{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5422561"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5422561","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Καταδύσεις: επιπτώσεις στο ους","abstract":"Εισαγωγή: Οι καταδύσεις εκθέτουν το ανθρώπινο ους σε ταχείες μεταβολές της περιβαλλοντικής πίεσης, σε επαναλαμβανόμενη υδάτινη έκθεση και, στην αυτόνομη κατάδυση, σε μεταβολές των μερικών πιέσεων και της διαλυτοποίησης αδρανών αερίων. Το έξω, το μέσο και το έσω ους μπορούν να προσβληθούν με διαφορετικούς παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς, οδηγώντας σε φάσμα παθήσεων όπως η εξωτερική ωτίτιδα, οι εξοστώσεις, το βαρότραυμα του μέσου ωτός, το βαρότραυμα του έσω ωτός και η νόσος αποσυμπίεσης του έσω ωτός. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη των επιπτώσεων των καταδύσεων στο ους, με έμφαση στην παθοφυσιολογία, στη διαφορική διάγνωση, στην αντιμετώπιση και στην πρόληψη. Μεθοδολογία: Η εργασία έχει χαρακτήρα αφηγηματικής βιβλιογραφικής ανασκόπησης με δομημένη αναζήτηση της βιβλιογραφίας και κατά προτεραιότητα αξιοποίηση των πηγών ανάλογα με τον τύπο τους. Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε σε εξειδικευμένα συγγράμματα ωτορινολαρυγγολογίας και καταδυτικής ιατρικής, σε συστηματικές και κλινικές ανασκοπήσεις, σε κατευθυντήριες οδηγίες και σειρές περιστατικών. Αποτελέσματα: Το βαρότραυμα του μέσου ωτός αποτελεί τη συχνότερη ωτολογική επιπλοκή της κατάδυσης και σχετίζεται κυρίως με δυσλειτουργία της ευσταχιανής σάλπιγγας και ανεπαρκή ή καθυστερημένη εξίσωση. Οι βλάβες του έσω ωτός είναι σπανιότερες, αλλά έχουν σοβαρότερες κλινικές συνέπειες, καθώς μπορεί να οδηγήσουν σε νευροαισθητήρια βαρηκοΐα, εμβοές, ίλιγγο ή μόνιμη αιθουσαία δυσλειτουργία. Βασικό ζήτημα της κλινικής αξιολόγησης είναι η διάκριση μεταξύ βαροτραύματος και νόσου αποσυμπίεσης του έσω ωτός, καθώς οι δύο κλινικές οντότητες μπορεί να εκδηλωθούν με παρόμοια κοχλιακή και αιθουσαία συμπτωματολογία, αλλά απαιτούν διαφορετική θεραπευτική προσέγγιση. Συζήτηση: Η αρχική εκτίμηση πρέπει να βασίζεται στο προφίλ της κατάδυσης, στο χρόνο εμφάνισης των συμπτωμάτων, στην ωτοσκόπηση, στην τυμπανομετρία, στην ακοομετρία και στη νευροωτολογική εκτίμηση, όταν υπάρχουν κοχλιακά και αιθουσαία συμπτώματα. Σε πιθανή νόσο αποσυμπίεσης ή αρτηριακή εμβολή αερίου απαιτείται άμεση χορήγηση 100% οξυγόνου και επικοινωνία με κέντρο υπερβαρικής ιατρικής για εκτίμηση και πιθανή θεραπευτική επανασυμπίεση, ενώ σε πιθανό βαρότραυμα του έσω ωτός προτεραιότητα έχει η ωτορινολαρυγγολογική/νευροωτολογική αντιμετώπιση και η αποφυγή περαιτέρω μεταβολών πίεσης. Συμπεράσματα: Η πρόληψη έχει καθοριστική σημασία για τη μείωση των ωτολογικών επιπλοκών της κατάδυσης. Η κατάδυση πρέπει να αποφεύγεται σε λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού, ενεργό ωτίτιδα, αδυναμία εξίσωσης ή μη διερευνημένη βαρηκοΐα ή ζάλη. Η σωστή εκπαίδευση στις τεχνικές εξίσωσης, η έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων και η κατάλληλη παραπομπή σε ειδικό μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο μόνιμης κοχλιακής ή αιθουσαίας βλάβης, ενώ η απόφαση για επιστροφή στις καταδύσεις πρέπει να εξατομικεύεται. Η αξιολόγηση του δύτη με συμπτώματα από το ους απαιτεί συνδυασμό ωτορινολαρυγγολογικής εξέτασης, ακοολογικού και νευροωτολογικού ελέγχου, καθώς και κατανόησης των βασικών αρχών της καταδυτικής ιατρικής.