{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5424691"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5424691","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη Γενετικών Πολυμορφισμών που σχετίζονται με τη Θρομβοφιλία ως πιθανοί παράγοντες κινδύνου για τη Νόσο του Alzheimer","abstract":"Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία εξετάζει την πιθανή σύνδεση μεταξύ δύο μονονουκλεοτιδικών πολυμορφισμών (SNPs), γνωστών για τη συσχέτισή τους με τη θρομβοφιλία, και τον κίνδυνο εμφάνισης νόσου Αλτσχάιμερ (AD). Πιο συγκεκριμένα, η μελέτη εξέτασε τον πολυμορφισμό rs1800790 στο γονίδιο του βήτα-ινωδογόνου (FGB) και τον πολυμορφισμό rs1800629 στο γονίδιο του παράγοντα νέκρωσης όγκων-άλφα (TNFa). Ο πληθυσμός της μελέτης περιελάμβανε 99 ασθενείς με AD και 96 υγιείς μάρτυρες. Η γονοτύπηση πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας την τεχνική Kompetitive Allele-Specific PCR (KASP). Τα αποτελέσματα έδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στην κατανομή των αλληλόμορφων και των γονότυπων μεταξύ των δύο ομάδων. Για τον πολυμορφισμό FGB rs1800790, το αλληλόμορφο G αποδείχθηκε προστατευτικός παράγοντας (OR=2,83, 95% CI: 1,59-5,04, p=0,0004), ενώ η παρουσία του αλληλόμορφου Α (σε συνδυασμένους γονότυπους AA/AG) αποδείχθηκε ότι αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης AD (OR=2,22, 95% CI: 1,16-4,24, p=0,016). Ομοίως, για τον πολυμορφισμό TNFa rs1800629, αποδείχθηκε ότι το αλληλόμορφο G αυξάνει τον κίνδυνο (OR=2,38, 95% CI: 1,14-4,98, p=0,021), και οι γονότυποι GG/AA αποδείχθηκε ότι έχουν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο από τον γονότυπο GA (OR=2,61, 95% CI: 1,20-5,21, p=0,015). Συμπερασματικά, η παρούσα μελέτη υποστηρίζει τη συσχέτιση μεταξύ γενετικών παραγόντων θρομβοφιλίας και παθογένεσης της AD, η οποία ευθυγραμμίζεται με την «αγγειακή υπόθεση» της νευροεκφυλιστικής παθογένεσης. Τα ευρήματα της μελέτης ενισχύουν τον πιθανό ρόλο της αγγειακής δυσλειτουργίας και της χρόνιας φλεγμονής ως οδού που συνδέει τη θρομβοφιλία με την ανάπτυξη και εξέλιξη της AD.","abstract_html":"Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία εξετάζει την πιθανή σύνδεση μεταξύ δύο μονονουκλεοτιδικών πολυμορφισμών (SNPs), γνωστών για τη συσχέτισή τους με τη θρομβοφιλία, και τον κίνδυνο εμφάνισης νόσου Αλτσχάιμερ (AD). Πιο συγκεκριμένα, η μελέτη εξέτασε τον πολυμορφισμό rs1800790 στο γονίδιο του βήτα-ινωδογόνου (FGB) και τον πολυμορφισμό rs1800629 στο γονίδιο του παράγοντα νέκρωσης όγκων-άλφα (TNFa). Ο πληθυσμός της μελέτης περιελάμβανε 99 ασθενείς με AD και 96 υγιείς μάρτυρες. Η γονοτύπηση πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας την τεχνική Kompetitive Allele-Specific PCR (KASP). Τα αποτελέσματα έδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στην κατανομή των αλληλόμορφων και των γονότυπων μεταξύ των δύο ομάδων. Για τον πολυμορφισμό FGB rs1800790, το αλληλόμορφο G αποδείχθηκε προστατευτικός παράγοντας (OR=2,83, 95% CI: 1,59-5,04, p=0,0004), ενώ η παρουσία του αλληλόμορφου Α (σε συνδυασμένους γονότυπους AA/AG) αποδείχθηκε ότι αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης AD (OR=2,22, 95% CI: 1,16-4,24, p=0,016). Ομοίως, για τον πολυμορφισμό TNFa rs1800629, αποδείχθηκε ότι το αλληλόμορφο G αυξάνει τον κίνδυνο (OR=2,38, 95% CI: 1,14-4,98, p=0,021), και οι γονότυποι GG/AA αποδείχθηκε ότι έχουν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο από τον γονότυπο GA (OR=2,61, 95% CI: 1,20-5,21, p=0,015). Συμπερασματικά, η παρούσα μελέτη υποστηρίζει τη συσχέτιση μεταξύ γενετικών παραγόντων θρομβοφιλίας και παθογένεσης της AD, η οποία ευθυγραμμίζεται με την «αγγειακή υπόθεση» της νευροεκφυλιστικής παθογένεσης. Τα ευρήματα της μελέτης ενισχύουν τον πιθανό ρόλο της αγγειακής δυσλειτουργίας και της χρόνιας φλεγμονής ως οδού που συνδέει τη θρομβοφιλία με την ανάπτυξη και εξέλιξη της AD.","abstract_has_math":false,"creators":["ΦΡΑΓΚΙΣΚΑΤΟΥ ΦΡΑΓΚΙΣΚΗ","FRAGKISKATOU