{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5428439"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5428439","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η αλλαγή της έκφρασης των βιοδεικτών μετά την νέοεπικουρική θεραπεία στον καρκίνο του μαστού","abstract":"Η εργασία εξετάζει συστηματικά, στο πλαίσιο ανασκόπησης, τη μεταβολή της έκφρασης καθιερωμένων και αναδυόμενων βιοδεικτών μετά από νεοεπικουρική θεραπεία (NAT), στο διηθητικό καρκίνωμα του μαστού και τη σημασία της για τη μετανεοεπικουρική θεραπευτική στρατηγική. Εστιάζει στους δείκτες ER/PR και HER2, αλλά και σε βιολογικούς δείκτες (Ki-67, PD- L1, TILs), καθώς και σε σύγχρονες προσεγγίσεις, όπως πολυγονιδιακές/πολυ-omics υπογραφές και κυκλοφορούντες δείκτες ελάχιστης υπολειμματικής νόσου (ctDNA). Κεντρικό συμπέρασμα είναι ότι, οι αλλαγές των βιοδεικτών μετά NAT αντανακλούν αφενός τη βιολογική εξέλιξη υπό θεραπευτική πίεση (ενδοογκική ετερογένεια, κλωνική επιλογή, αναδιαμόρφωση μικροπεριβάλλοντος) και αφετέρου τεχνικούς και αναλυτικούς παράγοντες, που μπορούν να δημιουργήσουν φαινομενική ασυμφωνία, καθιστώντας αναγκαία την προσεκτική ερμηνεία των ποσοστών. Η κλινική αποτίμηση προτείνεται να συνδέεται λειτουργικά με καθιερωμένα καταληκτικά σημεία, και κυρίως pCR και Residual Cancer Burden (RCB), καθώς η παρουσία υπολειμματικής διηθητικής νόσου και η υψηλότερη κατηγορία RCB σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο υποτροπής και χειρότερη πρόγνωση. Ο επανέλεγχος των βιοδεικτών αποκτά ουσία κυρίως στην υπολειμματική διηθητική νόσο, με προτεραιότητα των ER/PR και HER2, όταν το αποτέλεσμα είναι πιθανό να αλλάξει ουσιαστικά την επικουρική θεραπεία. Τέλος, επισημαίνεται η ανάγκη αυστηρής τυποποίησης, εναρμονισμένων τιμών-ορίων και προοπτικών μελετών με συστηματικά paired δείγματα, καθώς και η προοπτική ενσωμάτωσης πολυ-omics, ctDNA και υπολογιστικής παθολογικής ανατομικής, για βελτίωση της αναπαραγωγιμότητας και ακριβέστερη εξατομίκευση της μετα-νεοεπικουρικής στρατηγικής.","abstract_html":"Η εργασία εξετάζει συστηματικά, στο πλαίσιο ανασκόπησης, τη μεταβολή της έκφρασης καθιερωμένων και αναδυόμενων βιοδεικτών μετά από νεοεπικουρική θεραπεία (NAT), στο διηθητικό καρκίνωμα του μαστού και τη σημασία της για τη μετανεοεπικουρική θεραπευτική στρατηγική. Εστιάζει στους δείκτες ER/PR και HER2, αλλά και σε βιολογικούς δείκτες (Ki-67, PD- L1, TILs), καθώς και σε σύγχρονες προσεγγίσεις, όπως πολυγονιδιακές/πολυ-omics υπογραφές και κυκλοφορούντες δείκτες ελάχιστης υπολειμματικής νόσου (ctDNA). Κεντρικό συμπέρασμα είναι ότι, οι αλλαγές των βιοδεικτών μετά NAT αντανακλούν αφενός τη βιολογική εξέλιξη υπό θεραπευτική πίεση (ενδοογκική ετερογένεια, κλωνική επιλογή, αναδιαμόρφωση μικροπεριβάλλοντος) και αφετέρου τεχνικούς και αναλυτικούς παράγοντες, που μπορούν να δημιουργήσουν φαινομενική ασυμφωνία, καθιστώντας αναγκαία την προσεκτική ερμηνεία των ποσοστών. Η κλινική αποτίμηση προτείνεται να συνδέεται λειτουργικά με καθιερωμένα καταληκτικά σημεία, και κυρίως pCR και Residual Cancer Burden (RCB), καθώς η παρουσία υπολειμματικής διηθητικής νόσου και η υψηλότερη κατηγορία RCB σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο υποτροπής και χειρότερη πρόγνωση. Ο επανέλεγχος των βιοδεικτών αποκτά ουσία κυρίως στην υπολειμματική διηθητική νόσο, με προτεραιότητα των ER/PR και HER2, όταν το αποτέλεσμα είναι πιθανό να αλλάξει ουσιαστικά την επικουρική θεραπεία. Τέλος, επισημαίνεται η ανάγκη αυστηρής τυποποίησης, εναρμονισμένων τιμών-ορίων και προοπτικών μελετών με συστηματικά paired δείγματα, καθώς και η προοπτική ενσωμάτωσης πολυ-omics, ctDNA και υπολογιστικής παθολογικής ανατομικής, για βελτίωση της αναπαραγωγιμότητας και ακριβέστερη εξατομίκευση της μετα-νεοεπικουρικής στρατηγικής.","abstract_has_math":false,"creators":["Παλαμά Ήλια Αντιγόνη","Palama Ilia Antigoni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:24Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5428439"],"render_values":[{"text":"uoadl:5428439","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5428439","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5428439","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5428439","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παλαμά