{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5427657"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5427657","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγκριση ακτινοθεραπευτικών τεχνικών για παιδιατρικούς όγκους εγκεφάλου: εκτίμηση του κινδύνου πρόκλησης ακτινογενούς καρκίνου","abstract":"Αντικείμενο της παρούσας διατριβής αποτελεί η συγκριτική δοσιμετρική και ραδιοβιολογική αξιολόγηση των τεχνικών 3D-CRT, IMRT και VMAT για την αντιμετώπιση παιδιατρικών όγκων εγκεφάλου και κρανίου. Η μελέτη εφαρμόστηκε σε τέσσερα κλινικά σενάρια —DIPG, επενδύμωμα, κρανιοφαρυγγίωμα και ραβδομυοσάρκωμα— χρησιμοποιώντας ψηφιακά ομοιώματα XCAT ηλικίας 5 και 10 ετών. Η αξιολόγηση αναπτύχθηκε σε τρεις άξονες: τη φυσική δοσιμετρία, την έκθεση των οργάνων και τη ραδιοβιολογική ιεράρχηση των πλάνων μέσω του προσδιορισμού του κινδύνου δευτεροπαθούς καρκινογένεσης. Η ραδιοβιολογική ανάλυση βασίστηκε στην εφαρμογή του μηχανιστικού μοντέλου του Schneider για τον υπολογισμό του Αποδιδόμενου Κινδύνου Εφ’όρου Ζωής (LAR) και του ανταγωνιστικού μοντέλου των Dasu για την επαλήθευση της τάσης των αποτελεσμάτων. Η εκτίμηση του κινδύνου επικεντρώθηκε στον υγιή εγκέφαλο, τις παρωτίδες και τον φάρυγγα, χρησιμοποιώντας ως κριτήριο αξιοπιστίας το κατώφλι δόσης των 2 Gy. Η τελική ιεράρχηση των τεχνικών πραγματοποιήθηκε μέσω του Σχετικού Κινδύνου (Relative Risk – RR), συγκρίνοντας τη βιολογική επιβάρυνση κάθε πλάνου με τον φυσικό κίνδυνο υποβάθρου (Baseline Risk) του πληθυσμού. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν την υπεροχή των τεχνικών IMRT και VMAT σε σύνθετα περιστατικά όπως το DIPG και το επενδύμωμα, όπου εξασφαλίζουν ανώτερη συμμόρφωση και δραστική μείωση του RR σε σύγκριση με τη συμβατική 3D – CRT. Ωστόσο, στην περίπτωση του κρανιοφαρυγγιώματος και του ραβδομυοσαρκώματος, η ανάλυση αποκαλύπτει ένα κρίσιμο δίλημμα: ενώ οι σύγχρονες τεχνικές υπερέχουν δοσιμετρικά, η 3D-CRT αναδεικνύεται συχνά ραδιοβιολογικά προτιμότερη στις μεγαλύτερες ηλικίες (10 έτη) λόγω της αποφυγής του εκτεταμένου «λουτρού χαμηλής δόσης» (low dose bath). Συμπερασματικά, η εργασία τεκμηριώνει ότι ο σχεδιασμός της παιδιατρικής ακτινοθεραπείας πρέπει να είναι αυστηρά εξατομικευμένος βάσει της ηλικιακής ανατομίας. Η ενσωμάτωση ραδιοβιολογικών δεικτών (RR, LAR) στον κλινικό σχεδιασμό αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τη θωράκιση της μελλοντικής υγείας των παιδιατρικών επιζώντων.","abstract_html":"Αντικείμενο της παρούσας διατριβής αποτελεί η συγκριτική δοσιμετρική και ραδιοβιολογική αξιολόγηση των τεχνικών 3D-CRT, IMRT και VMAT για την αντιμετώπιση παιδιατρικών όγκων εγκεφάλου και κρανίου. Η μελέτη εφαρμόστηκε σε τέσσερα κλινικά σενάρια —DIPG, επενδύμωμα, κρανιοφαρυγγίωμα και ραβδομυοσάρκωμα— χρησιμοποιώντας ψηφιακά ομοιώματα XCAT ηλικίας 5 και 10 ετών. Η αξιολόγηση αναπτύχθηκε σε τρεις άξονες: τη φυσική δοσιμετρία, την έκθεση των οργάνων και τη ραδιοβιολογική ιεράρχηση των πλάνων μέσω του προσδιορισμού του κινδύνου δευτεροπαθούς καρκινογένεσης. Η ραδιοβιολογική ανάλυση βασίστηκε στην εφαρμογή του μηχανιστικού μοντέλου του Schneider για τον υπολογισμό του Αποδιδόμενου Κινδύνου Εφ’όρου Ζωής (LAR) και του ανταγωνιστικού μοντέλου των Dasu για την επαλήθευση της τάσης των αποτελεσμάτων. Η εκτίμηση του κινδύνου επικεντρώθηκε στον υγιή εγκέφαλο, τις παρωτίδες και τον φάρυγγα, χρησιμοποιώντας ως κριτήριο αξιοπιστίας το κατώφλι δόσης των 2 Gy. Η τελική ιεράρχηση των τεχνικών πραγματοποιήθηκε μέσω του Σχετικού Κινδύνου (Relative Risk – RR), συγκρίνοντας τη βιολογική επιβάρυνση κάθε πλάνου με τον φυσικό κίνδυνο υποβάθρου (Baseline Risk) του πληθυσμού. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν την υπεροχή των τεχνικών IMRT και VMAT σε σύνθετα περιστατικά όπως το DIPG και το επενδύμωμα, όπου εξασφαλίζουν ανώτερη συμμόρφωση και δραστική μείωση του RR σε σύγκριση με τη συμβατική 3D – CRT. Ωστόσο, στην περίπτωση του κρανιοφαρυγγιώματος και του ραβδομυοσαρκώματος, η ανάλυση αποκαλύπτει ένα κρίσιμο δίλημμα: ενώ οι σύγχρονες τεχνικές υπερέχουν δοσιμετρικά, η 3D-CRT αναδεικνύεται συχνά ραδιοβιολογικά προτιμότερη στις μεγαλύτερες ηλικίες (10 έτη) λόγω της αποφυγής του εκτεταμένου «λουτρού χαμηλής δόσης» (low dose bath). Συμπερασματικά, η εργασία τεκμηριώνει ότι ο σχεδιασμός της παιδιατρικής ακτινοθεραπείας πρέπει να είναι αυστηρά εξατομικευμένος βάσει της ηλικιακής ανατομίας. Η ενσωμάτωση ραδιοβιολογικών δεικτών (RR, LAR) στον κλινικό σχεδιασμό αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τη θωράκιση της μελλοντικής υγείας των παιδιατρικών επιζώντων.","abstract_has_math":false,"creators":["Κούτσουρας Πασχάλης","Koutsouras Paschalis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:23Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5427657"],"render_values":[{"text":"uoadl:5427657","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5427657","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5427657","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5427657","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κούτσουρας Πασχάλης","Koutsouras Paschalis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5427657","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5427657"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικείμενο της παρούσας διατριβής αποτελεί η συγκριτική δοσιμετρική και ραδιοβιολογική αξιολόγηση των τεχνικών 3D-CRT, IMRT και VMAT για την αντιμετώπιση παιδιατρικών όγκων εγκεφάλου και κρανίου. Η μελέτη εφαρμόστηκε σε τέσσερα κλινικά σενάρια —DIPG, επενδύμωμα, κρανιοφαρυγγίωμα και ραβδομυοσάρκωμα— χρησιμοποιώντας ψηφιακά ομοιώματα XCAT ηλικίας 5 και 10 ετών. Η αξιολόγηση αναπτύχθηκε σε τρεις άξονες: τη φυσική δοσιμετρία, την έκθεση των οργάνων και τη ραδιοβιολογική ιεράρχηση των πλάνων μέσω του προσδιορισμού του κινδύνου δευτεροπαθούς καρκινογένεσης. Η ραδιοβιολογική ανάλυση βασίστηκε στην εφαρμογή του μηχανιστικού μοντέλου του Schneider για τον υπολογισμό του Αποδιδόμενου Κινδύνου Εφ’όρου Ζωής (LAR) και του ανταγωνιστικού μοντέλου των Dasu για την επαλήθευση της τάσης των αποτελεσμάτων. Η εκτίμηση του κινδύνου επικεντρώθηκε στον υγιή εγκέφαλο, τις παρωτίδες και τον φάρυγγα, χρησιμοποιώντας ως κριτήριο αξιοπιστίας το κατώφλι δόσης των 2 Gy. Η τελική ιεράρχηση των τεχνικών πραγματοποιήθηκε μέσω του Σχετικού Κινδύνου (Relative Risk – RR), συγκρίνοντας τη βιολογική επιβάρυνση κάθε πλάνου με τον φυσικό κίνδυνο υποβάθρου (Baseline Risk) του πληθυσμού. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν την υπεροχή των τεχνικών IMRT και VMAT σε σύνθετα περιστατικά όπως το DIPG και το επενδύμωμα, όπου εξασφαλίζουν ανώτερη συμμόρφωση και δραστική μείωση του RR σε σύγκριση με τη συμβατική 3D – CRT. Ωστόσο, στην περίπτωση του κρανιοφαρυγγιώματος και του ραβδομυοσαρκώματος, η ανάλυση αποκαλύπτει ένα κρίσιμο δίλημμα: ενώ οι σύγχρονες τεχνικές υπερέχουν δοσιμετρικά, η 3D-CRT αναδεικνύεται συχνά ραδιοβιολογικά προτιμότερη στις μεγαλύτερες ηλικίες (10 έτη) λόγω της αποφυγής του εκτεταμένου «λουτρού χαμηλής δόσης» (low dose bath). Συμπερασματικά, η εργασία τεκμηριώνει ότι ο σχεδιασμός της παιδιατρικής