{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5422245"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5422245","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κριτήρια τοποθέτησης ECMO σε ασθενείς με Covid - 19 και έκβαση σε ένα κέντρο","abstract":"Εισαγωγή: Η πανδημία COVID-19 αποτέλεσε μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τα συστήματα υγείας παγκοσμίως, ιδιαίτερα ως προς τη διαχείριση της σοβαρής αναπνευστικής δυσχέρειας (AcuteRespiratoryDiseaseSyndrome, ARDS). Σε ασθενείς με ARDS που δεν ανταποκρίνονταν στις συμβατικές μεθόδους αναπνευστικής υποστήριξης, η εξωσωματική οξυγόνωση μεμβράνης (ExtracorporealMembraneOxygenation, ECMO) αναδείχθηκε ως σημαντική θεραπευτική παρέμβαση υποστήριξης ζωής. Σκοπός: Η εκτίμηση των κριτηρίων τοποθέτησης ECMO, σε ασθενείς COVID-19, που νοσηλεύθηκαν σε ΜΕΘ τριτοβάθμιου νοσοκομείου της Αττικής, καθώς και η έκβαση της νόσου. Μέθοδος: Διενεργήθηκε αναδρομική μελέτη παρατήρησης σε ΜΕΘ τριτοβάθμιου νοσοκομείου αναφοράς για ασθενείς με COVID-19. Συμπεριλήφθηκαν όλοι οι ενήλικες ασθενείς με εργαστηριακά επιβεβαιωμένη λοίμωξη SARS-CoV-2 που υποβλήθηκαν σε ECMO λόγω σοβαρής αναπνευστικής ανεπάρκειας/ARDS κατά το χρονικό διάστημα από 12/02/2021 έως 02/04/2022. Τα δεδομένα αντλήθηκαν από τους ιατρικούς και νοσηλευτικούς φακέλους και αφορούσαν δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά, παραμέτρους μηχανικού αερισμού, αέρια αίματος, εργαστηριακά ευρήματα, επιπλοκές, ανάγκη για CRRT και τελική έκβαση. Αποτελέσματα: Κατά τη διάρκεια της μελέτης, 21 ασθενείς με COVID-19 χρειάστηκαν υποστήριξη με ECMO. Η πλειονότητα ήταν άνδρες (85,7%), με διάμεση ηλικία 50,0 (36,0–55,0) έτη και διάμεσο ΔΜΣ 27,77 (26,25–31,22) kg/m². Συννοσηρότητες καταγράφηκαν στο 57,1% των ασθενών, με συχνότερη την αρτηριακή υπέρταση (28,6%), ενώ το 52,4% παρουσίαζε ενεργό λοίμωξη κατά την εισαγωγή στη ΜΕΘ. Η ενδονοσοκομειακή θνητότητα ανήλθε σε 52,4%. Συχνότερη επιπλοκή ήταν οι λοιμώξεις (100,0%), ακολουθούμενες από αιμορραγία (76,2%), θρομβώσεις (33,3%) και δυσλειτουργία ECMO (19,0%). Κατά τη σύγκριση επιζώντων και μη επιζώντων, δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ως προς τα δημογραφικά και τα περισσότερα κλινικά χαρακτηριστικά. Αντίθετα, οι ασθενείς που απεβίωσαν εμφάνισαν σημαντικά μεγαλύτερη διάρκεια παραμονής σε ECMO (64,0 έναντι 18,0 ημερών, p=0,036), χαμηλότερα επίπεδα αιμοπεταλίων (153.400/μL έναντι 298.875/μL, p=0,049), συχνότερη ανάγκη για συνεχή θεραπεία νεφρικής υποκατάστασης (63,6% έναντι 10,0%, p=0,024) και συχνότερη δυσλειτουργία ECMO (36,4% έναντι 0,0%, p=0,034). Συμπεράσματα: Η υποστήριξη με ECMO σε ασθενείς με σοβαρό ARDS λόγω COVID-19 εφαρμόστηκε σε ασθενείς με υψηλή βαρύτητα νόσου και συνοδεύτηκε από υψηλή θνητότητα και συχνή εμφάνιση επιπλοκών. Η δυσμενής έκβαση φαίνεται να σχετίζεται περισσότερο με παράγοντες που αντανακλούν την επιβάρυνση της κλινικής πορείας κατά τη διάρκεια της ECMO, όπως η παρατεταμένη διάρκεια υποστήριξης, η θρομβοπενία, η ανάγκη για νεφρική υποκατάσταση και η δυσλειτουργία του κυκλώματος, παρά με τα αρχικά δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη στενής παρακολούθησης, έγκαιρης αναγνώρισης επιπλοκών και περαιτέρω διερεύνησης σε μεγαλύτερες μελέτες.