{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5423833"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5423833","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος της απεικόνισης DOTATATE PET σε όγκους του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος - The role of DOTATATE PET imaging in central nervous system tumours","abstract":"Εισαγωγή Η τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET) που στοχεύει στους υποδοχείς σωματοστατίνης (SSTR), ιδίως με τη χρήση 68Ga-DOTATATE, έχει καθιερωθεί ως βασική μέθοδος μοριακής απεικόνισης στη νευρο-ογκολογία, με υψηλή ειδικότητα για όγκους του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) που εκφράζουν τον υποδοχέα SSTR2. Σκοπός Παρόλο που η διαγνωστική της χρησιμότητα αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο, ο ευρύτερος κλινικός της ρόλος στους όγκους του ΚΝΣ, συμπεριλαμβανομένου του σχεδιασμού της θεραπείας, της αξιολόγησης της υποτροπής, της διάγνωσης και της θεραπείας δεν έχει αξιολογηθεί διεξοδικά. Μέθοδος Διεξήχθη συστηματική ανασκόπηση για την αξιολόγηση της απεικόνισης PET με στόχο τους SSTR σε όγκους του ΚΝΣ, με κύριο επίκεντρο το 68Ga-DOTATATE και δευτερεύουσα συμπερίληψη σχετικών ιχνηθετών (DOTATOC, DOTANOC). Οι αναζητήσεις στις βάσεις δεδομένων PubMed/MEDLINE, Embase, Cochrane Library και TRIP εντόπισαν 512 εγγραφές, εκ των οποίων 247 πληρούσαν τα κριτήρια συμπερίληψης μετά από διαλογή και εξέταση του πλήρους κειμένου. Αποτελέσματα Η πλειοψηφία της βιβλιογραφίας αφορούσε σε μεγάλο βαθμό τα μηνιγγιώματα, τα οποία αντιπροσωπεύουν 141 από τις 247 εγγραφές (57,1%) και 3.577 από τους 4.233 συνολικά ασθενείς (84,5%). Οι μελέτες που αφορούσαν αποκλειστικά το DOTATATE αντιπροσώπευαν τη μεγαλύτερη κατηγορία ιχνηθετών (108/247, 43,7%), ακολουθούμενες από εκείνες που αφορούσαν αποκλειστικά το DOTATOC (19,4%) και τις μικτές συγκριτικές μελέτες (15,4%). Σε όλες τις συγκεντρωτικές μελέτες δεδομένων ασθενών, η μέθοδος PET ανίχνευσε 3.524/3.585 ασθενείς (98,3%), επιβεβαιώνοντας τη συνεπή συγγένεια του ιχνηθέτη σε επιλεγμένες βλάβες του ΚΝΣ που εκφράζουν SSTR. Τροποποίηση του θεραπευτικού πλάνου αναφέρθηκε σε 2.046/3.402 συγκεντρωμένες παρατηρήσεις ασθενών (60,1%), με τα πιο ισχυρά στοιχεία να προέρχονται από το μηνιγγίωμα (1.836/2.886; 63,6%, 95% CI 61,8–65,4%). Αν και αρκετές σπανιότερες ομάδες όγκων παρουσίασαν ονομαστικά υψηλότερα ποσοστά αλλαγής της θεραπευτικής αγωγής, αυτά βασίστηκαν σε σημαντικά μικρότερους αριθμούς. Το αδένωμα της υπόφυσης/ACTH παρουσίασε σημαντικά χαμηλότερη επίδραση στην αλλαγή θεραπευτικής αγωγής (49/320; 15,3%), υποδηλώνοντας συμπληρωματικό διαγνωστικό ρόλο. Ο σχεδιασμός ακτινοθεραπείας αναδείχθηκε ως η στατιστικά πιο ισχυρή ένδειξη ειδική για τη νόσο. Οι μελέτες που αφορούσαν τα μηνιγγιώματα υπερτερούσαν σημαντικά αριθμητικά σε εφαρμογές σχεδιασμού ακτινοθεραπείας σε σύγκριση με τις μελέτες έτερων όγκων (OR 4,24, 95% CI 2,13–8,45; p = 3,3×10^-5; FDR q = 0,0005). Ευρύτερες στατιστικές αναλύσεις έδειξαν ότι οι αλλαγές στη διαχείριση των περιστατικών συσχετιζόταν έντονα με την οριοθέτηση/σταδιοποίηση του όγκου (OR 3,76), την αξιολόγηση της υποτροπής/αποτελεσματικότητας θεραπείας (OR 3,54), τον χειρουργικό σχεδιασμό (OR 3,11) και τον σχεδιασμό ακτινοθεραπείας (OR 2,87), με όλα τα