{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5428678"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5428678","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της επίδρασης της άσκησης στην ποιότητα ζωής και στα επίπεδα αντιλαμβανόμενου πόνου σε ασθενείς με καρκίνο","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Τα ογκολογικά περιστατικά αποτελούν συχνό φαινόμενο στον σύγχρονο κόσμο και η διαχείρισή τους κρίνεται αναγκαία για τη δημόσια υγεία. Ο καρκίνος του μαστού αποτελεί τον συχνότερο σε εμφάνιση καρκίνο στις γυναίκες και τη δεύτερη συχνότερη αιτία θανάτου από καρκίνο μεταξύ των γυναικών παγκοσμίως. Ταυτόχρονα, η επίπτωση των γυναικολογικών καρκίνων φαίνεται να έχει αυξητική τάση τα τελευταία χρόνια. Οι γυναίκες αυτές βιώνουν αρνητικές επιδράσεις τόσο από την ίδια τη νόσο όσο και από παρενέργειες της θεραπείας. Η θεραπευτική άσκηση φαίνεται ότι μπορεί να μειώσει τις ανεπιθύμητες ενέργειες των θεραπειών και να βελτιώσει την ψυχική υγεία των ασθενών, έχοντας θετικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής των γυναικών αυτών. Παράλληλα, η αναλγητική δράση της σωματικής δραστηριότητας αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην αποκατάσταση των ογκολογικών ασθενών. Ως εκ τούτου, η θεραπευτική άσκηση αποτελεί ένα βασικό συμπληρωματικό μέσο για τη διαχείριση αυτών των ασθενών. ΣΚΟΠΟΣ: Η παρούσα μελέτη στοχεύει στη διερεύνηση της αποτελεσματικότητας της άσκησης στη βελτίωση της ποιότητας ζωής και στη μείωση των επιπέδων αντιλαμβανόμενου πόνου σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού ή γυναικολογικό καρκίνο. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Στη μελέτη συμμετείχαν 9 γυναίκες ηλικίας 40–65 ετών, οι οποίες είχαν διαγνωστεί είτε με καρκίνο του μαστού είτε με γυναικολογικό καρκίνο. Οι συμμετέχουσες ακολούθησαν ένα δομημένο πρόγραμμα θεραπευτικής άσκησης για 12 εβδομάδες, το οποίο σχεδιάστηκε σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες του Αμερικάνικου Κολλεγίου Αθλητιατρικής (ACSM) και της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας (ACS) και περιλάμβανε τον συνδυασμό αερόβιας άσκησης, ασκήσεων ενδυνάμωσης και ευλυγισίας. Για την αξιολόγηση της ποιότητας ζωής χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο EORTC QLQ-C30 (European Organization for Research and Treatment of Cancer Quality of Life Questionnaire-Core 30) ενώ για την αξιολόγηση των επιπέδων του αντιλαμβανόμενου πόνου το G-BPI-SF (Greek Brief Pain Inventory Short Form). Οι αξιολογήσεις πραγματοποιήθηκαν κατά την έναρξη της μελέτης και επαναλαμβάνονταν ανά 4 εβδομάδες έως την ολοκλήρωση του προγράμματος. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η συνολική ποιότητα ζωής σημείωσε σημαντική βελτίωση μετά τις δώδεκα εβδομάδες της παρέμβασης, σε σχέση με τις τιμές αναφοράς (baseline) (p<0.01). Επίσης, με την ολοκλήρωση του προγράμματος άσκησης, μειώθηκαν τα επίπεδα του αντιλαμβανόμενου πόνου (Pain Scale) σε σύγκριση με την αρχική μέτρηση (p<0.05). Οι υπόλοιπες υποκλίμακες του ερωτηματολογίου EORTC QLQ-C30 δεν εμφάνισαν σημαντικές διαφορές (p>0.05). Παρ’ όλα αυτά, στις κλίμακες της σωματικής λειτουργικότητας (Physical Functioning Scale), της λειτουργικότητας ρόλου (Role Functioning Scale) και της κοινωνικής λειτουργικότητας (Social Functioning Scale) παρατηρήθηκε τάση βελτίωσης των μέσων τιμών από την αρχική μέτρηση έως την ολοκλήρωση του προγράμματος στις 12 εβδομάδες. Παράλληλα, στην κλίμακα της κόπωσης (Fatigue Scale) παρουσιάστηκε τάση μείωσης. Επίσης, παρατηρήθηκε μία τάση μείωσης της έντασης του πόνου (Severity Pain) όπως αυτή αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο G-BPI-SF, αν και η μεταβολή αυτή δεν ήταν στατιστικά σημαντική (p>0.05). Τέλος, μετά τις 12 εβδομάδες παρέμβασης μειώθηκαν σημαντικά τα επίπεδα παρεμβολής του πόνου στη λειτουργικότητα (Interference Pain) σε σύγκριση με τις τιμές αναφοράς, σύμφωνα με το ερωτηματολόγιο G-BPI-SF (p<0.05). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης υποδηλώνουν ότι η συμμετοχή σε ένα δομημένο πρόγραμμα άσκησης που συνδυάζει αερόβια άσκηση, ασκήσεις ενδυνάμωσης και ασκήσεις ευλυγισίας συνέβαλε στη βελτίωση της συνολικής ποιότητας ζωής και στη μείωση της επίδρασης του αντιλαμβανόμενου πόνου στην καθημερινή λειτουργία των γυναικών ασθενών με καρκίνο. Συνολικά, τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης υποστηρίζουν την ένταξη δομημένων προγραμμάτων θεραπευτικής άσκησης στο πλαίσιο φροντίδας των ογκολογικών ασθενών, με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής και τη μείωση των επιπέδων του αντιλαμβανόμενου πόνου σε αυτούς τους ασθενείς. Μελλοντικές μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχουσών, παρουσία ομάδας ελέγχου και μακροχρόνια παρακολούθηση είναι απαραίτητες για την ισχυροποίηση των ευρημάτων.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Τα ογκολογικά περιστατικά αποτελούν συχνό φαινόμενο στον σύγχρονο κόσμο και η διαχείρισή τους κρίνεται αναγκαία για τη δημόσια υγεία. Ο καρκίνος του μαστού αποτελεί τον συχνότερο σε εμφάνιση καρκίνο στις γυναίκες και τη δεύτερη συχνότερη αιτία θανάτου από καρκίνο μεταξύ των γυναικών παγκοσμίως. Ταυτόχρονα, η επίπτωση των γυναικολογικών καρκίνων φαίνεται να έχει αυξητική τάση τα τελευταία χρόνια. Οι γυναίκες αυτές βιώνουν αρνητικές επιδράσεις τόσο από την ίδια τη νόσο όσο και από παρενέργειες της θεραπείας. Η θεραπευτική άσκηση φαίνεται ότι μπορεί να μειώσει τις ανεπιθύμητες ενέργειες των θεραπειών και να βελτιώσει την ψυχική υγεία των ασθενών, έχοντας θετικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής των γυναικών αυτών. Παράλληλα, η αναλγητική δράση της σωματικής δραστηριότητας αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην αποκατάσταση των ογκολογικών ασθενών. Ως εκ τούτου, η θεραπευτική άσκηση αποτελεί ένα βασικό συμπληρωματικό μέσο για τη διαχείριση αυτών των ασθενών. ΣΚΟΠΟΣ: Η παρούσα μελέτη στοχεύει στη διερεύνηση της αποτελεσματικότητας της άσκησης στη βελτίωση της ποιότητας ζωής και στη μείωση των επιπέδων αντιλαμβανόμενου πόνου σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού ή γυναικολογικό καρκίνο. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Στη μελέτη συμμετείχαν 9 γυναίκες ηλικίας 40–65 ετών, οι οποίες είχαν διαγνωστεί είτε με καρκίνο του μαστού είτε με γυναικολογικό καρκίνο. Οι συμμετέχουσες ακολούθησαν ένα δομημένο πρόγραμμα θεραπευτικής άσκησης για 12 εβδομάδες, το οποίο σχεδιάστηκε σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες του Αμερικάνικου Κολλεγίου Αθλητιατρικής (ACSM) και της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας (ACS) και περιλάμβανε τον συνδυασμό αερόβιας άσκησης, ασκήσεων ενδυνάμωσης και ευλυγισίας. Για την αξιολόγηση της ποιότητας ζωής χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο EORTC QLQ-C30 (European Organization for Research and Treatment of Cancer Quality of Life Questionnaire-Core 30) ενώ για την αξιολόγηση των επιπέδων του αντιλαμβανόμενου πόνου το G-BPI-SF (Greek Brief Pain Inventory Short Form). Οι αξιολογήσεις πραγματοποιήθηκαν κατά την έναρξη της μελέτης και επαναλαμβάνονταν ανά 4 εβδομάδες έως την ολοκλήρωση του προγράμματος. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η συνολική ποιότητα ζωής σημείωσε σημαντική βελτίωση μετά τις δώδεκα εβδομάδες της παρέμβασης, σε σχέση με τις τιμές αναφοράς (baseline) (p&lt;0.01). Επίσης, με την ολοκλήρωση του προγράμματος άσκησης, μειώθηκαν τα επίπεδα του αντιλαμβανόμενου πόνου (Pain Scale) σε σύγκριση με την αρχική μέτρηση (p&lt;0.05). Οι υπόλοιπες υποκλίμακες του ερωτηματολογίου EORTC QLQ-C30 δεν εμφάνισαν σημαντικές διαφορές (p&gt;0.05). Παρ’ όλα αυτά, στις κλίμακες της σωματικής λειτουργικότητας (Physical Functioning Scale), της λειτουργικότητας ρόλου (Role Functioning Scale) και της κοινωνικής λειτουργικότητας (Social Functioning Scale) παρατηρήθηκε τάση βελτίωσης των μέσων τιμών από την αρχική μέτρηση έως την ολοκλήρωση του προγράμματος στις 12 εβδομάδες. Παράλληλα, στην κλίμακα της κόπωσης (Fatigue Scale) παρουσιάστηκε τάση μείωσης. Επίσης, παρατηρήθηκε μία τάση μείωσης της έντασης του πόνου (Severity Pain) όπως αυτή αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο G-BPI-SF, αν και η μεταβολή αυτή δεν ήταν στατιστικά σημαντική (p&gt;0.05). Τέλος, μετά τις 12 εβδομάδες παρέμβασης μειώθηκαν σημαντικά τα επίπεδα παρεμβολής του πόνου στη λειτουργικότητα (Interference Pain) σε σύγκριση με τις τιμές αναφοράς, σύμφωνα με το ερωτηματολόγιο G-BPI-SF (p&lt;0.05). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης υποδηλώνουν ότι η συμμετοχή σε ένα δομημένο πρόγραμμα άσκησης που συνδυάζει αερόβια άσκηση, ασκήσεις ενδυνάμωσης και ασκήσεις ευλυγισίας συνέβαλε στη βελτίωση της συνολικής ποιότητας ζωής και στη μείωση της επίδρασης του αντιλαμβανόμενου πόνου στην καθημερινή λειτουργία των γυναικών ασθενών με καρκίνο. Συνολικά, τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης υποστηρίζουν την ένταξη δομημένων προγραμμάτων θεραπευτικής άσκησης στο πλαίσιο φροντίδας των ογκολογικών ασθενών, με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής και τη μείωση των επιπέδων του αντιλαμβανόμενου πόνου σε αυτούς τους ασθενείς. Μελλοντικές μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχουσών, παρουσία ομάδας ελέγχου και μακροχρόνια παρακολούθηση είναι απαραίτητες για την ισχυροποίηση των ευρημάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Λάλλου Κωνσταντίνα","Lallou Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:26Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5428678"],"render_values":[{"text":"uoadl:5428678","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5428678","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5428678","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5428678","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λάλλου Κωνσταντίνα","Lallou Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5428678","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5428678"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Τα ογκολογικά περιστατικά αποτελούν συχνό φαινόμενο στον σύγχρονο κόσμο και η διαχείρισή τους κρίνεται αναγκαία για τη δημόσια υγεία. Ο καρκίνος του μαστού αποτελεί τον συχνότερο σε εμφάνιση καρκίνο στις γυναίκες και τη δεύτερη συχνότερη αιτία θανάτου από καρκίνο μεταξύ των γυναικών παγκοσμίως. Ταυτόχρονα, η επίπτωση των γυναικολογικών καρκίνων φαίνεται να έχει αυξητική τάση τα τελευταία χρόνια. Οι γυναίκες αυτές βιώνουν αρνητικές επιδράσεις τόσο από την ίδια τη νόσο όσο και από παρενέργειες της θεραπείας. Η θεραπευτική άσκηση φαίνεται ότι μπορεί να μειώσει τις ανεπιθύμητες ενέργειες των θεραπειών και να βελτιώσει την ψυχική υγεία των ασθενών, έχοντας θετικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής των γυναικών αυτών. Παράλληλα, η αναλγητική δράση της σωματικής δραστηριότητας αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην αποκατάσταση των ογκολογικών ασθενών. Ως εκ τούτου, η θεραπευτική άσκηση αποτελεί ένα βασικό συμπληρωματικό μέσο για τη διαχείριση αυτών των ασθενών. ΣΚΟΠΟΣ: Η παρούσα μελέτη στοχεύει στη διερεύνηση της αποτελεσματικότητας της άσκησης στη βελτίωση της ποιότητας ζωής και στη μείωση των επιπέδων αντιλαμβανόμενου πόνου σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού ή γυναικολογικό καρκίνο. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Στη μελέτη συμμετείχαν 9 γυναίκες ηλικίας 40–65 ετών, οι οποίες είχαν διαγνωστεί είτε με καρκίνο του μαστού είτε με γυναικολογικό καρκίνο. Οι συμμετέχουσες ακολούθησαν ένα δομημένο πρόγραμμα θεραπευτικής άσκησης για 12 εβδομάδες, το οποίο σχεδιάστηκε σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες του Αμερικάνικου Κολλεγίου Αθλητιατρικής (ACSM) και της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας (ACS) και περιλάμβανε τον συνδυασμό αερόβιας άσκησης, ασκήσεων ενδυνάμωσης και ευλυγισίας. Για την αξιολόγηση της ποιότητας ζωής χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο EORTC QLQ-C30 (European Organization for Research and Treatment of Cancer Quality of Life Questionnaire-Core 30) ενώ για την αξιολόγηση των επιπέδων του αντιλαμβανόμενου πόνου το G-BPI-SF (Greek Brief Pain Inventory Short Form). Οι αξιολογήσεις πραγματοποιήθηκαν κατά την έναρξη της μελέτης και επαναλαμβάνονταν ανά 4 εβδομάδες έως την ολοκλήρωση του προγράμματος. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η συνολική ποιότητα ζωής σημείωσε σημαντική βελτίωση μετά τις δώδεκα εβδομάδες της παρέμβασης, σε σχέση με τις τιμές αναφοράς (baseline) (p<0.01). Επίσης, με την ολοκλήρωση του προγράμματος άσκησης, μειώθηκαν τα επίπεδα του αντιλαμβανόμενου πόνου (Pain Scale) σε σύγκριση με την αρχική μέτρηση (p<0.05). Οι υπόλοιπες υποκλίμακες του ερωτηματολογίου EORTC QLQ-C30 δεν εμφάνισαν σημαντικές διαφορές (p>0.05). Παρ’ όλα αυτά, στις κλίμακες της σωματικής λειτουργικότητας (Physical Functioning Scale), της λειτουργικότητας ρόλου (Role Functioning Scale) και της κοινωνικής λειτουργικότητας (Social Functioning Scale) παρατηρήθηκε τάση βελτίωσης των μέσων τιμών από την αρχική μέτρηση έως την ολοκλήρωση του προγράμματος στις 12 εβδομάδες. Παράλληλα, στην κλίμακα της κόπωσης (Fatigue Scale) παρουσιάστηκε τάση μείωσης. Επίσης, παρατηρήθηκε μία τάση μείωσης της έντασης του πόνου (Severity Pain) όπως αυτή αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο G-BPI-SF, αν και η μεταβολή αυτή δεν ήταν στατιστικά σημαντική (p>0.05). Τέλος, μετά τις 12 εβδομάδες παρέμβασης μειώθηκαν σημαντικά τα επίπεδα παρεμβολής του πόνου στη λειτουργικότητα (Interference Pain) σε σύγκριση με τις τιμές αναφοράς, σύμφωνα με το ερωτηματολόγιο G-BPI-SF (p<0.05). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης υποδηλώνουν ότι η συμμετοχή σε ένα δομημένο πρόγραμμα άσκησης που συνδυάζει αερόβια άσκηση, ασκήσεις ενδυνάμωσης και ασκήσεις ευλυγισίας συνέβαλε στη βελτίωση της συνολικής ποιότητας ζωής και στη μείωση της επίδρασης του αντιλαμβανόμενου πόνου στην καθημερινή λειτουργία των γυναικών ασθενών με καρκίνο. Συνολικά, τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης υποστηρίζουν την ένταξη δομημένων προγραμμάτων θεραπευτικής άσκησης στο πλαίσιο φροντίδας των ογκολογικών ασθενών, με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής και τη μείωση των επιπέδων του αντιλαμβανόμενου πόνου σε αυτούς τους ασθενείς. Μελλοντικές μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχουσών, παρουσία ομάδας ελέγχου και μακροχρόνια παρακολούθηση είναι απαραίτητες για την ισχυροποίηση των ευρημάτων.","Introduction: Cancer is a major global public health challenge, and its effective management is considered essential for public health. Breast cancer is the most frequently diagnosed cancer among women and the second leading cause of cancer-related mortality worldwide. At the same time, the incidence of gynecological cancers has shown an increasing trend in recent years. Women diagnosed with these malignancies experience adverse effects resulting from both the disease itself and its treatment. Therapeutic exercise has been shown to alleviate treatment-related side effects and improve patients' psychological well-being, thereby enhancing their quality of life. Furthermore, the analgesic effects of physical activity play a significant role in the rehabilitation of cancer patients. Therefore, therapeutic exercise represents an essential component in the management of women