{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5422020"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5422020","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Distortion product otoacoustic emissions amplitude shift and words in babble test in normal hearing subjects exposed to music","abstract":"Η παρούσα μελέτη εξέτασε κατά πόσο μια σύντομη μονόπλευρη έκθεση σε pop-rock μουσική στα 100 dBA στο αριστερό ους, μπορεί να ακολουθηθεί από αντικειμενικές (φυσιολογικές) και υποκειμενικές (συμπεριφορικές) μεταβολές σε άτομα με φυσιολογική ακοή. Η μελέτη βασίστηκε σε ένα ήδη επικυρωμένο παράδειγμα έκθεσης σε υψηλής έντασης μουσική (Ηλιάδου και συν., 2024), ικανό να προκαλέσει προσωρινή μετατόπιση του ουδού, στο οποίο προστέθηκε επιπλέον η ελληνική δοκιμασία Words-in-Babble (Μαρκάτος και συν., 2024). Τα ευρήματα των DPOAE έδειξαν μια μικρή, πρώιμη μείωση της μέσης τιμής των πλατών των DPOAE στα 6 kHz στα 2 λεπτά μετά την έκθεση, ακολουθούμενη από επαναφορά προς τα επίπεδα αναφοράς στα 64 λεπτά. Το πρότυπο αυτό ακολούθησε την κατεύθυνση που προέβλεπε η πρώτη υπόθεση ,μείωση στα 2 λεπτά και επαναφορά στα 64 λεπτά, ωστόσο η μεταβολή ήταν μικρή, της τάξης του 1 dB και οι εξατομικευμένες μεταβολές των πλατών μεταξύ των συμμετεχόντων ήταν ποικίλες. Για τον λόγο αυτό, τα αποτελέσματα των DPOAE περιγράφονται καλύτερα ως ένα περιγραφικό πρότυπο των μέσων τιμών σε κάθε χρονική στιγμή, παρά ως σαφής ένδειξη ομοιόμορφης μείωσης μετά την έκθεση σε όλους τους συμμετέχοντες. Μια μεταβολή τέτοιου μεγέθους ενδέχεται να εμπίπτει στην αναμενόμενη μεταβλητότητα των μετρήσεων των DPOAE και επομένως, να μην αντιπροσωπεύει κατ' ανάγκη μείωση της λειτουργίας των έξω τριχωτών κυττάρων, ενώ δεν αποκλείεται και το ενδεχόμενο μιας παροδικής τέτοιας μεταβολής. Η καλή έως εξαιρετική αξιοπιστία (ICC) επανελέγχου (test retest) επιβεβαιώνει την επαναληψιμότητα των μετρήσεων των DPOAE. Η αξιοπιστία αυτή, όμως, δεν αποκλείει το ενδεχόμενο η ίδια η μέτρηση να συμβάλλει στη διασπορά μεταξύ των συμμετεχόντων. Το ICC δεν αποκαλύπτει συστηματικά σφάλματα, ενώ σταθεροί παράγοντες μέτρησης, όπως η τοποθέτηση του βύσματος, μπορούν να διαφέρουν μεταξύ ατόμων και δεν μπορούν να αποκλειστούν πλήρως. Οι ουδοί του τονικού ακοογράμματος ανέκαμψαν σε όλους τους συμμετέχοντες, γεγονός που επιβεβαιώνει την επαναφορά τους σύμφωνα με τα προκαθορισμένα ακοομετρικά κριτήρια. Αυτό, ωστόσο, δεν αποκλείει την πιθανότητα ύπαρξης προσωρινής μετατόπισης του ουδού κατά την πρώιμη χρονική στιγμή διεξαγωγής της δοκιμασίας Words-in-Babble, καθώς η τονική ακοομετρία δεν πραγματοποιήθηκε ακριβώς πριν από το WiB μετά την έκθεση στη μουσική. Τα συμπεριφορικά ευρήματα ανέδειξαν ένα πρότυπο εξαρτώμενο από το SNR. Το ποσοστό αναγνώρισης λέξεων στη δοκιμασία Words-in-Babble μειώθηκε στη συνθήκη των −3 dB SNR μετά την έκθεση, υποστηρίζοντας το ενδεχόμενο μείωσης της επίδοσης κατανόησης ομιλίας στον θόρυβο στην πιο απαιτητική ακουστική συνθήκη. Αντίθετα, στη συνθήκη των +1 dB SNR οι βαθμολογίες βελτιώθηκαν. Η