{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5426771"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5426771","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Έλεγχος της εφαρμογής των κατευθυντήριων οδηγιών του 2023 για τη θεραπεία του Συστηματικού Ερυθηματώδους Λύκου","abstract":"Σκοπός: Ο Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος (ΣΕΛ) είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα που χαρακτηρίζεται από συστηματική φλεγμονή και παραγωγή αυτοαντισωμάτων, με μεγάλο εύρος και ποικιλία συμπτωμάτων. Η διάγνωση της νόσου γίνεται με την κατάλληλη συνύπαρξη κλινικών και εργαστηριακών ευρημάτων. Η EULAR (European Alliance of Associations for Rheumatology) έχει δημιουργήσει μια σειρά κατευθυντήριων οδηγιών για τη θεραπεία του ΣΕΛ, οι οποίες αποτελούνται από πέντε γενικές αρχές και δεκατρείς συστάσεις. Σκοπός αυτής της μελέτης είναι ο έλεγχος της εφαρμογής αυτών των κατευθυντήριων οδηγιών στην καθημερινή κλινική πράξη. Μέθοδοι: Συγχρονική μελέτη ασθενών που παρακολουθούνται στη Μονάδα Ρευματολογίας και Κλινικής Ανοσολογίας του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου (Π.Γ.Ν.) «Αττικόν». Συμπεριλήφθηκαν ασθενείς με διάγνωση ΣΕΛ και τακτική παρακολούθηση (≥1 φορά εντός του τελευταίου έτους). Σε κάθε σύσταση συμπεριλήφθηκαν μόνο οι ασθενείς που εντάσσονται σε αυτή (eligible) και είχαν διαθέσιμα δεδομένα από τον ιατρικό τους φάκελο. Αποτελέσματα: Από τους 521 καταγεγραμμένους ασθενείς με ΣΕΛ, στην έρευνα συμμετείχαν 369, καθώς ένα μικρό ποσοστό έχει αποβιώσει, ενώ αρκετοί δεν είχαν εκτίμηση το τελευταίο ≥ 1έτος. Από το δείγμα της έρευνας καθίσταται σαφής η υπεροχή των γυναικών με αναλογία 8:1, ενώ επίσης παρουσιάζεται και το αυξημένο ποσοστό υπέρβαρων και παχύσαρκων ασθενών (45,5%). Από τα κλινικά χαρακτηριστικά προεξάρχουν οι δερματικές εκδηλώσεις και η αρθρίτιδα. Αναφορικά με την εφαρμογή των συστάσεων της EULAR, υδροξυχλωροκίνη (HCQ) λαμβάνει το 84.8% των ασθενών (n=313), ενώ λιγότεροι ασθενείς λαμβάνουν τροποποιητικά της νόσου φάρμακα (DMARDs) και βιολογικούς παράγοντες (belimumab, anifrolumab). Σημαντικό ποσοστό των ασθενών (60,8%) έχει διακόψει τα γλυκοκορτικοειδή. Σε απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις φαίνεται ότι σε μεγάλο ποσοστό χορηγείται ριτουξιμάμπη (RTX) και κυκλοφωσφαμίδη (CYC). Στη νεφρίτιδα του Λύκου φαίνεται σημαντική ευθυγράμμιση με τις συστάσεις, καθώς θεραπεία πρώτης γραμμής ήταν κυρίως η μυκοφαινολάτη (66,7% στην επαγωγή, 59,3% στη συντήρηση), ενώ αναδεικνύεται ταχεία ενσωμάτωση νεότερων οδηγιών που προτείνουν συνδυαστική θεραπεία με χρήση κυρίως belimumab (στο 62,5% των ασθενών ως αρχική θεραπεία και στο 35,6% των ασθενών στη φάση συντήρησης). Σε ασθενείς με αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα η χρήση ασπιρίνης ή VKA είναι εναρμονισμένη με τις συστάσεις, ενώ παρά τη μεγάλη σημασία για τον εμβολιασμό λόγω της ανοσοκαταστολής, ένα 30,9% των ασθενών παραμένει ανεμβολίαστο. Συμπεράσματα: Η θεραπευτική διαχείριση των ασθενών με ΣΕΛ στη Μονάδα Ρευματολογίας και Κλινικής Ανοσολογίας του Π.Γ.