{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5428577"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5428577","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος του αριθμού των μυϊκών ινών του δικεφάλου βραχιονίου στη μυϊκή μάζα και δύναμη","abstract":"Η προπόνηση αντιστάσεων αποτελεί μία από τις πλέον μελετημένες μορφές άσκησης λόγω της τεκμηριωμένης επίδρασής της στη μυϊκή δύναμη και τη λειτουργική ικανότητα. Δύο από τις σημαντικότερες προσαρμογές στην μακροχρόνια άσκηση με αντιστάσεις είναι η αύξηση της μυϊκής μάζας και της μυϊκής δύναμης. Ωστόσο, παραμένει ασαφές γιατί άτομα τα οποία βρίσκονται στο ίδιο αρχικό επίπεδο με την ίδια προπονητική εμπειρία, τα οποία υποβάλλονται στο ίδιο προπονητικό ερέθισμα παρουσιάζουν διαφορετική αύξηση της μυϊκής μάζας και της μυϊκής δύναμης. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση του ρόλου του συνολικού αριθμού των μυϊκών ινών (Total Fiber Number, TFN) του δικεφάλου βραχιονίου μυός στη μυϊκή μάζα και δύναμη, καθώς και η εξέταση της σχέσης του με μορφολογικά, ιστολογικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά σε υγιείς νεαρούς άνδρες. Στη μελέτη συμμετείχαν 27 υγιείς άνδρες (23.01 ± 3.39 έτη, 1.77 ± 0.06 m, 76.38 ± 9.50 kg). Ο εκτιμώμενος TFN προσδιορίστηκε μέσω συνδυασμού μυϊκής βιοψίας και αξονικής τομογραφίας (CT), ενώ η μυϊκή μορφολογία αξιολογήθηκε με υπερηχογραφία, ιστολογική ανάλυση και μέτρηση της εγκάρσιας διατομής του μυός. Η μυϊκή δύναμη αξιολογήθηκε με δοκιμασία μίας μέγιστης επανάληψης (1RM) και μέγιστης ισομετρικής δύναμης σε γωνία κάμψης αγκώνα 90°. Οι συμμετέχοντες ταξινομήθηκαν σε ομάδα μικρής (Small, n = 12) και μεγάλης (Large, n = 15) εγκάρσιας μυϊκής διατομής. Η ομάδα Large παρουσίασε σημαντικά υψηλότερη σωματική μάζα, μεγαλύτερη εγκάρσια μυϊκή διατομή, υψηλότερη μέγιστη δυναμική και ισομετρική δύναμη, καθώς και μεγαλύτερη μέση εγκάρσια διατομή μυϊκών ινών τύπου Ι και ΙΙ συγκριτικά με την ομάδα Small (p < .05). Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στον TFN μεταξύ των δύο ομάδων (p = .751). Η ανάλυση συσχέτισης έδειξε ότι ο TFN δεν συσχετίστηκε σημαντικά με τη μυϊκή εγκάρσια διατομή, τη μέγιστη δυναμική δύναμη, την ισομετρική δύναμη ή τη σωματική μάζα (p > .05). Αντίθετα, η μέση fCSA παρουσίασε σημαντικές αρνητικές συσχετίσεις με τον TFN (r/ρ = −.469 έως −0.797, p < .05). Η γραμμική παλινδρόμηση επιβεβαίωσε ότι ο TFN δεν αποτέλεσε σημαντικό προβλεπτικό παράγοντα της μυϊκής μάζας ή δύναμης όταν εξετάστηκε μεμονωμένα (p > .05), ενώ η μέση εγκάρσια διατομή των μυϊκών ινών συσχετίστηκε σημαντικά με τη μυϊκή εγκάρσια διατομή (R² = 0.332, p = .002) και τη μέγιστη δυναμική δύναμη (R² = 0.377, p < .001). Συμπερασματικά, τα ευρήματα της παρούσας μελέτης υποδεικνύουν ότι ο TFN του δικεφάλου βραχιονίου δεν αποτελεί ανεξάρτητο καθοριστικό παράγοντα της μυϊκής μάζας ή της μυϊκής δύναμης. Αντίθετα, η μυϊκή υπερτροφία σε επίπεδο μεμονωμένων μυϊκών ινών φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικότερο ρόλο στη διαμόρφωση των μορφολογικών και λειτουργικών χαρακτηριστικών του μυός.","abstract_html":"Η προπόνηση αντιστάσεων αποτελεί μία από τις πλέον μελετημένες μορφές άσκησης λόγω της τεκμηριωμένης επίδρασής της στη μυϊκή δύναμη και τη λειτουργική ικανότητα. Δύο από τις σημαντικότερες προσαρμογές στην μακροχρόνια άσκηση με αντιστάσεις είναι η αύξηση της μυϊκής μάζας και της μυϊκής δύναμης. Ωστόσο, παραμένει ασαφές γιατί άτομα τα οποία βρίσκονται στο ίδιο αρχικό επίπεδο με την ίδια προπονητική εμπειρία, τα οποία υποβάλλονται στο ίδιο προπονητικό ερέθισμα παρουσιάζουν διαφορετική αύξηση της μυϊκής μάζας και της μυϊκής δύναμης. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση του ρόλου του συνολικού αριθμού των μυϊκών ινών (Total Fiber Number, TFN) του δικεφάλου βραχιονίου μυός στη μυϊκή μάζα και δύναμη, καθώς και η εξέταση της σχέσης του με μορφολογικά, ιστολογικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά σε υγιείς νεαρούς άνδρες. Στη μελέτη συμμετείχαν 27 υγιείς άνδρες (23.01 ± 3.39 έτη, 1.77 ± 0.06 m, 76.38 ± 9.50 kg). Ο εκτιμώμενος TFN προσδιορίστηκε μέσω συνδυασμού μυϊκής βιοψίας και αξονικής τομογραφίας (CT), ενώ η μυϊκή μορφολογία αξιολογήθηκε με υπερηχογραφία, ιστολογική ανάλυση και μέτρηση της εγκάρσιας διατομής του μυός. Η μυϊκή δύναμη αξιολογήθηκε με δοκιμασία μίας μέγιστης επανάληψης (1RM) και μέγιστης ισομετρικής δύναμης σε γωνία κάμψης αγκώνα 90°. Οι συμμετέχοντες ταξινομήθηκαν σε ομάδα μικρής (Small, n = 12) και μεγάλης (Large, n = 15) εγκάρσιας μυϊκής διατομής. Η ομάδα Large παρουσίασε σημαντικά υψηλότερη σωματική μάζα, μεγαλύτερη εγκάρσια μυϊκή διατομή, υψηλότερη μέγιστη δυναμική και ισομετρική δύναμη, καθώς και μεγαλύτερη μέση εγκάρσια διατομή μυϊκών ινών τύπου Ι και ΙΙ συγκριτικά με την ομάδα Small (p &lt; .05). Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στον TFN μεταξύ των δύο ομάδων (p = .751). Η ανάλυση συσχέτισης έδειξε ότι ο TFN δεν συσχετίστηκε σημαντικά με τη μυϊκή εγκάρσια διατομή, τη μέγιστη δυναμική δύναμη, την ισομετρική δύναμη ή τη σωματική μάζα (p &gt; .05). Αντίθετα, η μέση fCSA παρουσίασε σημαντικές αρνητικές συσχετίσεις με τον TFN (r/ρ = −.469 έως −0.797, p &lt; .05). Η γραμμική παλινδρόμηση επιβεβαίωσε ότι ο TFN δεν αποτέλεσε σημαντικό προβλεπτικό παράγοντα της μυϊκής μάζας ή δύναμης όταν εξετάστηκε μεμονωμένα (p &gt; .05), ενώ η μέση εγκάρσια διατομή των μυϊκών ινών συσχετίστηκε σημαντικά με τη μυϊκή εγκάρσια διατομή (R² = 0.332, p = .002) και τη μέγιστη δυναμική δύναμη (R² = 0.377, p &lt; .001). Συμπερασματικά, τα ευρήματα της παρούσας μελέτης υποδεικνύουν ότι ο TFN του δικεφάλου βραχιονίου δεν αποτελεί ανεξάρτητο καθοριστικό παράγοντα της μυϊκής μάζας ή της μυϊκής δύναμης. Αντίθετα, η μυϊκή υπερτροφία σε επίπεδο μεμονωμένων μυϊκών ινών φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικότερο ρόλο στη διαμόρφωση των μορφολογικών και λειτουργικών χαρακτηριστικών του μυός.","abstract_has_math":false,"creators":["ΒΕΡΒΕΡΗΣ ΠΕΤΡΟΣ","VERVERIS PETROS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:24Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5428577"],"render_values":[{"text":"uoadl:5428577","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5428577","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5428577","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5428577","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΒΕΡΒΕΡΗΣ ΠΕΤΡΟΣ","VERVERIS PETROS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5428577","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5428577"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η προπόνηση αντιστάσεων αποτελεί μία από τις πλέον μελετημένες μορφές άσκησης λόγω της τεκμηριωμένης επίδρασής της στη μυϊκή δύναμη και τη λειτουργική ικανότητα. Δύο από τις σημαντικότερες προσαρμογές στην μακροχρόνια άσκηση με αντιστάσεις είναι η αύξηση της μυϊκής μάζας και της μυϊκής δύναμης. Ωστόσο, παραμένει ασαφές γιατί άτομα τα οποία βρίσκονται στο ίδιο αρχικό επίπεδο με την ίδια προπονητική εμπειρία, τα οποία υποβάλλονται στο ίδιο προπονητικό ερέθισμα παρουσιάζουν διαφορετική αύξηση της μυϊκής μάζας και της μυϊκής δύναμης. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση του ρόλου του συνολικού αριθμού των μυϊκών ινών (Total Fiber Number, TFN) του δικεφάλου βραχιονίου μυός στη μυϊκή μάζα και δύναμη, καθώς και η εξέταση της σχέσης του με μορφολογικά, ιστολογικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά σε υγιείς νεαρούς άνδρες. Στη μελέτη συμμετείχαν 27 υγιείς άνδρες (23.01 ± 3.39 έτη, 1.77 ± 0.06 m, 76.38 ± 9.50 kg). Ο εκτιμώμενος TFN προσδιορίστηκε μέσω συνδυασμού μυϊκής βιοψίας και αξονικής τομογραφίας (CT), ενώ η μυϊκή μορφολογία αξιολογήθηκε με υπερηχογραφία, ιστολογική ανάλυση και μέτρηση της εγκάρσιας διατομής του μυός. Η μυϊκή δύναμη αξιολογήθηκε με δοκιμασία μίας μέγιστης επανάληψης (1RM) και μέγιστης ισομετρικής δύναμης σε γωνία κάμψης αγκώνα 90°. Οι συμμετέχοντες ταξινομήθηκαν σε ομάδα μικρής (Small, n = 12) και μεγάλης (Large, n = 15) εγκάρσιας μυϊκής διατομής. Η ομάδα Large παρουσίασε σημαντικά υψηλότερη σωματική μάζα, μεγαλύτερη εγκάρσια μυϊκή διατομή, υψηλότερη μέγιστη δυναμική και ισομετρική δύναμη, καθώς και μεγαλύτερη μέση εγκάρσια διατομή μυϊκών ινών τύπου Ι και ΙΙ συγκριτικά με την ομάδα Small (p < .05). Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στον TFN μεταξύ των δύο ομάδων (p = .751). Η ανάλυση συσχέτισης έδειξε ότι ο TFN δεν συσχετίστηκε σημαντικά με τη μυϊκή εγκάρσια διατομή, τη μέγιστη δυναμική δύναμη, την ισομετρική δύναμη ή τη σωματική μάζα (p > .05). Αντίθετα, η μέση fCSA παρουσίασε σημαντικές αρνητικές συσχετίσεις με τον TFN (r/ρ = −.469 έως −0.797, p < .05). Η γραμμική παλινδρόμηση επιβεβαίωσε ότι ο TFN δεν αποτέλεσε σημαντικό προβλεπτικό παράγοντα της μυϊκής μάζας ή δύναμης όταν εξετάστηκε μεμονωμένα (p > .05), ενώ η μέση εγκάρσια διατομή των μυϊκών ινών συσχετίστηκε σημαντικά με τη μυϊκή εγκάρσια διατομή (R² = 0.332, p = .002) και τη μέγιστη δυναμική δύναμη (R² = 0.377, p < .001). Συμπερασματικά, τα ευρήματα της παρούσας μελέτης υποδεικνύουν ότι ο TFN του δικεφάλου βραχιονίου δεν αποτελεί ανεξάρτητο καθοριστικό παράγοντα της μυϊκής μάζας ή της μυϊκής δύναμης. Αντίθετα, η μυϊκή υπερτροφία σε επίπεδο μεμονωμένων μυϊκών ινών φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικότερο ρόλο στη διαμόρφωση των μορφολογικών και λειτουργικών χαρακτηριστικών του μυός.","Resistance training is widely recognized as an effective stimulus for increasing skeletal muscle mass and strength and has therefore been extensively studied. However, it remains unclear why individuals with similar baseline characteristics and training experience, despite being exposed to the same training stimulus, exhibit substantial inter-individual variability in muscle hypertrophy and strength gains. This study examined whether total muscle fiber number (TFN) in the biceps brachii is associated with muscle mass and strength, as well as with morphological, histological, and functional characteristics in healthy young men. Twenty-seven healthy young men (23.01 ± 3.39 years, 1.77 ± 0.06 m, 76.38 ± 9.50 kg) were included in the study. Total muscle fiber number was estimated indirectly by combining muscle biopsy and computed tomography (CT) data. Muscle morphology was assessed using ultrasonography and computed tomography (CT), whereas muscle histology was analyzed from biopsy samples. Muscle strength was assessed using one-repetition maximum (1RM) testing and maximal voluntary isometric force at 90° elbow flexion. Participants were divided into a small-CSA group (Small, n = 12) and a large-CSA group (Large, n = 15). The Large group exhibited significantly greater body mass, muscle cross-sectional area, maximal dynamic strength, maximal