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι καταδύσεις εκθέτουν το ανθρώπινο ους σε ταχείες μεταβολές της περιβαλλοντικής πίεσης, σε επαναλαμβανόμενη υδάτινη έκθεση και, στην αυτόνομη κατάδυση, σε μεταβολές των μερικών πιέσεων και της διαλυτοποίησης αδρανών αερίων. Το έξω, το μέσο και το έσω ους μπορούν να προσβληθούν με διαφορετικούς παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς, οδηγώντας σε φάσμα παθήσεων όπως η εξωτερική ωτίτιδα, οι εξοστώσεις, το βαρότραυμα του μέσου ωτός, το βαρότραυμα του έσω ωτός και η νόσος αποσυμπίεσης του έσω ωτός. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη των επιπτώσεων των καταδύσεων στο ους, με έμφαση στην παθοφυσιολογία, στη διαφορική διάγνωση, στην αντιμετώπιση και στην πρόληψη. Μεθοδολογία: Η εργασία έχει χαρακτήρα αφηγηματικής βιβλιογραφικής ανασκόπησης με δομημένη αναζήτηση της βιβλιογραφίας και κατά προτεραιότητα αξιοποίηση των πηγών ανάλογα με τον τύπο τους. Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε σε εξειδικευμένα συγγράμματα ωτορινολαρυγγολογίας και καταδυτικής ιατρικής, σε συστηματικές και κλινικές ανασκοπήσεις, σε κατευθυντήριες οδηγίες και σειρές περιστατικών. Αποτελέσματα: Το βαρότραυμα του μέσου ωτός αποτελεί τη συχνότερη ωτολογική επιπλοκή της κατάδυσης και σχετίζεται κυρίως με δυσλειτουργία της ευσταχιανής σάλπιγγας και ανεπαρκή ή καθυστερημένη εξίσωση. Οι βλάβες του έσω ωτός είναι σπανιότερες, αλλά έχουν σοβαρότερες κλινικές συνέπειες, καθώς μπορεί να οδηγήσουν σε νευροαισθητήρια βαρηκοΐα, εμβοές, ίλιγγο ή μόνιμη αιθουσαία δυσλειτουργία. Βασικό ζήτημα της κλινικής αξιολόγησης είναι η διάκριση μεταξύ βαροτραύματος και νόσου αποσυμπίεσης του έσω ωτός, καθώς οι δύο κλινικές οντότητες μπορεί να εκδηλωθούν με παρόμοια κοχλιακή και αιθουσαία συμπτωματολογία, αλλά απαιτούν διαφορετική θεραπευτική προσέγγιση. Συζήτηση: Η αρχική εκτίμηση πρέπει να βασίζεται στο προφίλ της κατάδυσης, στο χρόνο εμφάνισης των συμπτωμάτων, στην ωτοσκόπηση, στην τυμπανομετρία, στην ακοομετρία και στη νευροωτολογική εκτίμηση, όταν υπάρχουν κοχλιακά και αιθουσαία συμπτώματα. Σε πιθανή νόσο αποσυμπίεσης ή αρτηριακή εμβολή αερίου απαιτείται άμεση χορήγηση 100% οξυγόνου και επικοινωνία με κέντρο υπερβαρικής ιατρικής για εκτίμηση και πιθανή θεραπευτική επανασυμπίεση, ενώ σε πιθανό βαρότραυμα του έσω ωτός προτεραιότητα έχει η ωτορινολαρυγγολογική/νευροωτολογική αντιμετώπιση και η αποφυγή περαιτέρω μεταβολών πίεσης. Συμπεράσματα: Η πρόληψη έχει καθοριστική σημασία για τη μείωση των ωτολογικών επιπλοκών της κατάδυσης. Η κατάδυση πρέπει να αποφεύγεται σε λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού, ενεργό ωτίτιδα, αδυναμία εξίσωσης ή μη διερευνημένη βαρηκοΐα ή ζάλη. Η σωστή εκπαίδευση στις τεχνικές εξίσωσης, η έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων και η κατάλληλη παραπομπή σε ειδικό μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο μόνιμης κοχλιακής ή αιθουσαίας βλάβης, ενώ η απόφαση για επιστροφή στις καταδύσεις πρέπει να εξατομικεύεται. Η αξιολόγηση του δύτη με συμπτώματα από το ους απαιτεί συνδυασμό ωτορινολαρυγγολογικής εξέτασης, ακοολογικού και νευροωτολογικού ελέγχου, καθώς και κατανόησης των βασικών αρχών της καταδυτικής