Ν. «Αττικόν» χαρακτηρίζεται από ικανοποιητική συμμόρφωση με τις συστάσεις της EULAR 2023, ειδικά όσον αφορά τη χρήση HCQ και τη διακοπή των γλυκοκορτικοειδών. Η μελέτη καταγράφει σημαντική διείσδυση βιολογικών παραγόντων στη νεφρική νόσο, προσφέροντας βελτιωμένες προοπτικές για τη διατήρηση της νεφρικής λειτουργίας. Ωστόσο, απαιτείται ενίσχυση των στρατηγικών εμβολιασμού και της διαχείρισης του σωματικού βάρους, ώστε να επιτευχθεί ολιστική αντιμετώπιση του ασθενούς.","abstract_html":"Σκοπός: Ο Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος (ΣΕΛ) είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα που χαρακτηρίζεται από συστηματική φλεγμονή και παραγωγή αυτοαντισωμάτων, με μεγάλο εύρος και ποικιλία συμπτωμάτων. Η διάγνωση της νόσου γίνεται με την κατάλληλη συνύπαρξη κλινικών και εργαστηριακών ευρημάτων. Η EULAR (European Alliance of Associations for Rheumatology) έχει δημιουργήσει μια σειρά κατευθυντήριων οδηγιών για τη θεραπεία του ΣΕΛ, οι οποίες αποτελούνται από πέντε γενικές αρχές και δεκατρείς συστάσεις. Σκοπός αυτής της μελέτης είναι ο έλεγχος της εφαρμογής αυτών των κατευθυντήριων οδηγιών στην καθημερινή κλινική πράξη. Μέθοδοι: Συγχρονική μελέτη ασθενών που παρακολουθούνται στη Μονάδα Ρευματολογίας και Κλινικής Ανοσολογίας του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου (Π.Γ.Ν.) «Αττικόν». Συμπεριλήφθηκαν ασθενείς με διάγνωση ΣΕΛ και τακτική παρακολούθηση (≥1 φορά εντός του τελευταίου έτους). Σε κάθε σύσταση συμπεριλήφθηκαν μόνο οι ασθενείς που εντάσσονται σε αυτή (eligible) και είχαν διαθέσιμα δεδομένα από τον ιατρικό τους φάκελο. Αποτελέσματα: Από τους 521 καταγεγραμμένους ασθενείς με ΣΕΛ, στην έρευνα συμμετείχαν 369, καθώς ένα μικρό ποσοστό έχει αποβιώσει, ενώ αρκετοί δεν είχαν εκτίμηση το τελευταίο ≥ 1έτος. Από το δείγμα της έρευνας καθίσταται σαφής η υπεροχή των γυναικών με αναλογία 8:1, ενώ επίσης παρουσιάζεται και το αυξημένο ποσοστό υπέρβαρων και παχύσαρκων ασθενών (45,5%). Από τα κλινικά χαρακτηριστικά προεξάρχουν οι δερματικές εκδηλώσεις και η αρθρίτιδα. Αναφορικά με την εφαρμογή των συστάσεων της EULAR, υδροξυχλωροκίνη (HCQ) λαμβάνει το 84.8% των ασθενών (n=313), ενώ λιγότεροι ασθενείς λαμβάνουν τροποποιητικά της νόσου φάρμακα (DMARDs) και βιολογικούς παράγοντες (belimumab, anifrolumab). Σημαντικό ποσοστό των ασθενών (60,8%) έχει διακόψει τα γλυκοκορτικοειδή. Σε απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις φαίνεται ότι σε μεγάλο ποσοστό χορηγείται ριτουξιμάμπη (RTX) και κυκλοφωσφαμίδη (CYC). Στη νεφρίτιδα του Λύκου φαίνεται σημαντική ευθυγράμμιση με τις συστάσεις, καθώς θεραπεία πρώτης γραμμής ήταν κυρίως η μυκοφαινολάτη (66,7% στην επαγωγή, 59,3% στη συντήρηση), ενώ αναδεικνύεται ταχεία ενσωμάτωση νεότερων οδηγιών που προτείνουν συνδυαστική θεραπεία με χρήση κυρίως belimumab (στο 62,5% των ασθενών ως αρχική θεραπεία και στο 35,6% των ασθενών στη φάση συντήρησης). Σε ασθενείς με αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα η χρήση ασπιρίνης ή VKA είναι εναρμονισμένη με τις συστάσεις, ενώ παρά τη μεγάλη σημασία για τον εμβολιασμό λόγω της ανοσοκαταστολής, ένα 30,9% των ασθενών παραμένει ανεμβολίαστο. Συμπεράσματα: Η θεραπευτική διαχείριση των ασθενών με ΣΕΛ στη Μονάδα Ρευματολογίας και Κλινικής Ανοσολογίας του Π.Γ.Ν. «Αττικόν» χαρακτηρίζεται από ικανοποιητική συμμόρφωση με τις συστάσεις της EULAR 2023, ειδικά όσον αφορά τη χρήση HCQ και τη διακοπή των γλυκοκορτικοειδών. Η μελέτη καταγράφει σημαντική διείσδυση βιολογικών παραγόντων στη νεφρική νόσο, προσφέροντας βελτιωμένες προοπτικές για τη διατήρηση της νεφρικής λειτουργίας. Ωστόσο, απαιτείται ενίσχυση των στρατηγικών εμβολιασμού και της διαχείρισης του σωματικού βάρους, ώστε να επιτευχθεί ολιστική αντιμετώπιση του ασθενούς.","abstract_has_math":false,"creators":["Γρίβα