{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5428235"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5428235","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τέχνες και Κοινωνική Ένταξη Παιδιών με Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες","abstract":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία η ερευνήτρια εξετάζει τη συμβολή των τεχνών, ως μέσων έκφρασης και κοινωνικής ένταξης παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες (ΕΕΑ), μελετώντας σύγχρονες έρευνες. Στο πλαίσιο της εργασίας διερευνάται το ποιες μορφές τέχνης αξιοποιούνται και υποστηρίζουν την έκφραση, την επικοινωνία και την κοινωνική ένταξη. Το ερευνητικό μέρος της εργασίας αποτελεί μια συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, αξιοποιώντας τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA 2020, ώστε να καταγράψει, να αναλύσει και να συνθέσει τα αποτελέσματα των σύγχρονων ερευνών, που δημοσιεύτηκαν κατά το διάστημα 2016-2025, πάνω στην επίδραση των τεχνών στους/στις μαθητές/τριες με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες (ΕΕΑ). Στην τελική σύνθεση συμπεριλήφθηκαν είκοσι πέντε μελέτες, οι οποίες ταξινομήθηκαν με βάση το είδος της παρέμβασης και τη συνάφειά τους με τα ερευνητικά ερωτήματα. Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι εικαστικές τέχνες, η μουσική, το θέατρο, η δραματοποίηση, ο χορός, η κίνηση και οι μεικτές καλλιτεχνικές προσεγγίσεις μπορούν να συμβάλουν στην ενίσχυση της έκφρασης, της επικοινωνίας και, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, της κοινωνικής συμμετοχής των παιδιών. Επιπλέον, αναδεικνύεται η ανάγκη για πιο συστηματικές, μακροχρόνιες και μεθοδολογικά ισχυρές έρευνες, ιδίως σε ομάδες παιδιών πέραν της Διαταραχής Αυτιστικού Φάσματος. Η εργασία καταλήγει ότι οι καλλιτεχνικές παρεμβάσεις μπορούν να αξιοποιηθούν ως σημαντικές συμπεριληπτικές και κοινωνικοπαιδαγωγικές πρακτικές στο σχολικό περιβάλλον. Τέλος, τίθενται ορισμένες προτάσεις, βασιζόμενες στα αποτελέσματα της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης και στα συμπεράσματα που προέκυψαν, για μελλοντική έρευνα.","abstract_html":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία η ερευνήτρια εξετάζει τη συμβολή των τεχνών, ως μέσων έκφρασης και κοινωνικής ένταξης παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες (ΕΕΑ), μελετώντας σύγχρονες έρευνες. Στο πλαίσιο της εργασίας διερευνάται το ποιες μορφές τέχνης αξιοποιούνται και υποστηρίζουν την έκφραση, την επικοινωνία και την κοινωνική ένταξη. Το ερευνητικό μέρος της εργασίας αποτελεί μια συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, αξιοποιώντας τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA 2020, ώστε να καταγράψει, να αναλύσει και να συνθέσει τα αποτελέσματα των σύγχρονων ερευνών, που δημοσιεύτηκαν κατά το διάστημα 2016-2025, πάνω στην επίδραση των τεχνών στους/στις μαθητές/τριες με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες (ΕΕΑ). Στην τελική σύνθεση συμπεριλήφθηκαν είκοσι πέντε μελέτες, οι οποίες ταξινομήθηκαν με βάση το είδος της παρέμβασης και τη συνάφειά τους με τα ερευνητικά ερωτήματα. Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι εικαστικές τέχνες, η μουσική, το θέατρο, η δραματοποίηση, ο χορός, η κίνηση και οι μεικτές καλλιτεχνικές προσεγγίσεις μπορούν να συμβάλουν στην ενίσχυση της έκφρασης, της επικοινωνίας και, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, της κοινωνικής συμμετοχής των παιδιών. Επιπλέον, αναδεικνύεται η ανάγκη για πιο συστηματικές, μακροχρόνιες και μεθοδολογικά ισχυρές έρευνες, ιδίως σε ομάδες παιδιών πέραν της Διαταραχής Αυτιστικού Φάσματος. Η εργασία καταλήγει ότι οι καλλιτεχνικές παρεμβάσεις μπορούν να αξιοποιηθούν ως σημαντικές συμπεριληπτικές και κοινωνικοπαιδαγωγικές πρακτικές στο σχολικό περιβάλλον. Τέλος, τίθενται ορισμένες προτάσεις, βασιζόμενες στα αποτελέσματα της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης και στα συμπεράσματα που προέκυψαν, για μελλοντική έρευνα.","abstract_has_math":false,"creators":["Μουσίτσα Δέσποινα Μαρία","Mousitsa