{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5422208"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5422208","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κλινικά και μικροβιολογικά χαρακτηριστικά της λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας μετά από διαδερμική εμφύτευση αορτικής βαλβίδας (TAVI) : Εμπειρία ενός κέντρου","abstract":"Η λοιµώδης ενδοκαρδίτιδα µετά από διαδερµική εµφύτευση αορτικής βαλβίδας (TAVI) αποτελεί µια σπάνια αλλά σοβαρή επιπλοκή, η οποία σχετίζεται µε σηµαντική νοσηρότητα και δυσµενή έκβαση. Σκοπός της παρούσας µελέτης ήταν η περιγραφή των κλινικών, µικροβιολογικών και επιδηµιολογικών χαρακτηριστικών, καθώς και της αντιµετώπισης και της έκβασης των ασθενών µε λοιµώδη ενδοκαρδίτιδα µετά από TAVI. Πραγµατοποιήθηκε αναδροµική µελέτη παρατήρησης στο Ωνάσειο Νοσοκοµείο, η οποία περιέλαβε εννέα ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διαδερµική αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας (TAVI) κατά το χρονικό διάστηµα από τον Ιανουάριο του 2017 έως τον Δεκέµβριο του 2023 και στη συνέχεια διαγνώστηκαν µε λοιµώδη ενδοκαρδίτιδα σχετιζόµενη µε TAVI. Η µέση ηλικία των ασθενών ήταν τα 80 έτη και οι τέσσερις από τους εννέα ασθενείς (44,4%) ήταν γυναίκες. Η λοιµώδης ενδοκαρδίτιδα ταξινοµήθηκε ως πρώιµη (<12 µήνες µετά την TAVI) ή όψιµη (≥12 µήνες µετά την TAVI), µε την πλειονότητα των περιπτώσεων να αφορά πρώιµη νόσο (77,8%). Ο πυρετός αποτέλεσε τη συχνότερη κλινική εκδήλωση και εµφανίστηκε σε 8 από τους 9 ασθενείς (88,9%). Θετικές αιµοκαλλιέργειες καταγράφηκαν σε 8 ασθενείς (88,9%), ενώ για έναν ασθενή δεν ήταν διαθέσιµα µικροβιολογικά δεδοµένα. Δεδοµένα σχετικά µε το υπεύθυνο παθογόνο ήταν διαθέσιµα για 7 από τους 9 ασθενείς (77,8%). Τα συχνότερα αποµονωθέντα παθογόνα ήταν τα Enterococcus spp. (33,3%) και Staphylococcus spp. (22,2%), ακολουθούµενα από Streptococcus spp. και Pediococcus spp. Η αντιµετώπιση βασίστηκε κυρίως στη χορήγηση ενδοφλέβιας αντιµικροβιακής θεραπείας, µε διάρκεια θεραπείας από 9 έως 38 ηµέρες. Κατά την έξοδο από το νοσοκοµείο, 3 από τους 9 ασθενείς (33,3%) συνέχισαν αντιµικροβιακή αγωγή, συµπεριλαµβανοµένου ενός ασθενούς που έλαβε ενδοφλέβια δαπτοµυκίνη σε συνδυασµό µε από του στόµατος ριφαµπικίνη και δύο ασθενών που έλαβαν από του στόµατος αµοξικιλλίνη. Χειρουργική παρέµβαση πραγµατοποιήθηκε σε 1 από τους 9 ασθενείς (11,1%). Η ενδονοσοκοµειακή θνητότητα ήταν 11,1%. Δεδοµένα παρακολούθησης ήταν διαθέσιµα για 8 από τους 9 ασθενείς, µε διάµεση διάρκεια παρακολούθησης τους 17 µήνες. Η µετέπειτα παρακολούθηση ανέδειξε σηµαντική νοσηρότητα, µε υποτροπή που οδήγησε σε επανεισαγωγή σε 3 από τους 8 ασθενείς (37,5%). Συµπερασµατικά, στη µελέτη µας η λοιµώδης ενδοκαρδίτιδα µετά από TAVI παρατηρήθηκε σε ηλικιωµένο πληθυσµό ασθενών, εµφανίστηκε συχνότερα εντός του πρώτου έτους µετά την επέµβαση και σχετίστηκε κυρίως µε εντεροκόκκους και σταφυλόκοκκους. Η νόσος χαρακτηρίζεται από σηµαντική νοσηρότητα, αξιοσηµείωτο ποσοστό υποτροπών και ανάγκη στενής µακροχρόνιας παρακολούθησης.","abstract_html":"Η λοιµώδης ενδοκαρδίτιδα µετά από διαδερµική εµφύτευση αορτικής βαλβίδας (TAVI) αποτελεί µια σπάνια αλλά σοβαρή επιπλοκή, η οποία σχετίζεται µε σηµαντική νοσηρότητα και δυσµενή έκβαση. Σκοπός της παρούσας µελέτης ήταν η περιγραφή των κλινικών, µικροβιολογικών και επιδηµιολογικών χαρακτηριστικών, καθώς και της αντιµετώπισης και της έκβασης των ασθενών µε λοιµώδη ενδοκαρδίτιδα µετά από