{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5427517"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5427517","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The role of Interventional Radiology in managing benign biliary strictures: diagnosis to treatment","abstract":"Οι καλοήθεις στενώσεις των χοληφόρων (Benign Biliary Strictures – BBS) αποτελούν σημαντική κλινική πρόκληση και οφείλονται συχνά σε ιατρογενείς κακώσεις, φλεγμονώδεις διεργασίες ή μετεγχειρητικές επιπλοκές, ιδιαίτερα μετά από χειρουργεία στο ήπαρ και το χοληφόρο σύστημα και τη μεταμόσχευση ήπατος. Η αντιμετώπισή τους απαιτεί ακριβή διάγνωση, κατάλληλη ταξινόμηση και εξατομικευμένη θεραπευτική προσέγγιση, με στόχο την αποκατάσταση της συνέχειας της χοληφόρου οδού και την πρόληψη μακροπρόθεσμων επιπλοκών, όπως η χολαγγειίτιδα και η δευτεροπαθής χολική κίρρωση. Σκοπός της παρούσας βιβλιογραφικής ανασκόπησης είναι η αξιολόγηση του ρόλου της Επεμβατικής Ακτινολογίας (ΕΑ) στη διάγνωση και αντιμετώπιση των καλοήθων στενώσεων των χοληφόρων, στο ευρύτερο πλαίσιο της διεπιστημονικής προσέγγισης. Αρχικά παρουσιάζεται η ανατομία των χοληφόρων, συμπεριλαμβανομένων των ανατομικών παραλλαγών, και ακολουθεί αναφορά στην παθοφυσιολογία, την αιτιολογία και τα συστήματα ταξινόμησης των στενώσεων. Αναλύονται η κλινική εικόνα και οι διαγνωστικές στρατηγικές, με έμφαση τόσο στις μη επεμβατικές απεικονιστικές μεθόδους, όπως η μαγνητική χολαγγειοπαγκρεατογραφία (MRCP), όσο και στις επεμβατικές τεχνικές, συμπεριλαμβανομένης της ενδοσκοπικής ανάστροφης χολαγγειοπαγκρεατογραφίας (ERCP), του ενδοσκοπικού υπερηχογραφήματος (EUS) και της διαδερμικής διηπατικής χολαγγειογραφίας (PTC). Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις τεχνικές της Επεμβατικής Ακτινολογίας, αναδεικνύοντας τον εξελισσόμενο ρόλο τους τόσο ως θεραπευτικών επιλογών πρώτης γραμμής όσο και ως συμπληρωματικών θεραπευτικών μεθόδων. Οι διαδερμικές προσεγγίσεις, συμπεριλαμβανομένης της διαδερμικής διηπατικής παροχέτευσης των χοληφόρων (PTBD), της διαστολής με καθετήρα και της χολαγγειοπλαστικής με μπαλόνι, χρησιμοποιούνται ευρέως ως πρώτης γραμμής ελάχιστα επεμβατικές θεραπευτικές επιλογές. Ο ρόλος της τοποθέτησης χοληφόρων ενδοπροθέσεων εξετάζεται κριτικά και περιλαμβάνει τις πλαστικές ενδοπροθέσεις, τις καλυμμένες αυτοδιατεινόμενες μεταλλικές ενδοπροθέσεις (CSEMS), τις ανακτήσιμες μεταλλικές ενδοπροθέσεις και τις νεότερες βιοαπορροφήσιμες ενδοπροθέσεις, με έμφαση στην αποτελεσματικότητα, τους περιορισμούς και τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματά τους. Παράλληλα, αναλύονται προηγμένες τεχνικές της Επεμβατικής Ακτινολογίας, όπως τα κόπτοντα μπαλόνια (cutting balloons), οι τεχνικές rendezvous, οι διαδερμικές παρεμβάσεις υπό καθοδήγηση χολαγγειοσκόπησης, η μαγνητική συμπίεση για τη δημιουργία αναστόμωσης και η ενδοαυλική κατάλυση με χρήση ραδιοσυχνοτήτων, οι οποίες αποτελούν σημαντικές θεραπευτικές επιλογές σε σύνθετες ή ανθεκτικές στη θεραπεία περιπτώσεις. Τέλος, εξετάζεται ο ρόλος της ενδοσκοπικής και χειρουργικής αντιμετώπισης, με έμφαση στη σημασία της διεπιστημονικής προσέγγισης για την επιλογή της βέλτιστης θεραπευτικής στρατηγικής, με βάση τα χαρακτηριστικά της στένωσης και τη γενική κατάσταση του ασθενούς. Συμπερασματικά, η Επεμβατική Ακτινολογία κατέχει κεντρικό και διαρκώς διευρυνόμενο ρόλο στην αντιμετώπιση των καλοήθων στενώσεων των χοληφόρων, προσφέροντας αποτελεσματικές και ελάχιστα επεμβατικές θεραπευτικές λύσεις