Despina Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:24Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5428235"],"render_values":[{"text":"uoadl:5428235","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5428235","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5428235","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5428235","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μουσίτσα Δέσποινα Μαρία","Mousitsa Despina Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5428235","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5428235"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία η ερευνήτρια εξετάζει τη συμβολή των τεχνών, ως μέσων έκφρασης και κοινωνικής ένταξης παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες (ΕΕΑ), μελετώντας σύγχρονες έρευνες. Στο πλαίσιο της εργασίας διερευνάται το ποιες μορφές τέχνης αξιοποιούνται και υποστηρίζουν την έκφραση, την επικοινωνία και την κοινωνική ένταξη. Το ερευνητικό μέρος της εργασίας αποτελεί μια συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, αξιοποιώντας τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA 2020, ώστε να καταγράψει, να αναλύσει και να συνθέσει τα αποτελέσματα των σύγχρονων ερευνών, που δημοσιεύτηκαν κατά το διάστημα 2016-2025, πάνω στην επίδραση των τεχνών στους/στις μαθητές/τριες με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες (ΕΕΑ). Στην τελική σύνθεση συμπεριλήφθηκαν είκοσι πέντε μελέτες, οι οποίες ταξινομήθηκαν με βάση το είδος της παρέμβασης και τη συνάφειά τους με τα ερευνητικά ερωτήματα. Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι εικαστικές τέχνες, η μουσική, το θέατρο, η δραματοποίηση, ο χορός, η κίνηση και οι μεικτές καλλιτεχνικές προσεγγίσεις μπορούν να συμβάλουν στην ενίσχυση της έκφρασης, της επικοινωνίας και, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, της κοινωνικής συμμετοχής των παιδιών. Επιπλέον, αναδεικνύεται η ανάγκη για πιο συστηματικές, μακροχρόνιες και μεθοδολογικά ισχυρές έρευνες, ιδίως σε ομάδες παιδιών πέραν της Διαταραχής Αυτιστικού Φάσματος. Η εργασία καταλήγει ότι οι καλλιτεχνικές παρεμβάσεις μπορούν να αξιοποιηθούν ως σημαντικές συμπεριληπτικές και κοινωνικοπαιδαγωγικές πρακτικές στο σχολικό περιβάλλον. Τέλος, τίθενται ορισμένες προτάσεις, βασιζόμενες στα αποτελέσματα της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης και στα συμπεράσματα που προέκυψαν, για μελλοντική έρευνα.","The present master’s thesis examines the contribution of the arts as means of expression and social inclusion for children with special educational needs, drawing on contemporary research. More specifically, it examines which forms of creativity and of the arts are employed and how they support expression, communication and social inclusion. The empirical part of the thesis is a systematic literature review, organised and reported in accordance with the PRISMA 2020 reporting guidelines, in order to identify, analyse and synthesise the findings of contemporary studies published between 2016 and 2025 on the contribution of creativity and the arts for pupils with special educational needs. Twenty-five studies were included in the final synthesis and were classified according to the type of intervention and their relevance to the research questions. The findings indicate that visual arts, music, drama, theatre, dance, movement and mixed arts-based approaches may contribute to children’s self-expression, communication and, under specific conditions, social participation and inclusion. However, the strength of the evidence varies according to the methodological design, sample size, duration of intervention and assessment tools used in each study. The review highlights the need for more systematic, longitudinal and methodologically robust research, particularly beyond autism-focused interventions. Overall, the master’s thesis argues that creative and arts-based interventions can function as valuable inclusive and sociopedagogical practices within educational settings. Finally, a number of proposals are made, based on the results of the present systematic review and the conclusions obtained, for future research."