{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5421829"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5421829","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το σύστημα των δύο νομοθετικών σωμάτων. Πλεονεκτήματα και αδυναμίες με βάση την ιστορική εμπειρία.","abstract":"Το ανά χείρας πόνημα πραγματεύεται τον θεσμό του δικαμερισμού. Αφετηρία της μελέτης αποτελεί μια εκτενής ιστορική επισκόπηση στο πλαίσιο της οποίας διερευνώνται η γέννηση και η εξέλιξη του θεσμού αυτού. Στη συνέχεια, εξετάζεται ο τρόπος ανάδειξης της Άνω Βουλής, ο οποίος διαφοροποιείται μεταξύ των κρατών και συνδέεται θεμελιωδώς με το εύρος των αρμοδιοτήτων του δεύτερου νομοθετικού σώματος σε ένα δικαμερές σύστημα. Η μελέτη βασίζεται στη θεωρία μέτρησης της ισχύος του δικαμερισμού του Arend Lijphart, σύμφωνα με την οποία η ισχύς της δεύτερης Βουλής εξαρτάται από τη συμμετρία των εξουσιών και την κομματική ασυμφωνία μεταξύ των δύο νομοθετικών σωμάτων. Παράλληλα, η εργασία χρησιμοποιεί τη θεωρία των παικτών αρνησικυρίας του George Tsebelis, ο οποίος εντάσσει το δεύτερο νομοθετικό σώμα στους θεσμικούς παίκτες αρνησικυρίας, εφόσον η δεύτερη Βουλή διαθέτει το σχετικό δικαίωμα επί του νομοθετικού έργου, επηρεάζοντας σημαντικά τη νομοθετική διαδικασία. Επιπλέον, η Meg Russell προσθέτει μια τρίτη και αυτόνομη διάσταση στο δίπτυχο συμμετρίας και σύγκλισης, περί της αντιλαμβανόμενης νομιμοποίησης, η οποία συνδέεται με την κοινωνική υποστήριξη του δεύτερου νομοθετικού σώματος εκτός της Βουλής. Συνεπώς, εξετάζεται και ένα κοινωνικό πεδίο πέραν του τυπικού και θεσμικού πλαισίου. Η εργασία αξιολογεί τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες της ύπαρξης δύο νομοθετικών σωμάτων εντός του Κοινοβουλίου, δίνοντας έμφαση στον έλεγχο των εξουσιών, στη διασφάλιση των ισορροπιών, στην αντιπροσώπευση των κρατιδίων, στη βελτίωση του νομοθετικού έργου, στην πολιτική σταθερότητα, αλλά και στα θεσμικά αδιέξοδα και τις καθυστερήσεις λήψης αποφάσεων. Στα τελευταία κεφάλαια εξετάζονται αναλυτικά συγκεκριμένες περιπτώσεις κρατών. Αναλύεται η ελληνική εμπειρία στην οποία εφαρμόστηκε ο θεσμός της Γερουσίας κατά τη Συνταγματική Μοναρχία του Όθωνα και κατά τη διάρκεια της Β'΄ Eλληνικής Δημοκρατίας. Στη συνέχεια, ακολουθεί συγκριτική μελέτη τεσσάρων σύγχρονων κρατών, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας, της Ιταλίας και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στα οποία αναλύονται ο βαθμός δημοκρατικής νομιμοποίησης των Άνω Βουλών και οι λειτουργίες των δύο νομοθετικών σωμάτων, προκειμένου να αποτυπωθούν συμπεράσματα επί αυτών στο τελευταίο κεφάλαιο. Η εργασία ολοκληρώνεται με τη διερεύνηση της πιθανής ίδρυσης Γερουσίας στη σύγχρονη Ελλάδα.","abstract_html":"Το ανά χείρας πόνημα πραγματεύεται τον θεσμό του δικαμερισμού. Αφετηρία της μελέτης αποτελεί μια εκτενής ιστορική επισκόπηση στο πλαίσιο της οποίας διερευνώνται η γέννηση και η εξέλιξη του θεσμού αυτού. Στη συνέχεια, εξετάζεται ο τρόπος ανάδειξης της Άνω Βουλής, ο οποίος διαφοροποιείται μεταξύ των κρατών και συνδέεται θεμελιωδώς με το εύρος των αρμοδιοτήτων του δεύτερου νομοθετικού σώματος σε ένα δικαμερές σύστημα. Η μελέτη βασίζεται στη θεωρία μέτρησης της ισχύος του δικαμερισμού του Arend Lijphart, σύμφωνα με την οποία η ισχύς της δεύτερης Βουλής εξαρτάται από τη συμμετρία των εξουσιών και την κομματική ασυμφωνία μεταξύ των δύο νομοθετικών σωμάτων. Παράλληλα, η εργασία χρησιμοποιεί τη θεωρία των παικτών αρνησικυρίας του George Tsebelis, ο οποίος εντάσσει το δεύτερο νομοθετικό σώμα στους θεσμικούς παίκτες αρνησικυρίας, εφόσον η δεύτερη Βουλή διαθέτει το σχετικό δικαίωμα επί του νομοθετικού έργου, επηρεάζοντας σημαντικά τη νομοθετική διαδικασία. Επιπλέον, η Meg Russell προσθέτει μια τρίτη και αυτόνομη διάσταση στο δίπτυχο συμμετρίας και σύγκλισης, περί της αντιλαμβανόμενης νομιμοποίησης, η οποία συνδέεται με την κοινωνική υποστήριξη του δεύτερου νομοθετικού σώματος εκτός της