{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5422527"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5422527","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Accelerated versus standard corneal cross-linking. A review of clinical outcomes and safety in pediatric keratoconus","abstract":"Ιστορικό: Ο κερατόκωνος εξελίσσεται ταχύτερα και πιο επιθετικά στα παιδιά σε σύγκριση με τους ενήλικες, και όταν διαγιγνώσκεται βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο. Είναι εξαιρετικά σημαντική η έγκαιρη παρέμβαση για τη διακοπή της εξέλιξης του κερατόκωνου. Η διασύνδεση κολλαγόνου κερατοειδούς (CXL) αυξάνει την εμβιομηχανική σταθερότητα του κερατοειδούς και είναι η μόνη θεραπεία που μπορεί να αναστείλει την εξέλιξη του κερατόκωνου. Το τυπικό πρωτόκολλο διασύνδεσης κολλαγόνου κερατοειδούς (Δρέσδης) είναι αποτελεσματικό αλλά διαρκεί πολύ, γεγονός που αποτελεί περιορισμό μεγάλης σημασίας για τα παιδιά. Τα επιταχυνόμενα πρωτόκολλα επιτυγχάνουν τη μείωση της διάρκειας της θεραπείας χρησιμοποιώντας αυξημένη ακτινοβολία, αλλά είναι αβέβαιο αν είναι τόσο αποτελεσματικά και ασφαλή όσο το τυπικό πρωτόκολλο της Δρέσδης. Σκοπός: Στον παιδιατρικό κερατόκωνο, η διερεύνηση και η σύγκριση της κλινικής αποτελεσματικότητας και ασφάλειας της επιταχυνόμενης διασύνδεσης κερατοειδούς σε σχέση με το τυπικό πρωτόκολλο της Δρέσδης. Μέθοδοι: Αυτή η αφηγηματική ανασκόπηση πραγματοποίησε μια δομημένη αναζήτηση στις βιβλιοθήκες PubMed, Scopus και Cochrane, εξετάζοντας μελέτες που δημοσιεύθηκαν στα αγγλικά μεταξύ 2010 και 2025 σε ασθενείς έως 18 ετών και συγκρίνοντας την επιταχυνόμενη έναντι της τυπικής διασύνδεσης κερατοειδούς (CXL), με ελάχιστη περίοδο παρακολούθησης 12 μηνών. Τα κριτήρια ένταξης επιτεύχθηκαν από δέκα συγκριτικές μελέτες. Έγινε σύνθεση των ευρημάτων ανά κατηγορία εκβάσεων και αξιολόγηση της ποιότητας των μελετών με βάση την κλίμακα Newcastle Ottawa και το εργαλείο κινδύνου συστηματικού σφάλματος της Cochrane (Cochrane risk of bias). Αποτελέσματα: Τα τυπικά και τα επιταχυνόμενα πρωτόκολλα διασύνδεσης κερατοειδούς χρησιμοποιώντας τεχνικές αφαίρεσης του επιθηλίου (epithelium-off) και ισοδύναμη παροχή ενέργειας, πέτυχαν συγκρίσιμες βελτιώσεις στην οπτική οξύτητα, τη διάθλαση, την ασφάλεια και τα ποσοστά σταθεροποίησης της νόσου. Οι διαφορές αφορούσαν την έκταση της κερατομετρικής επιπέδωσης και όχι την ικανότητα αναστολής της εξέλιξης του κερατόκωνου. Η ενδεχόμενη χρήση διεπιθηλιακών (epithelium-on) τεχνικών κατά το επιταχυνόμενο πρωτόκολλο, ή οι διαφορές στην παροχή ενέργειας και τις συσκευές, αποτελούν συγχυτικούς παράγοντες που ευνοούν το τυπικό έναντι του επιταχυνόμενου πρωτοκόλλου. Τα πρωτόκολλα αφαίρεσης επιθηλίου (epithelium-off) είναι πιο αποτελεσματικά από τα διεπιθηλιακά (epithelium-on) πρωτόκολλα. Συμπεράσματα: Το τυπικό και το επιταχυνόμενο πρωτόκολλο διασύνδεσης με αφαίρεση επιθηλίου (epithelium-off) είναι σε μεγάλο βαθμό ισοδύναμα ως προς την αναστολή της εξέλιξης του παιδικού κερατόκωνου, με πρόσθετα πλεονεκτήματα στον χρόνο θεραπείας μέσω της χρήσης του επιταχυνόμενου πρωτοκόλλου. Το κύριο στοιχείο που καθορίζει την αποτελεσματικότητα είναι η κατάσταση του επιθηλίου και όχι η ταχύτητα της θεραπείας.","abstract_html":"Ιστορικό: Ο κερατόκωνος εξελίσσεται ταχύτερα και πιο επιθετικά στα παιδιά σε σύγκριση με τους ενήλικες, και όταν διαγιγνώσκεται βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο. Είναι εξαιρετικά σημαντική η έγκαιρη παρέμβαση για τη διακοπή της εξέλιξης του κερατόκωνου. Η διασύνδεση κολλαγόνου κερατοειδούς (CXL) αυξάνει την εμβιομηχανική σταθερότητα του κερατοειδούς και