{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5427476"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5427476","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αρτηριακή υπέρταση σε διαταραχές επινεφριδίων - ανασκόπηση","abstract":"Η αρτηριακή υπέρταση προσβάλλει σημαντικό μέρος του ενήλικου πληθυσμού παγκοσμίως και εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους κυριότερους τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο και θάνατο. Αν και οι περισσότερες περιπτώσεις χαρακτηρίζονται ως πρωτοπαθής (ιδιοπαθής) υπέρταση, ένα μικρό αλλά κλινικά σημαντικό ποσοστό οφείλεται σε σαφώς αναγνωρίσιμα δευτεροπαθή αίτια· ανάμεσά τους, οι παθήσεις των επινεφριδίων κατέχουν ξεχωριστή θέση. Η παρούσα εργασία διερευνά τη σχέση της επινεφριδιακής παθολογίας με την αρτηριακή υπέρταση, συνδέοντας τους ανατομικούς, φυσιολογικούς και παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς μέσω των οποίων η διαταραγμένη έκκριση επινεφριδιακών ορμονών οδηγεί σε αύξηση της πίεσης. Η μελέτη ξεκινά από τη δομή και τη λειτουργία του φλοιού και του μυελού των επινεφριδίων, εστιάζοντας στη ρύθμιση της αλδοστερόνης, της κορτιζόλης και των κατεχολαμινών και στη συμβολή τους στη διατήρηση φυσιολογικής αρτηριακής πίεσης. Στη συνέχεια εξετάζει τα κύρια επινεφριδιακά αίτια δευτεροπαθούς υπέρτασης: τον πρωτοπαθή υπεραλδοστερονισμό, το φαιοχρωμοκύττωμα και το παραγαγγλίωμα, το σύνδρομο Cushing, τη συγγενή υπερπλασία των επινεφριδίων και σπανιότερες καταστάσεις περίσσειας αλατοκορτικοειδών. Για κάθε πάθηση αναλύονται κριτικά η επιδημιολογία, η κλινική εικόνα, η εργαστηριακή και απεικονιστική διάγνωση και οι διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στη συγκρότηση μιας ορθολογικής διαγνωστικής προσέγγισης: πότε τίθεται η υποψία ενδοκρινικής υπέρτασης, πώς ερμηνεύονται οι επιβεβαιωτικές εξετάσεις, ποιος είναι ο ρόλος της απεικόνισης και του φλεβικού καθετηριασμού των επινεφριδίων, καθώς και ποιες είναι οι συνηθέστερες διαγνωστικές παγίδες. Οι χειρουργικές και φαρμακευτικές στρατηγικές αξιολογούνται σε συνάρτηση με τις μακροπρόθεσμες εκβάσεις και τον καρδιαγγειακό κίνδυνο. Συνθέτοντας τα σύγχρονα δεδομένα, η εργασία αναδεικνύει πόσο σημαντικό είναι να αναγνωρίζεται έγκαιρα η υπέρταση επινεφριδιακής αιτιολογίας —μια συχνά αδιάγνωστη, αλλά πολλές φορές πλήρως ιάσιμη κατάσταση. Η έγκαιρη διάγνωση και η στοχευμένη θεραπεία μπορούν να ρυθμίσουν την πίεση, να προστατεύσουν τα ζωτικά όργανα από μόνιμες βλάβες και να βελτιώσουν ουσιαστικά την έκβαση των ασθενών, υπενθυμίζοντας πόσο κρίσιμη είναι η αυξημένη κλινική εγρήγορση κατά τη διερεύνηση κάθε υπερτασικού ασθενούς.","abstract_html":"Η αρτηριακή υπέρταση προσβάλλει σημαντικό μέρος του ενήλικου πληθυσμού παγκοσμίως και εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους κυριότερους τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο και θάνατο. Αν και οι περισσότερες περιπτώσεις χαρακτηρίζονται ως πρωτοπαθής (ιδιοπαθής) υπέρταση, ένα μικρό αλλά κλινικά σημαντικό ποσοστό οφείλεται σε σαφώς αναγνωρίσιμα δευτεροπαθή αίτια· ανάμεσά τους, οι παθήσεις των επινεφριδίων κατέχουν ξεχωριστή θέση. Η παρούσα εργασία διερευνά τη σχέση της επινεφριδιακής παθολογίας με την αρτηριακή υπέρταση, συνδέοντας τους ανατομικούς, φυσιολογικούς και παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς μέσω των οποίων η διαταραγμένη έκκριση επινεφριδιακών ορμονών οδηγεί σε αύξηση της πίεσης. Η μελέτη ξεκινά από τη δομή και τη λειτουργία του φλοιού και του μυελού των επινεφριδίων, εστιάζοντας στη ρύθμιση της αλδοστερόνης, της κορτιζόλης και των κατεχολαμινών και στη συμβολή τους στη διατήρηση φυσιολογικής αρτηριακής πίεσης. Στη συνέχεια εξετάζει τα κύρια επινεφριδιακά αίτια δευτεροπαθούς υπέρτασης: τον