{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5426889"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5426889","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επανατοποθέτηση φαρμάκων και ρυθμιστική ετοιμότητα: Συγκριτική ανάλυση των διεθνών ρυθμιστικών πλαισίων για φάρμακα εκτός πατέντας / Drug repurposing and regulatory readiness: a comparative analysis of global frameworks for off-patent/ well-established medicines","abstract":"Η επανατοποθέτηση φαρμάκων (drug repurposing), η οποία ορίζεται ως η αναγνώριση νέων θεραπευτικών ενδείξεων για ήδη εγκεκριμένα ή προηγουμένως μελετημένα φαρμακευτικά προϊόντα, έχει αναδειχθεί ως μία υποσχόμενη στρατηγική για την κάλυψη ανεκπλήρωτων ιατρικών αναγκών, μειώνοντας παράλληλα τον χρόνο, το κόστος και την αβεβαιότητα που συνδέονται με τη συμβατική ανάπτυξη φαρμάκων. Αξιοποιώντας την ήδη υπάρχουσα γνώση σχετικά με την ασφάλεια, την ποιότητα και την κλινική χρήση ενός φαρμάκου, η επανατοποθέτηση δύναται να επιταχύνει την πρόσβαση των ασθενών σε καινοτόμες θεραπείες και να μεγιστοποιήσει την αξία καθιερωμένων δραστικών ουσιών. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η αξιολόγηση της παγκόσμιας κανονιστικής ετοιμότητας για την επανατοποθέτηση φαρμάκων μέσω συγκριτικής ανάλυσης των κανονιστικών πλαισίων που εφαρμόζονται σε σημαντικές δικαιοδοσίες, συμπεριλαμβανομένων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Αυστραλίας, της Ιαπωνίας, του Καναδά, της Κίνας, της Ινδίας, της Νότιας Κορέας, της Σιγκαπούρης, της Ελβετίας και της Βραζιλίας. Για τον σκοπό αυτό εφαρμόστηκε προσέγγιση ανάλυσης πλαισίων (framework analysis) με βάση δημόσια διαθέσιμη νομοθεσία, κανονιστικές κατευθυντήριες οδηγίες, έγγραφα πολιτικής και επιστημονική βιβλιογραφία. Η αξιολόγηση της κανονιστικής ετοιμότητας των ρυθμιστικών πλαισίων πραγματοποιήθηκε με βάση προκαθορισμένα κριτήρια, όπως η ύπαρξη εξειδικευμένων πλαισίων επανατοποθέτησης φαρμάκων, κινήτρων, κανονιστικών πρωτοβουλιών, εργαλείων υποστήριξης, μηχανισμών εμπλοκής της βιομηχανίας, οδών έγκρισης και πρακτικών διεθνούς κανονιστικής εξάρτησης. Παράλληλα, εξετάστηκαν οι σύγχρονες στρατηγικές επανατοποθέτησης, οι υποστηρικτικές τεχνολογίες και οι θεραπευτικές εφαρμογές τους. Η ανάλυση ανέδειξε σημαντικές διαφορές ως προς το επίπεδο κανονιστικής ετοιμότητας μεταξύ των εξεταζόμενων δικαιοδοσιών. Η Αυστραλία και το Ηνωμένο Βασίλειο παρουσιάζουν τον υψηλότερο βαθμό ετοιμότητας μέσω εξειδικευμένων οδών και υποστηρικτικών κανονιστικών μηχανισμών, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες βασίζονται κυρίως σε υφιστάμενες κανονιστικές διαδικασίες που συμπληρώνονται από σχετικές πρωτοβουλίες. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το πιλοτικό πρόγραμμα επανατοποθέτησης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA) και η προτεινόμενη αναθεώρηση της ευρωπαϊκής φαρμακευτικής νομοθεσίας καταδεικνύουν αυξανόμενη θεσμική υποστήριξη, παρά την απουσία ενός αποκλειστικά αφιερωμένου πλαισίου σύμφωνα με την τρέχουσα νομοθεσία. Παράλληλα, σε όλες τις δικαιοδοσίες, η περιορισμένη ύπαρξη εμπορικών κινήτρων μετά τη λήξη των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και των περιόδων κανονιστικής προστασίας εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό εμπόδιο για την ευρύτερη εφαρμογή της επανατοποθέτησης φαρμάκων. Ωστόσο, οι εξελίξεις στην τεχνητή νοημοσύνη, την υπολογιστική μοντελοποίηση, τα δεδομένα πραγματικού κόσμου (real-world evidence), τις τεχνολογίες omics και άλλες καινοτόμες μεθοδολογίες διευρύνουν σημαντικά τις δυνατότητες αναγνώρισης και υποστήριξης νέων θεραπευτικών ενδείξεων. Συνολικά, η επανατοποθέτηση φαρμάκων αποτελεί μία σημαντική στρατηγική δημόσιας υγείας με τη δυνατότητα