isometric strength, and greater mean cross-sectional area of both type I and type II muscle fibers compared with the Small group (p < .05). However, no statistically significant difference in TFN was observed between groups (p = .751). Correlation analysis showed that TFN was not significantly associated with muscle cross-sectional area, maximal dynamic strength, maximal isometric strength, or body mass (p > .05). In contrast, mean muscle fiber cross-sectional area (fCSA) showed significant negative correlations with TFN (r/ρ = −.469 to −0.797, p < .05). Linear regression analysis further confirmed that TFN was not a significant independent predictor of muscle mass or strength when examined separately (p > .05). In contrast, mean muscle fiber cross-sectional area was significantly associated with muscle cross-sectional area (R² = 0.332, p = .002) and maximal dynamic strength (R² = 0.377, p < .001). In conclusion, the findings of the present study indicate that TFN in the biceps brachii is not an independent determinant of muscle mass or strength. Instead, individual muscle fiber hypertrophy, rather than total fiber number, was more closely associated with muscle size and strength."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος του αριθμού των μυϊκών ινών του δικεφάλου βραχιονίου στη μυϊκή μάζα και δύναμη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΒΕΡΒΕΡΗΣ ΠΕΤΡΟΣ","VERVERIS PETROS"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η προπόνηση αντιστάσεων αποτελεί μία από τις πλέον μελετημένες μορφές άσκησης λόγω της τεκμηριωμένης επίδρασής της στη μυϊκή δύναμη και τη λειτουργική ικανότητα. Δύο από τις σημαντικότερες προσαρμογές στην μακροχρόνια άσκηση με αντιστάσεις είναι η αύξηση της μυϊκής μάζας και της μυϊκής δύναμης. Ωστόσο, παραμένει ασαφές γιατί άτομα τα οποία βρίσκονται στο ίδιο αρχικό επίπεδο με την ίδια προπονητική εμπειρία, τα οποία υποβάλλονται στο ίδιο προπονητικό ερέθισμα παρουσιάζουν διαφορετική αύξηση της μυϊκής μάζας και της μυϊκής δύναμης. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση του ρόλου του συνολικού αριθμού των μυϊκών ινών (Total Fiber Number, TFN) του δικεφάλου βραχιονίου μυός στη μυϊκή μάζα και δύναμη, καθώς και η εξέταση της σχέσης του με μορφολογικά, ιστολογικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά σε υγιείς νεαρούς άνδρες. Στη μελέτη συμμετείχαν 27 υγιείς άνδρες (23.01 ± 3.39 έτη, 1.77 ± 0.06 m, 76.38 ± 9.50 kg). Ο εκτιμώμενος TFN προσδιορίστηκε μέσω συνδυασμού μυϊκής βιοψίας και αξονικής τομογραφίας (CT), ενώ η μυϊκή μορφολογία αξιολογήθηκε με υπερηχογραφία, ιστολογική ανάλυση και μέτρηση της εγκάρσιας διατομής του μυός. Η μυϊκή δύναμη αξιολογήθηκε με δοκιμασία μίας μέγιστης επανάληψης (1RM) και μέγιστης ισομετρικής δύναμης σε γωνία κάμψης αγκώνα 90°. Οι συμμετέχοντες ταξινομήθηκαν σε ομάδα μικρής (Small, n = 12) και μεγάλης (Large, n = 15) εγκάρσιας μυϊκής διατομής. Η ομάδα Large παρουσίασε σημαντικά υψηλότερη σωματική μάζα, μεγαλύτερη εγκάρσια μυϊκή διατομή, υψηλότερη μέγιστη δυναμική και ισομετρική δύναμη, καθώς και μεγαλύτερη μέση εγκάρσια διατομή μυϊκών ινών τύπου Ι και ΙΙ συγκριτικά με την ομάδα Small (p < .05). Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στον TFN μεταξύ των δύο ομάδων (p = .751). Η ανάλυση συσχέτισης έδειξε ότι ο TFN δεν συσχετίστηκε σημαντικά με τη μυϊκή εγκάρσια διατομή, τη μέγιστη δυναμική δύναμη, την ισομετρική δύναμη ή τη σωματική μάζα (p > .05). Αντίθετα, η μέση fCSA παρουσίασε σημαντικές αρνητικές συσχετίσεις με τον TFN (r/ρ = −.469 έως −0.797, p < .05). Η γραμμική παλινδρόμηση επιβεβαίωσε ότι ο TFN δεν αποτέλεσε σημαντικό προβλεπτικό παράγοντα της μυϊκής μάζας ή δύναμης όταν εξετάστηκε μεμονωμένα (p > .05), ενώ η μέση εγκάρσια διατομή των μυϊκών ινών συσχετίστηκε σημαντικά με τη μυϊκή εγκάρσια διατομή (R² = 0.332, p = .002) και τη μέγιστη δυναμική δύναμη (R² = 0.377, p < .001). Συμπερασματικά, τα ευρήματα της παρούσας μελέτης υποδεικνύουν ότι ο TFN του δικεφάλου βραχιονίου δεν αποτελεί ανεξάρτητο καθοριστικό παράγοντα της μυϊκής μάζας ή της μυϊκής δύναμης. Αντίθετα, η μυϊκή υπερτροφία σε επίπεδο μεμονωμένων μυϊκών ινών φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικότερο ρόλο στη διαμόρφωση των μορφολογικών και λειτουργικών χαρακτηριστικών του μυός.","Resistance training is widely recognized as an effective stimulus for increasing skeletal muscle mass and strength and has therefore been extensively studied. However, it remains unclear why individuals with similar baseline characteristics and training experience, despite being exposed to the same training stimulus, exhibit substantial inter-individual variability in muscle hypertrophy and strength gains. This study examined whether total muscle fiber number (TFN) in the biceps brachii is associated with muscle mass and strength, as well as with morphological, histological, and functional characteristics in healthy young men. Twenty-seven healthy young men (23.01 ± 3.39 years, 1.77 ± 0.06 m, 76.38 ± 9.50 kg) were included in the study. Total muscle fiber number was estimated indirectly by combining muscle biopsy and computed tomography (CT) data. Muscle morphology was assessed using ultrasonography and computed tomography (CT), whereas muscle histology was analyzed from biopsy samples. Muscle strength was assessed using one-repetition maximum (1RM) testing and maximal voluntary isometric force at 90° elbow flexion. Participants were divided into a small-CSA group (Small, n = 12) and a large-CSA group (Large, n = 15). The Large group exhibited significantly greater body mass, muscle cross-sectional area, maximal dynamic strength, maximal isometric strength, and greater mean cross-sectional area of both type I and type II muscle fibers compared with the Small group (p < .05). However, no statistically significant difference in TFN was observed between groups (p = .751). Correlation analysis showed that TFN was not significantly associated with muscle cross-sectional area, maximal dynamic strength, maximal isometric strength, or body mass (p > .05). In contrast, mean muscle fiber cross-sectional area (fCSA) showed significant negative correlations with TFN (r/ρ = −.469 to −0.797, p < .05). Linear regression analysis further confirmed that TFN was not a significant independent predictor of muscle mass or strength when examined separately (p > .05). In contrast, mean muscle fiber cross-sectional area was significantly associated with muscle cross-sectional area (R² = 0.332, p = .002) and maximal dynamic strength (R² = 0.377, p < .001). In conclusion, the findings of the present study indicate that TFN in the biceps brachii is not an independent determinant of muscle mass or strength. Instead, individual muscle fiber hypertrophy, rather than total fiber number, was more closely associated with muscle size and strength."],"dc:identifier":["uoadl:5428577","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5428577"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Ο ρόλος του αριθμού των μυϊκών ινών του δικεφάλου βραχιονίου στη μυϊκή μάζα και δύναμη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:24Z"}