with cancer. Purpose: The aim of the present study was to investigate the effectiveness of therapeutic exercise in improving quality of life and reducing perceived levels of pain in women with breast cancer and gynecological cancer. Methods: Nine women aged 40–65 years diagnosed with either breast cancer or gynecological cancer participated in this study. Participants completed a 12-week structured therapeutic exercise program designed according to the guidelines of the American College of Sports Medicine (ACSM) and the American Cancer Society (ACS). The intervention combined aerobic exercise, resistance training, and flexibility exercises. Quality of life was assessed using the European Organisation for Research and Treatment of Cancer Quality of Life Questionnaire-Core 30 (EORTC QLQ-C30), while perceived pain was evaluated using the Greek version of the Brief Pain Inventory–Short Form questionnaire (G-BPI-SF). Assessments were performed at baseline and repeated every four weeks throughout the intervention period. Results: Global quality of showed a significant improvement in the twelfth week of intervention, compared with baseline values (p < 0.01). In addition, levels of perceived pain (Pain Scale) were significantly reduced at the end of the exercise program compared with baseline (p < 0.05). No significant differences were observed in the remaining EORTC QLQ-C30 subscales (p > 0.05). Nevertheless, on the Physical Functioning Scale, the Role Functioning Scale and the Social Functioning Scale, a trend towards improvement in mean scores was observed from the baseline measurement until the completion of the programme at 12 weeks. At the same time, a downward trend was observed on the Fatigue Scale. Similarly, the Pain Severity score measured by the G-BPI-SF demonstrated a downward trend; however, this change did not reach statistical significance (p > 0.05). In contrast, after 12 weeks of intervention, a significant reduction was observed in Pain Interference compared to baseline (p < 0.05), according to the G-BPI-SF questionnaire. Conclusions: The findings of the present study suggest that the participation in a structured exercise training program combining aerobic, resistance, and flexibility exercises contributed to the improvement of overall quality of life and the reduction of the impact of perceived pain on daily functioning, among female cancer patients. Overall, these findings support the integration of structured therapeutic exercise programs into the multidisciplinary care of oncology patients to enhance quality of life and reduce perceived pain. Future studies with larger sample sizes, the inclusion of a control group, and longer follow-up periods are warranted to strengthen the current evidence."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της επίδρασης της άσκησης στην ποιότητα ζωής και στα επίπεδα αντιλαμβανόμενου πόνου σε ασθενείς με καρκίνο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λάλλου Κωνσταντίνα","Lallou Konstantina"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Τα ογκολογικά περιστατικά αποτελούν συχνό φαινόμενο στον σύγχρονο κόσμο και η διαχείρισή τους κρίνεται αναγκαία για τη δημόσια υγεία. Ο καρκίνος του μαστού αποτελεί τον συχνότερο σε εμφάνιση καρκίνο στις γυναίκες και τη δεύτερη συχνότερη αιτία θανάτου από καρκίνο μεταξύ των γυναικών παγκοσμίως. Ταυτόχρονα, η επίπτωση των γυναικολογικών καρκίνων φαίνεται να έχει αυξητική τάση τα τελευταία χρόνια. Οι γυναίκες αυτές βιώνουν αρνητικές επιδράσεις τόσο από την ίδια τη νόσο όσο και από παρενέργειες της θεραπείας. Η θεραπευτική άσκηση φαίνεται ότι μπορεί να μειώσει τις ανεπιθύμητες ενέργειες των θεραπειών και να βελτιώσει την ψυχική υγεία των ασθενών, έχοντας θετικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής των γυναικών αυτών. Παράλληλα, η αναλγητική δράση της σωματικής δραστηριότητας αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην αποκατάσταση των ογκολογικών ασθενών. Ως εκ τούτου, η θεραπευτική άσκηση αποτελεί ένα βασικό συμπληρωματικό μέσο για τη διαχείριση αυτών των ασθενών. ΣΚΟΠΟΣ: Η παρούσα μελέτη στοχεύει στη διερεύνηση της αποτελεσματικότητας της άσκησης στη βελτίωση της ποιότητας ζωής και στη μείωση των επιπέδων αντιλαμβανόμενου πόνου σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού ή γυναικολογικό καρκίνο. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Στη μελέτη συμμετείχαν 9 γυναίκες ηλικίας 40–65 ετών, οι οποίες είχαν διαγνωστεί είτε με καρκίνο του μαστού είτε με γυναικολογικό καρκίνο. Οι συμμετέχουσες ακολούθησαν ένα δομημένο πρόγραμμα θεραπευτικής άσκησης για 12 εβδομάδες, το οποίο σχεδιάστηκε σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες του Αμερικάνικου Κολλεγίου Αθλητιατρικής (ACSM) και της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας (ACS) και περιλάμβανε τον συνδυασμό αερόβιας άσκησης, ασκήσεων ενδυνάμωσης και ευλυγισίας. Για την αξιολόγηση της ποιότητας ζωής χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο EORTC QLQ-C30 (European Organization for Research and Treatment of Cancer Quality of Life Questionnaire-Core 30) ενώ για την αξιολόγηση των επιπέδων του αντιλαμβανόμενου πόνου το G-BPI-SF (Greek Brief Pain Inventory Short Form). Οι αξιολογήσεις πραγματοποιήθηκαν κατά την έναρξη της μελέτης και επαναλαμβάνονταν ανά 4 εβδομάδες έως την ολοκλήρωση του προγράμματος. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η συνολική ποιότητα ζωής σημείωσε σημαντική βελτίωση μετά τις δώδεκα εβδομάδες της παρέμβασης, σε σχέση με τις τιμές αναφοράς (baseline) (p<0.01). Επίσης, με την ολοκλήρωση του προγράμματος άσκησης, μειώθηκαν τα επίπεδα του αντιλαμβανόμενου πόνου (Pain Scale) σε σύγκριση με την αρχική μέτρηση (p<0.05). Οι υπόλοιπες υποκλίμακες του ερωτηματολογίου EORTC QLQ-C30 δεν εμφάνισαν σημαντικές διαφορές (p>0.05). Παρ’ όλα αυτά, στις κλίμακες της σωματικής λειτουργικότητας (Physical Functioning Scale), της λειτουργικότητας ρόλου (Role Functioning Scale) και της κοινωνικής λειτουργικότητας (Social Functioning Scale) παρατηρήθηκε τάση βελτίωσης των μέσων τιμών από την αρχική μέτρηση έως την ολοκλήρωση του προγράμματος στις 12 εβδομάδες. Παράλληλα, στην κλίμακα της κόπωσης (Fatigue Scale) παρουσιάστηκε τάση μείωσης. Επίσης, παρατηρήθηκε μία τάση μείωσης της έντασης του πόνου (Severity Pain) όπως αυτή αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο G-BPI-SF, αν και η μεταβολή αυτή δεν ήταν στατιστικά σημαντική (p>0.05). Τέλος, μετά τις 12 εβδομάδες παρέμβασης μειώθηκαν σημαντικά τα επίπεδα παρεμβολής του πόνου στη λειτουργικότητα (Interference Pain) σε σύγκριση με τις τιμές αναφοράς, σύμφωνα με το ερωτηματολόγιο G-BPI-SF (p<0.05). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης υποδηλώνουν ότι η συμμετοχή σε ένα δομημένο πρόγραμμα άσκησης που συνδυάζει αερόβια άσκηση, ασκήσεις ενδυνάμωσης και ασκήσεις ευλυγισίας συνέβαλε στη βελτίωση της συνολικής ποιότητας ζωής και στη μείωση της επίδρασης του αντιλαμβανόμενου πόνου στην καθημερινή λειτουργία των γυναικών ασθενών με καρκίνο. Συνολικά, τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης υποστηρίζουν την ένταξη δομημένων προγραμμάτων θεραπευτικής άσκησης στο πλαίσιο φροντίδας των ογκολογικών ασθενών, με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής και τη μείωση των επιπέδων του αντιλαμβανόμενου πόνου σε αυτούς τους ασθενείς. Μελλοντικές μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχουσών, παρουσία ομάδας ελέγχου και μακροχρόνια παρακολούθηση είναι απαραίτητες για την ισχυροποίηση των ευρημάτων.","Introduction: Cancer is a major global public health challenge, and its effective management is considered essential for public health. Breast