να επιταχύνει την ανάπτυξη νέων φαρμάκων και να βελτιώσει την πρόσβαση των ασθενών σε νέες θεραπείες. Η συνεχής κανονιστική υποστήριξη, η αποδοχή νέων μεθόδων παραγωγής αποδεικτικών στοιχείων και η παροχή στοχευμένων κινήτρων προς τη βιομηχανία, την ακαδημαϊκή κοινότητα και τους μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς θα είναι καθοριστικής σημασίας για την πλήρη αξιοποίηση των δυνατοτήτων της επανατοποθέτησης καθιερωμένων φαρμάκων.","abstract_html":"Η επανατοποθέτηση φαρμάκων (drug repurposing), η οποία ορίζεται ως η αναγνώριση νέων θεραπευτικών ενδείξεων για ήδη εγκεκριμένα ή προηγουμένως μελετημένα φαρμακευτικά προϊόντα, έχει αναδειχθεί ως μία υποσχόμενη στρατηγική για την κάλυψη ανεκπλήρωτων ιατρικών αναγκών, μειώνοντας παράλληλα τον χρόνο, το κόστος και την αβεβαιότητα που συνδέονται με τη συμβατική ανάπτυξη φαρμάκων. Αξιοποιώντας την ήδη υπάρχουσα γνώση σχετικά με την ασφάλεια, την ποιότητα και την κλινική χρήση ενός φαρμάκου, η επανατοποθέτηση δύναται να επιταχύνει την πρόσβαση των ασθενών σε καινοτόμες θεραπείες και να μεγιστοποιήσει την αξία καθιερωμένων δραστικών ουσιών. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η αξιολόγηση της παγκόσμιας κανονιστικής ετοιμότητας για την επανατοποθέτηση φαρμάκων μέσω συγκριτικής ανάλυσης των κανονιστικών πλαισίων που εφαρμόζονται σε σημαντικές δικαιοδοσίες, συμπεριλαμβανομένων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Αυστραλίας, της Ιαπωνίας, του Καναδά, της Κίνας, της Ινδίας, της Νότιας Κορέας, της Σιγκαπούρης, της Ελβετίας και της Βραζιλίας. Για τον σκοπό αυτό εφαρμόστηκε προσέγγιση ανάλυσης πλαισίων (framework analysis) με βάση δημόσια διαθέσιμη νομοθεσία, κανονιστικές κατευθυντήριες οδηγίες, έγγραφα πολιτικής και επιστημονική βιβλιογραφία. Η αξιολόγηση της κανονιστικής ετοιμότητας των ρυθμιστικών πλαισίων πραγματοποιήθηκε με βάση προκαθορισμένα κριτήρια, όπως η ύπαρξη εξειδικευμένων πλαισίων επανατοποθέτησης φαρμάκων, κινήτρων, κανονιστικών πρωτοβουλιών, εργαλείων υποστήριξης, μηχανισμών εμπλοκής της βιομηχανίας, οδών έγκρισης και πρακτικών διεθνούς κανονιστικής εξάρτησης. Παράλληλα, εξετάστηκαν οι σύγχρονες στρατηγικές επανατοποθέτησης, οι υποστηρικτικές τεχνολογίες και οι θεραπευτικές εφαρμογές τους. Η ανάλυση ανέδειξε σημαντικές διαφορές ως προς το επίπεδο κανονιστικής ετοιμότητας μεταξύ των εξεταζόμενων δικαιοδοσιών. Η Αυστραλία και το Ηνωμένο Βασίλειο παρουσιάζουν τον υψηλότερο βαθμό ετοιμότητας μέσω εξειδικευμένων οδών και υποστηρικτικών κανονιστικών μηχανισμών, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες βασίζονται κυρίως σε υφιστάμενες κανονιστικές διαδικασίες που συμπληρώνονται από σχετικές πρωτοβουλίες. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το πιλοτικό πρόγραμμα επανατοποθέτησης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA) και η προτεινόμενη αναθεώρηση της ευρωπαϊκής φαρμακευτικής νομοθεσίας καταδεικνύουν αυξανόμενη θεσμική υποστήριξη, παρά την απουσία ενός αποκλειστικά αφιερωμένου πλαισίου σύμφωνα με την τρέχουσα νομοθεσία. Παράλληλα, σε όλες τις δικαιοδοσίες, η περιορισμένη ύπαρξη εμπορικών κινήτρων μετά τη λήξη των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και των περιόδων κανονιστικής προστασίας εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό εμπόδιο για την ευρύτερη εφαρμογή της επανατοποθέτησης φαρμάκων. Ωστόσο, οι εξελίξεις στην τεχνητή νοημοσύνη, την υπολογιστική μοντελοποίηση, τα δεδομένα πραγματικού κόσμου (real-world evidence), τις τεχνολογίες omics και άλλες καινοτόμες μεθοδολογίες διευρύνουν σημαντικά τις δυνατότητες αναγνώρισης και υποστήριξης νέων θεραπευτικών ενδείξεων. Συνολικά, η επανατοποθέτηση φαρμάκων αποτελεί μία σημαντική στρατηγική δημόσιας υγείας