είναι η μόνη θεραπεία που μπορεί να αναστείλει την εξέλιξη του κερατόκωνου. Το τυπικό πρωτόκολλο διασύνδεσης κολλαγόνου κερατοειδούς (Δρέσδης) είναι αποτελεσματικό αλλά διαρκεί πολύ, γεγονός που αποτελεί περιορισμό μεγάλης σημασίας για τα παιδιά. Τα επιταχυνόμενα πρωτόκολλα επιτυγχάνουν τη μείωση της διάρκειας της θεραπείας χρησιμοποιώντας αυξημένη ακτινοβολία, αλλά είναι αβέβαιο αν είναι τόσο αποτελεσματικά και ασφαλή όσο το τυπικό πρωτόκολλο της Δρέσδης. Σκοπός: Στον παιδιατρικό κερατόκωνο, η διερεύνηση και η σύγκριση της κλινικής αποτελεσματικότητας και ασφάλειας της επιταχυνόμενης διασύνδεσης κερατοειδούς σε σχέση με το τυπικό πρωτόκολλο της Δρέσδης. Μέθοδοι: Αυτή η αφηγηματική ανασκόπηση πραγματοποίησε μια δομημένη αναζήτηση στις βιβλιοθήκες PubMed, Scopus και Cochrane, εξετάζοντας μελέτες που δημοσιεύθηκαν στα αγγλικά μεταξύ 2010 και 2025 σε ασθενείς έως 18 ετών και συγκρίνοντας την επιταχυνόμενη έναντι της τυπικής διασύνδεσης κερατοειδούς (CXL), με ελάχιστη περίοδο παρακολούθησης 12 μηνών. Τα κριτήρια ένταξης επιτεύχθηκαν από δέκα συγκριτικές μελέτες. Έγινε σύνθεση των ευρημάτων ανά κατηγορία εκβάσεων και αξιολόγηση της ποιότητας των μελετών με βάση την κλίμακα Newcastle Ottawa και το εργαλείο κινδύνου συστηματικού σφάλματος της Cochrane (Cochrane risk of bias). Αποτελέσματα: Τα τυπικά και τα επιταχυνόμενα πρωτόκολλα διασύνδεσης κερατοειδούς χρησιμοποιώντας τεχνικές αφαίρεσης του επιθηλίου (epithelium-off) και ισοδύναμη παροχή ενέργειας, πέτυχαν συγκρίσιμες βελτιώσεις στην οπτική οξύτητα, τη διάθλαση, την ασφάλεια και τα ποσοστά σταθεροποίησης της νόσου. Οι διαφορές αφορούσαν την έκταση της κερατομετρικής επιπέδωσης και όχι την ικανότητα αναστολής της εξέλιξης του κερατόκωνου. Η ενδεχόμενη χρήση διεπιθηλιακών (epithelium-on) τεχνικών κατά το επιταχυνόμενο πρωτόκολλο, ή οι διαφορές στην παροχή ενέργειας και τις συσκευές, αποτελούν συγχυτικούς παράγοντες που ευνοούν το τυπικό έναντι του επιταχυνόμενου πρωτοκόλλου. Τα πρωτόκολλα αφαίρεσης επιθηλίου (epithelium-off) είναι πιο αποτελεσματικά από τα διεπιθηλιακά (epithelium-on) πρωτόκολλα. Συμπεράσματα: Το τυπικό και το επιταχυνόμενο πρωτόκολλο διασύνδεσης με αφαίρεση επιθηλίου (epithelium-off) είναι σε μεγάλο βαθμό ισοδύναμα ως προς την αναστολή της εξέλιξης του παιδικού κερατόκωνου, με πρόσθετα πλεονεκτήματα στον χρόνο θεραπείας μέσω της χρήσης του επιταχυνόμενου πρωτοκόλλου. Το κύριο στοιχείο που καθορίζει την αποτελεσματικότητα είναι η κατάσταση του επιθηλίου και όχι η ταχύτητα της θεραπείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Σωτηρόπουλος Κωνσταντίνος","Sotiropulos Konstadinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:12Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5422527"],"render_values":[{"text":"uoadl:5422527","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5422527","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5422527","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5422527","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σωτηρόπουλος Κωνσταντίνος","Sotiropulos Konstadinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5422527","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5422527"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ιστορικό: Ο κερατόκωνος εξελίσσεται ταχύτερα και πιο επιθετικά στα παιδιά σε σύγκριση με τους ενήλικες, και όταν διαγιγνώσκεται βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο. Είναι εξαιρετικά σημαντική η έγκαιρη παρέμβαση για τη διακοπή της εξέλιξης του κερατόκωνου. Η διασύνδεση κολλαγόνου κερατοειδούς (CXL) αυξάνει την εμβιομηχανική σταθερότητα του