ιατρικής.","abstract_has_math":false,"creators":["Δημάκα Κωνσταντίνα","Dimaka Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:12Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5422561"],"render_values":[{"text":"uoadl:5422561","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5422561","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5422561","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5422561","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δημάκα Κωνσταντίνα","Dimaka Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5422561","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5422561"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι καταδύσεις εκθέτουν το ανθρώπινο ους σε ταχείες μεταβολές της περιβαλλοντικής πίεσης, σε επαναλαμβανόμενη υδάτινη έκθεση και, στην αυτόνομη κατάδυση, σε μεταβολές των μερικών πιέσεων και της διαλυτοποίησης αδρανών αερίων. Το έξω, το μέσο και το έσω ους μπορούν να προσβληθούν με διαφορετικούς παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς, οδηγώντας σε φάσμα παθήσεων όπως η εξωτερική ωτίτιδα, οι εξοστώσεις, το βαρότραυμα του μέσου ωτός, το βαρότραυμα του έσω ωτός και η νόσος αποσυμπίεσης του έσω ωτός. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη των επιπτώσεων των καταδύσεων στο ους, με έμφαση στην παθοφυσιολογία, στη διαφορική διάγνωση, στην αντιμετώπιση και στην πρόληψη. Μεθοδολογία: Η εργασία έχει χαρακτήρα αφηγηματικής βιβλιογραφικής ανασκόπησης με δομημένη αναζήτηση της βιβλιογραφίας και κατά προτεραιότητα αξιοποίηση των πηγών ανάλογα με τον τύπο τους. Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε σε εξειδικευμένα συγγράμματα ωτορινολαρυγγολογίας και καταδυτικής ιατρικής, σε συστηματικές και κλινικές ανασκοπήσεις, σε κατευθυντήριες οδηγίες και σειρές περιστατικών. Αποτελέσματα: Το βαρότραυμα του μέσου ωτός αποτελεί τη συχνότερη ωτολογική επιπλοκή της κατάδυσης και σχετίζεται κυρίως με δυσλειτουργία της ευσταχιανής σάλπιγγας και ανεπαρκή ή καθυστερημένη εξίσωση. Οι βλάβες του έσω ωτός είναι σπανιότερες, αλλά έχουν σοβαρότερες κλινικές συνέπειες, καθώς μπορεί να οδηγήσουν σε νευροαισθητήρια βαρηκοΐα, εμβοές, ίλιγγο ή μόνιμη αιθουσαία δυσλειτουργία. Βασικό ζήτημα της κλινικής αξιολόγησης είναι η διάκριση μεταξύ βαροτραύματος και νόσου αποσυμπίεσης του έσω ωτός, καθώς οι δύο κλινικές οντότητες μπορεί να εκδηλωθούν με παρόμοια κοχλιακή και αιθουσαία συμπτωματολογία, αλλά απαιτούν διαφορετική θεραπευτική προσέγγιση. Συζήτηση: Η αρχική εκτίμηση πρέπει να βασίζεται στο προφίλ της κατάδυσης, στο χρόνο εμφάνισης των συμπτωμάτων, στην ωτοσκόπηση, στην τυμπανομετρία, στην ακοομετρία και στη νευροωτολογική εκτίμηση, όταν υπάρχουν κοχλιακά και αιθουσαία συμπτώματα. Σε πιθανή νόσο αποσυμπίεσης ή αρτηριακή εμβολή αερίου απαιτείται άμεση χορήγηση 100% οξυγόνου και επικοινωνία με κέντρο υπερβαρικής ιατρικής για εκτίμηση και πιθανή θεραπευτική επανασυμπίεση, ενώ σε πιθανό βαρότραυμα του έσω ωτός προτεραιότητα έχει η ωτορινολαρυγγολογική/νευροωτολογική αντιμετώπιση και η αποφυγή περαιτέρω μεταβολών πίεσης. Συμπεράσματα: Η πρόληψη έχει καθοριστική σημασία για τη μείωση των ωτολογικών επιπλοκών της κατάδυσης. Η κατάδυση πρέπει να αποφεύγεται σε λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού, ενεργό ωτίτιδα, αδυναμία εξίσωσης ή μη διερευνημένη