{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5426681"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5426681","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος των μη στεροειδών ανταγωνιστών των υποδοχέων των αλατοκορτικοειδών στο φάσμα της καρδιακής ανεπάρκειας: Ανασκόπηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας","abstract":"Εισαγωγή: Οι μη στεροειδείς ανταγωνιστές των υποδοχέων αλατοκορτικοειδών (non-steroidal mineralocorticoid receptor antagonists, nsMRAs) αποτελούν νεότερη θεραπευτική κατηγορία με αυξανόμενο ενδιαφέρον στο φάσμα της καρδιακής ανεπάρκειας. Σε αντίθεση με τους κλασικούς στεροειδείς ανταγωνιστές των υποδοχέων αλατοκορτικοειδών, οι nsMRAs χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερη εκλεκτικότητα για τον υποδοχέα αλατοκορτικοειδών και δυνητικά ευνοϊκότερο προφίλ ασφάλειας. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης ήταν η αποτίμηση του ρόλου των nsMRAs στο φάσμα της καρδιακής ανεπάρκειας, με έμφαση στη φινερενόνη, στις διαφορές μεταξύ φαινοτύπων καρδιακής ανεπάρκειας και στη σύγκριση με τα διαθέσιμα δεδομένα για τους στεροειδείς ανταγωνιστές των υποδοχέων αλατοκορτικοειδών. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας με σύνθεση δεδομένων από τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες, post hoc αναλύσεις, pooled analyses, μελέτες παρατήρησης και σχετικές ανασκοπήσεις. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις μελέτες FIDELIO-DKD, FIGARO-DKD, FIDELITY, FINEARTS-HF και στις νεότερες εργασίες πραγματικού κόσμου. Αποτελέσματα: Η φινερενόνη αναδείχθηκε ως ο πλέον τεκμηριωμένος nsMRA, με σαφές καρδιονεφρικό όφελος σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Επιπλέον, νεότερα δεδομένα υποστηρίζουν πιθανό κλινικό όφελος σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με ήπια μειωμένο ή διατηρημένο κλάσμα εξώθησης. Αντίθετα, στην καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης, οι στεροειδείς ανταγωνιστές των υποδοχέων αλατοκορτικοειδών εξακολουθούν να αποτελούν το πρότυπο θεραπείας. Η εσαξερενόνη παρουσιάζει ενδιαφέρον, αλλά τα διαθέσιμα δεδομένα παραμένουν περιορισμένα. Συμπεράσματα: Οι nsMRAs αναδεικνύονται ως σημαντική θεραπευτική εξέλιξη στο σύγχρονο καρδιονεφρικό φαινότυπο της καρδιακής ανεπάρκειας. Η μεγαλύτερη τρέχουσα κλινική τους αξία αφορά ασθενείς με καρδιονεφρικό και μεταβολικό φαινότυπο, ενώ η ακριβής θέση τους σε όλο το φάσμα της καρδιακής ανεπάρκειας απαιτεί περαιτέρω διερεύνηση.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι μη στεροειδείς ανταγωνιστές των υποδοχέων αλατοκορτικοειδών (non-steroidal mineralocorticoid receptor antagonists, nsMRAs) αποτελούν νεότερη θεραπευτική κατηγορία με αυξανόμενο ενδιαφέρον στο φάσμα της καρδιακής ανεπάρκειας. Σε αντίθεση με τους κλασικούς στεροειδείς ανταγωνιστές των υποδοχέων αλατοκορτικοειδών, οι nsMRAs χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερη εκλεκτικότητα για τον υποδοχέα αλατοκορτικοειδών και δυνητικά ευνοϊκότερο προφίλ ασφάλειας. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης ήταν η αποτίμηση του ρόλου των nsMRAs στο φάσμα της καρδιακής ανεπάρκειας, με έμφαση στη φινερενόνη, στις διαφορές μεταξύ φαινοτύπων καρδιακής ανεπάρκειας και στη σύγκριση με τα διαθέσιμα δεδομένα για τους στεροειδείς ανταγωνιστές των υποδοχέων αλατοκορτικοειδών. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας με σύνθεση δεδομένων από τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες, post hoc αναλύσεις, pooled analyses, μελέτες παρατήρησης και σχετικές ανασκοπήσεις. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις μελέτες FIDELIO-DKD, FIGARO-DKD, FIDELITY, FINEARTS-HF και στις νεότερες εργασίες πραγματικού κόσμου. Αποτελέσματα: Η φινερενόνη αναδείχθηκε ως ο πλέον τεκμηριωμένος nsMRA, με σαφές καρδιονεφρικό όφελος σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Επιπλέον, νεότερα δεδομένα υποστηρίζουν πιθανό κλινικό όφελος σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με ήπια μειωμένο ή διατηρημένο κλάσμα εξώθησης. Αντίθετα, στην καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης, οι στεροειδείς ανταγωνιστές των υποδοχέων αλατοκορτικοειδών εξακολουθούν να αποτελούν το πρότυπο θεραπείας. Η εσαξερενόνη παρουσιάζει ενδιαφέρον, αλλά τα διαθέσιμα δεδομένα παραμένουν περιορισμένα. Συμπεράσματα: Οι nsMRAs αναδεικνύονται ως σημαντική θεραπευτική εξέλιξη στο σύγχρονο καρδιονεφρικό φαινότυπο της καρδιακής ανεπάρκειας. Η μεγαλύτερη τρέχουσα κλινική τους αξία αφορά ασθενείς με καρδιονεφρικό και μεταβολικό φαινότυπο, ενώ η ακριβής θέση τους σε όλο το φάσμα της καρδιακής ανεπάρκειας απαιτεί περαιτέρω διερεύνηση.","abstract_has_math":false,"creators":["Καρούνη