{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5426411"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5426411","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τοκόλυση και νευροαναπτυξιακές/νευρολογικές εκβάσεις στους απογόνους","abstract":"Σκοπός: Η κριτική σύνθεση της διεθνούς βιβλιογραφίας σχετικά με την επίδραση των τοκολυτικών φαρμάκων στις μακροπρόθεσμες νευροαναπτυξιακές και νευρολογικές εκβάσεις των απογόνων, με παράλληλη αποτίμηση των μεθοδολογικών περιορισμών που δυσχεραίνουν την εξαγωγή αιτιολογικών συμπερασμάτων. Υλικό και Μέθοδος: Ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, οργανωμένη σε δύο σκέλη. Στο Γενικό Μέρος αναλύονται η παθοφυσιολογία της μυομητρικής συσταλτικότητας, οι ενδείξεις, αντενδείξεις και επιμέρους κατηγορίες τοκολυτικών παραγόντων με τη συγκριτική τους αποτελεσματικότητα και ασφάλεια, καθώς και η φυσιολογική εμβρυϊκή νευροανάπτυξη και η παθογένεση της «εγκεφαλοπάθειας της προωρότητας». Στο Ειδικό Μέρος τα δεδομένα αξιολογούνται συστηματικά ανά τοκολυτικό παράγοντα και ανά νευροαναπτυξιακή έκβαση. Αποτελέσματα: Η κλινική αξία της τοκόλυσης έγκειται στο χρονικό παράθυρο 48 ωρών έως 7 ημερών που εξασφαλίζει για κορτικοστεροειδή, in utero διακομιδή και προφύλαξη GBS, και όχι σε ανεξάρτητη βελτίωση της νεογνικής πρόγνωσης. Το παράθυρο εφαρμογής της (24–32 εβδομάδες) συμπίπτει με την περίοδο εκλεκτικής ευαλωτότητας των πρόδρομων ολιγοδενδροκυττάρων, γεγονός που θεμελιώνει βιολογικά το ερευνητικό ερώτημα. Νιφεδιπίνη και atosiban εμφανίζονται ισοδύναμα και νευροαναπτυξιακά ουδέτερα (APOSTEL III follow-up, EPIPAGE-2). Οι β-αδρενεργικοί αγωνιστές συνοδεύονται από συγκλίνουσα, αν και μεθοδολογικά εύθραυστη, ανησυχία για διαταραχές αυτιστικού φάσματος (δανικά μητρώα OR 1,3, 95% CI 1,1–1,5· ριτοδρίνη aHR 1,23, 95% CI 1,04–1,47). Η ινδομεθακίνη σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο περικοιλιακής λευκομαλακίας (OR 2,0, 95% CI 1,3–3,1). Το θειικό μαγνήσιο συνιστά φαρμακολογικό παράδοξο: αναποτελεσματικό ως τοκολυτικό, αλλά με τεκμήρια υψηλής βεβαιότητας για νευροπροστασία (μείωση εγκεφαλικής παράλυσης RR 0,71, 95% CI 0,57–0,89). Συμπεράσματα: Δεν τεκμηριώνεται νευροαναπτυξιακό πλεονέκτημα μεταξύ των τοκολυτικών πρώτης γραμμής· η επιλογή πρέπει να στηρίζεται σε κριτήρια μητρικής ασφάλειας, ηλικίας κύησης και διαθεσιμότητας. Η χορήγηση MgSO₄ για νευροπροστασία <32 εβδομάδων συνιστάται ανεπιφύλακτα, ανεξαρτήτως τοκολυτικής αποτελεσματικότητας. Το πεδίο περιορίζεται από το confounding by indication, την ετερογένεια των εργαλείων αξιολόγησης και τη βραχεία παρακολούθηση (2–5,5 έτη)· απαιτούνται μελέτες σχολικής ηλικίας με διαγνωστικά ειδικά εργαλεία και προηγμένες αιτιολογικές μεθόδους.","abstract_html":"Σκοπός: Η κριτική σύνθεση της διεθνούς βιβλιογραφίας σχετικά με την επίδραση των τοκολυτικών φαρμάκων στις μακροπρόθεσμες νευροαναπτυξιακές και νευρολογικές εκβάσεις των απογόνων, με παράλληλη αποτίμηση των μεθοδολογικών περιορισμών που δυσχεραίνουν την εξαγωγή αιτιολογικών συμπερασμάτων. Υλικό και Μέθοδος: Ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, οργανωμένη σε δύο σκέλη. Στο Γενικό Μέρος αναλύονται η παθοφυσιολογία της μυομητρικής συσταλτικότητας, οι ενδείξεις, αντενδείξεις και επιμέρους κατηγορίες τοκολυτικών παραγόντων με τη συγκριτική τους αποτελεσματικότητα και ασφάλεια, καθώς και η φυσιολογική εμβρυϊκή νευροανάπτυξη και η παθογένεση της «εγκεφαλοπάθειας της προωρότητας». Στο Ειδικό Μέρος τα δεδομένα αξιολογούνται συστηματικά ανά τοκολυτικό παράγοντα και ανά νευροαναπτυξιακή έκβαση. Αποτελέσματα: Η κλινική αξία της τοκόλυσης έγκειται στο χρονικό παράθυρο 48 ωρών έως 7 ημερών που εξασφαλίζει για κορτικοστεροειδή, in utero διακομιδή και προφύλαξη GBS, και όχι σε ανεξάρτητη βελτίωση της νεογνικής πρόγνωσης. Το παράθυρο εφαρμογής της (24–32 εβδομάδες) συμπίπτει με την περίοδο εκλεκτικής ευαλωτότητας των πρόδρομων ολιγοδενδροκυττάρων, γεγονός που θεμελιώνει βιολογικά το ερευνητικό ερώτημα. Νιφεδιπίνη και atosiban εμφανίζονται ισοδύναμα και νευροαναπτυξιακά ουδέτερα (APOSTEL III follow-up, EPIPAGE-2). Οι β-αδρενεργικοί αγωνιστές συνοδεύονται από συγκλίνουσα, αν και μεθοδολογικά εύθραυστη, ανησυχία για διαταραχές αυτιστικού φάσματος (δανικά μητρώα OR 1,3, 95% CI 1,1–1,5· ριτοδρίνη aHR 1,23, 95% CI 1,04–1,47). Η ινδομεθακίνη σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο περικοιλιακής λευκομαλακίας (OR 2,0, 95% CI 1,3–3,1). Το θειικό μαγνήσιο συνιστά φαρμακολογικό παράδοξο: αναποτελεσματικό ως τοκολυτικό, αλλά με τεκμήρια υψηλής βεβαιότητας για νευροπροστασία (μείωση εγκεφαλικής παράλυσης RR 0,71, 95% CI 0,57–0,89). Συμπεράσματα: Δεν τεκμηριώνεται νευροαναπτυξιακό πλεονέκτημα μεταξύ των τοκολυτικών πρώτης γραμμής· η επιλογή πρέπει να στηρίζεται σε κριτήρια μητρικής ασφάλειας, ηλικίας κύησης και διαθεσιμότητας. Η χορήγηση MgSO₄ για νευροπροστασία &lt;32 εβδομάδων συνιστάται ανεπιφύλακτα, ανεξαρτήτως τοκολυτικής αποτελεσματικότητας. Το πεδίο περιορίζεται από το confounding by indication, την ετερογένεια των εργαλείων αξιολόγησης και τη βραχεία παρακολούθηση (2–5,5 έτη)· απαιτούνται μελέτες σχολικής ηλικίας με διαγνωστικά ειδικά εργαλεία και προηγμένες αιτιολογικές μεθόδους.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουτσιουρούμπα Διονυσία","Koutsiouroumpa Dionysia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5426411"],"render_values":[{"text":"uoadl:5426411","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5426411","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5426411","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5426411","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουτσιουρούμπα Διονυσία","Koutsiouroumpa Dionysia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5426411","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5426411"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Η κριτική σύνθεση της διεθνούς βιβλιογραφίας σχετικά με την επίδραση των τοκολυτικών φαρμάκων στις μακροπρόθεσμες νευροαναπτυξιακές και νευρολογικές εκβάσεις των απογόνων, με παράλληλη αποτίμηση των μεθοδολογικών