{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5427301"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5427301","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Υπέρταση και κολπική μαρμαρυγή: συστηματική ανασκόπηση","abstract":"Εισαγωγή και σκοπός της έρευνας: Η αρτηριακή υπέρταση αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τροποποιήσιμους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου και έχει συσχετιστεί με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση του κατά πόσον η αντιυπερτασική θεραπεία, και ειδικότερα η εντατική ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο νέας εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής. Υλικά και μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών και δευτερογενών αναλύσεων τους. Οι μελέτες ταξινομήθηκαν σε τρεις υποομάδες: εντατική έναντι τυπικής ρύθμισης της αρτηριακής πίεσης, σύγκριση διαφορετικών αντιυπερτασικών φαρμάκων και σύγκριση φαρμάκου έναντι placebo. Αποτελέσματα: Στην υποομάδα της εντατικής έναντι τυπικής ρύθμισης της αρτηριακής πίεσης, η εντατική θεραπεία συσχετίστηκε με στατιστικά σημαντική μείωση του κινδύνου εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής, με συγκεντρωτικό λόγο κινδύνου (HR) 0.78 και 95% και διαστήματα εμπιστοσύνης (ΔΕ) 0.63–0.95, ενώ η ετερογένεια ήταν εξαιρετικά χαμηλή (I² = 0.6%). Στην υποομάδα σύγκρισης διαφορετικών αντιυπερτασικών φαρμάκων, το συνολικό αποτέλεσμα επίσης έδειξε το αντιυπερτασικό σχήμα που περιλαμβάνει αποκλειστές άξονα ρενίνης-αγγειοτασίνης υπερτερεί έναντι σχήματος που δεν περιλαμβάνει. Αντίθετα, στη σύγκριση φαρμάκου έναντι placebo δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά, με HR 0.89 και 95% ΔΕ 0.72–1.10, ενώ η ετερογένεια ήταν μέτρια (I² = 50.4%). Συμπεράσματα: Ο αποτελεσματικός έλεγχος της αρτηριακής πίεσης, και ιδιαίτερα οι χαμηλότεροι θεραπευτικοί στόχοι, φαίνεται να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην πρόληψη της κολπικής μαρμαρυγής.","abstract_html":"Εισαγωγή και σκοπός της έρευνας: Η αρτηριακή υπέρταση αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τροποποιήσιμους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου και έχει συσχετιστεί με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση του κατά πόσον η αντιυπερτασική θεραπεία, και ειδικότερα η εντατική ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο νέας εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής. Υλικά και μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών και δευτερογενών αναλύσεων τους. Οι μελέτες ταξινομήθηκαν σε τρεις υποομάδες: εντατική έναντι τυπικής ρύθμισης της αρτηριακής πίεσης, σύγκριση διαφορετικών αντιυπερτασικών φαρμάκων και σύγκριση φαρμάκου έναντι placebo. Αποτελέσματα: Στην υποομάδα της εντατικής έναντι τυπικής ρύθμισης της αρτηριακής πίεσης, η εντατική θεραπεία συσχετίστηκε με στατιστικά σημαντική μείωση του κινδύνου εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής, με συγκεντρωτικό λόγο κινδύνου (HR) 0.78 και 95% και διαστήματα εμπιστοσύνης (ΔΕ) 0.63–0.95, ενώ η ετερογένεια ήταν εξαιρετικά χαμηλή (I² = 0.6%). Στην υποομάδα σύγκρισης διαφορετικών αντιυπερτασικών φαρμάκων, το συνολικό αποτέλεσμα επίσης έδειξε το αντιυπερτασικό σχήμα που περιλαμβάνει αποκλειστές άξονα ρενίνης-αγγειοτασίνης υπερτερεί έναντι σχήματος που δεν περιλαμβάνει. Αντίθετα, στη σύγκριση φαρμάκου έναντι placebo δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά, με HR 0.89 και 95% ΔΕ 0.72–1.10, ενώ η ετερογένεια ήταν μέτρια (I² = 50.4%). Συμπεράσματα: Ο αποτελεσματικός έλεγχος της αρτηριακής πίεσης, και ιδιαίτερα οι χαμηλότεροι θεραπευτικοί στόχοι, φαίνεται να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην πρόληψη της κολπικής μαρμαρυγής.","abstract_has_math":false,"creators":["Γεωργιάδης Σπυρίδων","Georgiadis