με ευνοϊκά αποτελέσματα. Η συνεχής εξέλιξη της τεχνολογίας και η περαιτέρω ενσωμάτωση των τεχνικών της Επεμβατικής Ακτινολογίας με τις ενδοσκοπικές και χειρουργικές μεθόδους αναμένεται να συμβάλουν περαιτέρω στη βελτίωση της θεραπευτικής αντιμετώπισης και της μακροπρόθεσμης πρόγνωσης των ασθενών.","abstract_html":"Οι καλοήθεις στενώσεις των χοληφόρων (Benign Biliary Strictures – BBS) αποτελούν σημαντική κλινική πρόκληση και οφείλονται συχνά σε ιατρογενείς κακώσεις, φλεγμονώδεις διεργασίες ή μετεγχειρητικές επιπλοκές, ιδιαίτερα μετά από χειρουργεία στο ήπαρ και το χοληφόρο σύστημα και τη μεταμόσχευση ήπατος. Η αντιμετώπισή τους απαιτεί ακριβή διάγνωση, κατάλληλη ταξινόμηση και εξατομικευμένη θεραπευτική προσέγγιση, με στόχο την αποκατάσταση της συνέχειας της χοληφόρου οδού και την πρόληψη μακροπρόθεσμων επιπλοκών, όπως η χολαγγειίτιδα και η δευτεροπαθής χολική κίρρωση. Σκοπός της παρούσας βιβλιογραφικής ανασκόπησης είναι η αξιολόγηση του ρόλου της Επεμβατικής Ακτινολογίας (ΕΑ) στη διάγνωση και αντιμετώπιση των καλοήθων στενώσεων των χοληφόρων, στο ευρύτερο πλαίσιο της διεπιστημονικής προσέγγισης. Αρχικά παρουσιάζεται η ανατομία των χοληφόρων, συμπεριλαμβανομένων των ανατομικών παραλλαγών, και ακολουθεί αναφορά στην παθοφυσιολογία, την αιτιολογία και τα συστήματα ταξινόμησης των στενώσεων. Αναλύονται η κλινική εικόνα και οι διαγνωστικές στρατηγικές, με έμφαση τόσο στις μη επεμβατικές απεικονιστικές μεθόδους, όπως η μαγνητική χολαγγειοπαγκρεατογραφία (MRCP), όσο και στις επεμβατικές τεχνικές, συμπεριλαμβανομένης της ενδοσκοπικής ανάστροφης χολαγγειοπαγκρεατογραφίας (ERCP), του ενδοσκοπικού υπερηχογραφήματος (EUS) και της διαδερμικής διηπατικής χολαγγειογραφίας (PTC). Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις τεχνικές της Επεμβατικής Ακτινολογίας, αναδεικνύοντας τον εξελισσόμενο ρόλο τους τόσο ως θεραπευτικών επιλογών πρώτης γραμμής όσο και ως συμπληρωματικών θεραπευτικών μεθόδων. Οι διαδερμικές προσεγγίσεις, συμπεριλαμβανομένης της διαδερμικής διηπατικής παροχέτευσης των χοληφόρων (PTBD), της διαστολής με καθετήρα και της χολαγγειοπλαστικής με μπαλόνι, χρησιμοποιούνται ευρέως ως πρώτης γραμμής ελάχιστα επεμβατικές θεραπευτικές επιλογές. Ο ρόλος της τοποθέτησης χοληφόρων ενδοπροθέσεων εξετάζεται κριτικά και περιλαμβάνει τις πλαστικές ενδοπροθέσεις, τις καλυμμένες αυτοδιατεινόμενες μεταλλικές ενδοπροθέσεις (CSEMS), τις ανακτήσιμες μεταλλικές ενδοπροθέσεις και τις νεότερες βιοαπορροφήσιμες ενδοπροθέσεις, με έμφαση στην αποτελεσματικότητα, τους περιορισμούς και τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματά τους. Παράλληλα, αναλύονται προηγμένες τεχνικές της Επεμβατικής Ακτινολογίας, όπως τα κόπτοντα μπαλόνια (cutting balloons), οι τεχνικές rendezvous, οι διαδερμικές παρεμβάσεις υπό καθοδήγηση χολαγγειοσκόπησης, η μαγνητική συμπίεση για τη δημιουργία αναστόμωσης και η ενδοαυλική κατάλυση με χρήση ραδιοσυχνοτήτων, οι οποίες αποτελούν σημαντικές θεραπευτικές επιλογές σε σύνθετες ή ανθεκτικές στη θεραπεία περιπτώσεις. Τέλος, εξετάζεται ο ρόλος της ενδοσκοπικής και χειρουργικής αντιμετώπισης, με έμφαση στη σημασία της διεπιστημονικής προσέγγισης για την επιλογή της βέλτιστης θεραπευτικής στρατηγικής, με βάση τα χαρακτηριστικά της στένωσης και τη γενική κατάσταση του ασθενούς. Συμπερασματικά, η Επεμβατική Ακτινολογία κατέχει κεντρικό και διαρκώς διευρυνόμενο ρόλο στην αντιμετώπιση των καλοήθων στενώσεων των χοληφόρων, προσφέροντας αποτελεσματικές και ελάχιστα