Βουλής. Συνεπώς, εξετάζεται και ένα κοινωνικό πεδίο πέραν του τυπικού και θεσμικού πλαισίου. Η εργασία αξιολογεί τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες της ύπαρξης δύο νομοθετικών σωμάτων εντός του Κοινοβουλίου, δίνοντας έμφαση στον έλεγχο των εξουσιών, στη διασφάλιση των ισορροπιών, στην αντιπροσώπευση των κρατιδίων, στη βελτίωση του νομοθετικού έργου, στην πολιτική σταθερότητα, αλλά και στα θεσμικά αδιέξοδα και τις καθυστερήσεις λήψης αποφάσεων. Στα τελευταία κεφάλαια εξετάζονται αναλυτικά συγκεκριμένες περιπτώσεις κρατών. Αναλύεται η ελληνική εμπειρία στην οποία εφαρμόστηκε ο θεσμός της Γερουσίας κατά τη Συνταγματική Μοναρχία του Όθωνα και κατά τη διάρκεια της Β&#x27;΄ Eλληνικής Δημοκρατίας. Στη συνέχεια, ακολουθεί συγκριτική μελέτη τεσσάρων σύγχρονων κρατών, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας, της Ιταλίας και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στα οποία αναλύονται ο βαθμός δημοκρατικής νομιμοποίησης των Άνω Βουλών και οι λειτουργίες των δύο νομοθετικών σωμάτων, προκειμένου να αποτυπωθούν συμπεράσματα επί αυτών στο τελευταίο κεφάλαιο. Η εργασία ολοκληρώνεται με τη διερεύνηση της πιθανής ίδρυσης Γερουσίας στη σύγχρονη Ελλάδα.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσουρέκη Κωνσταντίνα","Tsoureki Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:09Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5421829"],"render_values":[{"text":"uoadl:5421829","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421829","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421829","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5421829","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσουρέκη Κωνσταντίνα","Tsoureki Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5421829","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421829"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το ανά χείρας πόνημα πραγματεύεται τον θεσμό του δικαμερισμού. Αφετηρία της μελέτης αποτελεί μια εκτενής ιστορική επισκόπηση στο πλαίσιο της οποίας διερευνώνται η γέννηση και η εξέλιξη του θεσμού αυτού. Στη συνέχεια, εξετάζεται ο τρόπος ανάδειξης της Άνω Βουλής, ο οποίος διαφοροποιείται μεταξύ των κρατών και συνδέεται θεμελιωδώς με το εύρος των αρμοδιοτήτων του δεύτερου νομοθετικού σώματος σε ένα δικαμερές σύστημα. Η μελέτη βασίζεται στη θεωρία μέτρησης της ισχύος του δικαμερισμού του Arend Lijphart, σύμφωνα με την οποία η ισχύς της δεύτερης Βουλής εξαρτάται από τη συμμετρία των εξουσιών και την κομματική ασυμφωνία μεταξύ των δύο νομοθετικών σωμάτων. Παράλληλα, η εργασία χρησιμοποιεί τη θεωρία των παικτών αρνησικυρίας του George Tsebelis, ο οποίος εντάσσει το δεύτερο νομοθετικό σώμα στους θεσμικούς παίκτες αρνησικυρίας, εφόσον η δεύτερη Βουλή διαθέτει το σχετικό δικαίωμα επί του νομοθετικού έργου, επηρεάζοντας σημαντικά τη νομοθετική διαδικασία. Επιπλέον, η Meg Russell προσθέτει μια τρίτη και αυτόνομη διάσταση στο δίπτυχο συμμετρίας και σύγκλισης, περί της αντιλαμβανόμενης νομιμοποίησης, η οποία συνδέεται με την κοινωνική υποστήριξη του δεύτερου νομοθετικού σώματος εκτός της Βουλής. Συνεπώς, εξετάζεται και ένα κοινωνικό πεδίο πέραν του τυπικού και θεσμικού πλαισίου. Η εργασία αξιολογεί τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες της ύπαρξης δύο νομοθετικών σωμάτων εντός του Κοινοβουλίου, δίνοντας έμφαση στον έλεγχο των εξουσιών, στη διασφάλιση των ισορροπιών, στην αντιπροσώπευση των κρατιδίων, στη βελτίωση του νομοθετικού έργου, στην πολιτική σταθερότητα, αλλά και στα θεσμικά αδιέξοδα και τις καθυστερήσεις λήψης αποφάσεων. Στα τελευταία κεφάλαια εξετάζονται αναλυτικά συγκεκριμένες περιπτώσεις κρατών. Αναλύεται η ελληνική εμπειρία στην οποία εφαρμόστηκε ο θεσμός της Γερουσίας κατά τη Συνταγματική Μοναρχία του Όθωνα και κατά τη διάρκεια της Β'΄ Eλληνικής Δημοκρατίας. Στη συνέχεια, ακολουθεί συγκριτική μελέτη τεσσάρων σύγχρονων κρατών, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας, της