κερατοειδούς και είναι η μόνη θεραπεία που μπορεί να αναστείλει την εξέλιξη του κερατόκωνου. Το τυπικό πρωτόκολλο διασύνδεσης κολλαγόνου κερατοειδούς (Δρέσδης) είναι αποτελεσματικό αλλά διαρκεί πολύ, γεγονός που αποτελεί περιορισμό μεγάλης σημασίας για τα παιδιά. Τα επιταχυνόμενα πρωτόκολλα επιτυγχάνουν τη μείωση της διάρκειας της θεραπείας χρησιμοποιώντας αυξημένη ακτινοβολία, αλλά είναι αβέβαιο αν είναι τόσο αποτελεσματικά και ασφαλή όσο το τυπικό πρωτόκολλο της Δρέσδης. Σκοπός: Στον παιδιατρικό κερατόκωνο, η διερεύνηση και η σύγκριση της κλινικής αποτελεσματικότητας και ασφάλειας της επιταχυνόμενης διασύνδεσης κερατοειδούς σε σχέση με το τυπικό πρωτόκολλο της Δρέσδης. Μέθοδοι: Αυτή η αφηγηματική ανασκόπηση πραγματοποίησε μια δομημένη αναζήτηση στις βιβλιοθήκες PubMed, Scopus και Cochrane, εξετάζοντας μελέτες που δημοσιεύθηκαν στα αγγλικά μεταξύ 2010 και 2025 σε ασθενείς έως 18 ετών και συγκρίνοντας την επιταχυνόμενη έναντι της τυπικής διασύνδεσης κερατοειδούς (CXL), με ελάχιστη περίοδο παρακολούθησης 12 μηνών. Τα κριτήρια ένταξης επιτεύχθηκαν από δέκα συγκριτικές μελέτες. Έγινε σύνθεση των ευρημάτων ανά κατηγορία εκβάσεων και αξιολόγηση της ποιότητας των μελετών με βάση την κλίμακα Newcastle Ottawa και το εργαλείο κινδύνου συστηματικού σφάλματος της Cochrane (Cochrane risk of bias). Αποτελέσματα: Τα τυπικά και τα επιταχυνόμενα πρωτόκολλα διασύνδεσης κερατοειδούς χρησιμοποιώντας τεχνικές αφαίρεσης του επιθηλίου (epithelium-off) και ισοδύναμη παροχή ενέργειας, πέτυχαν συγκρίσιμες βελτιώσεις στην οπτική οξύτητα, τη διάθλαση, την ασφάλεια και τα ποσοστά σταθεροποίησης της νόσου. Οι διαφορές αφορούσαν την έκταση της κερατομετρικής επιπέδωσης και όχι την ικανότητα αναστολής της εξέλιξης του κερατόκωνου. Η ενδεχόμενη χρήση διεπιθηλιακών (epithelium-on) τεχνικών κατά το επιταχυνόμενο πρωτόκολλο, ή οι διαφορές στην παροχή ενέργειας και τις συσκευές, αποτελούν συγχυτικούς παράγοντες που ευνοούν το τυπικό έναντι του επιταχυνόμενου πρωτοκόλλου. Τα πρωτόκολλα αφαίρεσης επιθηλίου (epithelium-off) είναι πιο αποτελεσματικά από τα διεπιθηλιακά (epithelium-on) πρωτόκολλα. Συμπεράσματα: Το τυπικό και το επιταχυνόμενο πρωτόκολλο διασύνδεσης με αφαίρεση επιθηλίου (epithelium-off) είναι σε μεγάλο βαθμό ισοδύναμα ως προς την αναστολή της εξέλιξης του παιδικού κερατόκωνου, με πρόσθετα πλεονεκτήματα στον χρόνο θεραπείας μέσω της χρήσης του επιταχυνόμενου πρωτοκόλλου. Το κύριο στοιχείο που καθορίζει την αποτελεσματικότητα είναι η κατάσταση του επιθηλίου και όχι η ταχύτητα της θεραπείας.","Background: Keratoconus is progressing more rapidly and more aggressively in children compared to adults, and when it is diagnosed is already at an advanced stage. It is extremely important an early intervention to stop the progression of keratoconus. Corneal Collagen Cross-Linking (CXL) increases corneal biomechanical stability and is the only treatment that can arrest the progression of keratoconus. The standard corneal cross-linking protocol (Dresden) is effective but takes a long time, which is a restriction of great importance for children. Accelerated protocols achieve to reduce the duration of treatment using increased irradiance, but it is uncertain if they are so effective and safe as the standard Dresden protocol. Objective: In pediatric keratoconus examine and compare clinical effectiveness and safety of accelerated corneal cross-linking regarding to the standard Dresden protocol. Methods: This narrative review performed a structured search of PubMed, Scopus, and Cochrane Library examining studies published in English between 2010 and 2025 