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η πανδημία COVID-19 αποτέλεσε μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τα συστήματα υγείας παγκοσμίως, ιδιαίτερα ως προς τη διαχείριση της σοβαρής αναπνευστικής δυσχέρειας (AcuteRespiratoryDiseaseSyndrome, ARDS). Σε ασθενείς με ARDS που δεν ανταποκρίνονταν στις συμβατικές μεθόδους αναπνευστικής υποστήριξης, η εξωσωματική οξυγόνωση μεμβράνης (ExtracorporealMembraneOxygenation, ECMO) αναδείχθηκε ως σημαντική θεραπευτική παρέμβαση υποστήριξης ζωής. Σκοπός: Η εκτίμηση των κριτηρίων τοποθέτησης ECMO, σε ασθενείς COVID-19, που νοσηλεύθηκαν σε ΜΕΘ τριτοβάθμιου νοσοκομείου της Αττικής, καθώς και η έκβαση της νόσου. Μέθοδος: Διενεργήθηκε αναδρομική μελέτη παρατήρησης σε ΜΕΘ τριτοβάθμιου νοσοκομείου αναφοράς για ασθενείς με COVID-19. Συμπεριλήφθηκαν όλοι οι ενήλικες ασθενείς με εργαστηριακά επιβεβαιωμένη λοίμωξη SARS-CoV-2 που υποβλήθηκαν σε ECMO λόγω σοβαρής αναπνευστικής ανεπάρκειας/ARDS κατά το χρονικό διάστημα από 12/02/2021 έως 02/04/2022. Τα δεδομένα αντλήθηκαν από τους ιατρικούς και νοσηλευτικούς φακέλους και αφορούσαν δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά, παραμέτρους μηχανικού αερισμού, αέρια αίματος, εργαστηριακά ευρήματα, επιπλοκές, ανάγκη για CRRT και τελική έκβαση. Αποτελέσματα: Κατά τη διάρκεια της μελέτης, 21 ασθενείς με COVID-19 χρειάστηκαν υποστήριξη με ECMO. Η πλειονότητα ήταν άνδρες (85,7%), με διάμεση ηλικία 50,0 (36,0–55,0) έτη και διάμεσο ΔΜΣ 27,77 (26,25–31,22) kg/m². Συννοσηρότητες καταγράφηκαν στο 57,1% των ασθενών, με συχνότερη την αρτηριακή υπέρταση (28,6%), ενώ το 52,4% παρουσίαζε ενεργό λοίμωξη κατά την εισαγωγή στη ΜΕΘ. Η ενδονοσοκομειακή θνητότητα ανήλθε σε 52,4%. Συχνότερη επιπλοκή ήταν οι λοιμώξεις (100,0%), ακολουθούμενες από αιμορραγία (76,2%), θρομβώσεις (33,3%) και δυσλειτουργία ECMO (19,0%). Κατά τη σύγκριση επιζώντων και μη επιζώντων, δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ως προς τα δημογραφικά και τα περισσότερα κλινικά χαρακτηριστικά. Αντίθετα, οι ασθενείς που απεβίωσαν εμφάνισαν σημαντικά μεγαλύτερη διάρκεια παραμονής σε ECMO (64,0 έναντι 18,0 ημερών, p=0,036), χαμηλότερα επίπεδα αιμοπεταλίων (153.400/μL έναντι 298.875/μL, p=0,049), συχνότερη ανάγκη για συνεχή θεραπεία νεφρικής υποκατάστασης (63,6% έναντι 10,0%, p=0,024) και συχνότερη δυσλειτουργία ECMO (36,4% έναντι 0,0%, p=0,034). Συμπεράσματα: Η υποστήριξη με ECMO σε ασθενείς με σοβαρό ARDS λόγω COVID-19 εφαρμόστηκε σε ασθενείς με υψηλή βαρύτητα νόσου και συνοδεύτηκε από υψηλή θνητότητα και συχνή εμφάνιση επιπλοκών. Η δυσμενής έκβαση φαίνεται να σχετίζεται περισσότερο με παράγοντες που αντανακλούν την επιβάρυνση της κλινικής πορείας κατά τη διάρκεια της ECMO, όπως η παρατεταμένη διάρκεια υποστήριξης, η θρομβοπενία, η ανάγκη για νεφρική υποκατάσταση και η δυσλειτουργία του κυκλώματος, παρά με τα αρχικά δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη στενής παρακολούθησης, έγκαιρης αναγνώρισης επιπλοκών και περαιτέρω διερεύνησης σε μεγαλύτερες μελέτες.","abstract_has_math":false,"creators":["Τράγιας