Spyridon"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:23Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5427301"],"render_values":[{"text":"uoadl:5427301","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5427301","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5427301","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5427301","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γεωργιάδης Σπυρίδων","Georgiadis Spyridon"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5427301","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5427301"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή και σκοπός της έρευνας: Η αρτηριακή υπέρταση αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τροποποιήσιμους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου και έχει συσχετιστεί με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση του κατά πόσον η αντιυπερτασική θεραπεία, και ειδικότερα η εντατική ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο νέας εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής. Υλικά και μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών και δευτερογενών αναλύσεων τους. Οι μελέτες ταξινομήθηκαν σε τρεις υποομάδες: εντατική έναντι τυπικής ρύθμισης της αρτηριακής πίεσης, σύγκριση διαφορετικών αντιυπερτασικών φαρμάκων και σύγκριση φαρμάκου έναντι placebo. Αποτελέσματα: Στην υποομάδα της εντατικής έναντι τυπικής ρύθμισης της αρτηριακής πίεσης, η εντατική θεραπεία συσχετίστηκε με στατιστικά σημαντική μείωση του κινδύνου εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής, με συγκεντρωτικό λόγο κινδύνου (HR) 0.78 και 95% και διαστήματα εμπιστοσύνης (ΔΕ) 0.63–0.95, ενώ η ετερογένεια ήταν εξαιρετικά χαμηλή (I² = 0.6%). Στην υποομάδα σύγκρισης διαφορετικών αντιυπερτασικών φαρμάκων, το συνολικό αποτέλεσμα επίσης έδειξε το αντιυπερτασικό σχήμα που περιλαμβάνει αποκλειστές άξονα ρενίνης-αγγειοτασίνης υπερτερεί έναντι σχήματος που δεν περιλαμβάνει. Αντίθετα, στη σύγκριση φαρμάκου έναντι placebo δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά, με HR 0.89 και 95% ΔΕ 0.72–1.10, ενώ η ετερογένεια ήταν μέτρια (I² = 50.4%). Συμπεράσματα: Ο αποτελεσματικός έλεγχος της αρτηριακής πίεσης, και ιδιαίτερα οι χαμηλότεροι θεραπευτικοί στόχοι, φαίνεται να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην πρόληψη της κολπικής μαρμαρυγής.","Introduction and purpose of the study: Arterial hypertension is one of the most important modifiable cardiovascular risk factors and has been associated with an increased likelihood of developing atrial fibrillation. The aim of this study was to investigate whether antihypertensive therapy, and in particular intensive blood pressure control, can reduce the risk of new onset of atrial fibrillation. Materials and method: A systematic review and meta-analysis of randomized clinical trials and their secondary analyses were performed. The studies were classified into three subgroups: intensive versus standard blood pressure control, comparison of different antihypertensive drugs, and comparison of drug versus placebo. Results: In the subgroup of intensive versus standard blood pressure control, intensive therapy was associated with a statistically significant reduction in the risk of atrial fibrillation, with a pooled hazard ratio (HR) of 0.78 and 95% CIs of 0.63–0.95, while heterogeneity was extremely low (I² = 0.6%). In the subgroup comparing different antihypertensive drugs, the overall result also showed that the antihypertensive regimen including renin-angiotensin axis blockers was superior to the regimen without. In contrast, in the comparison of drug versus placebo, no statistically significant difference was observed, with a HR of 0.89 and 95% CI of 0.72–1.10, while heterogeneity was moderate (I² = 50.4%). Conclusions: Effective blood pressure control, and particularly lower therapeutic targets, appear to play an important role in the prevention of atrial fibrillation."