βαρηκοΐα ή ζάλη. Η σωστή εκπαίδευση στις τεχνικές εξίσωσης, η έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων και η κατάλληλη παραπομπή σε ειδικό μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο μόνιμης κοχλιακής ή αιθουσαίας βλάβης, ενώ η απόφαση για επιστροφή στις καταδύσεις πρέπει να εξατομικεύεται. Η αξιολόγηση του δύτη με συμπτώματα από το ους απαιτεί συνδυασμό ωτορινολαρυγγολογικής εξέτασης, ακοολογικού και νευροωτολογικού ελέγχου, καθώς και κατανόησης των βασικών αρχών της καταδυτικής ιατρικής.","Introduction: Diving exposes the human ear to rapid changes in ambient pressure, repeated water exposure and, in scuba diving, changes in gas partial pressures and inert gas dissolution. The external, middle and inner ear may be affected through different pathophysiological mechanisms, resulting in a spectrum of conditions including otitis externa, exostoses, middle ear barotrauma, inner ear barotrauma and inner ear decompression sickness. The aim of this thesis is to review the effects of diving on the ear, with emphasis on pathophysiology, differential diagnosis, management and prevention. Methodology: This is a narrative literature review with a structured literature search and prioritized use of sources according to their type. Particular emphasis was placed on specialized textbooks in otorhinolaryngology and diving medicine, on systematic and clinical reviews, on clinical practice guidelines and case series. Results: Middle-ear barotrauma is the most common otologic complication of diving, and is mainly associated with eustachian tube dysfunction and inadequate or delayed equalization. Inner ear disorders are less common but may have serious clinical consequences, including sensorineural hearing loss, tinnitus, vertigo and persistent vestibular dysfunction. A key clinical issue is the distinction between inner ear barotrauma and inner ear decompression sickness, since these two clinical entities may present with similar cochleovestibular symptoms, but require different therapeutic approaches. Discussion: Initial clinical assessment should be guided by the dive profile, the timing of symptom onset, otoscopic findings, tympanometry, audiometry and neurotological evaluation when cochleovestibular symptoms are present. When decompression sickness or arterial gas embolism is suspected, immediate administration of 100% oxygen and contact with a hyperbaric medicine centre, for evaluation and possible therapeutic recompression, are required. In suspected inner ear barotrauma, priority should be given to otorhinolaryngological/neurotological management and avoidance of further pressure changes. Conclusions: Prevention is essential for reducing the otologic complications of diving. Diving should be avoided in the presence of an upper respiratory tract infection, active otitis, inability to equalize, or uninvestigated hearing loss or vertigo. Proper training in equalization techniques, early recognition of symptoms and timely referral to a specialist can reduce the risk of permanent cochlear or vestibular damage, while the decision to return to diving should be individualized. Overall, the evaluation of a diver with otologic symptoms requires a combination of otorhinolaryngological examination, audiological and neurotological testing, as well as an understanding of the basic principles of diving medicine."