{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5428527"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5428527","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μικροβίωμα κάψας σιλικονούχων ενθεμάτων σε ασθενείς του ελληνικού πληθυσμού και η συσχέτισή του με την ανάπτυξη ρικνωτικής κάψας","abstract":"Η ρικνωτική κάψα εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις σημαντικότερες απώτερες επιπλοκές της αισθητικής και επανορθωτικής χειρουργικής μαστού με σιλικονούχα ενθέματα. Αν και η δημιουργία μιας λεπτής αντιδραστικής περιενθεματικής κάψας είναι αναμενόμενο στοιχείο της αντίδρασης ξένου σώματος, σε ορισμένες ασθενείς η διαδικασία αυτή παρεκτρέπεται προς επίμονη ίνωση, σκλήρυνση, παραμόρφωση και άλγος. Τα τελευταία χρόνια, το ενδιαφέρον έχει μετατοπιστεί από τις αμιγώς μηχανικές ερμηνείες προς την πιθανή συμβολή της χαμηλόβαθμης μικροβιακής αποίκισης και του biofilm ως εμμένοντος φλεγμονώδους ερεθίσματος. Σκοπός της αναδρομικής αυτής παρατηρητικής μελέτης ήταν να αποτυπώσει το μικροβιακό προφίλ της περιενθεματικής κάψας σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε επανεπέμβαση στο Γ.Ν.Α. «Γ. Γεννηματάς» και να συγκρίνει τα μικροβιολογικά ευρήματα μεταξύ ασθενών με κλινικά σημαντική ρικνωτική κάψα και ασθενών χωρίς αντίστοιχη εκδήλωση. Συμπεριλήφθηκαν 20 γυναίκες με ιστορικό αισθητικής αυξητικής ή αποκατάστασης μετά από μαστεκτομή. Από όλες ελήφθη δείγμα κάψας ή/και περιενθεματικού ιστού για αερόβιες και αναερόβιες καλλιέργειες. Η κλινική σταδιοποίηση βασίστηκε στην ταξινόμηση Baker και οι ασθενείς ομαδοποιήθηκαν σε Baker III έναντι Baker I-II. Στο σύνολο του δείγματος, θετική καλλιέργεια καταγράφηκε στο 55,0% των περιπτώσεων. Στην ομάδα Baker III, η θετικότητα έφθασε το 87,5%, ενώ στην ομάδα χωρίς κλινικά σημαντική ρίκνωση το 33,3%. Απομονώθηκαν Gram-θετικά βακτήρια, όπως Staphylococcus aureus, κοαγκουλάση-αρνητικοί σταφυλόκοκκοι, Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus hominis και Cutibacterium acnes, αλλά και Gram-αρνητικά στελέχη, όπως Pseudomonas aeruginosa και Proteus mirabilis. Σε δύο περιπτώσεις ανιχνεύθηκαν μυκητιασικά παθογόνα, εύρημα που απαιτεί επιφυλακτική ερμηνεία. Σε διερευνητικό επίπεδο, η σχέση μεταξύ Baker III και θετικής καλλιέργειας ήταν έντονη. Τα ευρήματα συνηγορούν υπέρ της άποψης ότι η ρικνωτική κάψα δεν είναι μόνο μηχανική ή ιδιοσυστασιακή επιπλοκή, αλλά πιθανότατα εκφράζει αλληλεπίδραση μικροβιακής αποίκισης, biofilm και επίμονης φλεγμονής. Την ίδια στιγμή, η ανεύρεση θετικών καλλιεργειών και σε ασθενείς χωρίς ρικνωτική κάψα δείχνει ότι η απλή απομόνωση μικροοργανισμών δεν αρκεί, από μόνη της, για να εξηγήσει τη νόσο. Παράγοντες του ξενιστή, όπως η ακτινοθεραπεία, ο τύπος επέμβασης και η τοπική βιολογική απόκριση, φαίνεται ότι συνδιαμορφώνουν το τελικό φαινότυπο. Για πιο ασφαλή συμπεράσματα απαιτούνται προοπτικές μελέτες με μοριακές τεχνικές, sonication και ποσοτικό προσδιορισμό βακτηριακού φορτίου. Ωστόσο, τα αποτελέσματα αυτά πρέπει να ερμηνεύονται αποκλειστικά ως διερευνητικά, καθώς ο μικρός αριθμός ασθενών σε κάθε υποομάδα, η ετερογένεια αισθητικών και επανορθωτικών περιστατικών και η πολυπαραγοντική αιτιολογία της ρικνωτικής κάψας δεν επιτρέπουν την εξαγωγή οριστικών αιτιολογικών συμπερασμάτων ή την πρακτική σύγκριση ομάδων με διαφορετικό βιολογικό και ανοσολογικό προφίλ (Greenland et al., 2016; Agresti, 