Νικόλαος","Tragias Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:12Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5422245"],"render_values":[{"text":"uoadl:5422245","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5422245","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5422245","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5422245","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τράγιας Νικόλαος","Tragias Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5422245","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5422245"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η πανδημία COVID-19 αποτέλεσε μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τα συστήματα υγείας παγκοσμίως, ιδιαίτερα ως προς τη διαχείριση της σοβαρής αναπνευστικής δυσχέρειας (AcuteRespiratoryDiseaseSyndrome, ARDS). Σε ασθενείς με ARDS που δεν ανταποκρίνονταν στις συμβατικές μεθόδους αναπνευστικής υποστήριξης, η εξωσωματική οξυγόνωση μεμβράνης (ExtracorporealMembraneOxygenation, ECMO) αναδείχθηκε ως σημαντική θεραπευτική παρέμβαση υποστήριξης ζωής. Σκοπός: Η εκτίμηση των κριτηρίων τοποθέτησης ECMO, σε ασθενείς COVID-19, που νοσηλεύθηκαν σε ΜΕΘ τριτοβάθμιου νοσοκομείου της Αττικής, καθώς και η έκβαση της νόσου. Μέθοδος: Διενεργήθηκε αναδρομική μελέτη παρατήρησης σε ΜΕΘ τριτοβάθμιου νοσοκομείου αναφοράς για ασθενείς με COVID-19. Συμπεριλήφθηκαν όλοι οι ενήλικες ασθενείς με εργαστηριακά επιβεβαιωμένη λοίμωξη SARS-CoV-2 που υποβλήθηκαν σε ECMO λόγω σοβαρής αναπνευστικής ανεπάρκειας/ARDS κατά το χρονικό διάστημα από 12/02/2021 έως 02/04/2022. Τα δεδομένα αντλήθηκαν από τους ιατρικούς και νοσηλευτικούς φακέλους και αφορούσαν δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά, παραμέτρους μηχανικού αερισμού, αέρια αίματος, εργαστηριακά ευρήματα, επιπλοκές, ανάγκη για CRRT και τελική έκβαση. Αποτελέσματα: Κατά τη διάρκεια της μελέτης, 21 ασθενείς με COVID-19 χρειάστηκαν υποστήριξη με ECMO. Η πλειονότητα ήταν άνδρες (85,7%), με διάμεση ηλικία 50,0 (36,0–55,0) έτη και διάμεσο ΔΜΣ 27,77 (26,25–31,22) kg/m². Συννοσηρότητες καταγράφηκαν στο 57,1% των ασθενών, με συχνότερη την αρτηριακή υπέρταση (28,6%), ενώ το 52,4% παρουσίαζε ενεργό λοίμωξη κατά την εισαγωγή στη ΜΕΘ. Η ενδονοσοκομειακή θνητότητα ανήλθε σε 52,4%. Συχνότερη επιπλοκή ήταν οι λοιμώξεις (100,0%), ακολουθούμενες από αιμορραγία (76,2%), θρομβώσεις (33,3%) και δυσλειτουργία ECMO (19,0%). Κατά τη σύγκριση επιζώντων και μη επιζώντων, δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ως προς τα δημογραφικά και τα περισσότερα κλινικά χαρακτηριστικά. Αντίθετα, οι ασθενείς που απεβίωσαν εμφάνισαν σημαντικά μεγαλύτερη διάρκεια παραμονής σε ECMO (64,0 έναντι 18,0 ημερών, p=0,036), χαμηλότερα επίπεδα αιμοπεταλίων (153.400/μL έναντι 298.875/μL, p=0,049), συχνότερη ανάγκη για συνεχή θεραπεία νεφρικής υποκατάστασης (63,6% έναντι 10,0%, p=0,024) και συχνότερη δυσλειτουργία ECMO (36,4% έναντι 0,0%, p=0,034). Συμπεράσματα: Η υποστήριξη με ECMO σε ασθενείς με σοβαρό ARDS λόγω COVID-19 εφαρμόστηκε σε ασθενείς με υψηλή βαρύτητα νόσου και συνοδεύτηκε από υψηλή θνητότητα και συχνή εμφάνιση επιπλοκών. Η δυσμενής έκβαση φαίνεται να σχετίζεται περισσότερο με παράγοντες που αντανακλούν την επιβάρυνση της