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Καταδύσεις: επιπτώσεις στο ους"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δημάκα Κωνσταντίνα","Dimaka Konstantina"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι καταδύσεις εκθέτουν το ανθρώπινο ους σε ταχείες μεταβολές της περιβαλλοντικής πίεσης, σε επαναλαμβανόμενη υδάτινη έκθεση και, στην αυτόνομη κατάδυση, σε μεταβολές των μερικών πιέσεων και της διαλυτοποίησης αδρανών αερίων. Το έξω, το μέσο και το έσω ους μπορούν να προσβληθούν με διαφορετικούς παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς, οδηγώντας σε φάσμα παθήσεων όπως η εξωτερική ωτίτιδα, οι εξοστώσεις, το βαρότραυμα του μέσου ωτός, το βαρότραυμα του έσω ωτός και η νόσος αποσυμπίεσης του έσω ωτός. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη των επιπτώσεων των καταδύσεων στο ους, με έμφαση στην παθοφυσιολογία, στη διαφορική διάγνωση, στην αντιμετώπιση και στην πρόληψη. Μεθοδολογία: Η εργασία έχει χαρακτήρα αφηγηματικής βιβλιογραφικής ανασκόπησης με δομημένη αναζήτηση της βιβλιογραφίας και κατά προτεραιότητα αξιοποίηση των πηγών ανάλογα με τον τύπο τους. Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε σε εξειδικευμένα συγγράμματα ωτορινολαρυγγολογίας και καταδυτικής ιατρικής, σε συστηματικές και κλινικές ανασκοπήσεις, σε κατευθυντήριες οδηγίες και σειρές περιστατικών. Αποτελέσματα: Το βαρότραυμα του μέσου ωτός αποτελεί τη συχνότερη ωτολογική επιπλοκή της κατάδυσης και σχετίζεται κυρίως με δυσλειτουργία της ευσταχιανής σάλπιγγας και ανεπαρκή ή καθυστερημένη εξίσωση. Οι βλάβες του έσω ωτός είναι σπανιότερες, αλλά έχουν σοβαρότερες κλινικές συνέπειες, καθώς μπορεί να οδηγήσουν σε νευροαισθητήρια βαρηκοΐα, εμβοές, ίλιγγο ή μόνιμη αιθουσαία δυσλειτουργία. Βασικό ζήτημα της κλινικής αξιολόγησης είναι η διάκριση μεταξύ βαροτραύματος και νόσου αποσυμπίεσης του έσω ωτός, καθώς οι δύο κλινικές οντότητες μπορεί να εκδηλωθούν με παρόμοια κοχλιακή και αιθουσαία συμπτωματολογία, αλλά απαιτούν διαφορετική θεραπευτική προσέγγιση. Συζήτηση: Η αρχική εκτίμηση πρέπει να βασίζεται στο προφίλ της κατάδυσης, στο χρόνο εμφάνισης των συμπτωμάτων, στην ωτοσκόπηση, στην τυμπανομετρία, στην ακοομετρία και στη νευροωτολογική εκτίμηση, όταν υπάρχουν κοχλιακά και αιθουσαία συμπτώματα. Σε πιθανή νόσο αποσυμπίεσης ή αρτηριακή εμβολή αερίου απαιτείται άμεση χορήγηση 100% οξυγόνου και επικοινωνία με κέντρο υπερβαρικής ιατρικής για εκτίμηση και πιθανή θεραπευτική επανασυμπίεση, ενώ σε πιθανό βαρότραυμα του έσω ωτός προτεραιότητα έχει η ωτορινολαρυγγολογική/νευροωτολογική αντιμετώπιση και η αποφυγή περαιτέρω μεταβολών πίεσης. Συμπεράσματα: Η πρόληψη έχει καθοριστική σημασία για τη μείωση των ωτολογικών επιπλοκών της κατάδυσης. Η κατάδυση πρέπει να αποφεύγεται σε λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού, ενεργό ωτίτιδα, αδυναμία εξίσωσης ή μη διερευνημένη βαρηκοΐα ή ζάλη. Η σωστή εκπαίδευση στις τεχνικές εξίσωσης, η έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων και η κατάλληλη παραπομπή σε ειδικό μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο μόνιμης κοχλιακής ή αιθουσαίας βλάβης, ενώ η απόφαση για επιστροφή στις καταδύσεις πρέπει να εξατομικεύεται. Η αξιολόγηση του