{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5426781"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5426781","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος του ακτινολογικού ελέγχου στην διερεύνηση οστικών όγκων στην καθ’ ημέρα πράξη, σήμερα. Πότε η ακτινογραφία είναι αρκετή?","abstract":"Οι πρωτοπαθείς όγκοι των οστών αποτελούν σχετικά σπάνιες νοσολογικές οντότητες σε σύγκριση με τις οστικές μεταστάσεις και τις αιματολογικές κακοήθειες, οι οποίες εμφανίζονται πολύ συχνότερα στην καθημερινή κλινική πράξη. Η πλειονότητα των πρωτοπαθών όγκων είναι καλοήθεις, ενώ οι κακοήθεις πρωτοπαθείς όγκοι των οστών αντιστοιχούν σε μόλις 0,2% όλων των κακοηθειών στους ενήλικες. Η έγκαιρη και ακριβής διάκριση μεταξύ καλοήθων και κακοήθων βλαβών είναι ζωτικής σημασίας, καθώς καθορίζει την ταχύτητα και την ποιότητα της θεραπευτικής παρέμβασης. Η απλή ακτινογραφία εξακολουθεί να αποτελεί την πρώτη και πιο ουσιαστική διαγνωστική μέθοδο για την αναγνώριση και αρχική αξιολόγηση των οστικών αλλοιώσεων. Ωστόσο, σε ασαφείς περιπτώσεις απαιτείται συμπληρωματικός απεικονιστικός έλεγχος με υπολογιστική τομογραφία (YT), μαγνητική τομογραφία (MT), σπινθηρογράφημα ή PET-CT, με στόχο τη σαφέστερη απεικόνιση της φύσης, της εντόπισης και της επιθετικότητας της βλάβης. Χαρακτηριστικά όπως ταχεία αύξηση, περιοστική αντίδραση, ακανόνιστη οστεόλυση και μάζα μαλακών μορίων αποτελούν σημαντικούς δείκτες κακοήθειας. Παρά τα πλεονεκτήματα των σύγχρονων απεικονιστικών τεχνικών, η αλόγιστη χρήση τους ενέχει σοβαρά μειονεκτήματα: αύξηση του κόστους για το ΕΣΥ, καθυστερήσεις στη διάγνωση, επιβάρυνση του ασθενούς με ακτινοβολία και ανάγκη για ενδεχομένως επεμβατικές εξετάσεις παρακολούθησης. Η κλινική απόφαση οφείλει να καθοδηγείται από τεκμηριωμένες κατευθυντήριες οδηγίες και διεπιστημονική συνεργασία, ώστε να επιτυγχάνεται ισορροπία ανάμεσα στη διαγνωστική ακρίβεια και την αποφυγή περιττών εξετάσεων. Η διάγνωση ενός οστικού όγκου δεν είναι ποτέ απόλυτα δυαδική, αλλά βασίζεται σε μια πιθανολογική εκτίμηση που διαμορφώνεται από το συνδυασμό κλινικών, εργαστηριακών και απεικονιστικών δεδομένων. Στο ελληνικό πλαίσιο, η σωστή αξιοποίηση της απλής ακτινογραφίας και η έγκαιρη παραπομπή σε εξειδικευμένα κέντρα μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο καθυστερημένης διάγνωσης και να βελτιώσουν την πρόγνωση. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι, μέσα από τη διεθνή και ελληνική βιβλιογραφία, να αναδείξει τη σημασία της απλής ακτινογραφίας στην κλινική πράξη, να παρουσιάσει τις προκλήσεις της διαφοροδιάγνωσης των οστικών όγκων και να τονίσει τη σημασία της έγκαιρης απεικόνισης και ορθής παραπομπής για την πρόληψη επιπλοκών και την καλύτερη διαχείριση των ασθενών.","abstract_html":"Οι πρωτοπαθείς όγκοι των οστών αποτελούν σχετικά σπάνιες νοσολογικές οντότητες σε σύγκριση με τις οστικές μεταστάσεις και τις αιματολογικές κακοήθειες, οι οποίες εμφανίζονται πολύ συχνότερα στην καθημερινή κλινική πράξη. Η πλειονότητα των πρωτοπαθών όγκων είναι καλοήθεις, ενώ οι κακοήθεις πρωτοπαθείς όγκοι των οστών αντιστοιχούν σε μόλις 0,2% όλων των κακοηθειών στους ενήλικες. Η έγκαιρη και ακριβής διάκριση μεταξύ καλοήθων και κακοήθων βλαβών είναι ζωτικής σημασίας, καθώς καθορίζει την ταχύτητα και την ποιότητα της θεραπευτικής παρέμβασης. Η απλή ακτινογραφία εξακολουθεί να αποτελεί την πρώτη και πιο ουσιαστική διαγνωστική μέθοδο για την αναγνώριση και αρχική αξιολόγηση των οστικών αλλοιώσεων. Ωστόσο, σε ασαφείς περιπτώσεις απαιτείται συμπληρωματικός απεικονιστικός έλεγχος με υπολογιστική τομογραφία (YT), μαγνητική τομογραφία (MT), σπινθηρογράφημα ή PET-CT, με στόχο τη σαφέστερη απεικόνιση της φύσης, της εντόπισης και της επιθετικότητας της βλάβης. Χαρακτηριστικά όπως ταχεία αύξηση, περιοστική αντίδραση, ακανόνιστη οστεόλυση και μάζα μαλακών μορίων αποτελούν σημαντικούς δείκτες κακοήθειας. Παρά τα πλεονεκτήματα των σύγχρονων απεικονιστικών τεχνικών, η