{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5427683"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5427683","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η φάση ανάπτυξης του Datopotamab Deruxtecan στον καρκίνο του μαστού / The clinical development of Datopotamab Deruxtecan in breast cancer","abstract":"Ο καρκίνος του μαστού παραμένει μια βιολογικά ετερογενής ασθένεια και μια κύρια αιτία θνησιμότητας που σχετίζεται με τον καρκίνο μεταξύ των γυναικών παγκοσμίως. Παρά τις προόδους στην ενδοκρινική θεραπεία, τους παράγοντες που στοχεύουν το HER2, τη χημειοθεραπεία και την ανοσοθεραπεία, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές ανεκπλήρωτες κλινικές ανάγκες, ιδιαίτερα στον μεταστατικό καρκίνο του μαστού με θετικούς ορμονικούς υποδοχείς/HER2-αρνητικούς και στον τριπλά αρνητικό καρκίνο του μαστού (TNBC). Τα συζεύγματα αντισωμάτων-φαρμάκων (ADCs) έχουν αναδειχθεί ως μια καινοτόμος θεραπευτική στρατηγική που έχει σχεδιαστεί για να ενισχύσει την επιλεκτικότητα του όγκου, ελαχιστοποιώντας παράλληλα τη συστηματική τοξικότητα. Μεταξύ των ADCs επόμενης γενιάς, η datopotamab deruxtecan (Dato-DXd) αντιπροσωπεύει έναν νέο παράγοντα που κατευθύνεται από το TROP2 και ενσωματώνει έναν διασπώμενο τετραπεπτιδικό συνδετήρα και ένα διαπερατό από τη μεμβράνη φορτίο αναστολέα τοποϊσομεράσης Ι (DXd), επιτρέποντας την στοχευμένη ενδοκυτταρική απελευθέρωση φαρμάκου και ένα ισχυρό φαινόμενο παρευρισκόμενου παράγοντα. H παρούσα εργασία αναλύει τη φάση ανάπτυξης της datopotamab deruxtecan στον καρκίνο του μαστού. Παράλληλα, εξετάζει με ποιον τρόπο ο σχεδιασμός του Dato-DXd συνδέεται με τον μηχανισμό δράσης του, καθώς και τι δείχνουν μέχρι σήμερα τα προκλινικά και κλινικά δεδομένα για τη θέση του στη θεραπεία του καρκίνου του μαστού. Η υπερέκφραση TROP2 στον καρκίνο του μαστού -ιδιαίτερα στον TNBC- παρέχει έναν ισχυρό θεραπευτικό στόχο. Σε προκλινικές δοκιμές, μετα τη σύνδεση του φαρμάκου με την TROP2 ακολουθεί ενδοκυττάρια πρόσληψη και απελευθέρωση του φορτίου του, το οποίο διαταράσσει τη λειτουργία της τοποϊσομεράσης I και στη συνέχεια οδηγεί σε βλάβη του DNA. Κλινικές δοκιμές πρώιμης φάσης, όπως οι TROPION-PanTumor01 και BEGONIA, έχουν δείξει ουσιαστική αντικαρκινική δράση και ένα διαχειρίσιμο προφίλ ασφάλειας σε πληθυσμούς που έχουν υποβληθεί σε βαριά προθεραπεία, όπου οι ανεπιθύμητες ενέργειες απαιτούν στενή παρακολούθηση αλλά φαίνεται να είναι αντιμετωπίσιμες στο μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών. Οι τρέχουσες δοκιμές φάσης III, όπως οι TROPION-Breast01, TROPION-Breast02 και TROPION-Breast03, στοχεύουν στον περαιτέρω προσδιορισμό του ρόλου του τόσο σε μεταστατικές όσο και σε πρώιμες καταστάσεις. Παρόλο που το Dato-DXd έχει επιδείξει πολλά υποσχόμενη αποτελεσματικότητα, οι προκλήσεις παραμένουν, συμπεριλαμβανομένων των τοξικοτήτων που σχετίζονται με τη θεραπεία (π.χ., στοματίτιδα, ουδετεροπενία και διάμεση πνευμονοπάθεια), καθώς και της πιθανής ανάπτυξης μηχανισμών αντοχής που σχετίζονται με την ετερογένεια του αντιγόνου και τις οδούς επιδιόρθωσης του DNA. Οι μελλοντικές στρατηγικές περιλαμβάνουν βελτιστοποιημένη δοσολογία, επιλογή ασθενών με βάση βιοδείκτες, ορθολογικές συνδυαστικές θεραπείες με αναστολείς ανοσολογικών σημείων ελέγχου ή αναστολείς επιδιόρθωσης DNA και συνεχή βελτίωση του σχεδιασμού των ADC. Συμπερασματικά, η δατοποταμάμπη δερουξτεκάνη αποτελεί μια καινοτομία στον τομέα των