{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5421873"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5421873","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αγωνιστές των υποδοχέων του πεπτιδίου-1 όμοιου με τη γλυκαγόνη (GLP-1 RAs) και αναστολείς του συμμεταφορέα νατρίου-γλυκόζης-2 (SGLT-2): Αντιδιαβητική θεραπεία και ο κίνδυνος νεοπλασμάτων του θυρεοειδούς: Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση.","abstract":"Εισαγωγή: Η κλινική διαχείριση του Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2 (ΣΔτ2) και της παχυσαρκίας έχει αλλάξει ριζικά τα τελευταία χρόνια μετά από τη χρήση νέων αντιδιαβητικών φαρμάκων όπως των Αγωνιστών του Υποδοχέα του Γλυκαγονόμορφου Πεπτιδίου-1 (GLP-1 RAs) και των αναστολέων του Συμμεταφορέα Γλυκόζης-Νατρίου-2 (SGLT-2i). Τα φάρμακα αυτά έχουν πλέον καθιερωθεί ως ακρογωνιαίοι λίθοι στην αντιμετώπιση των σύγχρονων μεταβολικών παθήσεων, συμβάλλοντας τόσο στη ρύθμιση της γλυκόζης και την απώλεια βάρους, όσο και στη βελτίωση της καρδιονεφρικής λειτουργίας. Ωστόσο, μεγάλες μελέτες φαρμακοεπαγρύπνησης έθεσαν ερωτηματικά σχετικά με την συσχέτιση των GLP-1 RΑs με την ανάπτυξη διαφοροποιημένου καρκίνου του θυρεοειδούς, ενώ πιθανολογείται προστατευτική δράση των SGLT-2is. Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση είχε ως στόχο να αξιολογήσει τη μακροπρόθεσμη σχέση κόστους/οφέλους αυτών των θεραπειών ως προς την θυρεοειδική ογκογένεση και να εντοπίσει πιθανές μεθοδολογικές μεροληψίες. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε εκτενής αναζήτηση της διεθνούς βιβλιογραφίας (PubMed, EMBASE, Cochrane CENTRAL) έως τον Μάιο του 2026 για τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες (RCTs) και μελέτες παρατήρησης που αξιολογούσαν τον κίνδυνο καρκίνου του θυρεοειδούς. Τόσο οι μετα-αναλύσεις τυχαίων επιδράσεων όσο και οι αναλύσεις ευαισθησίας πραγματοποιήθηκαν με τη χρήση της γλώσσας προγραμματισμού R. Αποτελέσματα: Η ανάλυση των δεδομένων περιλάμβανε σύγκριση των φαρμάκων GLP-1 RAs και SGLT2is με άλλες αντιδιαβητικές θεραπείες αντίστοιχα, καθώς και άμεση σύγκριση των φαρμάκων αυτών μεταξύ τους. Η στατιστική ανάλυση από την άμεση σύγκριση των δύο νέων αντιδιαβητικών θεραπειών δημιούργησε ένα συγκεντρωτικό Odds Ratio (OR) 2.08 (95% CI: 0.58–7.44, I2 = 96.6%). Ωστόσο, η εξαίρεση των μελετών φαρμακοεπαγρύπνησης (FAERS) κατά την ανάλυση ευαισθησίας οδήγησε σε στατιστική σταθεροποίηση και εξάλειψη των μεροληψιών με σταθερό OR 0.81 (95% CI: 0.61–1.09, I2 = 77.9%). Η ανάλυση υποομάδων με βάση την οδό χορήγησης επιβεβαίωσε ότι οι σύγχρονες από του στόματος μορφές (OR = 3.04, 95% CI: 0.65–14.19) διατηρούν ένα εξίσου ουδέτερο προφίλ ασφάλειας με τα υποδόρια σχήματα (p = 0.5748). Συμπεράσματα: Τόσο οι GLP-1 RAs, όσο και οι SGLT-2is εμφανίζουν ουδέτερο προφίλ κόστους ή οφέλους ως προς τη θυρεοειδική ογκογένεση. Τα αυξημένα ποσοστά περιστατικών καρκίνου θυρεοειδούς της βιβλιογραφίας οφείλονται κυρίως σε μεροληψία ανίχνευσης σφαλμάτων, σε αυξημένη διαγνωστική παρακολούθηση και όχι σε πραγματική βιολογική δράση των φαρμάκων. Επομένως, απαιτούνται μακροχρόνιες μελέτες φαρμακοεπαγρύπνησης και περαιτέρω βασική έρευνα για την πλήρη κατανόηση των πιθανών μηχανισμών και της μακροχρόνιας σχέσης κόστους/οφέλους των θεραπειών αυτών.