βελτίωση αυτή εξηγείται πιθανότατα από έναν συνδυασμό διαδικαστικής μάθησης, προσαρμογής στον θόρυβο babble και του γεγονότος ότι η μέτρηση πραγματοποιήθηκε αργότερα, κατά την περίοδο ανάκαμψης του ακοομετρικού ουδού. Επομένως, το συμπεριφορικό εύρημα δεν θα πρέπει να ερμηνευθεί ως ομοιόμορφη μείωση μετά την έκθεση, όπως προέβλεπε η δεύτερη υπόθεση, αλλά ως ένα πρότυπο που διέφερε ανάλογα με την ακουστική συνθήκη. Συνολικά, η μελέτη προσφέρει μια συμπεριφορική παρατήρηση ενός ήδη επικυρωμένου παραδείγματος έκθεσης σε υψηλής έντασης μουσική και δείχνει ότι το παράδειγμα αυτό επηρεάζει την επίδοση κατανόησης ομιλίας στον θόρυβο κατά τρόπο που μεταβάλλεται ανάλογα με το SNR. Ο εντοπισμός του υποκείμενου μηχανισμού δεν αποτελούσε στόχο της παρούσας εργασίας. Μελλοντικές μελέτες, ωστόσο, θα πρέπει να αντισταθμίζουν τη σειρά παρουσίασης των δύο συνθηκών ενώ η προσθήκη ομάδας ελέγχου (χωρίς έκθεση), η προκαθορισμένη επαγωγική στατιστική ανάλυση και η ενσωμάτωση νευρικών και απαγωγών μετρήσεων αποτελούν απαραίτητα επόμενα βήματα. Επομένως, αυτή η μεμονωμένη, μονόπλευρη έκθεση σε υψηλής έντασης μουσική, αντίστοιχη με εκείνη που βιώνουν πολλοί ενήλικες στα πλαίσια ψυχαγωγίας, μπορεί να ακολουθείται από μια συμπεριφορική μεταβολή. Το κατά πόσο , ωστόσο, τέτοιες μεταβολές συσσωρεύονται με την επαναλαμβανόμενη έκθεση παραμένει προς διερεύνηση.","abstract_html":"Η παρούσα μελέτη εξέτασε κατά πόσο μια σύντομη μονόπλευρη έκθεση σε pop-rock μουσική στα 100 dBA στο αριστερό ους, μπορεί να ακολουθηθεί από αντικειμενικές (φυσιολογικές) και υποκειμενικές (συμπεριφορικές) μεταβολές σε άτομα με φυσιολογική ακοή. Η μελέτη βασίστηκε σε ένα ήδη επικυρωμένο παράδειγμα έκθεσης σε υψηλής έντασης μουσική (Ηλιάδου και συν., 2024), ικανό να προκαλέσει προσωρινή μετατόπιση του ουδού, στο οποίο προστέθηκε επιπλέον η ελληνική δοκιμασία Words-in-Babble (Μαρκάτος και συν., 2024). Τα ευρήματα των DPOAE έδειξαν μια μικρή, πρώιμη μείωση της μέσης τιμής των πλατών των DPOAE στα 6 kHz στα 2 λεπτά μετά την έκθεση, ακολουθούμενη από επαναφορά προς τα επίπεδα αναφοράς στα 64 λεπτά. Το πρότυπο αυτό ακολούθησε την κατεύθυνση που προέβλεπε η πρώτη υπόθεση ,μείωση στα 2 λεπτά και επαναφορά στα 64 λεπτά, ωστόσο η μεταβολή ήταν μικρή, της τάξης του 1 dB και οι εξατομικευμένες μεταβολές των πλατών μεταξύ των συμμετεχόντων ήταν ποικίλες. Για τον λόγο αυτό, τα αποτελέσματα των DPOAE περιγράφονται καλύτερα ως ένα περιγραφικό πρότυπο των μέσων τιμών σε κάθε χρονική στιγμή, παρά ως σαφής ένδειξη ομοιόμορφης μείωσης μετά την έκθεση σε όλους τους συμμετέχοντες. Μια μεταβολή τέτοιου μεγέθους ενδέχεται να εμπίπτει στην αναμενόμενη μεταβλητότητα των μετρήσεων των DPOAE και επομένως, να μην αντιπροσωπεύει κατ&#x27; ανάγκη μείωση της λειτουργίας των έξω τριχωτών κυττάρων, ενώ δεν αποκλείεται και το ενδεχόμενο μιας παροδικής τέτοιας μεταβολής. Η καλή έως εξαιρετική αξιοπιστία (ICC) επανελέγχου (test retest) επιβεβαιώνει την επαναληψιμότητα των μετρήσεων των DPOAE. Η αξιοπιστία αυτή, όμως, δεν αποκλείει το ενδεχόμενο