αλόγιστη χρήση τους ενέχει σοβαρά μειονεκτήματα: αύξηση του κόστους για το ΕΣΥ, καθυστερήσεις στη διάγνωση, επιβάρυνση του ασθενούς με ακτινοβολία και ανάγκη για ενδεχομένως επεμβατικές εξετάσεις παρακολούθησης. Η κλινική απόφαση οφείλει να καθοδηγείται από τεκμηριωμένες κατευθυντήριες οδηγίες και διεπιστημονική συνεργασία, ώστε να επιτυγχάνεται ισορροπία ανάμεσα στη διαγνωστική ακρίβεια και την αποφυγή περιττών εξετάσεων. Η διάγνωση ενός οστικού όγκου δεν είναι ποτέ απόλυτα δυαδική, αλλά βασίζεται σε μια πιθανολογική εκτίμηση που διαμορφώνεται από το συνδυασμό κλινικών, εργαστηριακών και απεικονιστικών δεδομένων. Στο ελληνικό πλαίσιο, η σωστή αξιοποίηση της απλής ακτινογραφίας και η έγκαιρη παραπομπή σε εξειδικευμένα κέντρα μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο καθυστερημένης διάγνωσης και να βελτιώσουν την πρόγνωση. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι, μέσα από τη διεθνή και ελληνική βιβλιογραφία, να αναδείξει τη σημασία της απλής ακτινογραφίας στην κλινική πράξη, να παρουσιάσει τις προκλήσεις της διαφοροδιάγνωσης των οστικών όγκων και να τονίσει τη σημασία της έγκαιρης απεικόνισης και ορθής παραπομπής για την πρόληψη επιπλοκών και την καλύτερη διαχείριση των ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Χατζηδέλιος Χαράλαμπος","Chatzidelios Charalampos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5426781"],"render_values":[{"text":"uoadl:5426781","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5426781","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5426781","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5426781","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χατζηδέλιος Χαράλαμπος","Chatzidelios Charalampos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5426781","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5426781"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι πρωτοπαθείς όγκοι των οστών αποτελούν σχετικά σπάνιες νοσολογικές οντότητες σε σύγκριση με τις οστικές μεταστάσεις και τις αιματολογικές κακοήθειες, οι οποίες εμφανίζονται πολύ συχνότερα στην καθημερινή κλινική πράξη. Η πλειονότητα των πρωτοπαθών όγκων είναι καλοήθεις, ενώ οι κακοήθεις πρωτοπαθείς όγκοι των οστών αντιστοιχούν σε μόλις 0,2% όλων των κακοηθειών στους ενήλικες. Η έγκαιρη και ακριβής διάκριση μεταξύ καλοήθων και κακοήθων βλαβών είναι ζωτικής σημασίας, καθώς καθορίζει την ταχύτητα και την ποιότητα της θεραπευτικής παρέμβασης. Η απλή ακτινογραφία εξακολουθεί να αποτελεί την πρώτη και πιο ουσιαστική διαγνωστική μέθοδο για την αναγνώριση και αρχική αξιολόγηση των οστικών αλλοιώσεων. Ωστόσο, σε ασαφείς περιπτώσεις απαιτείται συμπληρωματικός απεικονιστικός έλεγχος με υπολογιστική τομογραφία (YT), μαγνητική τομογραφία (MT), σπινθηρογράφημα ή PET-CT, με στόχο τη σαφέστερη απεικόνιση της φύσης, της εντόπισης και της επιθετικότητας της βλάβης. Χαρακτηριστικά όπως ταχεία αύξηση, περιοστική αντίδραση, ακανόνιστη οστεόλυση και μάζα μαλακών μορίων αποτελούν σημαντικούς δείκτες κακοήθειας. Παρά τα πλεονεκτήματα των σύγχρονων απεικονιστικών τεχνικών, η αλόγιστη χρήση τους ενέχει σοβαρά μειονεκτήματα: αύξηση του κόστους για το ΕΣΥ, καθυστερήσεις στη διάγνωση, επιβάρυνση του ασθενούς με ακτινοβολία και ανάγκη για ενδεχομένως επεμβατικές εξετάσεις παρακολούθησης. Η κλινική απόφαση οφείλει να καθοδηγείται από τεκμηριωμένες κατευθυντήριες οδηγίες και διεπιστημονική συνεργασία, ώστε να επιτυγχάνεται ισορροπία ανάμεσα στη διαγνωστική ακρίβεια και την αποφυγή περιττών εξετάσεων. Η διάγνωση ενός οστικού όγκου δεν είναι ποτέ απόλυτα δυαδική, αλλά βασίζεται σε μια πιθανολογική εκτίμηση που διαμορφώνεται από το συνδυασμό κλινικών, εργαστηριακών και απεικονιστικών δεδομένων. Στο ελληνικό πλαίσιο, η σωστή αξιοποίηση της απλής ακτινογραφίας και η έγκαιρη παραπομπή σε εξειδικευμένα κέντρα μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο καθυστερημένης διάγνωσης και να βελτιώσουν την πρόγνωση. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι, μέσα από τη διεθνή και ελληνική βιβλιογραφία, να αναδείξει τη σημασία της απλής ακτινογραφίας στην κλινική πράξη, να παρουσιάσει τις προκλήσεις της διαφοροδιάγνωσης των οστικών όγκων και να τονίσει τη σημασία της έγκαιρης απεικόνισης και ορθής παραπομπής για την πρόληψη επιπλοκών και την καλύτερη διαχείριση των ασθενών.","Primary bone tumors are relatively rare entities compared to bone metastases and hematologic malignancies, which are far more common in everyday clinical practice. The majority of primary bone tumors are benign, while malignant primary bone tumors account for only 0.2% of all adult malignancies. Early and accurate distinction between benign and malignant lesions is crucial, as it determines both the timeliness and quality of therapeutic intervention. Plain radiography remains the first and most essential diagnostic tool for the identification and initial evaluation of bone lesions. However, in cases with unclear findings, complementary imaging with computed tomography (CT), magnetic resonance imaging (MRI), bone scintigraphy, or PET-CT is often required to provide further insights into the lesion’s nature, localization, and aggressiveness. Features such as rapid growth, periosteal reaction, irregular osteolysis, and soft-tissue mass are strong indicators of malignancy. Despite the advantages of advanced imaging techniques, their overuse carries significant drawbacks: increased healthcare costs, diagnostic delays, unnecessary radiation exposure, and potentially invasive follow-up procedures. Clinical decision-making must therefore be guided by evidence-based protocols and interdisciplinary collaboration to balance diagnostic accuracy with the avoidance of unnecessary tests. Diagnosing a bone tumor is rarely a strictly binary process; instead, it is a probabilistic assessment integrating clinical, laboratory, and imaging findings. In Greece, where the prevalence of osteoporosis and metastatic cancers remains high, the proper use of plain radiography and timely referral to specialized centers are essential in reducing the risk of delayed diagnosis and improving patient outcomes. The aim of this thesis is to highlight, through international and Greek literature, the pivotal role of plain radiography in clinical practice, to present the challenges of differential diagnosis in bone tumors, and to emphasize the importance of early imaging and appropriate referral for the prevention of complications and the optimal management of patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος του ακτινολογικού ελέγχου στην διερεύνηση οστικών όγκων στην καθ’ ημέρα πράξη, σήμερα. Πότε η ακτινογραφία είναι αρκετή?"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χατζηδέλιος Χαράλαμπος","Chatzidelios Charalampos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Οι πρωτοπαθείς όγκοι των οστών αποτελούν σχετικά σπάνιες νοσολογικές οντότητες σε σύγκριση με τις οστικές μεταστάσεις και τις αιματολογικές κακοήθειες, οι οποίες εμφανίζονται πολύ συχνότερα στην καθημερινή κλινική πράξη. Η πλειονότητα των πρωτοπαθών όγκων είναι καλοήθεις, ενώ οι κακοήθεις πρωτοπαθείς όγκοι των οστών αντιστοιχούν σε μόλις 0,2% όλων των κακοηθειών στους ενήλικες. Η έγκαιρη και ακριβής διάκριση μεταξύ καλοήθων και κακοήθων βλαβών είναι ζωτικής σημασίας, καθώς καθορίζει την ταχύτητα και την ποιότητα της θεραπευτικής παρέμβασης. Η απλή ακτινογραφία εξακολουθεί να αποτελεί την πρώτη και πιο ουσιαστική διαγνωστική μέθοδο για την αναγνώριση και αρχική αξιολόγηση των οστικών αλλοιώσεων. Ωστόσο, σε ασαφείς περιπτώσεις απαιτείται συμπληρωματικός απεικονιστικός έλεγχος με υπολογιστική τομογραφία (YT), μαγνητική τομογραφία (MT), σπινθηρογράφημα ή PET-CT, με στόχο τη σαφέστερη απεικόνιση της φύσης, της εντόπισης και της επιθετικότητας της βλάβης. Χαρακτηριστικά όπως ταχεία αύξηση, περιοστική