αποτελέσματα να παραμένουν στατιστικά σημαντικά μετά από διόρθωση για πολλαπλές δοκιμές. Συμπεράσματα Η απεικόνιση SSTR-PET, με χρήση DOTATATE, έχει εδραιώσει τον σημαντικότερο κλινικό της ρόλο στο μηνιγγίωμα, όπου τα στοιχεία αναδεικνύουν τον ουσιαστικό της ρόλο στον σχεδιασμό της ακτινοθεραπείας, στη λήψη χειρουργικών αποφάσεων, στην αξιολόγηση της υποτροπής και στη συνολική διαχείριση των ασθενών. Πέρα από το μηνιγγίωμα, υπάρχουν πολλά υποσχόμενες, αλλά λιγότερο ώριμες εφαρμογές στο πλαίσιο των παθήσεων της υπόφυσης, του παραγαγγλιώματος και επιλεγμένων σπάνιων όγκων του ΚΝΣ, ιδίως όσον αφορά τη θεραπεία και τη διάγνωση. Η βιβλιογραφία υποστηρίζει όλο και περισσότερο την PET SSTR ως εργαλείο υποστήριξης λήψης αποφάσεων και όχι απλώς ως βοηθητική μέθοδο διαγνωστικής απεικόνισης, αν και απαιτούνται περισσότερες μελέτες για να καθοριστούν με μεγαλύτερη βεβαιότητα οι ενδείξεις για συγκεκριμένους όγκους και τα πλεονεκτήματα συγκεκριμένων ιχνηθετών.","abstract_html":"Εισαγωγή Η τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET) που στοχεύει στους υποδοχείς σωματοστατίνης (SSTR), ιδίως με τη χρήση 68Ga-DOTATATE, έχει καθιερωθεί ως βασική μέθοδος μοριακής απεικόνισης στη νευρο-ογκολογία, με υψηλή ειδικότητα για όγκους του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) που εκφράζουν τον υποδοχέα SSTR2. Σκοπός Παρόλο που η διαγνωστική της χρησιμότητα αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο, ο ευρύτερος κλινικός της ρόλος στους όγκους του ΚΝΣ, συμπεριλαμβανομένου του σχεδιασμού της θεραπείας, της αξιολόγησης της υποτροπής, της διάγνωσης και της θεραπείας δεν έχει αξιολογηθεί διεξοδικά. Μέθοδος Διεξήχθη συστηματική ανασκόπηση για την αξιολόγηση της απεικόνισης PET με στόχο τους SSTR σε όγκους του ΚΝΣ, με κύριο επίκεντρο το 68Ga-DOTATATE και δευτερεύουσα συμπερίληψη σχετικών ιχνηθετών (DOTATOC, DOTANOC). Οι αναζητήσεις στις βάσεις δεδομένων PubMed/MEDLINE, Embase, Cochrane Library και TRIP εντόπισαν 512 εγγραφές, εκ των οποίων 247 πληρούσαν τα κριτήρια συμπερίληψης μετά από διαλογή και εξέταση του πλήρους κειμένου. Αποτελέσματα Η πλειοψηφία της βιβλιογραφίας αφορούσε σε μεγάλο βαθμό τα μηνιγγιώματα, τα οποία αντιπροσωπεύουν 141 από τις 247 εγγραφές (57,1%) και 3.577 από τους 4.233 συνολικά ασθενείς (84,5%). Οι μελέτες που αφορούσαν αποκλειστικά το DOTATATE αντιπροσώπευαν τη μεγαλύτερη κατηγορία ιχνηθετών (108/247, 43,7%), ακολουθούμενες από εκείνες που αφορούσαν αποκλειστικά το DOTATOC (19,4%) και τις μικτές συγκριτικές μελέτες (15,4%). Σε όλες τις συγκεντρωτικές μελέτες δεδομένων ασθενών, η μέθοδος PET ανίχνευσε 3.524/3.585 ασθενείς (98,3%), επιβεβαιώνοντας τη συνεπή συγγένεια του ιχνηθέτη σε επιλεγμένες βλάβες του ΚΝΣ που εκφράζουν SSTR. Τροποποίηση του θεραπευτικού πλάνου αναφέρθηκε σε 2.046/3.402 συγκεντρωμένες παρατηρήσεις ασθενών (60,1%), με τα πιο ισχυρά στοιχεία να προέρχονται από το μηνιγγίωμα (1.836/2.886; 63,6%, 95% CI 61,8–65,4%). Αν και αρκετές σπανιότερες ομάδες όγκων παρουσίασαν ονομαστικά υψηλότερα ποσοστά αλλαγής της θεραπευτικής αγωγής, αυτά βασίστηκαν σε σημαντικά μικρότερους αριθμούς. Το αδένωμα της υπόφυσης/ACTH παρουσίασε σημαντικά χαμηλότερη επίδραση στην αλλαγή θεραπευτικής αγωγής (49/320; 15,3%), υποδηλώνοντας συμπληρωματικό διαγνωστικό ρόλο. Ο σχεδιασμός