FRAGKISKI"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:16Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5424691"],"render_values":[{"text":"uoadl:5424691","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5424691","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5424691","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5424691","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΦΡΑΓΚΙΣΚΑΤΟΥ ΦΡΑΓΚΙΣΚΗ","FRAGKISKATOU FRAGKISKI"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5424691","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5424691"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία εξετάζει την πιθανή σύνδεση μεταξύ δύο μονονουκλεοτιδικών πολυμορφισμών (SNPs), γνωστών για τη συσχέτισή τους με τη θρομβοφιλία, και τον κίνδυνο εμφάνισης νόσου Αλτσχάιμερ (AD). Πιο συγκεκριμένα, η μελέτη εξέτασε τον πολυμορφισμό rs1800790 στο γονίδιο του βήτα-ινωδογόνου (FGB) και τον πολυμορφισμό rs1800629 στο γονίδιο του παράγοντα νέκρωσης όγκων-άλφα (TNFa). Ο πληθυσμός της μελέτης περιελάμβανε 99 ασθενείς με AD και 96 υγιείς μάρτυρες. Η γονοτύπηση πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας την τεχνική Kompetitive Allele-Specific PCR (KASP). Τα αποτελέσματα έδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στην κατανομή των αλληλόμορφων και των γονότυπων μεταξύ των δύο ομάδων. Για τον πολυμορφισμό FGB rs1800790, το αλληλόμορφο G αποδείχθηκε προστατευτικός παράγοντας (OR=2,83, 95% CI: 1,59-5,04, p=0,0004), ενώ η παρουσία του αλληλόμορφου Α (σε συνδυασμένους γονότυπους AA/AG) αποδείχθηκε ότι αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης AD (OR=2,22, 95% CI: 1,16-4,24, p=0,016). Ομοίως, για τον πολυμορφισμό TNFa rs1800629, αποδείχθηκε ότι το αλληλόμορφο G αυξάνει τον κίνδυνο (OR=2,38, 95% CI: 1,14-4,98, p=0,021), και οι γονότυποι GG/AA αποδείχθηκε ότι έχουν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο από τον γονότυπο GA (OR=2,61, 95% CI: 1,20-5,21, p=0,015). Συμπερασματικά, η παρούσα μελέτη υποστηρίζει τη συσχέτιση μεταξύ γενετικών παραγόντων θρομβοφιλίας και παθογένεσης της AD, η οποία ευθυγραμμίζεται με την «αγγειακή υπόθεση» της νευροεκφυλιστικής παθογένεσης. Τα ευρήματα της μελέτης ενισχύουν τον πιθανό ρόλο της αγγειακής δυσλειτουργίας και της χρόνιας φλεγμονής ως οδού που συνδέει τη θρομβοφιλία με την ανάπτυξη και εξέλιξη της AD.","This Master’s thesis examined the possible link between two single nucleotide polymorphisms (SNPs), well known for their association with thrombophilia, and the risk of developing Alzheimer’s Disease (AD). More specifically, the study examined the rs1800790 polymorphism within the beta-fibrinogen gene (FGB) and the rs1800629 polymorphism within the tumor necrosis factor-alpha gene (TNFa). The study population included 99 AD patients and 96 healthy controls. Genotyping was carried out using the Kompetitive Allele-Specific PCR (KASP) technique. The results showed statistically significant differences in allele and genotype distribution between the two groups. For the FGB rs1800790 polymorphism, the G allele was shown to be a protective factor (OR=2.83, 95% CI: 1.59-5.04, p=0.0004), while the presence of the A allele (in combined AA/AG genotypes) was shown to increase the risk of AD (OR=2.22, 95% CI: 1.16-4.24, p=0.016). Similarly, for the TNFa rs1800629 polymorphism, the G allele was shown to increase the risk (OR=2.38, 95% CI: 1.14-4.98, p=0.021), and the GG/AA genotypes were shown to have a significantly higher risk than the GA genotype (OR=2.61, 95% CI: 1.20-5.21, p=0.015). In conclusion, the present study supports the association between genetic thrombophilia factors and AD pathogenesis, which is in line with the “vascular hypothesis” of neurodegenerative pathogenesis. The findings of the study support the potential role of vascular dysfunction and chronic inflammation as a pathway linking thrombophilia to the development and progression of AD."