Δήμητρα","Karouni Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5426681"],"render_values":[{"text":"uoadl:5426681","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5426681","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5426681","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5426681","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καρούνη Δήμητρα","Karouni Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5426681","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5426681"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι μη στεροειδείς ανταγωνιστές των υποδοχέων αλατοκορτικοειδών (non-steroidal mineralocorticoid receptor antagonists, nsMRAs) αποτελούν νεότερη θεραπευτική κατηγορία με αυξανόμενο ενδιαφέρον στο φάσμα της καρδιακής ανεπάρκειας. Σε αντίθεση με τους κλασικούς στεροειδείς ανταγωνιστές των υποδοχέων αλατοκορτικοειδών, οι nsMRAs χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερη εκλεκτικότητα για τον υποδοχέα αλατοκορτικοειδών και δυνητικά ευνοϊκότερο προφίλ ασφάλειας. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης ήταν η αποτίμηση του ρόλου των nsMRAs στο φάσμα της καρδιακής ανεπάρκειας, με έμφαση στη φινερενόνη, στις διαφορές μεταξύ φαινοτύπων καρδιακής ανεπάρκειας και στη σύγκριση με τα διαθέσιμα δεδομένα για τους στεροειδείς ανταγωνιστές των υποδοχέων αλατοκορτικοειδών. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας με σύνθεση δεδομένων από τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες, post hoc αναλύσεις, pooled analyses, μελέτες παρατήρησης και σχετικές ανασκοπήσεις. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις μελέτες FIDELIO-DKD, FIGARO-DKD, FIDELITY, FINEARTS-HF και στις νεότερες εργασίες πραγματικού κόσμου. Αποτελέσματα: Η φινερενόνη αναδείχθηκε ως ο πλέον τεκμηριωμένος nsMRA, με σαφές καρδιονεφρικό όφελος σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Επιπλέον, νεότερα δεδομένα υποστηρίζουν πιθανό κλινικό όφελος σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με ήπια μειωμένο ή διατηρημένο κλάσμα εξώθησης. Αντίθετα, στην καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης, οι στεροειδείς ανταγωνιστές των υποδοχέων αλατοκορτικοειδών εξακολουθούν να αποτελούν το πρότυπο θεραπείας. Η εσαξερενόνη παρουσιάζει ενδιαφέρον, αλλά τα διαθέσιμα δεδομένα παραμένουν περιορισμένα. Συμπεράσματα: Οι nsMRAs αναδεικνύονται ως σημαντική θεραπευτική εξέλιξη στο σύγχρονο καρδιονεφρικό φαινότυπο της καρδιακής ανεπάρκειας. Η μεγαλύτερη τρέχουσα κλινική τους αξία αφορά ασθενείς με καρδιονεφρικό και μεταβολικό φαινότυπο, ενώ η ακριβής θέση τους σε όλο το φάσμα της καρδιακής ανεπάρκειας απαιτεί περαιτέρω διερεύνηση.","Background: Non-steroidal mineralocorticoid receptor antagonists (nsMRAs) represent a novel therapeutic class with growing relevance across the spectrum of heart failure. Compared with traditional steroidal mineralocorticoid receptor antagonists, nsMRAs exhibit greater selectivity for the mineralocorticoid receptor and may offer a more favorable safety profile. Objective: This review aimed to evaluate the role of nsMRAs in the spectrum of heart failure, with particular emphasis on finerenone, phenotype-specific therapeutic implications, and comparison with established steroidal mineralocorticoid receptor antagonists. Materials and Methods: A contemporary literature review was conducted, synthesizing evidence from randomized clinical trials, post hoc analyses, pooled analyses, observational studies, and relevant review articles. Particular focus was placed on the FIDELIO-DKD, FIGARO-DKD, FIDELITY, and FINEARTS-HF studies, as well as emerging real-world evidence. Results: Finerenone emerged as the most thoroughly investigated nsMRA, demonstrating clear cardiorenal benefit in patients with chronic kidney disease and type 2 diabetes mellitus. More recent evidence also supports a potential role for finerenone in patients with heart failure with mildly reduced ejection fraction and heart failure with preserved ejection fraction. In contrast, in heart failure with reduced ejection fraction, steroidal mineralocorticoid receptor antagonists remain the standard of care, while the role of nsMRAs is still being defined. Esaxerenone appears promising, but the currently available evidence remains limited. Conclusions: nsMRAs represent an important therapeutic advance within the contemporary cardio-kidney-metabolic model of heart failure. Their most established clinical value currently lies in patients with high cardiorenal and metabolic burden. However, their definitive positioning across the entire heart failure spectrum will require further randomized trials, direct comparative studies, and real-world validation."