ακτινοθεραπείας αναδείχθηκε ως η στατιστικά πιο ισχυρή ένδειξη ειδική για τη νόσο. Οι μελέτες που αφορούσαν τα μηνιγγιώματα υπερτερούσαν σημαντικά αριθμητικά σε εφαρμογές σχεδιασμού ακτινοθεραπείας σε σύγκριση με τις μελέτες έτερων όγκων (OR 4,24, 95% CI 2,13–8,45; p = 3,3×10^-5; FDR q = 0,0005). Ευρύτερες στατιστικές αναλύσεις έδειξαν ότι οι αλλαγές στη διαχείριση των περιστατικών συσχετιζόταν έντονα με την οριοθέτηση/σταδιοποίηση του όγκου (OR 3,76), την αξιολόγηση της υποτροπής/αποτελεσματικότητας θεραπείας (OR 3,54), τον χειρουργικό σχεδιασμό (OR 3,11) και τον σχεδιασμό ακτινοθεραπείας (OR 2,87), με όλα τα αποτελέσματα να παραμένουν στατιστικά σημαντικά μετά από διόρθωση για πολλαπλές δοκιμές. Συμπεράσματα Η απεικόνιση SSTR-PET, με χρήση DOTATATE, έχει εδραιώσει τον σημαντικότερο κλινικό της ρόλο στο μηνιγγίωμα, όπου τα στοιχεία αναδεικνύουν τον ουσιαστικό της ρόλο στον σχεδιασμό της ακτινοθεραπείας, στη λήψη χειρουργικών αποφάσεων, στην αξιολόγηση της υποτροπής και στη συνολική διαχείριση των ασθενών. Πέρα από το μηνιγγίωμα, υπάρχουν πολλά υποσχόμενες, αλλά λιγότερο ώριμες εφαρμογές στο πλαίσιο των παθήσεων της υπόφυσης, του παραγαγγλιώματος και επιλεγμένων σπάνιων όγκων του ΚΝΣ, ιδίως όσον αφορά τη θεραπεία και τη διάγνωση. Η βιβλιογραφία υποστηρίζει όλο και περισσότερο την PET SSTR ως εργαλείο υποστήριξης λήψης αποφάσεων και όχι απλώς ως βοηθητική μέθοδο διαγνωστικής απεικόνισης, αν και απαιτούνται περισσότερες μελέτες για να καθοριστούν με μεγαλύτερη βεβαιότητα οι ενδείξεις για συγκεκριμένους όγκους και τα πλεονεκτήματα συγκεκριμένων ιχνηθετών.","abstract_has_math":false,"creators":["Καταγή Δήμητρα","Βαφειάδης Βασίλειος","Katagi Dimitra","Vafeiadis Vasileios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:14Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5423833"],"render_values":[{"text":"uoadl:5423833","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5423833","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5423833","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5423833","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καταγή Δήμητρα","Βαφειάδης Βασίλειος","Katagi Dimitra","Vafeiadis Vasileios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5423833","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5423833"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Η τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET) που στοχεύει στους υποδοχείς σωματοστατίνης (SSTR), ιδίως με τη χρήση 68Ga-DOTATATE, έχει καθιερωθεί ως βασική μέθοδος μοριακής απεικόνισης στη νευρο-ογκολογία, με υψηλή ειδικότητα για όγκους του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) που εκφράζουν τον υποδοχέα SSTR2. Σκοπός Παρόλο που η διαγνωστική της χρησιμότητα αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο, ο ευρύτερος κλινικός της ρόλος στους όγκους του ΚΝΣ, συμπεριλαμβανομένου του σχεδιασμού της θεραπείας, της αξιολόγησης της υποτροπής, της διάγνωσης και της θεραπείας δεν έχει αξιολογηθεί διεξοδικά. Μέθοδος Διεξήχθη συστηματική ανασκόπηση για την αξιολόγηση της απεικόνισης PET με στόχο τους SSTR σε όγκους του ΚΝΣ, με κύριο επίκεντρο το 68Ga-DOTATATE και δευτερεύουσα συμπερίληψη σχετικών ιχνηθετών (DOTATOC, DOTANOC). Οι αναζητήσεις στις βάσεις δεδομένων