{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5427199"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5427199","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τα προϊόντα μιας η λίγων χρήσεων και οι εναλλακτικές τους: Οφέλη και δυνητικοί κίνδυνοι για το περιβάλλον και την υγεία","abstract":"Η μελέτη αυτή επιχειρεί μια ολοκληρωμένη εξέταση των περιβαλλοντικών, κοινωνικών και ηθικών διαστάσεων που περιβάλλουν τα προϊόντα μιας χρήσης και τις εναλλακτικές τους λύσεις, αναδεικνύοντας τις βαθιές διασυνδέσεις μεταξύ της βιωσιμότητας, της δικαιοσύνης και της ανθρώπινης υγείας. Μέσω μιας εκτεταμένης ανασκόπησης της διεθνούς και εθνικής βιβλιογραφίας, η έρευνα αξιολογεί κριτικά τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των πλαστικών μιας χρήσης και τις συγκριτικές επιδόσεις εναλλακτικών υλικών, όπως το χαρτί, το γυαλί, τα μέταλλα και τα βιοπλαστικά, βασιζόμενη σε μεθοδολογίες αξιολόγησης του κύκλου ζωής (ΑΚΖ). Τα ευρήματα δείχνουν ότι ενώ τα βιοδιασπώμενα και τα κομποστοποιήσιμα υλικά μπορούν να μετριάσουν εν μέρει την περιβαλλοντική υποβάθμιση, κανένα υλικό δεν εξασφαλίζει ανεξάρτητα τη βιωσιμότητα χωρίς συστημική αλλαγή στις πρακτικές παραγωγής, κατανάλωσης και διαχείρισης αποβλήτων. Η μελέτη διερευνά περαιτέρω τις επιπτώσεις της ρύπανσης από μικροπλαστικά στην ανθρώπινη υγεία, ενσωματώνοντας στοιχεία από πρόσφατες έρευνες που διεξήχθησαν στην Ελλάδα (λίμνη Υλίκη) και την Ανατολική Μεσόγειο, οι οποίες υπογραμμίζουν τις αυξανόμενες βιοϊατρικές ανησυχίες που σχετίζονται με την έκθεση σε μικροπλαστικά και τη βιοσυσσώρευση. Σε κοινωνικοοικονομικό και πολιτικό επίπεδο, η επιμονή του παραδείγματος της μίας χρήσης αντανακλά τις δομικές εξαρτήσεις από συγκεκριμένες επιταγές της αγοράς, όπου η αποτελεσματικότητα και η ευκολία εξακολουθούν να υπερισχύουν των οικολογικών και ηθικών εκτιμήσεων. Παρά τις αξιοσημείωτες νομοθετικές προόδους -όπως η Οδηγία 2019/904 της ΕΕ για τα πλαστικά μιας χρήσης, η πρωτοβουλία UNEP Clean Seas και η Σύμβαση της Βασιλείας- η εφαρμογή παραμένει άνιση λόγω οικονομικών περιορισμών και θεσμικής αδράνειας. Η ανάλυση υποστηρίζει ότι οι ουσιαστικές μεταβάσεις προς την αειφορία απαιτούν όχι μόνο ρυθμιστικές μεταρρυθμίσεις αλλά και την αναδιάρθρωση των οικονομικών κινήτρων, την ενεργό συμμετοχή των πολιτών και την ενσωμάτωση της περιβαλλοντικής δικαιοσύνης στη δημόσια πολιτική. Από ηθική άποψη, η έρευνα υπογραμμίζει την ηθική αντίφαση που ενυπάρχει στη σύγχρονη καταναλωτική κουλτούρα και υποστηρίζει μια συλλογική ηθική της αειφορίας που εξισορροπεί την επιστημονική αντικειμενικότητα με τις κανονιστικές αρχές της δικαιοσύνης και της ισότητας. Η πραγματική αειφορία, επομένως, εκτείνεται πέρα από την τεχνολογική καινοτομία και την εταιρική προσαρμογή, αντιπροσωπεύοντας μια ολιστική ηθική και πολιτική δέσμευση που ενώνει την προστασία του περιβάλλοντος, την κοινωνική ισότητα και τη μακροπρόθεσμη ανθρώπινη ευημερία.","abstract_html":"Η μελέτη αυτή επιχειρεί μια ολοκληρωμένη εξέταση των περιβαλλοντικών, κοινωνικών και ηθικών διαστάσεων που περιβάλλουν τα προϊόντα μιας χρήσης και τις εναλλακτικές τους λύσεις, αναδεικνύοντας τις βαθιές διασυνδέσεις μεταξύ της βιωσιμότητας, της δικαιοσύνης και της ανθρώπινης υγείας. Μέσω μιας εκτεταμένης ανασκόπησης της διεθνούς και εθνικής βιβλιογραφίας, η έρευνα αξιολογεί κριτικά τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των πλαστικών μιας χρήσης και τις συγκριτικές επιδόσεις εναλλακτικών υλικών, όπως το χαρτί, το γυαλί, τα μέταλλα και τα βιοπλαστικά, βασιζόμενη σε μεθοδολογίες αξιολόγησης του κύκλου ζωής (ΑΚΖ). Τα ευρήματα δείχνουν ότι ενώ τα βιοδιασπώμενα και τα κομποστοποιήσιμα υλικά μπορούν να μετριάσουν εν μέρει την περιβαλλοντική υποβάθμιση, κανένα υλικό δεν εξασφαλίζει ανεξάρτητα τη βιωσιμότητα χωρίς συστημική αλλαγή στις πρακτικές παραγωγής, κατανάλωσης και διαχείρισης αποβλήτων. Η μελέτη διερευνά περαιτέρω τις επιπτώσεις της ρύπανσης από μικροπλαστικά στην ανθρώπινη υγεία, ενσωματώνοντας στοιχεία από πρόσφατες έρευνες που διεξήχθησαν στην Ελλάδα (λίμνη Υλίκη) και την Ανατολική Μεσόγειο, οι οποίες υπογραμμίζουν τις αυξανόμενες βιοϊατρικές ανησυχίες που σχετίζονται με την έκθεση σε μικροπλαστικά και τη βιοσυσσώρευση. Σε κοινωνικοοικονομικό και πολιτικό επίπεδο, η επιμονή του παραδείγματος της μίας χρήσης αντανακλά τις δομικές εξαρτήσεις από συγκεκριμένες επιταγές της αγοράς, όπου η αποτελεσματικότητα και η ευκολία εξακολουθούν να υπερισχύουν των οικολογικών και ηθικών εκτιμήσεων. Παρά τις αξιοσημείωτες νομοθετικές προόδους -όπως η Οδηγία 2019/904 της ΕΕ για τα πλαστικά μιας χρήσης, η πρωτοβουλία UNEP Clean Seas και η Σύμβαση της Βασιλείας- η εφαρμογή παραμένει άνιση λόγω οικονομικών περιορισμών και θεσμικής αδράνειας. Η ανάλυση υποστηρίζει ότι οι ουσιαστικές μεταβάσεις προς την αειφορία απαιτούν όχι μόνο ρυθμιστικές μεταρρυθμίσεις αλλά και την αναδιάρθρωση των οικονομικών κινήτρων, την ενεργό συμμετοχή των πολιτών και την ενσωμάτωση της περιβαλλοντικής δικαιοσύνης στη δημόσια πολιτική. Από ηθική άποψη, η έρευνα υπογραμμίζει την ηθική αντίφαση που ενυπάρχει στη σύγχρονη καταναλωτική κουλτούρα και υποστηρίζει μια συλλογική ηθική της αειφορίας που εξισορροπεί την επιστημονική αντικειμενικότητα με τις κανονιστικές αρχές της δικαιοσύνης και της ισότητας. Η πραγματική αειφορία, επομένως, εκτείνεται πέρα από την τεχνολογική καινοτομία και την εταιρική προσαρμογή, αντιπροσωπεύοντας μια ολιστική ηθική και πολιτική δέσμευση που ενώνει την προστασία του περιβάλλοντος, την κοινωνική ισότητα και τη μακροπρόθεσμη ανθρώπινη ευημερία.","abstract_has_math":false,"creators":["Κωτούλας Κωνσταντίνος","Kotoulas Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:23Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5427199"],"render_values":[{"text":"uoadl:5427199","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5427199","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5427199","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5427199","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κωτούλας Κωνσταντίνος","Kotoulas Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5427199","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5427199"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μελέτη αυτή επιχειρεί μια ολοκληρωμένη εξέταση των περιβαλλοντικών, κοινωνικών και ηθικών διαστάσεων που περιβάλλουν τα προϊόντα μιας χρήσης και τις εναλλακτικές τους λύσεις, αναδεικνύοντας τις βαθιές διασυνδέσεις μεταξύ της βιωσιμότητας, της δικαιοσύνης και της ανθρώπινης υγείας. Μέσω μιας εκτεταμένης ανασκόπησης της διεθνούς και εθνικής βιβλιογραφίας, η έρευνα αξιολογεί κριτικά τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των