με τη δυνατότητα να επιταχύνει την ανάπτυξη νέων φαρμάκων και να βελτιώσει την πρόσβαση των ασθενών σε νέες θεραπείες. Η συνεχής κανονιστική υποστήριξη, η αποδοχή νέων μεθόδων παραγωγής αποδεικτικών στοιχείων και η παροχή στοχευμένων κινήτρων προς τη βιομηχανία, την ακαδημαϊκή κοινότητα και τους μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς θα είναι καθοριστικής σημασίας για την πλήρη αξιοποίηση των δυνατοτήτων της επανατοποθέτησης καθιερωμένων φαρμάκων.","abstract_has_math":false,"creators":["Μοσχοβάκου Δανάη","Moschovakou Danai"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5426889"],"render_values":[{"text":"uoadl:5426889","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5426889","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5426889","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5426889","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μοσχοβάκου Δανάη","Moschovakou Danai"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5426889","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5426889"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η επανατοποθέτηση φαρμάκων (drug repurposing), η οποία ορίζεται ως η αναγνώριση νέων θεραπευτικών ενδείξεων για ήδη εγκεκριμένα ή προηγουμένως μελετημένα φαρμακευτικά προϊόντα, έχει αναδειχθεί ως μία υποσχόμενη στρατηγική για την κάλυψη ανεκπλήρωτων ιατρικών αναγκών, μειώνοντας παράλληλα τον χρόνο, το κόστος και την αβεβαιότητα που συνδέονται με τη συμβατική ανάπτυξη φαρμάκων. Αξιοποιώντας την ήδη υπάρχουσα γνώση σχετικά με την ασφάλεια, την ποιότητα και την κλινική χρήση ενός φαρμάκου, η επανατοποθέτηση δύναται να επιταχύνει την πρόσβαση των ασθενών σε καινοτόμες θεραπείες και να μεγιστοποιήσει την αξία καθιερωμένων δραστικών ουσιών. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η αξιολόγηση της παγκόσμιας κανονιστικής ετοιμότητας για την επανατοποθέτηση φαρμάκων μέσω συγκριτικής ανάλυσης των κανονιστικών πλαισίων που εφαρμόζονται σε σημαντικές δικαιοδοσίες, συμπεριλαμβανομένων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Αυστραλίας, της Ιαπωνίας, του Καναδά, της Κίνας, της Ινδίας, της Νότιας Κορέας, της Σιγκαπούρης, της Ελβετίας και της Βραζιλίας. Για τον σκοπό αυτό εφαρμόστηκε προσέγγιση ανάλυσης πλαισίων (framework analysis) με βάση δημόσια διαθέσιμη νομοθεσία, κανονιστικές κατευθυντήριες οδηγίες, έγγραφα πολιτικής και επιστημονική βιβλιογραφία. Η αξιολόγηση της κανονιστικής ετοιμότητας των ρυθμιστικών πλαισίων πραγματοποιήθηκε με βάση προκαθορισμένα κριτήρια, όπως η ύπαρξη εξειδικευμένων πλαισίων επανατοποθέτησης φαρμάκων, κινήτρων, κανονιστικών πρωτοβουλιών, εργαλείων υποστήριξης, μηχανισμών εμπλοκής της βιομηχανίας, οδών έγκρισης και πρακτικών διεθνούς κανονιστικής εξάρτησης. Παράλληλα, εξετάστηκαν οι σύγχρονες στρατηγικές επανατοποθέτησης, οι υποστηρικτικές τεχνολογίες και οι θεραπευτικές εφαρμογές τους. Η ανάλυση ανέδειξε σημαντικές διαφορές ως προς το επίπεδο κανονιστικής ετοιμότητας μεταξύ των εξεταζόμενων δικαιοδοσιών. Η Αυστραλία και το Ηνωμένο Βασίλειο παρουσιάζουν τον υψηλότερο βαθμό ετοιμότητας μέσω εξειδικευμένων οδών και υποστηρικτικών κανονιστικών μηχανισμών, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες βασίζονται κυρίως σε υφιστάμενες κανονιστικές διαδικασίες που συμπληρώνονται από σχετικές πρωτοβουλίες. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το πιλοτικό πρόγραμμα επανατοποθέτησης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA) και η προτεινόμενη αναθεώρηση της ευρωπαϊκής φαρμακευτικής νομοθεσίας καταδεικνύουν αυξανόμενη θεσμική υποστήριξη, παρά την απουσία ενός αποκλειστικά αφιερωμένου πλαισίου σύμφωνα με την τρέχουσα νομοθεσία. Παράλληλα, σε όλες τις δικαιοδοσίες, η περιορισμένη ύπαρξη εμπορικών κινήτρων μετά τη λήξη των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και των περιόδων κανονιστικής προστασίας εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό εμπόδιο για την ευρύτερη εφαρμογή της επανατοποθέτησης φαρμάκων. Ωστόσο, οι εξελίξεις στην τεχνητή νοημοσύνη, την υπολογιστική μοντελοποίηση, τα δεδομένα πραγματικού κόσμου (real-world evidence), τις τεχνολογίες omics και άλλες καινοτόμες μεθοδολογίες διευρύνουν σημαντικά τις δυνατότητες αναγνώρισης και υποστήριξης νέων θεραπευτικών ενδείξεων. Συνολικά, η επανατοποθέτηση φαρμάκων αποτελεί μία σημαντική στρατηγική δημόσιας υγείας με τη δυνατότητα να επιταχύνει την ανάπτυξη νέων φαρμάκων και να βελτιώσει την πρόσβαση των ασθενών σε νέες θεραπείες. Η συνεχής κανονιστική υποστήριξη, η αποδοχή νέων μεθόδων παραγωγής αποδεικτικών στοιχείων και η παροχή στοχευμένων κινήτρων προς τη βιομηχανία, την ακαδημαϊκή κοινότητα και τους μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς θα είναι καθοριστικής σημασίας για την πλήρη αξιοποίηση των δυνατοτήτων της επανατοποθέτησης καθιερωμένων φαρμάκων.","Drug repurposing, defined as the identification of new therapeutic indications for approved or previously investigated medicinal products, has emerged as a promising strategy to address unmet medical needs while reducing the time, cost and uncertainty associated with conventional drug development. By leveraging existing knowledge on a medicine’s safety, quality and clinical use, drug repurposing may accelerate patient access to innovative therapies and maximise the value of established compounds. This thesis aimed to evaluate the global regulatory readiness for drug repurposing through a comparative review of regulatory frameworks across major jurisdictions, including the European Union, the United States, the United Kingdom, Australia, Japan, Canada, China, India, South Korea, Singapore, Switzerland and Brazil. A framework analysis approach was applied using publicly available legislation, regulatory guidance, policy documents and scientific literature. Jurisdictions were assessed against predefined criteria, including the existence of dedicated repurposing frameworks, incentives, regulatory initiatives, support tools, industry engagement mechanisms, approval pathways and international regulatory reliance practices. In parallel, current repurposing strategies, enabling technologies and therapeutic applications were reviewed. The analysis demonstrated substantial variation in regulatory readiness. Australia and the United Kingdom exhibit the highest degree of readiness through dedicated pathways and supportive regulatory mechanisms, while the United States relies primarily on the existing regulatory pathway complemented by targeted initiatives. In the European Union, the EMA repurposing pilot and new pharmaceutical legislation indicate increasing institutional support despite the absence of a dedicated repurposing framework within the current regulatory system. Across jurisdictions, limited commercial incentives following patent and regulatory protection expiry remain a major barrier to broader implementation. However, advances in artificial intelligence, computational modelling, real-world evidence, omics technologies and other innovative methodologies are expanding opportunities to identify and support new indications. Overall, drug repurposing represents a valuable public health strategy capable of accelerating innovation and improving patient access to treatment. Continued regulatory support, acceptance of novel evidence-generation methodologies and targeted incentives for industry, academia and not-for-profit organisations will be essential to recognise the full potential of repurposing established medicines."