επεμβατικές θεραπευτικές λύσεις με ευνοϊκά αποτελέσματα. Η συνεχής εξέλιξη της τεχνολογίας και η περαιτέρω ενσωμάτωση των τεχνικών της Επεμβατικής Ακτινολογίας με τις ενδοσκοπικές και χειρουργικές μεθόδους αναμένεται να συμβάλουν περαιτέρω στη βελτίωση της θεραπευτικής αντιμετώπισης και της μακροπρόθεσμης πρόγνωσης των ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκάνα Ανδρονίκη","Gκana Androniki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:23Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5427517"],"render_values":[{"text":"uoadl:5427517","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5427517","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5427517","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5427517","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκάνα Ανδρονίκη","Gκana Androniki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5427517","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5427517"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι καλοήθεις στενώσεις των χοληφόρων (Benign Biliary Strictures – BBS) αποτελούν σημαντική κλινική πρόκληση και οφείλονται συχνά σε ιατρογενείς κακώσεις, φλεγμονώδεις διεργασίες ή μετεγχειρητικές επιπλοκές, ιδιαίτερα μετά από χειρουργεία στο ήπαρ και το χοληφόρο σύστημα και τη μεταμόσχευση ήπατος. Η αντιμετώπισή τους απαιτεί ακριβή διάγνωση, κατάλληλη ταξινόμηση και εξατομικευμένη θεραπευτική προσέγγιση, με στόχο την αποκατάσταση της συνέχειας της χοληφόρου οδού και την πρόληψη μακροπρόθεσμων επιπλοκών, όπως η χολαγγειίτιδα και η δευτεροπαθής χολική κίρρωση. Σκοπός της παρούσας βιβλιογραφικής ανασκόπησης είναι η αξιολόγηση του ρόλου της Επεμβατικής Ακτινολογίας (ΕΑ) στη διάγνωση και αντιμετώπιση των καλοήθων στενώσεων των χοληφόρων, στο ευρύτερο πλαίσιο της διεπιστημονικής προσέγγισης. Αρχικά παρουσιάζεται η ανατομία των χοληφόρων, συμπεριλαμβανομένων των ανατομικών παραλλαγών, και ακολουθεί αναφορά στην παθοφυσιολογία, την αιτιολογία και τα συστήματα ταξινόμησης των στενώσεων. Αναλύονται η κλινική εικόνα και οι διαγνωστικές στρατηγικές, με έμφαση τόσο στις μη επεμβατικές απεικονιστικές μεθόδους, όπως η μαγνητική χολαγγειοπαγκρεατογραφία (MRCP), όσο και στις επεμβατικές τεχνικές, συμπεριλαμβανομένης της ενδοσκοπικής ανάστροφης χολαγγειοπαγκρεατογραφίας (ERCP), του ενδοσκοπικού υπερηχογραφήματος (EUS) και της διαδερμικής διηπατικής χολαγγειογραφίας (PTC). Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις τεχνικές της Επεμβατικής Ακτινολογίας, αναδεικνύοντας τον εξελισσόμενο ρόλο τους τόσο ως θεραπευτικών επιλογών πρώτης γραμμής όσο και ως συμπληρωματικών θεραπευτικών μεθόδων. Οι διαδερμικές προσεγγίσεις, συμπεριλαμβανομένης της διαδερμικής διηπατικής παροχέτευσης των χοληφόρων (PTBD), της διαστολής με καθετήρα και της χολαγγειοπλαστικής με μπαλόνι, χρησιμοποιούνται ευρέως ως πρώτης γραμμής ελάχιστα επεμβατικές θεραπευτικές επιλογές. Ο ρόλος της τοποθέτησης χοληφόρων ενδοπροθέσεων εξετάζεται κριτικά και περιλαμβάνει τις πλαστικές ενδοπροθέσεις, τις καλυμμένες αυτοδιατεινόμενες μεταλλικές ενδοπροθέσεις (CSEMS), τις ανακτήσιμες μεταλλικές ενδοπροθέσεις και τις νεότερες βιοαπορροφήσιμες ενδοπροθέσεις, με έμφαση στην αποτελεσματικότητα, τους περιορισμούς και τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματά τους. Παράλληλα, αναλύονται προηγμένες τεχνικές της Επεμβατικής Ακτινολογίας, όπως τα κόπτοντα μπαλόνια (cutting balloons), οι τεχνικές rendezvous, οι διαδερμικές παρεμβάσεις