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η κλινική διαχείριση του Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2 (ΣΔτ2) και της παχυσαρκίας έχει αλλάξει ριζικά τα τελευταία χρόνια μετά από τη χρήση νέων αντιδιαβητικών φαρμάκων όπως των Αγωνιστών του Υποδοχέα του Γλυκαγονόμορφου Πεπτιδίου-1 (GLP-1 RAs) και των αναστολέων του Συμμεταφορέα Γλυκόζης-Νατρίου-2 (SGLT-2i). Τα φάρμακα αυτά έχουν πλέον καθιερωθεί ως ακρογωνιαίοι λίθοι στην αντιμετώπιση των σύγχρονων μεταβολικών παθήσεων, συμβάλλοντας τόσο στη ρύθμιση της γλυκόζης και την απώλεια βάρους, όσο και στη βελτίωση της καρδιονεφρικής λειτουργίας. Ωστόσο, μεγάλες μελέτες φαρμακοεπαγρύπνησης έθεσαν ερωτηματικά σχετικά με την συσχέτιση των GLP-1 RΑs με την ανάπτυξη διαφοροποιημένου καρκίνου του θυρεοειδούς, ενώ πιθανολογείται προστατευτική δράση των SGLT-2is. Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση είχε ως στόχο να αξιολογήσει τη μακροπρόθεσμη σχέση κόστους/οφέλους αυτών των θεραπειών ως προς την θυρεοειδική ογκογένεση και να εντοπίσει πιθανές μεθοδολογικές μεροληψίες. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε εκτενής αναζήτηση της διεθνούς βιβλιογραφίας (PubMed, EMBASE, Cochrane CENTRAL) έως τον Μάιο του 2026 για τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες (RCTs) και μελέτες παρατήρησης που αξιολογούσαν τον κίνδυνο καρκίνου του θυρεοειδούς. Τόσο οι μετα-αναλύσεις τυχαίων επιδράσεων όσο και οι αναλύσεις ευαισθησίας πραγματοποιήθηκαν με τη χρήση της γλώσσας προγραμματισμού R. Αποτελέσματα: Η ανάλυση των δεδομένων περιλάμβανε σύγκριση των φαρμάκων GLP-1 RAs και SGLT2is με άλλες αντιδιαβητικές θεραπείες αντίστοιχα, καθώς και άμεση σύγκριση των φαρμάκων αυτών μεταξύ τους. Η στατιστική ανάλυση από την άμεση σύγκριση των δύο νέων αντιδιαβητικών θεραπειών δημιούργησε ένα συγκεντρωτικό Odds Ratio (OR) 2.08 (95% CI: 0.58–7.44, I2 = 96.6%). Ωστόσο, η εξαίρεση των μελετών φαρμακοεπαγρύπνησης (FAERS) κατά την ανάλυση ευαισθησίας οδήγησε σε στατιστική σταθεροποίηση και εξάλειψη των μεροληψιών με σταθερό OR 0.81 (95% CI: 0.61–1.09, I2 = 77.9%). Η ανάλυση υποομάδων με βάση την οδό χορήγησης επιβεβαίωσε ότι οι σύγχρονες από του στόματος μορφές (OR = 3.04, 95% CI: 0.65–14.19) διατηρούν ένα εξίσου ουδέτερο προφίλ ασφάλειας με τα υποδόρια σχήματα (p = 0.5748). Συμπεράσματα: Τόσο οι GLP-1 RAs, όσο και οι SGLT-2is εμφανίζουν ουδέτερο προφίλ κόστους ή οφέλους ως προς τη θυρεοειδική ογκογένεση. Τα αυξημένα ποσοστά περιστατικών καρκίνου θυρεοειδούς της βιβλιογραφίας οφείλονται κυρίως σε μεροληψία ανίχνευσης σφαλμάτων, σε αυξημένη διαγνωστική παρακολούθηση και όχι σε πραγματική βιολογική δράση των φαρμάκων. Επομένως, απαιτούνται μακροχρόνιες μελέτες φαρμακοεπαγρύπνησης και περαιτέρω βασική έρευνα για την πλήρη κατανόηση των πιθανών μηχανισμών και της μακροχρόνιας σχέσης κόστους/οφέλους των θεραπειών αυτών.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραβίτη Ελευθερία","Karaviti Elevtheria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5421873"],"render_values":[{"text":"uoadl:5421873","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421873","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421873","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5421873","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραβίτη Ελευθερία","Karaviti Elevtheria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5421873","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421873"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η κλινική διαχείριση του Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2 (ΣΔτ2) και της παχυσαρκίας έχει αλλάξει ριζικά τα τελευταία χρόνια μετά από τη χρήση νέων αντιδιαβητικών φαρμάκων όπως των Αγωνιστών του Υποδοχέα του Γλυκαγονόμορφου Πεπτιδίου-1 (GLP-1 RAs) και των αναστολέων του Συμμεταφορέα Γλυκόζης-Νατρίου-2 (SGLT-2i). Τα φάρμακα αυτά έχουν πλέον καθιερωθεί ως ακρογωνιαίοι λίθοι στην αντιμετώπιση των σύγχρονων μεταβολικών παθήσεων, συμβάλλοντας τόσο στη ρύθμιση της γλυκόζης και την απώλεια βάρους, όσο και στη βελτίωση της καρδιονεφρικής λειτουργίας. Ωστόσο, μεγάλες μελέτες φαρμακοεπαγρύπνησης έθεσαν ερωτηματικά σχετικά με την συσχέτιση των GLP-1 RΑs με την ανάπτυξη διαφοροποιημένου καρκίνου του θυρεοειδούς, ενώ πιθανολογείται προστατευτική δράση των SGLT-2is. Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση είχε ως στόχο να αξιολογήσει τη μακροπρόθεσμη σχέση κόστους/οφέλους αυτών των θεραπειών ως προς την θυρεοειδική ογκογένεση και να εντοπίσει πιθανές μεθοδολογικές μεροληψίες. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε εκτενής αναζήτηση της διεθνούς βιβλιογραφίας (PubMed, EMBASE, Cochrane CENTRAL) έως τον Μάιο του 2026 για τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες (RCTs) και μελέτες παρατήρησης που αξιολογούσαν τον κίνδυνο καρκίνου του θυρεοειδούς. Τόσο οι μετα-αναλύσεις τυχαίων επιδράσεων όσο και οι αναλύσεις ευαισθησίας πραγματοποιήθηκαν με τη χρήση της γλώσσας προγραμματισμού R. Αποτελέσματα: Η ανάλυση των δεδομένων περιλάμβανε σύγκριση των φαρμάκων GLP-1 RAs και SGLT2is με άλλες αντιδιαβητικές θεραπείες αντίστοιχα, καθώς και άμεση σύγκριση των φαρμάκων αυτών μεταξύ τους. Η στατιστική ανάλυση από την άμεση σύγκριση των δύο νέων αντιδιαβητικών θεραπειών δημιούργησε ένα συγκεντρωτικό Odds Ratio (OR) 2.08 (95% CI: 0.58–7.44, I2 = 96.6%). Ωστόσο, η εξαίρεση των μελετών φαρμακοεπαγρύπνησης (FAERS) κατά την ανάλυση ευαισθησίας οδήγησε σε στατιστική σταθεροποίηση και εξάλειψη των μεροληψιών με σταθερό OR 0.81 (95% CI: 0.61–1.09, I2 = 77.9%). Η ανάλυση υποομάδων με βάση την οδό χορήγησης επιβεβαίωσε ότι οι σύγχρονες από του στόματος μορφές (OR = 3.04, 95% CI: 0.65–14.19) διατηρούν ένα εξίσου ουδέτερο προφίλ ασφάλειας με τα υποδόρια σχήματα (p = 0.5748). Συμπεράσματα: Τόσο οι GLP-1 RAs, όσο και οι SGLT-2is εμφανίζουν ουδέτερο προφίλ κόστους ή οφέλους ως προς τη θυρεοειδική ογκογένεση. Τα αυξημένα ποσοστά περιστατικών καρκίνου θυρεοειδούς της βιβλιογραφίας οφείλονται κυρίως σε μεροληψία ανίχνευσης σφαλμάτων, σε αυξημένη διαγνωστική παρακολούθηση και όχι σε πραγματική βιολογική δράση των φαρμάκων. Επομένως, απαιτούνται μακροχρόνιες μελέτες φαρμακοεπαγρύπνησης και περαιτέρω βασική έρευνα για την πλήρη κατανόηση των πιθανών μηχανισμών και της μακροχρόνιας σχέσης κόστους/οφέλους των θεραπειών αυτών.","Introduction: The clinical management of Type 2 Diabetes Mellitus (T2DM) and obesity has changed radically in recent years with new drug classes such as Glucagon-Like Peptide-1 Receptor Agonists (GLP-1 RAs) and Sodium Glucose Cotransporter-2 inhibitors (SGLT-2is). They have now become established as cornerstones of the treatment of the modern metabolic diseases, contributing to both glucose regulation and weight loss, as well as improving cardiorenal function. Despite the advantages of the new drugs, concerns have been expressed, especially from large pharmacovigilance studies, regarding their cost/benefit ratio, in relation to the development of thyroid cancer. This systematic review and meta-analysis aimed to assess the long-term effects of those treatments on thyroid oncogenesis and to identify potential methodological biases. Methods: A comprehensive search of the available international literature (PubMed, EMBASE, Cochrane CENTRAL) was performed up to May 2026 for randomized clinical trials (RCTs) and observational studies that assessed the risk of thyroid cancer. Both random-effects meta-analyses and sensitivity analyses were performed using the R programming language. Results: Data analysis included a comparison of GLP1-RAs and SGLT-2is