενεργοποιεί ή ενισχύει τις βλαβερές επιδράσεις των καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου στον αγγειακό ιστό και το μυοκάρδιο. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει αν τα αυξημένα επίπεδα ουρικού οξέος αποτελούν παράγοντα κινδύνου για τη διάγνωση των Οξέων Στεφανιαίων Συνδρόμων. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 99 ασθενείς με Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο και 99 με Χρόνια Στεφανιαία Νόσο που νοσηλεύθηκαν και παρακολουθούνταν στη Καρδιολογική Κλινική του Γ.Ν.Α. «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» κατά το χρονικό διάστημα Ιούνιος του 2024 έως και Αύγουστο του 2025. Πρόκειται για συγχρονική μελέτη με δειγματοληψία ευκολίας. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τους φακέλους των ασθενών και από τον εργαστηριακό τους έλεγχο. Αποτελέσματα: Από 199 συμμετέχοντες ασθενείς το 30,8% είχε ηλικία έως 60 ετών, το 38,4% ήταν 61-75 ετών και το 30,8% 76+. Το μεγαλύτερο ποσοστό 76,8% ήταν άνδρες. Ως προς τη διάγνωση το 23,2% νοσηλεύονταν για STEMI, το 21,7% για NSTEMI, το 5,1% για ασταθή στηθάγχη και το 50,1% χρόνια στεφανιαία νόσο. Τα επίπεδα ουρικού οξέος στο 47,5% ήταν έως 5,6 mg/dL και στο 52,5% ήταν >5,7 mg/dL. Από την εφαρμογή της στατιστικής δοκιμασίας x2-test, βρέθηκε ότι οι συμμετέχοντες με STEMI είχαν συχνότερα ουρικό οξύ >5,7 (p=0,032), όπως επίσης η ίδια ομάδα ασθενών είχε ηλικία < των 60 ετών (p=0,002). Συμπεράσματα: Από την ανάλυση των δεδομένων της παρούσας μελέτης βρέθηκε ότι τα επίπεδα του ουρικού οξέος στους ασθενείς με ΟΣΣ ήταν υψηλότερα. Ωστόσο, είχαν παθολογικές τιμές σε όλους τους άλλους δυνητικούς παράγοντες κινδύνου και στους βιοδείκτες, όπως είναι η ηλικία, οι τιμές της ολικής χοληστερόλης, HDL, LDL κλπ. Γενικά, αναφορικά με την αιτιώδη σχέση του ουρικού οξέος χρειάζονται μεγαλύτερες πολυκεντρικές μελέτης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το ουρικό οξύ τις τελευταίες δεκαετίες έχει αναδυθεί ως πιθανός παράγοντας στο καρδιομεταβολικό κίνδυνο. Αποτελεί τον ισχυρότερο αντιοξειδωτικό παράγοντα στο πλάσμα, συνεισφέροντας σχεδόν στο 60% της ολικής αντιοξειδωτικής ικανότητας του αίματος, ενώ τα αυξημένα επίπεδα ουρικού οξέος ασκούν βλαβερές επιδράσεις στην καρδιαγγειακή υγεία, συμπεριλαμβανομένου του αυξημένου οξειδωτικού στρες. Πιθανόν να είναι παθογόνο και να συμμετέχει στην παθοφυσιολογία των καρδιαγγειακών παθήσεων, λειτουργώντας ως γεφυρωτικός μηχανισμός που ενεργοποιεί ή ενισχύει τις βλαβερές επιδράσεις των καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου στον αγγειακό ιστό και το μυοκάρδιο. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει αν τα αυξημένα επίπεδα ουρικού οξέος αποτελούν παράγοντα κινδύνου για τη διάγνωση των Οξέων Στεφανιαίων Συνδρόμων. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 99 ασθενείς με Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο και 99 με Χρόνια Στεφανιαία Νόσο που νοσηλεύθηκαν και παρακολουθούνταν στη Καρδιολογική Κλινική του Γ.Ν.Α. «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» κατά το χρονικό διάστημα Ιούνιος του 2024 έως και Αύγουστο του 2025. Πρόκειται για συγχρονική μελέτη με δειγματοληψία ευκολίας. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τους φακέλους των ασθενών και από τον εργαστηριακό τους έλεγχο. Αποτελέσματα: Από 199 συμμετέχοντες ασθενείς το 30,8% είχε ηλικία έως 60 ετών, το 38,4% ήταν 61-75 ετών και το 30,8% 76+. Το μεγαλύτερο ποσοστό 76,8% ήταν άνδρες. Ως προς τη διάγνωση το 23,2% νοσηλεύονταν για STEMI, το 21,7% για NSTEMI, το 5,1% για ασταθή στηθάγχη και το 50,1% χρόνια στεφανιαία νόσο. Τα επίπεδα ουρικού οξέος στο 47,5% ήταν έως 5,6 mg/dL και στο 52,5% ήταν &gt;5,7 mg/dL. Από την εφαρμογή της στατιστικής δοκιμασίας x2-test, βρέθηκε ότι οι συμμετέχοντες με STEMI είχαν συχνότερα ουρικό οξύ &gt;5,7 (p=0,032), όπως επίσης η ίδια ομάδα ασθενών είχε ηλικία &lt; των 60 ετών (p=0,002). Συμπεράσματα: Από την ανάλυση των δεδομένων της παρούσας μελέτης βρέθηκε ότι τα επίπεδα του ουρικού οξέος στους ασθενείς με ΟΣΣ ήταν υψηλότερα. Ωστόσο, είχαν παθολογικές τιμές σε όλους τους άλλους δυνητικούς παράγοντες κινδύνου και στους βιοδείκτες, όπως είναι η ηλικία, οι τιμές της ολικής χοληστερόλης, HDL, LDL κλπ. Γενικά, αναφορικά με την αιτιώδη σχέση του ουρικού οξέος χρειάζονται μεγαλύτερες πολυκεντρικές μελέτης.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαϊωάννου Λεονάρδου Λύδια","Papaioannou Leonardou Lydia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5421726"],"render_values":[{"text":"uoadl:5421726","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421726","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421726","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5421726","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαϊωάννου Λεονάρδου Λύδια","Papaioannou Leonardou Lydia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5421726","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421726"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το ουρικό οξύ τις τελευταίες δεκαετίες έχει αναδυθεί ως πιθανός παράγοντας στο καρδιομεταβολικό κίνδυνο. Αποτελεί τον ισχυρότερο αντιοξειδωτικό παράγοντα στο πλάσμα, συνεισφέροντας σχεδόν στο 60% της ολικής αντιοξειδωτικής ικανότητας του αίματος, ενώ τα αυξημένα επίπεδα ουρικού οξέος ασκούν βλαβερές επιδράσεις στην καρδιαγγειακή υγεία, συμπεριλαμβανομένου του αυξημένου οξειδωτικού στρες. Πιθανόν να είναι παθογόνο και να συμμετέχει στην παθοφυσιολογία των καρδιαγγειακών παθήσεων, λειτουργώντας ως γεφυρωτικός μηχανισμός που ενεργοποιεί ή ενισχύει τις βλαβερές επιδράσεις των καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου στον αγγειακό ιστό και το μυοκάρδιο. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει αν τα αυξημένα επίπεδα ουρικού οξέος αποτελούν παράγοντα κινδύνου για τη διάγνωση των Οξέων Στεφανιαίων Συνδρόμων. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 99 ασθενείς με Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο και 99 με Χρόνια Στεφανιαία Νόσο που νοσηλεύθηκαν και παρακολουθούνταν στη Καρδιολογική Κλινική του Γ.Ν.Α. «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» κατά το χρονικό διάστημα Ιούνιος του 2024 έως και Αύγουστο του 2025. Πρόκειται για συγχρονική μελέτη με δειγματοληψία ευκολίας. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τους φακέλους των ασθενών και από τον εργαστηριακό τους έλεγχο. Αποτελέσματα: Από 199 συμμετέχοντες ασθενείς το 30,8% είχε ηλικία έως 60 ετών, το 38,4% ήταν 61-75 ετών και το 30,8% 76+. Το μεγαλύτερο ποσοστό 76,8% ήταν άνδρες. Ως προς τη διάγνωση το 23,2% νοσηλεύονταν για STEMI, το 21,7% για NSTEMI, το 5,1% για ασταθή στηθάγχη και το 50,1% χρόνια στεφανιαία νόσο. Τα επίπεδα ουρικού οξέος στο 47,5% ήταν έως 5,6 mg/dL και στο 52,5% ήταν >5,7 mg/dL. Από την εφαρμογή της στατιστικής δοκιμασίας x2-test, βρέθηκε ότι οι συμμετέχοντες με STEMI είχαν συχνότερα ουρικό οξύ >5,7 (p=0,032), όπως επίσης η ίδια ομάδα ασθενών είχε ηλικία < των 60 ετών (p=0,002). Συμπεράσματα: Από την ανάλυση των δεδομένων της παρούσας μελέτης βρέθηκε ότι τα επίπεδα του ουρικού οξέος στους ασθενείς με ΟΣΣ ήταν υψηλότερα. Ωστόσο, είχαν παθολογικές τιμές σε όλους τους άλλους δυνητικούς παράγοντες κινδύνου και στους βιοδείκτες, όπως είναι η ηλικία, οι τιμές της ολικής χοληστερόλης, HDL, LDL κλπ. Γενικά, αναφορικά με την αιτιώδη