η ίδια η μέτρηση να συμβάλλει στη διασπορά μεταξύ των συμμετεχόντων. Το ICC δεν αποκαλύπτει συστηματικά σφάλματα, ενώ σταθεροί παράγοντες μέτρησης, όπως η τοποθέτηση του βύσματος, μπορούν να διαφέρουν μεταξύ ατόμων και δεν μπορούν να αποκλειστούν πλήρως. Οι ουδοί του τονικού ακοογράμματος ανέκαμψαν σε όλους τους συμμετέχοντες, γεγονός που επιβεβαιώνει την επαναφορά τους σύμφωνα με τα προκαθορισμένα ακοομετρικά κριτήρια. Αυτό, ωστόσο, δεν αποκλείει την πιθανότητα ύπαρξης προσωρινής μετατόπισης του ουδού κατά την πρώιμη χρονική στιγμή διεξαγωγής της δοκιμασίας Words-in-Babble, καθώς η τονική ακοομετρία δεν πραγματοποιήθηκε ακριβώς πριν από το WiB μετά την έκθεση στη μουσική. Τα συμπεριφορικά ευρήματα ανέδειξαν ένα πρότυπο εξαρτώμενο από το SNR. Το ποσοστό αναγνώρισης λέξεων στη δοκιμασία Words-in-Babble μειώθηκε στη συνθήκη των −3 dB SNR μετά την έκθεση, υποστηρίζοντας το ενδεχόμενο μείωσης της επίδοσης κατανόησης ομιλίας στον θόρυβο στην πιο απαιτητική ακουστική συνθήκη. Αντίθετα, στη συνθήκη των +1 dB SNR οι βαθμολογίες βελτιώθηκαν. Η βελτίωση αυτή εξηγείται πιθανότατα από έναν συνδυασμό διαδικαστικής μάθησης, προσαρμογής στον θόρυβο babble και του γεγονότος ότι η μέτρηση πραγματοποιήθηκε αργότερα, κατά την περίοδο ανάκαμψης του ακοομετρικού ουδού. Επομένως, το συμπεριφορικό εύρημα δεν θα πρέπει να ερμηνευθεί ως ομοιόμορφη μείωση μετά την έκθεση, όπως προέβλεπε η δεύτερη υπόθεση, αλλά ως ένα πρότυπο που διέφερε ανάλογα με την ακουστική συνθήκη. Συνολικά, η μελέτη προσφέρει μια συμπεριφορική παρατήρηση ενός ήδη επικυρωμένου παραδείγματος έκθεσης σε υψηλής έντασης μουσική και δείχνει ότι το παράδειγμα αυτό επηρεάζει την επίδοση κατανόησης ομιλίας στον θόρυβο κατά τρόπο που μεταβάλλεται ανάλογα με το SNR. Ο εντοπισμός του υποκείμενου μηχανισμού δεν αποτελούσε στόχο της παρούσας εργασίας. Μελλοντικές μελέτες, ωστόσο, θα πρέπει να αντισταθμίζουν τη σειρά παρουσίασης των δύο συνθηκών ενώ η προσθήκη ομάδας ελέγχου (χωρίς έκθεση), η προκαθορισμένη επαγωγική στατιστική ανάλυση και η ενσωμάτωση νευρικών και απαγωγών μετρήσεων αποτελούν απαραίτητα επόμενα βήματα. Επομένως, αυτή η μεμονωμένη, μονόπλευρη έκθεση σε υψηλής έντασης μουσική, αντίστοιχη με εκείνη που βιώνουν πολλοί ενήλικες στα πλαίσια ψυχαγωγίας, μπορεί να ακολουθείται από μια συμπεριφορική μεταβολή. Το κατά πόσο , ωστόσο, τέτοιες μεταβολές συσσωρεύονται με την επαναλαμβανόμενη έκθεση παραμένει προς διερεύνηση.","abstract_has_math":false,"creators":["Εύζωνα Ναταλία","Evzona Natalia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5422020"],"render_values":[{"text":"uoadl:5422020","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5422020","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5422020","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5422020","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Εύζωνα Ναταλία","Evzona Natalia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5422020","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5422020"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μελέτη