of patients up to 18 years old, and comparing accelerated versus standard CXL, with a minimum follow-up of 12 months. The inclusion criteria were accomplished by ten comparative studies. There was synthesis of outcome findings categories and studies quality appraisal by the Newcastle-Ottawa Scale and the Cochrane risk of bias. Results: Standard and accelerated corneal cross-linking protocols using epithelium-off techniques and equivalent energy delivery, achieved comparable improvements in visual acuity, refraction, safety, and disease stabilization rates. Differences concerned the extent of the keratometric flattening and not the capacity to arrest keratoconus progression. Eventual use of transepithelial (epithelium-on) techniques during accelerated protocol, or differences in energy delivery and devices, are confounding factors in favoring standard versus accelerated protocol. Epithelium off protocols are more effective than transepithelial (epithelium-on) protocols. Conclusions: Standard and accelerated epithelium-off cross-linking are widely equivalent in arresting pediatric keratoconus progression, with additional advantages in treatment time by using the accelerated protocol. The principal element of efficacy is the epithelial status than treatment speed."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Accelerated versus standard corneal cross-linking. A review of clinical outcomes and safety in pediatric keratoconus"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σωτηρόπουλος Κωνσταντίνος","Sotiropulos Konstadinos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Ιστορικό: Ο κερατόκωνος εξελίσσεται ταχύτερα και πιο επιθετικά στα παιδιά σε σύγκριση με τους ενήλικες, και όταν διαγιγνώσκεται βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο. Είναι εξαιρετικά σημαντική η έγκαιρη παρέμβαση για τη διακοπή της εξέλιξης του κερατόκωνου. Η διασύνδεση κολλαγόνου κερατοειδούς (CXL) αυξάνει την εμβιομηχανική σταθερότητα του κερατοειδούς και είναι η μόνη θεραπεία που μπορεί να αναστείλει την εξέλιξη του κερατόκωνου. Το τυπικό πρωτόκολλο διασύνδεσης κολλαγόνου κερατοειδούς (Δρέσδης) είναι αποτελεσματικό αλλά διαρκεί πολύ, γεγονός που αποτελεί περιορισμό μεγάλης σημασίας για τα παιδιά. Τα επιταχυνόμενα πρωτόκολλα επιτυγχάνουν τη μείωση της διάρκειας της θεραπείας χρησιμοποιώντας αυξημένη ακτινοβολία, αλλά είναι αβέβαιο αν είναι τόσο αποτελεσματικά και ασφαλή όσο το τυπικό πρωτόκολλο της Δρέσδης. Σκοπός: Στον παιδιατρικό κερατόκωνο, η διερεύνηση και η σύγκριση της κλινικής αποτελεσματικότητας και ασφάλειας της επιταχυνόμενης διασύνδεσης κερατοειδούς σε σχέση με το τυπικό πρωτόκολλο της Δρέσδης. Μέθοδοι: Αυτή η αφηγηματική ανασκόπηση πραγματοποίησε μια δομημένη αναζήτηση στις βιβλιοθήκες PubMed, Scopus και Cochrane, εξετάζοντας μελέτες που δημοσιεύθηκαν στα αγγλικά μεταξύ 2010 και 2025 σε ασθενείς έως 18 ετών και συγκρίνοντας την επιταχυνόμενη έναντι της τυπικής διασύνδεσης κερατοειδούς (CXL), με ελάχιστη περίοδο παρακολούθησης 12 μηνών. Τα κριτήρια ένταξης επιτεύχθηκαν από δέκα συγκριτικές μελέτες. Έγινε σύνθεση των ευρημάτων ανά κατηγορία εκβάσεων και αξιολόγηση της ποιότητας των μελετών με βάση την κλίμακα Newcastle Ottawa και το εργαλείο κινδύνου συστηματικού σφάλματος της Cochrane (Cochrane risk of bias). Αποτελέσματα: Τα τυπικά και τα επιταχυνόμενα πρωτόκολλα διασύνδεσης κερατοειδούς χρησιμοποιώντας τεχνικές αφαίρεσης του επιθηλίου (epithelium-off) και ισοδύναμη παροχή ενέργειας, πέτυχαν συγκρίσιμες βελτιώσεις στην οπτική οξύτητα, τη διάθλαση, την ασφάλεια και τα ποσοστά σταθεροποίησης της νόσου. Οι