Ιταλίας και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στα οποία αναλύονται ο βαθμός δημοκρατικής νομιμοποίησης των Άνω Βουλών και οι λειτουργίες των δύο νομοθετικών σωμάτων, προκειμένου να αποτυπωθούν συμπεράσματα επί αυτών στο τελευταίο κεφάλαιο. Η εργασία ολοκληρώνεται με τη διερεύνηση της πιθανής ίδρυσης Γερουσίας στη σύγχρονη Ελλάδα.","The present work deals with the institution of bicameralism. The starting point of the study is an extensive historical overview in which the birth and development of this institution are explored. Subsequently, the method of electing the Upper House is examined, which varies between states and is fundamentally linked to the scope of the responsibilities of the second legislative body in a bicameral system. The study is based on Arend Lijphart’s theory of measuring the strength of bicameralism, according to which the strength of the Second House depends on the symmetry of powers and the partisan disagreement between the two legislative bodies. At the same time, the paper uses George Tsebelis’ theory of veto players, who includes the second legislative body among the institutional veto players, since the Second House has the relevant right over the legislative work, significantly influencing the legislative process. In addition, Meg Russell adds a third and autonomous dimension to the symmetry and convergence, on the perceived legitimacy which is linked to the social support of the second legislative body outside the House. Consequently, a social field beyond the formal and institutional framework is examined. The paper evaluates the advantages and weaknesses of the existence of two legislative bodies within Parliament, emphasizing the control of powers, the assurance of balances, the representation of the states, the improvement of legislative work, political stability, but also institutional deadlocks and delays in decision – making. The last chapters examine in detail specific cases of states. The Greek experience in which the institution of the Senate was applied during the Constitutional Monarchy of Otto and during the Second Hellenic Republic is analyzed. This is followed by a comparative study of four modern States of the United Kingdom, France, Italy and the United States of America in which the degree of democratic legitimacy of the Upper Houses and the functions of the two legislative bodies are analyzed, in order to draw conclusions on them in the last chapter. The work concludes with an investigation of the possible establishment of a Senate in modern Greece."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το σύστημα των δύο νομοθετικών σωμάτων. Πλεονεκτήματα και αδυναμίες με βάση την ιστορική εμπειρία."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσουρέκη Κωνσταντίνα","Tsoureki Konstantina"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Το ανά χείρας πόνημα πραγματεύεται τον θεσμό του δικαμερισμού. Αφετηρία της μελέτης αποτελεί μια εκτενής ιστορική επισκόπηση στο πλαίσιο της οποίας διερευνώνται η γέννηση και η εξέλιξη του θεσμού αυτού. Στη συνέχεια, εξετάζεται ο τρόπος ανάδειξης της Άνω Βουλής, ο οποίος διαφοροποιείται μεταξύ των κρατών και συνδέεται θεμελιωδώς με το εύρος των αρμοδιοτήτων του δεύτερου νομοθετικού σώματος σε ένα δικαμερές σύστημα. Η μελέτη βασίζεται στη θεωρία μέτρησης της ισχύος του δικαμερισμού του Arend Lijphart, σύμφωνα με την οποία η ισχύς της δεύτερης Βουλής εξαρτάται από τη συμμετρία των εξουσιών και την κομματική ασυμφωνία μεταξύ των δύο νομοθετικών σωμάτων. Παράλληλα, η εργασία χρησιμοποιεί τη θεωρία των παικτών αρνησικυρίας του George Tsebelis, ο οποίος εντάσσει το δεύτερο νομοθετικό σώμα στους θεσμικούς παίκτες αρνησικυρίας, εφόσον η δεύτερη Βουλή διαθέτει το σχετικό δικαίωμα επί του νομοθετικού έργου, επηρεάζοντας σημαντικά τη νομοθετική διαδικασία. Επιπλέον, η Meg Russell προσθέτει μια τρίτη και