PubMed/MEDLINE, Embase, Cochrane Library και TRIP εντόπισαν 512 εγγραφές, εκ των οποίων 247 πληρούσαν τα κριτήρια συμπερίληψης μετά από διαλογή και εξέταση του πλήρους κειμένου. Αποτελέσματα Η πλειοψηφία της βιβλιογραφίας αφορούσε σε μεγάλο βαθμό τα μηνιγγιώματα, τα οποία αντιπροσωπεύουν 141 από τις 247 εγγραφές (57,1%) και 3.577 από τους 4.233 συνολικά ασθενείς (84,5%). Οι μελέτες που αφορούσαν αποκλειστικά το DOTATATE αντιπροσώπευαν τη μεγαλύτερη κατηγορία ιχνηθετών (108/247, 43,7%), ακολουθούμενες από εκείνες που αφορούσαν αποκλειστικά το DOTATOC (19,4%) και τις μικτές συγκριτικές μελέτες (15,4%). Σε όλες τις συγκεντρωτικές μελέτες δεδομένων ασθενών, η μέθοδος PET ανίχνευσε 3.524/3.585 ασθενείς (98,3%), επιβεβαιώνοντας τη συνεπή συγγένεια του ιχνηθέτη σε επιλεγμένες βλάβες του ΚΝΣ που εκφράζουν SSTR. Τροποποίηση του θεραπευτικού πλάνου αναφέρθηκε σε 2.046/3.402 συγκεντρωμένες παρατηρήσεις ασθενών (60,1%), με τα πιο ισχυρά στοιχεία να προέρχονται από το μηνιγγίωμα (1.836/2.886; 63,6%, 95% CI 61,8–65,4%). Αν και αρκετές σπανιότερες ομάδες όγκων παρουσίασαν ονομαστικά υψηλότερα ποσοστά αλλαγής της θεραπευτικής αγωγής, αυτά βασίστηκαν σε σημαντικά μικρότερους αριθμούς. Το αδένωμα της υπόφυσης/ACTH παρουσίασε σημαντικά χαμηλότερη επίδραση στην αλλαγή θεραπευτικής αγωγής (49/320; 15,3%), υποδηλώνοντας συμπληρωματικό διαγνωστικό ρόλο. Ο σχεδιασμός ακτινοθεραπείας αναδείχθηκε ως η στατιστικά πιο ισχυρή ένδειξη ειδική για τη νόσο. Οι μελέτες που αφορούσαν τα μηνιγγιώματα υπερτερούσαν σημαντικά αριθμητικά σε εφαρμογές σχεδιασμού ακτινοθεραπείας σε σύγκριση με τις μελέτες έτερων όγκων (OR 4,24, 95% CI 2,13–8,45; p = 3,3×10^-5; FDR q = 0,0005). Ευρύτερες στατιστικές αναλύσεις έδειξαν ότι οι αλλαγές στη διαχείριση των περιστατικών συσχετιζόταν έντονα με την οριοθέτηση/σταδιοποίηση του όγκου (OR 3,76), την αξιολόγηση της υποτροπής/αποτελεσματικότητας θεραπείας (OR 3,54), τον χειρουργικό σχεδιασμό (OR 3,11) και τον σχεδιασμό ακτινοθεραπείας (OR 2,87), με όλα τα αποτελέσματα να παραμένουν στατιστικά σημαντικά μετά από διόρθωση για πολλαπλές δοκιμές. Συμπεράσματα Η απεικόνιση SSTR-PET, με χρήση DOTATATE, έχει εδραιώσει τον σημαντικότερο κλινικό της ρόλο στο μηνιγγίωμα, όπου τα στοιχεία αναδεικνύουν τον ουσιαστικό της ρόλο στον σχεδιασμό της ακτινοθεραπείας, στη λήψη χειρουργικών αποφάσεων, στην αξιολόγηση της υποτροπής και στη συνολική διαχείριση των ασθενών. Πέρα από το μηνιγγίωμα, υπάρχουν πολλά υποσχόμενες, αλλά λιγότερο ώριμες εφαρμογές στο πλαίσιο των παθήσεων της υπόφυσης, του παραγαγγλιώματος και επιλεγμένων σπάνιων όγκων του ΚΝΣ, ιδίως όσον αφορά τη θεραπεία και τη διάγνωση. Η βιβλιογραφία υποστηρίζει όλο και περισσότερο την PET SSTR ως εργαλείο υποστήριξης λήψης αποφάσεων και όχι απλώς ως βοηθητική μέθοδο διαγνωστικής απεικόνισης, αν και απαιτούνται περισσότερες μελέτες για να καθοριστούν με μεγαλύτερη βεβαιότητα οι ενδείξεις για συγκεκριμένους όγκους και τα πλεονεκτήματα συγκεκριμένων ιχνηθετών.","Introduction Somatostatin receptor (SSTR)-targeted positron emission tomography (PET), particularly using 68Ga-DOTATATE, has been established as a core molecular imaging modality in neuro-oncology, with high specificity for SSTR2-expressing central nervous system (CNS) tumours. Aim While its diagnostic utility is increasingly