διαφορές αφορούσαν την έκταση της κερατομετρικής επιπέδωσης και όχι την ικανότητα αναστολής της εξέλιξης του κερατόκωνου. Η ενδεχόμενη χρήση διεπιθηλιακών (epithelium-on) τεχνικών κατά το επιταχυνόμενο πρωτόκολλο, ή οι διαφορές στην παροχή ενέργειας και τις συσκευές, αποτελούν συγχυτικούς παράγοντες που ευνοούν το τυπικό έναντι του επιταχυνόμενου πρωτοκόλλου. Τα πρωτόκολλα αφαίρεσης επιθηλίου (epithelium-off) είναι πιο αποτελεσματικά από τα διεπιθηλιακά (epithelium-on) πρωτόκολλα. Συμπεράσματα: Το τυπικό και το επιταχυνόμενο πρωτόκολλο διασύνδεσης με αφαίρεση επιθηλίου (epithelium-off) είναι σε μεγάλο βαθμό ισοδύναμα ως προς την αναστολή της εξέλιξης του παιδικού κερατόκωνου, με πρόσθετα πλεονεκτήματα στον χρόνο θεραπείας μέσω της χρήσης του επιταχυνόμενου πρωτοκόλλου. Το κύριο στοιχείο που καθορίζει την αποτελεσματικότητα είναι η κατάσταση του επιθηλίου και όχι η ταχύτητα της θεραπείας.","Background: Keratoconus is progressing more rapidly and more aggressively in children compared to adults, and when it is diagnosed is already at an advanced stage. It is extremely important an early intervention to stop the progression of keratoconus. Corneal Collagen Cross-Linking (CXL) increases corneal biomechanical stability and is the only treatment that can arrest the progression of keratoconus. The standard corneal cross-linking protocol (Dresden) is effective but takes a long time, which is a restriction of great importance for children. Accelerated protocols achieve to reduce the duration of treatment using increased irradiance, but it is uncertain if they are so effective and safe as the standard Dresden protocol. Objective: In pediatric keratoconus examine and compare clinical effectiveness and safety of accelerated corneal cross-linking regarding to the standard Dresden protocol. Methods: This narrative review performed a structured search of PubMed, Scopus, and Cochrane Library examining studies published in English between 2010 and 2025 of patients up to 18 years old, and comparing accelerated versus standard CXL, with a minimum follow-up of 12 months. The inclusion criteria were accomplished by ten comparative studies. There was synthesis of outcome findings categories and studies quality appraisal by the Newcastle-Ottawa Scale and the Cochrane risk of bias. Results: Standard and accelerated corneal cross-linking protocols using epithelium-off techniques and equivalent energy delivery, achieved comparable improvements in visual acuity, refraction, safety, and disease stabilization rates. Differences concerned the extent of the keratometric flattening and not the capacity to arrest keratoconus progression. Eventual use of transepithelial (epithelium-on) techniques during accelerated protocol, or differences in energy delivery and devices, are confounding factors in favoring standard versus accelerated protocol. Epithelium off protocols are more effective than transepithelial (epithelium-on) protocols. Conclusions: Standard and accelerated epithelium-off cross-linking are widely equivalent in arresting pediatric keratoconus progression, with additional advantages in treatment time by using the accelerated protocol. The principal element of efficacy is the epithelial status than treatment speed."],"dc:identifier":["uoadl:5422527","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5422527"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Accelerated versus standard corneal cross-linking. A review of clinical outcomes and safety in pediatric keratoconus"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:12Z"}