TAVI. Πραγµατοποιήθηκε αναδροµική µελέτη παρατήρησης στο Ωνάσειο Νοσοκοµείο, η οποία περιέλαβε εννέα ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διαδερµική αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας (TAVI) κατά το χρονικό διάστηµα από τον Ιανουάριο του 2017 έως τον Δεκέµβριο του 2023 και στη συνέχεια διαγνώστηκαν µε λοιµώδη ενδοκαρδίτιδα σχετιζόµενη µε TAVI. Η µέση ηλικία των ασθενών ήταν τα 80 έτη και οι τέσσερις από τους εννέα ασθενείς (44,4%) ήταν γυναίκες. Η λοιµώδης ενδοκαρδίτιδα ταξινοµήθηκε ως πρώιµη (&lt;12 µήνες µετά την TAVI) ή όψιµη (≥12 µήνες µετά την TAVI), µε την πλειονότητα των περιπτώσεων να αφορά πρώιµη νόσο (77,8%). Ο πυρετός αποτέλεσε τη συχνότερη κλινική εκδήλωση και εµφανίστηκε σε 8 από τους 9 ασθενείς (88,9%). Θετικές αιµοκαλλιέργειες καταγράφηκαν σε 8 ασθενείς (88,9%), ενώ για έναν ασθενή δεν ήταν διαθέσιµα µικροβιολογικά δεδοµένα. Δεδοµένα σχετικά µε το υπεύθυνο παθογόνο ήταν διαθέσιµα για 7 από τους 9 ασθενείς (77,8%). Τα συχνότερα αποµονωθέντα παθογόνα ήταν τα Enterococcus spp. (33,3%) και Staphylococcus spp. (22,2%), ακολουθούµενα από Streptococcus spp. και Pediococcus spp. Η αντιµετώπιση βασίστηκε κυρίως στη χορήγηση ενδοφλέβιας αντιµικροβιακής θεραπείας, µε διάρκεια θεραπείας από 9 έως 38 ηµέρες. Κατά την έξοδο από το νοσοκοµείο, 3 από τους 9 ασθενείς (33,3%) συνέχισαν αντιµικροβιακή αγωγή, συµπεριλαµβανοµένου ενός ασθενούς που έλαβε ενδοφλέβια δαπτοµυκίνη σε συνδυασµό µε από του στόµατος ριφαµπικίνη και δύο ασθενών που έλαβαν από του στόµατος αµοξικιλλίνη. Χειρουργική παρέµβαση πραγµατοποιήθηκε σε 1 από τους 9 ασθενείς (11,1%). Η ενδονοσοκοµειακή θνητότητα ήταν 11,1%. Δεδοµένα παρακολούθησης ήταν διαθέσιµα για 8 από τους 9 ασθενείς, µε διάµεση διάρκεια παρακολούθησης τους 17 µήνες. Η µετέπειτα παρακολούθηση ανέδειξε σηµαντική νοσηρότητα, µε υποτροπή που οδήγησε σε επανεισαγωγή σε 3 από τους 8 ασθενείς (37,5%). Συµπερασµατικά, στη µελέτη µας η λοιµώδης ενδοκαρδίτιδα µετά από TAVI παρατηρήθηκε σε ηλικιωµένο πληθυσµό ασθενών, εµφανίστηκε συχνότερα εντός του πρώτου έτους µετά την επέµβαση και σχετίστηκε κυρίως µε εντεροκόκκους και σταφυλόκοκκους. Η νόσος χαρακτηρίζεται από σηµαντική νοσηρότητα, αξιοσηµείωτο ποσοστό υποτροπών και ανάγκη στενής µακροχρόνιας παρακολούθησης.","abstract_has_math":false,"creators":["Χρήστου Ελένη","Christou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:12Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5422208"],"render_values":[{"text":"uoadl:5422208","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5422208","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5422208","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5422208","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χρήστου Ελένη","Christou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5422208","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5422208"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η λοιµώδης ενδοκαρδίτιδα µετά από διαδερµική εµφύτευση αορτικής βαλβίδας (TAVI) αποτελεί µια σπάνια αλλά σοβαρή επιπλοκή, η οποία σχετίζεται µε σηµαντική νοσηρότητα και δυσµενή έκβαση. Σκοπός της παρούσας µελέτης ήταν η περιγραφή των κλινικών, µικροβιολογικών και επιδηµιολογικών χαρακτηριστικών, καθώς και της αντιµετώπισης και της έκβασης των ασθενών µε λοιµώδη ενδοκαρδίτιδα µετά από TAVI. Πραγµατοποιήθηκε αναδροµική µελέτη παρατήρησης στο Ωνάσειο Νοσοκοµείο, η οποία περιέλαβε εννέα ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διαδερµική αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας (TAVI) κατά το χρονικό διάστηµα από τον Ιανουάριο του 2017 έως τον Δεκέµβριο του 2023 και στη συνέχεια διαγνώστηκαν µε λοιµώδη ενδοκαρδίτιδα σχετιζόµενη µε TAVI. Η µέση ηλικία των ασθενών ήταν τα 80 έτη και οι τέσσερις από τους εννέα ασθενείς (44,4%) ήταν γυναίκες. Η λοιµώδης ενδοκαρδίτιδα ταξινοµήθηκε ως πρώιµη (<12 µήνες µετά την TAVI) ή όψιµη (≥12 µήνες µετά την TAVI), µε την πλειονότητα των περιπτώσεων να αφορά πρώιµη νόσο (77,8%). Ο πυρετός αποτέλεσε τη συχνότερη κλινική εκδήλωση και εµφανίστηκε σε 8 από τους 9 ασθενείς (88,9%). Θετικές αιµοκαλλιέργειες καταγράφηκαν σε 8 ασθενείς (88,9%), ενώ για έναν ασθενή δεν ήταν διαθέσιµα µικροβιολογικά δεδοµένα. Δεδοµένα σχετικά µε το υπεύθυνο παθογόνο ήταν διαθέσιµα για 7 από τους 9 ασθενείς (77,8%). Τα συχνότερα αποµονωθέντα παθογόνα ήταν τα Enterococcus spp. (33,3%) και Staphylococcus spp. (22,2%), ακολουθούµενα από Streptococcus spp. και Pediococcus spp. Η αντιµετώπιση βασίστηκε κυρίως στη χορήγηση ενδοφλέβιας αντιµικροβιακής θεραπείας, µε διάρκεια θεραπείας από 9 έως 38 ηµέρες. Κατά την έξοδο από το νοσοκοµείο, 3 από τους 9 ασθενείς (33,3%) συνέχισαν αντιµικροβιακή αγωγή, συµπεριλαµβανοµένου ενός ασθενούς που έλαβε ενδοφλέβια δαπτοµυκίνη σε συνδυασµό µε από του στόµατος ριφαµπικίνη και δύο ασθενών που έλαβαν από του στόµατος αµοξικιλλίνη. Χειρουργική παρέµβαση πραγµατοποιήθηκε σε 1 από τους 9 ασθενείς (11,1%). Η ενδονοσοκοµειακή θνητότητα ήταν 11,1%. Δεδοµένα παρακολούθησης ήταν διαθέσιµα για 8 από τους 9 ασθενείς, µε διάµεση διάρκεια παρακολούθησης τους 17 µήνες. Η µετέπειτα παρακολούθηση ανέδειξε σηµαντική νοσηρότητα, µε υποτροπή που οδήγησε σε επανεισαγωγή σε 3 από τους 8 ασθενείς (37,5%). Συµπερασµατικά, στη µελέτη µας η λοιµώδης ενδοκαρδίτιδα µετά από TAVI παρατηρήθηκε σε ηλικιωµένο πληθυσµό ασθενών, εµφανίστηκε συχνότερα εντός του πρώτου έτους µετά την επέµβαση και σχετίστηκε κυρίως µε εντεροκόκκους και σταφυλόκοκκους. Η νόσος χαρακτηρίζεται από σηµαντική νοσηρότητα, αξιοσηµείωτο ποσοστό υποτροπών και ανάγκη στενής µακροχρόνιας παρακολούθησης.","Infective endocarditis following transcatheter aortic valve implantation (TAVI) is a rare but serious complication associated with significant morbidity and adverse clinical outcomes. The aim of the present study was to describe the clinical, microbiological, and epidemiological characteristics, as well as the management and outcomes, of patients with infective endocarditis after TAVI. A retrospective observational study was conducted at Onassis Hospital and included nine patients who underwent TAVI between January 2017 and December 2023 and were subsequently diagnosed with TAVI-associated infective endocarditis. The mean age of the patients was 80 years, and four of the nine patients (44.4%) were female. Infective endocarditis was classified as early (<12 months after TAVI) or late (≥12 months after TAVI), with the majority of cases presenting as early disease (77.8%). Fever was the most common clinical manifestation and was observed in 8 of 9 patients (88.9%). Positive blood cultures were documented in 8 patients (88.9%), while microbiological data were unavailable for one patient. Information regarding the causative pathogen was available for 7 of the 9 patients (77.8%). The most frequently isolated microorganisms were Enterococcus spp. (33.3%) and Staphylococcus spp. (22.2%), followed