δύτη με συμπτώματα από το ους απαιτεί συνδυασμό ωτορινολαρυγγολογικής εξέτασης, ακοολογικού και νευροωτολογικού ελέγχου, καθώς και κατανόησης των βασικών αρχών της καταδυτικής ιατρικής.","Introduction: Diving exposes the human ear to rapid changes in ambient pressure, repeated water exposure and, in scuba diving, changes in gas partial pressures and inert gas dissolution. The external, middle and inner ear may be affected through different pathophysiological mechanisms, resulting in a spectrum of conditions including otitis externa, exostoses, middle ear barotrauma, inner ear barotrauma and inner ear decompression sickness. The aim of this thesis is to review the effects of diving on the ear, with emphasis on pathophysiology, differential diagnosis, management and prevention. Methodology: This is a narrative literature review with a structured literature search and prioritized use of sources according to their type. Particular emphasis was placed on specialized textbooks in otorhinolaryngology and diving medicine, on systematic and clinical reviews, on clinical practice guidelines and case series. Results: Middle-ear barotrauma is the most common otologic complication of diving, and is mainly associated with eustachian tube dysfunction and inadequate or delayed equalization. Inner ear disorders are less common but may have serious clinical consequences, including sensorineural hearing loss, tinnitus, vertigo and persistent vestibular dysfunction. A key clinical issue is the distinction between inner ear barotrauma and inner ear decompression sickness, since these two clinical entities may present with similar cochleovestibular symptoms, but require different therapeutic approaches. Discussion: Initial clinical assessment should be guided by the dive profile, the timing of symptom onset, otoscopic findings, tympanometry, audiometry and neurotological evaluation when cochleovestibular symptoms are present. When decompression sickness or arterial gas embolism is suspected, immediate administration of 100% oxygen and contact with a hyperbaric medicine centre, for evaluation and possible therapeutic recompression, are required. In suspected inner ear barotrauma, priority should be given to otorhinolaryngological/neurotological management and avoidance of further pressure changes. Conclusions: Prevention is essential for reducing the otologic complications of diving. Diving should be avoided in the presence of an upper respiratory tract infection, active otitis, inability to equalize, or uninvestigated hearing loss or vertigo. Proper training in equalization techniques, early recognition of symptoms and timely referral to a specialist can reduce the risk of permanent cochlear or vestibular damage, while the decision to return to diving should be individualized. Overall, the evaluation of a diver with otologic symptoms requires a combination of otorhinolaryngological examination, audiological and neurotological testing, as well as an understanding of the basic principles of diving medicine."],"dc:identifier":["uoadl:5422561","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5422561"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Καταδύσεις: επιπτώσεις στο ους"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:12Z"}