2018; Safran et al., 2021; Li et al., 2025).","abstract_html":"Η ρικνωτική κάψα εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις σημαντικότερες απώτερες επιπλοκές της αισθητικής και επανορθωτικής χειρουργικής μαστού με σιλικονούχα ενθέματα. Αν και η δημιουργία μιας λεπτής αντιδραστικής περιενθεματικής κάψας είναι αναμενόμενο στοιχείο της αντίδρασης ξένου σώματος, σε ορισμένες ασθενείς η διαδικασία αυτή παρεκτρέπεται προς επίμονη ίνωση, σκλήρυνση, παραμόρφωση και άλγος. Τα τελευταία χρόνια, το ενδιαφέρον έχει μετατοπιστεί από τις αμιγώς μηχανικές ερμηνείες προς την πιθανή συμβολή της χαμηλόβαθμης μικροβιακής αποίκισης και του biofilm ως εμμένοντος φλεγμονώδους ερεθίσματος. Σκοπός της αναδρομικής αυτής παρατηρητικής μελέτης ήταν να αποτυπώσει το μικροβιακό προφίλ της περιενθεματικής κάψας σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε επανεπέμβαση στο Γ.Ν.Α. «Γ. Γεννηματάς» και να συγκρίνει τα μικροβιολογικά ευρήματα μεταξύ ασθενών με κλινικά σημαντική ρικνωτική κάψα και ασθενών χωρίς αντίστοιχη εκδήλωση. Συμπεριλήφθηκαν 20 γυναίκες με ιστορικό αισθητικής αυξητικής ή αποκατάστασης μετά από μαστεκτομή. Από όλες ελήφθη δείγμα κάψας ή/και περιενθεματικού ιστού για αερόβιες και αναερόβιες καλλιέργειες. Η κλινική σταδιοποίηση βασίστηκε στην ταξινόμηση Baker και οι ασθενείς ομαδοποιήθηκαν σε Baker III έναντι Baker I-II. Στο σύνολο του δείγματος, θετική καλλιέργεια καταγράφηκε στο 55,0% των περιπτώσεων. Στην ομάδα Baker III, η θετικότητα έφθασε το 87,5%, ενώ στην ομάδα χωρίς κλινικά σημαντική ρίκνωση το 33,3%. Απομονώθηκαν Gram-θετικά βακτήρια, όπως Staphylococcus aureus, κοαγκουλάση-αρνητικοί σταφυλόκοκκοι, Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus hominis και Cutibacterium acnes, αλλά και Gram-αρνητικά στελέχη, όπως Pseudomonas aeruginosa και Proteus mirabilis. Σε δύο περιπτώσεις ανιχνεύθηκαν μυκητιασικά παθογόνα, εύρημα που απαιτεί επιφυλακτική ερμηνεία. Σε διερευνητικό επίπεδο, η σχέση μεταξύ Baker III και θετικής καλλιέργειας ήταν έντονη. Τα ευρήματα συνηγορούν υπέρ της άποψης ότι η ρικνωτική κάψα δεν είναι μόνο μηχανική ή ιδιοσυστασιακή επιπλοκή, αλλά πιθανότατα εκφράζει αλληλεπίδραση μικροβιακής αποίκισης, biofilm και επίμονης φλεγμονής. Την ίδια στιγμή, η ανεύρεση θετικών καλλιεργειών και σε ασθενείς χωρίς ρικνωτική κάψα δείχνει ότι η απλή απομόνωση μικροοργανισμών δεν αρκεί, από μόνη της, για να εξηγήσει τη νόσο. Παράγοντες του ξενιστή, όπως η ακτινοθεραπεία, ο τύπος επέμβασης και η τοπική βιολογική απόκριση, φαίνεται ότι συνδιαμορφώνουν το τελικό φαινότυπο. Για πιο ασφαλή συμπεράσματα απαιτούνται προοπτικές μελέτες με μοριακές τεχνικές, sonication και ποσοτικό προσδιορισμό βακτηριακού φορτίου. Ωστόσο, τα αποτελέσματα αυτά πρέπει να ερμηνεύονται αποκλειστικά ως διερευνητικά, καθώς ο μικρός αριθμός ασθενών σε κάθε υποομάδα, η ετερογένεια αισθητικών και επανορθωτικών περιστατικών και η πολυπαραγοντική αιτιολογία της ρικνωτικής κάψας δεν επιτρέπουν την εξαγωγή οριστικών αιτιολογικών συμπερασμάτων ή την πρακτική σύγκριση ομάδων με διαφορετικό βιολογικό και ανοσολογικό προφίλ (Greenland et al., 2016; Agresti, 2018; Safran et al., 2021; Li et al., 2025).","abstract_has_math":false,"creators":["Πορφυρίου