{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5426792"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5426792","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγκριση των αποτελεσμάτων Kinematic alignment και Mechanical alignment στην ολική αρθροπλαστική γόνατος","abstract":"Ιστορικό: Ιστορικά, η μηχανική ευθυγράμμιση (ΜΑ) χρησιμοποιήθηκε για την επίτευξη ουδέτερων και τυποποιημένων αξόνων στο εμφύτευμα, με σκοπό την παράταση της μακροβιότητας της Ολικής Αρθροπλαστικής Γόνατος (ΟΑΓ). Ωστόσο, η δυσαρέσκεια των ασθενών εξακολουθεί να αποτελεί συχνό πρόβλημα, ως αποτέλεσμα των αλλοιώσεων στην κινηματική της άρθρωσης του γόνατος. Η κινηματική ευθυγράμμιση (KA) παρέχει μια εναλλακτική προσέγγιση για την αποκατάσταση της προ-αρθριτιδικής γραμμής της άρθρωσης του γόνατος των ασθενών, καθώς και για την επαναφορά των συνδέσμων του γόνατος στη φυσιολογική τους τάση. Στόχος: Η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση έχει ως στόχο την αξιολόγηση και τη σύνθεση της διαθέσιμης βιβλιογραφίας σχετικά με τα λειτουργικά αποτελέσματα, τα επίπεδα ικανοποίησης των ασθενών και την κινηματική της άρθρωσης έπειτα από την εφαρμογή της Κινηματικής Ευθυγράμμισης (KA) ή της Μηχανικής Ευθυγράμμισης (MA), μέσω μιας συστηματικής αξιολόγησης κλινικών και εμβιομηχανικών μελετών. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση σε πέντε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων (PubMed, Cochrane CENTRAL, Embase, Web of Science, Scopus) με τη χρήση της μεθοδολογίας PRISMA 2020. Συμπεριλήφθηκαν μόνο υψηλής ποιότητας τυχαιοποιημένες και μη τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, καθώς και συγκριτικές μελέτες. Ο κίνδυνος μεροληψίας για τις συμπεριλαμβανόμενες μελέτες αξιολογήθηκε με τη χρήση των εργαλείων Cochrane RoB 2 και ROBINS-I. Για την ποιοτική σύνθεση χρησιμοποιήθηκαν 30 μελέτες, οι οποίες αποτελούνταν από 18 Τυχαιοποιημένες Ελεγχόμενες Δοκιμές (RCTs), 8 μελέτες κοορτής και 4 εμβιομηχανικές μελέτες. Τα εμβιομηχανικά δεδομένα υποδεικνύουν ότι η KA διατήρησε την ανατομία και τη λειτουργία της εγγύς κνήμης και του άπω μηριαίου, και παρείχε καλύτερη κινηματική της επιγονατίδας συγκριτικά με την MA. Ως αποτέλεσμα, η ΚΑ παρέχει μια συνολικά πιο \"φυσική\" αίσθηση της άρθρωσης. Είναι σημαντικό ότι η KA απαιτεί σταθερά λιγότερες διεγχειρητικές απελευθερώσεις μαλακών μορίων σε σχέση με την MA, καθώς σέβεται τη λοξότητα της αρθρικής γραμμής. Η βραχυπρόθεσμη έως μεσοπρόθεσμη επιβίωση του εμφυτεύματος φαίνεται να είναι παρόμοια και για τις δύο ομάδες, ενώ τα δεδομένα μακροπρόθεσμης επιβίωσης είναι ισχυρότερα για την ομάδα ΜΑ έως αυτή τη στιγμή. Συμπέρασμα: Η κινηματική ευθυγράμμιση επιτρέπει μια μετρήσιμη βελτίωση της εμπειρίας του ασθενούς, δίνοντας προτεραιότητα στη διατήρηση της ανατομικής δομής έναντι της τυποποιημένης μηχανικής ουδετερότητας του γόνατος. Η KA παρέχει μια πιο φυσιολογική προσέγγιση στη μετεγχειρητική αποκατάσταση χωρίς τη δημιουργία ιατρογενών διαταραχών στα μαλακά μόρια, και η αποκατάσταση του φυσιολογικού κύκλου βάδισης μέσω της χρήσης της τεχνικής KA οδηγεί σε μια πιο φυσική λειτουργία του γόνατος. Ωστόσο, θα είναι απαραίτητο να συνεχιστεί η διαχρονική παρακολούθηση της KA για να υπάρξει καλύτερη κατανόηση της μακροπρόθεσμης ασφάλειας αυτής της τεχνικής.","abstract_html":"Ιστορικό: Ιστορικά, η μηχανική ευθυγράμμιση (ΜΑ) χρησιμοποιήθηκε για την επίτευξη ουδέτερων και τυποποιημένων αξόνων στο εμφύτευμα, με σκοπό την παράταση της μακροβιότητας της Ολικής Αρθροπλαστικής Γόνατος (ΟΑΓ). Ωστόσο, η δυσαρέσκεια των ασθενών εξακολουθεί να αποτελεί συχνό πρόβλημα, ως αποτέλεσμα των αλλοιώσεων στην κινηματική της άρθρωσης του γόνατος. Η κινηματική ευθυγράμμιση (KA) παρέχει μια εναλλακτική προσέγγιση για την αποκατάσταση της προ-αρθριτιδικής γραμμής της άρθρωσης του γόνατος των ασθενών, καθώς και για την επαναφορά των συνδέσμων του γόνατος στη φυσιολογική τους τάση. Στόχος: Η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση έχει ως στόχο την αξιολόγηση και τη σύνθεση της διαθέσιμης βιβλιογραφίας σχετικά με τα λειτουργικά αποτελέσματα, τα επίπεδα ικανοποίησης των ασθενών και την κινηματική της άρθρωσης έπειτα από την εφαρμογή της Κινηματικής Ευθυγράμμισης (KA) ή της Μηχανικής Ευθυγράμμισης (MA), μέσω μιας συστηματικής αξιολόγησης κλινικών και εμβιομηχανικών μελετών. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση σε πέντε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων (PubMed, Cochrane CENTRAL, Embase, Web of Science, Scopus) με τη χρήση της μεθοδολογίας PRISMA 2020. Συμπεριλήφθηκαν μόνο υψηλής ποιότητας τυχαιοποιημένες και μη τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, καθώς και συγκριτικές μελέτες. Ο κίνδυνος μεροληψίας για τις συμπεριλαμβανόμενες μελέτες αξιολογήθηκε με τη χρήση των εργαλείων Cochrane RoB 2 και ROBINS-I. Για την ποιοτική σύνθεση χρησιμοποιήθηκαν 30 μελέτες, οι οποίες αποτελούνταν από 18 Τυχαιοποιημένες Ελεγχόμενες Δοκιμές (RCTs), 8 μελέτες κοορτής και 4 εμβιομηχανικές μελέτες. Τα εμβιομηχανικά δεδομένα υποδεικνύουν ότι η KA διατήρησε την ανατομία και τη λειτουργία της εγγύς κνήμης και του άπω μηριαίου, και παρείχε καλύτερη κινηματική της επιγονατίδας συγκριτικά με την MA. Ως αποτέλεσμα, η ΚΑ παρέχει μια συνολικά πιο &quot;φυσική&quot; αίσθηση της άρθρωσης. Είναι σημαντικό ότι η KA απαιτεί σταθερά λιγότερες διεγχειρητικές απελευθερώσεις μαλακών μορίων σε σχέση με την MA, καθώς σέβεται τη λοξότητα της αρθρικής γραμμής. Η βραχυπρόθεσμη έως μεσοπρόθεσμη επιβίωση του εμφυτεύματος φαίνεται να είναι παρόμοια και για τις δύο ομάδες, ενώ τα δεδομένα μακροπρόθεσμης επιβίωσης είναι ισχυρότερα για την ομάδα ΜΑ έως αυτή τη στιγμή. Συμπέρασμα: Η κινηματική ευθυγράμμιση επιτρέπει μια μετρήσιμη βελτίωση της εμπειρίας του ασθενούς, δίνοντας προτεραιότητα στη διατήρηση της ανατομικής δομής έναντι της τυποποιημένης μηχανικής ουδετερότητας του γόνατος. Η KA παρέχει μια πιο φυσιολογική προσέγγιση στη μετεγχειρητική αποκατάσταση χωρίς τη δημιουργία ιατρογενών διαταραχών στα μαλακά μόρια, και η αποκατάσταση του φυσιολογικού κύκλου βάδισης μέσω της χρήσης της τεχνικής KA οδηγεί σε μια πιο φυσική λειτουργία του γόνατος. Ωστόσο, θα είναι απαραίτητο να συνεχιστεί η διαχρονική παρακολούθηση της KA για να υπάρξει καλύτερη κατανόηση της μακροπρόθεσμης ασφάλειας αυτής της τεχνικής.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπακαγιάννης Γεώργιος","Mpakagiannis Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5426792"],"render_values":[{"text":"uoadl:5426792","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5426792","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5426792","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5426792","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπακαγιάννης Γεώργιος","Mpakagiannis Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5426792","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5426792"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ιστορικό: Ιστορικά, η μηχανική ευθυγράμμιση (ΜΑ) χρησιμοποιήθηκε για την επίτευξη ουδέτερων και τυποποιημένων αξόνων στο εμφύτευμα, με σκοπό την παράταση της μακροβιότητας της Ολικής Αρθροπλαστικής Γόνατος (ΟΑΓ). Ωστόσο, η δυσαρέσκεια των ασθενών εξακολουθεί να αποτελεί συχνό πρόβλημα, ως αποτέλεσμα των αλλοιώσεων στην κινηματική της άρθρωσης του γόνατος. Η κινηματική ευθυγράμμιση (KA) παρέχει μια εναλλακτική προσέγγιση για