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τέχνες και Κοινωνική Ένταξη Παιδιών με Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μουσίτσα Δέσποινα Μαρία","Mousitsa Despina Maria"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία η ερευνήτρια εξετάζει τη συμβολή των τεχνών, ως μέσων έκφρασης και κοινωνικής ένταξης παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες (ΕΕΑ), μελετώντας σύγχρονες έρευνες. Στο πλαίσιο της εργασίας διερευνάται το ποιες μορφές τέχνης αξιοποιούνται και υποστηρίζουν την έκφραση, την επικοινωνία και την κοινωνική ένταξη. Το ερευνητικό μέρος της εργασίας αποτελεί μια συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, αξιοποιώντας τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA 2020, ώστε να καταγράψει, να αναλύσει και να συνθέσει τα αποτελέσματα των σύγχρονων ερευνών, που δημοσιεύτηκαν κατά το διάστημα 2016-2025, πάνω στην επίδραση των τεχνών στους/στις μαθητές/τριες με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες (ΕΕΑ). Στην τελική σύνθεση συμπεριλήφθηκαν είκοσι πέντε μελέτες, οι οποίες ταξινομήθηκαν με βάση το είδος της παρέμβασης και τη συνάφειά τους με τα ερευνητικά ερωτήματα. Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι εικαστικές τέχνες, η μουσική, το θέατρο, η δραματοποίηση, ο χορός, η κίνηση και οι μεικτές καλλιτεχνικές προσεγγίσεις μπορούν να συμβάλουν στην ενίσχυση της έκφρασης, της επικοινωνίας και, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, της κοινωνικής συμμετοχής των παιδιών. Επιπλέον, αναδεικνύεται η ανάγκη για πιο συστηματικές, μακροχρόνιες και μεθοδολογικά ισχυρές έρευνες, ιδίως σε ομάδες παιδιών πέραν της Διαταραχής Αυτιστικού Φάσματος. Η εργασία καταλήγει ότι οι καλλιτεχνικές παρεμβάσεις μπορούν να αξιοποιηθούν ως σημαντικές συμπεριληπτικές και κοινωνικοπαιδαγωγικές πρακτικές στο σχολικό περιβάλλον. Τέλος, τίθενται ορισμένες προτάσεις, βασιζόμενες στα αποτελέσματα της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης και στα συμπεράσματα που προέκυψαν, για μελλοντική έρευνα.","The present master’s thesis examines the contribution of the arts as means of expression and social inclusion for children with special educational needs, drawing on contemporary research. More specifically, it examines which forms of creativity and of the arts are employed and how they support expression, communication and social inclusion. The empirical part of the thesis is a systematic literature review, organised and reported in accordance with the PRISMA 2020 reporting guidelines, in order to identify, analyse and synthesise the findings of contemporary studies published between 2016 and 2025 on the contribution of creativity and the arts for pupils with special educational needs. Twenty-five studies were included in the final synthesis and were classified according to the type of intervention and their relevance to the research questions. The findings indicate that visual arts, music, drama, theatre, dance, movement and mixed arts-based approaches may contribute to children’s self-expression, communication and, under specific conditions, social participation and inclusion. However, the strength of the evidence varies according to the methodological design, sample size, duration of intervention and assessment tools used in each study. The review highlights the need for more systematic, longitudinal and methodologically robust research, particularly beyond autism-focused interventions. Overall, the master’s thesis argues that creative and arts-based interventions can function as valuable inclusive and sociopedagogical practices within educational settings. Finally, a number of proposals are made, based on the results of the present systematic review and the conclusions obtained, for future research."],"dc:identifier":["uoadl:5428235","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5428235"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Τέχνες και Κοινωνική Ένταξη Παιδιών με Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:24Z"}