recognised, its broader clinical role across CNS tumours, including treatment planning, recurrence assessment, and theranostic selection, has not been comprehensively assessed. Methods A systematic review evaluating SSTR-targeted PET imaging in CNS tumours was conducted, with primary focus on 68Ga-DOTATATE and secondary inclusion of related tracers (DOTATOC, DOTANOC). Searches of PubMed/MEDLINE, Embase, Cochrane Library, and TRIP identified 512 records, of which 247 met inclusion criteria after screening and full-text review. Results The evidence base was heavily dominated by meningioma, accounting for 57.1% of all records and 84.5% of pooled patients. DOTATATE-only studies were the most common tracer category (43.7%). PET positivity was reported in 98.3% of pooled patient observations. Overall, management change was reported in 60.1% of pooled cases, with the strongest robust evidence in meningioma (63.6%; 1,836/2,886), whereas pituitary/ACTH adenoma showed substantially lower management impact (15.3%). The most statistically robust disease-specific finding was the strong association between meningioma and radiotherapy-planning use compared with non-meningioma tumours (OR 4.24, 95% CI 2.13–8.45; p = 3.3×10^-5). Management-change reporting was significantly associated with tumour delineation/staging, recurrence/post-treatment assessment, surgical planning, and radiotherapy planning. PRRT-related use was most concentrated in paraganglioma (84.8%), while meningioma contributed the greatest absolute theranostic evidence. Quantitative uptake metrics were heterogeneously reported, and no robust cross-tumour quantitative differences remained significant after correction for multiple testing. Conclusions SSTR-targeted PET imaging using DOTATATE, has established its strongest clinical role in meningioma, where evidence supports important role on radiotherapy planning, surgical decision-making, recurrence assessment, and overall management. Beyond meningioma, promising but less mature niches exist in the context of pituitary disease, paraganglioma, and selected rare CNS tumours, particularly in terms of theranostics. The literature increasingly supports SSTR PET as a decision-support tool rather than merely a diagnostic imaging auxiliary modality, although more studies remain necessary to define tumour-specific indications and tracer-specific advantages more robustly."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος της απεικόνισης DOTATATE PET σε όγκους του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος - The role of DOTATATE PET imaging in central nervous system tumours"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καταγή Δήμητρα","Βαφειάδης Βασίλειος","Katagi Dimitra","Vafeiadis Vasileios"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή Η τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET) που στοχεύει στους υποδοχείς σωματοστατίνης (SSTR), ιδίως με τη χρήση 68Ga-DOTATATE, έχει καθιερωθεί ως βασική μέθοδος μοριακής απεικόνισης στη νευρο-ογκολογία, με υψηλή ειδικότητα για όγκους του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) που εκφράζουν τον υποδοχέα SSTR2. Σκοπός Παρόλο που η διαγνωστική της χρησιμότητα αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο, ο