by Streptococcus spp. and Pediococcus spp. Management was primarily based on intravenous antimicrobial therapy, with treatment duration ranging from 9 to 38 days. At hospital discharge, 3 of the 9 patients (33.3%) continued antimicrobial treatment, including one patient who received intravenous daptomycin combined with oral rifampicin and two patients who received oral amoxicillin. Surgical intervention was performed in 1 of the 9 patients (11.1%). In hospital mortality was 11.1%.Follow-up data were available for 8 of the 9 patients, with a median follow-up duration of 17 months. Follow-up revealed substantial morbidity, with relapse requiring readmission occurring in 3 of the 8 patients (37.5%).In conclusion, in our study infective endocarditis after TAVI was observed in an elderly patient population, occurred predominantly within the first year following the procedure, and was mainly associated with enterococci and staphylococci. The disease is characterized by significant morbidity, a notable relapse rate, and the need for close long-term follow-up."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κλινικά και μικροβιολογικά χαρακτηριστικά της λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας μετά από διαδερμική εμφύτευση αορτικής βαλβίδας (TAVI) : Εμπειρία ενός κέντρου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χρήστου Ελένη","Christou Eleni"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η λοιµώδης ενδοκαρδίτιδα µετά από διαδερµική εµφύτευση αορτικής βαλβίδας (TAVI) αποτελεί µια σπάνια αλλά σοβαρή επιπλοκή, η οποία σχετίζεται µε σηµαντική νοσηρότητα και δυσµενή έκβαση. Σκοπός της παρούσας µελέτης ήταν η περιγραφή των κλινικών, µικροβιολογικών και επιδηµιολογικών χαρακτηριστικών, καθώς και της αντιµετώπισης και της έκβασης των ασθενών µε λοιµώδη ενδοκαρδίτιδα µετά από TAVI. Πραγµατοποιήθηκε αναδροµική µελέτη παρατήρησης στο Ωνάσειο Νοσοκοµείο, η οποία περιέλαβε εννέα ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διαδερµική αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας (TAVI) κατά το χρονικό διάστηµα από τον Ιανουάριο του 2017 έως τον Δεκέµβριο του 2023 και στη συνέχεια διαγνώστηκαν µε λοιµώδη ενδοκαρδίτιδα σχετιζόµενη µε TAVI. Η µέση ηλικία των ασθενών ήταν τα 80 έτη και οι τέσσερις από τους εννέα ασθενείς (44,4%) ήταν γυναίκες. Η λοιµώδης ενδοκαρδίτιδα ταξινοµήθηκε ως πρώιµη (<12 µήνες µετά την TAVI) ή όψιµη (≥12 µήνες µετά την TAVI), µε την πλειονότητα των περιπτώσεων να αφορά πρώιµη νόσο (77,8%). Ο πυρετός αποτέλεσε τη συχνότερη κλινική εκδήλωση και εµφανίστηκε σε 8 από τους 9 ασθενείς (88,9%). Θετικές αιµοκαλλιέργειες καταγράφηκαν σε 8 ασθενείς (88,9%), ενώ για έναν ασθενή δεν ήταν διαθέσιµα µικροβιολογικά δεδοµένα. Δεδοµένα σχετικά µε το υπεύθυνο παθογόνο ήταν διαθέσιµα για 7 από τους 9 ασθενείς (77,8%). Τα συχνότερα αποµονωθέντα παθογόνα ήταν τα Enterococcus spp. (33,3%) και Staphylococcus spp. (22,2%), ακολουθούµενα από Streptococcus spp. και Pediococcus spp. Η αντιµετώπιση βασίστηκε κυρίως στη χορήγηση ενδοφλέβιας αντιµικροβιακής θεραπείας, µε διάρκεια θεραπείας από 9 έως 38 ηµέρες. Κατά την έξοδο από το νοσοκοµείο, 3 από τους 9 ασθενείς (33,3%) συνέχισαν αντιµικροβιακή αγωγή, συµπεριλαµβανοµένου ενός ασθενούς που έλαβε ενδοφλέβια δαπτοµυκίνη σε συνδυασµό µε από του στόµατος ριφαµπικίνη και δύο ασθενών που έλαβαν από του στόµατος αµοξικιλλίνη. Χειρουργική παρέµβαση πραγµατοποιήθηκε σε 1 από τους 9 ασθενείς (11,1%). Η ενδονοσοκοµειακή θνητότητα ήταν 11,1%. Δεδοµένα παρακολούθησης ήταν διαθέσιµα για 8 από τους 9 ασθενείς, µε διάµεση διάρκεια παρακολούθησης τους 17 µήνες. Η µετέπειτα παρακολούθηση ανέδειξε σηµαντική νοσηρότητα, µε υποτροπή που οδήγησε σε επανεισαγωγή σε 3 από τους 8 ασθενείς (37,5%). Συµπερασµατικά, στη µελέτη µας η λοιµώδης ενδοκαρδίτιδα µετά από TAVI παρατηρήθηκε σε ηλικιωµένο πληθυσµό ασθενών, εµφανίστηκε συχνότερα εντός του πρώτου έτους µετά την επέµβαση και σχετίστηκε κυρίως µε εντεροκόκκους και σταφυλόκοκκους. Η νόσος χαρακτηρίζεται από σηµαντική νοσηρότητα, αξιοσηµείωτο ποσοστό υποτροπών και ανάγκη στενής µακροχρόνιας παρακολούθησης.","Infective endocarditis following transcatheter aortic valve implantation (TAVI) is a rare but serious complication associated with significant morbidity and adverse clinical outcomes. The aim of the present study was to describe the clinical, microbiological, and epidemiological characteristics, as well as the management and outcomes, of patients with infective endocarditis after TAVI. A retrospective observational study was conducted at Onassis Hospital and included nine patients who underwent TAVI between January 2017 and December 2023 and were subsequently diagnosed with TAVI-associated infective endocarditis. The mean age of the patients was 80 years, and four of the nine patients (44.4%) were female. Infective endocarditis was classified as early (<12 months after TAVI) or late (≥12 months after TAVI), with the majority of cases presenting as early disease (77.8%). Fever was the most common clinical manifestation and was observed in 8 of 9 patients (88.9%). Positive blood cultures were documented in 8 patients (88.9%), while microbiological data were unavailable for one patient. Information regarding the causative pathogen was available for 7 of the 9 patients (77.8%). The most frequently isolated microorganisms were Enterococcus spp. (33.3%) and Staphylococcus spp. (22.2%), followed by Streptococcus spp. and Pediococcus spp. Management was primarily based on intravenous antimicrobial therapy, with treatment duration ranging from 9 to 38 days. At hospital discharge, 3 of the 9 patients (33.3%) continued antimicrobial treatment, including one patient who received intravenous daptomycin combined with oral rifampicin and two patients who received oral amoxicillin. Surgical intervention was performed in 1 of the 9 patients (11.1%). In hospital mortality was 11.1%.Follow-up data were available for 8 of the 9 patients, with a median follow-up duration of 17 months. Follow-up revealed substantial morbidity, with relapse requiring readmission occurring in 3 of the 8 patients (37.5%).In conclusion, in our study infective endocarditis after TAVI was observed in an elderly patient population, occurred predominantly within the first year following the procedure, and was mainly associated with enterococci and staphylococci. The disease is characterized by significant morbidity, a notable relapse rate, and the need for close long-term follow-up."],"dc:identifier":["uoadl:5422208","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5422208"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Κλινικά και μικροβιολογικά χαρακτηριστικά της λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας μετά από διαδερμική εμφύτευση αορτικής βαλβίδας (TAVI) : Εμπειρία ενός κέντρου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:12Z"}