αντίδραση, ακανόνιστη οστεόλυση και μάζα μαλακών μορίων αποτελούν σημαντικούς δείκτες κακοήθειας. Παρά τα πλεονεκτήματα των σύγχρονων απεικονιστικών τεχνικών, η αλόγιστη χρήση τους ενέχει σοβαρά μειονεκτήματα: αύξηση του κόστους για το ΕΣΥ, καθυστερήσεις στη διάγνωση, επιβάρυνση του ασθενούς με ακτινοβολία και ανάγκη για ενδεχομένως επεμβατικές εξετάσεις παρακολούθησης. Η κλινική απόφαση οφείλει να καθοδηγείται από τεκμηριωμένες κατευθυντήριες οδηγίες και διεπιστημονική συνεργασία, ώστε να επιτυγχάνεται ισορροπία ανάμεσα στη διαγνωστική ακρίβεια και την αποφυγή περιττών εξετάσεων. Η διάγνωση ενός οστικού όγκου δεν είναι ποτέ απόλυτα δυαδική, αλλά βασίζεται σε μια πιθανολογική εκτίμηση που διαμορφώνεται από το συνδυασμό κλινικών, εργαστηριακών και απεικονιστικών δεδομένων. Στο ελληνικό πλαίσιο, η σωστή αξιοποίηση της απλής ακτινογραφίας και η έγκαιρη παραπομπή σε εξειδικευμένα κέντρα μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο καθυστερημένης διάγνωσης και να βελτιώσουν την πρόγνωση. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι, μέσα από τη διεθνή και ελληνική βιβλιογραφία, να αναδείξει τη σημασία της απλής ακτινογραφίας στην κλινική πράξη, να παρουσιάσει τις προκλήσεις της διαφοροδιάγνωσης των οστικών όγκων και να τονίσει τη σημασία της έγκαιρης απεικόνισης και ορθής παραπομπής για την πρόληψη επιπλοκών και την καλύτερη διαχείριση των ασθενών.","Primary bone tumors are relatively rare entities compared to bone metastases and hematologic malignancies, which are far more common in everyday clinical practice. The majority of primary bone tumors are benign, while malignant primary bone tumors account for only 0.2% of all adult malignancies. Early and accurate distinction between benign and malignant lesions is crucial, as it determines both the timeliness and quality of therapeutic intervention. Plain radiography remains the first and most essential diagnostic tool for the identification and initial evaluation of bone lesions. However, in cases with unclear findings, complementary imaging with computed tomography (CT), magnetic resonance imaging (MRI), bone scintigraphy, or PET-CT is often required to provide further insights into the lesion’s nature, localization, and aggressiveness. Features such as rapid growth, periosteal reaction, irregular osteolysis, and soft-tissue mass are strong indicators of malignancy. Despite the advantages of advanced imaging techniques, their overuse carries significant drawbacks: increased healthcare costs, diagnostic delays, unnecessary radiation exposure, and potentially invasive follow-up procedures. Clinical decision-making must therefore be guided by evidence-based protocols and interdisciplinary collaboration to balance diagnostic accuracy with the avoidance of unnecessary tests. Diagnosing a bone tumor is rarely a strictly binary process; instead, it is a probabilistic assessment integrating clinical, laboratory, and imaging findings. In Greece, where the prevalence of osteoporosis and metastatic cancers remains high, the proper use of plain radiography and timely referral to specialized centers are essential in reducing the risk of delayed diagnosis and improving patient outcomes. The aim of this thesis is to highlight, through international and Greek literature, the pivotal role of plain radiography in clinical practice, to present the challenges of differential diagnosis in bone tumors, and to emphasize the importance of early imaging and appropriate referral for the prevention of complications and the optimal management of patients."],"dc:identifier":["uoadl:5426781","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5426781"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο ρόλος του ακτινολογικού ελέγχου στην διερεύνηση οστικών όγκων στην καθ’ ημέρα πράξη, σήμερα. Πότε η ακτινογραφία είναι αρκετή?"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:21Z"}