Γεώργιος","Porfyriou Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:24Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5428527"],"render_values":[{"text":"uoadl:5428527","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5428527","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5428527","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5428527","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πορφυρίου Γεώργιος","Porfyriou Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5428527","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5428527"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ρικνωτική κάψα εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις σημαντικότερες απώτερες επιπλοκές της αισθητικής και επανορθωτικής χειρουργικής μαστού με σιλικονούχα ενθέματα. Αν και η δημιουργία μιας λεπτής αντιδραστικής περιενθεματικής κάψας είναι αναμενόμενο στοιχείο της αντίδρασης ξένου σώματος, σε ορισμένες ασθενείς η διαδικασία αυτή παρεκτρέπεται προς επίμονη ίνωση, σκλήρυνση, παραμόρφωση και άλγος. Τα τελευταία χρόνια, το ενδιαφέρον έχει μετατοπιστεί από τις αμιγώς μηχανικές ερμηνείες προς την πιθανή συμβολή της χαμηλόβαθμης μικροβιακής αποίκισης και του biofilm ως εμμένοντος φλεγμονώδους ερεθίσματος. Σκοπός της αναδρομικής αυτής παρατηρητικής μελέτης ήταν να αποτυπώσει το μικροβιακό προφίλ της περιενθεματικής κάψας σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε επανεπέμβαση στο Γ.Ν.Α. «Γ. Γεννηματάς» και να συγκρίνει τα μικροβιολογικά ευρήματα μεταξύ ασθενών με κλινικά σημαντική ρικνωτική κάψα και ασθενών χωρίς αντίστοιχη εκδήλωση. Συμπεριλήφθηκαν 20 γυναίκες με ιστορικό αισθητικής αυξητικής ή αποκατάστασης μετά από μαστεκτομή. Από όλες ελήφθη δείγμα κάψας ή/και περιενθεματικού ιστού για αερόβιες και αναερόβιες καλλιέργειες. Η κλινική σταδιοποίηση βασίστηκε στην ταξινόμηση Baker και οι ασθενείς ομαδοποιήθηκαν σε Baker III έναντι Baker I-II. Στο σύνολο του δείγματος, θετική καλλιέργεια καταγράφηκε στο 55,0% των περιπτώσεων. Στην ομάδα Baker III, η θετικότητα έφθασε το 87,5%, ενώ στην ομάδα χωρίς κλινικά σημαντική ρίκνωση το 33,3%. Απομονώθηκαν Gram-θετικά βακτήρια, όπως Staphylococcus aureus, κοαγκουλάση-αρνητικοί σταφυλόκοκκοι, Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus hominis και Cutibacterium acnes, αλλά και Gram-αρνητικά στελέχη, όπως Pseudomonas aeruginosa και Proteus mirabilis. Σε δύο περιπτώσεις ανιχνεύθηκαν μυκητιασικά παθογόνα, εύρημα που απαιτεί επιφυλακτική ερμηνεία. Σε διερευνητικό επίπεδο, η σχέση μεταξύ Baker III και θετικής καλλιέργειας ήταν έντονη. Τα ευρήματα συνηγορούν υπέρ της άποψης ότι η ρικνωτική κάψα δεν είναι μόνο μηχανική ή ιδιοσυστασιακή επιπλοκή, αλλά πιθανότατα εκφράζει αλληλεπίδραση μικροβιακής αποίκισης, biofilm και επίμονης φλεγμονής. Την ίδια στιγμή, η ανεύρεση θετικών καλλιεργειών και σε ασθενείς χωρίς ρικνωτική κάψα δείχνει ότι η απλή απομόνωση μικροοργανισμών δεν αρκεί, από μόνη της, για να εξηγήσει τη νόσο. Παράγοντες του ξενιστή, όπως η ακτινοθεραπεία, ο τύπος επέμβασης και η τοπική βιολογική απόκριση, φαίνεται ότι συνδιαμορφώνουν το τελικό φαινότυπο. Για πιο ασφαλή συμπεράσματα απαιτούνται προοπτικές μελέτες με μοριακές τεχνικές, sonication και ποσοτικό προσδιορισμό βακτηριακού φορτίου. Ωστόσο, τα αποτελέσματα αυτά πρέπει να ερμηνεύονται αποκλειστικά ως διερευνητικά, καθώς ο μικρός αριθμός ασθενών σε κάθε υποομάδα, η ετερογένεια αισθητικών και επανορθωτικών περιστατικών και η πολυπαραγοντική αιτιολογία της ρικνωτικής κάψας δεν επιτρέπουν την εξαγωγή οριστικών