ADC που βασίζονται στην DXd και προσφέρει υποσχόμενη θεραπευτική ικανότητα για καρκίνου του μαστού. Συνεχείς μελέτες θα καθορίσουν τον ακριβή της ρόλο στη θεραπεία και θα βοηθήσουν στη μεγιστοποίηση της αποτελεσματικότητας με ασφαλής τρόπο. Για την εκπόνηση της παρούσας εργασίας πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση της διεθνούς αρθρογραφίας, με στόχο τη συγκέντρωση και την κριτική αξιολόγηση των διαθέσιμων προκλινικών και κλινικών δεδομένων σχετικά με τη δατοποταμάμπη δερουξτεκάνη (Dato-DXd) στον καρκίνο του μαστού. Η αναζήτηση της βιβλιογραφίας διεξήχθη κατά το διάστημα Φεβρουαρίου–Μαρτίου 2026, στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων PubMed/MEDLINE και Scopus, καθώς και στην πλατφόρμα ClinicalTrials.gov, για την ανάκτηση πληροφοριών σχετικά με τις τρέχουσες και ολοκληρωμένες κλινικές δοκιμές. Στην ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν πρωτότυπα ερευνητικά άρθρα, ανασκοπήσεις, κλινικές μελέτες φάσης I-III, καθώς και επίσημες ανακοινώσεις ρυθμιστικών αρχών και επιστημονικών οργανισμών (FDA, EMA, ESMO), με προτεραιότητα σε πηγές δημοσιευμένες σε αγγλόφωνα, επιστημονικά κριτικά έγκυρα περιοδικά.","abstract_html":"Ο καρκίνος του μαστού παραμένει μια βιολογικά ετερογενής ασθένεια και μια κύρια αιτία θνησιμότητας που σχετίζεται με τον καρκίνο μεταξύ των γυναικών παγκοσμίως. Παρά τις προόδους στην ενδοκρινική θεραπεία, τους παράγοντες που στοχεύουν το HER2, τη χημειοθεραπεία και την ανοσοθεραπεία, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές ανεκπλήρωτες κλινικές ανάγκες, ιδιαίτερα στον μεταστατικό καρκίνο του μαστού με θετικούς ορμονικούς υποδοχείς/HER2-αρνητικούς και στον τριπλά αρνητικό καρκίνο του μαστού (TNBC). Τα συζεύγματα αντισωμάτων-φαρμάκων (ADCs) έχουν αναδειχθεί ως μια καινοτόμος θεραπευτική στρατηγική που έχει σχεδιαστεί για να ενισχύσει την επιλεκτικότητα του όγκου, ελαχιστοποιώντας παράλληλα τη συστηματική τοξικότητα. Μεταξύ των ADCs επόμενης γενιάς, η datopotamab deruxtecan (Dato-DXd) αντιπροσωπεύει έναν νέο παράγοντα που κατευθύνεται από το TROP2 και ενσωματώνει έναν διασπώμενο τετραπεπτιδικό συνδετήρα και ένα διαπερατό από τη μεμβράνη φορτίο αναστολέα τοποϊσομεράσης Ι (DXd), επιτρέποντας την στοχευμένη ενδοκυτταρική απελευθέρωση φαρμάκου και ένα ισχυρό φαινόμενο παρευρισκόμενου παράγοντα. H παρούσα εργασία αναλύει τη φάση ανάπτυξης της datopotamab deruxtecan στον καρκίνο του μαστού. Παράλληλα, εξετάζει με ποιον τρόπο ο σχεδιασμός του Dato-DXd συνδέεται με τον μηχανισμό δράσης του, καθώς και τι δείχνουν μέχρι σήμερα τα προκλινικά και κλινικά δεδομένα για τη θέση του στη θεραπεία του καρκίνου του μαστού. Η υπερέκφραση TROP2 στον καρκίνο του μαστού -ιδιαίτερα στον TNBC- παρέχει έναν ισχυρό θεραπευτικό στόχο. Σε προκλινικές δοκιμές, μετα τη σύνδεση του φαρμάκου με την TROP2 ακολουθεί ενδοκυττάρια πρόσληψη και απελευθέρωση του φορτίου του, το οποίο διαταράσσει τη λειτουργία της τοποϊσομεράσης I και στη συνέχεια οδηγεί σε βλάβη του DNA. Κλινικές δοκιμές πρώιμης φάσης, όπως οι TROPION-PanTumor01 και BEGONIA, έχουν δείξει ουσιαστική αντικαρκινική δράση και ένα διαχειρίσιμο προφίλ ασφάλειας σε πληθυσμούς που έχουν υποβληθεί σε βαριά προθεραπεία, όπου οι ανεπιθύμητες ενέργειες απαιτούν στενή παρακολούθηση αλλά φαίνεται να είναι αντιμετωπίσιμες στο μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών. Οι τρέχουσες δοκιμές φάσης III, όπως οι TROPION-Breast01, TROPION-Breast02 και TROPION-Breast03, στοχεύουν στον περαιτέρω προσδιορισμό του ρόλου του τόσο σε μεταστατικές όσο και σε πρώιμες καταστάσεις. Παρόλο που το Dato-DXd έχει επιδείξει πολλά υποσχόμενη αποτελεσματικότητα, οι προκλήσεις παραμένουν, συμπεριλαμβανομένων των τοξικοτήτων που σχετίζονται με τη θεραπεία (π.