πλαστικών μιας χρήσης και τις συγκριτικές επιδόσεις εναλλακτικών υλικών, όπως το χαρτί, το γυαλί, τα μέταλλα και τα βιοπλαστικά, βασιζόμενη σε μεθοδολογίες αξιολόγησης του κύκλου ζωής (ΑΚΖ). Τα ευρήματα δείχνουν ότι ενώ τα βιοδιασπώμενα και τα κομποστοποιήσιμα υλικά μπορούν να μετριάσουν εν μέρει την περιβαλλοντική υποβάθμιση, κανένα υλικό δεν εξασφαλίζει ανεξάρτητα τη βιωσιμότητα χωρίς συστημική αλλαγή στις πρακτικές παραγωγής, κατανάλωσης και διαχείρισης αποβλήτων. Η μελέτη διερευνά περαιτέρω τις επιπτώσεις της ρύπανσης από μικροπλαστικά στην ανθρώπινη υγεία, ενσωματώνοντας στοιχεία από πρόσφατες έρευνες που διεξήχθησαν στην Ελλάδα (λίμνη Υλίκη) και την Ανατολική Μεσόγειο, οι οποίες υπογραμμίζουν τις αυξανόμενες βιοϊατρικές ανησυχίες που σχετίζονται με την έκθεση σε μικροπλαστικά και τη βιοσυσσώρευση. Σε κοινωνικοοικονομικό και πολιτικό επίπεδο, η επιμονή του παραδείγματος της μίας χρήσης αντανακλά τις δομικές εξαρτήσεις από συγκεκριμένες επιταγές της αγοράς, όπου η αποτελεσματικότητα και η ευκολία εξακολουθούν να υπερισχύουν των οικολογικών και ηθικών εκτιμήσεων. Παρά τις αξιοσημείωτες νομοθετικές προόδους -όπως η Οδηγία 2019/904 της ΕΕ για τα πλαστικά μιας χρήσης, η πρωτοβουλία UNEP Clean Seas και η Σύμβαση της Βασιλείας- η εφαρμογή παραμένει άνιση λόγω οικονομικών περιορισμών και θεσμικής αδράνειας. Η ανάλυση υποστηρίζει ότι οι ουσιαστικές μεταβάσεις προς την αειφορία απαιτούν όχι μόνο ρυθμιστικές μεταρρυθμίσεις αλλά και την αναδιάρθρωση των οικονομικών κινήτρων, την ενεργό συμμετοχή των πολιτών και την ενσωμάτωση της περιβαλλοντικής δικαιοσύνης στη δημόσια πολιτική. Από ηθική άποψη, η έρευνα υπογραμμίζει την ηθική αντίφαση που ενυπάρχει στη σύγχρονη καταναλωτική κουλτούρα και υποστηρίζει μια συλλογική ηθική της αειφορίας που εξισορροπεί την επιστημονική αντικειμενικότητα με τις κανονιστικές αρχές της δικαιοσύνης και της ισότητας. Η πραγματική αειφορία, επομένως, εκτείνεται πέρα από την τεχνολογική καινοτομία και την εταιρική προσαρμογή, αντιπροσωπεύοντας μια ολιστική ηθική και πολιτική δέσμευση που ενώνει την προστασία του περιβάλλοντος, την κοινωνική ισότητα και τη μακροπρόθεσμη ανθρώπινη ευημερία.","The paper will engage in an in-depth analysis of the environmental, social, and ethical aspects of single-use products and alternatives, where the issues of sustainability, justice, and human health are so intertwined. The research analyzes the environmental effects of single-use plastics with a critical examination of the scientific literature on the topic and compares the performance of other possible materials, including paper, glass, metals, and bioplastics based on Life Cycle Assessment (LCA) methodologies. Results show that biodegradable and compostable substances can help reduce degradation of the environment to a certain extent, although no substance alone provides sustainability without a systemic shift in production and consumption and waste disposal. The paper also addresses the human health impacts of microplastic pollution, taking into account the current studies, which were carried out in Greece (Yliki Lake) and the Eastern Mediterranean, and which highlight the increasing biomedical impacts of microplastic exposure and bioaccumulation. In terms of socioeconomic and political spheres, the inertia of the single-use paradigm is indicative