πρωτοπαθή υπεραλδοστερονισμό, το φαιοχρωμοκύττωμα και το παραγαγγλίωμα, το σύνδρομο Cushing, τη συγγενή υπερπλασία των επινεφριδίων και σπανιότερες καταστάσεις περίσσειας αλατοκορτικοειδών. Για κάθε πάθηση αναλύονται κριτικά η επιδημιολογία, η κλινική εικόνα, η εργαστηριακή και απεικονιστική διάγνωση και οι διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στη συγκρότηση μιας ορθολογικής διαγνωστικής προσέγγισης: πότε τίθεται η υποψία ενδοκρινικής υπέρτασης, πώς ερμηνεύονται οι επιβεβαιωτικές εξετάσεις, ποιος είναι ο ρόλος της απεικόνισης και του φλεβικού καθετηριασμού των επινεφριδίων, καθώς και ποιες είναι οι συνηθέστερες διαγνωστικές παγίδες. Οι χειρουργικές και φαρμακευτικές στρατηγικές αξιολογούνται σε συνάρτηση με τις μακροπρόθεσμες εκβάσεις και τον καρδιαγγειακό κίνδυνο. Συνθέτοντας τα σύγχρονα δεδομένα, η εργασία αναδεικνύει πόσο σημαντικό είναι να αναγνωρίζεται έγκαιρα η υπέρταση επινεφριδιακής αιτιολογίας —μια συχνά αδιάγνωστη, αλλά πολλές φορές πλήρως ιάσιμη κατάσταση. Η έγκαιρη διάγνωση και η στοχευμένη θεραπεία μπορούν να ρυθμίσουν την πίεση, να προστατεύσουν τα ζωτικά όργανα από μόνιμες βλάβες και να βελτιώσουν ουσιαστικά την έκβαση των ασθενών, υπενθυμίζοντας πόσο κρίσιμη είναι η αυξημένη κλινική εγρήγορση κατά τη διερεύνηση κάθε υπερτασικού ασθενούς.","abstract_has_math":false,"creators":["Φαφούτης Θεόδωρος","Fafoutis Theodoros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:23Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5427476"],"render_values":[{"text":"uoadl:5427476","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5427476","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5427476","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5427476","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φαφούτης Θεόδωρος","Fafoutis Theodoros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5427476","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5427476"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αρτηριακή υπέρταση προσβάλλει σημαντικό μέρος του ενήλικου πληθυσμού παγκοσμίως και εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους κυριότερους τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο και θάνατο. Αν και οι περισσότερες περιπτώσεις χαρακτηρίζονται ως πρωτοπαθής (ιδιοπαθής) υπέρταση, ένα μικρό αλλά κλινικά σημαντικό ποσοστό οφείλεται σε σαφώς αναγνωρίσιμα δευτεροπαθή αίτια· ανάμεσά τους, οι παθήσεις των επινεφριδίων κατέχουν ξεχωριστή θέση. Η παρούσα εργασία διερευνά τη σχέση της επινεφριδιακής παθολογίας με την αρτηριακή υπέρταση, συνδέοντας τους ανατομικούς, φυσιολογικούς και παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς μέσω των οποίων η διαταραγμένη έκκριση επινεφριδιακών ορμονών οδηγεί σε αύξηση της πίεσης. Η μελέτη ξεκινά από τη δομή και τη λειτουργία του φλοιού και του μυελού των επινεφριδίων, εστιάζοντας στη ρύθμιση της αλδοστερόνης, της κορτιζόλης και των κατεχολαμινών και στη συμβολή τους στη διατήρηση φυσιολογικής αρτηριακής πίεσης. Στη συνέχεια εξετάζει τα κύρια επινεφριδιακά αίτια δευτεροπαθούς υπέρτασης: τον πρωτοπαθή υπεραλδοστερονισμό, το φαιοχρωμοκύττωμα και το παραγαγγλίωμα, το σύνδρομο Cushing, τη συγγενή υπερπλασία των επινεφριδίων και σπανιότερες καταστάσεις περίσσειας αλατοκορτικοειδών. Για κάθε πάθηση αναλύονται κριτικά η επιδημιολογία, η κλινική εικόνα, η εργαστηριακή και απεικονιστική διάγνωση και οι διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στη συγκρότηση μιας ορθολογικής διαγνωστικής προσέγγισης: πότε τίθεται η υποψία ενδοκρινικής υπέρτασης, πώς ερμηνεύονται οι επιβεβαιωτικές εξετάσεις, ποιος είναι ο ρόλος της απεικόνισης και του φλεβικού καθετηριασμού των επινεφριδίων, καθώς και ποιες είναι οι συνηθέστερες διαγνωστικές