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη Γενετικών Πολυμορφισμών που σχετίζονται με τη Θρομβοφιλία ως πιθανοί παράγοντες κινδύνου για τη Νόσο του Alzheimer"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΦΡΑΓΚΙΣΚΑΤΟΥ ΦΡΑΓΚΙΣΚΗ","FRAGKISKATOU FRAGKISKI"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία εξετάζει την πιθανή σύνδεση μεταξύ δύο μονονουκλεοτιδικών πολυμορφισμών (SNPs), γνωστών για τη συσχέτισή τους με τη θρομβοφιλία, και τον κίνδυνο εμφάνισης νόσου Αλτσχάιμερ (AD). Πιο συγκεκριμένα, η μελέτη εξέτασε τον πολυμορφισμό rs1800790 στο γονίδιο του βήτα-ινωδογόνου (FGB) και τον πολυμορφισμό rs1800629 στο γονίδιο του παράγοντα νέκρωσης όγκων-άλφα (TNFa). Ο πληθυσμός της μελέτης περιελάμβανε 99 ασθενείς με AD και 96 υγιείς μάρτυρες. Η γονοτύπηση πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας την τεχνική Kompetitive Allele-Specific PCR (KASP). Τα αποτελέσματα έδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στην κατανομή των αλληλόμορφων και των γονότυπων μεταξύ των δύο ομάδων. Για τον πολυμορφισμό FGB rs1800790, το αλληλόμορφο G αποδείχθηκε προστατευτικός παράγοντας (OR=2,83, 95% CI: 1,59-5,04, p=0,0004), ενώ η παρουσία του αλληλόμορφου Α (σε συνδυασμένους γονότυπους AA/AG) αποδείχθηκε ότι αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης AD (OR=2,22, 95% CI: 1,16-4,24, p=0,016). Ομοίως, για τον πολυμορφισμό TNFa rs1800629, αποδείχθηκε ότι το αλληλόμορφο G αυξάνει τον κίνδυνο (OR=2,38, 95% CI: 1,14-4,98, p=0,021), και οι γονότυποι GG/AA αποδείχθηκε ότι έχουν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο από τον γονότυπο GA (OR=2,61, 95% CI: 1,20-5,21, p=0,015). Συμπερασματικά, η παρούσα μελέτη υποστηρίζει τη συσχέτιση μεταξύ γενετικών παραγόντων θρομβοφιλίας και παθογένεσης της AD, η οποία ευθυγραμμίζεται με την «αγγειακή υπόθεση» της νευροεκφυλιστικής παθογένεσης. Τα ευρήματα της μελέτης ενισχύουν τον πιθανό ρόλο της αγγειακής δυσλειτουργίας και της χρόνιας φλεγμονής ως οδού που συνδέει τη θρομβοφιλία με την ανάπτυξη και εξέλιξη της AD.","This Master’s thesis examined the possible link between two single nucleotide polymorphisms (SNPs), well known for their association with thrombophilia, and the risk of developing Alzheimer’s Disease (AD). More specifically, the study examined the rs1800790 polymorphism within the beta-fibrinogen gene (FGB) and the rs1800629 polymorphism within the tumor necrosis factor-alpha gene (TNFa). The study population included 99 AD patients and 96 healthy controls. Genotyping was carried out using the Kompetitive Allele-Specific PCR (KASP) technique. The results showed statistically significant differences in allele and genotype distribution between the two groups. For the FGB rs1800790 polymorphism, the G allele was shown to be a protective factor (OR=2.83, 95% CI: 1.59-5.04, p=0.0004), while the presence of the A allele (in combined AA/AG genotypes) was shown to increase the risk of AD (OR=2.22, 95% CI: 1.16-4.24, p=0.016). Similarly, for the TNFa rs1800629 polymorphism, the G allele was shown to increase the risk (OR=2.38, 95% CI: 1.14-4.98, p=0.021), and the GG/AA genotypes were shown to have a significantly higher risk than the GA genotype (OR=2.61, 95% CI: 1.20-5.21, p=0.015). In conclusion, the present study supports the association between genetic thrombophilia factors and AD pathogenesis, which is in line with the “vascular hypothesis” of neurodegenerative pathogenesis. The findings of the study support the potential role of vascular dysfunction and chronic inflammation as a pathway linking thrombophilia to the development and progression of AD."],"dc:identifier":["uoadl:5424691","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5424691"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μελέτη Γενετικών Πολυμορφισμών που σχετίζονται με τη Θρομβοφιλία ως πιθανοί παράγοντες κινδύνου για τη Νόσο του Alzheimer"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:16Z"}