{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5422155"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5422155","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας της ενδοϋαλοειδικής φαρισιμάμπης στη θεραπεία της νεοαγγειακής ηλικιακής εκφυλισης ωχράς κηλίδας: αποτελέσματα 24 μηνών","abstract":"ΣΚΟΠΟΣ: H νεοαγγειακή ηλικιακή εκφύλιση ωχράς αποτελεί μια από τις πιο συνηθισμένες αιτίες μείωσης ή και απώλειας όρασης στον Δυτικό κόσμο. Σκοπός της μελέτης αυτής είναι η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της ενδοϋαλοειδικής φαρισιμάμπης σε ασθενείς με νεοαγγειακή ηλικιακή εκφύλιση ωχράς, παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα 24 μηνών. ΜΕΘΟΔΟΣ: Πρόκειται για μία αναδρομική μελέτη παρατήρησης. Συμπεριλήφθηκαν διαδοχικοί ασθενείς με νεοαγγειακή ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας (nAMD), που λάμβαναν θεραπεία για πρώτη φορά και οι οποίοι έλαβαν ενδοϋαλοειδικές εγχύσεις φαρισιμάμπτης. Κύρια καταληκτικά σημεία ήταν η μεταβολή της οπτικής οξύτητας και του πάχους του αμφιβληστροειδούς στον μήνα 12 και 24, ενώ δευτερευόντως αξιολογήθηκαν διάφοροι απεικονιστικοί βιοδείκτες. Επιπλέον, καταγράφηκε ο αριθμός και τα μεσοδιαστήματα των ενδοϋαλοειδικών εγχύσεων. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση στην οπτική οξύτητα από 53 σε 64 και 60 γράμματα στους μήνες 12 και 24 αντίστοιχα (p<0.001 αντίστοιχα για τους μήνες 12 και 24) σε σύγκριση με την εξέταση αναφοράς. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μεταβολή στο πάχος του αμφιβληστροειδούς τους μήνες 12 και 24, αλλά υπήρξε ανατομική βελτίωση όσον αφορά στο υπαμφιβληστροειδικό υγρό, στο ενδοαμφιβληστροειδικό υγρό και στην αποκόλληση μελαγχρόου επιθηλίου. Ο μέσος αριθμός εγχύσεων ήταν 5,8±1,3 στους 12 μήνες και 8,1±1,5 στους 24 μήνες. Στους 12 μήνες, 21 από τους 38 ασθενείς (55,3%) διατηρούσαν θεραπευτικό διάστημα ≥12 εβδομάδων και 6 (15,8%) διάστημα ≥16 εβδομάδων. Στους 24 μήνες, τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν 68,4% (26/38) και 23,7% (9/38). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η ενδοϋαλοειδική χορήγηση φαρισιμάμπης προσφέρει σημαντική λειτουργική και ανατομική βελτίωση σε ασθενείς με νεοαγγειακή ηλικιακή εκφύλιση ωχράς, προσφέροντας αύξηση των μεσοδιαστημάτων και μείωση του αριθμού των ενέσεων σε μακροχρόνια παρακολούθηση των 24 μηνών.","abstract_html":"ΣΚΟΠΟΣ: H νεοαγγειακή ηλικιακή εκφύλιση ωχράς αποτελεί μια από τις πιο συνηθισμένες αιτίες μείωσης ή και απώλειας όρασης στον Δυτικό κόσμο. Σκοπός της μελέτης αυτής είναι η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της ενδοϋαλοειδικής φαρισιμάμπης σε ασθενείς με νεοαγγειακή ηλικιακή εκφύλιση ωχράς, παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα 24 μηνών. ΜΕΘΟΔΟΣ: Πρόκειται για μία αναδρομική μελέτη παρατήρησης. Συμπεριλήφθηκαν διαδοχικοί ασθενείς με νεοαγγειακή ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας (nAMD), που λάμβαναν θεραπεία για πρώτη φορά και οι οποίοι έλαβαν ενδοϋαλοειδικές εγχύσεις φαρισιμάμπτης. Κύρια καταληκτικά σημεία ήταν η μεταβολή της οπτικής οξύτητας και του πάχους του αμφιβληστροειδούς στον μήνα 12 και 24, ενώ δευτερευόντως αξιολογήθηκαν διάφοροι απεικονιστικοί βιοδείκτες. Επιπλέον, καταγράφηκε ο αριθμός και τα μεσοδιαστήματα των ενδοϋαλοειδικών εγχύσεων. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση στην οπτική οξύτητα από 53 σε 64 και 60 γράμματα στους μήνες 12 και 24 αντίστοιχα (p&lt;0.001 αντίστοιχα για τους μήνες 12 και 24) σε σύγκριση με την εξέταση αναφοράς. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μεταβολή στο πάχος του αμφιβληστροειδούς τους μήνες 12 και 24, αλλά υπήρξε ανατομική βελτίωση όσον αφορά στο υπαμφιβληστροειδικό υγρό, στο ενδοαμφιβληστροειδικό υγρό και στην αποκόλληση μελαγχρόου επιθηλίου. Ο μέσος αριθμός εγχύσεων ήταν 5,8±1,3 στους 12 μήνες και 8,1±1,5 στους 24 μήνες. Στους 12 μήνες, 21 από τους 38 ασθενείς (55,3%) διατηρούσαν θεραπευτικό διάστημα ≥12 εβδομάδων και 6 (15,8%) διάστημα ≥16 εβδομάδων. Στους 24 μήνες, τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν 68,4% (26/38) και 23,7% (9/38). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η ενδοϋαλοειδική χορήγηση φαρισιμάμπης προσφέρει σημαντική λειτουργική και ανατομική βελτίωση σε ασθενείς με νεοαγγειακή ηλικιακή εκφύλιση ωχράς, προσφέροντας αύξηση των μεσοδιαστημάτων και μείωση του αριθμού των ενέσεων σε μακροχρόνια παρακολούθηση των 24 μηνών.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκουριώτη Μαρία-Αναστασία","Gkourioti Maria-Anastasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:12Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5422155"],"render_values":[{"text":"uoadl:5422155","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5422155","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5422155","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5422155","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκουριώτη Μαρία-Αναστασία","Gkourioti Maria-Anastasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5422155","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5422155"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΣΚΟΠΟΣ: H νεοαγγειακή ηλικιακή εκφύλιση ωχράς αποτελεί μια από τις πιο συνηθισμένες αιτίες μείωσης ή και απώλειας όρασης στον Δυτικό κόσμο. Σκοπός της μελέτης αυτής είναι η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της ενδοϋαλοειδικής φαρισιμάμπης σε ασθενείς με νεοαγγειακή ηλικιακή εκφύλιση ωχράς, παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα 24 μηνών. ΜΕΘΟΔΟΣ: Πρόκειται για μία αναδρομική μελέτη παρατήρησης. Συμπεριλήφθηκαν διαδοχικοί ασθενείς με νεοαγγειακή ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας (nAMD), που λάμβαναν θεραπεία για πρώτη φορά και οι οποίοι έλαβαν ενδοϋαλοειδικές εγχύσεις φαρισιμάμπτης. Κύρια καταληκτικά σημεία ήταν η μεταβολή της οπτικής οξύτητας και του πάχους του αμφιβληστροειδούς στον μήνα 12 και 24, ενώ δευτερευόντως αξιολογήθηκαν διάφοροι απεικονιστικοί βιοδείκτες. Επιπλέον, καταγράφηκε ο αριθμός και τα μεσοδιαστήματα των ενδοϋαλοειδικών εγχύσεων. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση στην οπτική οξύτητα από 53 σε 64 και 60 γράμματα στους μήνες 12 και 24 αντίστοιχα (p<0.001 αντίστοιχα για τους μήνες 12 και 24) σε σύγκριση με την εξέταση αναφοράς. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μεταβολή στο πάχος του αμφιβληστροειδούς τους μήνες 12 και 24, αλλά υπήρξε ανατομική βελτίωση όσον αφορά στο υπαμφιβληστροειδικό υγρό, στο ενδοαμφιβληστροειδικό υγρό και στην αποκόλληση μελαγχρόου επιθηλίου. Ο μέσος αριθμός εγχύσεων ήταν 5,8±1,3 στους 12 μήνες και 8,1±1,5 στους 24 μήνες. Στους 12 μήνες, 21 από τους 38 ασθενείς (55,3%) διατηρούσαν θεραπευτικό διάστημα ≥12 εβδομάδων και 6 (15,8%) διάστημα ≥16 εβδομάδων. Στους 24 μήνες, τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν 68,4% (26/38) και 23,7% (9/38). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η ενδοϋαλοειδική χορήγηση φαρισιμάμπης προσφέρει σημαντική λειτουργική και ανατομική βελτίωση σε ασθενείς με νεοαγγειακή ηλικιακή εκφύλιση ωχράς, προσφέροντας αύξηση των μεσοδιαστημάτων και μείωση του αριθμού των ενέσεων σε μακροχρόνια παρακολούθηση των 24 μηνών.","PURPOSE: Neovascular age-related macular degeneration is one of the most common causes of vision loss or impairment in the Western world. The aim of this study is to evaluate the efficacy and safety of intravitreal faricimab in patients with neovascular age-related macular degeneration, presenting 24-month results. METHOD: This is a retrospective observational study. Consecutive treatment-naïve patients with neovascular age-related macular degeneration (nAMD) who received intravitreal faricimab injections were included. The primary endpoints were the change in visual acuity and retinal thickness at months 12 and 24, while various imaging biomarkers were evaluated as secondary endpoints. Additionally, the number and intervals of intravitreal injections were recorded. RESULTS: A statistically significant improvement in visual acuity was observed, rising from 53 letters at baseline to 64 and 60 letters at months 12 and 24, respectively (p<0.001 for both time points). No statistically significant change in retinal thickness was observed at months 12 and 24; however, anatomical improvement was noted regarding subretinal fluid, intraretinal fluid, and pigment epithelial detachment. The mean number of injections was 5.8±1.3 at 12 months and 8.1±1.5 at 24 months. At 12 months, 21 of the 38 patients (55.3%) maintained a treatment interval of ≥12 weeks, and 6 (15.8%) maintained an interval of ≥16 weeks. At 24 months, the corresponding rates were 68.4% (26/38) and 23.7% (9/38). CONCLUSION: Intravitreal administration of faricimab offers significant functional and anatomical improvement in patients with neovascular age-related macular degeneration, allowing for extended treatment intervals and a reduction in the number of injections over a long-term follow-up of 24 months."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας της ενδοϋαλοειδικής φαρισιμάμπης στη θεραπεία της νεοαγγειακής ηλικιακής εκφυλισης ωχράς κηλίδας: αποτελέσματα 24 μηνών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκουριώτη Μαρία-Αναστασία","Gkourioti Maria-Anastasia"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["ΣΚΟΠΟΣ: H νεοαγγειακή ηλικιακή εκφύλιση ωχράς αποτελεί μια από τις πιο συνηθισμένες αιτίες μείωσης ή και απώλειας όρασης στον Δυτικό κόσμο. Σκοπός της μελέτης αυτής είναι η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της ενδοϋαλοειδικής φαρισιμάμπης σε ασθενείς με νεοαγγειακή ηλικιακή εκφύλιση ωχράς, παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα 24 μηνών. ΜΕΘΟΔΟΣ: Πρόκειται για μία αναδρομική μελέτη παρατήρησης. Συμπεριλήφθηκαν διαδοχικοί ασθενείς με νεοαγγειακή ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας (nAMD), που λάμβαναν θεραπεία για πρώτη φορά και οι οποίοι έλαβαν ενδοϋαλοειδικές εγχύσεις φαρισιμάμπτης. Κύρια καταληκτικά σημεία ήταν η μεταβολή της οπτικής οξύτητας και του πάχους του αμφιβληστροειδούς στον μήνα 12 και 24, ενώ δευτερευόντως αξιολογήθηκαν διάφοροι απεικονιστικοί βιοδείκτες. Επιπλέον, καταγράφηκε ο αριθμός και τα μεσοδιαστήματα των ενδοϋαλοειδικών εγχύσεων. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση στην οπτική οξύτητα από 53 σε 64 και 60 γράμματα στους μήνες 12 και 24 αντίστοιχα (p<0.001 αντίστοιχα για τους μήνες 12 και 24) σε σύγκριση με την εξέταση αναφοράς. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μεταβολή στο πάχος του αμφιβληστροειδούς τους μήνες 12 και 24, αλλά υπήρξε ανατομική βελτίωση όσον αφορά στο υπαμφιβληστροειδικό υγρό, στο ενδοαμφιβληστροειδικό υγρό και στην αποκόλληση μελαγχρόου επιθηλίου. Ο μέσος αριθμός εγχύσεων ήταν 5,8±1,3 στους 12 μήνες και 8,1±1,5 στους 24 μήνες. Στους 12 μήνες, 21 από τους 38 ασθενείς (55,3%) διατηρούσαν θεραπευτικό διάστημα ≥12 εβδομάδων και 6 (15,8%) διάστημα ≥16 εβδομάδων. Στους 24 μήνες, τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν 68,4% (26/38) και 23,7% (9/38). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η ενδοϋαλοειδική χορήγηση φαρισιμάμπης προσφέρει σημαντική λειτουργική και ανατομική βελτίωση σε ασθενείς με νεοαγγειακή ηλικιακή εκφύλιση ωχράς, προσφέροντας αύξηση των μεσοδιαστημάτων και μείωση του αριθμού των ενέσεων σε μακροχρόνια παρακολούθηση των 24 μηνών.","PURPOSE: Neovascular age-related macular degeneration is one of the most common causes of vision loss or impairment in the Western world. The aim of this study is to evaluate the efficacy and safety of intravitreal faricimab in patients with neovascular age-related macular degeneration, presenting 24-month results. METHOD: This is a retrospective observational study. Consecutive treatment-naïve patients with neovascular age-related macular degeneration (nAMD) who received intravitreal faricimab injections were included. The primary endpoints were the change in visual acuity and retinal thickness at months 12 and 24, while various imaging biomarkers were evaluated as secondary endpoints. Additionally, the number and intervals of intravitreal injections were recorded. RESULTS: A statistically significant improvement in visual acuity was observed, rising from 53 letters at baseline to 64 and 60 letters at months 12 and 24, respectively (p<0.001 for both time points). No statistically significant change in retinal thickness was observed at months 12 and 24; however, anatomical improvement was noted regarding subretinal fluid, intraretinal fluid, and pigment epithelial detachment. The mean number of injections was 5.8±1.3 at 12 months and 8.1±1.5 at 24 months. At 12 months, 21 of the 38 patients (55.3%) maintained a treatment interval of ≥12 weeks, and 6 (15.8%) maintained an interval of ≥16 weeks. At 24 months, the corresponding rates were 68.4% (26/38) and 23.7% (9/38). CONCLUSION: Intravitreal administration of faricimab offers significant functional and anatomical improvement in patients with neovascular age-related macular degeneration, allowing for extended treatment intervals and a reduction in the number of injections over a long-term follow-up of 24 months."],"dc:identifier":["uoadl:5422155","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5422155"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας της ενδοϋαλοειδικής φαρισιμάμπης στη θεραπεία της νεοαγγειακής ηλικιακής εκφυλισης ωχράς κηλίδας: αποτελέσματα 24 μηνών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:12Z"}