cancer is the most frequently diagnosed cancer among women and the second leading cause of cancer-related mortality worldwide. At the same time, the incidence of gynecological cancers has shown an increasing trend in recent years. Women diagnosed with these malignancies experience adverse effects resulting from both the disease itself and its treatment. Therapeutic exercise has been shown to alleviate treatment-related side effects and improve patients' psychological well-being, thereby enhancing their quality of life. Furthermore, the analgesic effects of physical activity play a significant role in the rehabilitation of cancer patients. Therefore, therapeutic exercise represents an essential component in the management of women with cancer. Purpose: The aim of the present study was to investigate the effectiveness of therapeutic exercise in improving quality of life and reducing perceived levels of pain in women with breast cancer and gynecological cancer. Methods: Nine women aged 40–65 years diagnosed with either breast cancer or gynecological cancer participated in this study. Participants completed a 12-week structured therapeutic exercise program designed according to the guidelines of the American College of Sports Medicine (ACSM) and the American Cancer Society (ACS). The intervention combined aerobic exercise, resistance training, and flexibility exercises. Quality of life was assessed using the European Organisation for Research and Treatment of Cancer Quality of Life Questionnaire-Core 30 (EORTC QLQ-C30), while perceived pain was evaluated using the Greek version of the Brief Pain Inventory–Short Form questionnaire (G-BPI-SF). Assessments were performed at baseline and repeated every four weeks throughout the intervention period. Results: Global quality of showed a significant improvement in the twelfth week of intervention, compared with baseline values (p < 0.01). In addition, levels of perceived pain (Pain Scale) were significantly reduced at the end of the exercise program compared with baseline (p < 0.05). No significant differences were observed in the remaining EORTC QLQ-C30 subscales (p > 0.05). Nevertheless, on the Physical Functioning Scale, the Role Functioning Scale and the Social Functioning Scale, a trend towards improvement in mean scores was observed from the baseline measurement until the completion of the programme at 12 weeks. At the same time, a downward trend was observed on the Fatigue Scale. Similarly, the Pain Severity score measured by the G-BPI-SF demonstrated a downward trend; however, this change did not reach statistical significance (p > 0.05). In contrast, after 12 weeks of intervention, a significant reduction was observed in Pain Interference compared to baseline (p < 0.05), according to the G-BPI-SF questionnaire. Conclusions: The findings of the present study suggest that the participation in a structured exercise training program combining aerobic, resistance, and flexibility exercises contributed to the improvement of overall quality of life and the reduction of the impact of perceived pain on daily functioning, among female cancer patients. Overall, these findings support the integration of structured therapeutic exercise programs into the multidisciplinary care of oncology patients to enhance quality of life and reduce perceived pain. Future studies with larger sample sizes, the inclusion of a control group, and longer follow-up periods are warranted to strengthen the current evidence."],"dc:identifier":["uoadl:5428678","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5428678"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη της επίδρασης της άσκησης στην ποιότητα ζωής και στα επίπεδα αντιλαμβανόμενου πόνου σε ασθενείς με καρκίνο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:26Z"}