Βασιλική","Griva Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5426771"],"render_values":[{"text":"uoadl:5426771","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5426771","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5426771","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5426771","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γρίβα Βασιλική","Griva Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5426771","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5426771"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Ο Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος (ΣΕΛ) είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα που χαρακτηρίζεται από συστηματική φλεγμονή και παραγωγή αυτοαντισωμάτων, με μεγάλο εύρος και ποικιλία συμπτωμάτων. Η διάγνωση της νόσου γίνεται με την κατάλληλη συνύπαρξη κλινικών και εργαστηριακών ευρημάτων. Η EULAR (European Alliance of Associations for Rheumatology) έχει δημιουργήσει μια σειρά κατευθυντήριων οδηγιών για τη θεραπεία του ΣΕΛ, οι οποίες αποτελούνται από πέντε γενικές αρχές και δεκατρείς συστάσεις. Σκοπός αυτής της μελέτης είναι ο έλεγχος της εφαρμογής αυτών των κατευθυντήριων οδηγιών στην καθημερινή κλινική πράξη. Μέθοδοι: Συγχρονική μελέτη ασθενών που παρακολουθούνται στη Μονάδα Ρευματολογίας και Κλινικής Ανοσολογίας του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου (Π.Γ.Ν.) «Αττικόν». Συμπεριλήφθηκαν ασθενείς με διάγνωση ΣΕΛ και τακτική παρακολούθηση (≥1 φορά εντός του τελευταίου έτους). Σε κάθε σύσταση συμπεριλήφθηκαν μόνο οι ασθενείς που εντάσσονται σε αυτή (eligible) και είχαν διαθέσιμα δεδομένα από τον ιατρικό τους φάκελο. Αποτελέσματα: Από τους 521 καταγεγραμμένους ασθενείς με ΣΕΛ, στην έρευνα συμμετείχαν 369, καθώς ένα μικρό ποσοστό έχει αποβιώσει, ενώ αρκετοί δεν είχαν εκτίμηση το τελευταίο ≥ 1έτος. Από το δείγμα της έρευνας καθίσταται σαφής η υπεροχή των γυναικών με αναλογία 8:1, ενώ επίσης παρουσιάζεται και το αυξημένο ποσοστό υπέρβαρων και παχύσαρκων ασθενών (45,5%). Από τα κλινικά χαρακτηριστικά προεξάρχουν οι δερματικές εκδηλώσεις και η αρθρίτιδα. Αναφορικά με την εφαρμογή των συστάσεων της EULAR, υδροξυχλωροκίνη (HCQ) λαμβάνει το 84.8% των ασθενών (n=313), ενώ λιγότεροι ασθενείς λαμβάνουν τροποποιητικά της νόσου φάρμακα (DMARDs) και βιολογικούς παράγοντες (belimumab, anifrolumab). Σημαντικό ποσοστό των ασθενών (60,8%) έχει διακόψει τα γλυκοκορτικοειδή. Σε απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις φαίνεται ότι σε μεγάλο ποσοστό χορηγείται ριτουξιμάμπη (RTX) και κυκλοφωσφαμίδη (CYC). Στη νεφρίτιδα του Λύκου φαίνεται σημαντική ευθυγράμμιση με τις συστάσεις, καθώς θεραπεία πρώτης γραμμής ήταν κυρίως η μυκοφαινολάτη (66,7% στην επαγωγή, 59,3% στη συντήρηση), ενώ αναδεικνύεται ταχεία ενσωμάτωση νεότερων οδηγιών που προτείνουν συνδυαστική θεραπεία με χρήση κυρίως belimumab (στο 62,5% των ασθενών ως αρχική θεραπεία και στο 35,6% των ασθενών στη φάση συντήρησης). Σε ασθενείς με αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα η χρήση ασπιρίνης ή VKA είναι εναρμονισμένη με τις συστάσεις, ενώ παρά τη μεγάλη σημασία για τον εμβολιασμό λόγω της ανοσοκαταστολής, ένα 30,9% των ασθενών παραμένει ανεμβολίαστο. Συμπεράσματα: Η θεραπευτική διαχείριση των ασθενών με ΣΕΛ στη Μονάδα Ρευματολογίας και Κλινικής Ανοσολογίας του Π.Γ.