την αποκατάσταση της προ-αρθριτιδικής γραμμής της άρθρωσης του γόνατος των ασθενών, καθώς και για την επαναφορά των συνδέσμων του γόνατος στη φυσιολογική τους τάση. Στόχος: Η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση έχει ως στόχο την αξιολόγηση και τη σύνθεση της διαθέσιμης βιβλιογραφίας σχετικά με τα λειτουργικά αποτελέσματα, τα επίπεδα ικανοποίησης των ασθενών και την κινηματική της άρθρωσης έπειτα από την εφαρμογή της Κινηματικής Ευθυγράμμισης (KA) ή της Μηχανικής Ευθυγράμμισης (MA), μέσω μιας συστηματικής αξιολόγησης κλινικών και εμβιομηχανικών μελετών. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση σε πέντε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων (PubMed, Cochrane CENTRAL, Embase, Web of Science, Scopus) με τη χρήση της μεθοδολογίας PRISMA 2020. Συμπεριλήφθηκαν μόνο υψηλής ποιότητας τυχαιοποιημένες και μη τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, καθώς και συγκριτικές μελέτες. Ο κίνδυνος μεροληψίας για τις συμπεριλαμβανόμενες μελέτες αξιολογήθηκε με τη χρήση των εργαλείων Cochrane RoB 2 και ROBINS-I. Για την ποιοτική σύνθεση χρησιμοποιήθηκαν 30 μελέτες, οι οποίες αποτελούνταν από 18 Τυχαιοποιημένες Ελεγχόμενες Δοκιμές (RCTs), 8 μελέτες κοορτής και 4 εμβιομηχανικές μελέτες. Τα εμβιομηχανικά δεδομένα υποδεικνύουν ότι η KA διατήρησε την ανατομία και τη λειτουργία της εγγύς κνήμης και του άπω μηριαίου, και παρείχε καλύτερη κινηματική της επιγονατίδας συγκριτικά με την MA. Ως αποτέλεσμα, η ΚΑ παρέχει μια συνολικά πιο \"φυσική\" αίσθηση της άρθρωσης. Είναι σημαντικό ότι η KA απαιτεί σταθερά λιγότερες διεγχειρητικές απελευθερώσεις μαλακών μορίων σε σχέση με την MA, καθώς σέβεται τη λοξότητα της αρθρικής γραμμής. Η βραχυπρόθεσμη έως μεσοπρόθεσμη επιβίωση του εμφυτεύματος φαίνεται να είναι παρόμοια και για τις δύο ομάδες, ενώ τα δεδομένα μακροπρόθεσμης επιβίωσης είναι ισχυρότερα για την ομάδα ΜΑ έως αυτή τη στιγμή. Συμπέρασμα: Η κινηματική ευθυγράμμιση επιτρέπει μια μετρήσιμη βελτίωση της εμπειρίας του ασθενούς, δίνοντας προτεραιότητα στη διατήρηση της ανατομικής δομής έναντι της τυποποιημένης μηχανικής ουδετερότητας του γόνατος. Η KA παρέχει μια πιο φυσιολογική προσέγγιση στη μετεγχειρητική αποκατάσταση χωρίς τη δημιουργία ιατρογενών διαταραχών στα μαλακά μόρια, και η αποκατάσταση του φυσιολογικού κύκλου βάδισης μέσω της χρήσης της τεχνικής KA οδηγεί σε μια πιο φυσική λειτουργία του γόνατος. Ωστόσο, θα είναι απαραίτητο να συνεχιστεί η διαχρονική παρακολούθηση της KA για να υπάρξει καλύτερη κατανόηση της μακροπρόθεσμης ασφάλειας αυτής της τεχνικής.","Background: Historically, Mechanical Alignment (MA) was used to aid in the neutral and standardized axes of the implant to extend the longevity of Total Knee Arthroplasty (TKA). However, patient dissatisfaction continues to be a common concern as a result of changes in the kinematics of the knee joint. Kinematic Alignment (KA) provides an alternative formulation of a prearthritic knee joint line for patients, as well as restoring the ligaments of the knee to their original tension. Objective: This literature review aimed to evaluate and synthesise the literature available on functional outcomes, patient satisfaction levels and kinematics after using Kinematic Alignment (KA) or Mechanical Alignment (MA) by performing a systematic assessment of clinical and biomechanical research. Method: A systematic search of five electronic databases (PubMed, Cochrane CENTRAL, Embase, Web of Science, Scopus) using the PRISMA 2020 methodology was conducted. Only high-quality randomized or non-randomized clinical trials and comparative studies were included. Risk of bias for included studies was assessed using the Cochrane RoB 2 and ROBINS-I tools. 