σχέση του ουρικού οξέος χρειάζονται μεγαλύτερες πολυκεντρικές μελέτης.","Background: In recent decades, uric acid has emerged as a potential factor in cardiometabolic risk. It is the most potent antioxidant in plasma, contributing to nearly 60% of the blood’s total antioxidant capacity, while elevated uric acid levels exert harmful effects on cardiovascular health, including increased oxidative stress. It is likely to be pathogenic and involved in the pathophysiology of cardiovascular diseases, acting as a bridging mechanism that activates or enhances the harmful effects of cardiovascular risk factors on vascular tissue and the myocardium. Purpose: The objective of this study was to investigate whether elevated uric acid levels constitute a risk factor for the diagnosis of Acute Coronary Syndromes. Material and Methods: The study sample consisted of 99 patients with Acute Coronary Syndrome and 99 with Chronic Coronary Artery Disease who were hospitalized and followed up at the Cardiology Clinic of the General Hospital of Athens “EVANGELISMOS” between June 2024 and August 2025. This was a cross-sectional study using convenience sampling. Data were collected from patient records and laboratory test results. Results: Of the 199 participating patients, 30.8% were aged 60 or younger, 38.4% were aged 61–75, and 30.8% were aged 76 or older. The majority, 76.8%, were men. Regarding diagnosis, 23.2% were hospitalized for STEMI, 21.7% for NSTEMI, 5.1% for unstable angina, and 50.1% for chronic coronary artery disease. Uric acid levels were up to 5.6 mg/dL in 47.5% of patients and >5.7 mg/dL in 52.5%. Application of the chi-square test revealed that participants with STEMI were more likely to have uric acid levels >5.7 (p=0.032), and that this same group of patients was also younger than 60 years of age (p=0.002). Conclusions: Analysis of the data from this study revealed that uric acid levels were higher in patients with OSS. However, they also had abnormal values for all other potential risk factors and biomarkers, such as age, total cholesterol, HDL, LDL, etc. In general, larger multicenter studies are needed to establish a causal relationship between uric acid and these conditions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίπεδα ουρικού οξέος ως παράγοντας κινδύνου σε οξέα στεφανιαία σύνδρομα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαϊωάννου Λεονάρδου Λύδια","Papaioannou Leonardou Lydia"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το ουρικό οξύ τις τελευταίες δεκαετίες έχει αναδυθεί ως πιθανός παράγοντας στο καρδιομεταβολικό κίνδυνο. Αποτελεί τον ισχυρότερο αντιοξειδωτικό παράγοντα στο πλάσμα, συνεισφέροντας σχεδόν στο 60% της ολικής αντιοξειδωτικής ικανότητας του αίματος, ενώ τα αυξημένα επίπεδα ουρικού οξέος ασκούν βλαβερές επιδράσεις στην καρδιαγγειακή υγεία, συμπεριλαμβανομένου του αυξημένου οξειδωτικού στρες. Πιθανόν να είναι παθογόνο και να συμμετέχει στην παθοφυσιολογία των καρδιαγγειακών παθήσεων, λειτουργώντας ως γεφυρωτικός μηχανισμός που ενεργοποιεί ή ενισχύει τις βλαβερές επιδράσεις των καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου στον αγγειακό ιστό και το μυοκάρδιο. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει αν τα αυξημένα επίπεδα ουρικού οξέος αποτελούν παράγοντα κινδύνου για τη διάγνωση των Οξέων Στεφανιαίων Συνδρόμων. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 99 ασθενείς με Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο και 99 με Χρόνια Στεφανιαία Νόσο που νοσηλεύθηκαν και παρακολουθούνταν στη Καρδιολογική Κλινική του Γ.Ν.