περιορισμών που δυσχεραίνουν την εξαγωγή αιτιολογικών συμπερασμάτων. Υλικό και Μέθοδος: Ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, οργανωμένη σε δύο σκέλη. Στο Γενικό Μέρος αναλύονται η παθοφυσιολογία της μυομητρικής συσταλτικότητας, οι ενδείξεις, αντενδείξεις και επιμέρους κατηγορίες τοκολυτικών παραγόντων με τη συγκριτική τους αποτελεσματικότητα και ασφάλεια, καθώς και η φυσιολογική εμβρυϊκή νευροανάπτυξη και η παθογένεση της «εγκεφαλοπάθειας της προωρότητας». Στο Ειδικό Μέρος τα δεδομένα αξιολογούνται συστηματικά ανά τοκολυτικό παράγοντα και ανά νευροαναπτυξιακή έκβαση. Αποτελέσματα: Η κλινική αξία της τοκόλυσης έγκειται στο χρονικό παράθυρο 48 ωρών έως 7 ημερών που εξασφαλίζει για κορτικοστεροειδή, in utero διακομιδή και προφύλαξη GBS, και όχι σε ανεξάρτητη βελτίωση της νεογνικής πρόγνωσης. Το παράθυρο εφαρμογής της (24–32 εβδομάδες) συμπίπτει με την περίοδο εκλεκτικής ευαλωτότητας των πρόδρομων ολιγοδενδροκυττάρων, γεγονός που θεμελιώνει βιολογικά το ερευνητικό ερώτημα. Νιφεδιπίνη και atosiban εμφανίζονται ισοδύναμα και νευροαναπτυξιακά ουδέτερα (APOSTEL III follow-up, EPIPAGE-2). Οι β-αδρενεργικοί αγωνιστές συνοδεύονται από συγκλίνουσα, αν και μεθοδολογικά εύθραυστη, ανησυχία για διαταραχές αυτιστικού φάσματος (δανικά μητρώα OR 1,3, 95% CI 1,1–1,5· ριτοδρίνη aHR 1,23, 95% CI 1,04–1,47). Η ινδομεθακίνη σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο περικοιλιακής λευκομαλακίας (OR 2,0, 95% CI 1,3–3,1). Το θειικό μαγνήσιο συνιστά φαρμακολογικό παράδοξο: αναποτελεσματικό ως τοκολυτικό, αλλά με τεκμήρια υψηλής βεβαιότητας για νευροπροστασία (μείωση εγκεφαλικής παράλυσης RR 0,71, 95% CI 0,57–0,89). Συμπεράσματα: Δεν τεκμηριώνεται νευροαναπτυξιακό πλεονέκτημα μεταξύ των τοκολυτικών πρώτης γραμμής· η επιλογή πρέπει να στηρίζεται σε κριτήρια μητρικής ασφάλειας, ηλικίας κύησης και διαθεσιμότητας. Η χορήγηση MgSO₄ για νευροπροστασία <32 εβδομάδων συνιστάται ανεπιφύλακτα, ανεξαρτήτως τοκολυτικής αποτελεσματικότητας. Το πεδίο περιορίζεται από το confounding by indication, την ετερογένεια των εργαλείων αξιολόγησης και τη βραχεία παρακολούθηση (2–5,5 έτη)· απαιτούνται μελέτες σχολικής ηλικίας με διαγνωστικά ειδικά εργαλεία και προηγμένες αιτιολογικές μεθόδους.","Objective: To critically synthesise the international literature on the impact of tocolytic agents on long-term neurodevelopmental and neurological outcomes in children, and to appraise the methodological constraints limiting causal inference. Material and Methods: A literature review in two parts. The general part addresses myometrial contractility, indications, contraindications and comparative efficacy and safety of tocolytic classes, alongside fetal neurodevelopment and the pathogenesis of encephalopathy of prematurity. The special part evaluates the evidence by agent and by outcome. Results: The clinical value of tocolysis lies in the 48-hour to 7-day window it provides for corticosteroids, in utero transfer and GBS prophylaxis, rather than in any independent improvement of neonatal