υπό καθοδήγηση χολαγγειοσκόπησης, η μαγνητική συμπίεση για τη δημιουργία αναστόμωσης και η ενδοαυλική κατάλυση με χρήση ραδιοσυχνοτήτων, οι οποίες αποτελούν σημαντικές θεραπευτικές επιλογές σε σύνθετες ή ανθεκτικές στη θεραπεία περιπτώσεις. Τέλος, εξετάζεται ο ρόλος της ενδοσκοπικής και χειρουργικής αντιμετώπισης, με έμφαση στη σημασία της διεπιστημονικής προσέγγισης για την επιλογή της βέλτιστης θεραπευτικής στρατηγικής, με βάση τα χαρακτηριστικά της στένωσης και τη γενική κατάσταση του ασθενούς. Συμπερασματικά, η Επεμβατική Ακτινολογία κατέχει κεντρικό και διαρκώς διευρυνόμενο ρόλο στην αντιμετώπιση των καλοήθων στενώσεων των χοληφόρων, προσφέροντας αποτελεσματικές και ελάχιστα επεμβατικές θεραπευτικές λύσεις με ευνοϊκά αποτελέσματα. Η συνεχής εξέλιξη της τεχνολογίας και η περαιτέρω ενσωμάτωση των τεχνικών της Επεμβατικής Ακτινολογίας με τις ενδοσκοπικές και χειρουργικές μεθόδους αναμένεται να συμβάλουν περαιτέρω στη βελτίωση της θεραπευτικής αντιμετώπισης και της μακροπρόθεσμης πρόγνωσης των ασθενών.","Benign biliary strictures (BBS) represent a significant clinical challenge, commonly arising from iatrogenic injury, inflammation, or postoperative complications, particularly following hepatobiliary surgery and liver transplantation. Their management requires accurate diagnosis, appropriate classification, and a tailored therapeutic approach to restore biliary continuity and prevent long-term complications such as cholangitis and secondary biliary cirrhosis. This bibliographic review aims to evaluate the role of interventional radiology (IR) in the diagnosis and management of BBS, within the broader context of multidisciplinary care. The thesis begins with an overview of biliary anatomy, including anatomical variants, followed by a discussion of pathophysiology, etiology, and classification systems. Clinical presentation and diagnostic strategies are analyzed, with emphasis on both noninvasive imaging modalities, such as magnetic resonance cholangiopancreatography (MRCP), and invasive techniques including endoscopic retrograde cholangiopancreatography (ERCP), endoscopic ultrasound (EUS), and percutaneous transhepatic cholangiography (PTC). The focus is on interventional radiology techniques, highlighting their evolving role as both primary and complementary treatment options. Percutaneous approaches, including percutaneous transhepatic biliary drainage (PTBD), catheter-based dilation, and balloon cholangioplasty, are widely used as first-line minimally invasive therapies. The role of biliary stenting is critically reviewed, including plastic stents, covered self-expandable metallic stents (CSEMS), retrievable metallic stents and emerging biodegradable stents, with attention to their efficacy, limitations, and long-term outcomes. Advanced IR techniques - such as cutting balloons, rendezvous procedures, percutaneous cholangioscopy-guided interventions, magnetic compression anastomosis, and intraluminal radiofrequency ablation - are also discussed as valuable options in complex or refractory cases. Finally, the role of endoscopic and surgical management is examined, emphasizing the importance of a multidisciplinary approach in selecting the optimal treatment strategy based on stricture characteristics and patient condition. In conclusion, interventional radiology plays a central and expanding role in the management of benign biliary strictures, offering effective, minimally