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επανατοποθέτηση φαρμάκων και ρυθμιστική ετοιμότητα: Συγκριτική ανάλυση των διεθνών ρυθμιστικών πλαισίων για φάρμακα εκτός πατέντας / Drug repurposing and regulatory readiness: a comparative analysis of global frameworks for off-patent/ well-established medicines"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μοσχοβάκου Δανάη","Moschovakou Danai"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η επανατοποθέτηση φαρμάκων (drug repurposing), η οποία ορίζεται ως η αναγνώριση νέων θεραπευτικών ενδείξεων για ήδη εγκεκριμένα ή προηγουμένως μελετημένα φαρμακευτικά προϊόντα, έχει αναδειχθεί ως μία υποσχόμενη στρατηγική για την κάλυψη ανεκπλήρωτων ιατρικών αναγκών, μειώνοντας παράλληλα τον χρόνο, το κόστος και την αβεβαιότητα που συνδέονται με τη συμβατική ανάπτυξη φαρμάκων. Αξιοποιώντας την ήδη υπάρχουσα γνώση σχετικά με την ασφάλεια, την ποιότητα και την κλινική χρήση ενός φαρμάκου, η επανατοποθέτηση δύναται να επιταχύνει την πρόσβαση των ασθενών σε καινοτόμες θεραπείες και να μεγιστοποιήσει την αξία καθιερωμένων δραστικών ουσιών. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η αξιολόγηση της παγκόσμιας κανονιστικής ετοιμότητας για την επανατοποθέτηση φαρμάκων μέσω συγκριτικής ανάλυσης των κανονιστικών πλαισίων που εφαρμόζονται σε σημαντικές δικαιοδοσίες, συμπεριλαμβανομένων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Αυστραλίας, της Ιαπωνίας, του Καναδά, της Κίνας, της Ινδίας, της Νότιας Κορέας, της Σιγκαπούρης, της Ελβετίας και της Βραζιλίας. Για τον σκοπό αυτό εφαρμόστηκε προσέγγιση ανάλυσης πλαισίων (framework analysis) με βάση δημόσια διαθέσιμη νομοθεσία, κανονιστικές κατευθυντήριες οδηγίες, έγγραφα πολιτικής και επιστημονική βιβλιογραφία. Η αξιολόγηση της κανονιστικής ετοιμότητας των ρυθμιστικών πλαισίων πραγματοποιήθηκε με βάση προκαθορισμένα κριτήρια, όπως η ύπαρξη εξειδικευμένων πλαισίων επανατοποθέτησης φαρμάκων, κινήτρων, κανονιστικών πρωτοβουλιών, εργαλείων υποστήριξης, μηχανισμών εμπλοκής της βιομηχανίας, οδών έγκρισης και πρακτικών διεθνούς κανονιστικής εξάρτησης. Παράλληλα, εξετάστηκαν οι σύγχρονες στρατηγικές επανατοποθέτησης, οι υποστηρικτικές τεχνολογίες και οι θεραπευτικές εφαρμογές τους. Η ανάλυση ανέδειξε σημαντικές διαφορές ως προς το επίπεδο κανονιστικής ετοιμότητας μεταξύ των εξεταζόμενων δικαιοδοσιών. Η Αυστραλία και το Ηνωμένο Βασίλειο παρουσιάζουν τον υψηλότερο βαθμό ετοιμότητας μέσω εξειδικευμένων οδών και υποστηρικτικών κανονιστικών μηχανισμών, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες βασίζονται κυρίως σε υφιστάμενες κανονιστικές διαδικασίες που συμπληρώνονται από σχετικές πρωτοβουλίες. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το πιλοτικό πρόγραμμα επανατοποθέτησης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA) και η προτεινόμενη αναθεώρηση της ευρωπαϊκής φαρμακευτικής νομοθεσίας καταδεικνύουν αυξανόμενη θεσμική υποστήριξη, παρά την απουσία ενός αποκλειστικά αφιερωμένου πλαισίου σύμφωνα με την τρέχουσα νομοθεσία. Παράλληλα, σε όλες τις δικαιοδοσίες, η περιορισμένη ύπαρξη εμπορικών κινήτρων μετά τη λήξη των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και των περιόδων κανονιστικής προστασίας εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό εμπόδιο για την ευρύτερη εφαρμογή της επανατοποθέτησης φαρμάκων. Ωστόσο, οι εξελίξεις στην τεχνητή νοημοσύνη, την υπολογιστική μοντελοποίηση, τα δεδομένα πραγματικού κόσμου (real-world evidence), τις τεχνολογίες omics και άλλες καινοτόμες μεθοδολογίες διευρύνουν σημαντικά τις δυνατότητες αναγνώρισης και υποστήριξης νέων θεραπευτικών ενδείξεων. Συνολικά, η