of structural investments in classic market logic and in which efficiency and convenience remain more pertinent than ecology and morality. Although there have been remarkable legislative steps, including the Single-Use Plastics EU Directive 2019/904, the UNEP Clean Seas project, or the Basel Convention, the adoption is disproportionate because of economic factors and institutional inertia. It is analysed that significant shifts towards sustainability require not merely regulatory changes but also reorganisation of economic incentives, active civic action, and environmental justice as a part of the state policy. Ethically, the study identifies the ethical contradiction in the contemporary consumer culture and promotes collective ethics of sustainability that moderates scientific objectivity and normative ideals of righteousness and equity. Real sustainability, thus, is not all about technological breakthrough and corporate adjustment, rather, it is a comprehensive approach, moral and political action that integrates the needs of the environment, social justice, and long-term human health."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τα προϊόντα μιας η λίγων χρήσεων και οι εναλλακτικές τους: Οφέλη και δυνητικοί κίνδυνοι για το περιβάλλον και την υγεία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κωτούλας Κωνσταντίνος","Kotoulas Konstantinos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η μελέτη αυτή επιχειρεί μια ολοκληρωμένη εξέταση των περιβαλλοντικών, κοινωνικών και ηθικών διαστάσεων που περιβάλλουν τα προϊόντα μιας χρήσης και τις εναλλακτικές τους λύσεις, αναδεικνύοντας τις βαθιές διασυνδέσεις μεταξύ της βιωσιμότητας, της δικαιοσύνης και της ανθρώπινης υγείας. Μέσω μιας εκτεταμένης ανασκόπησης της διεθνούς και εθνικής βιβλιογραφίας, η έρευνα αξιολογεί κριτικά τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των πλαστικών μιας χρήσης και τις συγκριτικές επιδόσεις εναλλακτικών υλικών, όπως το χαρτί, το γυαλί, τα μέταλλα και τα βιοπλαστικά, βασιζόμενη σε μεθοδολογίες αξιολόγησης του κύκλου ζωής (ΑΚΖ). Τα ευρήματα δείχνουν ότι ενώ τα βιοδιασπώμενα και τα κομποστοποιήσιμα υλικά μπορούν να μετριάσουν εν μέρει την περιβαλλοντική υποβάθμιση, κανένα υλικό δεν εξασφαλίζει ανεξάρτητα τη βιωσιμότητα χωρίς συστημική αλλαγή στις πρακτικές παραγωγής, κατανάλωσης και διαχείρισης αποβλήτων. Η μελέτη διερευνά περαιτέρω τις επιπτώσεις της ρύπανσης από μικροπλαστικά στην ανθρώπινη υγεία, ενσωματώνοντας στοιχεία από πρόσφατες έρευνες που διεξήχθησαν στην Ελλάδα (λίμνη Υλίκη) και την Ανατολική Μεσόγειο, οι οποίες υπογραμμίζουν τις αυξανόμενες βιοϊατρικές ανησυχίες που σχετίζονται με την έκθεση σε μικροπλαστικά και τη βιοσυσσώρευση. Σε κοινωνικοοικονομικό και πολιτικό επίπεδο, η επιμονή του παραδείγματος της μίας χρήσης αντανακλά τις δομικές εξαρτήσεις από συγκεκριμένες επιταγές της αγοράς, όπου η αποτελεσματικότητα και η ευκολία εξακολουθούν να υπερισχύουν των οικολογικών και ηθικών εκτιμήσεων. Παρά τις αξιοσημείωτες νομοθετικές προόδους -όπως η Οδηγία 2019/904 της ΕΕ για τα πλαστικά μιας χρήσης, η πρωτοβουλία UNEP Clean Seas και η Σύμβαση της Βασιλείας- η εφαρμογή παραμένει άνιση λόγω οικονομικών περιορισμών και θεσμικής αδράνειας. Η ανάλυση υποστηρίζει ότι οι ουσιαστικές μεταβάσεις προς την αειφορία απαιτούν όχι μόνο ρυθμιστικές μεταρρυθμίσεις