invasive solutions with favorable outcomes. Continuous technological advancements and integration with endoscopic and surgical techniques are expected to further improve patient care and long-term prognosis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The role of Interventional Radiology in managing benign biliary strictures: diagnosis to treatment"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκάνα Ανδρονίκη","Gκana Androniki"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Οι καλοήθεις στενώσεις των χοληφόρων (Benign Biliary Strictures – BBS) αποτελούν σημαντική κλινική πρόκληση και οφείλονται συχνά σε ιατρογενείς κακώσεις, φλεγμονώδεις διεργασίες ή μετεγχειρητικές επιπλοκές, ιδιαίτερα μετά από χειρουργεία στο ήπαρ και το χοληφόρο σύστημα και τη μεταμόσχευση ήπατος. Η αντιμετώπισή τους απαιτεί ακριβή διάγνωση, κατάλληλη ταξινόμηση και εξατομικευμένη θεραπευτική προσέγγιση, με στόχο την αποκατάσταση της συνέχειας της χοληφόρου οδού και την πρόληψη μακροπρόθεσμων επιπλοκών, όπως η χολαγγειίτιδα και η δευτεροπαθής χολική κίρρωση. Σκοπός της παρούσας βιβλιογραφικής ανασκόπησης είναι η αξιολόγηση του ρόλου της Επεμβατικής Ακτινολογίας (ΕΑ) στη διάγνωση και αντιμετώπιση των καλοήθων στενώσεων των χοληφόρων, στο ευρύτερο πλαίσιο της διεπιστημονικής προσέγγισης. Αρχικά παρουσιάζεται η ανατομία των χοληφόρων, συμπεριλαμβανομένων των ανατομικών παραλλαγών, και ακολουθεί αναφορά στην παθοφυσιολογία, την αιτιολογία και τα συστήματα ταξινόμησης των στενώσεων. Αναλύονται η κλινική εικόνα και οι διαγνωστικές στρατηγικές, με έμφαση τόσο στις μη επεμβατικές απεικονιστικές μεθόδους, όπως η μαγνητική χολαγγειοπαγκρεατογραφία (MRCP), όσο και στις επεμβατικές τεχνικές, συμπεριλαμβανομένης της ενδοσκοπικής ανάστροφης χολαγγειοπαγκρεατογραφίας (ERCP), του ενδοσκοπικού υπερηχογραφήματος (EUS) και της διαδερμικής διηπατικής χολαγγειογραφίας (PTC). Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις τεχνικές της Επεμβατικής Ακτινολογίας, αναδεικνύοντας τον εξελισσόμενο ρόλο τους τόσο ως θεραπευτικών επιλογών πρώτης γραμμής όσο και ως συμπληρωματικών θεραπευτικών μεθόδων. Οι διαδερμικές προσεγγίσεις, συμπεριλαμβανομένης της διαδερμικής διηπατικής παροχέτευσης των χοληφόρων (PTBD), της διαστολής με καθετήρα και της χολαγγειοπλαστικής με μπαλόνι, χρησιμοποιούνται ευρέως ως πρώτης γραμμής ελάχιστα επεμβατικές θεραπευτικές επιλογές. Ο ρόλος της τοποθέτησης χοληφόρων ενδοπροθέσεων εξετάζεται κριτικά και περιλαμβάνει τις πλαστικές ενδοπροθέσεις, τις καλυμμένες αυτοδιατεινόμενες μεταλλικές ενδοπροθέσεις (CSEMS), τις ανακτήσιμες μεταλλικές ενδοπροθέσεις και τις νεότερες βιοαπορροφήσιμες ενδοπροθέσεις, με έμφαση στην αποτελεσματικότητα, τους περιορισμούς και τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματά τους. Παράλληλα, αναλύονται προηγμένες τεχνικές της Επεμβατικής Ακτινολογίας, όπως τα κόπτοντα μπαλόνια (cutting balloons), οι τεχνικές rendezvous, οι διαδερμικές παρεμβάσεις υπό καθοδήγηση χολαγγειοσκόπησης, η μαγνητική συμπίεση για τη δημιουργία αναστόμωσης και η ενδοαυλική κατάλυση με χρήση ραδιοσυχνοτήτων, οι οποίες αποτελούν σημαντικές θεραπευτικές επιλογές σε σύνθετες ή ανθεκτικές στη θεραπεία περιπτώσεις. Τέλος, εξετάζεται ο ρόλος της ενδοσκοπικής και χειρουργικής αντιμετώπισης, με έμφαση στη σημασία της διεπιστημονικής προσέγγισης για την επιλογή της βέλτιστης θεραπευτικής στρατηγικής, με βάση τα χαρακτηριστικά της στένωσης και τη γενική κατάσταση του ασθενούς. Συμπερασματικά, η