αιτιολογικών συμπερασμάτων ή την πρακτική σύγκριση ομάδων με διαφορετικό βιολογικό και ανοσολογικό προφίλ (Greenland et al., 2016; Agresti, 2018; Safran et al., 2021; Li et al., 2025).","Capsular contracture remains one of the most clinically relevant late complications of silicone breast implantation in both aesthetic and reconstructive breast surgery. Although the formation of a peri-implant fibrous capsule is an expected foreign body response, in some patients this response progresses to persistent fibrosis, firmness, breast distortion, and pain. Recent literature has increasingly shifted the discussion from purely mechanical explanations toward the possible contribution of low-grade microbial colonization and biofilm as a sustained inflammatory stimulus. The aim of this retrospective observational study was to characterize the microbial profile of peri-implant capsules in patients undergoing revision surgery at “G. Gennimatas” General Hospital of Athens and to compare microbiological findings between patients with clinically significant capsular contracture and patients without clinically relevant contracture. Twenty women with prior breast augmentation or implant-based reconstruction were included. Capsule and/or peri-implant tissue samples were collected for aerobic and anaerobic cultures. Patients were classified according to the Baker scale and grouped as Baker III versus Baker I-II. Overall, positive cultures were identified in 55.0% of cases. Culture positivity reached 87.5% in the Baker III group, compared with 33.3% in the non-contracture group. Isolates included Gram-positive organisms such as Staphylococcus aureus, coagulase-negative staphylococci, Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus hominis, and Cutibacterium acnes, as well as Gram-negative organisms such as Pseudomonas aeruginosa and Proteus mirabilis. Two cases also yielded fungal pathogens, a finding that should be interpreted cautiously. At an exploratory level, the association between Baker III contracture and positive culture findings was strong. These findings support the view that capsular contracture should not be approached solely as a mechanical or host-dependent complication. Rather, it may reflect an interaction between microbial colonization, biofilm formation, and persistent inflammation. At the same time, positive cultures in patients without contracture indicate that microbial detection alone is not enough to explain disease expression. Host-related factors, including prior radiotherapy, surgical indication, and local tissue response, are likely to shape the final clinical phenotype. Prospective studies incorporating molecular microbiology, sonication, and bacterial load quantification are needed to clarify the pathophysiology more precisely. However, these results should be interpreted strictly as exploratory. The small number of patients within each subgroup, the heterogeneity between aesthetic and reconstructive cases, and the multifactorial pathogenesis of capsular contracture do not allow definitive causal conclusions or a direct practical comparison of groups with different biological and immunological profiles (Greenland et al., 2016; Agresti, 2018; Safran et al., 2021; Li et al., 2025)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μικροβίωμα κάψας σιλικονούχων ενθεμάτων σε ασθενείς