εξέτασε κατά πόσο μια σύντομη μονόπλευρη έκθεση σε pop-rock μουσική στα 100 dBA στο αριστερό ους, μπορεί να ακολουθηθεί από αντικειμενικές (φυσιολογικές) και υποκειμενικές (συμπεριφορικές) μεταβολές σε άτομα με φυσιολογική ακοή. Η μελέτη βασίστηκε σε ένα ήδη επικυρωμένο παράδειγμα έκθεσης σε υψηλής έντασης μουσική (Ηλιάδου και συν., 2024), ικανό να προκαλέσει προσωρινή μετατόπιση του ουδού, στο οποίο προστέθηκε επιπλέον η ελληνική δοκιμασία Words-in-Babble (Μαρκάτος και συν., 2024). Τα ευρήματα των DPOAE έδειξαν μια μικρή, πρώιμη μείωση της μέσης τιμής των πλατών των DPOAE στα 6 kHz στα 2 λεπτά μετά την έκθεση, ακολουθούμενη από επαναφορά προς τα επίπεδα αναφοράς στα 64 λεπτά. Το πρότυπο αυτό ακολούθησε την κατεύθυνση που προέβλεπε η πρώτη υπόθεση ,μείωση στα 2 λεπτά και επαναφορά στα 64 λεπτά, ωστόσο η μεταβολή ήταν μικρή, της τάξης του 1 dB και οι εξατομικευμένες μεταβολές των πλατών μεταξύ των συμμετεχόντων ήταν ποικίλες. Για τον λόγο αυτό, τα αποτελέσματα των DPOAE περιγράφονται καλύτερα ως ένα περιγραφικό πρότυπο των μέσων τιμών σε κάθε χρονική στιγμή, παρά ως σαφής ένδειξη ομοιόμορφης μείωσης μετά την έκθεση σε όλους τους συμμετέχοντες. Μια μεταβολή τέτοιου μεγέθους ενδέχεται να εμπίπτει στην αναμενόμενη μεταβλητότητα των μετρήσεων των DPOAE και επομένως, να μην αντιπροσωπεύει κατ' ανάγκη μείωση της λειτουργίας των έξω τριχωτών κυττάρων, ενώ δεν αποκλείεται και το ενδεχόμενο μιας παροδικής τέτοιας μεταβολής. Η καλή έως εξαιρετική αξιοπιστία (ICC) επανελέγχου (test retest) επιβεβαιώνει την επαναληψιμότητα των μετρήσεων των DPOAE. Η αξιοπιστία αυτή, όμως, δεν αποκλείει το ενδεχόμενο η ίδια η μέτρηση να συμβάλλει στη διασπορά μεταξύ των συμμετεχόντων. Το ICC δεν αποκαλύπτει συστηματικά σφάλματα, ενώ σταθεροί παράγοντες μέτρησης, όπως η τοποθέτηση του βύσματος, μπορούν να διαφέρουν μεταξύ ατόμων και δεν μπορούν να αποκλειστούν πλήρως. Οι ουδοί του τονικού ακοογράμματος ανέκαμψαν σε όλους τους συμμετέχοντες, γεγονός που επιβεβαιώνει την επαναφορά τους σύμφωνα με τα προκαθορισμένα ακοομετρικά κριτήρια. Αυτό, ωστόσο, δεν αποκλείει την πιθανότητα ύπαρξης προσωρινής μετατόπισης του ουδού κατά την πρώιμη χρονική στιγμή διεξαγωγής της δοκιμασίας Words-in-Babble, καθώς η τονική ακοομετρία δεν πραγματοποιήθηκε ακριβώς πριν από το WiB μετά την έκθεση στη μουσική. Τα συμπεριφορικά ευρήματα ανέδειξαν ένα πρότυπο εξαρτώμενο από το SNR. Το ποσοστό αναγνώρισης λέξεων στη δοκιμασία Words-in-Babble μειώθηκε στη συνθήκη των −3 dB SNR μετά την έκθεση, υποστηρίζοντας το ενδεχόμενο μείωσης της επίδοσης κατανόησης ομιλίας στον θόρυβο στην πιο απαιτητική ακουστική συνθήκη. Αντίθετα, στη συνθήκη των +1 dB SNR οι βαθμολογίες βελτιώθηκαν. Η βελτίωση αυτή εξηγείται πιθανότατα από έναν συνδυασμό διαδικαστικής μάθησης, προσαρμογής στον θόρυβο babble και του γεγονότος ότι η μέτρηση πραγματοποιήθηκε αργότερα, κατά την περίοδο ανάκαμψης του ακοομετρικού ουδού. Επομένως, το συμπεριφορικό εύρημα δεν θα πρέπει να ερμηνευθεί ως ομοιόμορφη μείωση μετά