{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5429933"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5429933","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σαρκώματα μαστού – διάγνωση, θεραπεία, παρακολούθηση – 15ετής αναδρομική μελέτη","abstract":"Εισαγωγή: Το σάρκωμα του μαστού αποτελεί μια πολύ σπάνια, ετερογενή και κακοήθη ομάδα νεοπλασμάτων του μαστού, με συχνότητα εμφάνισης 0,1%. Στη σύγχρονη βιβλιογραφία, δεν υπάρχει ακριβής διαγνωστικός και θεραπευτικός αλγόριθμος για αυτούς τους όγκους. Μέθοδοι: Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη 13 ασθενών με σάρκωμα μαστού με ανασκόπηση της διαγνωστικής και θεραπευτικής προσέγγισης και ανάλυση προγνωστικών παραγόντων. Το δείγμα της μελέτης συλλέχθηκε από το 2010 έως το 2026. Ένα μονήρες, ψηλαφητό ογκίδιο ήταν το μόνο κλινικό σύμπτωμα. Μαστεκτομή πραγματοποιήθηκε από την ίδια χειρουργική ομάδα σε όλες τις ασθενείς και η διάγνωση επιβεβαιώθηκε ιστοπαθολογικά. Αποτελέσματα: Όλες οι ασθενείς (n=13) ήταν γυναίκες και η μέση ηλικία τους ήταν 69 έτη (εύρος 53-82 έτη). Το μέγεθος του όγκου κυμαινόταν από 2,8 έως 10,5 cm (μέσος όρος 5,4cm). Οι ασθενείς με δευτεροπαθές μετακτινικό αγγειοσάρκωμα είχαν μέση ηλικία 69,2 έτη και οι ασθενείς με ππρωτοπαθές σάρκωμα 68,7 έτη, χωρίς στατιστική διαφορά. Οι ιστοπαθολογικές διαγνώσεις ήταν αγγειοσάρκωμα (69,4%), λιποσάρκωμα (7,6%) και φυλλοειδής όγκος (23%). Επτά (53,8%) ασθενείς είχαν λάβει προηγούμενη ακτινοθεραπεία για θεραπεία καρκίνου του μαστού και διαγνώστηκαν με δευτεροπαθές αγγειοσάρκωμα. Ακόμη, το 84,6% του δείγματος παρουσίασε μιτωτική δραστηριότητα, 100% επιθηλιακή υπερπλασία και 76,9% νέκρωση. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν μετεγχειρητικά σε ανοσοϊστοχημικο έλεγχο (ER, PR, HER2 και KI67). Τοπική υποτροπή παρατηρήθηκε σε μία ασθενή κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους μετά τη θεραπευτική αντιμετώπιση. Από τους 13 ασθενείς, 9 πέθαναν από τη νόσο και απομακρυσμένη μετάσταση. Ο μέσος συνολικός χρόνος επιβίωσης υπολογίστηκε σε 3,5 έτη. Συμπέρασμα: Με βάση την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, οι πιο συνηθισμένοι δημοσιευμένοι προγνωστικοί παράγοντες είναι το μέγεθος του όγκου, η κατάσταση των ορίων εκτομής και ο βαθμός διαφοροποίησης του όγκου. Ωστόσο, αυτή η ανάλυση δεν απέδειξε ότι κάποιος από τους παράγοντες, όπως η ηλικία, το μέγεθος του όγκου, ο βαθμός ή η μιτωτική δραστηριότητα, είναι στατιστικά σημαντικοί προγνωστικοί παράγοντες. Υπάρχει κρίσιμη ανάγκη για πρόσθετες μελέτες προκειμένου να καθοριστεί μια συγκεκριμένη διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση καθώς και να αξιολογηθεί η ακρίβεια των προγνωστικών παραγόντων.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το σάρκωμα του μαστού αποτελεί μια πολύ σπάνια, ετερογενή και κακοήθη ομάδα νεοπλασμάτων του μαστού, με συχνότητα εμφάνισης 0,1%. Στη σύγχρονη βιβλιογραφία, δεν υπάρχει ακριβής διαγνωστικός και θεραπευτικός αλγόριθμος για αυτούς τους όγκους. Μέθοδοι: Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη 13 ασθενών με σάρκωμα μαστού με ανασκόπηση της διαγνωστικής και θεραπευτικής προσέγγισης και ανάλυση προγνωστικών παραγόντων. Το δείγμα της μελέτης συλλέχθηκε από το 2010 έως το 2026. Ένα μονήρες, ψηλαφητό ογκίδιο ήταν το μόνο κλινικό σύμπτωμα. Μαστεκτομή πραγματοποιήθηκε από την ίδια χειρουργική ομάδα σε όλες τις ασθενείς και η διάγνωση επιβεβαιώθηκε ιστοπαθολογικά. Αποτελέσματα: Όλες οι ασθενείς (n=13) ήταν γυναίκες και η μέση ηλικία τους ήταν 69 έτη (εύρος 53-82 έτη). Το μέγεθος του όγκου κυμαινόταν από 2,8 έως 10,5 cm (μέσος όρος 5,4cm). Οι ασθενείς με δευτεροπαθές μετακτινικό αγγειοσάρκωμα είχαν μέση ηλικία 69,2 έτη και οι ασθενείς με ππρωτοπαθές σάρκωμα 68,7 έτη, χωρίς στατιστική διαφορά. Οι ιστοπαθολογικές διαγνώσεις ήταν αγγειοσάρκωμα (69,4%), λιποσάρκωμα (7,6%) και φυλλοειδής όγκος (23%). Επτά (53,8%) ασθενείς είχαν λάβει προηγούμενη ακτινοθεραπεία για θεραπεία καρκίνου του μαστού και διαγνώστηκαν με δευτεροπαθές αγγειοσάρκωμα. Ακόμη, το 84,6% του δείγματος παρουσίασε μιτωτική δραστηριότητα, 100% επιθηλιακή υπερπλασία και 76,9% νέκρωση. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν μετεγχειρητικά σε ανοσοϊστοχημικο έλεγχο (ER, PR, HER2 και KI67). Τοπική υποτροπή παρατηρήθηκε σε μία ασθενή κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους μετά τη θεραπευτική αντιμετώπιση. Από τους 13 ασθενείς, 9 πέθαναν από τη νόσο και απομακρυσμένη μετάσταση. Ο μέσος συνολικός χρόνος επιβίωσης υπολογίστηκε σε 3,5 έτη. Συμπέρασμα: Με βάση την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, οι πιο συνηθισμένοι δημοσιευμένοι προγνωστικοί παράγοντες είναι το μέγεθος του όγκου, η κατάσταση των ορίων εκτομής και ο βαθμός διαφοροποίησης του όγκου. Ωστόσο, αυτή η ανάλυση δεν απέδειξε ότι κάποιος από τους παράγοντες, όπως η ηλικία, το μέγεθος του όγκου, ο βαθμός ή η μιτωτική δραστηριότητα, είναι στατιστικά σημαντικοί προγνωστικοί παράγοντες. Υπάρχει κρίσιμη ανάγκη για πρόσθετες μελέτες προκειμένου να καθοριστεί μια συγκεκριμένη διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση καθώς και να αξιολογηθεί η ακρίβεια των προγνωστικών παραγόντων.","abstract_has_math":false,"creators":["Σαλβερίδης Νικόλαος","Salveridis Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:26Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5429933"],"render_values":[{"text":"uoadl:5429933","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5429933","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5429933","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5429933","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σαλβερίδης Νικόλαος","Salveridis Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5429933","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5429933"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το σάρκωμα του μαστού αποτελεί μια πολύ σπάνια, ετερογενή και κακοήθη ομάδα νεοπλασμάτων του μαστού, με συχνότητα εμφάνισης 0,1%. Στη σύγχρονη βιβλιογραφία, δεν υπάρχει ακριβής διαγνωστικός και θεραπευτικός αλγόριθμος για αυτούς τους όγκους. Μέθοδοι: Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη 13 ασθενών με σάρκωμα μαστού με ανασκόπηση της διαγνωστικής και θεραπευτικής προσέγγισης και ανάλυση προγνωστικών παραγόντων. Το δείγμα της μελέτης συλλέχθηκε από το 2010 έως το 2026. Ένα μονήρες, ψηλαφητό ογκίδιο ήταν το μόνο κλινικό σύμπτωμα. Μαστεκτομή πραγματοποιήθηκε από την ίδια χειρουργική ομάδα σε όλες τις ασθενείς και η διάγνωση επιβεβαιώθηκε ιστοπαθολογικά. Αποτελέσματα: Όλες οι ασθενείς (n=13) ήταν γυναίκες και η μέση ηλικία τους ήταν 69 έτη (εύρος 53-82 έτη). Το μέγεθος του όγκου κυμαινόταν από 2,8 έως 10,5 cm (μέσος όρος 5,4cm). Οι ασθενείς με δευτεροπαθές μετακτινικό αγγειοσάρκωμα είχαν μέση ηλικία 69,2 έτη και οι ασθενείς με ππρωτοπαθές σάρκωμα 68,7 έτη, χωρίς στατιστική διαφορά. Οι ιστοπαθολογικές διαγνώσεις ήταν αγγειοσάρκωμα (69,4%), λιποσάρκωμα (7,6%) και φυλλοειδής όγκος (23%). Επτά (53,8%) ασθενείς είχαν λάβει προηγούμενη ακτινοθεραπεία για θεραπεία καρκίνου του μαστού και διαγνώστηκαν με δευτεροπαθές αγγειοσάρκωμα. Ακόμη, το 84,6% του δείγματος παρουσίασε μιτωτική δραστηριότητα, 100% επιθηλιακή υπερπλασία και 76,9% νέκρωση. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν μετεγχειρητικά σε ανοσοϊστοχημικο έλεγχο (ER, PR, HER2 και KI67). Τοπική υποτροπή παρατηρήθηκε σε μία ασθενή κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους μετά τη θεραπευτική αντιμετώπιση. Από τους 13 ασθενείς, 9 πέθαναν από τη νόσο και απομακρυσμένη μετάσταση. Ο μέσος συνολικός χρόνος επιβίωσης υπολογίστηκε σε 3,5 έτη. Συμπέρασμα: Με βάση την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, οι πιο συνηθισμένοι δημοσιευμένοι προγνωστικοί παράγοντες είναι το μέγεθος του όγκου, η κατάσταση των ορίων εκτομής και ο βαθμός διαφοροποίησης του όγκου. Ωστόσο, αυτή η ανάλυση δεν απέδειξε ότι κάποιος από τους παράγοντες, όπως η ηλικία, το μέγεθος του όγκου, ο βαθμός ή η μιτωτική δραστηριότητα, είναι στατιστικά σημαντικοί προγνωστικοί παράγοντες. Υπάρχει κρίσιμη ανάγκη για πρόσθετες μελέτες προκειμένου να καθοριστεί μια συγκεκριμένη διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση καθώς και να αξιολογηθεί η ακρίβεια των προγνωστικών παραγόντων.","Introduction: Breast sarcoma consist a very rare, heterogeneous, and malignant type of breast neoplasms with an incidence of 0.1% of all breast malignancies. In current literature, there is no gold-standard diagnostic and therapeutic algorithm for these tumors. Methods: This is a retrospective analysis of 13 patients with breast sarcoma with a review of the diagnostic and treatment approach and analysis of prognostic factors. The study sample was collected from 2010 to 2026. A single, palpable lump was the only clinical symptom. Mastectomy was conducted by the same surgical team in all patients and the diagnosis was confirmed histopathologically. Results: All patients (n=13) were female and their average age was 69 years (range 53-82 years). Tumor size ranged from 2.8 to 10.5 cm (mean 5.4cm). These patients with radiation therapy-associated angiosarcoma had an average age of 69.2 years and patients with radiation-naive sarcoma of 68.7 years without statistical difference. Histopathological diagnoses were angiosarcoma (69.4%), liposarcoma (7.6%), and phyllodes tumor (23%). Seven (53.8%) patients had received prior radiation therapy for the treatment of breast cancer and diagnosed with secondary angiosarcoma. Moreover, 84.6% of the sample presented mitotic activity, 100% epithelial hyperplasia and 76.9% necrosis. All patients underwent immunohistochemistry about ER, PR, HER2 and KI67. Local recurrence was observed in one patient during the first year after therapeutic management. Of the 13 patients, 9 have died of disease and distant metastasis. The mean overall survival time was estimated about 3.5 years. Conclusion: Based on the literature review, the most common published prognostic factors are tumour size, margin status, and grade of tumor. However, this analysis did not prove any of the factors, such as age, tumor size, grade, or mitotic activity, to be statistically significant prognostic factors. There is a crucial need for additional studies in order to set a specific diagnostic and therapeutic approach as well as to evaluate the accuracy of prognostic factors."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σαρκώματα μαστού – διάγνωση, θεραπεία, παρακολούθηση – 15ετής αναδρομική μελέτη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σαλβερίδης Νικόλαος","Salveridis Nikolaos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το σάρκωμα του μαστού αποτελεί μια πολύ σπάνια, ετερογενή και κακοήθη ομάδα νεοπλασμάτων του μαστού, με συχνότητα εμφάνισης 0,1%. Στη σύγχρονη βιβλιογραφία, δεν υπάρχει ακριβής διαγνωστικός και θεραπευτικός αλγόριθμος για αυτούς τους όγκους. Μέθοδοι: Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη 13 ασθενών με σάρκωμα μαστού με ανασκόπηση της διαγνωστικής και θεραπευτικής προσέγγισης και ανάλυση προγνωστικών παραγόντων. Το δείγμα της μελέτης συλλέχθηκε από το 2010 έως το 2026. Ένα μονήρες, ψηλαφητό ογκίδιο ήταν το μόνο κλινικό σύμπτωμα. Μαστεκτομή πραγματοποιήθηκε από την ίδια χειρουργική ομάδα σε όλες τις ασθενείς και η διάγνωση επιβεβαιώθηκε ιστοπαθολογικά. Αποτελέσματα: Όλες οι ασθενείς (n=13) ήταν γυναίκες και η μέση ηλικία τους ήταν 69 έτη (εύρος 53-82 έτη). Το μέγεθος του όγκου κυμαινόταν από 2,8 έως 10,5 cm (μέσος όρος 5,4cm). Οι ασθενείς με δευτεροπαθές μετακτινικό αγγειοσάρκωμα είχαν μέση ηλικία 69,2 έτη και οι ασθενείς με ππρωτοπαθές σάρκωμα 68,7 έτη, χωρίς στατιστική διαφορά. Οι ιστοπαθολογικές διαγνώσεις ήταν αγγειοσάρκωμα (69,4%), λιποσάρκωμα (7,6%) και φυλλοειδής όγκος (23%). Επτά (53,8%) ασθενείς είχαν λάβει προηγούμενη ακτινοθεραπεία για θεραπεία καρκίνου του μαστού και διαγνώστηκαν με δευτεροπαθές αγγειοσάρκωμα. Ακόμη, το 84,6% του δείγματος παρουσίασε μιτωτική δραστηριότητα, 100% επιθηλιακή υπερπλασία και 76,9% νέκρωση. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν μετεγχειρητικά σε ανοσοϊστοχημικο έλεγχο (ER, PR, HER2 και KI67). Τοπική υποτροπή παρατηρήθηκε σε μία ασθενή κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους μετά τη θεραπευτική αντιμετώπιση. Από τους 13 ασθενείς, 9 πέθαναν από τη νόσο και απομακρυσμένη μετάσταση. Ο μέσος συνολικός χρόνος επιβίωσης υπολογίστηκε σε 3,5 έτη. Συμπέρασμα: Με βάση την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, οι πιο συνηθισμένοι δημοσιευμένοι προγνωστικοί παράγοντες είναι το μέγεθος του όγκου, η κατάσταση των ορίων εκτομής και ο βαθμός διαφοροποίησης του όγκου. Ωστόσο, αυτή η ανάλυση δεν απέδειξε ότι κάποιος από τους παράγοντες, όπως η ηλικία, το μέγεθος του όγκου, ο βαθμός ή η μιτωτική δραστηριότητα, είναι στατιστικά σημαντικοί προγνωστικοί παράγοντες. Υπάρχει κρίσιμη ανάγκη για πρόσθετες μελέτες προκειμένου να καθοριστεί μια συγκεκριμένη διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση καθώς και να αξιολογηθεί η ακρίβεια των προγνωστικών παραγόντων.","Introduction: Breast sarcoma consist a very rare, heterogeneous, and malignant type of breast neoplasms with an incidence of 0.1% of all breast malignancies. In current literature, there is no gold-standard diagnostic and therapeutic algorithm for these tumors. Methods: This is a retrospective analysis of 13 patients with breast sarcoma with a review of the diagnostic and treatment approach and analysis of prognostic factors. The study sample was collected from 2010 to 2026. A single, palpable lump was the only clinical symptom. Mastectomy was conducted by the same surgical team in all patients and the diagnosis was confirmed histopathologically. Results: All patients (n=13) were female and their average age was 69 years (range 53-82 years). Tumor size ranged from 2.8 to 10.5 cm (mean 5.4cm). These patients with radiation therapy-associated angiosarcoma had an average age of 69.2 years and patients with radiation-naive sarcoma of 68.7 years without statistical difference. Histopathological diagnoses were angiosarcoma (69.4%), liposarcoma (7.6%), and phyllodes tumor (23%). Seven (53.8%) patients had received prior radiation therapy for the treatment of breast cancer and diagnosed with secondary angiosarcoma. Moreover, 84.6% of the sample presented mitotic activity, 100% epithelial hyperplasia and 76.9% necrosis. All patients underwent immunohistochemistry about ER, PR, HER2 and KI67. Local recurrence was observed in one patient during the first year after therapeutic management. Of the 13 patients, 9 have died of disease and distant metastasis. The mean overall survival time was estimated about 3.5 years. Conclusion: Based on the literature review, the most common published prognostic factors are tumour size, margin status, and grade of tumor. However, this analysis did not prove any of the factors, such as age, tumor size, grade, or mitotic activity, to be statistically significant prognostic factors. There is a crucial need for additional studies in order to set a specific diagnostic and therapeutic approach as well as to evaluate the accuracy of prognostic factors."],"dc:identifier":["uoadl:5429933","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5429933"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σαρκώματα μαστού – διάγνωση, θεραπεία, παρακολούθηση – 15ετής αναδρομική μελέτη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:26Z"}