with other antidiabetic treatments, respectively, as well as a direct comparison of these drugs with each other. Statistical analysis from the direct comparison of the two new antidiabetic therapies generated a pooled Odds Ratio (OR) of 2.08 (95% CI: 0.58–7.44, I2 = 96.6%). However, the exclusion of pharmacovigilance studies (FAERS) during sensitivity analysis led to statistical stabilization and elimination of biases with a stable OR of 0.81 (95% CI: 0.61–1.09, I2 = 77.9%). Subgroup analysis based on route of administration confirmed that modern oral formulations (OR = 3.04, 95% CI: 0.65–14.19) maintain a similarly neutral cost/benefit ratio as subcutaneous regimens (p = 0.5748). Conclusions: Both GLP-1 RAs and SGLT-2is have a neutral cost/benefit ratio with respect to thyroid tumorigenesis. The increased risk signals in the older literature are mainly due to error detection bias, increased diagnostic monitoring, and not to actual biological activity of the drugs. However, long-term pharmacovigilance studies and further basic research are required to fully understand the potential mechanisms and long-term cost/benefit ratio of these therapies."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αγωνιστές των υποδοχέων του πεπτιδίου-1 όμοιου με τη γλυκαγόνη (GLP-1 RAs) και αναστολείς του συμμεταφορέα νατρίου-γλυκόζης-2 (SGLT-2): Αντιδιαβητική θεραπεία και ο κίνδυνος νεοπλασμάτων του θυρεοειδούς: Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραβίτη Ελευθερία","Karaviti Elevtheria"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η κλινική διαχείριση του Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2 (ΣΔτ2) και της παχυσαρκίας έχει αλλάξει ριζικά τα τελευταία χρόνια μετά από τη χρήση νέων αντιδιαβητικών φαρμάκων όπως των Αγωνιστών του Υποδοχέα του Γλυκαγονόμορφου Πεπτιδίου-1 (GLP-1 RAs) και των αναστολέων του Συμμεταφορέα Γλυκόζης-Νατρίου-2 (SGLT-2i). Τα φάρμακα αυτά έχουν πλέον καθιερωθεί ως ακρογωνιαίοι λίθοι στην αντιμετώπιση των σύγχρονων μεταβολικών παθήσεων, συμβάλλοντας τόσο στη ρύθμιση της γλυκόζης και την απώλεια βάρους, όσο και στη βελτίωση της καρδιονεφρικής λειτουργίας. Ωστόσο, μεγάλες μελέτες φαρμακοεπαγρύπνησης έθεσαν ερωτηματικά σχετικά με την συσχέτιση των GLP-1 RΑs με την ανάπτυξη διαφοροποιημένου καρκίνου του θυρεοειδούς, ενώ πιθανολογείται προστατευτική δράση των SGLT-2is. Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση είχε ως στόχο να αξιολογήσει τη μακροπρόθεσμη σχέση κόστους/οφέλους αυτών των θεραπειών ως προς την θυρεοειδική ογκογένεση και να εντοπίσει πιθανές μεθοδολογικές μεροληψίες. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε εκτενής αναζήτηση της διεθνούς βιβλιογραφίας (PubMed, EMBASE, Cochrane CENTRAL) έως τον Μάιο του 2026 για τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες (RCTs) και μελέτες παρατήρησης που αξιολογούσαν τον κίνδυνο καρκίνου του θυρεοειδούς. Τόσο οι μετα-αναλύσεις τυχαίων επιδράσεων όσο και οι αναλύσεις ευαισθησίας πραγματοποιήθηκαν με τη χρήση της γλώσσας προγραμματισμού R. Αποτελέσματα: Η ανάλυση των δεδομένων περιλάμβανε σύγκριση των φαρμάκων GLP-1 RAs και SGLT2is με άλλες αντιδιαβητικές θεραπείες αντίστοιχα, καθώς και άμεση σύγκριση των φαρμάκων αυτών μεταξύ τους. Η στατιστική ανάλυση από την άμεση σύγκριση των δύο νέων αντιδιαβητικών θεραπειών δημιούργησε ένα συγκεντρωτικό Odds Ratio (OR) 2.08 (95% CI: 0.58–7.44, I2 = 96.6%). Ωστόσο, η εξαίρεση των μελετών φαρμακοεπαγρύπνησης (FAERS) κατά την ανάλυση ευαισθησίας οδήγησε σε στατιστική σταθεροποίηση και εξάλειψη των μεροληψιών με σταθερό OR 0.81 (95% CI: 0.61–1.09, I2 = 77.9%). Η ανάλυση