αυτόνομη διάσταση στο δίπτυχο συμμετρίας και σύγκλισης, περί της αντιλαμβανόμενης νομιμοποίησης, η οποία συνδέεται με την κοινωνική υποστήριξη του δεύτερου νομοθετικού σώματος εκτός της Βουλής. Συνεπώς, εξετάζεται και ένα κοινωνικό πεδίο πέραν του τυπικού και θεσμικού πλαισίου. Η εργασία αξιολογεί τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες της ύπαρξης δύο νομοθετικών σωμάτων εντός του Κοινοβουλίου, δίνοντας έμφαση στον έλεγχο των εξουσιών, στη διασφάλιση των ισορροπιών, στην αντιπροσώπευση των κρατιδίων, στη βελτίωση του νομοθετικού έργου, στην πολιτική σταθερότητα, αλλά και στα θεσμικά αδιέξοδα και τις καθυστερήσεις λήψης αποφάσεων. Στα τελευταία κεφάλαια εξετάζονται αναλυτικά συγκεκριμένες περιπτώσεις κρατών. Αναλύεται η ελληνική εμπειρία στην οποία εφαρμόστηκε ο θεσμός της Γερουσίας κατά τη Συνταγματική Μοναρχία του Όθωνα και κατά τη διάρκεια της Β'΄ Eλληνικής Δημοκρατίας. Στη συνέχεια, ακολουθεί συγκριτική μελέτη τεσσάρων σύγχρονων κρατών, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας, της Ιταλίας και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στα οποία αναλύονται ο βαθμός δημοκρατικής νομιμοποίησης των Άνω Βουλών και οι λειτουργίες των δύο νομοθετικών σωμάτων, προκειμένου να αποτυπωθούν συμπεράσματα επί αυτών στο τελευταίο κεφάλαιο. Η εργασία ολοκληρώνεται με τη διερεύνηση της πιθανής ίδρυσης Γερουσίας στη σύγχρονη Ελλάδα.","The present work deals with the institution of bicameralism. The starting point of the study is an extensive historical overview in which the birth and development of this institution are explored. Subsequently, the method of electing the Upper House is examined, which varies between states and is fundamentally linked to the scope of the responsibilities of the second legislative body in a bicameral system. The study is based on Arend Lijphart’s theory of measuring the strength of bicameralism, according to which the strength of the Second House depends on the symmetry of powers and the partisan disagreement between the two legislative bodies. At the same time, the paper uses George Tsebelis’ theory of veto players, who includes the second legislative body among the institutional veto players, since the Second House has the relevant right over the legislative work, significantly influencing the legislative process. In addition, Meg Russell adds a third and autonomous dimension to the symmetry and convergence, on the perceived legitimacy which is linked to the social support of the second legislative body outside the House. Consequently, a social field beyond the formal and institutional framework is examined. The paper evaluates the advantages and weaknesses of the existence of two legislative bodies within Parliament, emphasizing the control of powers, the assurance of balances, the representation of the states, the improvement of legislative work, political stability, but also institutional deadlocks and delays in decision – making. The last chapters examine in detail specific cases of states. The Greek experience in which the institution of the Senate was applied during the Constitutional Monarchy of Otto and during the Second Hellenic Republic is analyzed. This is followed by a comparative study of four modern States of the United Kingdom, France, Italy and the United States of America in which the degree of democratic legitimacy of the Upper Houses and the functions of the two legislative bodies are analyzed, in order to draw conclusions on them in the last chapter. The work concludes with an investigation of the possible establishment of a Senate in modern Greece."],"dc:identifier":["uoadl:5421829","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421829"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Το σύστημα των δύο νομοθετικών σωμάτων. Πλεονεκτήματα και αδυναμίες με βάση την ιστορική εμπειρία."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:09Z"}