κλινικής πορείας κατά τη διάρκεια της ECMO, όπως η παρατεταμένη διάρκεια υποστήριξης, η θρομβοπενία, η ανάγκη για νεφρική υποκατάσταση και η δυσλειτουργία του κυκλώματος, παρά με τα αρχικά δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη στενής παρακολούθησης, έγκαιρης αναγνώρισης επιπλοκών και περαιτέρω διερεύνησης σε μεγαλύτερες μελέτες.","Introduction: The COVID-19 pandemic constituted one of the greatest challenges for healthcare systems worldwide, particularly with regard to the management of severe acute respiratory distress syndrome (AcuteRespiratoryDiseaseSyndrome, ARDS). In patients with ARDS who did not respond to conventional respiratory support strategies, extracorporeal membrane oxygenation (ECMO) emerged as an important life-support therapeutic intervention. Aim: The present study aims to record the demographic and clinical characteristics, as well as the outcomes, of patients with COVID-19 who underwent ECMO in a tertiary hospital. Methods: A retrospective observational study was conducted in the Intensive Care Unit of a tertiary referral hospital for patients with COVID-19. All adult patients with laboratory-confirmed SARS-CoV-2 infection who underwent ECMO due to severe respiratory failure/ARDS during the period from … to … were included. Data were retrieved from medical and nursing records and included demographic and clinical characteristics, mechanical ventilation parameters, blood gas analysis, laboratory findings, complications, need for continuous renal replacement therapy (CRRT), and final outcome. Results: During the study period, 21 patients with COVID-19 required ECMO support. The majority were male (85.7%), with a median age of 50.0 (36.0–55.0) years and a median BMI of 27.77 (26.25–31.22) kg/m². Comorbidities were recorded in 57.1% of patients, with arterial hypertension being the most common (28.6%), while 52.4% had an active infection on ICU admission. In-hospital mortality was 52.4%. The most frequent complication was infection (100.0%), followed by bleeding (76.2%), thrombosis (33.3%), and ECMO dysfunction (19.0%). Comparison between survivors and non-survivors showed no statistically significant differences in demographic variables or most clinical characteristics. In contrast, non-survivors had a significantly longer ECMO duration (64.0 vs. 18.0 days, p=0.036), lower platelet counts (153,400/μL vs. 298,875/μL, p=0.049), more frequent need for continuous renal replacement therapy (63.6% vs. 10.0%, p=0.024), and a higher rate of ECMO dysfunction (36.4% vs. 0.0%, p=0.034). Conclusions: ECMO support in patients with severe COVID-19-related ARDS was applied to patients with high disease severity and was associated with high mortality and frequent complications. Poor outcome appeared to be more strongly related to factors reflecting deterioration during ECMO support, such as prolonged ECMO duration, thrombocytopenia, need for renal replacement therapy, and circuit dysfunction, rather than to baseline demographic and clinical characteristics. These findings highlight the need for close monitoring, early recognition of complications, and further investigation in larger studies."