την έκθεση, όπως προέβλεπε η δεύτερη υπόθεση, αλλά ως ένα πρότυπο που διέφερε ανάλογα με την ακουστική συνθήκη. Συνολικά, η μελέτη προσφέρει μια συμπεριφορική παρατήρηση ενός ήδη επικυρωμένου παραδείγματος έκθεσης σε υψηλής έντασης μουσική και δείχνει ότι το παράδειγμα αυτό επηρεάζει την επίδοση κατανόησης ομιλίας στον θόρυβο κατά τρόπο που μεταβάλλεται ανάλογα με το SNR. Ο εντοπισμός του υποκείμενου μηχανισμού δεν αποτελούσε στόχο της παρούσας εργασίας. Μελλοντικές μελέτες, ωστόσο, θα πρέπει να αντισταθμίζουν τη σειρά παρουσίασης των δύο συνθηκών ενώ η προσθήκη ομάδας ελέγχου (χωρίς έκθεση), η προκαθορισμένη επαγωγική στατιστική ανάλυση και η ενσωμάτωση νευρικών και απαγωγών μετρήσεων αποτελούν απαραίτητα επόμενα βήματα. Επομένως, αυτή η μεμονωμένη, μονόπλευρη έκθεση σε υψηλής έντασης μουσική, αντίστοιχη με εκείνη που βιώνουν πολλοί ενήλικες στα πλαίσια ψυχαγωγίας, μπορεί να ακολουθείται από μια συμπεριφορική μεταβολή. Το κατά πόσο , ωστόσο, τέτοιες μεταβολές συσσωρεύονται με την επαναλαμβανόμενη έκθεση παραμένει προς διερεύνηση.","This study examined whether a brief monaural exposure to pop-rock music at 100 dBA was followed by physiological and behavioural changes in normal-hearing individuals. The work was based on a validated music-induced TTS paradigm (Iliadou et al., 2024) and extended it by adding the Greek Words-in-Babble test (Markatos et al., 2024). The DPOAE findings showed a small early mean decrease in 6 kHz DPOAE amplitude at 2 minutes post-exposure, followed by recovery towards baseline by 64 minutes. This pattern followed the direction expected from the first hypothesis, but the change was small, approximately 1 dB and the individual trajectories were heterogeneous. Therefore, the DPOAE result is best described as a descriptive mean-level pattern rather than clear evidence of a uniform post-exposure reduction across participants. A change of this size may fall within expected DPOAE measurement variability and may not necessarily represent a meaningful physiological reduction in outer-hair-cell function. However, it also does not exclude the possibility that a transient peripheral change occurred. The good to excellent DPOAE test–retest reliability (ICC) indicates that repeated DPOAE measurements were generally stable within timepoints. Nevertheless, the ICC does not rule out systematic measurement bias or other measurement-related factors such as probe placement, which may still have contributed to the observed variability. Pure-tone thresholds ultimately recovered in all participants. This supports the reversibility of the exposure under the predefined audiometric criteria. However, it does not exclude the possibility of residual TTS during the earlier Words-in-Babble testing window, because PTA was not measured at the exact time of post-exposure behavioural testing. The behavioural findings showed an SNR-dependent pattern. Words-in-Babble word-recognition score decreased at -3 dB SNR after exposure, supporting the possibility that