χ., στοματίτιδα, ουδετεροπενία και διάμεση πνευμονοπάθεια), καθώς και της πιθανής ανάπτυξης μηχανισμών αντοχής που σχετίζονται με την ετερογένεια του αντιγόνου και τις οδούς επιδιόρθωσης του DNA. Οι μελλοντικές στρατηγικές περιλαμβάνουν βελτιστοποιημένη δοσολογία, επιλογή ασθενών με βάση βιοδείκτες, ορθολογικές συνδυαστικές θεραπείες με αναστολείς ανοσολογικών σημείων ελέγχου ή αναστολείς επιδιόρθωσης DNA και συνεχή βελτίωση του σχεδιασμού των ADC. Συμπερασματικά, η δατοποταμάμπη δερουξτεκάνη αποτελεί μια καινοτομία στον τομέα των ADC που βασίζονται στην DXd και προσφέρει υποσχόμενη θεραπευτική ικανότητα για καρκίνου του μαστού. Συνεχείς μελέτες θα καθορίσουν τον ακριβή της ρόλο στη θεραπεία και θα βοηθήσουν στη μεγιστοποίηση της αποτελεσματικότητας με ασφαλής τρόπο. Για την εκπόνηση της παρούσας εργασίας πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση της διεθνούς αρθρογραφίας, με στόχο τη συγκέντρωση και την κριτική αξιολόγηση των διαθέσιμων προκλινικών και κλινικών δεδομένων σχετικά με τη δατοποταμάμπη δερουξτεκάνη (Dato-DXd) στον καρκίνο του μαστού. Η αναζήτηση της βιβλιογραφίας διεξήχθη κατά το διάστημα Φεβρουαρίου–Μαρτίου 2026, στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων PubMed/MEDLINE και Scopus, καθώς και στην πλατφόρμα ClinicalTrials.gov, για την ανάκτηση πληροφοριών σχετικά με τις τρέχουσες και ολοκληρωμένες κλινικές δοκιμές. Στην ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν πρωτότυπα ερευνητικά άρθρα, ανασκοπήσεις, κλινικές μελέτες φάσης I-III, καθώς και επίσημες ανακοινώσεις ρυθμιστικών αρχών και επιστημονικών οργανισμών (FDA, EMA, ESMO), με προτεραιότητα σε πηγές δημοσιευμένες σε αγγλόφωνα, επιστημονικά κριτικά έγκυρα περιοδικά.","abstract_has_math":false,"creators":["Σφυρή Ειρήνη-Αγγελική","Sfyri Eirini-Angeliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:23Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5427683"],"render_values":[{"text":"uoadl:5427683","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5427683","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5427683","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5427683","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σφυρή Ειρήνη-Αγγελική","Sfyri Eirini-Angeliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5427683","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5427683"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος του μαστού παραμένει μια βιολογικά ετερογενής ασθένεια και μια κύρια αιτία θνησιμότητας που σχετίζεται με τον καρκίνο μεταξύ των γυναικών παγκοσμίως. Παρά τις προόδους στην ενδοκρινική θεραπεία, τους παράγοντες που στοχεύουν το HER2, τη χημειοθεραπεία και την ανοσοθεραπεία, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές ανεκπλήρωτες κλινικές ανάγκες, ιδιαίτερα στον μεταστατικό καρκίνο του μαστού με θετικούς ορμονικούς υποδοχείς/HER2-αρνητικούς και στον τριπλά αρνητικό καρκίνο του μαστού (TNBC). Τα συζεύγματα αντισωμάτων-φαρμάκων (ADCs) έχουν αναδειχθεί ως μια καινοτόμος θεραπευτική στρατηγική που έχει σχεδιαστεί για να ενισχύσει την