υποομάδων με βάση την οδό χορήγησης επιβεβαίωσε ότι οι σύγχρονες από του στόματος μορφές (OR = 3.04, 95% CI: 0.65–14.19) διατηρούν ένα εξίσου ουδέτερο προφίλ ασφάλειας με τα υποδόρια σχήματα (p = 0.5748). Συμπεράσματα: Τόσο οι GLP-1 RAs, όσο και οι SGLT-2is εμφανίζουν ουδέτερο προφίλ κόστους ή οφέλους ως προς τη θυρεοειδική ογκογένεση. Τα αυξημένα ποσοστά περιστατικών καρκίνου θυρεοειδούς της βιβλιογραφίας οφείλονται κυρίως σε μεροληψία ανίχνευσης σφαλμάτων, σε αυξημένη διαγνωστική παρακολούθηση και όχι σε πραγματική βιολογική δράση των φαρμάκων. Επομένως, απαιτούνται μακροχρόνιες μελέτες φαρμακοεπαγρύπνησης και περαιτέρω βασική έρευνα για την πλήρη κατανόηση των πιθανών μηχανισμών και της μακροχρόνιας σχέσης κόστους/οφέλους των θεραπειών αυτών.","Introduction: The clinical management of Type 2 Diabetes Mellitus (T2DM) and obesity has changed radically in recent years with new drug classes such as Glucagon-Like Peptide-1 Receptor Agonists (GLP-1 RAs) and Sodium Glucose Cotransporter-2 inhibitors (SGLT-2is). They have now become established as cornerstones of the treatment of the modern metabolic diseases, contributing to both glucose regulation and weight loss, as well as improving cardiorenal function. Despite the advantages of the new drugs, concerns have been expressed, especially from large pharmacovigilance studies, regarding their cost/benefit ratio, in relation to the development of thyroid cancer. This systematic review and meta-analysis aimed to assess the long-term effects of those treatments on thyroid oncogenesis and to identify potential methodological biases. Methods: A comprehensive search of the available international literature (PubMed, EMBASE, Cochrane CENTRAL) was performed up to May 2026 for randomized clinical trials (RCTs) and observational studies that assessed the risk of thyroid cancer. Both random-effects meta-analyses and sensitivity analyses were performed using the R programming language. Results: Data analysis included a comparison of GLP1-RAs and SGLT-2is with other antidiabetic treatments, respectively, as well as a direct comparison of these drugs with each other. Statistical analysis from the direct comparison of the two new antidiabetic therapies generated a pooled Odds Ratio (OR) of 2.08 (95% CI: 0.58–7.44, I2 = 96.6%). However, the exclusion of pharmacovigilance studies (FAERS) during sensitivity analysis led to statistical stabilization and elimination of biases with a stable OR of 0.81 (95% CI: 0.61–1.09, I2 = 77.9%). Subgroup analysis based on route of administration confirmed that modern oral formulations (OR = 3.04, 95% CI: 0.65–14.19) maintain a similarly neutral cost/benefit ratio as subcutaneous regimens (p = 0.5748). Conclusions: Both GLP-1 RAs and SGLT-2is have a neutral cost/benefit ratio with respect to thyroid tumorigenesis. The increased risk signals in the older literature are mainly due to error detection bias, increased diagnostic monitoring, and not to actual biological activity of the drugs. However, long-term pharmacovigilance studies and further basic research are required to fully understand the potential mechanisms and long-term cost/benefit ratio of these therapies."],"dc:identifier":["uoadl:5421873","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421873"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αγωνιστές των υποδοχέων του πεπτιδίου-1 όμοιου με τη γλυκαγόνη (GLP-1 RAs) και αναστολείς του συμμεταφορέα νατρίου-γλυκόζης-2 (SGLT-2): Αντιδιαβητική θεραπεία και ο κίνδυνος νεοπλασμάτων του θυρεοειδούς: Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:09Z"}