αλλά και την αναδιάρθρωση των οικονομικών κινήτρων, την ενεργό συμμετοχή των πολιτών και την ενσωμάτωση της περιβαλλοντικής δικαιοσύνης στη δημόσια πολιτική. Από ηθική άποψη, η έρευνα υπογραμμίζει την ηθική αντίφαση που ενυπάρχει στη σύγχρονη καταναλωτική κουλτούρα και υποστηρίζει μια συλλογική ηθική της αειφορίας που εξισορροπεί την επιστημονική αντικειμενικότητα με τις κανονιστικές αρχές της δικαιοσύνης και της ισότητας. Η πραγματική αειφορία, επομένως, εκτείνεται πέρα από την τεχνολογική καινοτομία και την εταιρική προσαρμογή, αντιπροσωπεύοντας μια ολιστική ηθική και πολιτική δέσμευση που ενώνει την προστασία του περιβάλλοντος, την κοινωνική ισότητα και τη μακροπρόθεσμη ανθρώπινη ευημερία.","The paper will engage in an in-depth analysis of the environmental, social, and ethical aspects of single-use products and alternatives, where the issues of sustainability, justice, and human health are so intertwined. The research analyzes the environmental effects of single-use plastics with a critical examination of the scientific literature on the topic and compares the performance of other possible materials, including paper, glass, metals, and bioplastics based on Life Cycle Assessment (LCA) methodologies. Results show that biodegradable and compostable substances can help reduce degradation of the environment to a certain extent, although no substance alone provides sustainability without a systemic shift in production and consumption and waste disposal. The paper also addresses the human health impacts of microplastic pollution, taking into account the current studies, which were carried out in Greece (Yliki Lake) and the Eastern Mediterranean, and which highlight the increasing biomedical impacts of microplastic exposure and bioaccumulation. In terms of socioeconomic and political spheres, the inertia of the single-use paradigm is indicative of structural investments in classic market logic and in which efficiency and convenience remain more pertinent than ecology and morality. Although there have been remarkable legislative steps, including the Single-Use Plastics EU Directive 2019/904, the UNEP Clean Seas project, or the Basel Convention, the adoption is disproportionate because of economic factors and institutional inertia. It is analysed that significant shifts towards sustainability require not merely regulatory changes but also reorganisation of economic incentives, active civic action, and environmental justice as a part of the state policy. Ethically, the study identifies the ethical contradiction in the contemporary consumer culture and promotes collective ethics of sustainability that moderates scientific objectivity and normative ideals of righteousness and equity. Real sustainability, thus, is not all about technological breakthrough and corporate adjustment, rather, it is a comprehensive approach, moral and political action that integrates the needs of the environment, social justice, and long-term human health."],"dc:identifier":["uoadl:5427199","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5427199"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Τα προϊόντα μιας η λίγων χρήσεων και οι εναλλακτικές τους: Οφέλη και δυνητικοί κίνδυνοι για το περιβάλλον και την υγεία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:23Z"}