ευρύτερος κλινικός της ρόλος στους όγκους του ΚΝΣ, συμπεριλαμβανομένου του σχεδιασμού της θεραπείας, της αξιολόγησης της υποτροπής, της διάγνωσης και της θεραπείας δεν έχει αξιολογηθεί διεξοδικά. Μέθοδος Διεξήχθη συστηματική ανασκόπηση για την αξιολόγηση της απεικόνισης PET με στόχο τους SSTR σε όγκους του ΚΝΣ, με κύριο επίκεντρο το 68Ga-DOTATATE και δευτερεύουσα συμπερίληψη σχετικών ιχνηθετών (DOTATOC, DOTANOC). Οι αναζητήσεις στις βάσεις δεδομένων PubMed/MEDLINE, Embase, Cochrane Library και TRIP εντόπισαν 512 εγγραφές, εκ των οποίων 247 πληρούσαν τα κριτήρια συμπερίληψης μετά από διαλογή και εξέταση του πλήρους κειμένου. Αποτελέσματα Η πλειοψηφία της βιβλιογραφίας αφορούσε σε μεγάλο βαθμό τα μηνιγγιώματα, τα οποία αντιπροσωπεύουν 141 από τις 247 εγγραφές (57,1%) και 3.577 από τους 4.233 συνολικά ασθενείς (84,5%). Οι μελέτες που αφορούσαν αποκλειστικά το DOTATATE αντιπροσώπευαν τη μεγαλύτερη κατηγορία ιχνηθετών (108/247, 43,7%), ακολουθούμενες από εκείνες που αφορούσαν αποκλειστικά το DOTATOC (19,4%) και τις μικτές συγκριτικές μελέτες (15,4%). Σε όλες τις συγκεντρωτικές μελέτες δεδομένων ασθενών, η μέθοδος PET ανίχνευσε 3.524/3.585 ασθενείς (98,3%), επιβεβαιώνοντας τη συνεπή συγγένεια του ιχνηθέτη σε επιλεγμένες βλάβες του ΚΝΣ που εκφράζουν SSTR. Τροποποίηση του θεραπευτικού πλάνου αναφέρθηκε σε 2.046/3.402 συγκεντρωμένες παρατηρήσεις ασθενών (60,1%), με τα πιο ισχυρά στοιχεία να προέρχονται από το μηνιγγίωμα (1.836/2.886; 63,6%, 95% CI 61,8–65,4%). Αν και αρκετές σπανιότερες ομάδες όγκων παρουσίασαν ονομαστικά υψηλότερα ποσοστά αλλαγής της θεραπευτικής αγωγής, αυτά βασίστηκαν σε σημαντικά μικρότερους αριθμούς. Το αδένωμα της υπόφυσης/ACTH παρουσίασε σημαντικά χαμηλότερη επίδραση στην αλλαγή θεραπευτικής αγωγής (49/320; 15,3%), υποδηλώνοντας συμπληρωματικό διαγνωστικό ρόλο. Ο σχεδιασμός ακτινοθεραπείας αναδείχθηκε ως η στατιστικά πιο ισχυρή ένδειξη ειδική για τη νόσο. Οι μελέτες που αφορούσαν τα μηνιγγιώματα υπερτερούσαν σημαντικά αριθμητικά σε εφαρμογές σχεδιασμού ακτινοθεραπείας σε σύγκριση με τις μελέτες έτερων όγκων (OR 4,24, 95% CI 2,13–8,45; p = 3,3×10^-5; FDR q = 0,0005). Ευρύτερες στατιστικές αναλύσεις έδειξαν ότι οι αλλαγές στη διαχείριση των περιστατικών συσχετιζόταν έντονα με την οριοθέτηση/σταδιοποίηση του όγκου (OR 3,76), την αξιολόγηση της υποτροπής/αποτελεσματικότητας θεραπείας (OR 3,54), τον χειρουργικό σχεδιασμό (OR 3,11) και τον σχεδιασμό ακτινοθεραπείας (OR 2,87), με όλα τα αποτελέσματα να παραμένουν στατιστικά σημαντικά μετά από διόρθωση για πολλαπλές δοκιμές. Συμπεράσματα Η απεικόνιση SSTR-PET, με χρήση DOTATATE, έχει εδραιώσει τον σημαντικότερο κλινικό της ρόλο στο μηνιγγίωμα, όπου τα στοιχεία αναδεικνύουν τον ουσιαστικό της ρόλο στον σχεδιασμό της ακτινοθεραπείας, στη λήψη χειρουργικών αποφάσεων, στην αξιολόγηση της υποτροπής και στη συνολική διαχείριση των ασθενών. Πέρα από το μηνιγγίωμα, υπάρχουν πολλά υποσχόμενες, αλλά λιγότερο ώριμες εφαρμογές στο πλαίσιο των παθήσεων της υπόφυσης, του παραγαγγλιώματος και επιλεγμένων σπάνιων όγκων του ΚΝΣ, ιδίως όσον αφορά τη θεραπεία και τη διάγνωση. Η βιβλιογραφία υποστηρίζει όλο και περισσότερο την PET SSTR ως εργαλείο υποστήριξης λήψης αποφάσεων και όχι απλώς ως βοηθητική μέθοδο διαγνωστικής απεικόνισης, αν και απαιτούνται