επιλεκτικότητα του όγκου, ελαχιστοποιώντας παράλληλα τη συστηματική τοξικότητα. Μεταξύ των ADCs επόμενης γενιάς, η datopotamab deruxtecan (Dato-DXd) αντιπροσωπεύει έναν νέο παράγοντα που κατευθύνεται από το TROP2 και ενσωματώνει έναν διασπώμενο τετραπεπτιδικό συνδετήρα και ένα διαπερατό από τη μεμβράνη φορτίο αναστολέα τοποϊσομεράσης Ι (DXd), επιτρέποντας την στοχευμένη ενδοκυτταρική απελευθέρωση φαρμάκου και ένα ισχυρό φαινόμενο παρευρισκόμενου παράγοντα. H παρούσα εργασία αναλύει τη φάση ανάπτυξης της datopotamab deruxtecan στον καρκίνο του μαστού. Παράλληλα, εξετάζει με ποιον τρόπο ο σχεδιασμός του Dato-DXd συνδέεται με τον μηχανισμό δράσης του, καθώς και τι δείχνουν μέχρι σήμερα τα προκλινικά και κλινικά δεδομένα για τη θέση του στη θεραπεία του καρκίνου του μαστού. Η υπερέκφραση TROP2 στον καρκίνο του μαστού -ιδιαίτερα στον TNBC- παρέχει έναν ισχυρό θεραπευτικό στόχο. Σε προκλινικές δοκιμές, μετα τη σύνδεση του φαρμάκου με την TROP2 ακολουθεί ενδοκυττάρια πρόσληψη και απελευθέρωση του φορτίου του, το οποίο διαταράσσει τη λειτουργία της τοποϊσομεράσης I και στη συνέχεια οδηγεί σε βλάβη του DNA. Κλινικές δοκιμές πρώιμης φάσης, όπως οι TROPION-PanTumor01 και BEGONIA, έχουν δείξει ουσιαστική αντικαρκινική δράση και ένα διαχειρίσιμο προφίλ ασφάλειας σε πληθυσμούς που έχουν υποβληθεί σε βαριά προθεραπεία, όπου οι ανεπιθύμητες ενέργειες απαιτούν στενή παρακολούθηση αλλά φαίνεται να είναι αντιμετωπίσιμες στο μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών. Οι τρέχουσες δοκιμές φάσης III, όπως οι TROPION-Breast01, TROPION-Breast02 και TROPION-Breast03, στοχεύουν στον περαιτέρω προσδιορισμό του ρόλου του τόσο σε μεταστατικές όσο και σε πρώιμες καταστάσεις. Παρόλο που το Dato-DXd έχει επιδείξει πολλά υποσχόμενη αποτελεσματικότητα, οι προκλήσεις παραμένουν, συμπεριλαμβανομένων των τοξικοτήτων που σχετίζονται με τη θεραπεία (π.χ., στοματίτιδα, ουδετεροπενία και διάμεση πνευμονοπάθεια), καθώς και της πιθανής ανάπτυξης μηχανισμών αντοχής που σχετίζονται με την ετερογένεια του αντιγόνου και τις οδούς επιδιόρθωσης του DNA. Οι μελλοντικές στρατηγικές περιλαμβάνουν βελτιστοποιημένη δοσολογία, επιλογή ασθενών με βάση βιοδείκτες, ορθολογικές συνδυαστικές θεραπείες με αναστολείς ανοσολογικών σημείων ελέγχου ή αναστολείς επιδιόρθωσης DNA και συνεχή βελτίωση του σχεδιασμού των ADC. Συμπερασματικά, η δατοποταμάμπη δερουξτεκάνη αποτελεί μια καινοτομία στον τομέα των ADC που βασίζονται στην DXd και προσφέρει υποσχόμενη θεραπευτική ικανότητα για καρκίνου του μαστού. Συνεχείς μελέτες θα καθορίσουν τον ακριβή της ρόλο στη θεραπεία και θα βοηθήσουν στη μεγιστοποίηση της αποτελεσματικότητας με ασφαλής τρόπο. Για την εκπόνηση της παρούσας εργασίας πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση της διεθνούς αρθρογραφίας, με στόχο τη συγκέντρωση και την κριτική αξιολόγηση των διαθέσιμων προκλινικών και κλινικών δεδομένων σχετικά με τη δατοποταμάμπη δερουξτεκάνη (Dato-DXd) στον καρκίνο του μαστού. Η αναζήτηση της βιβλιογραφίας διεξήχθη κατά το διάστημα Φεβρουαρίου–Μαρτίου 2026, στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων PubMed/MEDLINE και Scopus, καθώς και στην πλατφόρμα ClinicalTrials.gov, για την ανάκτηση πληροφοριών σχετικά με τις τρέχουσες και ολοκληρωμένες κλινικές δοκιμές. Στην ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν πρωτότυπα ερευνητικά άρθρα, ανασκοπήσεις, κλινικές μελέτες φάσης I-III, καθώς και