speech-in-noise performance was reduced under the more challenging listening condition. At +1 dB SNR, scores improved. This improvement is most plausibly explained by a combination of procedural learning, later testing within the recovery period and adaptation to the babble masker. Therefore, the behavioural result should not be interpreted as a uniform post-exposure decline as expected from the second hypothesis, but as a pattern that differed across listening conditions. The study contributes a behavioural observation within an established physiological paradigm and identifies an SNR-dependent post-exposure pattern in speech-in-noise performance. It does not localise the mechanism underlying that pattern. Counterbalanced future designs or a no-exposure control condition in the existing protocol, pre-specified inferential analysis and the addition of neural and efferent measures are necessary next steps. The wider message is appropriately modest. A single brief music exposure of the kind experienced by many adults during recreational listening may be followed by a behavioural change, but whether such changes accumulate with repeated exposure remains to be determined."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Distortion product otoacoustic emissions amplitude shift and words in babble test in normal hearing subjects exposed to music"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Εύζωνα Ναταλία","Evzona Natalia"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα μελέτη εξέτασε κατά πόσο μια σύντομη μονόπλευρη έκθεση σε pop-rock μουσική στα 100 dBA στο αριστερό ους, μπορεί να ακολουθηθεί από αντικειμενικές (φυσιολογικές) και υποκειμενικές (συμπεριφορικές) μεταβολές σε άτομα με φυσιολογική ακοή. Η μελέτη βασίστηκε σε ένα ήδη επικυρωμένο παράδειγμα έκθεσης σε υψηλής έντασης μουσική (Ηλιάδου και συν., 2024), ικανό να προκαλέσει προσωρινή μετατόπιση του ουδού, στο οποίο προστέθηκε επιπλέον η ελληνική δοκιμασία Words-in-Babble (Μαρκάτος και συν., 2024). Τα ευρήματα των DPOAE έδειξαν μια μικρή, πρώιμη μείωση της μέσης τιμής των πλατών των DPOAE στα 6 kHz στα 2 λεπτά μετά την έκθεση, ακολουθούμενη από επαναφορά προς τα επίπεδα αναφοράς στα 64 λεπτά. Το πρότυπο αυτό ακολούθησε την κατεύθυνση που προέβλεπε η πρώτη υπόθεση ,μείωση στα 2 λεπτά και επαναφορά στα 64 λεπτά, ωστόσο η μεταβολή ήταν μικρή, της τάξης του 1 dB και οι εξατομικευμένες μεταβολές των πλατών μεταξύ των συμμετεχόντων ήταν ποικίλες. Για τον λόγο αυτό, τα αποτελέσματα των DPOAE περιγράφονται καλύτερα ως ένα περιγραφικό πρότυπο των μέσων τιμών σε κάθε χρονική στιγμή, παρά ως σαφής ένδειξη ομοιόμορφης μείωσης μετά την έκθεση σε όλους τους συμμετέχοντες. Μια μεταβολή τέτοιου μεγέθους ενδέχεται να εμπίπτει στην αναμενόμενη μεταβλητότητα των μετρήσεων των DPOAE και επομένως, να μην αντιπροσωπεύει κατ' ανάγκη μείωση της λειτουργίας των έξω τριχωτών κυττάρων, ενώ δεν αποκλείεται και το ενδεχόμενο μιας παροδικής τέτοιας μεταβολής. Η καλή έως εξαιρετική αξιοπιστία (ICC) επανελέγχου (test retest) επιβεβαιώνει την επαναληψιμότητα των μετρήσεων των DPOAE. Η αξιοπιστία αυτή, όμως, δεν αποκλείει το ενδεχόμενο η ίδια η μέτρηση να συμβάλλει στη διασπορά μεταξύ των συμμετεχόντων. Το ICC δεν αποκαλύπτει συστηματικά σφάλματα, ενώ σταθεροί παράγοντες μέτρησης, όπως η τοποθέτηση του βύσματος, μπορούν να διαφέρουν μεταξύ ατόμων και δεν μπορούν να αποκλειστούν πλήρως. Οι ουδοί του τονικού ακοογράμματος ανέκαμψαν σε όλους τους συμμετέχοντες, γεγονός που επιβεβαιώνει την επαναφορά τους σύμφωνα με τα προκαθορισμένα ακοομετρικά κριτήρια. Αυτό, ωστόσο, δεν αποκλείει την πιθανότητα ύπαρξης προσωρινής μετατόπισης του ουδού κατά την πρώιμη χρονική στιγμή διεξαγωγής της δοκιμασίας Words-in-Babble, καθώς η τονική ακοομετρία δεν πραγματοποιήθηκε ακριβώς πριν από το WiB μετά την έκθεση στη μουσική. Τα συμπεριφορικά ευρήματα ανέδειξαν ένα πρότυπο εξαρτώμενο από το SNR. Το ποσοστό αναγνώρισης λέξεων στη δοκιμασία Words-in-Babble μειώθηκε στη συνθήκη των −3 dB SNR μετά την έκθεση, υποστηρίζοντας το ενδεχόμενο μείωσης της επίδοσης κατανόησης ομιλίας στον θόρυβο στην πιο απαιτητική ακουστική συνθήκη. Αντίθετα, στη συνθήκη των +1 dB SNR οι βαθμολογίες βελτιώθηκαν. Η βελτίωση αυτή εξηγείται πιθανότατα από έναν συνδυασμό διαδικαστικής μάθησης, προσαρμογής στον θόρυβο babble και του γεγονότος ότι η μέτρηση πραγματοποιήθηκε αργότερα, κατά την περίοδο ανάκαμψης του ακοομετρικού ουδού. Επομένως, το συμπεριφορικό εύρημα δεν θα πρέπει να ερμηνευθεί ως ομοιόμορφη μείωση μετά την έκθεση, όπως προέβλεπε η δεύτερη υπόθεση, αλλά ως ένα πρότυπο που διέφερε ανάλογα με την ακουστική συνθήκη. Συνολικά, η μελέτη προσφέρει μια συμπεριφορική παρατήρηση ενός ήδη επικυρωμένου παραδείγματος έκθεσης σε υψηλής έντασης μουσική και δείχνει ότι το παράδειγμα αυτό επηρεάζει την επίδοση κατανόησης ομιλίας στον θόρυβο κατά τρόπο που μεταβάλλεται ανάλογα με το SNR. Ο εντοπισμός του υποκείμενου μηχανισμού δεν αποτελούσε στόχο της παρούσας εργασίας. Μελλοντικές μελέτες, ωστόσο, θα πρέπει να αντισταθμίζουν τη σειρά παρουσίασης των δύο συνθηκών ενώ η προσθήκη ομάδας ελέγχου (χωρίς έκθεση), η προκαθορισμένη επαγωγική στατιστική ανάλυση και η ενσωμάτωση νευρικών και απαγωγών μετρήσεων αποτελούν απαραίτητα επόμενα βήματα. Επομένως, αυτή η μεμονωμένη, μονόπλευρη έκθεση σε υψηλής έντασης μουσική, αντίστοιχη με εκείνη που βιώνουν πολλοί ενήλικες στα πλαίσια ψυχαγωγίας, μπορεί να ακολουθείται από μια συμπεριφορική μεταβολή. Το κατά πόσο , ωστόσο, τέτοιες μεταβολές συσσωρεύονται με την επαναλαμβανόμενη έκθεση παραμένει προς διερεύνηση.","This study examined whether a brief monaural exposure to pop-rock music at 100 dBA was followed by physiological and behavioural changes in normal-hearing individuals. The work was based on a validated music-induced TTS paradigm (Iliadou et al., 2024) and extended it by adding the Greek Words-in-Babble test (Markatos et al., 2024). The DPOAE findings showed a small early mean decrease in 6 kHz DPOAE amplitude at 2 minutes post-exposure, followed by recovery towards