περισσότερες μελέτες για να καθοριστούν με μεγαλύτερη βεβαιότητα οι ενδείξεις για συγκεκριμένους όγκους και τα πλεονεκτήματα συγκεκριμένων ιχνηθετών.","Introduction Somatostatin receptor (SSTR)-targeted positron emission tomography (PET), particularly using 68Ga-DOTATATE, has been established as a core molecular imaging modality in neuro-oncology, with high specificity for SSTR2-expressing central nervous system (CNS) tumours. Aim While its diagnostic utility is increasingly recognised, its broader clinical role across CNS tumours, including treatment planning, recurrence assessment, and theranostic selection, has not been comprehensively assessed. Methods A systematic review evaluating SSTR-targeted PET imaging in CNS tumours was conducted, with primary focus on 68Ga-DOTATATE and secondary inclusion of related tracers (DOTATOC, DOTANOC). Searches of PubMed/MEDLINE, Embase, Cochrane Library, and TRIP identified 512 records, of which 247 met inclusion criteria after screening and full-text review. Results The evidence base was heavily dominated by meningioma, accounting for 57.1% of all records and 84.5% of pooled patients. DOTATATE-only studies were the most common tracer category (43.7%). PET positivity was reported in 98.3% of pooled patient observations. Overall, management change was reported in 60.1% of pooled cases, with the strongest robust evidence in meningioma (63.6%; 1,836/2,886), whereas pituitary/ACTH adenoma showed substantially lower management impact (15.3%). The most statistically robust disease-specific finding was the strong association between meningioma and radiotherapy-planning use compared with non-meningioma tumours (OR 4.24, 95% CI 2.13–8.45; p = 3.3×10^-5). Management-change reporting was significantly associated with tumour delineation/staging, recurrence/post-treatment assessment, surgical planning, and radiotherapy planning. PRRT-related use was most concentrated in paraganglioma (84.8%), while meningioma contributed the greatest absolute theranostic evidence. Quantitative uptake metrics were heterogeneously reported, and no robust cross-tumour quantitative differences remained significant after correction for multiple testing. Conclusions SSTR-targeted PET imaging using DOTATATE, has established its strongest clinical role in meningioma, where evidence supports important role on radiotherapy planning, surgical decision-making, recurrence assessment, and overall management. Beyond meningioma, promising but less mature niches exist in the context of pituitary disease, paraganglioma, and selected rare CNS tumours, particularly in terms of theranostics. The literature increasingly supports SSTR PET as a decision-support tool rather than merely a diagnostic imaging auxiliary modality, although more studies remain necessary to define tumour-specific indications and tracer-specific advantages more robustly."],"dc:identifier":["uoadl:5423833","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5423833"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο ρόλος της απεικόνισης DOTATATE PET σε όγκους του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος - The role of DOTATATE PET imaging in central nervous system tumours"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:14Z"}