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κριτήρια τοποθέτησης ECMO σε ασθενείς με Covid - 19 και έκβαση σε ένα κέντρο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τράγιας Νικόλαος","Tragias Nikolaos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η πανδημία COVID-19 αποτέλεσε μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τα συστήματα υγείας παγκοσμίως, ιδιαίτερα ως προς τη διαχείριση της σοβαρής αναπνευστικής δυσχέρειας (AcuteRespiratoryDiseaseSyndrome, ARDS). Σε ασθενείς με ARDS που δεν ανταποκρίνονταν στις συμβατικές μεθόδους αναπνευστικής υποστήριξης, η εξωσωματική οξυγόνωση μεμβράνης (ExtracorporealMembraneOxygenation, ECMO) αναδείχθηκε ως σημαντική θεραπευτική παρέμβαση υποστήριξης ζωής. Σκοπός: Η εκτίμηση των κριτηρίων τοποθέτησης ECMO, σε ασθενείς COVID-19, που νοσηλεύθηκαν σε ΜΕΘ τριτοβάθμιου νοσοκομείου της Αττικής, καθώς και η έκβαση της νόσου. Μέθοδος: Διενεργήθηκε αναδρομική μελέτη παρατήρησης σε ΜΕΘ τριτοβάθμιου νοσοκομείου αναφοράς για ασθενείς με COVID-19. Συμπεριλήφθηκαν όλοι οι ενήλικες ασθενείς με εργαστηριακά επιβεβαιωμένη λοίμωξη SARS-CoV-2 που υποβλήθηκαν σε ECMO λόγω σοβαρής αναπνευστικής ανεπάρκειας/ARDS κατά το χρονικό διάστημα από 12/02/2021 έως 02/04/2022. Τα δεδομένα αντλήθηκαν από τους ιατρικούς και νοσηλευτικούς φακέλους και αφορούσαν δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά, παραμέτρους μηχανικού αερισμού, αέρια αίματος, εργαστηριακά ευρήματα, επιπλοκές, ανάγκη για CRRT και τελική έκβαση. Αποτελέσματα: Κατά τη διάρκεια της μελέτης, 21 ασθενείς με COVID-19 χρειάστηκαν υποστήριξη με ECMO. Η πλειονότητα ήταν άνδρες (85,7%), με διάμεση ηλικία 50,0 (36,0–55,0) έτη και διάμεσο ΔΜΣ 27,77 (26,25–31,22) kg/m². Συννοσηρότητες καταγράφηκαν στο 57,1% των ασθενών, με συχνότερη την αρτηριακή υπέρταση (28,6%), ενώ το 52,4% παρουσίαζε ενεργό λοίμωξη κατά την εισαγωγή στη ΜΕΘ. Η ενδονοσοκομειακή θνητότητα ανήλθε σε 52,4%. Συχνότερη επιπλοκή ήταν οι λοιμώξεις (100,0%), ακολουθούμενες από αιμορραγία (76,2%), θρομβώσεις (33,3%) και δυσλειτουργία ECMO (19,0%). Κατά τη σύγκριση επιζώντων και μη επιζώντων, δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ως προς τα δημογραφικά και τα περισσότερα κλινικά χαρακτηριστικά. Αντίθετα, οι ασθενείς που απεβίωσαν εμφάνισαν σημαντικά μεγαλύτερη διάρκεια παραμονής σε ECMO (64,0 έναντι 18,0 ημερών, p=0,036), χαμηλότερα επίπεδα αιμοπεταλίων (153.400/μL έναντι 298.875/μL, p=0,049), συχνότερη ανάγκη για συνεχή θεραπεία νεφρικής υποκατάστασης (63,6% έναντι 10,0%, p=0,024) και συχνότερη δυσλειτουργία ECMO (36,4% έναντι 0,0%, p=0,034). Συμπεράσματα: Η υποστήριξη με ECMO σε ασθενείς με σοβαρό ARDS λόγω COVID-19 εφαρμόστηκε σε ασθενείς με υψηλή βαρύτητα νόσου και συνοδεύτηκε από υψηλή θνητότητα και συχνή εμφάνιση επιπλοκών. Η δυσμενής έκβαση φαίνεται να σχετίζεται περισσότερο με παράγοντες που αντανακλούν την επιβάρυνση της κλινικής πορείας κατά τη διάρκεια της ECMO, όπως η παρατεταμένη διάρκεια υποστήριξης, η θρομβοπενία, η ανάγκη για νεφρική υποκατάσταση και η δυσλειτουργία του κυκλώματος, παρά με τα αρχικά δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη στενής παρακολούθησης, έγκαιρης αναγνώρισης