ακτινοθεραπείας πρέπει να είναι αυστηρά εξατομικευμένος βάσει της ηλικιακής ανατομίας. Η ενσωμάτωση ραδιοβιολογικών δεικτών (RR, LAR) στον κλινικό σχεδιασμό αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τη θωράκιση της μελλοντικής υγείας των παιδιατρικών επιζώντων.","The subject of this thesis is the comparative dosimetric and radiobiological evaluation of 3D-CRT, IMRT, and VMAT techniques for the treatment of pediatric brain and cranial tumors. The study was implemented across four clinical scenarios — Diffuse Intrinsic Pontine Glioma (DIPG), Posterior Fossa Ependymoma (PFE), Craniopharyngioma, and Rhabdomyosarcoma—utilizing XCAT digital phantoms corresponding to the ages of 5 and 10 years. The evaluation was developed across three distinct axes: physical dosimetry, organ exposure, and radiobiological ranking of treatment plans through the estimation of secondary cancer risk. The radiobiological analysis was based on the application of Schneider’s mechanistic model for calculating Lifetime Attributable Risk (LAR) and Dasu’s competitive model for trend verification. Risk assessment focused on the healthy brain, parotids, and pharynx, employing a mean dose threshold of 2 Gy as a reliability criterion to avoid uncertainties in the low-dose regions. The final ranking of the techniques was performed through Relative Risk (RR), comparing the biological burden of each plan with the population's baseline risk derived from SEER data. The results highlight the clear superiority of IMRT and VMAT techniques in complex cases such as DIPG and ependymoma, where they ensure superior conformity and a drastic reduction in RR compared to conventional 3D-CRT. However, in craniopharyngioma and rhabdomyosarcoma scenarios, the analysis reveals a critical dilemma: while modern techniques are dosimetrically superior, 3D-CRT often emerges as radiobiologically preferable at older ages (10 years) due to the avoidance of the extensive \"low-dose bath\". In conclusion, this work substantiates that pediatric radiotherapy planning must be strictly individualized based on age-dependent anatomy. Incorporating radiobiological markers (RR, LAR) into clinical design is an essential requirement for safeguarding the future health and quality of life of pediatric survivors."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγκριση ακτινοθεραπευτικών τεχνικών για παιδιατρικούς όγκους εγκεφάλου: εκτίμηση του κινδύνου πρόκλησης ακτινογενούς καρκίνου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κούτσουρας Πασχάλης","Koutsouras Paschalis"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Αντικείμενο της παρούσας διατριβής αποτελεί η συγκριτική δοσιμετρική και ραδιοβιολογική αξιολόγηση των τεχνικών 3D-CRT, IMRT και VMAT για την αντιμετώπιση παιδιατρικών όγκων εγκεφάλου και κρανίου. Η μελέτη εφαρμόστηκε σε τέσσερα κλινικά σενάρια —DIPG, επενδύμωμα, κρανιοφαρυγγίωμα και ραβδομυοσάρκωμα— χρησιμοποιώντας ψηφιακά ομοιώματα XCAT ηλικίας 5 και 10 ετών. Η αξιολόγηση αναπτύχθηκε σε τρεις άξονες: τη φυσική δοσιμετρία, την έκθεση των οργάνων και τη ραδιοβιολογική ιεράρχηση των πλάνων μέσω του προσδιορισμού του κινδύνου δευτεροπαθούς καρκινογένεσης. Η ραδιοβιολογική ανάλυση βασίστηκε στην εφαρμογή του μηχανιστικού μοντέλου του Schneider για τον υπολογισμό του Αποδιδόμενου Κινδύνου Εφ’όρου Ζωής (LAR) και του ανταγωνιστικού μοντέλου των Dasu για την επαλήθευση της τάσης των αποτελεσμάτων. Η εκτίμηση του κινδύνου επικεντρώθηκε στον υγιή εγκέφαλο, τις παρωτίδες και τον φάρυγγα, χρησιμοποιώντας ως κριτήριο αξιοπιστίας το κατώφλι δόσης των 2 Gy. Η τελική ιεράρχηση των τεχνικών πραγματοποιήθηκε μέσω του Σχετικού Κινδύνου (Relative Risk – RR), συγκρίνοντας τη βιολογική επιβάρυνση κάθε πλάνου με τον φυσικό κίνδυνο υποβάθρου (Baseline Risk) του πληθυσμού. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν την υπεροχή των τεχνικών IMRT και VMAT σε σύνθετα περιστατικά όπως το DIPG και το επενδύμωμα, όπου εξασφαλίζουν ανώτερη συμμόρφωση και δραστική μείωση του RR σε σύγκριση με τη συμβατική 3D – CRT. Ωστόσο, στην περίπτωση του κρανιοφαρυγγιώματος και του ραβδομυοσαρκώματος, η ανάλυση αποκαλύπτει ένα κρίσιμο δίλημμα: ενώ οι σύγχρονες τεχνικές υπερέχουν δοσιμετρικά, η 3D-CRT αναδεικνύεται συχνά ραδιοβιολογικά προτιμότερη στις μεγαλύτερες ηλικίες (10 έτη) λόγω της αποφυγής του εκτεταμένου «λουτρού χαμηλής δόσης» (low dose bath). Συμπερασματικά, η εργασία τεκμηριώνει ότι ο σχεδιασμός της παιδιατρικής ακτινοθεραπείας πρέπει να είναι αυστηρά εξατομικευμένος βάσει της ηλικιακής ανατομίας. Η ενσωμάτωση ραδιοβιολογικών δεικτών (RR, LAR) στον κλινικό σχεδιασμό αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τη θωράκιση της μελλοντικής υγείας των παιδιατρικών επιζώντων.","The subject of this thesis is the comparative dosimetric and radiobiological evaluation of 3D-CRT, IMRT, and VMAT techniques for the treatment of pediatric brain and cranial tumors. The study was implemented across four clinical scenarios — Diffuse Intrinsic Pontine Glioma (DIPG), Posterior Fossa Ependymoma (PFE), Craniopharyngioma, and Rhabdomyosarcoma—utilizing XCAT digital phantoms corresponding to the ages of 5 and 10 years. The evaluation was developed across three distinct axes: physical dosimetry, organ exposure, and radiobiological ranking of treatment plans through the estimation of secondary cancer risk. The radiobiological analysis was based on the application of Schneider’s mechanistic model for calculating Lifetime Attributable Risk (LAR) and Dasu’s competitive model for trend verification. Risk assessment focused on the healthy brain, parotids, and pharynx, employing a mean dose threshold of 2 Gy as a reliability criterion to avoid uncertainties in the low-dose regions. The final ranking of the techniques was performed through Relative Risk (RR), comparing the biological burden of each plan with the population's baseline risk derived from SEER data. The results highlight the clear superiority of IMRT and VMAT techniques in complex cases such as DIPG and ependymoma, where they ensure superior conformity and a drastic reduction in RR compared to conventional 3D-CRT. However, in craniopharyngioma and rhabdomyosarcoma scenarios, the analysis reveals a critical dilemma: while modern techniques are dosimetrically superior, 3D-CRT often emerges as radiobiologically preferable at older ages (10 years) due to the avoidance of the extensive \"low-dose bath\". In conclusion, this work substantiates that pediatric radiotherapy planning must be strictly individualized based on age-dependent anatomy. Incorporating radiobiological markers (RR, LAR) into clinical design is an essential requirement for safeguarding the future health and quality of life of pediatric survivors."],"dc:identifier":["uoadl:5427657","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5427657"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σύγκριση ακτινοθεραπευτικών τεχνικών για παιδιατρικούς όγκους εγκεφάλου: εκτίμηση του κινδύνου πρόκλησης ακτινογενούς καρκίνου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:23Z"}