του ελληνικού πληθυσμού και η συσχέτισή του με την ανάπτυξη ρικνωτικής κάψας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πορφυρίου Γεώργιος","Porfyriou Georgios"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η ρικνωτική κάψα εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις σημαντικότερες απώτερες επιπλοκές της αισθητικής και επανορθωτικής χειρουργικής μαστού με σιλικονούχα ενθέματα. Αν και η δημιουργία μιας λεπτής αντιδραστικής περιενθεματικής κάψας είναι αναμενόμενο στοιχείο της αντίδρασης ξένου σώματος, σε ορισμένες ασθενείς η διαδικασία αυτή παρεκτρέπεται προς επίμονη ίνωση, σκλήρυνση, παραμόρφωση και άλγος. Τα τελευταία χρόνια, το ενδιαφέρον έχει μετατοπιστεί από τις αμιγώς μηχανικές ερμηνείες προς την πιθανή συμβολή της χαμηλόβαθμης μικροβιακής αποίκισης και του biofilm ως εμμένοντος φλεγμονώδους ερεθίσματος. Σκοπός της αναδρομικής αυτής παρατηρητικής μελέτης ήταν να αποτυπώσει το μικροβιακό προφίλ της περιενθεματικής κάψας σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε επανεπέμβαση στο Γ.Ν.Α. «Γ. Γεννηματάς» και να συγκρίνει τα μικροβιολογικά ευρήματα μεταξύ ασθενών με κλινικά σημαντική ρικνωτική κάψα και ασθενών χωρίς αντίστοιχη εκδήλωση. Συμπεριλήφθηκαν 20 γυναίκες με ιστορικό αισθητικής αυξητικής ή αποκατάστασης μετά από μαστεκτομή. Από όλες ελήφθη δείγμα κάψας ή/και περιενθεματικού ιστού για αερόβιες και αναερόβιες καλλιέργειες. Η κλινική σταδιοποίηση βασίστηκε στην ταξινόμηση Baker και οι ασθενείς ομαδοποιήθηκαν σε Baker III έναντι Baker I-II. Στο σύνολο του δείγματος, θετική καλλιέργεια καταγράφηκε στο 55,0% των περιπτώσεων. Στην ομάδα Baker III, η θετικότητα έφθασε το 87,5%, ενώ στην ομάδα χωρίς κλινικά σημαντική ρίκνωση το 33,3%. Απομονώθηκαν Gram-θετικά βακτήρια, όπως Staphylococcus aureus, κοαγκουλάση-αρνητικοί σταφυλόκοκκοι, Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus hominis και Cutibacterium acnes, αλλά και Gram-αρνητικά στελέχη, όπως Pseudomonas aeruginosa και Proteus mirabilis. Σε δύο περιπτώσεις ανιχνεύθηκαν μυκητιασικά παθογόνα, εύρημα που απαιτεί επιφυλακτική ερμηνεία. Σε διερευνητικό επίπεδο, η σχέση μεταξύ Baker III και θετικής καλλιέργειας ήταν έντονη. Τα ευρήματα συνηγορούν υπέρ της άποψης ότι η ρικνωτική κάψα δεν είναι μόνο μηχανική ή ιδιοσυστασιακή επιπλοκή, αλλά πιθανότατα εκφράζει αλληλεπίδραση μικροβιακής αποίκισης, biofilm και επίμονης φλεγμονής. Την ίδια στιγμή, η ανεύρεση θετικών καλλιεργειών και σε ασθενείς χωρίς ρικνωτική κάψα δείχνει ότι η απλή απομόνωση μικροοργανισμών δεν αρκεί, από μόνη της, για να εξηγήσει τη νόσο. Παράγοντες του ξενιστή, όπως η ακτινοθεραπεία, ο τύπος επέμβασης και η τοπική βιολογική απόκριση, φαίνεται ότι συνδιαμορφώνουν το τελικό φαινότυπο. Για πιο ασφαλή συμπεράσματα απαιτούνται προοπτικές μελέτες με μοριακές τεχνικές, sonication και ποσοτικό προσδιορισμό βακτηριακού φορτίου. Ωστόσο, τα αποτελέσματα αυτά πρέπει να ερμηνεύονται αποκλειστικά ως διερευνητικά, καθώς ο μικρός αριθμός ασθενών σε κάθε υποομάδα, η ετερογένεια αισθητικών και επανορθωτικών περιστατικών και η πολυπαραγοντική αιτιολογία της ρικνωτικής κάψας δεν επιτρέπουν την εξαγωγή οριστικών αιτιολογικών συμπερασμάτων ή την πρακτική σύγκριση ομάδων με διαφορετικό βιολογικό και ανοσολογικό προφίλ (Greenland et al., 2016; Agresti, 2018; Safran et al., 2021; Li et al., 2025).","Capsular contracture remains one of the most clinically