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος των μη στεροειδών ανταγωνιστών των υποδοχέων των αλατοκορτικοειδών στο φάσμα της καρδιακής ανεπάρκειας: Ανασκόπηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καρούνη Δήμητρα","Karouni Dimitra"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι μη στεροειδείς ανταγωνιστές των υποδοχέων αλατοκορτικοειδών (non-steroidal mineralocorticoid receptor antagonists, nsMRAs) αποτελούν νεότερη θεραπευτική κατηγορία με αυξανόμενο ενδιαφέρον στο φάσμα της καρδιακής ανεπάρκειας. Σε αντίθεση με τους κλασικούς στεροειδείς ανταγωνιστές των υποδοχέων αλατοκορτικοειδών, οι nsMRAs χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερη εκλεκτικότητα για τον υποδοχέα αλατοκορτικοειδών και δυνητικά ευνοϊκότερο προφίλ ασφάλειας. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης ήταν η αποτίμηση του ρόλου των nsMRAs στο φάσμα της καρδιακής ανεπάρκειας, με έμφαση στη φινερενόνη, στις διαφορές μεταξύ φαινοτύπων καρδιακής ανεπάρκειας και στη σύγκριση με τα διαθέσιμα δεδομένα για τους στεροειδείς ανταγωνιστές των υποδοχέων αλατοκορτικοειδών. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας με σύνθεση δεδομένων από τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες, post hoc αναλύσεις, pooled analyses, μελέτες παρατήρησης και σχετικές ανασκοπήσεις. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις μελέτες FIDELIO-DKD, FIGARO-DKD, FIDELITY, FINEARTS-HF και στις νεότερες εργασίες πραγματικού κόσμου. Αποτελέσματα: Η φινερενόνη αναδείχθηκε ως ο πλέον τεκμηριωμένος nsMRA, με σαφές καρδιονεφρικό όφελος σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Επιπλέον, νεότερα δεδομένα υποστηρίζουν πιθανό κλινικό όφελος σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με ήπια μειωμένο ή διατηρημένο κλάσμα εξώθησης. Αντίθετα, στην καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης, οι στεροειδείς ανταγωνιστές των υποδοχέων αλατοκορτικοειδών εξακολουθούν να αποτελούν το πρότυπο θεραπείας. Η εσαξερενόνη παρουσιάζει ενδιαφέρον, αλλά τα διαθέσιμα δεδομένα παραμένουν περιορισμένα. Συμπεράσματα: Οι nsMRAs αναδεικνύονται ως σημαντική θεραπευτική εξέλιξη στο σύγχρονο καρδιονεφρικό φαινότυπο της καρδιακής ανεπάρκειας. Η μεγαλύτερη τρέχουσα κλινική τους αξία αφορά ασθενείς με καρδιονεφρικό και μεταβολικό φαινότυπο, ενώ η ακριβής θέση τους σε όλο το φάσμα της καρδιακής ανεπάρκειας απαιτεί περαιτέρω διερεύνηση.","Background: Non-steroidal mineralocorticoid receptor antagonists (nsMRAs) represent a novel therapeutic class with growing relevance across the spectrum of heart failure. Compared with traditional steroidal mineralocorticoid receptor antagonists, nsMRAs exhibit greater selectivity for the mineralocorticoid receptor and may offer a more favorable safety profile. Objective: This review aimed to evaluate the role of nsMRAs in the spectrum of heart failure, with particular emphasis on finerenone, phenotype-specific therapeutic implications, and comparison with established steroidal mineralocorticoid receptor antagonists. Materials and Methods: A contemporary literature review was conducted, synthesizing evidence from randomized clinical trials, post hoc analyses, pooled analyses, observational studies, and relevant review articles. Particular focus was placed on the FIDELIO-DKD, FIGARO-DKD, FIDELITY, and FINEARTS-HF studies, as well as emerging real-world evidence. Results: Finerenone emerged as the most thoroughly investigated nsMRA, demonstrating clear cardiorenal benefit in patients with chronic kidney disease and type 2 diabetes mellitus. More recent evidence also supports a potential role for finerenone in patients with heart failure with mildly reduced ejection fraction and heart failure with preserved ejection fraction. In contrast, in heart failure with reduced ejection fraction, steroidal mineralocorticoid receptor antagonists remain the standard of care, while the role of nsMRAs is still being defined. Esaxerenone appears promising, but the currently available evidence remains limited. Conclusions: nsMRAs represent an important therapeutic advance within the contemporary cardio-kidney-metabolic model of heart failure. Their most established clinical value currently lies in patients with high cardiorenal and metabolic burden. However, their definitive positioning across the entire heart failure spectrum will require further randomized trials, direct comparative studies, and real-world validation."],"dc:identifier":["uoadl:5426681","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5426681"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο ρόλος των μη στεροειδών ανταγωνιστών των υποδοχέων των αλατοκορτικοειδών στο φάσμα της καρδιακής ανεπάρκειας: Ανασκόπηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:21Z"}