prognosis. Its window of use (24–32 weeks) coincides with the selective vulnerability of pre-oligodendrocytes. Nifedipine and atosiban appear equivalent and neurodevelopmentally neutral (APOSTEL III follow-up, EPIPAGE-2). β-adrenergic agonists carry a convergent but methodologically fragile concern regarding autism spectrum disorder (OR 1.3, 95% CI 1.1–1.5; ritodrine aHR 1.23, 95% CI 1.04–1.47). Indomethacin is associated with increased periventricular leukomalacia (OR 2.0, 95% CI 1.3–3.1). Magnesium sulphate represents a pharmacological paradox: ineffective as a tocolytic, yet supported by high-certainty evidence for neuroprotection (cerebral palsy RR 0.71, 95% CI 0.57–0.89). Conclusions: No neurodevelopmental advantage distinguishes first-line tocolytics; selection should rest on maternal safety, gestational age and availability. MgSO₄ is unequivocally recommended for neuroprotection below 32 weeks. Confounding by indication, heterogeneous assessment tools and short follow-up (2–5.5 years) constrain the field; school-age cohorts with diagnosis-specific instruments and advanced causal methods are required."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τοκόλυση και νευροαναπτυξιακές/νευρολογικές εκβάσεις στους απογόνους"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουτσιουρούμπα Διονυσία","Koutsiouroumpa Dionysia"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Σκοπός: Η κριτική σύνθεση της διεθνούς βιβλιογραφίας σχετικά με την επίδραση των τοκολυτικών φαρμάκων στις μακροπρόθεσμες νευροαναπτυξιακές και νευρολογικές εκβάσεις των απογόνων, με παράλληλη αποτίμηση των μεθοδολογικών περιορισμών που δυσχεραίνουν την εξαγωγή αιτιολογικών συμπερασμάτων. Υλικό και Μέθοδος: Ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, οργανωμένη σε δύο σκέλη. Στο Γενικό Μέρος αναλύονται η παθοφυσιολογία της μυομητρικής συσταλτικότητας, οι ενδείξεις, αντενδείξεις και επιμέρους κατηγορίες τοκολυτικών παραγόντων με τη συγκριτική τους αποτελεσματικότητα και ασφάλεια, καθώς και η φυσιολογική εμβρυϊκή νευροανάπτυξη και η παθογένεση της «εγκεφαλοπάθειας της προωρότητας». Στο Ειδικό Μέρος τα δεδομένα αξιολογούνται συστηματικά ανά τοκολυτικό παράγοντα και ανά νευροαναπτυξιακή έκβαση. Αποτελέσματα: Η κλινική αξία της τοκόλυσης έγκειται στο χρονικό παράθυρο 48 ωρών έως 7 ημερών που εξασφαλίζει για κορτικοστεροειδή, in utero διακομιδή και προφύλαξη GBS, και όχι σε ανεξάρτητη βελτίωση της νεογνικής πρόγνωσης. Το παράθυρο εφαρμογής της (24–32 εβδομάδες) συμπίπτει με την περίοδο εκλεκτικής ευαλωτότητας των πρόδρομων ολιγοδενδροκυττάρων, γεγονός που θεμελιώνει βιολογικά το ερευνητικό ερώτημα. Νιφεδιπίνη και atosiban εμφανίζονται ισοδύναμα και νευροαναπτυξιακά ουδέτερα (APOSTEL III follow-up, EPIPAGE-2). Οι β-αδρενεργικοί αγωνιστές συνοδεύονται από συγκλίνουσα, αν και μεθοδολογικά εύθραυστη, ανησυχία για διαταραχές αυτιστικού φάσματος (δανικά μητρώα OR 1,3, 95% CI 1,1–1,5· ριτοδρίνη aHR 1,23, 95% CI 1,04–1,47). Η ινδομεθακίνη σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο περικοιλιακής λευκομαλακίας (OR 2,0, 95% CI 1,3–3,1). Το θειικό μαγνήσιο συνιστά φαρμακολογικό παράδοξο: αναποτελεσματικό ως τοκολυτικό, αλλά με τεκμήρια υψηλής βεβαιότητας για νευροπροστασία (μείωση εγκεφαλικής παράλυσης RR 0,71, 95% CI 0,57–0,89). Συμπεράσματα: Δεν τεκμηριώνεται νευροαναπτυξιακό πλεονέκτημα μεταξύ των τοκολυτικών πρώτης γραμμής· η επιλογή πρέπει να στηρίζεται σε κριτήρια μητρικής ασφάλειας, ηλικίας κύησης και διαθεσιμότητας. Η χορήγηση MgSO₄ για νευροπροστασία <32 εβδομάδων συνιστάται ανεπιφύλακτα, ανεξαρτήτως τοκολυτικής αποτελεσματικότητας. Το πεδίο περιορίζεται από το confounding by indication, την ετερογένεια των εργαλείων αξιολόγησης και τη βραχεία παρακολούθηση (2–5,5 έτη)· απαιτούνται μελέτες σχολικής ηλικίας με διαγνωστικά ειδικά εργαλεία και προηγμένες αιτιολογικές μεθόδους.","Objective: To critically synthesise the international literature on the impact of tocolytic agents on long-term neurodevelopmental and neurological outcomes in children, and to appraise the methodological constraints limiting causal inference. Material and Methods: A literature review in two parts. The general part addresses myometrial contractility, indications, contraindications and comparative efficacy and safety of tocolytic classes, alongside fetal neurodevelopment and the pathogenesis of encephalopathy of prematurity. The special part evaluates the evidence by agent and by outcome. Results: The clinical value of tocolysis lies in the 48-hour to 7-day window it provides for corticosteroids, in utero transfer and GBS prophylaxis, rather than in any independent improvement of neonatal prognosis. Its window of use (24–32 weeks) coincides with the selective vulnerability of pre-oligodendrocytes. Nifedipine and atosiban appear equivalent and neurodevelopmentally neutral (APOSTEL III follow-up, EPIPAGE-2). β-adrenergic agonists carry a convergent but methodologically fragile concern regarding autism spectrum disorder (OR 1.3, 95% CI 1.1–1.5; ritodrine aHR 1.23, 95% CI 1.04–1.47). Indomethacin is associated with increased periventricular leukomalacia (OR 2.0, 95% CI 1.3–3.1). Magnesium sulphate represents a pharmacological paradox: ineffective as a tocolytic, yet supported by high-certainty evidence for neuroprotection (cerebral palsy RR 0.71, 95% CI 0.57–0.89). Conclusions: No neurodevelopmental advantage distinguishes first-line tocolytics; selection should rest on maternal safety, gestational age and availability. MgSO₄ is unequivocally recommended for neuroprotection below 32 weeks. Confounding by indication, heterogeneous assessment tools and short follow-up (2–5.5 years) constrain the field; school-age cohorts with diagnosis-specific instruments and advanced causal methods are required."],"dc:identifier":["uoadl:5426411","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5426411"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Τοκόλυση και νευροαναπτυξιακές/νευρολογικές εκβάσεις στους απογόνους"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:21Z"}