παγίδες. Οι χειρουργικές και φαρμακευτικές στρατηγικές αξιολογούνται σε συνάρτηση με τις μακροπρόθεσμες εκβάσεις και τον καρδιαγγειακό κίνδυνο. Συνθέτοντας τα σύγχρονα δεδομένα, η εργασία αναδεικνύει πόσο σημαντικό είναι να αναγνωρίζεται έγκαιρα η υπέρταση επινεφριδιακής αιτιολογίας —μια συχνά αδιάγνωστη, αλλά πολλές φορές πλήρως ιάσιμη κατάσταση. Η έγκαιρη διάγνωση και η στοχευμένη θεραπεία μπορούν να ρυθμίσουν την πίεση, να προστατεύσουν τα ζωτικά όργανα από μόνιμες βλάβες και να βελτιώσουν ουσιαστικά την έκβαση των ασθενών, υπενθυμίζοντας πόσο κρίσιμη είναι η αυξημένη κλινική εγρήγορση κατά τη διερεύνηση κάθε υπερτασικού ασθενούς.","Arterial hypertension affects a substantial proportion of the global adult population and remains a leading modifiable risk factor for cardiovascular morbidity and mortality. While the majority of cases are classified as primary (essential) hypertension, a clinically important minority arise from identifiable secondary causes, among which adrenal gland disorders are prominent. This thesis examines the relationship between adrenal pathology and arterial hypertension, integrating the anatomical, physiological, and pathophysiological mechanisms that link disordered adrenal hormone secretion to elevated blood pressure. The work begins with the structural and functional organization of the adrenal cortex and medulla, emphasizing the regulation of aldosterone, cortisol, and catecholamines and their roles in blood pressure homeostasis. It then explores the principal adrenal causes of secondary hypertension: primary aldosteronism, pheochromocytoma and paraganglioma, Cushing's syndrome, congenital adrenal hyperplasia, and rarer mineralocorticoid-excess states. For each condition, the epidemiology, clinical presentation, biochemical and radiological diagnosis, and therapeutic options are critically reviewed. Particular attention is given to a rational diagnostic approach, including indications for screening, the interpretation of confirmatory tests, the role of imaging and adrenal venous sampling, and common diagnostic pitfalls. Management strategies—both surgical and pharmacological—are evaluated alongside long-term outcomes and cardiovascular risk. By consolidating current evidence, this thesis underscores the importance of recognizing adrenal hypertension, a frequently underdiagnosed yet potentially curable condition. Early identification and targeted treatment can normalize blood pressure, reduce end-organ damage, and substantially improve patient outcomes, highlighting the value of a high index of suspicion in hypertensive patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αρτηριακή υπέρταση σε διαταραχές επινεφριδίων - ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φαφούτης Θεόδωρος","Fafoutis Theodoros"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η αρτηριακή υπέρταση προσβάλλει σημαντικό μέρος του ενήλικου πληθυσμού παγκοσμίως και εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους κυριότερους τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο και θάνατο. Αν και οι περισσότερες περιπτώσεις χαρακτηρίζονται ως πρωτοπαθής (ιδιοπαθής) υπέρταση, ένα μικρό αλλά κλινικά σημαντικό ποσοστό οφείλεται σε σαφώς αναγνωρίσιμα δευτεροπαθή αίτια· ανάμεσά τους, οι παθήσεις των επινεφριδίων κατέχουν ξεχωριστή θέση. Η παρούσα εργασία διερευνά τη σχέση της επινεφριδιακής παθολογίας με την αρτηριακή υπέρταση, συνδέοντας τους ανατομικούς, φυσιολογικούς και παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς μέσω των οποίων η διαταραγμένη έκκριση επινεφριδιακών ορμονών οδηγεί σε αύξηση της πίεσης. Η μελέτη ξεκινά από τη δομή και τη λειτουργία του φλοιού και του μυελού των επινεφριδίων, εστιάζοντας στη ρύθμιση