Ν. «Αττικόν» χαρακτηρίζεται από ικανοποιητική συμμόρφωση με τις συστάσεις της EULAR 2023, ειδικά όσον αφορά τη χρήση HCQ και τη διακοπή των γλυκοκορτικοειδών. Η μελέτη καταγράφει σημαντική διείσδυση βιολογικών παραγόντων στη νεφρική νόσο, προσφέροντας βελτιωμένες προοπτικές για τη διατήρηση της νεφρικής λειτουργίας. Ωστόσο, απαιτείται ενίσχυση των στρατηγικών εμβολιασμού και της διαχείρισης του σωματικού βάρους, ώστε να επιτευχθεί ολιστική αντιμετώπιση του ασθενούς.","Objectives: Systemic Lupus Erythematosus (SLE) is an autoimmune disease characterized by systemic inflammation and the production of autoantibodies, featuring a wide range and variety of symptoms. The diagnosis of the disease is made through the appropriate coexistence of clinical and laboratory findings. EULAR (European Alliance of Associations for Rheumatology) has developed a series of guidelines for the treatment of SLE, which consist of five overarching principles and thirteen recommendations. The purpose of this study is to evaluate the implementation of these guidelines in daily clinical practice. Methods: A cross-sectional study of patients monitored at the Rheumatology and Clinical Immunology Unit of the 'Attikon' University General Hospital. Patients with a diagnosis of SLE who receive regular follow-up (≥1 time within the last year) were included. For each recommendation, only the patients who were eligible and had available data from their medical record were included. Results: Of the 521 registered patients with SLE, 369 participated in the study, as a small percentage has deceased, while several had not been evaluated within the last year (≥ 1 year). The study sample clearly demonstrates a female predominance with an 8:1 ratio, while a high prevalence of overweight and obese patients is also observed (45.5%). Regarding clinical characteristics, cutaneous manifestations and arthritis are prominent. Concerning the implementation of the EULAR recommendations, hydroxychloroquine (HCQ) is received by 84.8% of patients (n=313), while fewer patients receive disease-modifying antirheumatic drugs (DMARDs) and biologic agents (belimumab, anifrolumab). A significant proportion of patients (60.8%) has discontinued glucocorticoids. In life-threatening situations, rituximab (RTX) and cyclophosphamide (CYC) appear to be administered in a high percentage. In lupus nephritis, there is significant alignment with the guidelines, as first-line treatment was predominantly mycophenolate (66.7% in induction, 59.3% in maintenance), while a rapid integration of newer guidelines recommending combination therapy, primarily using belimumab, is highlighted (in 62.5% of patients as initial therapy and in 35.6% of patients in the maintenance phase). In patients with antiphospholipid antibodies, the use of aspirin or VKAs is aligned with the recommendations; however, despite the great importance of vaccination due to immunosuppression, 30.9% of patients remain unvaccinated. Conclusions: The therapeutic management of patients with SLE at the Rheumatology and Clinical Immunology Unit of 'Attikon' University General Hospital is characterized by satisfactory compliance with the 2023 EULAR recommendations, particularly regarding HCQ use and glucocorticoid discontinuation. The study records a significant uptake of biologic agents in renal disease, offering improved prospects for preserving renal function. However, strengthening vaccination strategies and body weight management is required to achieve a holistic approach to patient care."