Ήλια Αντιγόνη","Palama Ilia Antigoni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5428439","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5428439"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εργασία εξετάζει συστηματικά, στο πλαίσιο ανασκόπησης, τη μεταβολή της έκφρασης καθιερωμένων και αναδυόμενων βιοδεικτών μετά από νεοεπικουρική θεραπεία (NAT), στο διηθητικό καρκίνωμα του μαστού και τη σημασία της για τη μετανεοεπικουρική θεραπευτική στρατηγική. Εστιάζει στους δείκτες ER/PR και HER2, αλλά και σε βιολογικούς δείκτες (Ki-67, PD- L1, TILs), καθώς και σε σύγχρονες προσεγγίσεις, όπως πολυγονιδιακές/πολυ-omics υπογραφές και κυκλοφορούντες δείκτες ελάχιστης υπολειμματικής νόσου (ctDNA). Κεντρικό συμπέρασμα είναι ότι, οι αλλαγές των βιοδεικτών μετά NAT αντανακλούν αφενός τη βιολογική εξέλιξη υπό θεραπευτική πίεση (ενδοογκική ετερογένεια, κλωνική επιλογή, αναδιαμόρφωση μικροπεριβάλλοντος) και αφετέρου τεχνικούς και αναλυτικούς παράγοντες, που μπορούν να δημιουργήσουν φαινομενική ασυμφωνία, καθιστώντας αναγκαία την προσεκτική ερμηνεία των ποσοστών. Η κλινική αποτίμηση προτείνεται να συνδέεται λειτουργικά με καθιερωμένα καταληκτικά σημεία, και κυρίως pCR και Residual Cancer Burden (RCB), καθώς η παρουσία υπολειμματικής διηθητικής νόσου και η υψηλότερη κατηγορία RCB σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο υποτροπής και χειρότερη πρόγνωση. Ο επανέλεγχος των βιοδεικτών αποκτά ουσία κυρίως στην υπολειμματική διηθητική νόσο, με προτεραιότητα των ER/PR και HER2, όταν το αποτέλεσμα είναι πιθανό να αλλάξει ουσιαστικά την επικουρική θεραπεία. Τέλος, επισημαίνεται η ανάγκη αυστηρής τυποποίησης, εναρμονισμένων τιμών-ορίων και προοπτικών μελετών με συστηματικά paired δείγματα, καθώς και η προοπτική ενσωμάτωσης πολυ-omics, ctDNA και υπολογιστικής παθολογικής ανατομικής, για βελτίωση της αναπαραγωγιμότητας και ακριβέστερη εξατομίκευση της μετα-νεοεπικουρικής στρατηγικής.","This review synthesizes evidence on biomarker expression changes afer neoadjuvant therapy (NAT) in invasive breast cancer and discusses their implicatons for residual risk assessment and post-neoadjuvant (adjuvant) treatment decisions. The review covers the main biomarkers (ER/PR and HER2), along with dynamic and microenvironment-related biomarkers (Ki-67, PD-L1, TILs), and extends to emerging approaches including multgene/mult-omics signatures and circulatng markers of minimal residual disease (ctDNA). A key premise is that post-NAT biomarker shifs arise from both true biological evoluton under therapeutc pressure (intratumoral heterogeneity, clonal selecton, and tumor microenvironment remodeling) and from pre-analytcal, analytcal, and interpretve variability, that may generate apparent discordance between pretreatment core biopsies and surgical specimens. Accordingly, reported conversion/discordance rates should be interpreted in light of assay methodology, cutofs, sampling strategies, and laboratory standardizaton. The clinical signifcance becomes clearer when biomarker changes are evaluated alongside established end points, partcularly pathologic complete response (pCR) and Residual Cancer Burden (RCB), since pPR and higher RCB cases are consistently linked to greater recurrence risk and worse outcomes. Retestng ER/PR and HER2 is positoned as most clinically informatve in residual invasive disease (pPR), when results are likely to alter adjuvant management. Finally, the review highlights methodological gaps in the literature and calls for prospectve studies using systematcally paired pre/post-NAT samples, harmonized assays and thresholds, and comprehensive reportng of key pre-analytcal and analytcal metadata. It also outlines the translatonal potental of integratng mult-omics, ctDNA monitoring, and computatonal pathology to improve reproducibility in challenging markers and refIne post-neoadjuvant risk stratfcaton and treatment personalizaton."