30 studies were used for qualitative synthesis and consisted of 18 RCTs; 8 cohort studies; and 4 biomechanical studies. Biomechanical data suggest that KA maintained proximal tibial and distal femoral shape and function, and provided better kinematic movement of the patella than MA. As a result, KA provides an overall more \"natural\" feeling joint. Importantly, KA consistently requires fewer soft tissue releases than MA intraoperatively by respecting the joint line obliquity. Short-intermediate term implant survivorship appears to be similar for both groups, while long-term survivorship data are stronger for the MA group at this time. Conclusion: Kinematic Alignment allows for a measurable enhancement of the patient's experience by prioritizing the preservation of the anatomical structure over standardizing the mechanical neutrality of the knee. KA provides a more physiologically congruent approach to post-operative recovery without the creation of iatrogenic disruption of the soft-tissues, and restoration of the natural gait cycle through the use of the KA technique should produce a more natural functioning of the knee, but it will be necessary to continue longitudinal assessment of KA to provide a better understanding of the long-term safety of this technique."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγκριση των αποτελεσμάτων Kinematic alignment και Mechanical alignment στην ολική αρθροπλαστική γόνατος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπακαγιάννης Γεώργιος","Mpakagiannis Georgios"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Ιστορικό: Ιστορικά, η μηχανική ευθυγράμμιση (ΜΑ) χρησιμοποιήθηκε για την επίτευξη ουδέτερων και τυποποιημένων αξόνων στο εμφύτευμα, με σκοπό την παράταση της μακροβιότητας της Ολικής Αρθροπλαστικής Γόνατος (ΟΑΓ). Ωστόσο, η δυσαρέσκεια των ασθενών εξακολουθεί να αποτελεί συχνό πρόβλημα, ως αποτέλεσμα των αλλοιώσεων στην κινηματική της άρθρωσης του γόνατος. Η κινηματική ευθυγράμμιση (KA) παρέχει μια εναλλακτική προσέγγιση για την αποκατάσταση της προ-αρθριτιδικής γραμμής της άρθρωσης του γόνατος των ασθενών, καθώς και για την επαναφορά των συνδέσμων του γόνατος στη φυσιολογική τους τάση. Στόχος: Η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση έχει ως στόχο την αξιολόγηση και τη σύνθεση της διαθέσιμης βιβλιογραφίας σχετικά με τα λειτουργικά αποτελέσματα, τα επίπεδα ικανοποίησης των ασθενών και την κινηματική της άρθρωσης έπειτα από την εφαρμογή της Κινηματικής Ευθυγράμμισης (KA) ή της Μηχανικής Ευθυγράμμισης (MA), μέσω μιας συστηματικής αξιολόγησης κλινικών και εμβιομηχανικών μελετών. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση σε πέντε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων (PubMed, Cochrane CENTRAL, Embase, Web of Science, Scopus) με τη χρήση της μεθοδολογίας PRISMA 2020. Συμπεριλήφθηκαν μόνο υψηλής ποιότητας τυχαιοποιημένες και μη τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, καθώς και συγκριτικές μελέτες. Ο κίνδυνος μεροληψίας για τις συμπεριλαμβανόμενες μελέτες αξιολογήθηκε με τη χρήση των εργαλείων Cochrane RoB 2 και ROBINS-I. Για την ποιοτική σύνθεση χρησιμοποιήθηκαν 30 μελέτες, οι οποίες αποτελούνταν από 18 Τυχαιοποιημένες Ελεγχόμενες Δοκιμές (RCTs), 8 μελέτες κοορτής και 4 εμβιομηχανικές μελέτες. Τα εμβιομηχανικά δεδομένα υποδεικνύουν ότι η KA διατήρησε την ανατομία και τη λειτουργία της εγγύς κνήμης και του άπω μηριαίου, και παρείχε καλύτερη κινηματική της επιγονατίδας συγκριτικά με την MA. Ως αποτέλεσμα, η ΚΑ παρέχει μια συνολικά πιο \"φυσική\" αίσθηση της άρθρωσης. Είναι σημαντικό ότι η KA απαιτεί σταθερά λιγότερες διεγχειρητικές απελευθερώσεις μαλακών μορίων σε