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Έλεγχος της εφαρμογής των κατευθυντήριων οδηγιών του 2023 για τη θεραπεία του Συστηματικού Ερυθηματώδους Λύκου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γρίβα Βασιλική","Griva Vasiliki"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Σκοπός: Ο Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος (ΣΕΛ) είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα που χαρακτηρίζεται από συστηματική φλεγμονή και παραγωγή αυτοαντισωμάτων, με μεγάλο εύρος και ποικιλία συμπτωμάτων. Η διάγνωση της νόσου γίνεται με την κατάλληλη συνύπαρξη κλινικών και εργαστηριακών ευρημάτων. Η EULAR (European Alliance of Associations for Rheumatology) έχει δημιουργήσει μια σειρά κατευθυντήριων οδηγιών για τη θεραπεία του ΣΕΛ, οι οποίες αποτελούνται από πέντε γενικές αρχές και δεκατρείς συστάσεις. Σκοπός αυτής της μελέτης είναι ο έλεγχος της εφαρμογής αυτών των κατευθυντήριων οδηγιών στην καθημερινή κλινική πράξη. Μέθοδοι: Συγχρονική μελέτη ασθενών που παρακολουθούνται στη Μονάδα Ρευματολογίας και Κλινικής Ανοσολογίας του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου (Π.Γ.Ν.) «Αττικόν». Συμπεριλήφθηκαν ασθενείς με διάγνωση ΣΕΛ και τακτική παρακολούθηση (≥1 φορά εντός του τελευταίου έτους). Σε κάθε σύσταση συμπεριλήφθηκαν μόνο οι ασθενείς που εντάσσονται σε αυτή (eligible) και είχαν διαθέσιμα δεδομένα από τον ιατρικό τους φάκελο. Αποτελέσματα: Από τους 521 καταγεγραμμένους ασθενείς με ΣΕΛ, στην έρευνα συμμετείχαν 369, καθώς ένα μικρό ποσοστό έχει αποβιώσει, ενώ αρκετοί δεν είχαν εκτίμηση το τελευταίο ≥ 1έτος. Από το δείγμα της έρευνας καθίσταται σαφής η υπεροχή των γυναικών με αναλογία 8:1, ενώ επίσης παρουσιάζεται και το αυξημένο ποσοστό υπέρβαρων και παχύσαρκων ασθενών (45,5%). Από τα κλινικά χαρακτηριστικά προεξάρχουν οι δερματικές εκδηλώσεις και η αρθρίτιδα. Αναφορικά με την εφαρμογή των συστάσεων της EULAR, υδροξυχλωροκίνη (HCQ) λαμβάνει το 84.8% των ασθενών (n=313), ενώ λιγότεροι ασθενείς λαμβάνουν τροποποιητικά της νόσου φάρμακα (DMARDs) και βιολογικούς παράγοντες (belimumab, anifrolumab). Σημαντικό ποσοστό των ασθενών (60,8%) έχει διακόψει τα γλυκοκορτικοειδή. Σε απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις φαίνεται ότι σε μεγάλο ποσοστό χορηγείται ριτουξιμάμπη (RTX) και κυκλοφωσφαμίδη (CYC). Στη νεφρίτιδα του Λύκου φαίνεται σημαντική ευθυγράμμιση με τις συστάσεις, καθώς θεραπεία πρώτης γραμμής ήταν κυρίως η μυκοφαινολάτη (66,7% στην επαγωγή, 59,3% στη συντήρηση), ενώ αναδεικνύεται ταχεία ενσωμάτωση νεότερων οδηγιών που προτείνουν συνδυαστική θεραπεία με χρήση κυρίως belimumab (στο 62,5% των ασθενών ως αρχική θεραπεία και στο 35,6% των ασθενών στη φάση συντήρησης). Σε ασθενείς με αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα η χρήση ασπιρίνης ή VKA είναι εναρμονισμένη με τις συστάσεις, ενώ παρά τη μεγάλη σημασία για τον εμβολιασμό λόγω της ανοσοκαταστολής, ένα 30,9% των ασθενών παραμένει ανεμβολίαστο. Συμπεράσματα: Η θεραπευτική διαχείριση των ασθενών με ΣΕΛ στη Μονάδα Ρευματολογίας και Κλινικής Ανοσολογίας του Π.Γ.