Επεμβατική Ακτινολογία κατέχει κεντρικό και διαρκώς διευρυνόμενο ρόλο στην αντιμετώπιση των καλοήθων στενώσεων των χοληφόρων, προσφέροντας αποτελεσματικές και ελάχιστα επεμβατικές θεραπευτικές λύσεις με ευνοϊκά αποτελέσματα. Η συνεχής εξέλιξη της τεχνολογίας και η περαιτέρω ενσωμάτωση των τεχνικών της Επεμβατικής Ακτινολογίας με τις ενδοσκοπικές και χειρουργικές μεθόδους αναμένεται να συμβάλουν περαιτέρω στη βελτίωση της θεραπευτικής αντιμετώπισης και της μακροπρόθεσμης πρόγνωσης των ασθενών.","Benign biliary strictures (BBS) represent a significant clinical challenge, commonly arising from iatrogenic injury, inflammation, or postoperative complications, particularly following hepatobiliary surgery and liver transplantation. Their management requires accurate diagnosis, appropriate classification, and a tailored therapeutic approach to restore biliary continuity and prevent long-term complications such as cholangitis and secondary biliary cirrhosis. This bibliographic review aims to evaluate the role of interventional radiology (IR) in the diagnosis and management of BBS, within the broader context of multidisciplinary care. The thesis begins with an overview of biliary anatomy, including anatomical variants, followed by a discussion of pathophysiology, etiology, and classification systems. Clinical presentation and diagnostic strategies are analyzed, with emphasis on both noninvasive imaging modalities, such as magnetic resonance cholangiopancreatography (MRCP), and invasive techniques including endoscopic retrograde cholangiopancreatography (ERCP), endoscopic ultrasound (EUS), and percutaneous transhepatic cholangiography (PTC). The focus is on interventional radiology techniques, highlighting their evolving role as both primary and complementary treatment options. Percutaneous approaches, including percutaneous transhepatic biliary drainage (PTBD), catheter-based dilation, and balloon cholangioplasty, are widely used as first-line minimally invasive therapies. The role of biliary stenting is critically reviewed, including plastic stents, covered self-expandable metallic stents (CSEMS), retrievable metallic stents and emerging biodegradable stents, with attention to their efficacy, limitations, and long-term outcomes. Advanced IR techniques - such as cutting balloons, rendezvous procedures, percutaneous cholangioscopy-guided interventions, magnetic compression anastomosis, and intraluminal radiofrequency ablation - are also discussed as valuable options in complex or refractory cases. Finally, the role of endoscopic and surgical management is examined, emphasizing the importance of a multidisciplinary approach in selecting the optimal treatment strategy based on stricture characteristics and patient condition. In conclusion, interventional radiology plays a central and expanding role in the management of benign biliary strictures, offering effective, minimally invasive solutions with favorable outcomes. Continuous technological advancements and integration with endoscopic and surgical techniques are expected to further improve patient care and long-term prognosis."],"dc:identifier":["uoadl:5427517","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5427517"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["The role of Interventional Radiology in managing benign biliary strictures: diagnosis to treatment"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:23Z"}