επίσημες ανακοινώσεις ρυθμιστικών αρχών και επιστημονικών οργανισμών (FDA, EMA, ESMO), με προτεραιότητα σε πηγές δημοσιευμένες σε αγγλόφωνα, επιστημονικά κριτικά έγκυρα περιοδικά.","Breast cancer remains a biologically complex disease and a leading cause of cancer-related mortality among women worldwide. Despite advances in endocrine therapy, HER2-targeting agents, chemotherapy, and immunotherapy, many clinical needs remain unmet. This is especially true for hormone receptor-positive/HER2-negative metastatic breast cancer and triple-negative breast cancer (TNBC). Antibody-drug conjugates (ADCs) have emerged as an innovative treatment approach. They aim to target tumors more precisely while reducing systemic toxicity. Among the next-generation ADCs, datopotamab deruxtecan (Dato-DXd) stands out. It is a TROP2-directed agent that uses a cleavable tetrapeptide linker to deliver a membrane-permeable topoisomerase I inhibitor (DXd) directly inside tumor cells. This allows precise drug delivery and a strong bystander effect on nearby cells. This paper examines the development of datopotamab deruxtecan in breast cancer. It covers the biological rationale, structural design, pharmacological characteristics, and clinical trial data. TROP2 is often overexpressed in breast cancer, especially in TNBC, making it a strong therapeutic target. Preclinical studies showed that the drug is efficiently internalized, degraded in lysosomes, and induces DNA damage through topoisomerase I inhibition. Early-phase clinical trials, including TROPION-PanTumor01 and BEGONIA, have reported promising antitumor activity and a manageable safety profile, even in heavily pretreated patients. Ongoing phase III trials, such as TROPION-Breast01, TROPION-Breast02, and TROPION-Breast03, are exploring its role further in both metastatic and early-stage breast cancer. Although Dato-DXd has shown promising efficacy, challenges remain. These include treatment-related toxicities, such as stomatitis, neutropenia, and interstitial lung disease. There is also the risk of developing resistance linked to antigen heterogeneity and DNA repair pathways. Future strategies focus on optimizing dosing, selecting patients based on biomarkers and exploring rational combinations with immune checkpoint inhibitors or DNA repair inhibitors. Continued improvements in ADC design will also be important. In conclusion, datopotamab deruxecan represents a major advance in the development of DXd-based ADCs. It has strong potential to change the breast cancer therapeutic landscape. Ongoing clinical and mechanistic research will be critical to maximize its clinical benefits and ensure its integration into precision oncology settings."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η φάση ανάπτυξης του Datopotamab Deruxtecan στον καρκίνο του μαστού / The clinical development of Datopotamab Deruxtecan in breast cancer"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σφυρή Ειρήνη-Αγγελική","Sfyri Eirini-Angeliki"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Ο καρκίνος του μαστού παραμένει μια βιολογικά ετερογενής ασθένεια και μια κύρια αιτία θνησιμότητας που σχετίζεται με τον καρκίνο μεταξύ των γυναικών παγκοσμίως. Παρά τις προόδους στην ενδοκρινική θεραπεία, τους παράγοντες που στοχεύουν το HER2, τη χημειοθεραπεία και την ανοσοθεραπεία, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές ανεκπλήρωτες κλινικές ανάγκες, ιδιαίτερα στον μεταστατικό καρκίνο του μαστού με θετικούς ορμονικούς υποδοχείς/HER2-αρνητικούς και στον τριπλά αρνητικό καρκίνο του μαστού (TNBC). Τα συζεύγματα αντισωμάτων-φαρμάκων (ADCs) έχουν αναδειχθεί ως μια καινοτόμος θεραπευτική στρατηγική που έχει σχεδιαστεί για να ενισχύσει την επιλεκτικότητα του όγκου, ελαχιστοποιώντας παράλληλα τη συστηματική τοξικότητα. Μεταξύ των ADCs επόμενης γενιάς, η datopotamab deruxtecan (Dato-DXd) αντιπροσωπεύει έναν νέο παράγοντα που κατευθύνεται από το TROP2 και ενσωματώνει έναν διασπώμενο τετραπεπτιδικό συνδετήρα και ένα διαπερατό από τη μεμβράνη φορτίο αναστολέα τοποϊσομεράσης Ι (DXd), επιτρέποντας την στοχευμένη ενδοκυτταρική απελευθέρωση φαρμάκου και ένα ισχυρό φαινόμενο παρευρισκόμενου παράγοντα. H παρούσα εργασία αναλύει τη φάση ανάπτυξης της datopotamab deruxtecan στον καρκίνο του μαστού. Παράλληλα, εξετάζει με ποιον τρόπο ο σχεδιασμός του Dato-DXd συνδέεται με τον μηχανισμό δράσης του, καθώς και τι δείχνουν μέχρι σήμερα τα προκλινικά και κλινικά δεδομένα για τη θέση του στη θεραπεία του καρκίνου του μαστού. Η υπερέκφραση TROP2 στον καρκίνο του μαστού -ιδιαίτερα στον TNBC- παρέχει έναν ισχυρό θεραπευτικό στόχο. Σε προκλινικές δοκιμές, μετα τη σύνδεση του φαρμάκου με την TROP2 ακολουθεί ενδοκυττάρια πρόσληψη και απελευθέρωση του φορτίου του, το οποίο διαταράσσει τη λειτουργία της τοποϊσομεράσης I και στη συνέχεια οδηγεί σε βλάβη του DNA. Κλινικές δοκιμές πρώιμης φάσης, όπως οι TROPION-PanTumor01 και BEGONIA, έχουν δείξει ουσιαστική αντικαρκινική δράση και ένα διαχειρίσιμο προφίλ ασφάλειας σε πληθυσμούς που έχουν υποβληθεί σε βαριά προθεραπεία, όπου οι ανεπιθύμητες ενέργειες απαιτούν στενή παρακολούθηση αλλά φαίνεται να είναι αντιμετωπίσιμες στο μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών. Οι τρέχουσες δοκιμές φάσης III, όπως οι TROPION-Breast01, TROPION-Breast02 και TROPION-Breast03, στοχεύουν στον περαιτέρω προσδιορισμό του ρόλου του τόσο σε μεταστατικές όσο και σε πρώιμες καταστάσεις. Παρόλο που το Dato-DXd έχει επιδείξει πολλά υποσχόμενη αποτελεσματικότητα, οι προκλήσεις παραμένουν, συμπεριλαμβανομένων των τοξικοτήτων που σχετίζονται με τη θεραπεία (π.χ., στοματίτιδα, ουδετεροπενία και διάμεση πνευμονοπάθεια), καθώς και της πιθανής ανάπτυξης μηχανισμών αντοχής που σχετίζονται με την ετερογένεια του αντιγόνου και τις οδούς επιδιόρθωσης του DNA. Οι μελλοντικές στρατηγικές περιλαμβάνουν βελτιστοποιημένη δοσολογία, επιλογή ασθενών με βάση βιοδείκτες, ορθολογικές συνδυαστικές θεραπείες με αναστολείς ανοσολογικών σημείων ελέγχου ή αναστολείς επιδιόρθωσης DNA και συνεχή βελτίωση του σχεδιασμού των ADC. Συμπερασματικά, η δατοποταμάμπη δερουξτεκάνη αποτελεί μια καινοτομία στον τομέα των ADC που βασίζονται στην DXd και προσφέρει υποσχόμενη θεραπευτική ικανότητα για καρκίνου του μαστού. Συνεχείς μελέτες θα καθορίσουν τον ακριβή της ρόλο στη θεραπεία και θα βοηθήσουν στη μεγιστοποίηση της αποτελεσματικότητας με ασφαλής τρόπο. Για την εκπόνηση της παρούσας εργασίας πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση της διεθνούς αρθρογραφίας, με στόχο τη συγκέντρωση και την κριτική αξιολόγηση των διαθέσιμων προκλινικών και κλινικών δεδομένων σχετικά με τη δατοποταμάμπη δερουξτεκάνη (Dato-DXd) στον καρκίνο του μαστού. Η αναζήτηση της βιβλιογραφίας διεξήχθη κατά το διάστημα Φεβρουαρίου–Μαρτίου 2026, στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων PubMed/MEDLINE και Scopus, καθώς και στην πλατφόρμα ClinicalTrials.gov, για την ανάκτηση πληροφοριών σχετικά με τις τρέχουσες και ολοκληρωμένες κλινικές δοκιμές. Στην ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν πρωτότυπα ερευνητικά άρθρα, ανασκοπήσεις, κλινικές μελέτες φάσης I-III, καθώς και επίσημες ανακοινώσεις ρυθμιστικών αρχών και επιστημονικών οργανισμών (FDA, EMA, ESMO), με προτεραιότητα σε πηγές δημοσιευμένες σε αγγλόφωνα, επιστημονικά κριτικά έγκυρα περιοδικά.","Breast cancer remains a biologically complex disease and a leading cause of cancer-related mortality among women worldwide. Despite advances in endocrine therapy, HER2-targeting agents, chemotherapy, and immunotherapy, many clinical needs remain unmet. This is especially true for hormone receptor-positive/HER2-negative metastatic breast cancer and triple-negative breast cancer (TNBC). Antibody-drug conjugates (ADCs) have emerged as an innovative treatment approach. They aim to target tumors more precisely while reducing systemic toxicity. Among the next-generation ADCs, datopotamab deruxtecan (Dato-DXd) stands out. It is a TROP2-directed agent that uses a cleavable tetrapeptide linker to deliver a membrane-permeable topoisomerase I inhibitor (DXd) directly inside tumor cells. This allows precise drug delivery and a strong bystander effect on nearby cells. This paper examines the development of datopotamab deruxtecan in breast cancer. It covers the biological rationale, structural design, pharmacological characteristics, and clinical trial data. TROP2 is often overexpressed in breast cancer, especially in TNBC, making it a strong therapeutic target. Preclinical studies showed that the drug is efficiently internalized, degraded in lysosomes, and induces DNA damage through topoisomerase I inhibition. Early-phase clinical trials, including TROPION-PanTumor01 and BEGONIA, have reported promising antitumor activity and a manageable safety profile, even in heavily pretreated patients. Ongoing phase III trials, such as TROPION-Breast01, TROPION-Breast02, and TROPION-Breast03, are exploring its role further in both metastatic and early-stage breast cancer. Although Dato-DXd has shown promising efficacy, challenges remain. These include treatment-related toxicities, such as stomatitis, neutropenia, and interstitial lung disease. There is also the risk of developing resistance linked to antigen heterogeneity and DNA repair pathways. Future strategies focus on optimizing dosing, selecting patients based on biomarkers and exploring rational combinations with immune checkpoint inhibitors or DNA repair inhibitors. Continued improvements in ADC design will also be important. In conclusion, datopotamab deruxecan represents a major advance in the development of DXd-based ADCs. It has strong potential to change the breast cancer therapeutic landscape. Ongoing clinical and mechanistic research will be critical to maximize its clinical benefits and ensure its integration into precision oncology settings."],"dc:identifier":["uoadl:5427683","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5427683"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η φάση ανάπτυξης του Datopotamab Deruxtecan στον καρκίνο του μαστού / The clinical development of Datopotamab Deruxtecan in breast cancer"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:23Z"}