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Υπέρταση και κολπική μαρμαρυγή: συστηματική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γεωργιάδης Σπυρίδων","Georgiadis Spyridon"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή και σκοπός της έρευνας: Η αρτηριακή υπέρταση αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τροποποιήσιμους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου και έχει συσχετιστεί με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση του κατά πόσον η αντιυπερτασική θεραπεία, και ειδικότερα η εντατική ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο νέας εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής. Υλικά και μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών και δευτερογενών αναλύσεων τους. Οι μελέτες ταξινομήθηκαν σε τρεις υποομάδες: εντατική έναντι τυπικής ρύθμισης της αρτηριακής πίεσης, σύγκριση διαφορετικών αντιυπερτασικών φαρμάκων και σύγκριση φαρμάκου έναντι placebo. Αποτελέσματα: Στην υποομάδα της εντατικής έναντι τυπικής ρύθμισης της αρτηριακής πίεσης, η εντατική θεραπεία συσχετίστηκε με στατιστικά σημαντική μείωση του κινδύνου εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής, με συγκεντρωτικό λόγο κινδύνου (HR) 0.78 και 95% και διαστήματα εμπιστοσύνης (ΔΕ) 0.63–0.95, ενώ η ετερογένεια ήταν εξαιρετικά χαμηλή (I² = 0.6%). Στην υποομάδα σύγκρισης διαφορετικών αντιυπερτασικών φαρμάκων, το συνολικό αποτέλεσμα επίσης έδειξε το αντιυπερτασικό σχήμα που περιλαμβάνει αποκλειστές άξονα ρενίνης-αγγειοτασίνης υπερτερεί έναντι σχήματος που δεν περιλαμβάνει. Αντίθετα, στη σύγκριση φαρμάκου έναντι placebo δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά, με HR 0.89 και 95% ΔΕ 0.72–1.10, ενώ η ετερογένεια ήταν μέτρια (I² = 50.4%). Συμπεράσματα: Ο αποτελεσματικός έλεγχος της αρτηριακής πίεσης, και ιδιαίτερα οι χαμηλότεροι θεραπευτικοί στόχοι, φαίνεται να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην πρόληψη της κολπικής μαρμαρυγής.","Introduction and purpose of the study: Arterial hypertension is one of the most important modifiable cardiovascular risk factors and has been associated with an increased likelihood of developing atrial fibrillation. The aim of this study was to investigate whether antihypertensive therapy, and in particular intensive blood pressure control, can reduce the risk of new onset of atrial fibrillation. Materials and method: A systematic review and meta-analysis of randomized clinical trials and their secondary analyses were performed. The studies were classified into three subgroups: intensive versus standard blood pressure control, comparison of different antihypertensive drugs, and comparison of drug versus placebo. Results: In the subgroup of intensive versus standard blood pressure control, intensive therapy was associated with a statistically significant reduction in the risk of atrial fibrillation, with a pooled hazard ratio (HR) of 0.78 and 95% CIs of 0.63–0.95, while heterogeneity was extremely low (I² = 0.6%). In the subgroup comparing different antihypertensive drugs, the overall result also showed that the antihypertensive regimen including renin-angiotensin axis blockers was superior to the regimen without. In contrast, in the comparison of drug versus placebo, no statistically significant difference was observed, with a HR of 0.89 and 95% CI of 0.72–1.10, while heterogeneity was moderate (I² = 50.4%). Conclusions: Effective blood pressure control, and particularly lower therapeutic targets, appear to play an important role in the prevention of atrial fibrillation."],"dc:identifier":["uoadl:5427301","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5427301"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Υπέρταση και κολπική μαρμαρυγή: συστηματική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:23Z"}