σχέση με την MA, καθώς σέβεται τη λοξότητα της αρθρικής γραμμής. Η βραχυπρόθεσμη έως μεσοπρόθεσμη επιβίωση του εμφυτεύματος φαίνεται να είναι παρόμοια και για τις δύο ομάδες, ενώ τα δεδομένα μακροπρόθεσμης επιβίωσης είναι ισχυρότερα για την ομάδα ΜΑ έως αυτή τη στιγμή. Συμπέρασμα: Η κινηματική ευθυγράμμιση επιτρέπει μια μετρήσιμη βελτίωση της εμπειρίας του ασθενούς, δίνοντας προτεραιότητα στη διατήρηση της ανατομικής δομής έναντι της τυποποιημένης μηχανικής ουδετερότητας του γόνατος. Η KA παρέχει μια πιο φυσιολογική προσέγγιση στη μετεγχειρητική αποκατάσταση χωρίς τη δημιουργία ιατρογενών διαταραχών στα μαλακά μόρια, και η αποκατάσταση του φυσιολογικού κύκλου βάδισης μέσω της χρήσης της τεχνικής KA οδηγεί σε μια πιο φυσική λειτουργία του γόνατος. Ωστόσο, θα είναι απαραίτητο να συνεχιστεί η διαχρονική παρακολούθηση της KA για να υπάρξει καλύτερη κατανόηση της μακροπρόθεσμης ασφάλειας αυτής της τεχνικής.","Background: Historically, Mechanical Alignment (MA) was used to aid in the neutral and standardized axes of the implant to extend the longevity of Total Knee Arthroplasty (TKA). However, patient dissatisfaction continues to be a common concern as a result of changes in the kinematics of the knee joint. Kinematic Alignment (KA) provides an alternative formulation of a prearthritic knee joint line for patients, as well as restoring the ligaments of the knee to their original tension. Objective: This literature review aimed to evaluate and synthesise the literature available on functional outcomes, patient satisfaction levels and kinematics after using Kinematic Alignment (KA) or Mechanical Alignment (MA) by performing a systematic assessment of clinical and biomechanical research. Method: A systematic search of five electronic databases (PubMed, Cochrane CENTRAL, Embase, Web of Science, Scopus) using the PRISMA 2020 methodology was conducted. Only high-quality randomized or non-randomized clinical trials and comparative studies were included. Risk of bias for included studies was assessed using the Cochrane RoB 2 and ROBINS-I tools. 30 studies were used for qualitative synthesis and consisted of 18 RCTs; 8 cohort studies; and 4 biomechanical studies. Biomechanical data suggest that KA maintained proximal tibial and distal femoral shape and function, and provided better kinematic movement of the patella than MA. As a result, KA provides an overall more \"natural\" feeling joint. Importantly, KA consistently requires fewer soft tissue releases than MA intraoperatively by respecting the joint line obliquity. Short-intermediate term implant survivorship appears to be similar for both groups, while long-term survivorship data are stronger for the MA group at this time. Conclusion: Kinematic Alignment allows for a measurable enhancement of the patient's experience by prioritizing the preservation of the anatomical structure over standardizing the mechanical neutrality of the knee. KA provides a more physiologically congruent approach to post-operative recovery without the creation of iatrogenic disruption of the soft-tissues, and restoration of the natural gait cycle through the use of the KA technique should produce a more natural functioning of the knee, but it will be necessary to continue longitudinal assessment of KA to provide a better understanding of the long-term safety of this technique."],"dc:identifier":["uoadl:5426792","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5426792"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σύγκριση των αποτελεσμάτων Kinematic alignment και Mechanical alignment στην ολική αρθροπλαστική γόνατος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:21Z"}