Α. «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» κατά το χρονικό διάστημα Ιούνιος του 2024 έως και Αύγουστο του 2025. Πρόκειται για συγχρονική μελέτη με δειγματοληψία ευκολίας. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τους φακέλους των ασθενών και από τον εργαστηριακό τους έλεγχο. Αποτελέσματα: Από 199 συμμετέχοντες ασθενείς το 30,8% είχε ηλικία έως 60 ετών, το 38,4% ήταν 61-75 ετών και το 30,8% 76+. Το μεγαλύτερο ποσοστό 76,8% ήταν άνδρες. Ως προς τη διάγνωση το 23,2% νοσηλεύονταν για STEMI, το 21,7% για NSTEMI, το 5,1% για ασταθή στηθάγχη και το 50,1% χρόνια στεφανιαία νόσο. Τα επίπεδα ουρικού οξέος στο 47,5% ήταν έως 5,6 mg/dL και στο 52,5% ήταν >5,7 mg/dL. Από την εφαρμογή της στατιστικής δοκιμασίας x2-test, βρέθηκε ότι οι συμμετέχοντες με STEMI είχαν συχνότερα ουρικό οξύ >5,7 (p=0,032), όπως επίσης η ίδια ομάδα ασθενών είχε ηλικία < των 60 ετών (p=0,002). Συμπεράσματα: Από την ανάλυση των δεδομένων της παρούσας μελέτης βρέθηκε ότι τα επίπεδα του ουρικού οξέος στους ασθενείς με ΟΣΣ ήταν υψηλότερα. Ωστόσο, είχαν παθολογικές τιμές σε όλους τους άλλους δυνητικούς παράγοντες κινδύνου και στους βιοδείκτες, όπως είναι η ηλικία, οι τιμές της ολικής χοληστερόλης, HDL, LDL κλπ. Γενικά, αναφορικά με την αιτιώδη σχέση του ουρικού οξέος χρειάζονται μεγαλύτερες πολυκεντρικές μελέτης.","Background: In recent decades, uric acid has emerged as a potential factor in cardiometabolic risk. It is the most potent antioxidant in plasma, contributing to nearly 60% of the blood’s total antioxidant capacity, while elevated uric acid levels exert harmful effects on cardiovascular health, including increased oxidative stress. It is likely to be pathogenic and involved in the pathophysiology of cardiovascular diseases, acting as a bridging mechanism that activates or enhances the harmful effects of cardiovascular risk factors on vascular tissue and the myocardium. Purpose: The objective of this study was to investigate whether elevated uric acid levels constitute a risk factor for the diagnosis of Acute Coronary Syndromes. Material and Methods: The study sample consisted of 99 patients with Acute Coronary Syndrome and 99 with Chronic Coronary Artery Disease who were hospitalized and followed up at the Cardiology Clinic of the General Hospital of Athens “EVANGELISMOS” between June 2024 and August 2025. This was a cross-sectional study using convenience sampling. Data were collected from patient records and laboratory test results. Results: Of the 199 participating patients, 30.8% were aged 60 or younger, 38.4% were aged 61–75, and 30.8% were aged 76 or older. The majority, 76.8%, were men. Regarding diagnosis, 23.2% were hospitalized for STEMI, 21.7% for NSTEMI, 5.1% for unstable angina, and 50.1% for chronic coronary artery disease. Uric acid levels were up to 5.6 mg/dL in 47.5% of patients and >5.7 mg/dL in 52.5%. Application of the chi-square test revealed that participants with STEMI were more likely to have uric acid levels >5.7 (p=0.032), and that this same group of patients was also younger than 60 years of age (p=0.002). Conclusions: Analysis of the data from this study revealed that uric acid levels were higher in patients with OSS. However, they also had abnormal values for all other potential risk factors and biomarkers, such as age, total cholesterol, HDL, LDL, etc. In general, larger multicenter studies are needed to establish a causal relationship between uric acid and these conditions."],"dc:identifier":["uoadl:5421726","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421726"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επίπεδα ουρικού οξέος ως παράγοντας κινδύνου σε οξέα στεφανιαία σύνδρομα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:09Z"}