baseline by 64 minutes. This pattern followed the direction expected from the first hypothesis, but the change was small, approximately 1 dB and the individual trajectories were heterogeneous. Therefore, the DPOAE result is best described as a descriptive mean-level pattern rather than clear evidence of a uniform post-exposure reduction across participants. A change of this size may fall within expected DPOAE measurement variability and may not necessarily represent a meaningful physiological reduction in outer-hair-cell function. However, it also does not exclude the possibility that a transient peripheral change occurred. The good to excellent DPOAE test–retest reliability (ICC) indicates that repeated DPOAE measurements were generally stable within timepoints. Nevertheless, the ICC does not rule out systematic measurement bias or other measurement-related factors such as probe placement, which may still have contributed to the observed variability. Pure-tone thresholds ultimately recovered in all participants. This supports the reversibility of the exposure under the predefined audiometric criteria. However, it does not exclude the possibility of residual TTS during the earlier Words-in-Babble testing window, because PTA was not measured at the exact time of post-exposure behavioural testing. The behavioural findings showed an SNR-dependent pattern. Words-in-Babble word-recognition score decreased at -3 dB SNR after exposure, supporting the possibility that speech-in-noise performance was reduced under the more challenging listening condition. At +1 dB SNR, scores improved. This improvement is most plausibly explained by a combination of procedural learning, later testing within the recovery period and adaptation to the babble masker. Therefore, the behavioural result should not be interpreted as a uniform post-exposure decline as expected from the second hypothesis, but as a pattern that differed across listening conditions. The study contributes a behavioural observation within an established physiological paradigm and identifies an SNR-dependent post-exposure pattern in speech-in-noise performance. It does not localise the mechanism underlying that pattern. Counterbalanced future designs or a no-exposure control condition in the existing protocol, pre-specified inferential analysis and the addition of neural and efferent measures are necessary next steps. The wider message is appropriately modest. A single brief music exposure of the kind experienced by many adults during recreational listening may be followed by a behavioural change, but whether such changes accumulate with repeated exposure remains to be determined."],"dc:identifier":["uoadl:5422020","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5422020"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Distortion product otoacoustic emissions amplitude shift and words in babble test in normal hearing subjects exposed to music"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:09Z"}