Ν. «Αττικόν» χαρακτηρίζεται από ικανοποιητική συμμόρφωση με τις συστάσεις της EULAR 2023, ειδικά όσον αφορά τη χρήση HCQ και τη διακοπή των γλυκοκορτικοειδών. Η μελέτη καταγράφει σημαντική διείσδυση βιολογικών παραγόντων στη νεφρική νόσο, προσφέροντας βελτιωμένες προοπτικές για τη διατήρηση της νεφρικής λειτουργίας. Ωστόσο, απαιτείται ενίσχυση των στρατηγικών εμβολιασμού και της διαχείρισης του σωματικού βάρους, ώστε να επιτευχθεί ολιστική αντιμετώπιση του ασθενούς.","Objectives: Systemic Lupus Erythematosus (SLE) is an autoimmune disease characterized by systemic inflammation and the production of autoantibodies, featuring a wide range and variety of symptoms. The diagnosis of the disease is made through the appropriate coexistence of clinical and laboratory findings. EULAR (European Alliance of Associations for Rheumatology) has developed a series of guidelines for the treatment of SLE, which consist of five overarching principles and thirteen recommendations. The purpose of this study is to evaluate the implementation of these guidelines in daily clinical practice. Methods: A cross-sectional study of patients monitored at the Rheumatology and Clinical Immunology Unit of the 'Attikon' University General Hospital. Patients with a diagnosis of SLE who receive regular follow-up (≥1 time within the last year) were included. For each recommendation, only the patients who were eligible and had available data from their medical record were included. Results: Of the 521 registered patients with SLE, 369 participated in the study, as a small percentage has deceased, while several had not been evaluated within the last year (≥ 1 year). The study sample clearly demonstrates a female predominance with an 8:1 ratio, while a high prevalence of overweight and obese patients is also observed (45.5%). Regarding clinical characteristics, cutaneous manifestations and arthritis are prominent. Concerning the implementation of the EULAR recommendations, hydroxychloroquine (HCQ) is received by 84.8% of patients (n=313), while fewer patients receive disease-modifying antirheumatic drugs (DMARDs) and biologic agents (belimumab, anifrolumab). A significant proportion of patients (60.8%) has discontinued glucocorticoids. In life-threatening situations, rituximab (RTX) and cyclophosphamide (CYC) appear to be administered in a high percentage. In lupus nephritis, there is significant alignment with the guidelines, as first-line treatment was predominantly mycophenolate (66.7% in induction, 59.3% in maintenance), while a rapid integration of newer guidelines recommending combination therapy, primarily using belimumab, is highlighted (in 62.5% of patients as initial therapy and in 35.6% of patients in the maintenance phase). In patients with antiphospholipid antibodies, the use of aspirin or VKAs is aligned with the recommendations; however, despite the great importance of vaccination due to immunosuppression, 30.9% of patients remain unvaccinated. Conclusions: The therapeutic management of patients with SLE at the Rheumatology and Clinical Immunology Unit of 'Attikon' University General Hospital is characterized by satisfactory compliance with the 2023 EULAR recommendations, particularly regarding HCQ use and glucocorticoid discontinuation. The study records a significant uptake of biologic agents in renal disease, offering improved prospects for preserving renal function. However, strengthening vaccination strategies and body weight management is required to achieve a holistic approach to patient care."],"dc:identifier":["uoadl:5426771","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5426771"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Έλεγχος της εφαρμογής των κατευθυντήριων οδηγιών του 2023 για τη θεραπεία του Συστηματικού Ερυθηματώδους Λύκου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:21Z"}