της αλδοστερόνης, της κορτιζόλης και των κατεχολαμινών και στη συμβολή τους στη διατήρηση φυσιολογικής αρτηριακής πίεσης. Στη συνέχεια εξετάζει τα κύρια επινεφριδιακά αίτια δευτεροπαθούς υπέρτασης: τον πρωτοπαθή υπεραλδοστερονισμό, το φαιοχρωμοκύττωμα και το παραγαγγλίωμα, το σύνδρομο Cushing, τη συγγενή υπερπλασία των επινεφριδίων και σπανιότερες καταστάσεις περίσσειας αλατοκορτικοειδών. Για κάθε πάθηση αναλύονται κριτικά η επιδημιολογία, η κλινική εικόνα, η εργαστηριακή και απεικονιστική διάγνωση και οι διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στη συγκρότηση μιας ορθολογικής διαγνωστικής προσέγγισης: πότε τίθεται η υποψία ενδοκρινικής υπέρτασης, πώς ερμηνεύονται οι επιβεβαιωτικές εξετάσεις, ποιος είναι ο ρόλος της απεικόνισης και του φλεβικού καθετηριασμού των επινεφριδίων, καθώς και ποιες είναι οι συνηθέστερες διαγνωστικές παγίδες. Οι χειρουργικές και φαρμακευτικές στρατηγικές αξιολογούνται σε συνάρτηση με τις μακροπρόθεσμες εκβάσεις και τον καρδιαγγειακό κίνδυνο. Συνθέτοντας τα σύγχρονα δεδομένα, η εργασία αναδεικνύει πόσο σημαντικό είναι να αναγνωρίζεται έγκαιρα η υπέρταση επινεφριδιακής αιτιολογίας —μια συχνά αδιάγνωστη, αλλά πολλές φορές πλήρως ιάσιμη κατάσταση. Η έγκαιρη διάγνωση και η στοχευμένη θεραπεία μπορούν να ρυθμίσουν την πίεση, να προστατεύσουν τα ζωτικά όργανα από μόνιμες βλάβες και να βελτιώσουν ουσιαστικά την έκβαση των ασθενών, υπενθυμίζοντας πόσο κρίσιμη είναι η αυξημένη κλινική εγρήγορση κατά τη διερεύνηση κάθε υπερτασικού ασθενούς.","Arterial hypertension affects a substantial proportion of the global adult population and remains a leading modifiable risk factor for cardiovascular morbidity and mortality. While the majority of cases are classified as primary (essential) hypertension, a clinically important minority arise from identifiable secondary causes, among which adrenal gland disorders are prominent. This thesis examines the relationship between adrenal pathology and arterial hypertension, integrating the anatomical, physiological, and pathophysiological mechanisms that link disordered adrenal hormone secretion to elevated blood pressure. The work begins with the structural and functional organization of the adrenal cortex and medulla, emphasizing the regulation of aldosterone, cortisol, and catecholamines and their roles in blood pressure homeostasis. It then explores the principal adrenal causes of secondary hypertension: primary aldosteronism, pheochromocytoma and paraganglioma, Cushing's syndrome, congenital adrenal hyperplasia, and rarer mineralocorticoid-excess states. For each condition, the epidemiology, clinical presentation, biochemical and radiological diagnosis, and therapeutic options are critically reviewed. Particular attention is given to a rational diagnostic approach, including indications for screening, the interpretation of confirmatory tests, the role of imaging and adrenal venous sampling, and common diagnostic pitfalls. Management strategies—both surgical and pharmacological—are evaluated alongside long-term outcomes and cardiovascular risk. By consolidating current evidence, this thesis underscores the importance of recognizing adrenal hypertension, a frequently underdiagnosed yet potentially curable condition. Early identification and targeted treatment can normalize blood pressure, reduce end-organ damage, and substantially improve patient outcomes, highlighting the value of a high index of suspicion in hypertensive patients."],"dc:identifier":["uoadl:5427476","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5427476"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αρτηριακή υπέρταση σε διαταραχές επινεφριδίων - ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:23Z"}