επιπλοκών και περαιτέρω διερεύνησης σε μεγαλύτερες μελέτες.","Introduction: The COVID-19 pandemic constituted one of the greatest challenges for healthcare systems worldwide, particularly with regard to the management of severe acute respiratory distress syndrome (AcuteRespiratoryDiseaseSyndrome, ARDS). In patients with ARDS who did not respond to conventional respiratory support strategies, extracorporeal membrane oxygenation (ECMO) emerged as an important life-support therapeutic intervention. Aim: The present study aims to record the demographic and clinical characteristics, as well as the outcomes, of patients with COVID-19 who underwent ECMO in a tertiary hospital. Methods: A retrospective observational study was conducted in the Intensive Care Unit of a tertiary referral hospital for patients with COVID-19. All adult patients with laboratory-confirmed SARS-CoV-2 infection who underwent ECMO due to severe respiratory failure/ARDS during the period from … to … were included. Data were retrieved from medical and nursing records and included demographic and clinical characteristics, mechanical ventilation parameters, blood gas analysis, laboratory findings, complications, need for continuous renal replacement therapy (CRRT), and final outcome. Results: During the study period, 21 patients with COVID-19 required ECMO support. The majority were male (85.7%), with a median age of 50.0 (36.0–55.0) years and a median BMI of 27.77 (26.25–31.22) kg/m². Comorbidities were recorded in 57.1% of patients, with arterial hypertension being the most common (28.6%), while 52.4% had an active infection on ICU admission. In-hospital mortality was 52.4%. The most frequent complication was infection (100.0%), followed by bleeding (76.2%), thrombosis (33.3%), and ECMO dysfunction (19.0%). Comparison between survivors and non-survivors showed no statistically significant differences in demographic variables or most clinical characteristics. In contrast, non-survivors had a significantly longer ECMO duration (64.0 vs. 18.0 days, p=0.036), lower platelet counts (153,400/μL vs. 298,875/μL, p=0.049), more frequent need for continuous renal replacement therapy (63.6% vs. 10.0%, p=0.024), and a higher rate of ECMO dysfunction (36.4% vs. 0.0%, p=0.034). Conclusions: ECMO support in patients with severe COVID-19-related ARDS was applied to patients with high disease severity and was associated with high mortality and frequent complications. Poor outcome appeared to be more strongly related to factors reflecting deterioration during ECMO support, such as prolonged ECMO duration, thrombocytopenia, need for renal replacement therapy, and circuit dysfunction, rather than to baseline demographic and clinical characteristics. These findings highlight the need for close monitoring, early recognition of complications, and further investigation in larger studies."],"dc:identifier":["uoadl:5422245","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5422245"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Κριτήρια τοποθέτησης ECMO σε ασθενείς με Covid - 19 και έκβαση σε ένα κέντρο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:12Z"}