επανατοποθέτηση φαρμάκων αποτελεί μία σημαντική στρατηγική δημόσιας υγείας με τη δυνατότητα να επιταχύνει την ανάπτυξη νέων φαρμάκων και να βελτιώσει την πρόσβαση των ασθενών σε νέες θεραπείες. Η συνεχής κανονιστική υποστήριξη, η αποδοχή νέων μεθόδων παραγωγής αποδεικτικών στοιχείων και η παροχή στοχευμένων κινήτρων προς τη βιομηχανία, την ακαδημαϊκή κοινότητα και τους μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς θα είναι καθοριστικής σημασίας για την πλήρη αξιοποίηση των δυνατοτήτων της επανατοποθέτησης καθιερωμένων φαρμάκων.","Drug repurposing, defined as the identification of new therapeutic indications for approved or previously investigated medicinal products, has emerged as a promising strategy to address unmet medical needs while reducing the time, cost and uncertainty associated with conventional drug development. By leveraging existing knowledge on a medicine’s safety, quality and clinical use, drug repurposing may accelerate patient access to innovative therapies and maximise the value of established compounds. This thesis aimed to evaluate the global regulatory readiness for drug repurposing through a comparative review of regulatory frameworks across major jurisdictions, including the European Union, the United States, the United Kingdom, Australia, Japan, Canada, China, India, South Korea, Singapore, Switzerland and Brazil. A framework analysis approach was applied using publicly available legislation, regulatory guidance, policy documents and scientific literature. Jurisdictions were assessed against predefined criteria, including the existence of dedicated repurposing frameworks, incentives, regulatory initiatives, support tools, industry engagement mechanisms, approval pathways and international regulatory reliance practices. In parallel, current repurposing strategies, enabling technologies and therapeutic applications were reviewed. The analysis demonstrated substantial variation in regulatory readiness. Australia and the United Kingdom exhibit the highest degree of readiness through dedicated pathways and supportive regulatory mechanisms, while the United States relies primarily on the existing regulatory pathway complemented by targeted initiatives. In the European Union, the EMA repurposing pilot and new pharmaceutical legislation indicate increasing institutional support despite the absence of a dedicated repurposing framework within the current regulatory system. Across jurisdictions, limited commercial incentives following patent and regulatory protection expiry remain a major barrier to broader implementation. However, advances in artificial intelligence, computational modelling, real-world evidence, omics technologies and other innovative methodologies are expanding opportunities to identify and support new indications. Overall, drug repurposing represents a valuable public health strategy capable of accelerating innovation and improving patient access to treatment. Continued regulatory support, acceptance of novel evidence-generation methodologies and targeted incentives for industry, academia and not-for-profit organisations will be essential to recognise the full potential of repurposing established medicines."],"dc:identifier":["uoadl:5426889","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5426889"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επανατοποθέτηση φαρμάκων και ρυθμιστική ετοιμότητα: Συγκριτική ανάλυση των διεθνών ρυθμιστικών πλαισίων για φάρμακα εκτός πατέντας / Drug repurposing and regulatory readiness: a comparative analysis of global frameworks for off-patent/ well-established medicines"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:21Z"}