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η αλλαγή της έκφρασης των βιοδεικτών μετά την νέοεπικουρική θεραπεία στον καρκίνο του μαστού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παλαμά Ήλια Αντιγόνη","Palama Ilia Antigoni"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η εργασία εξετάζει συστηματικά, στο πλαίσιο ανασκόπησης, τη μεταβολή της έκφρασης καθιερωμένων και αναδυόμενων βιοδεικτών μετά από νεοεπικουρική θεραπεία (NAT), στο διηθητικό καρκίνωμα του μαστού και τη σημασία της για τη μετανεοεπικουρική θεραπευτική στρατηγική. Εστιάζει στους δείκτες ER/PR και HER2, αλλά και σε βιολογικούς δείκτες (Ki-67, PD- L1, TILs), καθώς και σε σύγχρονες προσεγγίσεις, όπως πολυγονιδιακές/πολυ-omics υπογραφές και κυκλοφορούντες δείκτες ελάχιστης υπολειμματικής νόσου (ctDNA). Κεντρικό συμπέρασμα είναι ότι, οι αλλαγές των βιοδεικτών μετά NAT αντανακλούν αφενός τη βιολογική εξέλιξη υπό θεραπευτική πίεση (ενδοογκική ετερογένεια, κλωνική επιλογή, αναδιαμόρφωση μικροπεριβάλλοντος) και αφετέρου τεχνικούς και αναλυτικούς παράγοντες, που μπορούν να δημιουργήσουν φαινομενική ασυμφωνία, καθιστώντας αναγκαία την προσεκτική ερμηνεία των ποσοστών. Η κλινική αποτίμηση προτείνεται να συνδέεται λειτουργικά με καθιερωμένα καταληκτικά σημεία, και κυρίως pCR και Residual Cancer Burden (RCB), καθώς η παρουσία υπολειμματικής διηθητικής νόσου και η υψηλότερη κατηγορία RCB σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο υποτροπής και χειρότερη πρόγνωση. Ο επανέλεγχος των βιοδεικτών αποκτά ουσία κυρίως στην υπολειμματική διηθητική νόσο, με προτεραιότητα των ER/PR και HER2, όταν το αποτέλεσμα είναι πιθανό να αλλάξει ουσιαστικά την επικουρική θεραπεία. Τέλος, επισημαίνεται η ανάγκη αυστηρής τυποποίησης, εναρμονισμένων τιμών-ορίων και προοπτικών μελετών με συστηματικά paired δείγματα, καθώς και η προοπτική ενσωμάτωσης πολυ-omics, ctDNA και υπολογιστικής παθολογικής ανατομικής, για βελτίωση της αναπαραγωγιμότητας και ακριβέστερη εξατομίκευση της μετα-νεοεπικουρικής στρατηγικής.","This review synthesizes evidence on biomarker expression changes afer neoadjuvant therapy (NAT) in invasive breast cancer and discusses their implicatons for residual risk assessment and post-neoadjuvant (adjuvant) treatment decisions. The review covers the main biomarkers (ER/PR and HER2), along with dynamic and microenvironment-related biomarkers (Ki-67, PD-L1, TILs), and extends to emerging approaches including multgene/mult-omics signatures and circulatng markers of minimal residual disease (ctDNA). A key premise is that post-NAT biomarker shifs arise from both true biological evoluton under therapeutc pressure (intratumoral heterogeneity, clonal selecton, and tumor microenvironment remodeling) and from pre-analytcal, analytcal, and interpretve variability, that may generate apparent discordance between pretreatment core biopsies and surgical specimens. Accordingly, reported conversion/discordance rates should be interpreted in light of assay methodology, cutofs, sampling strategies, and laboratory standardizaton. The clinical signifcance becomes clearer when biomarker changes are evaluated alongside established end points, partcularly pathologic complete response (pCR) and Residual Cancer Burden (RCB), since pPR and higher RCB cases are consistently linked to greater recurrence risk and worse outcomes. Retestng ER/PR and HER2 is positoned as most clinically informatve in residual invasive disease (pPR), when results are likely to alter adjuvant management. Finally, the review highlights methodological gaps in the literature and calls for prospectve studies using systematcally paired pre/post-NAT samples, harmonized assays and thresholds, and comprehensive reportng of key pre-analytcal and analytcal metadata. It also outlines the translatonal potental of integratng mult-omics, ctDNA monitoring, and computatonal pathology to improve reproducibility in challenging markers and refIne post-neoadjuvant risk stratfcaton and treatment personalizaton."],"dc:identifier":["uoadl:5428439","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5428439"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η αλλαγή της έκφρασης των βιοδεικτών μετά την νέοεπικουρική θεραπεία στον καρκίνο του μαστού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:24Z"}