relevant late complications of silicone breast implantation in both aesthetic and reconstructive breast surgery. Although the formation of a peri-implant fibrous capsule is an expected foreign body response, in some patients this response progresses to persistent fibrosis, firmness, breast distortion, and pain. Recent literature has increasingly shifted the discussion from purely mechanical explanations toward the possible contribution of low-grade microbial colonization and biofilm as a sustained inflammatory stimulus. The aim of this retrospective observational study was to characterize the microbial profile of peri-implant capsules in patients undergoing revision surgery at “G. Gennimatas” General Hospital of Athens and to compare microbiological findings between patients with clinically significant capsular contracture and patients without clinically relevant contracture. Twenty women with prior breast augmentation or implant-based reconstruction were included. Capsule and/or peri-implant tissue samples were collected for aerobic and anaerobic cultures. Patients were classified according to the Baker scale and grouped as Baker III versus Baker I-II. Overall, positive cultures were identified in 55.0% of cases. Culture positivity reached 87.5% in the Baker III group, compared with 33.3% in the non-contracture group. Isolates included Gram-positive organisms such as Staphylococcus aureus, coagulase-negative staphylococci, Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus hominis, and Cutibacterium acnes, as well as Gram-negative organisms such as Pseudomonas aeruginosa and Proteus mirabilis. Two cases also yielded fungal pathogens, a finding that should be interpreted cautiously. At an exploratory level, the association between Baker III contracture and positive culture findings was strong. These findings support the view that capsular contracture should not be approached solely as a mechanical or host-dependent complication. Rather, it may reflect an interaction between microbial colonization, biofilm formation, and persistent inflammation. At the same time, positive cultures in patients without contracture indicate that microbial detection alone is not enough to explain disease expression. Host-related factors, including prior radiotherapy, surgical indication, and local tissue response, are likely to shape the final clinical phenotype. Prospective studies incorporating molecular microbiology, sonication, and bacterial load quantification are needed to clarify the pathophysiology more precisely. However, these results should be interpreted strictly as exploratory. The small number of patients within each subgroup, the heterogeneity between aesthetic and reconstructive cases, and the multifactorial pathogenesis of capsular contracture do not allow definitive causal conclusions or a direct practical comparison of groups with different biological and immunological profiles (Greenland et al., 2016; Agresti, 2018; Safran et al., 2021; Li et al., 2025)."],"dc:identifier":["uoadl:5428527","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5428527"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μικροβίωμα κάψας σιλικονούχων ενθεμάτων σε ασθενείς του ελληνικού πληθυσμού και η συσχέτισή του με την ανάπτυξη ρικνωτικής κάψας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:24Z"}